ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΗ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «FΑΖ»

«Όταν ασκείς πίεση σε έναν λαό, τότε αυτός κάποτε ξεσηκώνεται», δηλώνει ο Μίκης Θεοδωράκης και στέλνει το μήνυμα «σ' αυτούς που θέλουν να μας στήσουν στον τοίχο». Σε εκτενή συνέντευξη για τη ζωή και το έργο του στο ένθετο της Frankfurter Allgemeine Zeitung, ο Μ. Θεοδωράκης καλεί τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα «να μην πάει στην ίδια κατεύθυνση με τους προκατόχους του».

«Η Ευρώπη, η οποία διευθύνεται από το χρήμα, μου φαίνεται εν τω μεταξύ σαν μια τεράστια αράχνη και ο καθένας ο οποίος πέφτει στα δίχτυα της είναι χαμένος. Εμείς οι Έλληνες έχουμε καταφέρει πολλά», τονίζει ο διάσημος συνθέτης και προσθέτει: «Από την αρχαιότητα είναι έτσι: η προδοσία ήρθε συχνά από μέσα. Οι προκάτοχοι της σημερινής κυβέρνησης τα υπέγραψαν όλα, πούλησαν τα ελληνικά ασημικά και μας είπαν ότι ο Σόιμπλε είναι ο αρχηγός. Τώρα εναπόκειται στον Αλέξη Τσίπρα να τα πάρει πίσω. Ελπίζω ότι δεν θα πάει στην ίδια κατεύθυνση με τους προκατόχους του».

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την συμμετοχή του πλέον σε μαζικές κινητοποιήσεις, ο Μίκης Θεοδωράκης αναφέρεται στην τελευταία διαδήλωση που συμμετείχε, στις 12 Φεβρουαρίου του 2012, στην οποία βρέθηκε μαζί με τον Μανώλη Γλέζο. «Εκείνος περπατούσε, εγώ ήμουν στο αμαξίδιο. Ξαφνικά βρεθήκαμε μέσα στο πλήθος, όπως πρέπει και να συμβαίνει, όταν συμμετέχεις σε μια διαδήλωση. Ήταν κατά της πολιτικής λιτότητας, η οποία μας έσπρωξε στην δυστυχία. Σήμερα είμαστε πάλι εκεί όπου ξεκινήσαμε μετά την Χούντα: στο μηδέν. Μετά έγινε αναταραχή. Η αστυνομία έριξε δακρυγόνα και εγώ δέχτηκα μια γερή δόση στο πρόσωπο, διότι είχα σηκωθεί και έπεσα πίσω στο αμαξίδιό μου. Νεαροί που ήθελαν να βοηθήσουν μου φόρεσαν μια μάσκα οξυγόνου, αλλά ήταν πολύ αργά. Τα πνευμόνια μου έπαθαν μεγάλη ζημιά και έπρεπε να μείνω επί εβδομάδες στο κρεβάτι, δεν είμαι πλέον ο παλιός Μίκης», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Αναφερόμενος στην αναζήτηση της αρμονίας, τόσο στη μουσική όσο και στη ζωή, ο Μίκης Θεοδωράκης εξηγεί ότι κάποτε η ζωή μας είχε έναν φυσικό ρυθμό, τον οποίο έχουμε χάσει, ενώ βυθιζόμαστε σε μια τεράστια διακίνηση χρήματος και σε έναν καταιγισμό πληροφοριών. «Χάνουμε τον ανθρωπισμό, την ανθρωπιά μας. Διψάμε λοιπόν για αυθεντική αρμονία, όχι για αυτήν που έρχεται ως ψευδαίσθηση. Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να αντιμετωπίζουν την δυσαρμονία και να αναγνωρίζουν την ψεύτικη αρμονία», σημειώνει και, απευθυνόμενος στην πολιτική, τονίζει ότι «είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να δημιουργείς καταστάσεις ψεύτικης αρμονίας».

Τρίτη 23 Ιουνίου 2015

πηγη: iskra.gr

Η συμφωνία δεν είναι απλώς «επώδυνη», είναι «ταφόπλακα» για τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά

Την προηγούμενη βδομάδα, όταν οι συνομιλίες κυβέρνησης και δανειστών είχαν «παγώσει» και ο αέρας «μύριζε μπαρούτι», οι ελπίδες ότι, έστω και χάρη στη σκληρή στάση των δανειστών, η κυβέρνηση θα διάλεγε το δρόμο της ρήξης αναπτερώθηκαν. Ωστόσο, αποδείχτηκε ότι το «πάγωμα» των διαπραγματεύσεων ήταν απλώς ένα «επεισόδιο» τακτικής σημασίας, μια περιπλοκή στην πορεία προς τη συμφωνία. Μια βδομάδα αργότερα, η στρατηγική κατεύθυνση φαίνεται –εκτός συγκλονιστικού απροόπτου– να επιβάλλεται πάνω στις τακτικές στροφές και τις περιπλοκές: είμαστε ένα βήμα από μια συμφωνία που αποτελεί «μεταβατικό» τμήμα ενός νέου, του τρίτου μνημονίου –ανεξαρτήτως του πόσο πλαστική θα αποδειχτεί η ελληνική γλώσσα στο χαρακτηρισμό του.

«Η τακτική πριν από τη στρατηγική είναι ο θόρυβος πριν από την ήττα», έλεγε ο Κινέζος στρατηγός Σουν Τσου. Η Ενωτική Κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, έχει μια άλλη προσέγγιση, που φαίνεται ότι δεν είναι άμοιρη των εξελίξεων του τελευταίου διημέρου: «Η μόνη ‘‘κόκκινη γραμμή’’ είναι η ‘‘αριστερή παρένθεση’’». Και πράγματι, μόνο η «στρατηγική» της πάση θυσία συμφωνίας για να παραμείνουμε στην κυβέρνηση μπορεί να εμπνεύσει το ΝΑΙ σε μια συμφωνία τόσο ξεκάθαρα μνημονιακή. Πρόκειται όχι απλώς για το θόρυβο πριν από την ήττα, αλλά για σκέτο παραλογισμό: η «αριστερή παρένθεση» δεν ορίζεται με όρους προγράμματος και πολιτικής (να μη συνεχιστεί αδιατάρακτα η εφαρμογή μνημονιακών πολιτικών και αντίθετα να αρχίσουμε να ξηλώνουμε το μνημονιακό «καθεστώς» εκμετάλλευσης), αλλά με όρους πολιτικής αναφοράς των κυβερνώντων (να μείνει αυτή η κυβέρνηση), ακόμη και αν είναι αυτή η κυβέρνηση που θα εφαρμόσει μνημονιακές πολιτικές! Στο τέλος, το επιχείρημα διαστρέφει παντελώς τους πολιτικούς όρους και καταλήγει στον απίστευτο για την Αριστερά ισχυρισμό: καλύτερα να εφαρμόζει μνημονιακές πολιτικές η Αριστερά παρά οι μνημονιακοί.

Είναι ωστόσο φανερό σε όσους/ες εξακολουθούν να διαθέτουν στοιχειωδώς αριστερή σκέψη ή απλώς ένστικτο πως η Αριστερά που εφαρμόζει μνημονιακές πολιτικές παύει να είναι Αριστερά. Πως αν με ευθύνη της το ταξικό ρήγμα «μνημόνιο - αντιμνημόνιο, λιτότητα - αντιλιτότητα» κλείσει, τότε θα κλείσει και το πολιτικό ρήγμα. Αν στο όνομα του να αποφευχθεί η κυβερνητική «παρένθεση» γίνει η ίδια η Αριστερά «παρένθεση», αν με ευθύνη της Αριστεράς η λιτότητα γίνει «οικουμενική», τότε και η ίδια η κυβέρνηση, αργά ή γρήγορα, θα γίνει «οικουμενική» –πολύ σύντομα και τυπικά.

Το βαρύ ιστορικό κόστος θα είναι μια «παρένθεση Αριστεράς» –η «ιταλοποίηση» επί τα χείρω...

Η συμφωνία χωρίς παραισθήσεις: τμήμα του νέου μνημονίου!

Το κυβερνητικό non paper, που είχαν την καλοσύνη να μας σερβίρουν οι κυβερνητικές διαρροές μέσω των μίντια, προσπαθεί να οικοδομήσει διάφορα άλλοθι για να πείσει ότι η διαφαινόμενη συμφωνία δεν είναι απλώς «ό,τι καλύτερο μπορούσε να γίνει», αλλά και ένα «πολύ σημαντικό βήμα»!

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη:

α. Με τη συμφωνία εμπεδώνεται –και εμβαθύνεται– μεσοπρόθεσμα το μνημονιακό «καθεστώς» εκμετάλλευσης. Μην ξεχνάμε ότι εκτός από όσα πρόκειται να γίνουν, στέκουν στέρεα και όλα αυτά που έγιναν στη διάρκεια της μνημονιακής τετραετίας. Πάνω από 500 εφαρμοστικοί νόμοι, το θεσμικό αποτύπωμα και η οδυνηρή πραγματικότητα ταυτόχρονα των μνημονίων, παραμένουν σε ισχύ και ορίζουν τη δυστυχία που βιώνουν εκατομμύρια εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαίοι, άνδρες και γυναίκες. Η ρήτρα της αποφυγής «μονομερών ενεργειών» θα παραμείνει, ενισχυμένη σε πάγιο μηχανισμό θωράκισης των μνημονιακιών νόμων.

Ζήτημα πρώτο: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε δεσμευτεί να «παγώσει» στα σημερινά επίπεδα, δηλαδή να παγιώσει το μνημονιακό «καθεστώς» εκμετάλλευσης, αλλά να το ανατρέψει!

β. Οι προβλέψεις για το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος όχι μόνο την επόμενη διετία (1% το 2015 και 2% το 2016) αλλά και για τα επόμενα χρόνια (3% από το 2017) αποδεικνύουν ότι όχι μόνο κλείνει ο δρόμος για το ξήλωμα των μνημονιακών τετελεσμένων, αλλά ότι τα μνημόνια εμπεδώνονται μεσοπρόθεσμα. Οι προβλέψεις για το πρωτογενές πλεόνασμα είναι ο «οδηγός» για τη μνημονιακή πολιτική, το «κλειδί» των πολιτικών λιτότητας. Μάλιστα, όπως σε κάθε μεσοπρόθεσμο που συνοδεύει τα μνημόνια, έτσι κι εδώ, οι δημοσιονομικοί στόχοι (πρωτογενές πλεόνασμα, έλλειμμα Γενικής Κυβέρνησης) για τα δύο πρώτα χρόνια συνοδεύονται από τα αναλυτικά μέτρα για την επίτευξή τους (όπως τώρα για το 2015 και το 2016) ενώ για την υπόλοιπη διάρκεια τίθενται οι δημοσιονομικοί στόχοι, οι οποίοι «μεταφράζονται» σε συγκεκριμένα μέτρα σε δεύτερη φάση. Σε κάθε περίπτωση, στόχοι για πρωτογενές πλεόνασμα χωρίς τα αντίστοιχα μέτρα για την επίτευξή τους δεν νοούνται. Και επειδή έχουν τεθεί στόχοι για το πρωτογενές πλεόνασμα και για μετά το 2016, θα υπάρξουν και μέτρα για μετά το 2016, άρα πρέπει να αναμένεται ένα «κανονικό» μνημόνιο και τετραετές Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο 2016-2019. Τα συγκεκριμένα μέτρα μέχρι και τα τέλη του 2016 και οι στόχοι για πρωτογενές πλεόνασμα και για τα έτη μετά το 2016 αποδεικνύουν ότι ακόμη και αν λάβει τη μορφή ολιγόμηνης ή πολύμηνης παράτασης του τρέχοντος προγράμματος, η συμφωνία είναι τμήμα, διετές προοίμιο, του νέου μνημονίου.

Ζήτημα δεύτερο: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν δεσμεύτηκε να παγιώσει και να επεκτείνει μεσοπρόθεσμα το μνημονιακό πλαίσιο ούτε να φέρει νέο μνημόνιο, αλλά να το ανατρέψει και να το καταργήσει.

γ. Η συμφωνία είναι και συμφωνία λιτότητας και υφεσιακή. Ωστόσο, την Αριστερά ενδιαφέρει το πρώτο. Διότι γενικά μιλώντας μπορεί κάλλιστα να υπάρξει μνημονιακή συμφωνία χωρίς συνέχιση της ύφεσης, με κάποιου είδους ασθενική ανάκαμψη. Επειδή όμως άλλο πράγμα η υφεσιακή λειτουργία κάποιων μέτρων και άλλο πράγμα η ύφεση αυτή καθαυτή, είναι βέβαιο ότι μέτρα φοροεπιβάρυνσης και περικοπών συνολικού ύψους 8 δισ. ευρώ σε ενάμιση χρόνο, όχι μόνο είναι μέτρα λιτότητας (τι άλλο θα μπορούσαν να είναι;) αλλά θα ασκήσουν και ισχυρή υφεσιακή επίδραση, δηλαδή θα έχουν επιπτώσεις που θα επιβραδύνουν την ανάπτυξη. Αν αυτή η επιβράδυνση θα μετατρέψει τις τάσεις ανάκαμψης σε νέα ύφεση, αυτό εξαρτάται και από πολλούς άλλους παράγοντες.

Ζήτημα τρίτο: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν δικαιούται να υπογράψει μια συμφωνία που και επιδεινώνει τη λιτότητα και είναι υφεσιακού χαρακτήρα.

δ. Με τη συμφωνία αυτή, στην πραγματικότητα πέφτουν όλες οι «κόκκινες γραμμές». Ο στόχος για έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις 3,2 δισ. ευρώ το 2015-2016 έχει «κλειδώσει» προ πολλού. Έχοντας τεθεί αυτός ο στόχος, στην πορεία του χρόνου είναι βέβαιο ότι τίποτε δεν θα αντισταθεί στη σαρωτική δυναμική του. Η «κόκκινη γραμμή» των νέων φοροεπιβαρύνσεων στα λαϊκά εισοδήματα έπεσε επίσης με πάταγο. Ξεκινώντας από αρχική πρόταση για επιπλέον έσοδα από ΦΠΑ 600 εκατ. ευρώ, η κυβέρνηση έχει φτάσει στο ύψος του 1,35 δισ. ευρώ. Προϊόντα μαζικής λαϊκής κατανάλωσης περνάνε μαζικά στον υψηλό συντελεστή, προδιαγράφοντας αύξηση της ακρίβειας σε μεγάλη γκάμα τέτοιων προϊόντων. Στις συντάξεις, εκτός από την περικοπή των πρόωρων και την περικοπή στις υψηλές επικουρικές, μένει να δούμε αν το πράγμα θα σταματήσει εκεί και δεν θα επεκταθεί σε περικοπές «υψηλών» κύριων συντάξεων ή σε παραμετρικές αλλαγές (όρια ηλικίας). Τέλος, στους μισθούς και γενικότερα στα εισοδήματα, η «κόκκινη γραμμή» έπεσε με επίθεση από τα πλάγια: με την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών και με τη μετάταξη ειδών μαζικής λαϊκής κατανάλωσης στον υψηλό συντελεστή ΦΠΑ.

Έχοντας αποδειχτεί πέρα από κάθε αμφιβολία πόσο εγκλώβισε στην παγίωση και αναπαραγωγή των μνημονιακών πολιτικών η συμφωνία της 20ής Φλεβάρη, παρόλο που δεν περιλάμβανε κανένα συγκεκριμένο μέτρο, δεν χρειάζεται πολλή φαντασία για να καταλάβουμε ότι η νέα συμφωνία θα αποδειχτεί δεκάδες φορές πιο αποτελεσματική στην ίδια κατεύθυνση.

Έτσι, η απάντηση, για όσους/ες δεν θέλουν στο όνομα της «κυβερνώσας Αριστεράς» να γίνει η ίδια η Αριστερά «παρένθεση» είναι μόνο μία: αγώνας για να μπλοκαριστεί αυτή η καταστροφική εξέλιξη. Δεν αποδεχόμαστε αυτήν τη συνθηκολόγηση με τα μνημόνια!

πηγη: rproject.gr

Συνάδελφοι όλων των κλάδων,

Στην συνεδρίαση της Ε.Ε της ΠΝΟ στις 23/6/2015 αποφασίστηκε 24ωρη πανελλαδική απεργία των Ναυτεργατών σε όλες τις κατηγορίες πλοίων, σε όλα τα λιμάνια της χώρας, με προοπτική κλιμάκωσης.

Η πρόταση που κατέθεσε η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ στην ίδια συνεδρίαση ήταν για 48ωρη απεργία με προοπτική κλιμάκωσης (εάν και εφόσον δεν επιλυθούν τα προβλήματα από την κυβέρνηση και τους εφοπλιστές).

Η απεργία αυτή γίνεται κάτω από το βάρος των οξυμένων Ναυτεργατικών προβλημάτων, της συνέχισης της φιλοεφοπλιστικής πολιτικής της κυβέρνησης και των εφοπλιστών και της άρνησής τους να υλοποιήσουν βασικά αιτήματα του Ναυτεργατικού κόσμου τα οποία συνδέονται με την απασχόληση και την αντιμετώπιση της ανεργίας, την απλήρωτη ναυτική εργασία, την υπογραφή νέων ΣΣΕ με ικανοποιητικές αυξήσεις, τα ασφαλιστικά και εργασιακά προβλήματά μας στα οποία η κυβέρνηση κωφεύει και στην ουσία συντάσσεται με το εφοπλιστικό κεφάλαιο.

Το εργοδοτικό και κομματικό κατεστημένο της ΠΝΟ με την κινητοποίηση αυτή για άλλη μια φορά επιχείρησε να αφυδατώσει και να θέσει εκτός διεκδικητικού πλαισίου (σύμφωνα με το εξώδικο) τα σοβαρότερα προβλήματα από τα οποία εξαρτάται το παρόν και το μέλλον του Ναυτικού επαγγέλματος και η ίδια η επαγγελματική μας υπόσταση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η απουσία από τα αιτήματα της απασχόλησης στην ποντοπόρο ναυτιλία, η φοροασυλία του εφοπλιστικού κεφαλαίου, το καμποτάζ το οποίο οδήγησε στον εξοστρακισμό των θέσεων εργασίας από την κρουαζιερόπλοιο ναυτιλία αλλά και μια σειρά εργασιακά προβλήματα που απασχολούν χιλιάδες Ναυτεργάτες στην επιβατηγό Ναυτιλία όπως είναι τα εξαντλητικά ωράρια, οι μειώσεις και περικοπές στις αποδοχές των Ναυτικών, η μη καταβολή δεδουλευμένων υπερωριών αλλά και η ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ.

Για όλα τα παραπάνω η γνωστή πλειοψηφία στην ΠΝΟ (εργοδοτικοί και κομματικοί συνδικαλιστές) δεν αναφέρουν το παραμικρό για να μη θίξουν τα αφεντικά τους και θέσουν στην παραμικρή αμφισβήτηση το σημερινό εφοπλιστόδουλο θεσμικό πλαίσιο.

Η ΠΕΝΕΝ κατέρχεται στην απεργιακή κινητοποίηση καλώντας τα μέλη της και όλους τους Ναυτεργάτες να συμπορευθούν μαζί της, με τους στόχους και τα αιτήματά της τα οποία αναλυτικά έχει επεξεργασθεί, παρουσιάσει, προβάλει και στην ουσία με συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες έχει διαμορφώσει στις δεκάδες κινητοποιήσεις που έχει κάνει έως τώρα με τους άνεργους, τους απλήρωτους Ναυτικούς αλλά και μέσα στα καράβια με τις συσκέψεις που έχει πραγματοποιήσει με την συμμετοχή εκατοντάδων Ναυτεργατών σε πολλά λιμάνια της χώρας.

Καλούμε τους Ναυτεργάτες αυτό το πλαίσιο να το στηρίξουν, να το υπερασπισθούν και να κάνουν δική τους υπόθεση την επιτυχία της απεργίας και την κλιμάκωσή της.

Παλεύουμε και διεκδικούμε:

• Κατάργηση του ν.δ 2687/53 για την φοροασυλία των εφοπλιστών και τις συνθέσεις που έχουν διαμορφωθεί και στις οποίες μόνο ο Πλοίαρχος προβλέπεται να είναι έλληνας.
• Κατάργηση του καμποτάζ και του κοινοτικού κανονισμού 3577/92.
• Κατάργηση των πρόσφατων νόμων 4150/2013, 4256/2014.
• Κατάργηση των νομοθετικών ρυθμίσεων για τον περιορισμό στην άσκηση του απεργιακού δικαιώματος στα Ε/Γ-Ο/Γ πλοία.
• Δημόσιος φορέας Ακτοπλοΐας με κοινωνικό και εργατικό έλεγχο.
• Ουσιαστική προστασία των ανέργων με δωρεάν πρόσβαση στην υγεία, αύξηση του επιδόματος ανεργίας, κατάργηση επαχθών προϋποθέσεων, επιμήκυνση του χρόνου επιδότησης.
• Αναδιοργάνωση του ΓΕΝΕ, οι προσλήψεις και οι ναυτολογήσεις να γίνονται αποκλειστικά μέσω ΓΕΝΕ.
• Υπογραφή ΣΣΕ σε όλες τις κατηγορίες πλοίων με ικανοποίηση των θεσμικών – οικονομικών και κλαδικών αιτημάτων.
• Επαναφορά των συνταξιοδοτικών παροχών στα προ μνημονίου επίπεδα, όπως και η φορολόγηση των Ναυτικών.
• Επανασύσταση του Οίκου Ναύτη ως αποκλειστικού φορέα Ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των Ναυτικών και των οικογενειών τους.
• Άμεση νομοθετική ρύθμιση σύμφωνα με τις προτάσεις μας για την αντιμετώπιση της απλήρωτης ναυτικής εργασίας.
• Εκδημοκρατισμός του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και εκσυγχρονισμός της Ναυτικής νομοθεσίας.
• Αυστηρή εφαρμογή της κείμενης νομοθεσίας για την εφαρμογή των ωραρίων εργασίας και ανάπαυσης.
• Δημόσια λιμάνια 100% - με κοινωνικό και εργατικό έλεγχο

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ στο πλαίσιο αυτών των διεκδικήσεων καλεί τον κλάδο και όλους τους Ναυτεργάτες να πάρουν μαζικά μέρος στην απεργία, να συμμετέχουν σε αυτήν αποφασιστικά και να συμβάλουν με όλες τις δυνάμεις τους στην επιτυχία της.

Πειραιάς 24/6/2015

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Ολοκληρώθηκαν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών και τις επόμενες ημέρες αναμένεται και τυπικά να κλειδώσει η συμφωνία η οποία προβλέπει νέα φορολογικά και άλλα μέτρα η αξία των οποίων ξεπερνά τα 8 δις ευρώ για τα έτη 2015-2016.

Το μόνο που απομένει είναι η εξειδίκευση αυτών των μέτρων σε συνεργασία κυβέρνησης – θεσμών και η ψήφισή τους από την ελληνική Βουλή.

Η συμφωνία αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις προεκλογικές θέσεις και δεσμεύσεις της κυβέρνησης ανατρέπει και αυτό το ελάχιστο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και ταυτόχρονα προβλέπει μια φοροκαταιγίδα μέτρων που επιβαρύνουν δραματικά το βιοτικό επίπεδο του λαού και των εργαζομένων, συρρικνώνουν παραπέρα το εργατικό εισόδημα και υπονομεύουν μια σειρά δικαιώματα της εργατικής τάξης.

Οι αυξήσεις στο ΦΠΑ σε βασικά καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες, η κατάργηση των πρόωρων συντάξεων, η αύξηση των εισφορών των εργαζομένων, οι αυξήσεις στο χαράτσι της αλληλεγγύης, η παραπέρα μείωση στις δαπάνες για την κοινωνική ασφάλιση, η επιβολή εισφοράς για τον κλάδο υγείας και στις επικουρικές είναι μόνο ορισμένα από τα ορατά αποτελέσματα που δείχνουν τον αντιλαϊκό και αντεργατικό χαρακτήρα της συμφωνίας κυβέρνησης – δανειστών.

Η κυβέρνηση δεν έχει την παραμικρή λαϊκή πολιτική και κοινωνική νομιμοποίηση να υπογράψει αυτά τα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα τα οποία συνιστούν ένα νέο μνημόνιο που οδηγεί την χώρα στην υποταγή, στην μαζική φτωχοποίηση και στην εξαθλίωση ενός ολόκληρου λαού. Υπογραμμίζουμε ότι το πλαίσιο της συμφωνίας δεν περιλαμβάνει και δεν αντιμετωπίζει το μεγάλο πρόβλημα του χρέους της χώρας μας!!!

Τα μέτρα αυτά αναμένεται να θίξουν και τον Ναυτεργατικό κόσμο της χώρας μας (εν ενεργεία και Συνταξιούχοι Ναυτικοί) οι οποίοι έχουν υποστεί πρωτοφανείς απώλειες στο εισόδημά τους.

Στην τελευταία συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΕΝΕΝ στις 15/6/2015 έγινε αναλυτική συζήτηση για την συμφωνία που ήταν στα σκαριά μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών σε συνδυασμό με την έκρηξη των Ναυτεργατικών προβλημάτων τα οποία οξύνονται και αυξάνονται.

Εκτιμήθηκε ότι η κυβερνητική πολιτική συνεχίζει στην ίδια νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση, πιστή στο δόγμα της ανταγωνιστικότητας του εφοπλιστικού κεφαλαίου, με την πολιτική της διογκώνει και επιδεινώνει τα προβλήματα των Ναυτεργατών. Αυτό επιβεβαιώνεται από το ναυάγιο που οδηγήθηκε η πρόσφατη συνάντηση Αναπληρωτή Υπουργού Ναυτιλίας με την Διοίκηση της ΠΝΟ στις 10/6/2015  

Στο πλαίσιο αυτό κατά την γνώμη της ΠΕΝΕΝ κορυφαία προβλήματα είναι αυτά της ανεργίας, της απλήρωτης ναυτικής εργασίας, των ΣΣΕ και των εργασιακών προβλημάτων για τους Ναυτεργάτες μέσα και έξω από τα καράβια, τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά μας θέματα.

Το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ αποφάσισε ομόφωνα και προτείνει την διεξαγωγή 48ωρης Πανελλαδικής απεργίας σε όλες τις κατηγορίες πλοίων το πρώτο δεκαήμερο του Ιούλη 2015 (1 και 2 Ιούλη 2015). Ταυτόχρονα στηρίζει την απόφαση του Ε.Κ.Πειραιά το οποίο στην τελευταία συνεδρίασή του αποφάσισε με την ανακοίνωση της συμφωνίας κυβέρνησης – δανειστών να προτείνει και να προωθήσει την πρόταση 24ωρης πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας και την διοργάνωση συσκέψεων, συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων σε όλη την χώρα.

Για το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ

Ο Πρόεδρος                                                                 Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                         Κροκίδης Νικόλαος

Υ.Γ: Τελικά κατά την συνεδρίαση της Ε.Ε της ΠΝΟ στις 23/6/2015 αποφασίστηκε 24ωρη πανελλαδική απεργία με προοπτική κλιμάκωσης (που πρότειναν Χαλάς – Τσιμπόγλου) για τις 30/6/2015.