Σήμερα: 24/04/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

megalarget537611368213type13059.jpg

Η ώρα για να συντελεστεί το προαναγγελθέν κοινωνικό και πολιτικό έγκλημα έφτασε: η κυβέρνηση, συντρίβοντας κάθε είδους πολιτική και προγραμματική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ (αποφάσεις συνεδρίου, πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, ακόμη και αποφάσεις ΚΕ που δικά της στελέχη εισηγήθηκαν και ψήφισαν) αλλά και της ίδιας (προγραμματικές δηλώσεις, εξαγγελίες και δεσμεύσεις υπουργών) συμφώνησε με αυτούς που μέχρι χθες κατήγγελλε ως εκβιαστές και προσυπέγραψε το τρίτο μνημόνιο, «άξιο» συνεχιστή των δύο προηγούμενων και σε κάποια σημεία πιο απεχθές και επαχθές από αυτά.

Πα­ρό­τι ανα­με­νό­με­νο, το κοι­νω­νι­κό και πο­λι­τι­κό αυτό έγκλη­μα είναι μια συ­γκλο­νι­στι­κή στιγ­μή για την Αρι­στε­ρά, για το παρόν και το μέλ­λον της, για τις σχέ­σεις της με τις ερ­γα­ζό­με­νες - λαϊ­κές τά­ξεις των οποί­ων τα τρέ­χο­ντα αλλά και τα ιστο­ρι­κά συμ­φέ­ρο­ντα τά­χθη­κε να υπη­ρε­τή­σει. Είναι μια συ­γκλο­νι­στι­κή στιγ­μή για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, που η επι­λο­γή του κυ­βερ­νη­τι­κού κέ­ντρου θέτει σε τρο­χιά μνη­μο­νια­κού εκ­φυ­λι­σμού, κε­ντρο­α­ρι­στε­ρής - σο­σιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ρης με­τάλ­λα­ξης και ανα­πό­φευ­κτης διά­σπα­σης. Είναι το «ση­μείο μηδέν» για την ίδια την κυ­βέρ­νη­ση, που μπήκε σε δρόμο μη επι­στρο­φής: της απο­λο­γη­τι­κής, της ψή­φι­σης και της υλο­ποί­η­σης ενός σκλη­ρού μνη­μο­νί­ου υπό τις θριαμ­βευ­τι­κές επι­δο­κι­μα­σί­ες και τη στή­ρι­ξη σύσ­σω­μου του αστι­κού - μνη­μο­νια­κού μπλοκ.
Είναι όμως και η στιγ­μή για να ορ­γα­νω­θεί, κοι­νω­νι­κά και πο­λι­τι­κά, η μάχη για την ανα­τρο­πή του τρί­του μνη­μο­νί­ου. Η αυ­το­νό­η­τη κα­τα­ψή­φι­σή του στη Βουλή, από τους βου­λευ­τές και τις βου­λεύ­τριες του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που επι­μέ­νουν στις πο­λι­τι­κές και προ­γραμ­μα­τι­κές δε­σμεύ­σεις του κόμ­μα­τος, που επι­μέ­νουν στην υπε­ρά­σπι­ση της λαϊ­κής εντο­λής της 25ης Ια­νουα­ρί­ου και της 5ης Ιου­λί­ου, είναι μόνο το πρώτο βήμα.   

Από τη συμ­φω­νία της 13ης Ιου­λί­ου, στο μνη­μό­νιο της 13ης Αυ­γού­στου

Πα­ρό­λο που σε αδρές γραμ­μές όλα είχαν προ­δια­γρα­φεί με τη συμ­φω­νία της 13ης Ιου­λί­ου, οι «συ­ντε­ταγ­μέ­νες» του νέου μνη­μο­νί­ου είναι πραγ­μα­τι­κά σο­κα­ρι­στι­κές:

  • «Ξη­λώ­νε­ται» ακόμη και αυτό το ισχνό νο­μο­θε­τι­κό έργο της κυ­βέρ­νη­σης του πρώ­του εξα­μή­νου του 2015: Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό το πα­ρά­δειγ­μα της κα­τάρ­γη­σης του νόμου για τη με­τε­νέρ­γεια των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας που ψη­φί­στη­κε στις 2 Ιου­λί­ου 2015!
  • Η κυ­βέρ­νη­ση δε­σμεύ­ε­ται ότι θα νο­μο­θε­τεί πάντα με τη σύμ­φω­νη γνώμη των δα­νει­στών, απο­φεύ­γο­ντας οποιου­δή­πο­τε τύπου «μο­νο­με­ρή» ενέρ­γεια χωρίς την προ­έ­γκρι­σή τους. Δε­σμεύ­ε­ται «να δια­βου­λεύ­ε­ται και να συμ­φω­νεί» με την τε­ρα­τόι­κα των δα­νει­στών «πριν από την ορι­στι­κο­ποί­η­ση και την νο­μι­κή έγκρι­σή τους»…
  • Η κυ­βέρ­νη­ση απο­δέ­χε­ται μια «τούρ­μπο» επι­τή­ρη­ση: Η επι­τρο­πεία ξε­περ­νά χρο­νι­κά και το κα­λο­καί­ρι του 2018 που λήγει το τριε­τές δά­νειο και πε­ρι­λαμ­βά­νει ρητά τη δέ­σμευ­ση ότι η κυ­βέρ­νη­ση «είναι έτοι­μη να ανα­λά­βει οποια­δή­πο­τε μέτρα εν­δέ­χε­ται να κρι­θούν κα­τάλ­λη­λα». Στο πλαί­σιο αυτό, τα «πα­κέ­τα» μέ­τρων θα έρ­χο­νται κατά κύ­μα­τα, αρ­χί­ζο­ντας με τα προ­α­παι­τού­με­να που θα ψη­φι­στούν αύριο Πέμ­πτη στη Βουλή σαν πα­ράρ­τη­μα του μνη­μο­νί­ου, συ­νε­χί­ζο­ντας με νέο «πα­κέ­το» τον Οκτώ­βριο, με τρίτο «πα­κέ­το» μέ­τρων στις αρχές του 2016 με προ­βλέ­ψεις ακόμη και για πά­γω­μα των υπο­χρε­ω­τι­κών δα­πα­νών και ρή­τρες λήψης πρό­σθε­των μέ­τρων για να εκ­πλη­ρω­θούν οι δη­μο­σιο­νο­μι­κοί στό­χοι αλλά και νέο κα­θε­στώς επι­τρο­πεί­ας και ημιαυ­τό­μα­των πε­ρι­κο­πών μέσα από το Δη­μο­σιο­νο­μι­κό Συμ­βού­λιο, αλλά και με ανά τρί­μη­νο επι­και­ρο­ποί­η­ση και εξέ­τα­ση της «επι­τευ­χθεί­σης προ­ό­δου».    
  • Η κυ­βέρ­νη­ση ανα­λαμ­βά­νει «πο­λι­τι­κή δέ­σμευ­ση» ότι «θα απαι­τη­θεί η συ­νε­χής εφαρ­μο­γή των συμ­φω­νη­μέ­νων πο­λι­τι­κών επί πολλά έτη», επο­μέ­νως και «τε­χνι­κή ικα­νό­τη­τα της ελ­λη­νι­κής διοί­κη­σης να υλο­ποι­ή­σει» το μνη­μό­νιο, με ένα νέο πλαί­σιο «τε­χνι­κής βο­ή­θειας» από τους δα­νει­στές που θα ορι­στι­κο­ποι­η­θεί το Σε­πτέμ­βριο.
  • Η κυ­βέρ­νη­ση δε­σμεύ­ε­ται για διαρ­κή αύ­ξη­ση του πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος στο 3,5% του ΑΕΠ το 2018. Το 2015 ο στό­χος είναι πρω­το­γε­νές έλ­λειμ­μα 0,25%, αλλά αυτό δεν είναι κα­θό­λου καλό νέο, καθώς στο στόχο αυτό η κυ­βέρ­νη­ση κα­λεί­ται να φτά­σει ξε­κι­νώ­ντας από έλ­λειμ­μα 1,5%. Άρα απαι­τού­νται μέτρα (πολλά με ανα­δρο­μι­κή ισχύ) ύψους πε­ρί­που 2 δισ. ευρώ (1,25% του ΑΕΠ) για το μισό 2015! Στη συ­νέ­χεια προ­βλέ­πε­ται πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα 0,5% το 2016, 1,75% το 2017 και 3,5% το 2018, με στόχο να πα­ρα­μεί­νει σε αυτά τα υψηλά επί­πε­δα για τα επό­με­να έτη. Για να επι­τευ­χθούν όλα αυτά, συμ­φω­νή­θη­καν (σαν κύριο «πιάτο», μαζί με όλα τα’ άλλα) «εμπρο­σθο­βα­ρείς δη­μο­σιο­νο­μι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις» στον ΦΠΑ και το συ­ντα­ξιο­δο­τι­κό… Για να δια­σφα­λι­στούν αυτοί οι στό­χοι, τον Οκτώ­βριο θα ψη­φι­στούν πρό­σθε­τα «διαρ­θρω­τι­κά» μέτρα (πε­ρι­κο­πές) με από­δο­ση 0,75% του ΑΕΠ το 2017 και 0,25% το 2018…
  • Στις απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις δε­σμεύ­ε­ται για έσοδα 1,4 δισ. ευρώ φέτος, 3,7 δισ. ευρώ το 2016 και 1,3 δισ. ευρώ το 2017 με ολο­κλή­ρω­ση όλων των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων που είχε στην ατζέ­ντα του το ΤΑΙ­ΠΕΔ.
  • Τον Οκτώ­βριο θα ορι­στι­κο­ποι­η­θούν οι όροι συ­γκρό­τη­σης και λει­τουρ­γί­ας του υπερ­τα­μεί­ου για το ξε­πού­λη­μα δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας 50 δισ. ευρώ. Σε αυτό θα «παρ­κα­ρι­στεί» κάθε εί­δους δη­μό­σια πε­ριου­σία: ακί­νη­τη, ορυ­κτός πλού­τος, υδρο­γο­νάν­θρα­κες.
  • Η κυ­βέρ­νη­ση δε­σμεύ­ε­ται για πα­ρεμ­βά­σεις στα «κόκ­κι­να» δά­νεια (πώ­λη­σή τους στους γύπες των distress funds, διευ­κό­λυν­ση πλει­στη­ρια­σμών με άρση της προ­στα­σί­ας πρώ­της κα­τοι­κί­ας κ.λπ.) αλλά και για ολο­κλή­ρω­ση της ανα­κε­φα­λαί­ω­σης των τρα­πε­ζών φέτος με τρόπο που θα επι­τρέ­ψει την από­δο­σή τους ξανά στον ιδιω­τι­κό τομέα.
  • Φυ­σι­κά, η τρόι­κα όχι μόνο πα­ρα­μέ­νει αλλά και ενι­σχύ­ε­ται. Γί­νε­ται «κουαρ­τέ­το» (ή κα­λύ­τε­ρα «τε­ρα­τόι­κα») με την προ­σθή­κη και του ESM και οι εξου­σί­ες της επε­κτεί­νο­νται με βάση το νέο πλαί­σιο ενι­σχυ­μέ­νης επι­τρο­πεί­ας που προ­α­να­φέ­ρα­με.
  • Στο μνη­μό­νιο δεν υπάρ­χει καμία συ­γκε­κρι­μέ­νη δέ­σμευ­ση για την ελά­φρυν­ση του χρέ­ους – το «δω­ρά­κι» αυτό έχει αυ­στη­ρή προ­ϋ­πό­θε­ση την εμπέ­δω­ση του μνη­μο­νί­ου και πλή­ρεις απο­δεί­ξεις για τη «στρά­τευ­ση» της κυ­βέρ­νη­σης σε αυτή την απο­στο­λή.
  • Γί­νε­ται ανέ­ξο­δα λόγος για την ανά­γκη κοι­νω­νι­κής δι­καιο­σύ­νης και για στρα­τη­γι­κή ανά­καμ­ψης, η οποία όμως θα ορι­στι­κο­ποι­η­θεί… τον επό­με­νο χρόνο, έως τον Μάρ­τιο του 2016, με τε­χνι­κή βο­ή­θεια. Σαφής αριθ­μη­τι­κή ανα­φο­ρά περί ανα­πτυ­ξια­κής στή­ρι­ξης γί­νε­ται μόνο για τα 35 δισ. ευρώ των επι­δο­τή­σε­ων μέσω ΕΣΠΑ και ΚΑΠ – αυτό είναι το… γεν­ναιό­δω­ρο «πα­κέ­το» Γιουν­κέρ.

Με λίγα λόγια: ένα σού­περ μνη­μό­νιο, όπως ακρι­βώς το απαί­τη­σε ο Σόι­μπλε με τη διευ­κρι­νι­στι­κή του δή­λω­ση της 10ης Ιου­λί­ου, δύο ημέ­ρες πριν τη συν­θη­κο­λό­γη­ση της 12ης - 13ης Ιου­λί­ου: το σχέ­διο Γιουν­κέρ που ο ελ­λη­νι­κός λαός απέρ­ρι­ψε με το συ­ντρι­πτι­κό 62% στο δη­μο­ψή­φι­σμα της 5ης Ιου­λί­ου, ενι­σχυ­μέ­νο με τρεις νε­ο­α­ποι­κια­κές ρή­τρες: α) Το Τα­μείο ξε­που­λή­μα­τος της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας μέχρι ύψους αξίας 50 δισ. ευρώ, β) μια «τούρ­μπο» επι­τή­ρη­ση, γ) ρή­τρες «αυ­τό­μα­της προ­σαρ­μο­γής» στις πε­ρι­κο­πές και τους φό­ρους όταν το πρό­γραμ­μα πέ­φτει έξω στους δια­κη­ρυγ­μέ­νους στό­χους.  

Είναι σαφές ότι η κυ­βέρ­νη­ση δεν δια­πραγ­μα­τεύ­τη­κε τί­πο­τε απο­λύ­τως! Είπε «Ναι σε όλα», έκανε δη­μό­σια πρό­σκλη­ση για «συμ­βού­λους» που θα συ­νέ­γρα­φαν το νέο μνη­μό­νιο και είχε μο­να­δι­κό μέ­λη­μα να προ­λά­βει τις προ­θε­σμί­ες. Δια­πραγ­μα­τεύ­τη­κε μόνο τη δυ­να­τό­τη­τα να κάνει εκλο­γές σύ­ντο­μα για να «ξε­φορ­τω­θεί» την αρι­στε­ρή πτέ­ρυ­γα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Κα­τά­ντια και ντρο­πή…

Τώρα, ο λόγος είναι στην αρι­στε­ρή πτέ­ρυ­γα και στον αρι­στε­ρό κόσμο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, στον κόσμο και στις ορ­γα­νώ­σεις της Αρι­στε­ράς, στα κι­νή­μα­τα αντί­στα­σης. Που πρέ­πει να ορ­γα­νώ­σουν την αντί­στα­ση και στο νέο μνη­μό­νιο, ώστε να κα­ταρ­γη­θεί μαζί με τα δύο προη­γού­με­να! Αρ­χί­ζο­ντας από την κα­τα­ψή­φι­ση του νέου μνη­μο­νί­ου αύριο Πέμ­πτη στη Βουλή.

ΠΑ­ΡΑΡ­ΤΗ­ΜΑ: ΤΑ ΜΕΤΡΑ

Τα προ­α­παι­τού­με­να

- Επέρ­χο­νται "βελ­τιώ­σεις" για απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρες και γρη­γο­ρό­τε­ρες κα­τα­σχέ­σεις τρα­πε­ζι­κών υπο­λοί­πων για όσους χρω­στούν στο δη­μό­σιο. Για πα­ρά­δειγ­μα θα μπο­ρεί η εφο­ρία να κάνει γρή­γο­ρο προ­έ­λεγ­χο για τον εντο­πι­σμό των τρα­πε­ζι­κών υπο­λοί­πων του οφει­λέ­τη και να εκ­δί­δει στο­χευ­μέ­να κα­τα­σχε­τή­ρια. Επί­σης,αν υπάρ­ξει εμ­φά­νι­ση κά­ποιου ποσού μετά την έκ­δο­ση του κα­τα­σχε­τη­ρί­ου τότε αυτό θα κα­τά­σχε­ται αμέ­σως. 

- Μειώ­νε­ται από τα 1.500 στα 1.000 ευρώ το ακα­τά­σχε­το από μι­σθούς και συ­ντά­ξεις (κα­θα­ρό ποσό αφού αφαι­ρε­θούν οι ει­σφο­ρές). Το ποσό άνω των 1.000 ευρώ θα κα­τά­σχε­ται όλο. Ει­δι­κά για πε­ρι­πτώ­σεις πο­λι­τών που δο­κι­μά­ζο­νται οι­κο­νο­μι­κά θα μπο­ρεί να κα­τα­σχε­θεί το 50% για το τμήμα του μι­σθού ή της σύ­ντα­ξης με­τα­ξύ των 1.000 και 1.500 ευρώ (δη­λα­δή 250 ευρώ). 

- Μειώ­νε­ται από τα 1.500 στα 1.250 ευρώ το ακα­τά­σχε­το ποσό από έναν τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό για κάθε φο­ρο­λο­γού­με­νο. 

- Η προ­κα­τα­βο­λή φόρου για μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις και ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τί­ες αυ­ξά­νε­ται για το φο­ρο­λο­γι­κό έτος 2015 από  55% σε 75% και από το 2016 στο 100%. 

- Ο φόρος ει­σο­δή­μα­τος του φε­τι­νού εκ­κα­θα­ρι­στι­κού για τις επι­χει­ρή­σεις ορί­ζε­ται ότι θα πλη­ρω­θεί σε 5 δό­σεις με την πρώτη έως τις 21 Αυ­γού­στου και την τε­λευ­ταία έως τέλος Δε­κεμ­βρί­ου. 

- Κα­ταρ­γεί­ται η διά­τα­ξη για τις τρι­γω­νι­κές συ­ναλ­λα­γές η οποία δεν επέ­τρε­πε, υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις, την έκ­πτω­ση από χώρες με προ­νο­μια­κό φο­ρο­λο­γι­κό κα­θε­στώς. 

- Αυ­ξά­νε­ται από το φε­τι­νό εκ­κα­θα­ρι­στι­κό η προ­κα­τα­βο­λή φόρου των αγρο­τών από το 27,5% στο 55% (φο­ρο­λο­γι­κό έτος 2014).

- Αυ­ξά­νε­ται ο ει­δι­κός φόρος κα­τα­νά­λω­σης του αγρο­τι­κού πε­τρε­λαί­ου από τον Οκτώ­βριο από τα 66 στα 200 ευρώ το χι­λιό­λι­τρο.  Από την 1η Οκτω­βρί­ου 2016 εξι­σώ­νε­ται με το πε­τρέ­λαιο κί­νη­σης στα 330 ευρώ το χι­λιό­λι­τρο. 

- Αυ­ξά­νε­ται από το 3% σε πάνω από 5% (πα­ρεμ­βα­τι­κό επι­τό­κιο ΕΚΤ συν 5 μο­νά­δες) το επι­τό­κιο της ρύθ­μι­σης των 100 δό­σε­ων.

- Δί­νε­ται η δυ­να­τό­τη­τα στην φο­ρο­λο­γι­κή διοί­κη­ση να θε­σπί­σει κρι­τή­ρια για τη μεί­ω­ση του αριθ­μού των δό­σε­ων για όσους φο­ρο­λο­γού­με­νους έχουν την οι­κο­νο­μι­κή δυ­να­τό­τη­τα να απο­πλη­ρώ­σουν νω­ρί­τε­ρα οφει­λές τις οποί­ες έχει εντά­ξει στη ρύθ­μι­ση των 100 δό­σε­ων. 

- Επέρ­χε­ται αύ­ξη­ση κατά 4% ετη­σί­ως και για την πε­ντα­ε­τία 2016 έως 2020 του φόρου χω­ρη­τι­κό­τη­τας των πλοί­ων καθώς και της ει­σφο­ράς των πλοί­ων ελ­λη­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων υπό ξένη ση­μαία τα οποία είναι ασφα­λι­στι­κώς συμ­βε­βλη­μέ­να στο ΝΑΤ. Επί­σης, πα­ρα­τεί­νε­ται και για την τε­τρα­ε­τία 2016 - 2019 η ει­σφο­ρά που επι­βλή­θη­κε το 2013 σε ναυ­τι­λια­κές εται­ρεί­ες επί του ει­σα­γό­με­νου συ­ναλ­λάγ­μα­τος. Τέλος θα υπό­κει­νται σε φόρο χω­ρη­τι­κό­τη­τας τα πλοία με ση­μαία ευ­ρω­παϊ­κής ένω­σης και ευ­ρω­παϊ­κού οι­κο­νο­μι­κού χώρου σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του νόμου 27 του 1975. 

- Επέρ­χο­νται πα­ρεμ­βά­σεις στον φο­ρο­λο­γι­κό μη­χα­νι­σμό (ενί­σχυ­ση με προ­σω­πι­κό κλπ) για την κα­λύ­τε­ρη κα­τα­πο­λέ­μη­ση της φο­ρο­δια­φυ­γής. 

ΦΠΑ

- Το βόειο κρέας επι­στρέ­φει στο 13%. 

- Ξε­κα­θα­ρί­ζε­ται νο­μο­τε­χνι­κά ότι από την 1/1/2017 δεν θα ισχύ­ουν μειω­μέ­νοι συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ σε κα­νέ­να νησί. 

- Επι­βάλ­λε­ται συ­ντε­λε­στής 23% ΦΠΑ σε όλα τα ιδιω­τι­κά σχο­λεία που δεν απο­τε­λούν μη κερ­δο­σκο­πι­κά ιδρύ­μα­τα. 

ΕΝΦΙΑ

- Ο φε­τι­νός ΕΝΦΙΑ θα πλη­ρω­θεί σε 5 δό­σεις από τον Οκτώ­βριο έως τον Φε­βρουά­ριο. 

- Δια­τη­ρεί­ται η έκ­πτω­ση 20% από τον ΕΝΦΙΑ για τα κενά και τα ξε­νοί­κια­στα ακί­νη­τα κατά τη διάρ­κεια του 2014. 

- Ορί­ζε­ται η πε­ρί­ο­δος Οκτώ­βριος 2015- Φε­βρουά­ριος 2016 για την πλη­ρω­μή του ΕΝΦΙΑ και ορί­ζο­νται σειρά από αλ­λα­γές.

- Γί­νε­ται σειρά πε­ρι­κο­πών στις δια­γνω­στι­κές εξε­τά­σεις και στην κά­λυ­ψη της φαρ­μα­κευ­τι­κής δα­πά­νης.

- Συγ­χω­νεύ­ο­νται ασφα­λι­στι­κά τα­μεία.
- Επι­βάλ­λε­ται τόκος  5% πλέον του ισχύ­ο­ντος επι­το­κί­ου ανα­φο­ράς  (αντί για 3%) για βε­βαιω­μέ­νες οφει­λές που είναι σε πρό­γραμ­μα ρύθ­μι­σης.

- Αλ­λα­γές στον πτω­χευ­τι­κό κώ­δι­κα, στις δια­δι­κα­σί­ες υπα­γω­γής σε δια­δι­κα­σία εξυ­γί­αν­σης.

- Πα­ρεμ­βά­σεις στον Δια­χει­ρι­στή του ΕΣΦΑ και πα­ρεμ­βά­σεις στην αγορά φυ­σι­κού αε­ρί­ου. Πα­ρεμ­βά­σεις στην ΔΕΠΑ.

- Πα­ρεμ­βά­σεις στο επάγ­γελ­μα του δι­κα­στι­κού επι­με­λη­τή.

- Αλ­λα­γή ορίων πα­στε­ριω­μέ­νου γά­λα­κτος, αλ­λα­γή/άρση πε­ριο­ρι­σμών λει­τουρ­γί­ας αρ­το­ποιεί­ου, πω­λή­σεις σε μειω­μέ­νες τιμές και πέραν των εκ­πτω­τι­κών πε­ριό­δων.
- Αλ­λα­γή όρων άδειας φορ­τη­γών ιδιω­τι­κής χρή­σης.

 
 

Νέο πα­κέ­το μέ­τρων τον Οκτώ­βριο

Τον Οκτώ­βριο θα έχου­με τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2016 και νέο Με­σο­πρό­θε­σμο Πλαί­σιο μέχρι και το 2019, με μέτρα που θα πε­ρι­λαμ­βά­νουν:

-  Αύ­ξη­ση φο­ρο­λο­γι­κού συ­ντε­λε­στή από τους ετή­σιου ει­σο­δή­μα­τος στα ενοί­κια για ει­σο­δή­μα­τα κάτω των  12.000 ευρώ στο 15% (από 11%) και φια υψη­λό­τε­ρα ει­σο­δή­μα­τα στο 35% (από 33%).

-  Στα­δια­κή κα­τάρ­γη­ση ει­δι­κής φο­ρο­λό­γη­σης ναυ­τι­λια­κού κλά­δου.

-  Επέ­κτα­ση της προ­σω­ρι­νής ει­σφο­ράς στην ναυ­τι­λία έως το 2018.

-  Μό­νι­μη μεί­ω­ση των αμυ­ντι­κών δα­πα­νών κατά 100 εκατ ευρώ

-  Πε­ρι­κο­πή επι­δό­τη­σης πε­τρε­λαί­ου θέρ­μαν­σης

-  Νέο κύμα αλ­λα­γών στο ασφα­λι­στι­κό, με­ταρ­ρυθ­μί­σεις του κώ­δι­κα φο­ρο­λο­γί­ας ει­σο­δή­μα­τος

-  Στα­δια­κή κα­τάρ­γη­ση ει­δι­κού φο­ρο­λο­γι­κού κα­θε­στώ­τος αγρο­τών (στο 26% το 2017)

- Φόρο επί των τη­λε­ο­πτι­κών δια­φη­μί­σε­ων

-  Αύ­ξη­ση φο­ρο­λο­γί­ας στα τυ­χε­ρά παί­γνια

-  Δια­γω­νι­σμό συ­χνο­τή­των

πηγη: rproject.gr

red-flag11_0.jpg

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η εκδήλωση «το ΟΧΙ δεν ηττήθηκε, συνεχίζουμε…» που διοργάνωσαν οι ιστοσελίδες Iskra και Rproject στην Ζάκυνθο με την παρουσία της πλειοψηφίας των μελών του ΣΥΡΙΖΑ Ζακύνθου αλλά και ευρύτερα.

Ο ομι­λη­τής Γ. Σα­που­νάς, μέλος της Κε­ντρι­κής Επτρο­πής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, εξέ­θε­σε, με­τα­ξύ άλλων, την αρι­στε­ρή δια­φω­νία με την επι­λο­γή της μνη­μο­νια­κής με­τάλ­λα­ξης του κόμ­μα­τος και της κυ­βέρ­νη­σης, ση­μεία από την εναλ­λα­κτι­κή  αρι­στε­ρή πρό­τα­ση καθώς και την απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα για την συ­νέ­χι­ση του αντι­μνη­μο­νια­κού αγώνα, μαζί με το κοι­νω­νι­κό ρεύμα του ΟΧΙ. Τό­νι­σε την ανά­γκη για την πο­λι­τι­κή έκ­φρα­σή του και για την υπε­ρά­σπι­ση της ιστο­ρί­ας, των κα­τα­κτή­σε­ων, των αρχών και των ιδεών της μα­ζι­κής ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς. Στην συ­ζή­τη­ση που ακο­λού­θη­σε ανα­δεί­χτη­κε η απο­γο­ή­τευ­ση από την τροπή και την εξέ­λι­ξη των κυ­βερ­νη­τι­κών επι­λο­γών αλλά και η ανα­ζή­τη­ση άμε­σων εναλ­λα­κτι­κών διε­ξό­δων για τη  συ­νέ­χι­ση του αγώνα ώστε να μην ητ­τη­θεί το κοι­νω­νι­κό ρεύμα του ΟΧΙ και ο στό­χος για την ρήξη και την ανα­τρο­πή του νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου «μο­νό­δρο­μου» απ’ τα κάτω και απ’ τ’ αρι­στε­ρά.

Ακο­λου­θεί η ει­ση­γη­τι­κή ομι­λία.

Η υπο­γρα­φή του τρί­του μνη­μο­νί­ου από την κυ­βέρ­νη­ση Α. Τσί­πρα έχει προ­κα­λέ­σει ένα πραγ­μα­τι­κό σοκ στην κοι­νω­νία και ιδιαί­τε­ρα στο τμήμα αυτό που τον στή­ρι­ξε στην κα­τά­κτη­ση της κυ­βερ­νη­τι­κής εξου­σί­ας. Μέσα στο κόμμα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ η εξέ­λι­ξη αυτή έχει προ­κα­λέ­σει έντο­νη αντι­πα­ρά­θε­ση. Πλή­θος μελών και στε­λε­χών του κόμ­μα­τος δεν απο­δέ­χο­νται την μνη­μο­νια­κή με­τάλ­λα­ξη του κόμ­μα­τος της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς, την εγκα­τά­λει­ψη των ιδεών, αξιών και προ­γραμ­μα­τι­κών θέ­σε­ών του. Την εγκα­τά­λει­ψη του γεν­ναί­ου, ρι­ζο­σπα­στι­κού, πλειο­ψη­φι­κού κοι­νω­νι­κού ρεύ­μα­τος που εκ­φρά­στη­κε με το ΟΧΙ στο δη­μο­ψή­φι­σμα.

  1. Η αρι­στε­ρή κυ­βέρ­νη­ση υπο­γρά­φο­ντας μνη­μό­νιο χάνει την ταυ­τό­τη­τά της και με­τα­τρέ­πε­ται έτσι σε «αρι­στε­ρή πα­ρέν­θε­ση».

Η Αρι­στε­ρά δεν είναι δια­χει­ρι­στι­κή πο­λι­τι­κή δύ­να­μη του συ­στή­μα­τος. Δεν εναλ­λάσ­σε­ται τα­κτι­κά στην κυ­βερ­νη­τι­κή εξου­σία.

Είναι δύ­να­μη ανα­τρο­πής προς όφε­λος της ερ­γα­σί­ας και της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας και σε βάρος του ντό­πιου κε­φα­λαί­ου και της ιμπε­ρια­λι­στι­κής επι­βο­λής των ευ­ρω­παϊ­κών και διε­θνών αστι­κών κέ­ντρων.

  1. Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ γεν­νή­θη­κε μέσα από τις στά­χτες των, ητ­τη­μέ­νων στα μάτια της κοι­νω­νί­ας, ρευ­μά­των της Αρι­στε­ράς, εκ­κι­νώ­ντας μια δια­δι­κα­σία ενό­τη­τας και ανα­γέν­νη­σης της μα­ζι­κής, ρι­ζο­σπα­στι­κής και αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής Αρι­στε­ράς.

Διεκ­δι­κώ­ντας ξανά την Αρι­στε­ρά ως αντι­συ­στη­μι­κή δύ­να­μη και χώρο ιδεών, αξιών, θε­ω­ρί­ας και πρά­ξης με σο­σια­λι­στι­κή στρα­τη­γι­κή – σε αντί­θε­ση με τη νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τία που εν­σω­μα­τω­μέ­νη στο σύ­στη­μα εμ­φα­νί­ζε­ται ως η δήθεν κοι­νω­νι­κά ευαί­σθη­τη πλευ­ρά του.

Υπήρ­ξε τέκνο της κοι­νω­νι­κής ανά­γκης και του κι­νή­μα­τος ενά­ντια στην κα­πι­τα­λι­στι­κή πα­γκο­σμιο­ποί­η­ση που αμ­φι­σβή­τη­σε το «τέλος της Ιστο­ρί­ας» και το νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο ΤΙΝΑ (Δεν Υπάρ­χει Εναλ­λα­κτι­κή Λύση).   

  1. Όταν ξέ­σπα­σε η κα­πι­τα­λι­στι­κή κρίση που πήρε στην Ευ­ρώ­πη τη μορφή της κρί­σης χρέ­ους και «χτύ­πη­σε» τη Ελ­λά­δα με σφο­δρή λι­τό­τη­τα και μνη­μό­νια, τα παλιό πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα του δι­κομ­μα­τι­σμού (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ) εξευ­τε­λι­ζό­με­νο στα μάτια της κοι­νω­νί­ας συ­γκυ­βέρ­νη­σε εγκα­τα­λεί­πο­ντας τα προ­σχή­μα­τα και τις δήθεν δια­φο­ρές.

Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ επέ­δει­ξε την τα­ξι­κή και πο­λι­τι­κή ευ­θυ­κρι­σία και την τόλμη να ανα­λά­βει την πο­λι­τι­κή έκ­φρα­ση των σπου­δαί­ων ερ­γα­τι­κών και λαϊ­κών κι­νη­μά­των του ’10  - ‘11και να προ­τεί­νει διέ­ξο­δο στην βάση ενός ρι­ζο­σπα­στι­κού πλαι­σί­ου: Όχι στο μνη­μό­νιο και στην λι­τό­τη­τα, όχι στο νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο μο­νό­δρο­μο, καμία  θυσία για το Ευρώ, κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς.

Είναι σή­με­ρα θλι­βε­ρό να βλέ­που­με τα συ­στη­μι­κά κέ­ντρα (εσω­τε­ρι­κού – εξω­τε­ρι­κού) να υμνούν τον Α. Τσί­πρα για την μνη­μο­νια­κή με­τάλ­λα­ξή του και να τον συμ­βου­λεύ­ουν πώς να απαλ­λα­γεί από τα «αρι­στε­ρά βα­ρί­δια» του κόμ­μα­τος.

  1. Δεν υπάρ­χει κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο «αρι­στε­ρής δια­χεί­ρι­σης» του μνη­μο­νί­ου.

 Το μνη­μό­νιο υπάρ­χει ακρι­βώς για να κυ­βερ­νά στην θέση της εκλεγ­μέ­νης κυ­βέρ­νη­σης. Η προ­σέγ­γι­ση ότι η κυ­βέρ­νη­ση υλο­ποιεί τις μνη­μο­νια­κές, νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες επι­λο­γές λι­τό­τη­τας παρά την θέ­λη­σή της συ­νι­στά πρό­κλη­ση προς την κοι­νω­νία.

Το τρίτο μνη­μό­νιο προ­στί­θε­ται στα προη­γού­με­να με ακόμη πιο ασφυ­κτι­κή επι­τή­ρη­ση.

  1. Δεν υπήρ­ξε μέσα από την δια­πραγ­μά­τευ­ση, καμιά «ανά­δει­ξη» του αντι­δη­μο­κρα­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα της ΟΝΕ / ΕΕ και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο καμιά «αρι­στε­ρή» ρωγμή.

Ο αντι­δη­μο­κρα­τι­κός χα­ρα­κτή­ρας της ΟΝΕ/ΕΕ εμ­φα­νί­ζε­ται απρο­κά­λυ­πτα στα μάτια των ευ­ρω­παϊ­κών λαών και οι ρωγ­μές της είναι απο­τέ­λε­σμα της βα­θιάς, υπαρ­ξια­κής της κρί­σης, μέσα από τις οποί­ες ανα­βλύ­ζει βαρ­βα­ρό­τη­τα.  

Η κυ­βερ­νη­τι­κή στρα­τη­γι­κή της δήθεν εκ­με­τάλ­λευ­σης των δια­φο­ρών με­τα­ξύ ΗΠΑ και Γερ­μα­νί­ας ή ακόμη Γαλ­λί­ας  και Γερ­μα­νί­ας μοιά­ζει πια σαν ένα κα­κό­γου­στο αστείο και η ανα­γό­ρευ­ση του χθε­σι­νού Ολα­ντρέ­ου σε ση­με­ρι­νή προ­ο­δευ­τι­κή εκ­δο­χή της Ευ­ρώ­πης τρα­γι­κή αυ­το­α­ναί­ρε­ση.    

  1. Ακόμη όμως πιο τρα­γι­κή απο­δεί­χτη­κε η «σύλ­λη­ψη» της προ­σέγ­γι­σης της εγ­χώ­ριας άρ­χου­σας τάξης και των πο­λι­τι­κών της εκ­προ­σω­πή­σε­ων για την δη­μιουρ­γία δήθεν εθνι­κής συμ­μα­χί­ας απέ­να­ντι στους δα­νει­στές, η οποία εκ­φρά­στη­κε κατ’ αρχάς με την επι­λο­γή της συ­γκυ­βέρ­νη­σης με τους ΑΝΕΛ, με την επι­λο­γή του Παυ­λό­που­λου για πρό­ε­δρο της Δη­μο­κρα­τί­ας, κυ­ρί­ως όμως με την προ­σέγ­γι­ση των επι­χει­ρη­μα­τι­κών κύ­κλων, του ΣΕΒ, των τρα­πε­ζι­τών κλπ 

Το μέ­γε­θος της αστο­χί­ας εμ­φα­νί­στη­κε εμ­φα­τι­κά στο ίδιο το δη­μο­ψή­φι­σμα, στο μέ­τω­πο του ΝΑΙ.

Το μνη­μό­νιο απο­τε­λεί σή­με­ρα το μέσο της επι­βο­λής της λι­τό­τη­τας. Η λι­τό­τη­τα εντού­τοις απο­τε­λεί δια­χρο­νι­κά στον κα­πι­τα­λι­σμό την στρα­τη­γι­κή της εξό­δου από την κρίση. Απα­ντά με σαφή τα­ξι­κή με­ρο­λη­ψία υπέρ του με­γά­λου κε­φα­λαί­ου στο ερώ­τη­μα «ποιος πλη­ρώ­νει την κρίση» με την υπο­τί­μη­ση της ερ­γα­σί­ας και γε­νι­κό­τε­ρα με την «δη­μιουρ­γι­κή κα­τα­στρο­φή» πα­ρα­γω­γι­κών δυ­νά­με­ων. Απο­κο­ρύ­φω­μα αυτής της δια­δι­κα­σί­ας είναι ο πό­λε­μος. Τα μνη­μό­νια της λι­τό­τη­τας είναι ένας τα­ξι­κός πό­λε­μος με άλλα μέσα.  Η ντό­πια οι­κο­νο­μι­κή ολι­γαρ­χία, η εγ­χώ­ρια άρ­χου­σα τάξη ωφε­λή­θη­κε από αυτή την πο­λι­τι­κή κερ­δί­ζο­ντας θέ­σεις απέ­να­ντι στην ερ­γα­σία, στην κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία με τρόπο που δεν πε­τύ­χαι­νε για δε­κα­ε­τί­ες. Γι αυτό και η, κερ­δι­σμέ­νη από την κρίση, με­ρί­δα του με­γά­λου εγ­χώ­ριου κε­φα­λαί­ου δεν είχε κα­νέ­να λόγο να μην συ­μπα­ρα­τα­χθεί με τις επι­βο­λές των δα­νει­στών.

Η κυ­βερ­νη­τι­κή στρα­τη­γι­κή απέ­τυ­χε πα­τα­γω­δώς. Απέ­τυ­χε πριν ακόμη καλά καλά ξε­κι­νή­σει. Ήδη με την συμ­φω­νία της 20ης Φλε­βά­ρη. Ακύ­ρω­σε το μο­να­δι­κό όπλο του λαού απέ­να­ντι σε υπέρ­τε­ρους αντι­πά­λους, τον «πο­λι­τι­κό κίν­δυ­νο», την λα­ο­πρό­βλη­τη  δη­λα­δή αρι­στε­ρή κυ­βέρ­νη­ση που μπο­ρού­σε να απει­λή­σει τους δα­νει­στές με το όπλο του GREXIT. Κάτι τέ­τοιο ωστό­σο απαι­τού­σε την επι­μο­νή στο ρι­ζο­σπα­στι­κό πρό­γραμ­μα της ανα­τρο­πής της λι­τό­τη­τας στο εσω­τε­ρι­κό και την επι­λο­γή δια­κο­πής των πλη­ρω­μών το­κο­χρε­ο­λυ­σί­ων ταυ­τό­χρο­να με την απαί­τη­ση δια­γρα­φής του χρέ­ους προς τους δα­νει­στές.  Απαι­τού­σε την αθέ­τη­ση πλη­ρω­μών των δό­σε­ων από την πρώτη στιγ­μή και όχι ασφα­λώς την εξά­ντλη­ση των απο­θε­μα­τι­κών του Δη­μο­σί­ου.

Η ει­λι­κρί­νεια του πρω­θυ­πουρ­γού ότι προ­σπά­θη­σε να πεί­σει με επι­χει­ρή­μα­τα (αλλά με σαφή απε­μπό­λη­ση των πραγ­μα­τι­κών όπλων) τις δε­ξιές και σο­σιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ρες ευ­ρω­παϊ­κές κυ­βερ­νή­σεις για την εγκα­τά­λει­ψη της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης στρα­τη­γι­κής της σκλη­ρής λι­τό­τη­τας, μπο­ρεί να προ­κα­λεί, προ­σω­ρι­νά, συ­μπά­θεια σε κοι­νω­νι­κά και λαϊκά στρώ­μα­τα, όμως στα αστι­κά κέ­ντρα (εσω­τε­ρι­κού – εξω­τε­ρι­κού) προ­κά­λε­σε την απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα να συ­ντρί­ψουν τον δια­φαι­νό­με­νο αρι­στε­ρό κίν­δυ­νο με το γνω­στό ση­με­ρι­νό  απο­τέ­λε­σμα.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ποτέ δεν απο­δεί­χτη­κε αν ήταν εύ­κο­λο να ωθή­σουν τα διευ­θυ­ντή­ρια της, σε βα­θύ­τα­τη υπαρ­ξια­κή κρίση, ευ­ρω­ζώ­νης,  την «αρι­στε­ρή Ελ­λά­δα» σε έξοδο από το Ευρώ καθώς ποτέ δεν τέ­θη­κε σο­βα­ρά η δια­κύ­βευ­ση. Το «όπλο» μας έγινε «όπλο» του αντι­πά­λου. Αν υπήρ­χε έστω  κά­ποια πι­θα­νό­τη­τα συμ­βι­βα­σμού αυτή εγκα­τα­λεί­φτη­κε χωρίς ίχνος τόλ­μης από την ίδια την κυ­βέρ­νη­ση.

Σή­με­ρα ο φόβος ξα­να­άλ­λα­ξε στρα­τό­πε­δο και απει­λεί τον λαό και την κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία, φευ, εκ­φω­νού­με­νος από την ίδια την «αρι­στε­ρή» κυ­βέρ­νη­ση.

  1. Η ίδια η επι­λο­γή σε συν­δυα­σμό με τη με­τέ­πει­τα δια­χεί­ρι­ση, του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος απο­τε­λεί μνη­μείο ασυ­νε­πούς και πα­ρά­λο­γης πο­λι­τι­κής.

Το δη­μο­ψή­φι­σμα επα­νε­νερ­γο­ποί­η­σε, έστω την τε­λευ­ταία ώρα,  την αρι­στε­ρή πο­λι­τι­κή απει­λή.  Για μια πο­ρεία σύ­γκρου­σης. Όχι βέ­βαια για μια ιστο­ρι­κή οπι­σθο­χώ­ρη­ση και ήττα χωρίς μάχη.

Ο λαός αντα­πο­κρί­θη­κε με συ­γκλο­νι­στι­κό τρόπο. Η χώρα διαι­ρέ­θη­κε τα­ξι­κά και πο­λι­τι­κά και τα στρα­τό­πε­δα ξε­κα­θά­ρι­σαν. Απ’ την μια το κε­φά­λαιο και η συμ­μα­χία εγ­χώ­ριων και ευ­ρω­παϊ­κών αστι­κών, νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων κέ­ντρων κι απ’ την άλλη η με­γά­λη κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία και η διε­θνής συ­μπα­ρά­στα­ση. Ήταν μια βδο­μά­δα απο­κα­λυ­πτι­κή καθώς το μέ­τω­πο του ΝΑΙ χρη­σι­μο­ποί­η­σε όλους τους δυ­να­τούς εκ­βια­σμούς, στους χώ­ρους δου­λειάς και μέσω των ΜΜΕ. Η κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία δεν τρο­μο­κρα­τή­θη­κε αλλά ορ­γί­στη­κε και εκ­φρά­στη­κε με το ηχηρό 62%. Τρο­μο­κρα­τή­θη­κε όμως, δυ­στυ­χώς, η κυ­βέρ­νη­ση.

Λίγες ώρες μετά το απο­τέ­λε­σμα ο πρω­θυ­πουρ­γός ανέ­στη­σε τα «πο­λι­τι­κά πτώ­μα­τα» του με­τώ­που του ΝΑΙ. Λίγες μέρες μετά πα­ρα­δό­θη­κε στους δα­νει­στές. Σή­με­ρα είναι αιχ­μά­λω­τος  του πα­λιού, σά­πιου πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος.

Όμως το απο­τέ­λε­σμα του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος έδει­ξε σε όλους την κοι­νω­νι­κή δια­θε­σι­μό­τη­τα για την ανα­τρο­πή απ’ τα κάτω και απ’ τ’ αρι­στε­ρά. Και παρά το σοκ των κυ­βερ­νη­τι­κών επι­λο­γών δεν πρέ­πει η Αρι­στε­ρά να αφή­σει να εξα­τμι­στεί αυτή η με­γά­λη δύ­να­μη.

  1. Υπάρ­χει εναλ­λα­κτι­κή λύση στο μνη­μο­νια­κό, νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο δήθεν αδιέ­ξο­δο. Είναι η ρι­ζο­σπα­στι­κή πρό­τα­ση της Αρι­στε­ράς.

Είναι η προ­δο­μέ­νη πρό­τα­ση των συ­νε­δρια­κών απο­φά­σε­ων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, εμπλου­τι­σμέ­νη από τις εμπει­ρί­ες του δρα­μα­τι­κού αυτού 6μή­νου και τα συ­να­κό­λου­θα συ­μπε­ρά­σμα­τα. Από τα κυ­βερ­νη­τι­κά λάθη μα και από την συ­γκλο­νι­στι­κή κοι­νω­νι­κή δια­θε­σι­μό­τη­τα και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα.

Το τμήμα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που αρ­νεί­ται να υπο­τα­χθεί στην ήττα και την μνη­μο­νια­κή με­τάλ­λα­ξη, τμήμα ση­μα­ντι­κό στο πεδίο της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής εκ­προ­σώ­πη­σης μα πολύ ευ­ρύ­τε­ρο στο κόμμα και ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο μαζί με την ευ­ρύ­τε­ρη ρι­ζο­σπα­στι­κή Αρι­στε­ρά μέσα στην κοι­νω­νι­κή δυ­να­μι­κή του ΟΧΙ, ανα­λαμ­βά­νει την ευ­θύ­νη να δη­λώ­σει με λόγια και έργα πως «το ΟΧΙ δεν ητ­τή­θη­κε, συ­νε­χί­ζου­με…»

Εντού­τοις χρειά­ζε­ται να απο­φύ­γου­με τις συ­στη­μι­κές πα­γί­δες και τα «στη­μέ­να» δί­πο­λα: Ευ­ρώ­πη ή εθνι­κή ανα­δί­πλω­ση, κόμμα ή λόμπυ της δραχ­μής κ.α.

Το πραγ­μα­τι­κό δίλ­λη­μα είναι : λι­τό­τη­τα ή ανα­δια­νο­μή, πρό­γραμ­μα του κε­φα­λαί­ου ή πρό­γραμ­μα της ερ­γα­σί­ας, κόμμα του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού και του ΤΙΝΑ ή κόμμα της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς και της σο­σια­λι­στι­κής προ­ο­πτι­κής.

Τί­θε­ται σή­με­ρα το ερώ­τη­μα ποιό είναι το λε­πτο­με­ρές «σχέ­διο Β». Απο­κρύ­πτο­ντας πως δεν υπάρ­χει κα­νέ­να πραγ­μα­τι­κό «σχέ­διο Α» εκτός από την διαρ­κή λι­τό­τη­τα. Τα ίδια τα μνη­μό­νια ανα­προ­σαρ­μό­ζο­νται διαρ­κώς χωρίς κα­νείς να γνω­ρί­ζει τι θα γίνει σε λί­γους μήνες. Ας θυ­μη­θού­με την πα­ρα­δο­χή του ίδιου του ΔΝΤ για τους λάθος πολ­λα­πλα­σια­στές. Το ίδιο ακρι­βώς θα συμ­βεί και με το τρίτο μνη­μό­νιο.

Επι­χει­ρεί­ται σή­με­ρα να εγκλω­βι­στεί η συ­ζή­τη­ση απο­κλει­στι­κά με επί­κε­ντρο την «ανά­πτυ­ξη». Απο­κρύ­πτο­ντας πως μαζί με την ανα­γκαία και ζη­τού­με­νη ανά­πτυ­ξη υπάρ­χει και το ζή­τη­μα της δια­νο­μής. Γιατί το ΑΕΠ στα χρό­νια των μνη­μο­νί­ων μί­κρυ­νε αλλά η δια­νο­μή έγινε ακόμη πιο λε­ό­ντια για το κε­φά­λαιο. Έτσι η επι­στρο­φή στην με­γέ­θυν­ση του ΑΕΠ δεν απα­ντά «αυ­τό­μα­τα» στις ανά­γκες της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας καθώς κάλ­λι­στα αυτή μπο­ρεί να έρθει χωρίς ν’ αλ­λά­ξει τί­πο­τα από την κα­τα­στρο­φή που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε σε βάρος των δι­καιω­μά­των του κό­σμου της ερ­γα­σί­ας και της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας.  

  1. Το εναλ­λα­κτι­κό σχέ­διο δια­φέ­ρει ακρι­βώς στο ση­μείο της άμε­σης ανα­τρο­πής της λι­τό­τη­τας και της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης στρα­τη­γι­κής και δίνει αυτό το πε­ριε­χό­με­νο στην εν­δε­χό­με­νη επι­λο­γή της εξό­δου από την ευ­ρω­ζώ­νη.

Είναι ένα σχέ­διο σύ­γκρου­σης με τα ντό­πια αστι­κά επι­τε­λεία και τα ευ­ρω­παϊ­κά και διε­θνή ιμπε­ρια­λι­στι­κά κέ­ντρα. Έχει ως εκ τού­του δύο αλ­λη­λέν­δε­τες πτυ­χές. Απ’ την μια βρί­σκο­νται οι πο­λι­τι­κές επι­λο­γές και ο οι­κο­νο­μι­κός σχε­δια­σμός και απ’ την άλλη βρί­σκε­ται η κοι­νω­νι­κή συμ­με­το­χή σε όλη την κλί­μα­κα του σχε­δί­ου. Είναι δη­λα­δή το σχέ­διο που αντι­στοι­χεί το μέ­τω­πο του ΟΧΙ απέ­να­ντι στο μέ­τω­πο του ΝΑΙ όπως ακρι­βώς κα­τα­γρά­φη­κε στο δη­μο­ψή­φι­σμα.

Οι βα­σι­κοί του άξο­νες είναι:

Παύση πλη­ρω­μών προς τους δα­νει­στές, δια­γρα­φή χρέ­ους, εθνι­κο­ποί­η­ση – κοι­νω­νι­κο­ποί­η­ση των τρα­πε­ζών και στρα­τη­γι­κών το­μέ­ων της πα­ρα­γω­γής και της οι­κο­νο­μί­ας, φο­ρο­λο­γι­κό «μνη­μό­νιο» για το με­γά­λο κε­φά­λαιο, διεύ­ρυν­ση της δη­μο­κρα­τί­ας με θε­σμούς κοι­νω­νι­κής συμ­με­το­χής και ερ­γα­τι­κού ελέγ­χου.

Το ζή­τη­μα της κοι­νω­νι­κής συμ­με­το­χής είναι κρί­σι­μο καθώς χωρίς αυτό η εν­δε­χό­με­νη απο­χώ­ρη­ση από την ευ­ρω­ζώ­νη δεν απο­κτά αρι­στε­ρό, τα­ξι­κό πρό­ση­μο. Η διεύ­ρυν­ση της δη­μο­κρα­τί­ας  στο­χεύ­ει σε βάθος, στην δη­μο­κρα­τία στην ίδια την πα­ρα­γω­γή και την οι­κο­νο­μία.  Κα­θι­στά υπευ­θύ­νους για την ανά­δει­ξη των ανα­γκών και του  σχε­δια­σμού, τους ίδιους τους ερ­γα­ζό­με­νους και τους πα­ρα­γω­γούς. Ποιος άλλος εκτός από του ερ­γα­ζό­με­νους στα νο­σο­κο­μεία (όχι τους βιο­μή­χα­νους και τους μά­να­τζερ της Υγεί­ας) είναι ο κα­ταλ­λη­λό­τε­ρος για να μι­λή­σει για την Υγεία για όλους; Ποιος άλλος από τους εκ­παι­δευ­τι­κούς (όχι τους ιδιο­κτή­τες της βιο­μη­χα­νί­ας της εκ­παί­δευ­σης) για την Παι­δεία για όλος; Ποιος άλλος από τους αγρό­τες (όχι τους βιο­μή­χα­νους της αγρο­τι­κής πα­ρα­γω­γής) για την προ­σέγ­γι­ση του στό­χου της δια­τρο­φι­κής επάρ­κειας; Ποιος άλλος από ένα νέο, πραγ­μα­τι­κά δη­μο­κρα­τι­κό και ου­σια­στι­κά Δη­μό­σιο μπο­ρεί να γίνει ο μο­χλός για την γρή­γο­ρη ανά­σχε­ση της ανερ­γί­ας; 

Έτσι τα συ­γκρι­τι­κά πλε­ο­νε­κτή­μα­τα μιας εν­δε­χό­με­νης επι­λο­γής εθνι­κού νο­μί­σμα­τος μπο­ρούν να γί­νουν κοι­νω­νι­κά πλε­ο­νε­κτή­μα­τα και όχι νέα υπερ­κέρ­δη για τους με­γα­λο­κα­πι­τα­λι­στές των το­μέ­ων αιχ­μής της εγ­χώ­ριας πα­ρα­γω­γής (ενέρ­γεια, πε­τρε­λαιοει­δή, χη­μι­κά, φάρ­μα­κα, μέ­ταλ­λα, ναυ­τι­λία, τε­χνο­λο­γία, του­ρι­σμός κ.α.)

Κρί­σι­μο ρόλο θα παί­ξουν εναλ­λα­κτι­κές μορ­φές «κοι­νω­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας», συ­νερ­γα­τι­κές και συ­νε­ται­ρι­στι­κές μορ­φές.  Με άμεση αξιο­ποί­η­ση, απ’ τα κάτω και απ’ τα πάνω, της «αρ­γού­σας πε­ριου­σί­ας», γαίες εύ­φο­ρες κα­τα­σχε­μέ­νες από τρά­πε­ζες που μπο­ρούν να καλ­λιερ­γη­θούν, μέσα πα­ρα­γω­γής, ερ­γο­στά­σια εγκα­τα­λειμ­μέ­να από τους ιδιο­κτή­τες τους – κατά το πα­ρά­δειγ­μα της ΒΟΙΜΕ και πλή­θος άλλων εφαρ­μο­γών που θα ξε­πη­δή­σουν σε μια νέα, δη­μιουρ­γι­κή «Άνοι­ξη» που θα μειώ­σει τα­χύ­ρυθ­μα την ανερ­γία.

Η σκλη­ρή φο­ρο­λο­γία προς το με­γά­λο κε­φά­λαιο, η νο­μο­θέ­τη­ση μέ­τρων προ­στα­σί­ας της ερ­γα­σί­ας, οι εθνι­κο­ποι­ή­σεις - κοι­νω­νι­κο­ποι­ή­σεις θα λει­τουρ­γή­σουν ως πλαί­σιο για την με­τά­βα­ση.

Προ­φα­νώς η προ­σαρ­μο­γή θα έχει δυ­σκο­λί­ες. Ωστό­σο το κοι­νω­νι­κό κί­νη­τρο είναι με­γά­λο και το δη­μο­ψή­φι­σμα υπήρ­ξε ένα μόνο δείγ­μα γιατί  η Αρι­στε­ρά δεν επι­τρέ­πε­ται να υπο­τι­μά την κοι­νω­νι­κή απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα και τόλμη που συχνά ξε­περ­νά τα πο­λι­τι­κά υπο­κεί­με­να. Η απε­λευ­θέ­ρω­ση είναι το με­γα­λύ­τε­ρο κί­νη­τρο. Απε­λευ­θέ­ρω­ση από την φτώ­χεια, την ανερ­γία, τον κοι­νω­νι­κό απο­κλει­σμό, την υπο­τέ­λεια….

Όχι λοι­πόν το σχέ­διο της εθνι­κής ανα­δί­πλω­σης και το «λόμπυ της δραχ­μής» αλλά το σχέ­διο της Αρι­στε­ράς και το «λόμπυ» της ερ­γα­σί­ας και των φτω­χών. Ένα σχέ­διο πα­ρα­γω­γής υπο­δείγ­μα­τος που στο­χεύ­ει με εξω­στρέ­φεια, όχι να πεί­σει τις νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες κυ­βερ­νή­σεις αλλά να αντα­πο­κρι­θεί ως νέο υπό­δειγ­μα στις ώρι­μες ανά­γκες των ευ­ρω­παϊ­κών λαών και της Αρι­στε­ράς. Που έδει­ξαν τα πρώτα δείγ­μα­τα της αντί­δρα­σής τους με το πρω­το­φα­νές εδώ και δε­κα­ε­τί­ες, κί­νη­μα ευ­ρω­παϊ­κής και διε­θνούς συ­μπα­ρά­στα­σης. Για να ανέ­βουν τα πο­σο­στά της Αρι­στε­ράς και να φυ­τρώ­σουν πα­ντού κι­νή­μα­τα και πο­λι­τι­κές εκ­φρά­σεις όπως ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ των προ­γραμ­μα­τι­κών του θέ­σε­ων και το Podemos.. Αυτή είναι η ιστο­ρι­κή πρό­κλη­ση για την Αρι­στε­ρά στην Ελ­λά­δα – αδύ­να­μο κρίκο της ευ­ρω­παϊ­κής κρί­σης, που πρέ­πει να μεί­νει ζω­ντα­νή και να συ­νε­χί­σει να βα­θαί­νει.   

  1. Οι τρέ­χου­σες δρα­μα­τι­κές πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις συ­γκρο­τούν μια ιστο­ρι­κά κρί­σι­μη στιγ­μή με δύο όψεις.

 Αν δεν κα­τι­σχύ­σει η κα­τα­στρο­φι­κή πο­ρεία της μνη­μο­νια­κής με­τάλ­λα­ξης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με ανυ­πο­λό­γι­στες συ­νέ­πειες στο μα­ζι­κό, κοι­νω­νι­κό κί­νη­μα που κα­λεί­ται πλέον να αντι­με­τω­πί­σει το τρίτο μνη­μό­νιο, τότε το πο­λι­τι­κό πεί­ρα­μα της μα­ζι­κής ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς θα ενι­σχυ­θεί και η σχέση του με τον κόσμο της ερ­γα­σί­ας και τα κα­τώ­τε­ρα κοι­νω­νι­κά τμή­μα­τα θα βα­θύ­νει. 

Οι δυ­νά­μεις που σή­με­ρα αντι­δρούν μέσα στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν υπεκ­φεύ­γουν της αυ­το­κρι­τι­κής. Είναι εξάλ­λου αυ­το­νό­η­το. Δεν κα­τα­φέ­ρα­με παρά τις όποιες προ­σπά­θειές μας να απο­τρέ­ψου­με την τρα­γι­κή εξέ­λι­ξη. Εντού­τοις ακόμη πιο σπά­νιο και ιστο­ρι­κά πρω­τό­τυ­πο από την εξέ­λι­ξη αυτή της κυ­βέρ­νη­σης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ  είναι η άμεση αντί­δρα­ση του αρι­στε­ρού του πυ­ρή­να. Που δεν δι­στά­ζει ούτε για μια στιγ­μή απέ­να­ντι στην έλξη της κυ­βερ­νη­τι­κής δύ­να­μης και εξου­σί­ας, χωρίς αρι­στε­ρό και ρι­ζο­σπα­στι­κό πε­ριε­χό­με­νο, να πει ένα με­γά­λο ΟΧΙ. Να συ­μπα­ρα­τα­χθεί με την λαϊκή φωνή του ΟΧΙ.

Αξί­ζει τον κόπο να δώ­σου­με όλες μας τις δυ­νά­μεις για να υπε­ρα­σπί­σου­με την ιστο­ρι­κή εμπει­ρία, της πολ­λυ­συ­λε­κτι­κής συ­μπα­ρά­τα­ξης των ρευ­μά­των της Αρι­στε­ράς, της εμπει­ρί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, και σή­με­ρα ακόμη ευ­ρύ­τε­ρα, για να με­τα­τρέ­ψου­με την δια­φαι­νό­με­νη ήττα σε μια πρόβα νίκης!

πηγη: rproject.gr

.jpg

•    Καμία φορολογική επιβάρυνση για τους εφοπλιστές.
•    «Δωράκι» στις ακτοπλοϊκές εταιρείες η κατάργηση του επίναυλου- Χάνεται το μοναδικό έσοδο για τις επιδοτήσεις.
•    Επιβαρύνονται ναυλομεσίτες, ναυτασφαλιστές κ.α μικρές συναλλαγματοφόρες επιχειρήσεις. Παραδείγματα με τους νέους συντελεστές και τα ποσά, που θα καταβληθούν.
•    Στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης εντάσσονται ναυτικοί και πολιτικοί υπάλληλοι του πρώην ΥΝΑ. Δεν αλλάζουν τα κατώτατα όρια συντάξεων του ΝΑΤ.
•    Επανέρχεται η δήλωση «πόθεν έσχες» για τους πολιτικούς υπαλλήλους του πρώην υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου, που είχε καταργηθεί προ τριμήνου!
•    «Μαύρες τρύπες» στα κείμενα φανερώνουν τη βιασύνη (και τη προχειρότητα;) με την οποία συντάχτηκε το σχέδιο νόμου.


Στο «απυρόβλητο» μένουν- παρά τις μέχρι τώρα εξαγγελίες- και με το νέο Μνημόνιο οι εφοπλιστές ενώ δίνεται και ένα «δωράκι» στις ακτοπλοϊκές εταιρείες με την κατάργηση του επίναυλου (3%) επί της τιμής του εισιτηρίου, που αποτελούσε το μοναδικό έσοδο για τις επιδοτήσεις των λεγόμενων άγονων γραμμών.

Αντίθετα, επιβαρύνονται, πρόσθετα, οι συναλλαγματοφόρες επιχειρήσεις, που σχετίζονται με τη ναυτιλία, όπως οι ναυλομεσίτες, οι ναυτασφαλιστές, επισκευαστές κ.α.

Στα θετικά, το γεγονός ότι δεν αλλάζουν τα κατώτατα όρια συντάξεων για τους ναυτικούς ενώ αξιοσημείωτο είναι ότι εντάσσονται στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης τα επικουρικά ταμεία των ναυτικών και των πολιτικών υπαλλήλων του πρώην ΥΝΑ.

Τραγελαφικό στοιχείο η επαναφορά της υποχρέωσης δήλωσης «πόθεν έσχες» για τους πολιτικούς υπαλλήλους του πρώην ΥΝΑ, η οποία είχε καταργηθεί με νομοθετική ρύθμιση της ίδιας κυβέρνησης μόλις προ διμήνου (σ.σ. με το άρθρο 51 του ν. 4331/2015 (Α’ 69)!

Όμως, αυτή η τελευταία διάταξη, που εντάσσεται σε μια παράγραφο Ζ για «Θέματα αρμοδιότητας Υπουργού Επικρατείας» είναι αποκαλυπτική της βιασύνης (και της προχειρότητας;), που συντάχτηκε όλο το κείμενο καθώς δεν υπάρχει καμία αναφορά σε αυτήν στην Αιτιολογική Έκθεση του σχεδίου νόμου….

Ωστόσο, αυτή δεν είναι η μοναδική «μαύρη τρύπα» του σχεδίου νόμου, αφού και στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους σπανίζουν οι κοστολογημένες αναφορές, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τα εξής:
1.    Δεν υπάρχει αποτίμηση εσόδων από την πρώτη περίοδο εφαρμογής του έκτακτου τέλους στις συναλλαγματοφόρες επιχειρήσεις.
2.    Δεν υπάρχει αναφορά στην επιβάρυνση, που θα προκληθεί στον προϋπολογισμό από την κατάργηση του επίναυλου, ο οποίος απέφερε ετήσια έσοδα της τάξης των 20 εκατομμυρίων €, τα οποία διατίθεντο για τις επιδοτήσεις.

Το… επιχείρημα για την κατάργηση του επίναυλου είναι ότι «θα οδηγήσει στην άμεση μείωση της τιμής των ναύλων», όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση. Ωστόσο, κάτι τέτοιο έχει αποδειχτεί- και με την κατάργηση της εισφοράς προς το ΝΑΤ το 2010/11- ότι δεν συμβαίνει και οι εταιρείες απλώς καρπώνονται το σχετικό αντίτιμο.

Στις ρυθμίσεις του νέου Μνημονίου υπάρχει πρόβλεψη ώστε οι φοροαπαλλαγές, που τυγχάνουν όσες εταιρείες διαχειρίζονται διάφορα σκάφη με ελληνική σημαία (επαγγελματικά πλοία αναψυχής και ημερόπλοια, επιβατηγά και οχηματαγωγά πλοία, επιβατηγά ή φορτηγά και λοιπά πλοία θαλασσίων ενδομεταφορών καθώς και πλοία με ολική χωρητικότητα μέχρι 500 κόρους), να επεκταθούν και σε όσες εταιρείες διαχειρίζονται σκάφη με σημαία κράτους μέλους της ΕΕ από την Ελλάδα.

Η ρύθμιση γίνεται για να αποφευχθεί η παραπομπή της χώρας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καθώς έχει ήδη κινηθεί σχετική διαδικασία από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενώ δίνεται και μια… αναπτυξιακή χροιά λέγοντας ότι πλέον θα προσελκυθούν πλοία με σημαία κράτους μέλους της ΕΕ….

Με άλλη ρύθμιση, ορίζεται- όπως συμβαίνει ανά πενταετία-«η αναπροσαρμογή των συντελεστών φόρου και εισφοράς κατά ποσοστό 4% ετησίως (…) για την πενταετία 2016- 20» για την οποία εξηγείται ότι «καίτοι η αύξηση αυτή προβλέπεται ρητά από τις ανωτέρω διατάξεις κρίθηκε επιβεβλημένη προς άρση κάθε αμφισβήτησης που τυχόν ήθελε προκύψει δεδομένου ότι οι διατάξεις αυτές (που το προβλέπουν) έχουν δυνητικό χαρακτήρα».

Τέλος, μεγάλη επιβάρυνση υπάρχει σε συναλλαγματοφόρες επιχειρήσεις, που άπτονται της ναυτιλίας (ναυλομεσίτες, ναυτασφαλιστές, επισκευαστές κ.α.) στις οποίες παρατείνεται για τέσσερα ακόμα χρόνια (2016- 2019) η επιβολή της εισφοράς του άρθρου 43 του ν. 4111/13 επί του συνολικά εισαγόμενου και μετατρεπόμενου σε ευρώ συναλλάγματος, με αναπροσαρμογή των σχετικών συντελεστών.

Να σημειωθεί ότι στην αρχική ρύθμιση- επί κυβέρνησης Σαμαρά- είχαν περιληφθεί και οι ναυτιλιακές εταιρείες αλλά στη συνέχεια εξαιρέθηκαν ρητά).

Οι νέοι συντελεστές προσδιορισμού της έκτακτης εισφοράς διαμορφώνονται ως εξής:
•    Για συνάλλαγμα έως 200.000 δολάρια από 5% στο 7%, ώστε ο φόρος να αυξηθεί από 10.000 σε 14.000 $.
•    Για τις επόμενες 200.000 $ από 4 στο 6%. Έτσι ο φόρος από 8.000 διαμορφώνεται στις 12.000 και για τις 400.000 $ ανέρχεται από 18.000 στις 26.000 $.
•    Για τα παραπάνω ποσά ο συντελεστής από 3% πάει στο 5%.
•    Για λιγότερο από 50.000 $ ο υπολογισμός γίνεται στα 50.000 $.

Αναλυτικά, οι διατάξεις, που έχουν περιληφθεί προβλέπουν τα εξής:

Υποπαράγραφος Δ4: Ρυθμίσεις ν. 27/1975 (Α 77), ν. 29/1975 (Α 75) και 4111/2013 (Α 18)

Με το ισχύον φορολογικό καθεστώς περί φορολογίας πλοίων στην χώρα μας και ανεξάρτητα από τους κόρους ολικής χωρητικότητας, τα επαγγελματικά πλοία αναψυχής και ημερόπλοια, τα επιβατηγά και οχηματαγωγά πλοία, επιβατηγά ή φορτηγά και τα λοιπά πλοία θαλασσίων ενδομεταφορών καθώς και πλοία με ολική χωρητικότητα μέχρι 500 κόρους που εκτελούν διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές με σημαία κράτους- μέλους της ΕΕ και του ΕΟΧ πλην της ελληνικής φορολογούνται με τις γενικές διατάξεις φορολογίας εισοδήματος και όχι με τις ειδικές διατάξεις του ν. 27/1975 περί φορολογίας πλοίων με ελληνική σημαία.
Για το λόγο αυτό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εγκαλεί την χώρα μας για παραβίαση των διατάξεων των άρθρων (….), τα οποία αναφέρονται στην ελευθερία εγκατάστασης, στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων με φυσικό αποτέλεσμα οι ημεδαποί φορολογούμενοι (ιδιώτες και οντότητες), οι οποίοι εκμεταλλεύονται πλοία με ελληνική σημαία να απολαμβάνουν συγκεκριμένες φοροαπαλλαγές ενώ αντιθέτως οι φορολογούμενοι που επιλέγουν να εκμεταλλεύονται πλοία στην Ελλάδα με σημαία των υπολοίπων κρατών μελών της ΕΕ και ΕΟΧ να μην απολαμβάνουν τις φοροαπαλλαγές
Με την προτεινόμενη διάταξη κρίνεται απαραίτητο τα παραπάνω πλοία με σημαία κράτους μέλους της ΕΕ και του ΕΟΧ πλην της ελληνικής, να φορολογούνται με τον ίδιο τρόπο με τα αντίστοιχα πλοία με ελληνική σημαία, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία (ν. 27/1975 και συναφείς με αυτόν διατάξεις), αφενός για λόγους ίσης φορολογικής μεταχείρισης που θα αποτρέψει μια πιθανή καταδίκη μας για παραβάσεις των συμβάσεων ΕΕ και ΕΟΧ και αφετέρου για λόγους αναπτυξιακούς αφού με την διάταξη αυτή αναμένεται να δοθεί η δυνατότητα προσέλκυσης στην χώρα μας πλοίων με τις εν λόγω σημαίες και ότι αυτό συνεπάγεται για την ανάπτυξη της οικονομίας.
Μέχρι σήμερα δεν υφίσταται καμία σημαντική προσέλευση πλοίων με σημαία ΕΕ και ΕΟΧ, πλην της ελληνικής λόγω της διαφορετικής φορολόγησης των πλοίων αυτών σε σχέση με τα πλοία με ελληνική σημαία καθώς και της διαφορετικής αντιμετώπισης των φοροαπαλλαγών των πλοιοκτητών ή πλοιοκτητριών εταιρειών (….) στις οποίες ανήκουν τα εν λόγω πλοία, σε σχέση με εκείνες που εκμεταλλεύονται πλοία με ελληνική σημαία.
2. Με τις διατάξεις αυτές για την πενταετία 2016- 2020 σκοπείται η αναπροσαρμογή των συντελεστών φόρου της παρ. 1 του άρθρου 6 του ν. 27/75 και εισφοράς της παρ. 2 του άρθρου 10 του ν. 27/75 των πλοίων Α Κατηγορίας που είναι νηολογημένα με ελληνική σημαία, η οποία προβλέπεται από τις διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 6 και της παρ. 3 του άρθρου 10 του ν. 27/75, αντίστοιχα.
Επίσης, προβλέπεται για την πενταετία 2016- 2020 η αναπροσαρμογή των συντελεστών εισφοράς της παρ. 1 του άρθρου 4 του ν. 27/75 των πλοίων ελληνικών συμφερόντων με ξένη σημαία τα οποία είναι συμβεβλημένα ασφαλιστικώς με το ΝΑΤ, η οποία και προβλέπεται από τις διατάξεις (…).
Η αναπροσαρμογή των συντελεστών φόρου και εισφοράς κατά ποσοστό 4% ετησίως (…) για την πενταετία 2016- 20 καίτοι η αύξηση αυτή προβλέπεται ρητά από τις ανωτέρω διατάξεις κρίθηκε επιβεβλημένη προς άρση κάθε αμφισβήτησης που τυχόν ήθελε προκύψει δεδομένου ότι οι διατάξεις αυτές (που το προβλέπουν) έχουν δυνητικό χαρακτήρα. Επιπλέον, η αναπροσαρμογή των συντελεστών φόρου και εισφοράς κατά 4% ετησίως καθιερώθηκε με διάταξη νόμου από την πενταετία 1996- 2000. (…) Επομένως, η ανωτέρω ρύθμιση δεν γίνεται για πρώτη φορά αλλά αποτελεί μια επαναλαμβανόμενη διάταξη που γίνεται με τον ίδιο τρόπο κάθε πενταετία από το 1975 (…)
3. Με την προτεινόμενη ρύθμιση παρατείνεται για τέσσερα ακόμα χρόνια (2016- 2019) η επιβολή της εισφοράς του άρθρου 43 του ν. 4111/13 σε εταιρείες του άρθρου 25 του ν. 27/75 επί του συνολικά εισαγόμενου και μετατρεπόμενου σε ευρώ συναλλάγματος και αναπροσαρμόζονται οι σχετικοί συντελεστές για την τετραετία 2016- 2019 λόγω της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και των δημοσιονομικών αναγκών της χώρας.

Υποπαράγραφος Δ 13. Καταργούμενες- τροποποιούμενες διατάξεις

(…)
12. Πρόκειται περί μη ανταποδοτικού τέλους, το οποίο επιβάλλεται επί του καθαρού ναύλου μεταφοράς επιβατών και οχημάτων στις τακτικές θαλάσσιες μεταφορές. Η κατάργησή του θα οδηγήσει στην άμεση μείωση της τιμής των ναύλων.

( Η διάταξη που καταργείται βρίσκεται σε νόμο 2932/01 και προβλέπει ότι την καθιέρωση επίναυλου σε  ποσοστό 3% επί του καθαρού ναύλου μεταφοράς επιβατών και οχημάτων στις τακτικές θαλάσσιες μεταφορικές υπηρεσίες).


Παράγραφος Ε: Ρυθμίσεις θεμάτων αρμοδιότητας υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Υποπαράγραφος Ε2 Τροποποιήσεις Ν. 4334/15 (Α’ 80)

Κατώτατα όρια:
ΝΑΤ παραμένει ως έχει. Εδάφιο πέμπτο άρθρο 23 π.δ. 913/78 (220, Α’)

(…) 2. Από 1.9.2015 εντάσσονται υποχρεωτικά στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) και διέπονται από τις διατάξεις της νομοθεσίας του και τη γενικότερη νομοθεσία ως ισχύουν (….) ο Κλάδος Επικουρικής Ασφάλισης Ναυτικών (ΚΕΑΝ) του ΝΑΤ, ια) το Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Προσωπικού Ιδρυμάτων Ε.Ν(ΤΕΑΠΙΕΝ).

Παράγραφος Ζ: Θέματα αρμοδιότητας Υπουργού Επικρατείας

Επανακαθορίζονται τα όργανα και η διαδικασία ελέγχου των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης των υπόχρεων προσώπων και προστίθεται και το πολιτικό προσωπικό του τέως Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου στους υπόχρεους σε δήλωση περιουσιακής κατάστασης.

πηγή: pireas2day.gr

aristera_niki.jpg

Οι παρακάτω υπογράφοντες, που αντιπροσωπεύουν ένα ευρύ φάσμα δυνάμεων και οργανώσεων της Αριστεράς, καταγγέλλουν με δήλωση τους το νέο τρίτο μνημόνιο και καλούν σε μεγάλους ενωτικούς αγώνες για την ανατροπή του και την ανατροπή όλων των μνημονίων, για μια νέα προοδευτική πορεία της χώρας.

 

Ολόκληρη η δήλωση με τις υπογραφές έχει ως εξής:

 

Η υπογραφή ενός νέου Μνημονίου και μάλιστα από μία κυβέρνηση που εκλέχτηκε για να καταργήσει τα δύο προηγούμενα, ισοδυναμεί με καταστροφή για τον ελληνικό λαό και τη δημοκρατία. Το νέο Μνημόνιο σημαίνει ακόμη περισσότερη λιτότητα, συρρίκνωση των δικαιωμάτων των πολιτών και διαιώνιση του καθεστώτος επιτροπείας της χώρας. Το νέο Μνημόνιο ανατρέπει πλήρως την εντολή του ελληνικού λαού, που απέρριψε συνολικά στις 5 Ιουλίου τις μνημονιακές και νεοφιλελεύθερες πολιτικές φτώχειας και νεοαποικιακής εξάρτησης.  

Σε όλη τη διάρκεια των πέντε τελευταίων χρόνων ο λαός εναντιώθηκε με κάθε τρόπο στην τρομοκρατία και τους εκβιασμούς και απαίτησε μία Ελλάδα ανεξάρτητη, δίκαιη, ανασυγκροτημένη, δημοκρατική και κυρίαρχη. Το μνημόνιο αυτό όπως και τα προηγούμενα, χρειάζεται να συναντήσει την ακόμα πιο πλατιά αγωνιστική αντίσταση μίας αλληλέγγυας και αποφασισμένης κοινωνίας. Αυτήν τη στιγμή επιβάλλεται να συνεχίσουμε στο δρόμο της 5ης Ιουλίου μέχρι το τέλος, μέχρι την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών, με εναλλακτικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα, για μια Ελλάδα δημοκρατική, ανασυγκροτημένη, κοινωνικά δίκαιη.  

Ο αγώνας ενάντια στο νέο Μνημόνιο αρχίζει τώρα, με την κινητοποίηση του λαού σε κάθε γωνιά της χώρας. Για να αναπτυχθεί και να νικήσει αυτός ο αγώνας, είναι αναγκαία η άμεση λαϊκή οργάνωση σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους κοινωνικούς χώρους. 

Καλούμε στην πολιτική και κοινωνική συγκρότηση ενός πλατιού πανελλαδικού κινήματος, με δημιουργία επιτροπών αγώνα ενάντια στο νέο Μνημόνιο, τη λιτότητα και την επιτροπεία της χώρας. Ένα ενωτικό κίνημα που θα δικαιώσει τους πόθους του λαού για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη.  

Ο αγώνας που οδήγησε στον θρίαμβο του "Όχι" της 5ης Ιουλίου συνεχίζεται και θα νικήσει.  

Οι υπογράφοντες

Βερναρδάκης Αλέκος

Γαλάνης Νίκος

Κάβουρας Δημήτρης

Καλτσώνης Δημήτρης

Λαφαζάνης Παναγιώτης

Μαντάς Παναγιώτης

Νταβανέλος Αντώνης

Παγιάτσος Ανδρέας

Σακελλαρόπουλος Σπύρος

Σαραφιανός Δημήτρης

Σουάνη Μαρία

Τζήμας Θέμης

Χήτας Λάμπρος  

*Οι υπογράφοντες την παραπάνω δήλωση μετέχουν κατά σειρά στις εξής οργανώσεις και τάσεις: Βερναρδάκης Αλέκος - "Κομμουνιστική Ανανέωση", Γαλάνης Νίκος - "Παρέμβαση", Κάβουρας Δημήτρης - "Κομμουνιστική Οργάνωση Ανασύνταξη", Καλτσώνης Δημήτρης - "Μαρξιστικός Σύλλογος "Γ.Κορδάτος", Λαφαζάνης Παναγιώτης - "Αριστερό Ρεύμα" του ΣΥΡΙΖΑ, Μαντάς Παναγιώτης - "ΔΗΚΚΙ", Νταβανέλος Αντώνης - "ΔΕΑ", Παγιάτσος Ανδρέας - "Ξεκίνημα", Σακελλαρόπουλος Σπύρος - "Αριστερή Ανασύνθεση (ΑΡΑΝ)", Σαραφιανός Δημήτρης "Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση (ΑΡΑΣ)", Σουάνη Μαρία - "Κομμουνιστικό Κίνημα - Εργατικός Αγώνας", Τζήμας Θέμης - "Δίκτυο Σοσιαλιστών", Χήτας Λάμπρος - "Πρωτοβουλία των 1000".

Πέμπτη 13 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr

Σελίδα 4191 από 4475
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή