Μια ασυνήθιστη τεχνική προτείνει νεότερη μελέτη για την καταπολέμηση της τριχόπτωσης και την πρόληψη της φαλάκρας. Θα τη δοκιμάζατε;

Νεότερη μελέτη προτείνει έναν μάλλον απροσδόκητο τρόπο για την καταπολέμηση της τριχόπτωσης. Σύμφωνα με νεότερη ανασκόπηση, ενέσεις λιπώδους ιστού θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην αναγέννηση της τρίχας.

Η πρωτότυπη και αντισυμβατική τεχνική φαίνεται να λειτουργεί ιδιαίτερα ευεργετικά ενάντια στην ουλωτική αλωπεκία, η οποία συνήθως προκαλεί μη αναστρέψιμη τριχόπτωση και θεωρείται μια αυτοάνοση πάθηση. Ωστόσο, οι ερευνητές είναι αισιόδοξοι ότι η συγκεκριμένη πρακτική θα ωφελήσει την πρόληψη και τη θεραπεία κάθε είδους τριχόπτωσης.

Η ανασκόπηση, που δημοσιεύθηκε στο Journal of Cosmetic Dermatology, περιγράφει τις υπάρχουσες θεραπείες για την τριχόπτωση, που κυμαίνονται από τη μεταμόσχευση μαλλιών έως τη χρήση μικροβελόνων. Συνολικά, εξέτασε 10 αναφορές περιπτώσεων και μελέτες σχετικά με τη χρήση ενέσεων λίπους για διάφορους τύπους τριχόπτωσης. Συγκεκριμένα, εξέτασε και μια μελέτη, που περιλάμβανε τέσσερις άνδρες με αυτόν τον τύπο φαλάκρας και πέντε γυναίκες. Για τη διενέργεια της ερευνητικής διαδικασίας, αφαιρέθηκε λίπος από τους μηρούς και στη συνέχεια ένα μέρος του – 20ml λιπώδους ιστού –  εγχύθηκε στο τριχωτό της κεφαλής τρεις φορές ανά τρίμηνο.

Ο λιπώδης ιστός παράγει μόρια που ονομάζονται αυξητικοί παράγοντες, τα οποία οι ειδικοί πιστεύουν ότι μπορούν να συμβάλλουν στην αναγέννηση των μαλλιών και να καταπολεμήσουν τη φλεγμονή, αποτρέποντας τη βλάβη των θυλάκων των τριχών.

Όπως διαπιστώθηκε, στα άτομα που πραγματοποιήθηκε η έγχυση, παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση στο πάχος των τριχών, η οποία εκτιμήθηκε με την πυκνότητα των τριχών στο κεφάλι τους και τη διάμετρο των μεμονωμένων τριχών, έξι μήνες μετά τη θεραπεία. Επιπλέον, έχασαν λιγότερα μαλλιά στο «τεστ τραβήγματος μαλλιών» για να διαπιστωθεί πόσο εύκολα πέφτουν.

Σχετικά με τις ενέσεις λιπώδους ιστού και τη δράση τους, οι ερευνητές σημειώνουν ότι μπορούν να οδηγήσουν στην αναγέννηση των μαλλιών, καθώς αποτελούν πλούσια πηγή βλαστικών κυττάρων. Όπως καταλήγουν, «η αυτόλογη μεταφορά λιπώδους ιστού μπορεί να θεωρηθεί μια νέα και δυνητικά αποτελεσματική μέθοδος θεραπείας για την τριχόπτωση και τις αλωπεκικές παθήσεις».

Οι παρενέργειες που ακολούθησαν τη θεραπεία δεν κρίθηκαν σοβαρές, περιλαμβάνοντας κυρίως προσωρινές μελανιές, ήπιο έως μέτριο πόνο μετά την αφαίρεση του λίπους και ήπιο έως μέτριο κάψιμο και πόνο μετά την ένεση στο τριχωτό της κεφαλής.

Πηγή: ygeiamou.gr

Στην εκλογοαπολογιστική γενική συνέλευση της ΕΣΗΕΑ την περασμένη εβδομάδα δόθηκε σκληρή μάχη για την αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό. Στη συνέλευση κατατέθηκαν δύο ψηφίσματα, από την Πρωτοβουλία για την Ανατροπή και τη Δημοσιογραφική Συνεργασία. Μπροστά στην έντονη αντίδραση της πλειοψηφίας του προεδρείου, τα δυο ψηφίσματα έγιναν ένα, στο οποίο στηλιτεύονταν η παραγωγή, διάδοση και διακίνηση ψευδών ειδήσεων και κατασκευασμένων πληροφοριών της ισραηλινής προπαγάνδας από τα ελληνικά ΜΜΕ. Οι συνδικαλιστές δημοσιογράφοι της πλειοψηφίας προσπάθησαν αρχικά με την κατάθεση άλλου, διαφορετικού ψηφίσματος, που αφορούσε την προστασία των δημοσιογράφων, να αποφύγουν την ψηφοφορία καταδίκης της προπαγάνδας. Όταν αυτό δεν πέρασε, έσπευσαν να δώσουν λύση και διέξοδο –όπως κάνουν πάντα– οι σύμμαχες δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Ανακοινώθηκε πως θα φτιαχτεί αργότερα ψήφισμα το οποίο θα καλεί γενικά να σταματήσει ο πόλεμος. Αυτό το «μη ψήφισμα» τέθηκε σε ψηφοφορία και εγκρίθηκε ως στάση του κλάδου απέναντι στις φρικαλεότητες της κυβέρνησης Νετανιάχου!

Οι συνδικαλιστές ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ πιστοποίησαν με εκκωφαντικό τρόπο ότι εγκρίνουν και καλύπτουν με κάθε μέσο και τρόπο την υποταγή και ενσωμάτωση της πληροφόρησης και των μίντια στην κυβερνητική γραμμή πλήρους ευθυγράμμισης με την ισραηλινή προπαγάνδα. Η υποταγή τους είναι τόσο ξεδιάντροπη που αρνούνται να δεχθούν τα γεγονότα και στοιχεία που καταθέτουν διεθνείς δημοσιογραφικοί φορείς. Η Επιτροπή Προστασίας δημοσιογράφων (CPJ), που μόνο αριστερή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, δημοσιοποίησε εκτενή έρευνα για τις άνευ προηγουμένου επιθέσεις σε δημοσιογράφους και την παρεμπόδιση δημοσιογραφικού έργου στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη και το Ισραήλ από την κυβέρνηση Νετανιάχου και τον ισραηλινό στρατό. Εκτός από τις δεκάδες πλέον δολοφονίες δημοσιογράφων (57 έως τις αρχές της εβδομάδας), καταγράφονται πολλές δεκάδες περιστατικών παρεμπόδισης, συλλήψεων, εκφοβισμού, απειλών, επιθέσεων και κυβερνοεπιθέσεων σε δημοσιογράφους αραβόφωνων αλλά και δυτικών ΜΜΕ. Με την πλέον πρόσφατη επιχείρηση της κυβέρνησης Νετανιάχου να βάλει λουκέτο στην εφημερίδα Haaretz, η Επιτροπή Προστασίας δηλώνει πως οι δημοσιογράφοι φαίνεται πως είναι ανεπιθύμητοι στο Ισραήλ.

Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες

ΓΙΑ ΤΟ «ΦΙΜΩΤΡΟ» της κρατικής επικοινωνίας γράφαμε την περασμένη εβδομάδα. Για το 2024 ενισχύεται με πολλά εκατομμύρια ευρώ. Στον κρατικό προϋπολογισμό για το επόμενο έτος (στην εισηγητική έκθεση), τα κονδύλια «επικοινωνίας και ενημέρωσης» για όλους τους φορείς της γενικής κυβέρνησης (δηλαδή υπουργεία, Περιφέρειες, ΟΤΑ) ανέρχονται σε 220,369 εκατομμύρια ευρώ! Μόνο το Μαξίμου προβλέπει για διάφορες λίστες επικοινωνίας το ποσό των 9,184  εκατ. ευρώ. 

ΤΟΣΟ ΥΨΗΛΗ κρατική διαφήμιση δεν υπήρχε ποτέ, ούτε πριν τα Μνημόνια. Η κρατική διαφήμιση κυμαινόταν στα 80 με 90 εκατ. ευρώ, τη 10ετία της κρίσης έπεσε στα 30 με 40 εκατομμύρια. Είναι ενδεικτικό ότι για το 2023 αναφέρεται πως οι πιστώσεις της Προεδρίας της Κυβέρνησης ενισχύθηκαν με 20,5 εκατ. ευρώ για ενίσχυση επιχειρήσεων ΜΜΕ. Τα παραπάνω ποσά αρκούν για να εξηγήσουν την έμμεση κρατικοποίηση των συστημικών μίντια και την πρόσδεσή τους στον προπαγανδιστικό μηχανισμό του Μαξίμου. 

Στα παραπάνω ποσά δεν περιλαμβάνονται οι προϋπολογισμοί των κρατικών ΜΜΕ, της ΕΡΤ και του ΑΠΕ. Η ελεγχόμενη από τον μηχανισμό του Κ. Μητσοτάκη διοίκηση της ΕΡΤ διαχειρίζεται κονδύλια της τάξης των 220 εκατ. ευρώ και το ΑΠΕ επιχορηγείται με 10 εκατ. Χωρίς καμία αντίδραση από την αντιπολίτευση, η διοίκηση της ΕΡΤ δεν λογοδοτεί για τις ενέργειές της. Η σταδιακή υποβάθμιση της ΕΡΤ 2, καναλιού με εκπομπές πολιτισμού και ντοκιμαντέρ, το οδηγεί πολύ σύντομα σε λουκέτο, μέσα σε εκκωφαντική σιωπή.

Το Documento αποκαλύπτει κύκλωμα που εκβιάζει επιχειρηματίες και ΜΜΕ, με πλοκάμια που φτάνουν μέχρι το Μαξίμου

Το Documento προχωρά από σήμερα στη δημοσιοποίηση συγκλονιστικών στοιχείων που αποκαλύπτουν τη δράση ενός κυκλώματος στην κορυφή της ΑΑΔΕ το οποίο λειτουργεί με σκοπό την εξόντωση επιχειρηματιών, πολιτικών και ΜΜΕ που δεν είναι αρεστά στην κυβέρνηση.

Το κύκλωμα αυτό παράλληλα φαίνεται ότι εργαλειοποιεί τους ελέγχους για να εκβιάσει πολίτες και εταιρείες.

Τον Ιούλιο του 2023 (τεύχος 349) το Documento είχε αποκαλύψει μέρος της δράσης αυτού του κυκλώματος και τη συμπόρευσή του με λογιστικά γραφεία. Αποδεικνύεται όμως ότι τα πράγματα είναι εφιαλτικά. Εφοπλιστές, επιχειρηματίες οι οποίοι κάνουν απλώς τη δουλειά τους, αλλά κυρίως ΜΜΕ και ανεξάρτητες εφημερίδες που ασκούν κριτική στην κυβέρνηση επιχειρείται να φιμωθούν με εργαλείο δήθεν φορολογικούς ελέγχους.

Πώς είναι στημένη η κομπίνα

Η «μπίζνα» ξεκινάει από την ΑΑΔΕ και επεκτείνεται στα ελεγκτικά κέντρα (ΕΛΚΕ) και στην Υπηρεσία Ερευνών και Διασφάλισης Δημοσίων Εσόδων (ΥΕΔΔΕ). Βασικό εργαλείο αποτελούν ανώνυμες επιστολές προς τις υπηρεσίες οικονομικού ελέγχου με δήθεν στοιχεία (συνήθως στημένα δημοσιεύματα και παραπολιτικά σχόλια). Στη συνέχεια συγκεκριμένη ομάδα στις υπηρεσίες ελέγχου παίρνει αυτές τις επιστολές και αντί να τις πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων λόγω εμφανούς αβασιμότητας στοιχείων, ξεκινά ελέγχους.

Με τον τρόπο αυτό παρακάμπτονται παρανόμως το πραγματικό πρωτόκολλο των ελέγχων και τα κριτήρια προτεραιοποίησης που επιβάλλει ο νόμος προκειμένου να ξεκινούν οι έλεγχοι.

Οι «εκτελεστές» φαίνεται να έχουν σχέσεις και προσβάσεις σε πρόσωπα-κλειδιά στο Μέγαρο Μαξίμου, όπως καταγράφεται σε επιστολές που έχει στη διάθεσή του το Documento. Αφού ξεκινήσουν οι έλεγχοι, αυτοί που τον διενεργούν βρίσκουν αυθαίρετα λογιστικές διαφορές και επιβάλλουν εξοντωτικά πρόστιμα με διττό στόχο: την εξόντωση του ελεγχόμενου ή τον εκβιασμό του και τον χρηματισμό τους.

Από τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το Documento προκύπτει ότι τρεις μεγάλοι επιχειρηματίες, ανάμεσά τους δύο εφοπλιστές, οδηγήθηκαν σε έλεγχο και αναγκάστηκαν να καταβάλουν εκατομμύρια ευρώ που τους καταλογίστηκαν. Φυσικά, τα πρόστιμα δεν προέρχονται από τα ευρήματα που περιέγραφαν οι ανώνυμες επιστολές, αλλά από λογιστικές διαφορές που σε κάθε περίπτωση δεν δικαιολογούν το ύψος των προστίμων.

Αποδεικνύεται έτσι ότι οι ανώνυμες επιστολές, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις στέλνονται από τα μέλη του ίδιου του κυκλώματος στις υπηρεσίες, αποτελούν καθαρά τον μαφιόζικο τρόπο για να ξεκινήσουν οι έλεγχοι, τους οποίους δεν δικαιολογεί ο νόμος.

Στόχος το κλείσιμο εφημερίδων

Τρία δημοσιογραφικά συγκροτήματα με σαφή αντικυβερνητικό προσανατολισμό και τα οποία στο πρόσφατο παρελθόν έχουν στοχοποιηθεί από την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη βρίσκονται υπό επαναλαμβανόμενο οικονομικό έλεγχο με τις μεθόδους του κυκλώματος. 

Πρόκειται για το Documento, την «Εφημερίδα των Συντακτών» και το συγκρότημα της εφημερίδας «Δημοκρατία».

Σε ό,τι αφορά το Documento, αφού η κυβέρνηση δεν κατάφερε να μας εξοντώσει με τις λίστες Πέτσα, τις διώξεις για τη Novartis και τους αποκλεισμούς από τη διαφήμιση, εργαλειοποίησε μαφιόζικα τον οικονομικό έλεγχο. Το 2019 στάλθηκε ανώνυμη επιστολή στους ελεγκτικούς μηχανισμούς με καταγγελίες εναντίον του Documento και του Κώστα Βαξεβάνη. Η επιστολή αυτή λόγω αβασιμότητας δεν ερευνήθηκε ποτέ. Στη συνέχεια μια δεύτερη επιστολή με αντίστοιχα στοιχεία στέλνεται και πάλι στις υπηρεσίες. Αυτήν τη φορά δόθηκε εντολή και ασκήθηκαν πιέσεις, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, ώστε να γίνει έλεγχος.

Η Εφορία Κηφισιάς ερεύνησε όσα αφορούσαν τον Κώστα Βαξεβάνη και σε ελάχιστους μήνες έστειλε πόρισμα στο οποίο αποφαίνεται ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε μεμπτό. Την έρευνα για το Documento διενήργησε η Α΄ ΔΟΥ Αθηνών. Στις 7 Ιουλίου του 2022 ο Κ. Βαξεβάνης, εκπροσωπώντας το Documento συνοδεία του δικηγόρου του Γιάννη Μαντζουράνη, επισκέφτηκε την Α΄ ΔΟΥ και ζήτησε να ενημερωθεί για τον έλεγχο, ζητώντας να επισπευσθεί με όποιο αποτέλεσμα, ώστε να μη βρίσκονται μια ολόκληρη εφημερίδα και οι εργαζόμενοί της σε ομηρία.

Ο ελεγκτής που ερευνούσε την υπόθεση του Documento Βασίλης Τόζιος διαβεβαίωσε τον Κ. Βαξεβάνη, παρουσία του δικηγόρου του, του διευθυντή της ΔΟΥ αλλά και της υποδιευθύντριας που προΐστατο του ελέγχου, ότι ο έλεγχος έχει τελειώσει χωρίς να υπάρχει κανένα εύρημα και μέχρι τις 27 Ιουλίου 2022 το πόρισμα θα έχει παραδοθεί.

Η ημερομηνία παρήλθε και το πόρισμα δεν παραδόθηκε. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2022 ο Κ. Βαξεβάνης με επιστολή του στην Α΄ ΔΟΥ, αφού τους θυμίζει τις διαβεβαιώσεις που δόθηκαν από τους ελεγκτές για το πέρας του ελέγχου παρουσία του δικηγόρου του, ζητά εξηγήσεις γιατί δεν του επιδόθηκε το πόρισμα.

Η εφορία απάντησε εγγράφως στις 20 Σεπτεμβρίου ότι μετά τη θεσμοθέτηση των ΕΛΚΕ η υπόθεση πέρασε στο 1ο ΕΛΚΕ. Ωστόσο, από τα έγγραφα που έχει στη διάθεσή του το Documento, αποδεικνύεται ότι μερικά 24ωρα μετά την επίσκεψη του Κ. Βαξεβάνη στη ΔΟΥ με έγγραφο που εστάλη προς τις εφορίες δόθηκε εντολή να σταματήσουν όλοι οι έλεγχοι, ακόμη και αυτοί που βρίσκονταν στο στάδιο του πορίσματος, γιατί έπρεπε να προηγηθούν έλεγχοι που αφορούσαν τον ΦΠΑ για επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα.

Ο έλεγχος του Documento συνεχίστηκε, παρότι είχε ολοκληρωθεί από το Α΄ ΕΛΚΕ, με τον ίδιο ελεγκτή Βασ. Τόζιο, ο οποίος είχε μετατεθεί στο συγκεκριμένο ΕΛΚΕ.

Το λογιστήριο του Documento βρισκόταν σε συνεχή επαφή με το ΕΛΚΕ ζητώντας το πόρισμα του ελέγχου που είχε ολοκληρωθεί. Στις 26 Ιανουαρίου 2023 ο λογιστής της εταιρείας κλήθηκε από τον προϊστάμενο το Α΄ ΕΛΚΕ Ηλία Επίσκοπο να παραλάβει το πόρισμα. Ωστόσο όταν πήγε εκεί του είπαν ότι δεν μπορούν να το παραδώσουν επειδή η συγκεκριμένη έρευνα δεν ήταν προτεραιοποιημένη.

Παραδέχτηκαν δηλαδή ότι ο έλεγχος διεξάχθηκε εκτός των κριτηρίων προτεραιοποίησης με τη μαφιόζικη μέθοδο του μπαϊπάς. Ο Κ. Βαξεβάνης με επιστολή του στον προϊστάμενο Ηλία Επίσκοπο ζήτησε να ενημερωθεί εγγράφως. Στην απάντησή του ο προϊστάμενος δηλώνει ότι «η υπόθεσή σας δεν έχει τον χαρακτήρα των υποθέσεων της ανωτέρου παραγράφου (υποθέσεις που ελέγχονται κατά προτεραιότητα). Εντούτοις η υπηρεσία μας, κατά τις αρχές της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικούμενου, δέχθηκε κατόπιν αιτήματός σας, τη συνέχιση της ελεγκτικής διαδικασίας, διά της προσκομίσεως σχετικών εγγράφων. Εσφαλμένως υπολαμβάνεται ότι υφίσταται πόρισμα».

Δηλαδή ο προϊστάμενος του ΕΛΚΕ, για να δικαιολογήσει τον έλεγχο εκτός κριτηρίων προτεραιοποίησης, αποδίδει στο Documento το αίτημα να ελεγχθεί!

Σε επίσκεψη του λογιστή του Documento στο Α΄ ΕΛΚΕ για να ζητήσει εξηγήσεις, του απάντησαν ότι ο ελεγκτής Βασίλης Τόζιος που διενεργούσε την έρευνα για το Documento και στη ΔΟΥ και στη συνέχεια στο ΕΛΚΕ ήταν αναρμόδιος για την έρευνα και γι’ αυτό ορίστηκαν νέοι ελεγκτές. Την ώρα, ωστόσο, που απαντούν ότι ο ελεγκτής Τόζιος είναι αναρμόδιος, ο ίδιος ζητά εγγράφως από το ΣΔΟΕ και την Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες πληροφορίες για τον έλεγχο του Documento.

Έχει σημασία ότι τόσο το ΣΔΟΕ όσο και η Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες απαντούν στον φερόμενο ως αναρμόδιο ελεγκτή Βασ. Τόζιο ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο σε βάρος του Documento.

Και τότε μια νέα ανώνυμη επιστολή φτάνει στις 9/11/2023 για να δικαιολογήσει εκ νέου τον έλεγχο.

Δεν έχουμε να κάνουμε με κοροϊδία, αλλά με τη διάπραξη μιας σειράς από ποινικά αδικήματα που στοχοποιούν την εφημερίδα με σκοπό τον οικονομικό στραγγαλισμό και το κλείσιμό της. 

«Ανώνυμες καταγγελίες» για «ΕφΣυν» και «Δημοκρατία»

Η μέθοδος εξόντωσης του Documento επεκτείνεται και στην «Εφημερίδα των Συντακτών» και τη «Δημοκρατία».

Το ίδιο χρονικό διάστημα που στάλθηκε η «νέα καταγγελία» για το Documento, συγκεκριμένα στις 13/11/2023 και ώρα 9.11 π.μ., ανώνυμη επιστολή ζητά να ερευνηθεί η «Εφημερίδα των Συντακτών» για δήθεν απόκρυψη κεφαλαίων. Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο, παρά μόνο ένα δημοσίευμα με υπονοούμενα. Η επιστολή φέρει την υπογραφή «FraudInGreece», η οποία εμφανίζεται σε πολλές ακόμη επιστολές βάσει των οποίων ξεκίνησαν έρευνες.

Ταυτόχρονα, ενώ είχαν κλείσει έρευνες που είχαν ξεκινήσει με την ίδια μέθοδο των ανώνυμων επιστολών για τις εφημερίδες «Δημοκρατία» και «Εστία» του Ιωάννη Φιλιππάκη, άλλη μια ανώνυμη καταγγελία που στάλθηκε στις ίδιες ημερομηνίες (20/11/2023) εκκινεί μέσω της μαφιόζικης φάμπρικας νέο έλεγχο.

Δηλαδή με ανώνυμες επιστολές στις 9/11 στοχοποιείται το Documento, στις 13/11 η «Εφημερίδα των Συντακτών» και στις 20/11 η «Δημοκρατία».

Ο άνθρωπος-κλειδί

Στις 17/11/2023 καταγγελία έφτασε στην Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες βάσει της οποίας ο επικεφαλής Χαράλαμπος Βουρλιώτης διέταξε έλεγχο. Η ίδια καταγγελία έφτασε και στον οικονομικό εισαγγελέα.

Στην καταγγελία αυτή κατονομάζεται το στέλεχος της ΑΑΔΕ (πρόκειται για το νούμερο 2) Νίκος Μπατσίλας ως σκοτεινό πρόσωπο που βρίσκεται πίσω από τις μεθοδεύσεις που αφορούν το Documento. Όπως αναφέρεται στην καταγγελία, λόγω των αρμοδιοτήτων του στην ΑΑΔΕ ο Ν. Μπατσίλας προτεραιοποιεί ανώνυμες καταγγελίες και ξεκινά ελέγχους με αυθαίρετα κριτήρια. Στη συγκεκριμένη καταγγελία αναφέρονται πολλά ακόμη επιβαρυντικά για το συγκεκριμένο πρόσωπο, τα οποία το Documento θα διαβιβάσει μαζί με άλλα στοιχεία στον Ευρωπαίο εισαγγελέα, αφού πρόκειται για ευρωπαϊκό έγκλημα, καθώς αντί να καταπολεμάται η διαφθορά και να εισπράττονται έσοδα, στοχοποιούνται πρόσωπα και εταιρείες για πολιτικούς λόγους.

Στην ίδια καταγγελία γίνεται αναφορά σε δύο πρόσωπα στο Μαξίμου με σημαίνοντα ρόλο δίπλα στον πρωθυπουργό.

Ο Ν. Μπατσίλας δεν είναι άγνωστο πρόσωπο. Είναι αυτός ο οποίος το 2015 διενεργούσε έρευνα για τον Σταύρο Παπασταύρου και τα 5,5 εκατομμύρια ευρώ που εμφανιζόταν να έχει στην HSBC με βάση τη λίστα Λαγκάρντ. Ο Ν. Μπατσίλας είχε καταγγελθεί από τον ελεγκτή του ΣΔΟΕ Π.Ν. ότι τον απείλησε απαιτώντας να αρχειοθετήσει την υπόθεση Παπασταύρου.

Στη συνέχεια ο Ν. Μπατσίλας εμφανίζεται να ελέγχει μαζί με τον ελεγκτή Κωνσταντίνο Νέλλα, επιχειρηματία μεγάλης επιχειρηματικής οικογένειας ο οποίος είχε κατηγορηθεί από τον συνέταιρό του ότι είχε αποσπάσει χρήματα από την εταιρεία. Ωστόσο, παρότι τα αποδεικτικά στοιχεία ήταν συντριπτικά, οι δύο ελεγκτές βεβαίωσαν ψευδώς ότι όλα ήταν καλά στην επιχείρηση. Εναντίον του Ν. Μπατσίλα και του Κων. Νέλλα κατατέθηκε μήνυση για παράβαση καθήκοντος. Ο εισαγγελέας αποφάνθηκε ότι οι δύο ελεγκτές «ως ειδικοί προανακριτικοί υπάλληλοι, παρέβησαν με πρόθεση το υπηρεσιακό τους καθήκον με σκοπό να προσπορίσουν σε άλλον (στον επιχειρηματία δηλαδή) παράνομο όφελος. Αλλωστε αποδείχτηκε ότι τα παραπάνω αποτελούσαν και το περιεχόμενο του δόλου τους και το ουσιαστικό κίνητρό τους».

Ωστόσο λόγω παραγραφής του αδικήματος οι δύο ελεγκτές δεν οδηγήθηκαν σε δίκη και δεν καταδικάστηκαν. Στη συνέχεια και οι δυο ανέλαβαν υπεύθυνες θέσεις στα ανώτατα κλιμάκια της ΑΑΔΕ και ουσιαστικό ρόλο που αφορά τους ελέγχους και την προτεραιοποίησή τους. 

Πηγή: documentonews.gr

Ζελένσκυ προς Μπάιντεν: «Χρειάζομαι πυρομαχικά, όχι βόλτα!

 «Τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως σύνολο, ως ξεχωριστές κρατικές οντότητες αλλά και από κοινού, δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες σε οβίδες πυροβολικού που εκτοξεύει η Ουκρανία ημερησίως προκειμένου να αντιμετωπίσει το ρώσικο στρατό στον αναμεταξύ τους πόλεμο.»

Αυτό είναι το συμπέρασμα του άρθρου «Ο αγώνας για τον οπλισμό της Ουκρανίας» των αναλυτών του CNN Joseph Ataman και την Clare Sebastian.

Μακριά από το μέτωπο, ο πόλεμος είναι ένα πρόβλημα αριθμών: ποιος μπορεί να κατασκευάσει drones, σφαίρες και, κυρίως, οβίδες πυροβολικού για να ανεφοδιάζει περισσότερα άρματα μάχης.

Κι αυτό γιατί ο σε εξέλιξη πόλεμος στην Ουκρανία είναι κατ’ εξοχήν πόλεμος πυροβολικού και drones.

Τα ουκρανικά όπλα λοιπόν, σύμφωνα με γενικά αποδεκτούς υπολογισμούς στρατιωτικών αναλυτών, εκτοξεύουν έως και 6.000 βλήματα καθημερινά.

Οι απαιτήσεις (ανικανοποίητες) όμως του Ουκρανικού στρατού ανέρχονται στις 10.000 ημερησίως (CNN, δήλωση της Ουκρανής βουλευτίνας Oleksandra Ustinova).

Ωστόσο ακόμη και αυτός ο αριθμός αποτελεί ένα κλάσμα των 60.000 οβίδων που χρησιμοποιεί η Ρωσία στο απόγειο των ημερησίων μπαράζ, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα συμπεράσματα της εσθονικής και της ουκρανικής κυβέρνησης.

Συνολικά, το Κίεβο χρειάζεται περίπου 1,5 εκατομμύριο βλήματα πυροβολικού ετησίως, σύμφωνα με τον Armin Papperger, CEO της Rheinmetall, μιας από τις μεγαλύτερες κατασκευάστριες όπλων στην Ευρώπη,

Όμως, τον Φεβρουάριο του 2023 η πανευρωπαϊκή παραγωγή πυρομαχικών πυροβολικού είχε μέγιστη δυνατότητα μόνο 300.000 βλημάτων ετησίως, σύμφωνα με τους αξιωματούχους της Εσθονίας.

Και όλα αυτά παρά το γεγονός πως οι στρατιωτικές δαπάνες της Ε.Ε. έφθασαν το ποσό - ρεκόρ των 240 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 6% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. (Πρόκειται για την όγδοη διαδοχική χρονιά αύξησης των εν λόγω δαπανών για τις χώρες της Ε.Ε.)

Αλλά και οι αμερικανοί προμηθευτές αντιμετωπίζουν παρόμοιες δυσκολίες.

Οι κατασκευαστές τους, εκτός των άλλων, αντιμετωπίζουν προβλήματα σχετικά με τις προμήθειες πρώτων υλών και ηλεκτρονικών εξαρτημάτων που σχετίζονται με τις σπάνιες γαίες οι οποίες κατά μια «διαβολική σύμπτωση» βρίσκονται συγκεντρωμένες κυρίως στη Κίνα.

Το αποτέλεσμα είναι η παράδοση όπλων, μηχανημάτων αλλά και η εξασφάλιση ικανού αριθμού εκπαιδευμένου εργατικού δυναμικού να διαρκούν ανεπιθύμητα μεγάλο χρόνο.

Η συνολική παραγωγή των ΗΠΑ αναμένεται να φτάσει τις 100.000 οβίδες μηνιαίως (ή τις 1.200.000 ετησίως) μόλις το 2025(!), από 14.500 το μήνα (ή 200.00 ετησίως) στις αρχές του 2023, σύμφωνα με τον επικεφαλής των εξαγορών του Πενταγώνου, William LaPlante.

Από την άλλη η Ρωσία - με την παραγωγή της να υποστηρίζεται περισσότερο από το κράτος- φαίνεται να έχει πετύχει κάτι σημαντικό. Παρά τις διεθνείς κυρώσεις και το αυξανόμενο κόστος του πολέμου παράγει πυρομαχικά πυροβολικού, σύμφωνα πάντα με το υπουργείο Άμυνας της Εσθονίας, με ρυθμό επτά φορές φθηνότερο και οκτώ φορές ταχύτερο από τη Δύση.

Το Εσθονικό υπουργείο Άμυνας εκτιμά πως με τις υπάρχουσες κρατικές δεσμεύσεις πόρων της Ρωσίας για την παραγωγή πυρομαχικών οι Ρώσοι «θα συνεχίσουν να παράγουν πυρομαχικά πολύ πιο γρήγορα από ό,τι είναι ικανή η Ευρώπη».

Εξ ου και η απεγνωσμένη και πρωτοφανής έκκληση του Ζελένσκυ «Χρειάζομαι πυρομαχικά, όχι βόλτα (!)» στον Αμερικανό ομόλογό του.

Τα παραπάνω είναι μια από τις σοβαρές αιτίες που η Ουκρανία δεν μπορεί να νικήσει, είναι μια από τις αιτίες της πλήρους αποτυχίας της (περασμένης) εαρινής αντεπίθεσης.

Αλλά η αποτυχία της Ουκρανικής αντεπίθεσης δεν οδηγεί αυτόματα στο συμπέρασμα περί της άμεσης νίκης της ρώσικης πολεμικής μηχανής.

Κι αυτό επειδή όταν οι εξοπλισμοί είναι πάνω από ένα επίπεδο τότε η αριθμητική υπεροχή του ενός ως προς τον άλλο επιδρά ως ένα όριο στην συνολική έκβαση του πολέμου.

Και με τους συσχετισμούς που διαμορφώνονται, με τη συνολική «δυτική» υποστήριξη του ουκρανικού καθεστώτος, φαίνεται πως ο πόλεμος θα διαρκεί και θα διαρκεί όσο αυτός θα είναι το κύριο μέσο για την τελική έκβαση του. Εξ ου και η δήλωση του προέδρου της Λευκορωσίας Λυκουσένκο, του πλέον κοντινού σύμμαχου του Πούτιν, τον περασμένο Οκτώβρη περί αδιεξόδου του πολέμου και περί της ανάγκης να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις.

Ένα καίριο δεδομένο

Ωστόσο ένα ουσιαστικό δεδομένο που σχετίζεται με τους διαμορφωμένους συνολικούς συσχετισμούς στο μέτωπο του ουκρανικού πολέμου αξίζει προσοχής.

Ένα άρθρο των Financial Times (F.T.) στις 16 Νοεμβρίου 2023 που υπογράφει ο Gideon Rachman εστιάζει σε αυτό το δεδομένο.

Ο Gideon Rachman δεν είναι απλώς ένας κάποιος δημοσιογράφος των F.T.

Εντάχθηκε στους F.T. μετά από 15ετή καριέρα στο The Economist, και έγινε επικεφαλής αρθρογράφος εξωτερικών υποθέσεων για τους Financial Times τον Ιούλιο του 2006, εδώ και 16 ολόκληρα συνεχή χρόνια.

Το να υπογράφει λοιπόν άρθρο στο οποίο σημειώνει πως «Ο Τζο Μπάιντεν δεν είναι απλώς ένας γέρος. Είναι επίσης αντιπρόσωπος μιας γερασμένης ιδέας, μιας ιδέας που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1940» δεν είναι και μικρό πράγμα.

«Η κοσμοθεωρία που άρθρωσε ο Μπάιντεν, υπογραμμίζει ο Rachman, πάει πίσω στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου – όταν η αμερικανική ελίτ συμπέρανε πως ο απομονωτισμός της δεκαετίας του 1930 είχε βοηθήσει στην άνοδο της Ναζιστικής Γερμανίας και της Ιμπεριαλιστικής Ιαπωνίας. Το καθεστώς ασφάλειας της Ουάσινγκτον αποφάσισε πως δεν θα ξανακάνει το ίδιο λάθος.

…Ως πρόεδρος, ο Μπάιντεν επέστρεψε στην παραδοσιακή αμερικανική προσέγγιση που βασίζεται στις συμμαχίες. Αλλά είναι πιθανό, επισημαίνει στο άρθρο του ο Rachman, ότι θα είναι ο τελευταίος Αμερικανός ηγέτης που θα ενστερνίζεται ολόψυχα την ιδέα της Αμερικής ως «φιλελεύθερου ηγεμόνα» - που είναι ο ακαδημαϊκός όρος για τον παγκόσμιο αστυνόμο».

 Αυτό λοιπόν, η βαθμιαία αλλά σταθερή υποχώρηση των ΗΠΑ στην παγκόσμια σκηνή, είναι ένας σοβαρός παράγοντας όχι μόνο για την έκβαση του πολέμου αλλά και για τη συμπεριφορά των ΗΠΑ.

Στις ΗΠΑ η προοπτική της επιστροφής του Τραμπ στο Λευκό Οίκο το επόμενο έτος είναι κάτι πολύ πιθανό.

Ένα τέτοιο γεγονός περιπλέκει ιδιαίτερα την κατάσταση.

Στην πιο ακραία εκδοχή της τραμπικής ιδεολογίας «Πρώτα η Αμερική», μια δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ θα μπορούσε να δει μια απομάκρυνση, μια απόσπαση από την πολιτική πως είναι προς το συμφέρον της Αμερικής να υποστηρίζει τις συμφωνίες ασφάλειας και στις τρεις από τις πιο στρατηγικές περιοχές του κόσμου ταυτόχρονα: στην Ευρώπη, την Βορειοανατολική Ασία και στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Κι αυτό επειδή, καθώς οι αντιθέσεις και οι εντάσεις που φτάνουν ως τις πολεμικές συρράξεις αυξάνονται σε όλο τον κόσμο, οι ΗΠΑ δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να παίξουν το ρόλο του αστυνόμου σε τρεις μεγάλες περιοχές ταυτόχρονα.

Να θυμίσουμε εδώ πως λίγα χρόνια πριν ο Ομπάμα αποσυρόταν διακριτικά από τη Μέση Ανατολή επικεντρώνοντας στο «δικαίωμα» των ΗΠΑ να επιχειρούν ηγεμονικά μόνο στην Άπω Ανατολή στο δε υπόλοιπο κόσμο επικέντρωναν στο «συμμαχικό επιμερισμό των υποχρεώσεων» τη συνοδεία οικονομικών κυρώσεων στους αντίπαλους.

Τώρα οι αδυναμίες πολλαπλασιάζονται.

 Η απαιτούμενη αύξηση των αμυντικών δαπανών δεν είναι απλή υπόθεση, όταν οι ΗΠΑ εμφανίζουν δημοσιονομικό έλλειμμα 5,7% του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος τους ανέρχεται στο 123% του ΑΕΠ.

Γι αυτό εξάλλου εδώ και καιρό σκάει μύτη όλο και εντονότερα μια σχολή σκέψης στον ακαδημαϊκό χώρο που υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να μειώσουν σοβαρά τις στρατιωτικές τους δεσμεύσεις στο εξωτερικό.

Οι καθηγητές Τζον Μίαρσαϊμερ και Στέφεν Γουολτ έχουν υποστηρίξει ότι όταν πρόκειται για τη διατήρηση της ισορροπίας ισχύος στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ασία – «η Ουάσινγκτον θα πρέπει να περάσει την ευθύνη στις περιφερειακές δυνάμεις».

Η περιπλοκή της κατάστασης

Αλλά οι περιφερειακές δυνάμεις στις οποίες η Αμερική θα μεταβίβαζε την ευθύνη είναι ανεπαρκώς εξοπλισμένες και οικονομικά πιεσμένες για να ελέγξουν τις φιλοδοξίες της Ρωσίας, της Κίνας και του Ιράν.

Για όλα αυτά μια συμμαχία του ΝΑΤΟ χωρίς τη σθεναρή και ηγεμονική παρουσία των ΗΠΑ θα φαινόταν στην καλύτερη περίπτωση αναποτελεσματική και στη χειρότερη θα μπορούσε να καταρρεύσει.

Εν ολίγοις το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία δίχως την ενισχυμένη παρουσία των ΗΠΑ θα δυσκολεύονταν περιορίσουν το Ιράν.

Η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, οι Φιλιππίνες και η Αυστραλία θα αντιμετώπιζαν παρόμοια προβλήματα με την Κίνα στην Ασία.

Σε κάθε μία από αυτές τις περιοχές, η Αμερική αντιμετωπίζει τώρα έναν ενεργό αμφισβητία - που ανυπομονεί να τη δει να αποχωρεί.

Στην Ευρώπη, αυτός ο αμφισβητίας είναι η Ρωσία, στην Ασία είναι η Κίνα, στη Μέση Ανατολή είναι το Ιράν.

Η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία.

 Η Κίνα έχει κατασκευάσει στρατιωτικές βάσεις στη Νότια Σινική Θάλασσα και διεκδικεί την Ταϊβάν.

 Το Ιράν χρησιμοποιεί αντιπροσώπους, όπως η Χεζμπολάχ, η Χαμάς και οι αντάρτες Χούθι στην Υεμένη για να αμφισβητήσει τους φίλους της Αμερικής σε όλη την περιοχή.

Εάν οι ΗΠΑ μειώσουν σοβαρά τις στρατιωτικές τους δεσμεύσεις σε όλο τον κόσμο, η Κίνα, η Ρωσία και το Ιράν θα επωφεληθούν από το κενό ισχύος που θα προέκυπτε.

 Εν τω μεταξύ, οι τρεις χώρες Κίνα, Ρωσία, Ιράν, συνεργάζονται στενότερα.

 Όλες προωθούν πρόθυμα την ιδέα ενός «πολυπολικού κόσμου» - που είναι η κωδική ονομασία για το τέλος της αμερικανικής ηγεμονίας και τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο..

Η οπισθοχώρηση των ΗΠΑ, ορατά, υλικά, συμβαίνει ήδη στον πόλεμο στην Ουκρανία, εκδηλώνεται στη Μέση Ανατολή, παρουσιάζεται διαρκώς στο Ιράκ το Αφγανιστάν και στη Λιβύη, παίρνει άλλη χροιά από την «αυθάδεια» του Ερντογάν απέναντι στις ΗΠΑ και στη «Δύση».

Εδώ είμαστε λοιπόν.

Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους υποχωρούν ως ηγεμόνας και στη θέση τους σιγά αλλά σταθερά πλασάρεται η Κίνα με τους συμμάχους της.

Λοιπόν;

Στην Ιστορία σε τέτοια χρονικά μεταίχμια δρα «η Παγίδα του Θουκυδίδη».

Τότε, τον 5ο αιώνα π.Χ. που η Σπάρτη ήταν η κυρίαρχη δύναμη κυρίως στην Πελοπόννησο και η Αθήνα ανερχόμενη απειλούσε αυτή την κυριαρχία, η «Απέλλα», η συνέλευση των πολιτών της Σπάρτης, αποφάσισε να κηρύξει τον πόλεμο στην Αθήνα, αντίθετα προς την εισήγηση του βασιλιά Αρχίδαμου.

Η απόφαση της Απέλλας οφειλόταν στην πεποίθηση ότι η Αθήνα ισχυροποιείτο συνεχώς και πολύ σύντομα η Σπάρτη θα ήταν μία πόλη περικυκλωμένη από μία αχανή αθηναϊκή επικράτεια και δεν θα ήταν πλέον σε θέση να αντιδράσει.

Κι έτσι η Σπάρτη αποφάσισε να αρχίσει έναν ιδιότυπο προληπτικό πόλεμο για την «αποδυνάμωση» της Αθήνας.

Αθήνα και Σπάρτη αποδύθηκαν σε λυσσαλέο αγώνα αλληλοεξόντωσης μέχρις εσχάτων, με αποτέλεσμα την αμοιβαία αποδυνάμωσή τους, μετά μία βραχεία ηγεμονία της Σπάρτης και μία μεταβατική ηγεμονία της Θήβας, και τελικώς τη σαρωτική επέλευση του Φιλίππου της Μακεδονίας.

 Κι έτσι έκλεισε ένας ολόκληρος κύκλος του αρχαίου ελληνικού κόσμου.

Η όλη αυτή δυναμική εξέλιξη, με λίγα λόγια η θεωρία που υποστηρίζει ότι

όταν μια ισχυρή κυρίαρχη δύναμη αντιλαμβάνεται την άνοδο μιας άλλης που απειλεί να την επισκιάσει, μοιραίως οδηγείται σε σύγκρουση μαζί της, ονομάσθηκε «παγίδα του Θουκυδίδη από τον Γκράχαμ T. Άλλισον (Graham Allison) στο βιβλίο του: Σε Τροχιά Πολέμου: Μπορούν οι ΗΠΑ και η Κίνα να αποφύγουν την παγίδα του Θουκυδίδη;

Ως «παγίδα του Θουκυδίδη» στη σύγχρονη πολιτική επιστήμη, καλείται η ανάλογη σημερινή θέση των ΗΠΑ έναντι της Κίνας.

Οι αμερικανοί αναλυτές θεωρούν ότι το πολύ σε μία δεκαετία η Κίνα θα έχει συσσωρεύσει τόση γεωπολιτική ισχύ, ώστε οι ΗΠΑ δεν θα μπορούν πλέον να αποτρέψουν μία παγκόσμια κινεζική κυριαρχία.

Επομένως, σύμφωνα με αυτήν την ανάλυση, οι ΗΠΑ πρέπει να επιχειρήσουν στο αμέσως επόμενο διάστημα να ματαιώσουν πάση θυσία αυτή την εξέλιξη, δηλαδή να εξασθενίσουν ή και να αποδομήσουν την Κίνα.

Αλλιώς, τον επόμενο αιώνα οι ΗΠΑ θα αποτελούν μία χώρα αδύναμη και απομονωμένη σε έναν σινοκρατούμενο κόσμο. Ή, ακόμα χειρότερα, θα αποτελούν ένα κράτος μειωμένης κυριαρχίας στην κινεζική σφαίρα επιρροής.

Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν εντάσσεται η δράση του ΝΑΤΟ, η νεόκοπη συμμαχία AUKUS, η επίσκεψη Πελότζι στην Ταϊβάν κ.α.

Λοιπόν;

Πάμε μοιραία σε μια εμπόλεμη, καταστροφική τελικά, αναμέτρηση ανάμεσα στο σημερινό ηγεμόνα, τις ΗΠΑ, και τον επίδοξο διάδοχο, την Κίνα;

Τα δεδομένα είναι ανησυχητικά.

Γίνεται πλέον πιο ευδιάκριτη η στρατιωτικοποίηση των καπιταλιστικών χωρών μέσω της πολεμικής τους οικονομίας.

Η Γαλλία, για παράδειγμα, τέθηκε σε τροχιά στρατιωτικού προγραμματισμού για την περίοδο 2024-2030, γεγονός που αντιπροσωπεύει 413 δισ. ευρώ και που είναι κατά 33% !!! μεγαλύτερος από τον προηγούμενο (2019-2025).

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Γερμανίας, με τη δημιουργία ειδικού στρατιωτικού ταμείου ύψους 100 δισ. ευρώ για την ανασυγκρότηση του στρατού της, πρώτη φορά μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Από την άλλη τεράστια είναι τα ποσά που δαπανούν οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Κίνα και άλλες πυρηνικές δυνάμεις για το πυρηνικό τους οπλοστάσιο.

 Ειδικότερα, οι ΗΠΑ μόνο για το 2022 παρουσίασαν συνολικές στρατιωτικές δαπάνες 870 δισ. δολαρίων.

 Ποσό που αντιστοιχεί στο 39% των συνολικών στρατιωτικών επενδύσεων στον πλανήτη ενώ οι στρατιωτικές τους βάσεις ανά τον κόσμο αγγίζουν τις 750.

Τα στοιχεία για τους διεθνείς στρατιωτικούς εξοπλισμούς που δημοσιεύθηκαν τον περασμένο Απρίλη από το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI), κατέγραψαν ένα εντυπωσιακό άλμα 3,7% στις ετήσιες παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες. Πρόκειται για ιστορικό υψηλό, σηματοδοτώντας την είσοδο σε μια νέα ψυχροπολεμική περίοδο σημειώνει το SIPRI.

Ναι, τα δεδομένα είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά αν λάβει κανείς υπόψη του και τις πολεμικές εστίες που καίνε.

Όμως η Ιστορία δείχνει πως σε ανάλογες περιόδους «παρακμής της μεν και ανόδου της δε» των παγκόσμιων δυνάμεων τα κράτη και οι λαοί έπεφταν, αλλά όχι πάντα, στην θουκυδίδεια παγίδα του αναμεταξύ τους πολέμου. (Αναμεταξύ τους, επειδή πόλεμοι γενικότερα συνέβαιναν).

Κάτι τέτοιο συνέβη (μη πολεμική αναμέτρηση μεταξύ τους) π.χ. όταν οι ΗΠΑ εκεί στο δεύτερο τέταρτο του 20^ου αιώνα πήραν τη θέση της Μεγάλης Βρετανίας στην παγκόσμια ηγεμονία ή όταν η Ισπανία πήρε τη θέση της Πορτογαλίας.

Άρα μπορεί και να μη πάμε σε πόλεμο.

Αλλά για να συμβεί αυτό συντρέχουν πολλοί παράγοντες, ανάμεσα τους και η καταλυτική η παρουσία του λαϊκού παράγοντα. (π.χ. η απειλητική ενδυνάμωση των κομμουνιστικών κομμάτων το 1940 - 50 ήταν καθοριστικός παράγοντας αποτροπής, τότε, του πολέμου ανάμεσα στις ΗΠΑ- Μ. Βρετανία και ΕΣΣΔ).

Μόνο τότε το ευκταίο ενδεχόμενο της μη πολεμικής αναμέτρησης μπορεί να γίνει βεβαιότητα.

Μόνο τότε μπορεί να αξιοποιηθεί και η προς ώρας διακηρυγμένη θετική πολιτική της Κίνας και της Ρωσίας περί «εκδημοκρατισμού των διεθνών σχέσεων στη βάση του σεβασμού της ανεξαρτησίας και της ακεραιότητας των κρατών».

Εμείς δυσπιστούμε ως προς το αν οι χώρες αυτές που τη διακηρύσσουν μπορεί και να την προωθήσουν έμπρακτα.

Δυσπιστούμε αλλά δεν σφυρίζουμε αδιάφορα αφού ως τελικό κριτή έχουμε τη λαϊκή και νεανική πράξη για την αποτροπή του πολέμου και την ανθρώπινη ευτυχία.

Πηγή: kommon.gr