ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΝΑΥΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ (ΠΕΝΕΝ)

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΝΑΤ

Πειραιάς 22/4/2016

ΨΗΦΙΣΜΑ

Σε ακραίο αυταρχικό κατήφορο οδηγείται με γοργούς ρυθμούς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για να εφαρμόσει απρόσκοπτα και χωρίς ενοχλητικές παρεμβολές τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας που υπέγραψε και η ίδια.

Υπηρετώντας τους σχεδιασμούς κυβέρνησης, Ε.Ε., αντιδραστικού κατεστημένου η ασφάλεια Λιμενικού κάλεσε σε προκαταρκτική εξέταση, με βάση εισαγγελική παραγγελία, τον εκπαιδευτικό συνδικαλιστή Παύλο Αντωνόπουλο, μέλος του Συντονισμού για το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό Εργατικών Σωματείων, Φοιτητικών Συλλόγων και Συλλογικοτήτων, μέλος του ΔΣ της Ε' ΕΛΜΕ και του ΔΣ του ΚΕΜΕΤΕ της ΟΛΜΕ, με κατηγορίες για διασπορά ψευδών ειδήσεων και για διέγερση. Προφανώς, η κλήση σχετίζεται με την ανακοίνωση του Συντονισμού, που μοιράζεται στους πρόσφυγες στο λιμάνι του Πειραιά για τη συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας και για τα δικαιώματά τους η οποία έγραφε αριθμό τηλεφώνου του Συντονισμού, που ήταν στο όνομα του. Αποτελεί συνέχεια της ενοχρηστρωμένης επίθεσης συκοφαντιών και διαστρεβλώσεων από την Ένωση Λιμενικών Υπαλλήλων και από συστημικά ΜΜΕ και της στοχοποίησης των αλληλέγγυων που δεν ακολουθούν τις κυβερνητικές κατευθύνσεις.

Η κλήση σε απολογία είναι μια ακόμα απόδειξη του σύγχρονου κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού και της προσπάθειας της κυβέρνησης να ποινικοποιήσει και να φιμώσει το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες.

Η εξήγηση είναι απλή και σαφής: Η ελληνική κυβέρνηση βιάζεται να εφαρμόσει την επαίσχυντη συμφωνία της ΕΕ με την Τουρκία που περιλαμβάνει απελάσεις, επαναπροωθήσεις, στρατόπεδα συγκέντρωσης, φυλακίσεις και απαγορεύσεις. Όλα αυτά δεν μπορούν να βρουν συναίνεση από τον εργαζόμενο κόσμο και τη νεολαία σε καθεστώς ανάπτυξης της αλληλεγγύης και ελεύθερης διακίνησης των ιδεών. Μόνο κάτω από τη σιδηρά μπότα του ολοκληρωτισμού μπορεί να υπερισχύσει η απανθρωπιά της καταστολής των ανθρώπων που σώθηκαν από το θάνατο και ξέφυγαν από τις βόμβες του πολέμου. Η συκοφάντηση, η διαστρέβλωση, ο εκφοβισμός είναι η μέθοδος. Προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα απονομιμοποίησης της αλληλέγγυας δράσης για να μπορούν να απαγορεύουν την είσοδο από τις πόρτες των στρατοπέδων συγκέντρωσης, ώστε να μην υπάρχει καμία επαφή του κινήματος με τους πρόσφυγες.

Ιδιαίτερα όμως, τους ενοχλεί η συνολική δράση του Συντονισμού και των άλλων Πρωτοβουλιών και Συλλογικοτήτων που δρουν για το Προσφυγικό, οι κοινές συνελεύσεις και διαδηλώσεις προσφύγων και ντόπιων εργαζόμενων και νεολαίας. Η δράση που ξεπερνά τα όρια της φιλανθρωπίας και παίρνει χαρακτηριστικά κοινής δράσης και διεκδίκησης ενάντια στον πόλεμο και τη φτώχεια που γεννά η καπιταλιστική κρίση, για ανοιχτά σύνορα για πρόσφυγες και μετανάστες, για αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και ίσα δικαιώματα, μπαίνει στο στόχαστρο κυβέρνησης και ΜΜΕ.

Την ίδια στιγμή που αφήνουν και πάλι ανεξέλεγκτη τη δράση της Χρυσής Αυγής, που ευννοούν με την προπαγάνδα τους ξενοφοβικές, ρατσιστικές και φασιστικές αντιλήψεις, κλιμακώνουν την επίθεση σε αγωνιστές και κινήματα. 

Αυτοί που υπογράφουν τα Μνημόνια εναντίον του εργαζόμενου λαού μας, που χαρίζουν τα λιμάνια στην COSCO, και φέρνουν το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο είναι οι ίδιοι που επιβάλλουν Μνημόνια εναντίον των Προσφύγων-Μεταναστών και διώκουν την αλληλεγγύη.

Χτυπούν λάθος πόρτα! Ο Παύλος Αντωνόπουλος δεν είναι μόνος! Το κίνημα αλληλεγγύης δεν τρομοκρατείται και δεν υποστέλλει τις σημαίες της ταξικής και διεθνιστικής αλληλεγγύης, του κοινού αγώνα με τους πρόσφυγες και μετανάστες!

Να ανακληθεί τώρα η κλήση σε προκαταρκτική εξέταση

Η τρομοκρατία και οι διώξεις δε θα περάσουν!

Οι Διοικήσεις των Σωματείων

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΝΑΥΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ (ΠΕΝΕΝ)

Ο Πρόεδρος                                   Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                   Κροκίδης Νικόλαος

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΝΑΤ

Ο Πρόεδρος                             Ο Γεν. Γραμματέας

Καββαδίας Γιώργος              Προβατάς Βασίλης

Με την συμμετοχή εκατοντάδων εργαζομένων αλλά και την έντονη και μαζική παρουσία πολλών προσφύγων Σύριων – Αφγανών κ.λπ πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η συγκέντρωση – εκδήλωση στο λιμάνι του Πειραιά που συνδιοργάνωσαν από κοινού Εργατικά Σωματεία του Πειραιά και της Αθήνας σε συνεργασία με την αντιρατσιστική – αντιφασιστική οργάνωση ΚΕΕΡΦΑ, στην Πύλη Ε2.

Σημειώνεται ότι αρχικά η κυβέρνηση μέσω της Διοίκησης του ΟΛΠ επιχείρησε να απαγορεύσει την πραγματοποίηση της συγκέντρωσης επικαλούμενη λόγους ασφαλείας….

Οι έντονες διαμαρτυρίες και η αποφασιστικότητα των συνδικάτων, πολιτικών κομμάτων κι άλλων συλλογικοτήτων ανάγκασαν την κυβέρνηση σε υποχώρηση και αναδίπλωση και τελικά επέβαλαν στο δημόσιο λιμάνι να γίνει μια μεγάλη εκδήλωση αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες στην οποία αναδείχθηκε η διεθνιστική αλληλεγγύη των εργαζομένων σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Την συγκέντρωση συνδιοργάνωσαν τα Σωματεία ΠΕΝΕΝ, Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων Καπνοβιομηχανίας Παπαστράτος, Σύλλογος Υπαλλήλων ΝΑΤ, Πανελλήνιος Σύλλογος Συνταξιούχων των εργαζομένων στην Ναυτιλία και τον Τουρισμό (ΤΑΝΠΥ), Πανελλήνιος Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΝΑΤ, ΠΡΟΣΠΕΡΤ, Σωματείο Εργαζομένων Λειτουργίας Μετρό Αθηνών (ΣΕΛΜΑ), Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ) σε συνεργασία με την ΚΕΕΡΦΑ.

Στην διάρκεια της συγκέντρωσης μίλησαν και χαιρέτισαν οι εκπρόσωποι όλων των φορέων καθώς επίσης και εκπρόσωποι των προσφύγων οι οποίοι έκαναν εκτενή αναφορά στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν όπως είναι αυτά της πρόσβασης στις δομές και τις υπηρεσίες της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, των άθλιων συνθηκών διαβίωσης και ζωής στους καταυλισμούς – στρατόπεδα που έχουν διαμορφωθεί αλλά και στον χώρο του λιμανιού του Πειραιά.

Αναφέρθηκαν πολλά περιστατικά προβλημάτων υγείας που αντιμετώπισαν οι ίδιοι, οι οικογένειες και τα παιδιά τους στα οποία δεν παρέχονται στοιχειώδεις υπηρεσίες υγιεινής.

Σημείωσαν την ανάγκη να εξασφαλισθεί πρόσβαση στην παιδεία, σε διάφορες υπηρεσίες του ελληνικού κράτους για την εξασφάλιση ασύλου και ανέφεραν την παντελή έλλειψη μεταφραστών καθώς και πολλές ακόμη τραγικές ελλείψεις τόσο στα λεγόμενα «Κέντρα Φιλοξενίας» όπως είναι το Σχιστό, το Ελληνικό, ο Ελαιώνας, ο Σκαραμαγκάς ενώ χειρότερη είναι η κατάσταση όπως κατήγγειλαν σε διάφορα νησιά.

Τέλος ευχαρίστησαν τα εργατικά Σωματεία για την σημαντική αυτή πρωτοβουλία και τόνισαν την ανάγκη συνεργασίας με όλα τα κινήματα αλληλεγγύης με σκοπό να επιλυθούν τα οξύτατα προβλήματα που διεκδικούν στα πλαίσια των δικαιωμάτων τους.

Στην ομιλία – παρέμβασή του ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ σημείωσε ότι η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί συνέχεια πολλών αντίστοιχων δράσεων και παρεμβάσεων που είχε αναπτύξει όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα η ΠΕΝΕΝ και άλλα εργατικά Σωματεία με σκοπό να εκφραστεί η αλληλεγγύη του ελληνικού λαού και των εργαζομένων στους πρόσφυγες και μετανάστες.

Όπως τόνισε οι πρωτοβουλίες αυτές πρέπει να ενταθούν, να διευρυνθούν, να πάρουν μαζικό χαρακτήρα, να επιδιωχθεί η μεγαλύτερη δυνατή συνεννόηση και συντονισμός με τις αντίστοιχες συλλογικότητες και φορείς των προσφύγων έτσι ώστε να εξασφαλισθούν ανθρώπινες συνθήκες σε αυτούς (πραγματικά κέντρα φιλοξενίας και όχι στρατόπεδα γκέτο) εντός των ιστών των πόλεων.

Στην συνέχεια κατήγγειλε τους πολέμους που προκαλούν και υποκινούν οι δυνάμεις του ιμπεριαλισμού (ΗΠΑ - Ε.Ε – Ρωσία) και οι οποίες αποσκοπούν στην ενίσχυση του ρόλου και της επιρροής τους στην περιοχή της Μεσογείου έως το Αφγανιστάν με σκοπό να προωθήσουν τα γεωστρατηγικά συμφέροντά τους και ταυτόχρονα να λεηλατήσουν και να εκμεταλλευτούν τον παραγωγικό πλούτο αυτών των χωρών. Η επιθετικότητα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και ο ανταγωνισμός μεταξύ τους για την επιβολή της κυριαρχίας τους είναι το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της περιόδου σε μια σειρά χώρες και από αυτό προκύπτουν και οι μεγάλοι κίνδυνοι για την περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου, της Βόρειας Αφρικής και αλλού.

Αυτοί είναι υπαίτιοι των μεγάλων και μαζικών προσφυγικών ροών προς την χώρα μας και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Από την μια ο ιμπεριαλισμός προκαλεί και δημιουργεί πολέμους και από την άλλη «κλειδώνει» τα σύνορα, σηκώνει τους φράκτες και η λεγόμενη Ευρώπη της δημοκρατίας, του πολιτισμού και της αλληλεγγύης δείχνει το πραγματικό και αποκρουστικό της πρόσωπο.

Η Συμφωνία Ε.Ε – Τουρκίας αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα που επιβεβαιώνει αυτόν τον ισχυρισμό μας, η συμφωνία αυτή επισημοποιεί την γραμμή της Ευρώπης φρούριο, του αποκλεισμού των προσφύγων και τον εγκλωβισμό τους σε Τουρκία και Ελλάδα, ανοίγει τον δρόμο για μαζικές απελάσεις, πολιτική που η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε και απαρέγκλιτα εφαρμόζει.

Η συμφωνία αυτή καταπατά και τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα των προσφύγων όπως αυτά προβλέπονται και κατοχυρώνονται στο διεθνές δίκαιο.

Αυτήν την συμφωνία το εργατικό κίνημα οφείλει και πρέπει να την αντιπαλέψει έτσι ώστε να ανοίξουν τα σύνορα και να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα των προσφύγων.

Ταυτόχρονα πρέπει να διεκδικήσουμε στην χώρα μας και από την κυβέρνηση να σταματήσει αμέσως την ρατσιστική πολιτική των απελάσεων, να δημιουργηθούν κέντρα φιλοξενίας με την παροχή όλων των υπηρεσιών που θα καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες τους.

Στο σημείο αυτό έκανε άμεση σύνδεση των μνημονιακών πολιτικών που εφαρμόζονται στην χώρα με τις δρακόντιες περικοπές της κρατικής ενίσχυσης προς τα δημόσια νοσοκομεία, την υγεία και την περίθαλψη και τόνισε την ανάγκη να ενισχυθούν οι θέσεις εργασίες σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

Στην συνέχεια επισήμανε την ανάγκη με όρους εργατικού κινήματος να αναπτυχθεί παράλληλα με το αντιρατσιστικό κίνημα και η αντιφασιστική δράση των Σωματείων και στην κατεύθυνση αυτή επιβάλλεται να απομονωθεί ιδεολογικά και πολιτικά η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή και άλλα νεοφασιστικά μορφώματα. Η δίκη και καταδίκη των Χρυσαυγιτών για τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει πρέπει να γίνει υπόθεση και του εργατικού κινήματος.

Ταυτόχρονα με αφορμή την αρχική απαγόρευση της συγκέντρωσης των εργατικών σωματείων, κατήγγειλε ότι η κυβέρνηση έχει ήδη εδώ και μήνες μέσω της Διοίκησης του ΟΛΠ νομιμοποιήσει την κινέζικη COSCOπου έχει άτυπα λόγο και ρόλο στο λιμάνι του Πειραιά πριν ακόμη ολοκληρωθεί η διαδικασία ιδιωτικοποίησης και οι ενδείξεις που έχουμε είναι ότι εάν ολοκληρωθεί το ξεπούλημα του ΟΛΠ θα αλλάξει άρδην η εικόνα αλλά και τα δικαιώματα των εργαζομένων και η ίδια η παρουσία των εκπροσώπων των συνδικάτων σε αυτό.

Γι’ αυτό το εργατικό κίνημα και τα Συνδικάτα οφείλουν και πρέπει να αγωνισθούν με συνέπεια και αποφασιστικότητα μέχρι τέλους για να μην ξεπουληθεί το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας μας στην πολυεθνική – κρατική κινέζικη COSCO.

Τέλος υπογράμμισε ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να δώσουν μαζικό αγωνιστικό και μαχητικό μήνυμα στην 48ωρη απεργία με αφορμή το αντιασφαλιστικό και φορομπηχτικό νομοσχέδιο που η κυβέρνηση θα καταθέσει στην Βουλή εντός αυτής της εβδομάδας.

Ο επόμενος σταθμός σε συνδυασμό με την απεργιακή κινητοποίηση θα πρέπει να είναι ο ταξικός γιορτασμός της εργατικής Πρωτομαγιάς στις 8/5/2016 όπου οι συγκεντρώσεις θα πρέπει να πάρουν παλλαϊκό και πανεργατικό χαρακτήρα καταγγελίας της μνημονιακής κυβερνητικής πολιτικής αλλά και προβολής ενός εναλλακτικού σχεδίου εξόδου από την κρίση που θα υπηρετεί τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του λαού και των εργαζομένων και ο οποίος πρέπει να είναι στον αντίποδα του ευρωμονόδρομου και της Ε.Ε.

Για την Διοίκηση

Ο Πρόεδρος                                  Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                   Κροκίδης Νικόλαος

Νίκος Μπογιόπουλος:

  Η ιστορική άγνοια αποτελεί λίπασμα για την πολιτική αφασία. Ο φασισμός γίνεται «ελκυστικός» έτσι: Πατώντας πάντα στο έδαφος της αφασίας και της άγνοιας.

    Το κράτος μας, με τους θύλακες της αέναης και μηδέποτε συντελούμενης «αποχουντοποίησης», έχει κάθε λόγο να καλλιεργεί την αφασία και την άγνοια, ώστε έτσι να κρατά πάντα ζεστό τον κόρφο που επωάζει τα «φίδια» του.

    Πάνω σε αυτό το έδαφος, της καλλιεργούμενης άγνοιας και της αφασίας, της ιστορικής παραχάραξης και της μαζικού τύπου πολιτικής λοβοτομής, αναπτύσσονται σήμερα, 49 χρόνια από την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών, οι γνωστές θεωρίες για το «πόσο καλύτερα ήταν τα πράγματα επί χούντας»...

***

    Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει χούντα  - στην Ελλάδα και οπουδήποτε στον κόσμο - που να μην είναι κυλισμένη στο αίμα της τρομοκρατίας, των δολοφονιών, στην αγριότητα των ανά τον κόσμο «ΕΑΤ – ΕΣΑ», στην ταξική βαρβαρότητα και στο βούρκο της διαφθοράς.

    Όσον αφορά στο τελευταίο, στο ζήτημα της διαφθοράς, της βρωμιάς και της δυσωδίας, με τους «ημέτερους» συνταγματάρχες είχαμε εκείνη ακριβώς τη διαφθορά και εκείνη την «τιμιότητα» που άρμοζε στη γελοιότητά τους:

• Ήταν τόσο γελοίοι όσο και οι κομπίνες τους στην υπόθεση με τα «κρέατα του Μπαλόπουλου». Ήταν τόσο αντιφαυλοκράτες όσο και οι «τακτοποιήσεις» των γαμπρών του Παττακού, των αδερφών του Παπαδόπουλου και των ίδιων των πραξικοπηματιών που «νομοθέτησαν» τον... διπλασιασμό των μισθών τους

    Σημειώστε: Μια από τις πρώτες πράξεις των χουνταίων ήταν να δώσουν αυξήσεις στον… εαυτό τους. Με τον Αναγκαστικό Νόμο 5/1967, οι «Παπαδόπουλοι» φρόντισαν να υπερδιπλασιάσουν τον μισθό του πρωθυπουργού από τις 23.600 στις 45.000 δραχμές και των υπουργών και υφυπουργών από τις 22.400 στις 35.000 δραχμές. Αυτοί ήταν που κατέβασαν τα τανκς για να σώσουν την Ελλάδα από την «φαυλοκρατία»…

• Ήταν τόσο «τίμιοι» και αντικομφορμιστές όσο και οι τρεις βίλες του Παπαδόπουλου: Μια στο Ψυχικό, μία την Πάρνηθα και μια Τρίτη το Λαγονήσι (η τελευταία ήταν προσφορά του Ωνάση).
• Ήταν τόσο «πατριώτες» που - εκτός του μέγιστου εγκλήματος κατά της Κύπρου - το βοούν και οι ληστρικές συμβάσεις με «Litton», «Μακντόναλντ», «Τομ Πάππας» και «Ζήμενς» - πάντα η... «Ζήμενς».
• Ήταν τόσο θεομπαίχτες που έφτασαν να βουτάνε λεφτά ακόμα και από το… παγκάρι! Γνωστή η ιστορία με την ανέγερση του «θαυματουργού» (καθότι... αόρατος) Ναού του Σωτήρoς. Μόνο από εκεί, από έναν προϋπολογισμό ύψους 450 εκατομμυρίων, φαγώθηκαν τα 400...).

***

    Εντούτοις, στο σημερινό σημείωμα θα εστιάσουμε ειδικότερα σε ένα μόνο από τα «καλά» της δικτατορίας, όπως το διακινούν τα φασιστοειδή: Σ' αυτό το τόσο γελοίο όσο και «προσφιλές» τροπάρι περί του δήθεν «οικονομικού θαύματος» της χούντας των συνταγματαρχών (σσ: Τα στοιχεία που ακολουθούν είδαν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας το 1975, Πηγή: Journal of the Hellenic Diaspora Vol 2 -1975, Permanent URL:http://hdl.handle.net/10066/4929 ενώ αναλυτικότερη ενημέρωση του εξεταζόμενου ζητήματος περιέχεται στην επισκόπηση του Βασίλη Καρίφη, «Η ελληνική οικονομία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967 - 1974)», «greekjunda.blogspot.com»):

     1ο) Το δημόσιο χρέος από 32 δισ. δραχμές το 1966 εκτινάχτηκε στα 87,5 δισεκατομμύρια δραχμές τον Ιανουάριο του 1973 ενώ το 1974 απογειώθηκε  στα 114 δισ. δραχμές. Δηλαδή ήταν τέτοιο το έγκλημα που συντελέστηκε στην ελληνική οικονομία επί χούντας ώστε το δημόσιο χρέος υπερτριπλασιάστηκε! Το επίτευγμα της χούντας ήταν τέτοιο που δεν μπορούσε να κρυφτεί ούτε επί των ημερών της. Στο «Βήµα» της 20/10/1973, καταγράφεται ότι στην εξαετία της δικτατορίας το εξωτερικό χρέος αυξήθηκε όσο δεν είχε αυξηθεί από την γέννηση του ελληνικού κράτους το 1821! Σε έξι χρόνια οι χουντικοί έκαναν το χρέος 1,5 φορά µεγαλύτερο απ’ όσο είχε αυξηθεί σε διάστηµα 145 χρόνων!

    2ο) Το εμπορικό έλλειμμα το 1973 έγινε τέσσερις και πέντε φορές μεγαλύτερο από αυτό του 1968. Παρά τη λογοκρισία που ασκείτο στον Τύπο, ήταν τέτοια η κατρακύλα που δεν κρυβόταν με τίποτα: «Η δεύτερη µεγάλη θυσία της ελληνικής οικονοµίας κατά την περίοδο αυτήν (έγραφε το «Βήμα» στο ίδιο άρθρο) υπήρξε η θεαµατική διόγκωση του εµπορικού ισοζυγίου. Το έλλειµµα του εµπορικού ισοζυγίου από 745 εκατ. δολάρια προβλέπεται ότι θα φτάσει τελικά το τέλος του 1973 τα 2.600 εκατ. δολάρια, δηλαδή περίπου θα τετραπλασιασθεί»…

    3ο) Στην Ελλάδα, που 1961-71 είχε το χαμηλότερο ποσοστό πληθωρισμού μεταξύ όλων των χωρών του ΟΟΣΑ (2,2%), ο δείκτης καταναλωτικών τιμών αυξήθηκε κατά 15,3% από το 1972 έως το 1973 και κατά 37,8% από τον Απρίλη του 1973 μέχρι τον Απρίλη του επόμενου έτους, και μάλιστα σε τομείς όπως τα είδη πρώτης ανάγκης και η υγεία. Το 1973 το ποσοστό του πληθωρισμού είχε επιφέρει μειώσεις των πραγματικών μισθών κατά 4%. Με δυο λόγια επί χούντας οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι. Πράγμα που επίσης δεν κρυβόταν με τίποτα. Ο Τύπος έγραφε (στο ίδιο): «Ο ανταγωνιστικός χαρακτήρας της οικονοµίας περιορίστηκε. Τα συµπτώµατα κερδοσκοπίας εντάθηκαν. Έχει ήδη σηµειωθεί ένταση στην ανισοκατανοµή µε την αύξηση της µερίδας των κερδών έναντι της µερίδας των µισθών στο εθνικό εισόδηµα. Πρέπει να προστεθεί ότι η τελευταία πληθωριστική διαδικασία δεν έθιξε τα υπέρογκα κέρδη της περιόδου αυτής».

    4ο) Το ποσοστό των δαπανών για την εκπαίδευση στο σύνολο των γενικών κρατικών δαπανών μειώθηκε από 11,6% σε 10%, όταν οι δαπάνες για την «άμυνα» και «δημόσια ασφάλεια» του αστυνομοκρατικού καθεστώτος μέσα σε μια πενταετία σχεδόν διπλασιάστηκαν.

    5ο) Οι προσωπικές καταθέσεις μειώθηκαν ως αποτέλεσμα της οικονομικής δυσχέρειας των λαϊκών στρωμάτων από 34,2 δισεκατομμύρια δραχμές το 1972 σε 19,6 δισεκατομμύρια δραχμές το 1973.

    6ο) Στον αγροτικό τομέα, όπου απασχολείτο το 44% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, αντί της πενταετούς πρόβλεψης του καθεστώτος για ανάπτυξη 5,2%, η αγροτική οικονομία αναπτύχθηκε κατά μόλις 1,8% στην περίοδο 1967 - 1974, σε αντίθεση με το 4,2% κατά την περίοδο 1963 - 1966. Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν από το 63% του συνόλου των εξαγωγών το 1968 στο 48% το 1972. Το αποτέλεσμα ήταν το κατά κεφαλήν αγροτικό εισόδημα να πέσει από το 55% στο 43% του μέσου κατά κεφαλήν εθνικού εισοδήματος.

    7ο) Οι φόροι που επιβάρυναν τα λαϊκά στρώματα ανέρχονταν στο 91% επί του συνόλου των φορολογικών εσόδων του καθεστώτος τα οποία αυξάνονταν σταθερά: Τα φορολογικά έσοδα από 27,4% του ΑΕΠ το 1966, επί συνταγματαρχών και μέχρι το 1972 αυξήθηκαν στο 29,2%. Αυτά για τα λαϊκά στρώματα. Από την άλλη:

• Οι φόροι επί των επιχειρήσεων μειώθηκαν κατά 10,9% την περίοδο 1972 – 73.
• Η φορολογική «μεταρρύθμιση» του 1968 μετέφερε το φορολογικό φορτίο στους ώμους της εργατικής τάξης με τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους πλουτοκράτες να απολαμβάνουν μεγαλύτερα φορολογικά προνόμια. Συνέπεια: Οι φοροαπαλλαγές 464 μεγάλων επιχειρήσεων το 1971 ήταν κατά τρεις φορές υψηλότερες από τους φόρους που οι ίδιες εταιρείες είχαν καταβάλει!
• Τα φορολογικά έσοδα από τις ναυτιλιακές εταιρείες μειώθηκαν από 109 εκατομμύρια δραχμές το 1968 σε 29 εκατομμύρια το 1972 (μείωση 73%!), περίοδος κατά την οποία ο ελληνικός στόλος αυξήθηκε κατά 16,7 εκατομμύρια τόνους.

    8ο) Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αυξήθηκε κατά οχτώ φορές, μεταξύ του 1967 και 1972. Το ισοζύγιο πληρωμών από μέσο πλεόνασμα 14,6 εκατ. δολαρίων την περίοδο 1960 - 66, εμφάνισε μέσο έλλειμμα την περίοδο 1967-73 ύψους 117 εκατομμυρίων δολαρίων.

    9ο) Όσο για την «ανάπτυξη» που σημειώθηκε επί συνταγματαρχών, το άρθρο του οικονομολόγου Αδαμάντιου Πεπελάση στις 2/8/1974, είναι αποκαλυπτικό και για το χαρακτήρα της «ανάπτυξης» και για το ξεπούληµα της Ελλάδας στο  ξένο κεφάλαιο. Γράφει:  

«Η ανάπτυξη της επταετίας είχε αντιλαϊκό χαρακτήρα. Η µεγάλη µάζα δηλαδή επωµίσθηκε το βάρος της ανάπτυξης, καρπώθηκε τα λιγότερα ωφελήµατα κι έφερε το κόστος των διάφορων αντιφατικών και συγκυριακών µέτρων για την προσπάθεια επαναφοράς της οικονοµίας σε σχετική σταθερότητα και ισορροπία. Ιδιαίτερα τα µέτρα των τελευταίων 12 µηνών ήταν εξοντωτικά για τα µικρά εισοδήµατα. Η άνοδος των τιµών κατά 40%-45% το 1973 (και κατά 9% για το πρώτο εξάµηνο του 1974) υπερκάλυψε την αύξηση των αστικών εισοδηµάτων ενώ το αγροτικό εισόδηµα άρχισε να συρρικνώνεται σηµαντικά. Οι ξένες παραγωγικές επενδύσεις µειώνονται εντυπωσιακά. Ενώ στην περίοδο 1965-66 εισάγονται 200 εκατ. δολάρια για παραγωγικές επενδύσεις, σ’ όλη την επταετία 1967-1973 εισάγεται πραγµατικά το µισό περίπου της προηγούµενης επταετίας. Τα άλλα ξένα κεφάλαια που εισέρρευσαν ήταν ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ - αγορά γης, οικοπέδων και παρόµοια».

***

    Από τη μια, λοιπόν, χούντα σήμαινε φορολογικά και κάθε λογής προνόμια σε ντόπια και ξένα μονοπώλια, χαριστικές πράξεις στους φιλικά προσκείμενους στη χούντα Ωνάσηδες και Τομ Πάπες, φτηνό και φιμωμένο εργατικό δυναμικό, απαλλαγές από δασμούς και πακτωλός επιχορηγήσεων («νόμοι» 89/1967 και 378/1968) σε εργολάβους, βιομήχανους, μεγαλεμπόρους, μεγαλοξενοδόχους, επιβολή 300 ειδικών μέτρων παροχής πλήρους ελευθερίας στο εγχώριο και ξένο κεφάλαιο να κερδοσποπεί χωρίς κανέναν έλεγχο.

     Από την άλλη «ξεχαρβάλωμα» όλων των οικονομικών δεικτών, αποσάθρωση της εγχώριας παραγωγής, βάρη στο λαό και μια πλασματική «ανάπτυξη» που πίσω της έκρυβε αθρόες εισαγωγές, επιμήκυνση πιστώσεων και τεχνητή κυκλοφορία χρήματος, που προέκυπτε από αναγκαστικό δανεισμό κι άλλες τέτοιες υψηλού επιπέδου δημοσιονομικές αλχημείες.

    Αυτό ήταν το οικονομικό... «θαύμα» του καθεστώτος των συνταγματαρχών. Αυτά είναι και τα παραμύθια της Χαλιμάς από τους γεμπελίσκους επιγόνους τους και από τους «τακτοποιημένους» εκείνης της μαύρης για τον τόπο περιόδου. 

***

    Σημείωση: Τον τίτλο του σημερινού άρθρου τον δανειστήκαμε από το ομότιτλο βιβλίο («Λαμόγια στο χακί») που κυκλοφόρησε πέρσι (εκδόσεις «Τόπος»).Ένα εξαιρετικό βιβλίο, μια σπουδαία μελέτη του φίλου και συναδέλφου δημοσιογράφου Διονύση Ελευθεράτου που διαλύει με στοιχεία και ντοκουμέντα όλες τις αλχημείες και τις αθλιότητες της προπαγάνδας γύρω από τα… «καλά» της απριλιανής χούντας. 

ΠΗΓΗ: enikos.gr