Οι εξελίξεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη επιταχύνονται δραματικά και στο προσφυγικό, ακολουθώντας κατά πόδας την οικονομική παρακμή. Οι τελευταίες μέρες θυμίζουν έντονα την Ευρώπη της δεκαετίας του ’30.

ΠΕΛΩΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε.

Iskra: ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗΣ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

Τίποτα το ουσιααστικό δεν έδωσε ο Αλ. Τσίπρας στους αγροτοσυνδικαλιστές από το μπλόκο της Νίκαιας με επικεφαλής τον Βαγγ. Μπούτα, με τους οποίους συναντήθηκε σήμερα στο Μαξίμου.  

Ο Αλ. Τσίπρας επανέλαβε στην πράξη τη στάση που τήρησε η κυβέρνηση στους εκπροσώπους του μπλόκου των Τεμπών.  

Η κυβέρνηση τηρεί απέναντι στον αγωνιζόμενο κόσμο της αγροτιάς πολιτική μνημονιακής αδιαλλαξίας, την οποία διανθίζει με δευτερεύουσες μικροπαραχωρήσεις, οι οποίες, όμως, δεν αλλάζουν το βασικό αντιαγροτικό της προσανατολισμό, παρά το γεγονός ότι και αυτές οι “μικροδιευθετήσεις” είναι πολύ αβέβαιο αν θα γίνουν δεκτές από τους “Θεσμούς”.

Η κυβέρνηση ποντάρει στην αποκλιμάκωση των αγροτικών αγώνων που μπορεί να προκύψει από τις ρωγμές οι οποίες μπορεί να προκύψουν ανάμεσά τους εξαιτίας των κυβερνητικών ελιγμών και παιχνιδιών αλλά και κυρίως από τις αγροτικές εργασίες που έχουν αρχίσει να λαμβάνουν επείγοντα χαρακτήρα.  

Όλα τούτα, βεβαίως, ήταν αναμενόμενα. Αυτό που, όμως, προκαλεί απορίες και ερωτηματικά είναι το γεγονός ότι κορυφές του αγροτοσυνδικαλιστικού κινήματος επιδεικνύουν, σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή του αγώνα, έντονες τάσεις αναδίπλωσης και οπισθοχώρησης.  

Ποικίλες απορίες ιδιαίτερα προκάλεσαν οι τοποθετήσεις του Βαγγ. Μπούτα, αγροτοσυνδικαλιστή του ΚΚΕ, μετά τη συνάντηση στο Μαξίμου.  

Ο Βαγγ. Μπούτας μίλησε, περίπου, ως οι αγώνες των αγροτών να έχουν ήδη λήξει, λέγοντας χαρακτηριστικά:  

“Είμαστε κοντά 40 μέρες στον αγώνα, αυτός ο αγώνας αφήνει και παρακαταθήκη (!) και για τα αιτήματά μας και για το ίδιο το κίνημα (!)... Δεν είναι αγώνας μια και έξω... Είναι αγώνας που θα συνεχιστεί μαζί με τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα...”.  

Και όμως ο Βαγγ. Μπούτας θα όφειλε να γνωρίζει ότι ειδικά αυτός ο αγροτικός αγώνας είναι αγώνας “μια και έξω”, διότι η μια είναι η νίκη και χωρίς τη νίκη υπάρχει μόνο το έξω από το χωράφι.  

Ερωτηθείς ο Βαγγ. Μπούτας αν θα παραμείνουν τα μπλόκα μέχρι να δουν το νομοσχέδιο παρέπεμψε την απάντηση στα μπλόκα (!), ενώ όταν ρωτήθηκε τι θα εισηγηθεί ο ίδιος απέφυγε να δώσει μια αγωνιστική απάντηση, υπεκφεύγοντας άκομψα ότι “δεν λειτουργεί με βάση την προσωπική άποψη”, σε μια στιγμή που ο αγροτικός κόσμος χρειάζεται αγωνιστική ενθάρρυνση από τους ηγέτες του.  

Ακόμα πιο εντυπωσιακή ήταν η αναφορά του αγροτοσυνδικαλιστή κ. Γ. Τουρτούρα, ο οποίος, περίπου, έδωσε με έναν τρόπο εύσημα στην κυβέρνηση, λέγοντας:  

"Για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε το αφορολόγητο, ενώ η συνδεδεμένη και εξισωτική δεν θα μπαίνουν σαν εισόδημα". Προσέθεσε μάλιστα ότι "η πρώτη κατοικία μας είναι διασφαλισμένη (!), αλλά για τα χωράφια μας το τι μέλλει γενέσθαι με τα επιχειρηματικά δάνεια είναι θέμα που πρέπει να συζητηθεί με τους Θεσμούς".

Το μείζον θέμα για τις επόμενες μέρες θα είναι το τι θα γίνει με τα “μπλόκα” και τη συνέχιση των αγροτικών αγώνων.  

Κύκλοι της Αριστεράς τόνιζαν ότι τώρα είναι η ώρα, που η κυβέρνηση έχει στριμωχτεί και στριμώχνεται όλο και περισσότερο, να αντέξουν οι αγρότες και να κλιμακώσουν τον αγώνα τους, αντί να τον ανακόψουν και να οπισθοχωρήσουν.  

Πολύ περισσότερο, μάλιστα, που, αν και τα κυβερνητικά αντιγροτικά μέτρα, έστω και τα απαραίτητα φτιασιδώματα, περάσουν, τότε δύσκολα θα υπάρξει για τους αγρότες δεύτερη αγωνιστική ευκαιρία, με τους σημερινούς αγώνες ως παρακαταθήκη.  

ΝΙΚΟΣ ΜΠΡΑΤΗΣ  

Στη συνέχεια η Iskra, προς σφαιρικότερη ενημέρωση των αναγνωστών της, παραθέτει, χωρίς κρίσεις και σχόλια, ρεπορτάζ από διάφορες ιστοσελίδες:  

ΜΠΟΥΤΑΣ: ΣΤΑ ΜΠΛΟΚΑ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ  

Περίπου 2,5 ώρες κράτησε η συνάντηση του πρωθυπουργού με τους εκπροσώπους των μπλόκων της Νίκαιας.  

Κατά την έξοδό του από το Μαξίμου, ο Β. Μπούτας δεν άνοιξε τα χαρτιά του για το κατά πόσο οι αγρότες έμειναν ικανοποιημένοι, λέγοντας ότι η συνέχιση ή μη του αγώνα θα αποφασιστεί στα μπλόκα.  

«Είμαστε κοντά 40 μέρες στον αγώνα, αυτός ο αγώνας αφήνει και παρακαταθήκη και για τα αιτήματα μας αλλά και για το ίδιο το κίνημα, γιατί δεν είναι αγώνας μια κι έξω, είναι αγώνας που θα συνεχιστεί μαζί με τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τα άλλα λαϊκά στρώματα και ήδη από αυτόν τον αγώνα μπορούμε να πούμε ότι για πρώτη φορά συζήτησαν αφορολόγητο, που μέχρι τώρα δεν το κουβεντιάζαν» σημείωσε.  

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι οι αγρότες αναμένουν να δουν το νομοσχέδιο που θα κατατεθεί στη Βουλή και παραμένουν σε ετοιμότητα.  

Χαρακτήρισε ως αποτέλεσμα του αγώνα το ότι το νομοσχέδιο του ασφαλιστικού πήγε πίσω, ενώ ήταν να κατατεθεί πριν από δύο μήνες.  

Στο ερώτημα αν θα παραμείνουν στα μπλόκα μέχρι να δουν το νομοσχέδιο, είπε ότι αυτό θα το αποφασίσουν οι επιτροπές αγώνα και της πανελλαδικής και το κάθε μπλόκο.  

Ερωτηθείς τι θα εισηγηθεί ο ίδιος είπε ότι «εμείς δεν λειτουργούμε με βάση την προσωπική άποψη που μπορεί να έχει ο καθένας, λειτουργούμε με βάση τη συζήτηση και συλλογικά, γιατί είμαστε το οργανωμένο αγροτικό κίνημα».  

Ανέφερε ότι απόψε και αύριο θα γίνουν συζητήσεις μεταξύ των αγροτών.  

Σε άλλο ερώτημα, επισήμανε ότι «η αγροτιά δεν είναι ενιαίο στρώμα, υπάρχουν μικροί, μεσαίοι και μεγάλοι, εμείς εκφράζουμε τα αιτήματα της μικρομεσαίας αγροτιάς, το τι θα προβλέπει το νομοσχέδιο δεν ήταν έτοιμο για να το δούμε».  

Είπε ακόμη ότι ζήτησαν να υπάρξει αφορολόγητο 12.000 συν 3.000 για κάθε παιδί, να καταργηθούν τα κριτήρια διαβίωσης των 12.000 που είναι είτε έχεις είτε δεν έχεις εισόδημα, είπε.  

«Ξεκαθάρισε» ότι «δεν αγωνιζόμαστε μόνο για τον εαυτό μας» και πως «αν φτάσαμε εδώ, φτάσαμε με τη στήριξη του 80% του λαού στα αιτήματα μας, αλλά και την συμμαχία και τον κοινό αγώνα που δώσαμε με τα άλλα λαϊκά στρώματα».  

Ως προς το ασφαλιστικό ζήτησαν να αποσυρθεί και έθεσαν τη δική τους πρόταση που είναι: «να παραμείνουν ως έχει τα χρήματα που πληρώνουμε, στα 60 για τους άντρες στα 55 για τις γυναίκες η σύνταξη, να καταργηθούν τα 67 χρόνια που πήγε πρίν από δυο χρόνια, να κατέβει στα 65, να υπάρξει δωρεάν ιατροφαραμακευτική περίθαλψη για όλους και να σφραγιστούν όλα τα βιβλιάρια που το 50% των αγροτών ειναι ανασφάλιστοι και με τον νόμο που ψηφίστηκε πρέπει να βγει ΚΥΑ για να γίνει αυτό.  

» Ζητήσαμε εκτός των 5 αιτήματων να σταματήσει κάθε δίωξη σε αγροτοδικία, και από παλιότερα χρόνια και με την χτεσινή απόφαση της ειααγγελίας του Αρείου Πάγου, να μη γίνουν αυτές οι χιλιάδες διώξεις, κι αυτό μπορεί να γίνει με μια τροπολογία στη Βουλή, όπως έγινε και στο παρελθόν».  

ΤΙ ΑΝΕΦΕΡΕ ΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ

Σε ανακοίνωσή του, το Μέγαρο Μαξίμου τόνισε ότι έγινε ειλικρινής και παραγωγική συζήτηση, κατά την οποία ο κ. Τσίπρας εξήγησε στους εκπροσώπους ότι η μεταρρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση, εξασφαλίζει ελάφρυνση του αθροίσματος φορολογίας και ασφαλιστικών εισφορών για τους μικρούς και μεσαίους αγρότες, που αποτελούν πάνω από το 90% του συνόλου.  

Ο πρωθυπουργός τούς διαβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση είναι αντίθετη με την ποινικοποίηση των κοινωνικών αντιδράσεων και παραμένει σταθερά προσηλωμένη στην αντίληψη του κοινωνικού διαλόγου.  

Τέλος, ζήτησε από τους εκπροσώπους να συνεχιστεί ο ουσιαστικός διάλογος και να είναι διαρκής η επικοινωνία με την κυβέρνηση.  

ΑΓΡΟΤΕΣ ΠΡΟΜΑΧΩΝΑ: "ΔΥΣΑΡΕΣΤΗΜΕΝΟΙ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΑ"  

"Δεν είμαστε ευχαριστημένοι, αν και υπάρχουν και δύο θετικά", επισήμανε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, το μέλος της συντονιστικής επιτροπής του μπλόκου στο τελωνείο του Προμαχώνα, Γιάννης Τουρτούρας, που συμμετείχε στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, η οποία διήρκησε δυόμιση ώρες.  

Εκφράζοντας την απογοήτευσή του από τα αποτελέσματα της σημερινής συνάντησης στο Μέγαρο Μαξίμου, ο κ. Τουρτούρας αναφέρθηκε και στα θετικά της συνάντησης. "Για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε το αφορολόγητο, ενώ η συνδεδεμένη και εξισωτική δεν θα μπαίνουν σαν εισόδημα", είπε. Προσέθεσε ότι "του ζητήσαμε να αποσύρει το ασφαλιστικό, το οποίο δυστυχώς παραμένει φοροεισπρακτικό", ενώ σημείωσε πως "η πρώτη κατοικία μας είναι διασφαλισμένη, αλλά για τα χωράφια μας το τι μέλλει γενέσθαι με τα επιχειρηματικά δάνεια είναι θέμα που πρέπει να συζητηθεί με τους θεσμούς".  

Στο κενό έπεσαν κατά τον κ. Τουρτούρα και οι προτάσεις που έθεσαν οι εκπρόσωποι του πρωτογενούς τομέα για θέματα κόστους παραγωγής, αφού "ούτε αφορολόγητο αγροτικό πετρέλαιο, αλλά ούτε και χαμηλό ρεύμα συζήτησε ο Έλληνας πρωθυπουργός".  

Για το τι μέλλει γενέσθαι, ο κ. Τουρτούρας μας τόνισε ότι οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν στη διάρκεια γενικής συνέλευσης των συμμετεχόντων στο μπλόκο του Προμαχώνα, αύριο νωρίς το μεσημέρι.  

Στο μεταξύ, λίγο μετά τις 15.30 το μεσημέρι το τελωνείο του Προμαχώνα, που παρέμεινε ανοιχτό σχεδόν 24 ώρες, έκλεισε εκ νέου. Στο τελωνείο του Προμαχώνα βρίσκονται αγρότες και από τη Χαλκιδική και την Κρήτη. 

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

Γράφει ο Α. Καρύδης.

 Στο Ριζοσπάστη της Κυριακής 21 Φλεβάρη δημοσιεύεται άρθρο με τίτλο «Στο δρόμο της εργατικής- λαϊκής πάλης». Ο αρθρογράφος επιδιώκει, αφού κάνει ορισμένες διαπιστώσεις για τις συνθήκες που αναπτύσσονται οι αγώνες τη δεδομένη στιγμή, να θέσει τους άξονες δράσης και τους στόχους του κινήματος. Ας παρακολουθήσουμε τα βασικά σημεία του:

• Αναφερόμενος στους τελευταίους αγώνες και αφού διαπιστώσει ότι προκαλούν δυσκολίες στην κυβέρνηση για να προωθήσει τις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις, βεβαιώνει ότι δεν πρέπει να υπερβάλλουμε το γεγονός ότι ευρύτερα τμήματα των λαϊκών κοινωνικών τάξεων είναι στο δρόμο. Δεν σημαίνει ότι συντελείται αποφασιστική στροφή στον ταξικό συσχετισμό. Σε αυτές τις κινητοποιήσεις παρεμβαίνουν οι πάντες για να τις καναλιζάρουν.
• Στη συνέχεια προσπαθεί να αναδείξει τους όρους που το εργατικό και λαϊκό κίνημα μπορεί να έχουν συνέχεια, διάρκεια και προοπτική για να παρεμποδίσει ουσιαστικά την πολιτική του κεφαλαίου και να την ανατρέψει. Και πώς θα γίνει αυτό; Να φύγει από τη μέση ο στόχος της καπιταλιστικής ανάπτυξης, δηλαδή να μην πληρώνει την κρίση ο λαός και να ωφελείται το κεφαλαίο και άρα η σύγκρουση να διεκδικεί την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου και την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας. Οι προϋποθέσεις όμως γι' αυτό, αναφέρει, δεν υπάρχουν.
• Σήμερα έχει σημασία η κατεύθυνση και ο προσανατολισμός του αγώνα. Αποδεικνύεται πόσο αναγκαία είναι τα αποφασιστικά βήματα στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, στην ενίσχυση της λαϊκής συμμαχίας με στόχο όχι μόνο τα αστικά κόμματα, αλλά το κεφάλαιο και την εξουσία του, σε αυτή τη γραμμή να συσπειρώνονται ευρύτερες εργατικές και λαϊκές δυνάμεις.

Ας τα δούμε εν συντομία.

Είναι θετικό ότι ο Ριζοσπάστης θεωρεί σημαντικό στοιχείο τη μαζικότητα των κινητοποιήσεων και την αγωνιστικότητα που εκδηλώθηκε. Δεν μας έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοιο. Σε άλλες περιπτώσεις η υποτίμηση των αγώνων ήταν μεγάλη με πιο χαρακτηριστική περίπτωση τις κινητοποιήσεις για την απόκρουση του πρώτου μνημονίου και με ακραία περίπτωση τις συγκεντρώσεις στις πλατείες που τις χαρακτήρισε τότε μαζί και με διάφορες αστικές δυνάμεις ότι γιγάντωσαν την Χρυσή Αυγή και της έδωσαν αγωνιστικά εύσημα. Η αμφισβήτηση της σημασία σημερινών αγώνων όμως έρχεται αμέσως παρακάτω. «Δεν σημαίνει ότι συντελείται καμία αποφασιστική στροφή στο συσχετισμό δυνάμεων», γράφει η εφημερίδα.

Αποφασιστική στροφή, ανατροπή του συσχετισμού δυνάμεων και πέρασμα μαζικά εργατοϋπαλλήλων και ευρύτερων λαϊκών δυνάμεων συνειδητά στον αγώνα εναντίον της αστικής τάξης για την ακύρωση των σχεδίων της και την ανατροπή της μόνο στην επαναστατική κατάσταση θα υπάρξει, όταν μια μέρα ή μια βδομάδα δράσης ισοδυναμεί με δεκαετίες, όπως έγραφε ο Λένιν. Τι νόημα έχει όμως η σύγκριση αυτή τη στιγμή των σημερινών αγώνων σε αυτές τις συνθήκες με αυτούς της επαναστατικής κατάστασης; Έτσι πρέπει να γίνεται η σύγκριση ή πολύ συγκεκριμένα η εξέλιξη των αγώνων κατά κλάδο, χώρο και συνολικά, το περιεχόμενο της δράσης και η διάρκεια τους, τα αποτελέσματα τους και να αξιοποιούνται για τα πιο μικρά αποτελέσματα ώστε το εργατικό και λαϊκό κίνημα να πάει ένα βήμα μπροστά; Από το σημερινό τέλμα του εργατικού και λαϊκού κινήματος ως την κατάκτηση της εργατικής πλειοψηφίας στην επαναστατική κατάσταση δεν μεσολαβούν άλλα στάδια ενίσχυσης του κινήματος, βελτίωσης του συσχετισμού υπέρ της εργατικής πολιτικής και της εργατικής τάξης; Η ενίσχυση του κινήματος σήμερα αφήνει το Ριζοσπάστη αδιάφορο αφού δεν θέτει το στόχο της ανατροπής της αστικής τάξης; Μόνο ένα κίνημα άμεσα αντικαπιταλιστικό έχει σημασία και τίποτε άλλο. Θα αναμένουμε την επαναστατική κατάσταση για να βελτιωθεί ο συσχετισμός δύναμης ή θα είναι καθημερινό μέλημα, επιδίωξη και σχεδιασμένη δράση για τη συνεχή βελτίωση του συσχετισμού και την κατάκτηση νέων θέσεων στους εργατικούς θεσμούς και συνολικά στην κοινωνική και πολιτική ζωή και να γίνονται βήματα ώστε ευρύτερα τμήματα της εργατικής τάξης να αποκτούν πείρα, να συνειδητοποιούν το χαρακτήρα και το ρόλο των άλλων πολιτικών δυνάμεων, τις βαθύτερες αιτίες των προβλημάτων και των αδιεξόδων τους;

Πώς μπορεί, κατά το Ριζοσπάστη, το εργατικό και λαϊκό κίνημα να αποκτήσει συνέχεια διάρκεια και προοπτική; Η απάντηση είναι αφοπλιστική: αν ο λαός γυρίσει τις πλάτες στην πολιτική του κεφαλαίου, αν επαναστατήσει και ανατρέψει τον καπιταλισμό και κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής Και στη συνέχεια το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια: να μη δοθεί λαϊκή συναίνεση στο κεφάλαιο και να μην περάσουν τα προπαγανδιστικά κόλπα της κυβέρνησης. Και για όλα αυτά θεωρεί αναγκαία την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, την ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας εναντίον όχι των αστικών κομμάτων, όπως αναφέρει, αλλά εναντίον του κεφαλαίου και εναντίον του καπιταλιστικού συστήματος.

Μα ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Αριστερά και το εργατικό κίνημα, πώς θα διαμορφωθούν οι υποκειμενικές προϋποθέσεις της επανάστασης, η εργατική πλειοψηφία και η κοινωνική συμμαχία και μάλιστα σε βάση ανοιχτής σύγκρουσης με τον καπιταλισμό για την ανατροπή του. Το πρόβλημα που τίθεται ως προς την Αριστερά και το Κομμουνιστικό κόμμα είναι πώς θα φτάσουμε εκεί, πώς θα διαμορφωθούν αυτές οι προϋποθέσεις. Αυτό ήταν το κεντρικό πρόβλημα του Κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος ολόκληρο τον 20^ο αιώνα, παραμένει και πρέπει να απαντηθεί και αυτό ακριβώς το πρόβλημα ο Ριζοσπάστης και το ΚΚΕ του παρακάμπτουν, αναμασώντας ουσιαστικά την ανάγκη της επανάστασης και την ήττα του καπιταλισμού.

Σήμερα το χρέος κάθε πολιτικής δύναμης που αναφέρεται στην εργατική τάξη και το σοσιαλισμό είναι να απαντήσει τι ακριβώς πρέπει να γίνει στις συνθήκες στις οποίες αναπτύσσεται η πάλη. Ποια πολιτική θα ακολουθηθεί και ποιο ακριβώς είναι το περιεχόμενό της. Μόνο μια τέτοια απάντηση έχει σημασία και όχι γενικές αναφορές.

Σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη να δυναμώσουν οι αγώνες, να μαζικοποιηθούν πολύ περισσότερο, να αποκτήσουν μεγαλύτερη δυναμική και στόχευση. Η μαζικοποίηση δεν μπορεί να νοηθεί παρά ως πλατιά κινητοποίηση των εργατοϋπαλλήλων και γενικότερα του εργαζόμενου λαού, να μπουν νέα τμήματα στη δράση που παραμένουν αδρανή. Να ξεπεραστεί η αποσπασματική δράση και η πολυδιάσπαση των αγώνων. Σημαίνει τακτική ενωτική στη βάση συνολικά των διεκδικήσεων τους και όχι διαχωρισμός στη βάση της κομματικής και παραταξιακής ένταξης.

Σημαίνει συγκεκριμένο σχέδιο για την προώθηση της συμπαράταξης εργατών και υπαλλήλων με τα μικροαστικά στρώματα της πόλης και τη φτωχομεσαία αγροτιά και αυτό δεν μπορεί να γίνει σε άλλη βάση, παρά μόνο στον ενιαίο στόχο της απόκρουσης των μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση και της αμφισβήτησης συνολικά των μνημονίων, στη βάση στόχων που συγκινούν όλο το λαό όπως η διαγραφή του χρέους, η σύγκρουση με την ευρωενωσιακή πολιτική με στόχο την αποδέσμευση της χώρας την ΕΕ, αγώνας εναντίον των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και των ιμπεριαλιστικών πολέμων κ.λπ. Σημαίνει πρακτικά μέτρα για την υπεράσπιση από την εργατική τάξη διεκδικήσεων των αγροτών και των εργαζομένων στρωμάτων της πόλης που αγωνίζονται για την επιβίωση τους.

Αυτό δεν είναι καθήκον μόνο των εργαζομένων και των σωματείων τους είναι πρώτιστο καθήκον του Κομμουνιστικού κόμματος και των υπολοίπων αριστερών δυνάμεων. Φυσικά η δράση των κομμάτων δεν εξαντλείται στην κινητοποίηση των εργαζομένων και στη μαζικοποίηση των αγώνων. Είναι αναγκαία η επεξεργασία των επιχειρημάτων και η ανάπτυξη του ιδεολογικού μετώπου, πρέπει να τεθούν ανοιχτά και ολοκληρωμένα οι αιτίες της κρίσης και το σχέδιο εξόδου από αυτή παίρνοντας πάντα υπόψη το βαθμό ωρίμανσης των συνθηκών και των συνειδήσεων.

Σημαίνει διαμόρφωση συγκεκριμένου σχεδίου κλιμάκωσης των αγώνων και ενοποίησή τους σταδιακά στην ίδια κοίτη και στην ίδια κατεύθυνση. Κλιμάκωση των αγώνων εννοείται ως προς το εύρος των κινητοποιούμενων, ως κλιμάκωση των μορφών πάλης προς τις ανώτερες, αλλά και χρήση μορφών που κινητοποιούν ευρύτερα τους εργαζόμενους. Η υποβάθμιση του στοιχείου της μαζικότητας στην κλιμάκωση των αγώνων και των μορφών πάλης και η ανάδειξη ως μοναδικού στοιχείου της, του περιεχομένου τους, «να παίρνει η εργατική λαϊκή πάλη πολιτικά χαρακτηριστικά, να βάζει το ζήτημα της εξουσίας», όπως αναφέρει η εφημερίδα, δεν οδηγεί στην ανάπτυξη του κινήματος και στην κλιμάκωση, αλλά στην απόσπαση από τις μάζες και στο σεχταρισμό.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Μέσα στις επόμενες ώρες ξεκινά η επιχείρηση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, ενάντια στους πρόσφυγες.

Στην επιχείρηση το ελληνικό πολεμικό ναυτικό συμμετέχει με 11 πλοία: 4 κανονιοφόρους, 2 πυραυλάκατους και 5 παράκτια περιπολικά.

Μιλώντας στους στρατιωτικούς συντάκτες ο υπουργός εθνικής άμυνας της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, Πάνος Καμμένος, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «θα χρησιμοποιηθούν όλα τα μέσα για τη διακοπή των γραμμών που χρησιμοποιούν οι δουλέμποροι», προαναγγέλλοντας, εμμέσως πλην σαφώς, μαζικούς πνιγμούς προσφύγων.

Είναι γνωστό ότι οι δουλέμποροι δεν επιβιβάζονται πλέον στις βάρκες με προορισμό τα ελληνικά παράλια, αλλά αναθέτουν τη διακυβέρνηση των φουσκωτών σε πρόσφυγες.

Είναι λοιπόν σαφές ότι όταν ο Πάνος Καμμένος κάνει λόγο για διακοπή των γραμμών που χρησιμοποιούν οι δουλέμποροι «με όλα τα μέσα» επί της ουσίας προαναγγέλλει βύθιση των σκαφών προσφύγων, οι οποίοι θα αντιμετωπίζονται ως «εισβολείς» που η στρατιωτική δύναμη του ΝΑΤΟ «οφείλει» να αναχαιτίσει «με όλα τα μέσα».

ΠΗΓΗ: pandiera.gr