Ο ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΩΣΕΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΧΩΡΙΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΕΙ

Εκδήλωση με ομιλητή τον Δ. Κουτσούμπα πραγματοποίησε στη Μακρόνησο το ΚΚΕ για να τιμήσει τους κομμουνιστές και αγωνιστές που εξορίστηκαν στο νησί.

Ως εδώ έχει καλώς και επαινούμε την πρωτοβουλία του ΚΚΕ, αν και θα είχαμε πολλές παρατηρήσεις να κάνουμε. Δεν έχουν, όμως, αυτήν την ώρα σημασία.

Θα περιμέναμε, όμως, από μια τέτοια εκδήλωση τιμής στους αγωνιστές της Μακρονήσου να αναδειχθεί από το ΚΚΕ η σημασία των θυσιών τους στο σήμερα και η επικαιρότητα των στόχων τους.

Οι αγωνιστές της Μακρονήσου, όπως φαίνεται καθαρά και στο κείμενο του Νίκου Ζαχαριάδη, που φιλοξενεί η Iskra υπό τον τίτλο «Αστικός πολιτικός κόσμος και Δοσιλογισμός» (πατήστε εδώ), αγωνίζονταν στην τότε συγκυρία πρώτα απ' όλα και κυρίως για να διαμορφώσουν, με τη «λαϊκή δημοκρατική πολιτική τους», το πιο πλατύ μέτωπο ενάντια στο «μοναρχοφασισμό» για την εθνική ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία και την προάσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και του ελληνικού λαού.

Αυτοί οι στόχοι του αγώνα των Μακρονησιωτών, με άλλη μορφή, είναι ιδιαίτερα επίκαιροι σήμερα, που η χώρα μας στενάζει κάτω από μια ιδιόμορφη πολιτική και οικονομική κατοχή, την οποία υπηρετούν εγχώριοι μνημονιακοί πολιτικοί υπάλληλοι. Σήμερα, επίσης, που η όποια δημοκρατία, ακόμα και η αστική, πνίγεται και ακυρώνεται, ενώ οι μισθωτοί και τα επαγγελματικά, μικρομεσαία και αγροτικά στρώματα λεηλατούνται, φτωχοποιούνται και εξαθλιώνονται.

Θα περιμέναμε, λοιπόν, από τον Δ. Κουτσούμπα στο τόπο του μαρτυρίου των αγωνιστών και συνεχίζοντας το επίκαιρο πνεύμα των θυσιών τους, να απευθύνει από τη Μακρόνησο ένα απλόχερο ενωτικό και άκρως επίκαιρο και αναγκαίο κάλεσμα για τη συγκρότηση ενός σύγχρονου μετώπου στη χώρα, που θα αγκάλιαζε όλες τις ριζοσπαστικές, δημοκρατικές, πατριωτικές, αντιμνημονιακές δυνάμεις, οι οποίες στρέφονται με συνέπεια ενάντια στην σύγχρονη τυραννία που αντιπροσωπεύει η σημερινή μνημονιακή νεοαποικιακή κηδεμονία της χώρας.

Αντί γι' αυτό, όμως, ο Δ. Κουτσούμπας κατέληξε να ομιλεί, ως η Μακρόνησος να μην αντιπροσωπεύει ένα επίκαιρο πολιτικό ενωτικό αγωνιστικό προσκλητήριο ενάντια στη σημερινή νεοαποικιακή κηδεμονία της χώρας, αλλά να αποτελεί μια απλή επιβεβαίωση της διαχρονικής παρουσίας ενός ΚΚΕ, το οποίο πορεύεται αντλώντας απλώς από την «κληρονομιά» της και τις «επετείους» των θυσιών των αγωνιστών.

Είπε, λοιπόν, ο Δ. Κουτσούμπας με ένα ύφος αυτάρκειας, στηριγμένος σε κάποιους απαρασάλευτους νόμους και με άγνοια των απίστευτων κινδύνων: «Το ΚΚΕ άντεξε και αντέχει γιατί υπάρχει και θα υπάρχει η εργατική τάξη».

Και αφού είπε αυτό το ακλόνητο απόφθεγμα ως καθησυχαστική διαβεβαίωση για το παρόν και το μέλλον του ΚΚΕ, κατέφυγε ήσυχος σε μια αφοριστική επίθεση ενάντια σε όλες τις άλλες ανεξαιρέτως τις αριστερές δυνάμεις που μάχονται τα μνημόνια, την ευρωζώνη και την ΕΕ, διότι όπως είπε είναι «οπορτουνιστικές» και ως τέτοιες προσφέρουν «σημαντική βοήθεια στο σάπιο σύστημα».

Συγκεκριμένα ο Δ. Κουτσούμπας, μπερδεύοντας το νέο μνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ με αριστερές δυνάμεις όπως η ΛΑ.Ε που έφυγαν από τους κόλπους του και τον αντιπολιτεύονται, είπε από τη Μακρόνησο επί λέξει τα εξής:

«(...) Σημαντική βοήθεια στο σάπιο σύστημα, για τη διατήρηση της εξουσίας του, δίνει διαχρονικά και σταθερά τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς ο γνωστός πλέον σε όλους μας οπορτουνισμός. Είτε δρώντας μέσα σε εργατικά κομμουνιστικά κόμματα, είτε δρώντας ως ξεχωριστό τμήμα εξωκοινοβουλευτικά ή κοινοβουλευτικά ως μικρό κόμμα αντιπολίτευσης, είτε από κυβερνητικές καρέκλες σε εναγκαλισμό με τη σοσιαλδημοκρατία. Στη χώρα μας τα έχουμε ζήσει όλα και εξακολουθούμε να τα ζούμε, παρά την αλλαγή ονομάτων και προσώπων. Με το Συνασπισμό και το ΣΥΡΙΖΑ μετά, αλλά και άλλες ομάδες που αποσπάστηκαν από αυτόν πέρσι, αλλά και από το Κόμμα μας παλιότερα και πιο πρόσφατα (...)».

Δ. Κουτσούμπα, η εργατική τάξη υπήρξε και θα υπάρχει.

Αλλά μπορεί να υπάρξει και χωρίς δικαιώματα και με την αφαίρεση, δυστυχώς, επί των ημερών του κατά τ' άλλα αντιοπορτουνιστικού ΚΚΕ, όλων των κατακτήσεών της που επιτεύχθηκαν και με τις θυσίες και το αίμα των Μακρονησιωτών αγωνιστών.

Δεν ξέρω αν, πόσο και πώς το ΚΚΕ θα συνεχίσει να υπάρχει, εφόσον η εργατική τάξη συνεχίζει να βρίσκεται στο σφαγείο, άθυρμα στα χέρια του κεφαλαίου και της μνημονιακής φαυλοκρατίας.

Εκείνο που ξέρω είναι πως τιμή σήμερα στους Μακρονησιώτες δεν μπορεί να υπάρξει με το πνεύμα της αυταρέσκειας και του μακάριου εφησυχασμού της ηγεσίας του ΚΚΕ, που ενώ τα πάντα καταρρέουν γύρω μας, το μόνο που κάνει είναι να δίνει άδοξες μάχες περιχαράκωσης και αντιοπορτουνιστικών εξορμήσεων, κυνηγώντας ανεμόμυλους και παραπέμποντας στις καλένδες επίκαιρους στόχους και τα επίκαιρα ενωτικά μέτωπα για την επίτευξή τους. Επίκαιρα ενωτικά μέτωπα για τα οποία οι Μακρονησιώτες έδιναν ακόμα και τη ζωή τους, διότι ήξεραν ότι οι άνθρωποι παλεύουν και κατακτούν το μέλλον, πολύ περισσότερο το σοσιαλιστικό μέλλον, όχι με την εκτόξευση στο «υπερπέραν», αλλά μέσα από αγώνες και νίκες για τα προβλήματα και τις ανάγκες του παρόντος.

ΝΖ

πηγη: iskra.gr

Σοκάρουν τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας

Η ατμοσφαιρική ρύπανση έχει γίνει η τέταρτη αιτία πρόωρων θανάτων παγκοσμίως, προκαλώντας απώλειες εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων στην παγκόσμια οικονομία, σύμφωνα με έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

Η ρύπανση του αέρα σκότωσε 2,9 εκατομμύρια ανθρώπους το 2013, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία που δημοσιεύονται στην έκθεση του αναπτυξιακού θεσμού. Αν προστεθούν οι επιπτώσεις της ρύπανσης στα νοικοκυριά, ιδίως εκείνης που προέρχεται από τη χρήση στερεών καυσίμων για θέρμανση ή μαγείρεμα, ο αριθμός των θανάτων ανέρχεται στα 5,5 εκατομμύρια.

Κατά συνέπεια, ο ασθένειες που προκαλούνται από τη ρύπανση του αέρα (καρδιαγγειακές παθήσεις, καρκίνοι των πνευμόνων, χρόνιες αναπνευστικές παθήσεις, αναπνευστικές λοιμώξεις) είναι υπεύθυνες για έναν στους δέκα θανάτους παγκοσμίως.

Περίπου το 87% του πλανήτη είναι εκτεθειμένο περισσότερο ή λιγότερο στη ρύπανση αυτή.

Αυτή η απώλεια σε ανθρώπινες ζωές ισοδυναμεί επίσης με απώλειες εισοδήματος και εμπόδια στην οικονομική ανάπτυξη, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Έτσι, η έκθεση εκτιμά πως οι απώλειες εισοδήματος από εργασία λόγω των θανάτων υπολογίζονται περίπου σε 225 δισεκατομμύρια δολάρια το 2013.

Ευρύτερα, η ρύπανση αυτή προκαλεί απώλειες σε όρους ευζωίας που φθάνουν συνολικά τα 5,11 τρισεκατομμύρια δολάρια, ανέφερε η Παγκόσμια Τράπεζα.

Στην ανατολική Ασία, που περιλαμβάνει την Κίνα, και στη νότια Ασία, που περιλαμβάνει την Ινδία, «οι απώλειες ευζωίας» ισοδυναμούν με το 7,5% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος των περιοχών αυτών.

Η ανατολική Ασία καταμετρά 2,2 εκατομμύρια θανάτους που οφείλονται στην εξωτερική ρύπανση (ρύπανση του αέρα του περιβάλλοντος) όπως και στην εσωτερική (ρύπανση του σπιτιού), ακολουθούμενη από τη νότια Ασία (1,8 εκατομμύρια) και την υποσαχάρια Αφρική (605.000).

Στην Ευρώπη και στην κεντρική Ασία, μισό εκατομμύριο άνθρωποι πεθαίνουν εξαιτίας της ρύπανσης, και 100.000 στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 2013, οι πιο μεγάλες συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων στον αέρα (κάτω από 2,5 μικρομέτρα, που εισδύουν στις κυψελίδες των πνευμόνων) παρατηρήθηκαν στη Βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή λόγω της μεταφοράς ορυκτής σκόνης με τους ανέμους και στη νότια και στην ανατολική Ασία, αναφέρει η Παγκόσμια Τράπεζα.

Ο οργανισμός κάνει ιδιαίτερη μνεία στο «ανατολικό τμήμα της Κίνας και στο βόρεια τμήμα της Ινδίας» όπου βλαβερά σωματιδια εκπέμπονται από «διάφορες πηγές, από σταθμούς άνθρακα και καύσης μέχρι γεωργικά κατάλοιπα, καθώς και από τις μεταφορές και τη χρήση στερεών καυσίμων στα νοικοκυριά».

Ανά χώρα, λαμβάνοντας υπόψη τη συγκέντρωση του πληθυσμού, τα πιο υψηλά ποσοστά έκθεσης σε μικροσωματίδια παρατηρήθηκαν το 2013 στη Μαυριτανία, την Κίνα και τη Σαουδική Αραβία.

Οι χώρες με τη μικρότερη έκθεση στα σωματίδια αυτά είναι η Αυστραλία και η Νορβηγία, καθώς και τα νησιά του Ειρηνικού και της Καραϊβικής.

«Η ατμοσφαιρική ρύπανση απειλεί την ευζωία των πληθυσμών πλήττει το φυσικό και υλικό κεφάλαιο και περιορίζει την οικονομική μεγέθυνση», λέει η Λάουρα Τουκ, αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας για τη βιώσιμη ανάπτυξη.

«Με την έκθεση αυτή, που υπολογίζει το οικονομικό κόστος της πρόωρης θνησιμότητας η οποία συνδέεται με αυτή τη μάστιγα, ελπίζουμε να υπάρξει μια ανταπόκριση από εκείνους που λαμβάνουν τις αποφάσεις ώστε να αφιερώσουν περισσότερους πόρους στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα», προσθέτει.

Οι θάνατοι που οφείλονται στην ατμοσφαιρική ρύπανση έχουν φθάσει το 30% μεταξύ του 1990 και του 2013, ενώ η απώλεια εισοδήματος σε όρους εργασίας αυξήθηκε στο 40% και οι απώλειες σε όρους ευζωίας σχεδόν διπλασιάστηκαν.

Οι πιο ευπαθείς κατηγορίες του πληθυσμού είναι οι πιο νέοι και οι πιο μεγάλοι. Έτσι η ρύπανση του αέρα είναι υπεύθυνη για το 5% των θανάτων των παιδιών κάτω των πέντε ετών και για το 10% των θανάτων ενηλίκων άνω των 50 ετών, υπενθυμίζει η έρευνα.

Το ποσοστό θνησιμότητας που οφείλεται στον παράγοντα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης είναι μεγαλύτερο στους άνδρες (85 στους 100.000) απ΄ό,τι στις γυναίκες (68 στις 100.000).

πηγη: newsbeast.gr

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΤΣΑΓΑΝΗ*

Τις μισές – σε σχέση με όσες προβλέπει το Μνημόνιο – παροχές και σε "είδος” σχεδιάζει να δώσει το Υπ. Εργασίας στους κοινωνικά αδύναμους το 2017.

Συγκεκριμένα, το Υπ. Εργασίας έχει στείλει στην Κομισιόν σχέδιο, με το οποίο προτείνεται η θέσπιση ενός πολύ μαζικότερου από εκείνου που ήδη "τρέχει" προγράμματος αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης (και όχι η πανελλαδική εφαρμογή του “Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης”), αλλά με λιγότερο κόστος, δηλαδή 450 -500 εκατ. ευρώ και όχι 900 εκατ. ευρώ που θα στοίχιζε η πανελλαδική εφαρμογή του "Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης”.

Με το πρόγραμμα που προτείνει το Υπ. Εργασίας θα καταβάλλονται σε 400.000 νοικοκυριά μόνο παροχές σε "είδος”, μέσω της χρήσης της προπληρωμένης από το Δημόσιο "κάρτας σίτισης” και όχι παροχές σε "χρήμα”, μέσω καταβολής επιδομάτων.

Έτσι επιχειρεί το Υπ. Εργασίας να ξεπεράσει το γιγάντιο "σκόπελο" της εξοικονόμησης έως 900 εκατ. ευρώ από την περικοπή ήδη καταβαλλόμενων προνοιακών επιδομάτων, γεγονός που θα στοίχιζε το 25 % -30% των σχετικών κρατικών δαπανών.

Με άλλα λόγια, με βάση το σχέδιο αυτό του Υπ. Εργασίας θα συνεχιστεί το 2017 η καταβολή των σημερινών χρηματικών προνοιακών επιδομάτων (και μάλιστα πιθανόν από ένα νέο υπερ -φορέα προνοιακής πολιτικής με κέντρο τις υπάρχουσες υποδομές του ΟΓΑ, ο οποίος από 1.1.2017 εντάσσεται στον κυοφορούμενο Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης) και δίπλα της θα έλθει ένα μαζικό πρόγραμμα αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης με παροχές σε "είδος”. Φυσικά μία τέτοια ανατροπή πρέπει γίνει δεκτή από τους θεσμούς και προπαντός το ΔΝΤ, μιας και θα αφήσει πίσω του μία "τρύπα” 450-500 εκατ. ευρώ από το στόχο της εξοικονόμησης 900 εκατ. ευρώ από την Πρόνοια και τη γενική κυβέρνηση (σ.σ. τα υπόλοιπα 350-400 εκατ. ευρώ εκτιμάται ότι μπορούν να εξοικονομηθούν από κατάργηση φορο-ελαφρύνσεων και άλλες πηγές του Δημοσίου) ο οποίος θα πρέπει να εγγραφεί στον προϋπολογισμό του 2017.

Έτσι στις... καλένδες ενδέχεται να μείνει το πρόγραμμα του "Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης” το οποίο θα πρέπει – βάσει του συμπληρωματικού Μνημονίου – να θεσπίσει η κυβέρνηση τον ερχόμενο Οκτώβριο και να εφαρμόσει από 1.1.2017.

Και αυτό γιατί προκειμένου να "τρέξει" το πρόγραμμα για χάρη των πολύ οικονομικά αδυνάτων πολιτών της χώρας – όπως ορίζουν οι μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας – θα πρέπει η κυβέρνηση πρώτα, με τη βοήθεια της Παγκόσμιας Τράπεζας – να δείξει στους θεσμούς πως ακριβώς εξοικονομήσει το 2017 ποσοστό 0,5% του ΑΕΠ ή 900 εκατ. ευρώ από το "χώρο” των ήδη υπαρχόντων προνοιακών και ασφαλιστικών επιδομάτων, των φοροελαφρύνσεων αλλά και από άλλους τομείς της γενικής κυβέρνησης.

Αν εφαρμόζονταν κατά γράμμα το Μνημόνιο, παραδέχονται κύκλοι του Υπουργείου Εργασίας στο Capital.gr – η κυβέρνηση θα έπρεπε να κόψει περίπου 450 -500 εκατ. από κρατικές δαπάνες για προνοιακά επιδόματα, αλλά και να εξασφαλίσει μόλις 400-450 εκατ. ευρώ από την κατάργηση φορο-ελαφρύνσεων και άλλες εξοικονομήσεις από το "σάρωμα” των δαπανών που έχει ήδη ζητήσει από τους Υπουργούς ο αναπληρωτής ΥΠΟΙΚ, κ. Γιώργος Χουλιαράκης.

Η περικοπή του ποσού των 450-500 εκατ. ευρώ από τα υπάρχοντα προνοιακά επιδόματα (κυρίως οικογενειακά, ΑμεΑ) θα αφαιρούσε το 25-30% των σχετικών κρατικών δαπανών (1,7 δισ. ευρώ), προκαλώντας την απώλεια ή έστω μείωση των προνοιακών επιδομάτων σε παρά πολλούς από τους περίπου 1 εκατομμύριο δικαιούχους τους.

Κάτι τέτοιο, αναφέρουν αρμόδια κυβερνητικά στελέχη στο Capital.gr , είναι "αδύνατον” να γίνει δεκτό από την ελληνική πλευρά, ειδικά σε μία περίοδο που βασική προτεραιότητα της είναι η θέσπιση αντισταθμιστικών μέτρων περικοπές που έχουν υποστεί οι επικουρικές συντάξεις, τα μερίσματα και το ΕΚΑΣ.

Ταυτόχρονα, οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως είναι δημοσιονομικά "εξαιρετικά δύσκολο” να εξοικονομηθούν 450-500 εκατ. ευρώ από άλλες παρεμβάσεις εκτός από εκείνες που θα μπορούσαν να γίνουν στο "χώρο” των προνοιακών επιδομάτων, δεδομένου μάλιστα πως οι παρεμβάσεις στα ασφαλιστικά επιδόματα (δηλαδή σε εκείνα που δίδουν οι ασφαλιστικοί οργανισμοί ή αλλιώς βασικά τα Ταμεία και ο ΕΟΠΥΥ) έχουν εν πολλοίς "εξαντληθεί” από την τρέχουσα ασφαλιστική "μεταρρύθμιση”.

Γι' αυτό, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του Capital.gr το Υπουργείο Εργασίας έχει ήδη προτείνει στην Κομισιόν ένα εναλλακτικό πρόγραμμα σε σχέση με εκείνο του "Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης” και αυτό δεν είναι άλλο από την μαζική επέκταση του ήδη εφαρμοζόμενου προγράμματος για την "αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης”, το οποίο θα κοστίσει τα μισά χρήματα (450-500 εκατ. ευρώ έναντι 900 εκατ. ευρώ).

Πιο συγκεκριμένα, το σχέδιο το οποίο έχει αποστείλει στις αρμόδιες υπηρεσίες της Κομισιόν προς έγκριση το Υπ. Εργασίας προβλέπει :

-Την εφαρμογή ενός μαζικού προγράμματος "αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης” (και όχι ενός προγράμματος "Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης” σε πανελλαδική κλίμακα) θα αφορούσε 400.000 νοικοκυριά

-Οι παροχές ενός θα ήταν σε "είδος” (όπως ήδη προβλέπει το υπάρχον σχήμα του προγράμματος "αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης”) και όχι σε "χρήμα” (όπως προβλέπει το πρόγραμμα του "Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης” που θα εφαρμοστεί σε 30 δήμους της χώρας). Με αλλά λόγια, όποιος θα ενταχθεί σε ένα τέτοιο πρόγραμμα δεν θα βλέπει ένα συγκεκριμένο ποσό κάθε μήνα στον τραπεζικό λογαριασμό του, το οποίο θα μπορεί να το διαθέσει όπως αυτός θέλει, αλλά θα έχει στα χέρια του μία προπληρωμένη "κάρτα σίτισης" (που θα εκδίδεται όπως και σήμερα από τις τράπεζες) η οποία θα πιστώνεται από το Δημόσιο και η οποία θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά σε "συμβεβλημένα” super markets για αγορά τροφίμων.

-Το κόστος ενός μαζικού προγράμματος "αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης” θα ανερχόταν μόλις σε 450 -500 εκατ. ευρώ (και όχι σε 900 εκατ. ευρώ τα οποία προβλέπει το Μνημόνιο για τη χρηματοδότηση του προγράμματος "Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης”).

*Πηγή: Capital.gr

Σαν σήμερα, 8 Σεπτεμβρίου 2000, έφυγε από τη ζωή ο Βασίλης Ραφαηλίδης

«…Η πιο μεγάλη εφεύρεση του καπιταλισμού είναι το κολοσσιαίας σημασίας γεγονός πως παραμέρισε όλα τα άλλα ιδανικά και στη θέση τους έβαλε το χρήμα, όπως γινόταν πάντα στην ιστορία χωρίς να το ομολογούν καθαρά οι πολιτικάντηδες, και οι καθηγητές της ιστορίας που τους βοηθούν αποτελεσματικά. Κύριε, θέλεις να γίνεις πλούσιος; Σκότωσε, ρήμαξε, κλέψε, εξαπάτησε, κι όταν έρθει η ώρα σου εξομολογήσου και άντε στο καλό. Ο Άγιος Πέτρος σε περιμένει στον Παράδεισο.

Ο καπιταλισμός, λοιπόν, έκανε καταμερισμό έργου και στην ηθική. Τοποθέτησε το «κακό» σε τούτο τον κόσμο και το «καλό» στον άλλο, ώστε οι κακοί να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους σε τούτο τον κόσμο και οι καλοί να παίζουν το κομποσκοίνι τους (ίσως και κάτι άλλο) όσο οι κακοί κάνουν «καλές δουλειές». Έτσι γινόταν πάντα στην ιστορία, αλλά ο καπιταλισμός επιτέλους είπε τα πράγματα με τ ’ όνομά τους. Δηλαδή, δεν το βροντοφώναξε τ ’ όνομα. Το είπε από μέσα του για να μην τ ’ ακούσουν οι χαχόλοι και σταματήσουν να σκοτώνονται, για το βασιλιά (κοίτα να δεις πλάκα) και την πατρίδα.

Γι’ αυτό και πρόκοψε τόσο γρήγορα ο καπιταλισμός. Πρόκοψε, που λέτε, γιατί αναγνώρισε πως η ιστορία είναι «κακή» απ’ την ίδια τη φύση. Θέλω να πω, πως αναγνώρισε ότι η ιστορία φτιάχνεται και από τους ηθικούς και από τους ανήθικους, εναλλάξ ή κατά ζεύγος. Θέλω να πω, μ ’ άλλα λόγια, πως η ιστορία δεν δίνει πεντάρα για την ηθική. Μπορεί να κλαψουρίζουν οι άνθρωποι μετά από κάθε μάχη, πάντως ο αγώνας δόθηκε και κερδήθηκε , κι αυτό έχει σημασία. Αν δοθεί χωρίς να κερδηθεί, τότε κλάψτα – και δικαίως. Στον καπιταλισμό μετράει μόνο η αποτελεσματικότητα, και ποτέ η ηθική πρόθεση.

Αυτό, βέβαια, γινόταν πάντα κι αυτό έκαναν και τα προγενέστερα του καπιταλισμού κοινωνικά συστήματα. Όμως, ο καπιταλισμός επιδίωξε την αποτελεσματικότητα παντί τρόπω και γι’ αυτό ακριβώς πρόκοψε και μεγαλούργησε. Σκέψου να κατακτάς την Αμερική, χωρίς, λέει, να σκοτώσεις ούτε έναν Ινδιάνο! Σκέψου να σου επιτίθονται οι φίλοι και γείτονες Τούρκοι για να σε λεηλατήσουν και συ, λέει, να τους λες: Μα, γιατί το κάνατε αυτό παιδιά; Δεν είναι ευγενικό! Μη με υποχρεώσετε να σας σκοτώσω και χάσω τον Παράδεισο στα καλά καθούμενα!

Λοιπόν, ας αφήσουμε την πλάκα κι ας το πούμε καθαρά για να το καταλάβουν και οι… εθνικόφρονες (λες;) Το ήθος μετράει και στον άνθρωπο και στις κοινωνίες. Η ηθική όμως δεν μέτρησε ποτέ και σε τίποτα. Μπορεί κάποιοι να κέρδισαν τον Παράδεισο χάρη στην ηθική, αλλά μη μου ζητάτε περισσότερες πληροφορίες γι αυτούς, γιατί θα δυσκολευτώ να τις διασταυρώσω.

Εδώ που τα λέμε, πάντως, και ο Παράδεισος και η Κόλαση είναι εδώ στη Γη. Ο καπιταλισμός το αντιλήφθηκε πολύ καλά αυτό. Βέβαια, άφησε την ηθική να δουλεύει υπέρ του ουρανίου Παραδείσου, αλλά αυτό το έκανε μόνο και μόνο για να μην αρχίσουν να ψάχνουν όλοι τον Παράδεισο στη Γη, σε μια εποχή που τα αγαθά είναι ακόμα λιγοστά, και συνεπώς ο παράδεισος της ευημερίας δεν μας χωράει όλους.

Πάντως, για πρώτη φορά με τον καπιταλισμό, και χάρη στη σωτήρια ανηθικότητά του (το λέω χωρίς ίχνος ειρωνείας) έγινε αντιληπτό από τον άνθρωπο πως ο Παράδεισος είναι δυνατό να υπάρξει σ ’ αυτή τη Γη. Αφού ήδη υπάρχει για πολύ περισσότερους, απ’ όσους την εποχή της φεουδαρχίας, ή της δουλοκτησίας, σημαίνει πως μπορεί να διευρυνθεί κι άλλο.

Ακριβώς αυτή τη διεύρυνση επιχειρεί ο σοσιαλισμός. Πατώντας σταθερά στη ματοβαμμένη ιστορία του καπιταλισμού. Που αν δεν ήταν βάρβαρος, που αν ήταν υπέρ το δέον ηθικός, ούτε λόγος για σοσιαλισμό. Γιατί το σοσιαλισμό τον προετοιμάζει ο καπιταλισμός. Θέλω να πω πως ο σοσιαλισμός δεν φύτρωσε στα κεφάλια μας έτσι, γιατί κάποιοι από εμάς είμαστε ηθικοί και τίμιοι. Ο ηθικός σοσιαλισμός είναι δυνατός διότι προϋπήρξε ο ανήθικος καπιταλισμός. Στη διαλεκτική σκέψη το καλό και το κακό σχηματίζουν διαλεκτικό δίπολο». 

Από το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη, «Καπιταλισμός. Η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας» (εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου), σ 47 – 49 ( από το κεφάλαιο «Η αναγκαιότητα της ανηθικότητας»).

πηγη: imerodromos.gr