Μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου του 2016 όλοι οι Έλληνες φορολογούμενοι θα πρέπει να δηλώσουν τα περιουσιακά στοιχεία τους, συμπεριλαμβανομένων των αριθμών των τραπεζικών τους λογαριασμών (χωρίς τα ποσά) και των θυρίδων που έχουν μισθώσει σε τράπεζες (χωρίς το περιεχόμενο τους). Όλα τα δεδομένα θα περιλαμβάνονται στο περιουσιολόγιο, το οποίο θα υποβάλλεται ηλεκτρονικά και δεν θα αποτελεί -σύμφωνα με το ΥΠΟΙΚ- βάση επιβολής φόρου.

Μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου του 2016 όλοι οι Έλληνες φορολογούμενοι θα πρέπει να δηλώσουν ηλεκτρονικά τα περιουσιακά τους στοιχεία

Όπως έγινε γνωστό, εξετάζεται από το 2017 και τα επόμενα έτη, οι μεταβολές της περιουσιακής κατάστασης να υποβάλλονται τις ίδιες ημερομηνίες με την υποβολή της δήλωσης φορολογίας.

Εξετάζεται από το 2017 και τα επόμενα έτη, οι μεταβολές της περιουσιακής κατάστασης να υποβάλλονται τις ίδιες ημερομηνίες με την υποβολή της δήλωσης φορολογίαςΤο περιουσιολόγιο θα αποσκοπεί στη συγκέντρωση όλων των στοιχείων που αφορούν στην κινητή και την ακίνητη περιουσία (κάθε μορφής) του φορολογούμενου. Έτσι, οι φορολογικές Αρχές θα είναι σε θέση να παρακολουθούν διαχρονικά πώς εξελίσσονται οι αλλαγές στην περιουσιακή κατάσταση των φορολογουμένων και να ελέγχουν στοχευμένα αυτούς που παρουσιάζουν αδικαιολόγητες αποκλίσεις.

Σύμφωνα με το σχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών:

• Το περιουσιολόγιο θα περιέχει τα περιουσιακά στοιχεία του συνόλου των νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων, οι οποίες έχουν έδρα την Ελλάδα, καθώς και των φυσικών προσώπων, τα οποία είναι φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδας. Το περιουσιολόγιο είναι ατομικό (ανά ΑΦΜ).
• Τα περιουσιακά στοιχεία του περιουσιολογίου αφορούν και αυτά τα οποία βρίσκονται στην αλλοδαπή.
• Στο περιουσιολόγιο περιλαμβάνονται ενδεικτικά: α) Ακίνητα, οχήματα (εκτός από τα μηχανάκια 50cc), β) εναέρια μέσα μεταφοράς, γ) σκάφη, δ) μετοχές, ε) αμοιβαία κεφάλαια, στ) εταιρικά μερίδια, ζ) συμμετοχές σε επιχειρήσεις με οποιαδήποτε μορφή κ.λπ., η) κινητά μεγάλης αξίας (αρχικά εφόσον αυτά είναι ασφαλισμένα), θ) δρόμωνες ίππους, ι) τραπεζικούς λογαριασμούς/μίσθωση θυρίδων τραπεζών (όχι το περιεχόμενό τους).

Η Διεύθυνση Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης θα δημιουργήσει μία ηλεκτρονική εφαρμογή, στην οποία θα εμφανίζονται εκείνα τα στοιχεία του περιουσιολογίου, που υπάρχουν στις ηλεκτρονικές εφαρμογές της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων ή και σε άλλες πηγές (π.χ. Τράπεζες, Χρηματιστήριο κ.λπ.). Η συλλογή των στοιχείων θα αναφέρεται στην 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους.

Τα δεδομένα θα λαμβάνονται από τις αρμόδιες υπηρεσίες και ο φορολογούμενος υποχρεούται να συμπληρώσει συγκεκριμένα πεδία ή και να τροποποιήσει στοιχεία που κατά τη γνώμη του δεν απεικονίζονται ορθά (π.χ. ο φορολογούμενος δηλώνει τον αριθμό του τραπεζικού λογαριασμού και η πληροφορία για το ύψος της κατάθεσης λαμβάνεται από το τραπεζικό ίδρυμα).

πηγη: zougla.gr

Η κριτική απέναντι στο ΚΚΕ μπορεί να είναι δημιουργική, να εκκινεί από επαναστατικές θέσεις, να διακατέχεται από ιδεολογική συνοχή κλπ. Αντίθετα μπορεί να αναπαράγει ιστορικά συμπλέγματα, να αγνοεί τα σημερινά ντοκουμέντα του κόμματος, να προβαίνει σε δίκες προθέσεων κ.α. Η κριτική απέναντι στο ΚΚΕ μπορεί και πρέπει να σκιαγραφεί την αναγκαιότητα όσο και τα χαρακτηριστικά του κομμουνιστικού φορέα της εποχής μας.

του Βασίλη Τζώτζη

Οι προηγούμενες μέρες βρίθουν ιστορικών επετείων και ιδεολογικών αναφορών. Με αφετηρία την 28η Οκτωβρίου, την επέτειο της μεγάλης Οκτωβριανής επανάστασης, το Πολυτεχνείο κ.α., ανοίγει διάπλατα η δυνατότητα για μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης για κορυφαία ζητήματα όπως: η στάση των κομμουνιστών στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, η μετωπική πολιτική, οι νομοτέλειες της επανάστασης κλπ. Σε τελική ανάλυση συζητάμε για την Αριστερά όπως τη θέλουμε να είναι. Η συζήτηση αυτή δεν αφήνει απ’ έξω τον ιστορικό γίγαντα της αριστεράς αυτής της χώρας. Πως θα μπορούσε άλλωστε; Οι σκέψεις και ο προβληματισμός γύρω από τις θέσεις και τη δράση του ΚΚΕ εκκινούν από το εκλογικό αποτέλεσμα, τις εκτιμήσεις της Κ.Ε. για την εκλογική μάχη, καθώς και την πρόσφατη ανακοίνωση της Κ.Ε. για τον προγραμματισμό δράσης. Στο κείμενο ακολουθούν αιτιάσεις πάνω στην πολιτική γραμμή του ΚΚΕ, όσο και στα μεθοδολογικά εργαλεία διάφορων κριτικών απέναντί του.

Η κριτική απέναντι στο ΚΚΕ μπορεί να είναι δημιουργική, να εκκινεί από επαναστατικές θέσεις, να διακατέχεται από ιδεολογική συνοχή κλπ. Αντίθετα μπορεί να αναπαράγει ιστορικά συμπλέγματα, να αγνοεί τα σημερινά ντοκουμέντα του κόμματος, να προβαίνει σε δίκες προθέσεων κ.α. Σε κάθε περίπτωση αν θέλουμε να είμαστε τίμιοι με τα καθήκοντα της περιόδου, όσο και με τους εαυτούς μας, η κριτική απέναντι στο ΚΚΕ δεν μπορεί να κραδαίνει ως ισχυρότερό της επιχείρημα το εκλογικό αποτέλεσμα.

Φυσικά μια αντανάκλαση της πολιτικής του ΚΚΕ βλέπουμε και στο εκλογικό αποτέλεσμα. Η κύρια προβληματική των επιλογών του ΚΚΕ βρίσκεται στην απόσπαση της τακτικής από τη στρατηγική, στην αντιμετώπιση της κίνησης κοινωνικών δυνάμεων με όρους στρατηγικής καθαρότητας, στη βαθιά και ενεργό εγγραφή της ήττας του κομμουνιστικού κινήματος σε όλη την έκταση της φυσιογνωμίας του.

Το ΚΚΕ θα μπορούσε να καταγράψει ένα εκλογικό αποτέλεσμα λίγο ή και αρκετά καλύτερο με αυτή την πολιτική γραμμή και δράση, ένα αποτέλεσμα το οποίο θα έδινε πάλι την ευκαιρία στην ηγεσία του να μιλήσει για «τάση επανασυσπείρωσης». Οι κριτικές αυτές τότε θα έμοιαζαν ανίσχυρες, ενώ σωστά εντοπίζουν πως η σημερινή δράση του κόμματος δεν οξύνει την πάλη απέναντι στα κορυφαία ερωτήματα της ελληνικής κοινωνίας, δεν γεννά αγωνιστικούς «σπινθήρες», δεν σωρεύει πραγματικά όρους για την ανασυγκρότηση και αντεπίθεση του κινήματος.

Ο βασικός δρόμος αντιπαράθεσης με το ΚΚΕ περνάει από τη θέση του για τη «λαϊκή εξουσία». Για τον τρόπο με τον οποίο υποτάσσει την τρέχουσα δραστηριότητα (τακτική) στο γενικό του οραματικό σχέδιο (στρατηγική). Η σποραδική όσο και συνηθισμένη διαφωνία πάνω σε ζητήματα που μοιάζουν ασύνδετα δεν παράγει «πολιτικό προϊόν», αναπαράγει συνδικαλισμούς και υπεκφυγές π.χ. μια ψηφοφορία σε ένα τριτοβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο.

Η διαφορά μεταξύ ενός κοινωνικού οράματος και μιας ουτοπίας, ενώ και τα δύο είναι τοποθετημένα στο μέλλον, είναι πως το μεν πρώτο μπορείς να το προσεγγίσεις, μέσα από μια πορεία, ενώ το δεύτερο ΟΧΙ. Έτσι η εγκατάλειψη της τακτικής στο όνομα της στρατηγικής καθαρότητας, οδηγεί σε εγκατάλειψη της στρατηγικής! Η προβολή της μελλοντικής «λαϊκής εξουσίας» με όρους εμμονής, μια εκφορά λόγου σε δεύτερο ενικό «αν δεν κοινωνικοποιήσεις τα μέσα παραγωγής δεν μπορείς να κάνεις τίποτα», χωρίς καμία αναφορά στο δρόμο όχι μόνο δεν ωριμάζει την πολιτική συνείδηση της εργατικής τάξης, αλλά αποτελεί διακωμώδηση της επανάστασης.

Για παράδειγμα: η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής στη λαϊκή εξουσία. Ποια είναι η υλική βάση στην οποία ερείδεται η συνείδηση, ώστε να ωριμάσει η ιδέα της κοινωνικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής; Ασφαλώς είναι η μεγάλη κοινωνική παραγωγή και ακόμη καλύτερα η Δημόσια ιδιοκτησία στις πρώην ΔΕΚΟ. Αν μπορούμε σήμερα να ρωτήσουμε «Τί είναι το νερό; Είναι εμπόρευμα;» και με βάση την απάντηση να «χτίσουμε» την προοπτική της κοινωνικοποιημένης παραγωγής, τότε καλά θα κάνουμε να σκεφτούμε πως η συνείδηση ΔΕΝ κρέμεται από τους ουρανούς, αλλά στηρίζεται σε κάποια υλική βάση. Τώρα γιατί το αίτημα για άμεση κρατικοποίηση, χωρίς αποζημιώσεις και με εργατικό έλεγχο είναι οπορτουνιστικό και ενσωματώσιμο μένει ως μυστήριο.

Το αντικειμενικό πρόβλημα αυτής της προσέγγισης του ζητήματος είναι πως η κοινωνικοποίηση έπεται της επανάστασης, αποτελεί προϊόν της! Πολύ περισσότερο αφού για τη μαζική συνείδηση όσο δημόσιο αγαθό είναι το νερό και το ρεύμα, άλλο τόσο είναι η αστική δικαιοσύνη και η ασφάλεια (αστυνομία, ΜΑΤ). Η κλίση της κοινωνικοποίησης σε όλες τις πτώσεις σε καμία περίπτωση ΔΕΝ αποτελεί προετοιμασία για μεγάλες αγωνιστικές εξάρσεις. Πόσο δε μάλλον όταν η τοποθέτηση του κόμματος για τα μεγαλύτερα ερωτήματα όπως για την έξοδο από την ΕΕ και την ευρωζώνη, αποκτά καθαρότητα μόνο με όρους (χρονικούς) μιας απόμακρης προοπτικής, ΚΑΙ ΟΧΙ για το φλέγον σήμερα.

Για τις σχέσεις παραγωγής εντός αυτών των κοινωνικοποιημένων μέσων παραγωγής, για τις ιδεολογικές σχέσεις και πρακτικές, για το διαχωρισμό πνευματικής/χειρωνακτικής εργασίας, διευθυντικών κ εκτελεστικών λειτουργιών ΟΥΤΕ λόγος! Μάλλον στη λαϊκή εξουσία το ΚΚΕ έχει υπερνικήσει αυτά τα καπιταλιστικά κατάλοιπα και όσοι τα αναφέρουμε αναπολούμε το καπιταλιστικό χθες. Λογικά συνεπάγεται πως είμαστε εχθροί του σοσιαλισμού και αντεπαναστάτες.

Οι αντιφάσεις της γραμμής του ΚΚΕ πρέπει να αναλυθούν και να ανοιχτούν δημόσια. Έτσι και αλλιώς η ίδια η ζωή θα φέρνει στην ημερήσια διάταξη με καινοφανέρωτο τρόπο διλλήματα ιστορικού βεληνεκούς. Η περίπτωση του δημοψηφίσματος ήταν η πιο χαρακτηριστική. Οι εξελίξεις ίσως μας ξαφνιάσουν με την ταχύτητα που μπορεί να αποκτήσουν. Η κριτική απέναντι στο ΚΚΕ μπορεί και πρέπει να σκιαγραφεί την αναγκαιότητα όσο και τα χαρακτηριστικά του Κομμουνιστικού φορέα της εποχής μας.

Πηγή: prin.gr

Η δαπάνη από 1,252 δισεκατομμύρια ευρώ το 2009 θα φτάσει τα 530 εκατομμύρια το 2018, μειούμενη κατά 58% σε λιγότερο από μια δεκαετία!

Στα χρόνια της λιτότητας η δημόσια υγεία έχει πληγεί στον υπέρτατο βαθμό.

Την ώρα που τα δημόσια νοσοκομεία εκλιπαρούν για φάρμακα, τα στοιχεία του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών για τις δαπάνες των νοσηλευτικών ιδρυμάτων σ’ αυτόν τον τομέα είναι ανατριχιαστικά.

Από το 2009 μέχρι το 2015 η δαπάνη μειώθηκε περίπου κατά 60%.

Πτωτική πορεία που θα συνεχιστεί, αφού κυβέρνηση και δανειστές υπέγραψαν κλειστούς προϋπολογισμούς για την εν λόγω δαπάνη για την επόμενη τριετία (2016, 2017 και 2018), που τη σπρώχνουν ακόμα παρακάτω.

Ετσι, η δαπάνη από 1,252 δισεκατομμύρια ευρώ το 2009 θα φτάσει τα 530 εκατομμύρια το 2018, μειούμενη κατά 58% σε λιγότερο από μια δεκαετία!

Η τραγική αυτή κατάσταση έχει εξαντλήσει, εκτός από τα αποθέματα, διοικήσεις, γιατρούς, υγειονομικούς και φυσικά αρρώστους.

Οι τελευταίοι αναγκάζονται να αναζητούν τα απαραίτητα για την υγεία τους φάρμακα σε εξωτερικά φαρμακεία και να πληρώνουν από την τσέπη τους.

Η αλήθεια των αριθμών

Αναλυτικότερα, όπως αποτυπώνεται στην τελευταία έκθεση του ΙΟΒΕ που εκπονήθηκε για λογαριασμό του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ), το 2009 η νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη ήταν 1,252 δισεκατομμύρια ευρώ, το 2010 1,084 δισ. ευρώ, το 2011 έπεσε στα 832 εκατομμύρια ευρώ, το 2012 στα 761 εκατ. ευρώ, το 2013 μειώθηκε ακόμα περισσότερο στα 642 εκατ. ευρώ, το 2014 σε 543 εκατ. και το 2015 σε 495 εκατ. ευρώ (σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας).

Από εδώ και πέρα θα αναλάβουν οι κλειστοί προϋπολογισμοί που ανακοινώθηκαν πρόσφατα -για το 2016 είναι 570 εκατ. ευρώ, για το 2017, 550 εκατ. ευρώ και για το 2018, 530 εκατ. ευρώ.

Το πρόβλημα -φωνάζουν οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία- είναι το κρισιμότερο που αντιμετωπίζει αυτήν τη στιγμή το σύστημα υγείας.

Η άμεση χρηματοδότησή του είναι μείζονος σημασίας, τονίζουν οι Ομοσπονδίες γιατρών και εργαζομένων (ΟΕΝΓΕ, ΕΙΝΑΠ και ΠΟΕΔΗΝ).

«Βουτιά»

Μιλώντας στην «Εφ.Συν.» ο Ηλίας Σιώρας, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του μεγαλύτερου νοσοκομείου της χώρας, «Ευαγγελισμός» και μέλος του Δ.Σ. της Ενωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών - Πειραιά (ΕΙΝΑΠ), δίνει το στίγμα της κατάστασης.

«Ο “Ευαγγελισμός” έχει δει τη δαπάνη για φάρμακα να κάνει βουτιά μόνο την τελευταία τριετία κατά 25% -από τα 32 εκατ. ευρώ που ήταν το 2013 και το 2014 στα 24 εκατ. ευρώ το 2015».

Οι καταγγελίες απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας πυκνώνουν τους τελευταίους μήνες.

Υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις σε φάρμακα στον «Ευαγγελισμό», το «Λαϊκό», το ΑΧΕΠΑ, το «Θεαγένειο», τα νοσοκομεία της Κρήτης, σύμφωνα με τους εργαζομένους, που απαιτούν να δοθεί άμεσα λύση από την κυβέρνηση.

Η κάθετη μείωση της χρηματοδότησης «οδηγεί στην έλλειψη φαρμάκων και έτσι οι ασθενείς ή οι συνοδοί τους καλούνται να προμηθευτούν από εξωτερικά φαρμακεία φάρμακα που θα έπρεπε να τους παρέχονται ενδονοσοκομειακά», τόνισε σε πρόσφατη συνέντευξη Τύπου η Αθηνά Γραμματικοπούλου, πρόεδρος των εργαζομένων στο «Θεαγένειο» Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.

Σύμφωνα με την ίδια, από το νοσοκομείο λείπουν 25 ογκολογικά φάρμακα.

Στον «Ευαγγελισμό» το απόθεμα των αντιρετροϊκών φαρμάκων έπιασε πάτο.

Μοιράζονταν δέκα χάπια σε κάθε οροθετικό, για να καλυφθούν για λίγες μέρες, αφού το απόθεμα του νοσοκομείου μετρούσε μόνο 150 χάπια, σύμφωνα με τον Ηλ. Σιώρα.

Αίσθηση προκάλεσε και η διαμαρτυρία του δημοσιογράφου Τάσου Θεοδωρόπουλου μέσω των κοινωνικών δικτύων, ο οποίος είναι φορέας του HIV. Κατήγγειλε ότι έχει να πάρει τα φάρμακά του για 3 εβδομάδες, γιατί το φαρμακείο του Λαϊκού Νοσοκομείου δεν έχει απόθεμα.

Με αυτήν τη μέθοδο, αλλά και με λογιστικές αλχημείες, δηλαδή με εσωτερικές μετακινήσεις κονδυλίων από κωδικό σε κωδικό, τα νοσοκομεία τα βγάζουν πέρα κατά καιρούς.

«Πρόσφατα ο “Ευαγγελισμός” μετακίνησε 300.000 ευρώ από άλλο κωδικό σ’ αυτόν της φαρμακευτικής δαπάνης, προκειμένου να προμηθευτεί τα εξαιρετικώς επείγοντα φάρμακα για λίγες μέρες», προσθέτει. Η κατάσταση όμως έφτασε στο απροχώρητο.

Οι εσωτερικές μετακινήσεις κονδυλίων είναι πλέον αδύνατες. «Τελειώνει η χρονιά και βλέπουμε να τελειώνουν τα λεφτά από όλους τους κωδικούς», έλεγε η Αθ. Γραμματικοπούλου.

Οριακά

Το πρόβλημα παραδέχεται, μιλώντας στην «Εφ.Συν.», ο διοικητής της Πρώτης Υγειονομικής Περιφέρειας Αγγελος Παπαδόπουλος. «Είμαστε οριακά. Εχουμε σημαντικές ελλείψεις».

Σ’ αυτή τη δύσκολη συνθήκη, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας απαντά με πίστωση, δηλαδή εικονική αύξηση του προϋπολογισμού που δεν συνοδεύεται από ρευστό.

«Προκειμένου -όπως αναφέρει σε προχθεσινή της ανακοίνωση- να αντιμετωπίσει την έλλειψη συγκεκριμένων φαρμάκων που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα σε νοσοκομεία της χώρας, ενέκρινε την αύξηση του ορίου δαπανών των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, ιδιαιτέρως αυτών που παρέχουν φαρμακευτικά σκευάσματα σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού (αντιρετροϊκά, ογκολογικά, αυξητική ορμόνη κτλ.).

Στόχος του υπουργείου Υγείας είναι με την παραπάνω ενέργεια να διασφαλιστεί η κανονικότητα στην παροχή φαρμάκων, η κάλυψη των αναγκών των ευαίσθητων ομάδων και η εύρυθμη λειτουργία των νοσοκομείων», προσθέτει.

«Χρειάζεται να γίνει άμεση επιχορήγηση για να λυθεί το πρόβλημα. Η αύξηση του ορίου δαπανών, δηλαδή η πίστωση, δεν επαρκεί, διότι είναι άυλο χρήμα», σημειώνει ο Ηλ. Σιώρας.

Μόνο ο «Ευαγγελισμός», για να βγάλει τη χρονιά και να πληρώσει και τα χρωστούμενα των προηγούμενων ετών, αναφέρει ο κ. Σιώρας, χρειάζεται τουλάχιστον 20 εκατομμύρια ευρώ για τα φάρμακα.

Για την πρώτη ΥΠΕ, αναφέρει ο Αγγ. Παπαδόπουλος, η αύξηση του ορίου δαπανών μεταφράζεται σε 17,5 εκατομμύρια ευρώ. «Είναι μια πρώτη αύξηση που θα αντιμετωπίσει, δεν θα λύσει το πρόβλημα».

Ο Αγγ. Παπαδόπουλος εκφράζει την αγωνία του, καθώς το ποσό της πίστωσης αυτής δεν αρκεί για να βγει ο χρόνος, χρειάζεται επιπλέον αύξηση του ορίου δαπανών τουλάχιστον 6 εκατομμυρίων ευρώ.

«Κάθε μέρα παρακολουθούμε το πρόβλημα, δίνοντας επιπλέον βάρος σε αντιρετροϊκά, αιμοροφιλικά και ογκολογικά φάρμακα. Εκτιμώ ότι το ποσό αυτό φτάνει για μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου», λέει χαρακτηριστικά.

πηγη: efsyn.gr