Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής.

Η κυβέρνηση έχει επικεντρώσει τους στόχους της για το επόμενο διάστημα σε τρία κυρίως σημεία. Στην ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης και μάλιστα ως τις 5/12, στη συζήτηση για το χρέος και στη λήψη μιας ορισμένης απόφασης, και στην ποσοτική χαλάρωση, στην τροφοδότηση δηλαδή των ελληνικών τραπεζών με πιο φθηνό χρήμα. Αυτές είναι οι τρεις προϋποθέσεις για να βγει η χώρα στις αγορές, η επιδίωξη κυβέρνησης είναι αυτό να γίνει μέσα στο 2017 και στην προσέλκυση επενδύσεων για «απογείωση» της οικονομίας.

Το κλείσιμο της αξιολόγησης έχει κομβική θέση στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Στο κλείσιμο της αξιολόγησης, κυρίως, επικέντρωσε ο πρωθυπουργός στην ομιλία του στην πρώτη συνεδρίαση του υπουργείου συμβούλιου. Παράλληλα δεν λείπουν οι έπαινοι από τους θεσμούς για τις προσπάθειες που κατέβαλε μέχρι τώρα η κυβέρνηση και τα «επιτεύγματα» της και οι παροτρύνσεις για την ολοκλήρωση των μέτρων.

Η εξέλιξη αυτή δεν είναι φυσικά καλό προμήνυμα, αντίθετα εύκολα μπορεί να γίνει αντιληπτό αυτό που θα επακολουθήσει, δηλαδή με συνοπτικές διαδικασίες να αποδεχτεί η κυβέρνηση όλες τις απαιτήσεις που προβάλλουν οι θεσμοί, να μην προβεί στην παραμικρή αντίσταση, ούτε καν για τα μάτια και για τον αποπροσανατολισμό του λαού.

Τελευταία, μετά το Γιούρογκρουπ από πολλές πλευρές εκφράζεται η βεβαιότητα ότι ήδη έχει επέλθει συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαίων και του ΔΝΤ για τη συμμετοχή του δεύτερου στο ελληνικό πρόγραμμα. Παρά της φαινομενικές αντιθέσεις μεταξύ του ΔΝΤ και του υπουργού οικονομικών του Γερμανίας υπήρξε συμφωνία η οποία περιλαμβάνει:

Το κλείσιμο της αξιολόγησης στις 5/12 και τα προαπαιτούμενα να ολοκληρωθούν εντός του Γενάρη και παράλληλα να εκταμιευθεί η δόση που εκκρεμεί.

Την είσοδο του ΔΝΤ, η οποία θα συνοδευτεί με τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα με ένα χαμηλό ποσό γύρω στα 6 δις €.

Το ΔΝΤ να δώσει έκθεση για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους παίρνοντας υπόψη τα βραχυπρόθεσμα μέτρα που έχει μέχρι στιγμής αποφασίσει η Ε.Ε. και μαζί θα περιλαμβάνεται μια λιγότερο αόριστη διατύπωση από τη μέχρι σήμερα, σχετικά με τα μακροπρόθεσμα μέτρα απομείωσης του χρέους που θα επακολουθήσουν μετά το 2018.

Το κλείσιμο της αξιολόγησης και τα συμφωνημένα μέτρα για το χρέος είναι εκείνα που θα επιτρέψουν στην ΕΚΤ να προχωρήσει στην ποσοτική χαλάρωση.

Υπάρχει ένα ακόμη σημείο στο οποίο η ελληνική κυβέρνηση δίνει ξεχωριστή σημασία. Πρόκειται για το πλεόνασμα, το οποίο θα πρέπει να παρουσιάσουν οι κρατικοί προϋπολογισμοί μετά το 2018. Στο 3,5% το προβλέπει το 3^ο μνημόνιο, ένα ποσόν τεράστιο που δύσκολα μπορεί να υλοποιηθεί, ενώ στο 1,5% το τοποθετεί το ΔΝΤ. Σε ένα ενδιάμεσο ποσοστό της τάξης του 2% ή 2,5% μπορεί να βρεθεί ο συμβιβασμός και θα είναι όλοι ικανοποιημένοι.

Ο μόνος που δεν μπορεί να είναι σύμφωνος είναι ο ελληνικός λαός, αφού η συμμετοχή του ΔΝΤ θα συνοδεύεται με νέα επώδυνα μέτρα. Ποια ακριβώς θα είναι αυτά μένει να το δούμε, είναι όμως ενδεικτικές οι απαιτήσεις του ΔΝΤ και η κάμψη της αδιαλλαξίας του σημαίνει ότι οι βασικότερες τουλάχιστον εξ αυτών ικανοποιούνται.

Ενδεικτικά σημειώνουμε:

• Τη μείωση του αφορολόγητου κάτω από το σημερινό όριο των 8600 €. Το ΔΝΤ έχει ζητήσει το ποσό αυτό να κατέβει στις 5000 €, πράγμα σημαίνει την πλήρη εξάλειψη του.
• Την αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων στο 10% του συνόλου των εργαζομένων για τις μεγάλες επιχειρήσεις και παράλληλα να καταργηθεί το βέτο από το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας.
• Την κατάργηση, έστω σταδιακά, της προσωπικής διαφοράς που ισχύει για τις παλαιότερες συντάξεις, οι οποίες μετά τον επανυπολογισμό τους με βάση το νόμο Κατρούγκαλου είναι σε ψηλότερο επίπεδο από αυτές που επακολούθησαν.

Πέραν των προηγούμενων πρέπει να θεωρείται βέβαιη η κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών, η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, εξάλλου η τοποθέτηση Σταθάκη στο αντίστοιχο υπουργείο και η υπουργοποίηση Πιτσιόρλα την εγγυώνται, η προώθηση όλων των εργασιακών μέτρων που έχουν σχεδιαστεί, η μείωση των διαφόρων επιδομάτων, ενώ τρέχει το σύνολο των μέτρων που περιείχε η προηγούμενη αξιολόγηση και τα προηγούμενα μνημόνια.

Γίνεται λόγος για ένα νέο, 4^ο μνημόνιο και οι διαμαρτυρίες και οι διαβεβαιώσεις εκ μέρους της κυβέρνησης ότι δεν πρόκειται να υπάρξει νέο μνημόνιο δεν έχουν καμία ουσιαστική σημασία. Τα μέτρα που έρχονται είτε τα ονομάσει κάποιος νέο μνημόνιο είτε συμπληρωματικά μέτρα στο προηγούμενο, στο 3^ο μνημόνιο, είναι ένα και το αυτό. Η μόνη διαφορά είναι ότι η κυβέρνηση θα δυσκολευτεί στη διαχείριση του αν καταγραφεί ως νέο μνημόνιο.

Κατά συνέπεια οι διαβεβαιώσεις των υπουργών ότι δεν περιλαμβάνονται νέα μέτρα, ότι το ασφαλιστικό έκλεισε στην προηγούμενη αξιολόγηση κ.λπ. είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε, στάχτη στα μάτια των εργαζομένων, αφού έρχονται επώδυνα μέτρα.

Σαφές είναι και το προπαγανδιστικό περιτύλιγμα μετά το οποίο η κυβέρνηση θα τα σερβίρει. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και παραμένει αριστερό κόμμα, ένα κόμμα αντισυστημικό, που δεν παραιτείται από τις προγραμματικές δεσμεύσεις του. Ο ορίζοντας του είναι ο κοινωνικός μετασχηματισμός. Μόνο που οι συνθήκες σήμερα δεν το επιτρέπουν, είναι ανάγκη να σωθεί η χώρα, να σταθεί ο λαός στα πόδια του, να βάλουμε τις βάσεις για την απαλλαγή από τα μνημόνια και θα έρθει η ώρα για την υλοποίηση των δεσμεύσεών μας. Αυτό είναι το περίγραμμα της κυβερνητικής προπαγάνδας που θα ακούμε όλο το επόμενο διάστημα.

Εν’ ολίγοις θα χορτάσουμε μνημόνια, λιτότητα και εξαθλίωση, θα γίνουν οι συντάξεις επιδόματα, η ανεργία θα παραμείνει στα ύψη, η νεολαία μαζικά θα μεταναστεύει για να βρει δουλειά και το μεγάλο κεφάλαιο και οι περί αυτώ θα συσσωρεύουν ακόμη μεγαλύτερο πλούτο. Αυτός είναι κατά το ΣΥΡΙΖΑ ο δρόμος για τον κοινωνικό μετασχηματισμό. Αφού περάσουμε από την κόλαση των μνημονίων θα καταλήξουμε στον συριζαϊκό σοσιαλισμό.

Οι τελευταίες επιθέσεις στελεχών της κυβέρνησης κατά της επάρατης δεξιάς και οι υποσχέσεις ότι δεν θα γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κομμάτι αυτού του συστήματος, εκεί ακριβώς στοχεύουν, πέραν του ότι θυμίζουν ΠΑ.ΣΟ.Κ. των περασμένων δεκαετιών, αλλά ακόμη και σήμερα που αφού εφάρμοσε την πιο δεξιά πολιτική, σήμερα διατυπώνει μεν τις ίδιες και απαράλλακτες με τη Ν.Δ. θέσεις, την καταγγέλλει δε ως μίασμα.

Στις 24 Νοέμβρη και κυρίως στις 8 Δεκέμβρη ο εργαζόμενος λαός καλείται να δώσει την απάντησή του. Γνωστές είναι οι δυσκολίες όπως επίσης και οι ευθύνες που υπάρχουν για την κατάσταση του κινήματος, αλλά η μαζική απάντηση στην πρόκληση κυβέρνησης και εταίρων είναι αναγκαία όσο ποτέ. Μαζικά οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν μέρος στις απεργίες και στις διαδηλώσεις με τα σωματεία τους και με τα συνθήματά τους για την υπεράσπιση της ζωής τους και την προοπτική των παιδιών τους, εναντίον της κυβέρνησης και για την ανατροπή των μνημονίων, για έξοδο της χώρας από την Ε.Ε. των πολυεθνικών τώρα, εναντίον του ιμπεριαλισμού και των πολέμων, του ρατσισμού και της προσφυγιάς.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Σε λάθος «ρότα» βάζει την ακτοπλοΐα η ηγεσία του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, βγάζοντας από το… συρτάρι ακόμα και μελέτες μοντέλων ακτοπλοϊκών δικτύων του τέλους της δεκαετίας του 1990 αρχές του 2000, της αλήστου μνήμης περιόδου του ΠΑΣΟΚ…

Ωστόσο, πέραν των σχεδιασμών και στη πράξη συνεχίζεται- χωρίς να υπάρχει η δικαιολογία της μνημονιακής υποχρέωσης- η πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά- Βενιζέλου ελαστικοποιώντας τα «μέτρα ασφαλείας» για να μην αναγκαστούν ορισμένες ακτοπλοϊκές εταιρείες να αποσύρουν πλοία τους, κυρίως από την γραμμή του Αργοσαρωνικού αλλά και άλλες γραμμές κοντινών πλόων.

Το θέμα σχετίζεται με το Προεδρικό Διάταγμα 104/2016, που δημοσιεύτηκε, στις 12 Οκτωβρίου 2016, στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 189/Α/12-10-2016) και παρατείνει τη «ζωή» σε ταχύπλοα και ορισμένα άλλα πλοία, που συμπληρώνουν το 30ο ή και το 35ο έτος της ηλικίας τους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι με το συγκεκριμένο ΠΔ επιτρέπεται να επαναδραστηριοποιηθούν ακόμα και πλοία που έχουν «αποσυρθεί» λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας!

Αντίστοιχο Προεδρικό Διάταγμα είχε εκδοθεί και λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 (ήταν το ΠΔ 5/2016, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 4/Α της 13ης Ιανουαρίου 2015). Όμως, δεν προέβλεπε επαναδραστηριοποίηση πλοίων ενώ και οι προϋποθέσεις που έθετε στις επιθεωρήσεις ήταν αυστηρότερες.

Για παράδειγμα «ως προς τον έλεγχο των κατασκευαστικών στοιχείων», (…) για πλοία τα οποία είναι κατασκευασμένα από χάλυβα προβλεπόταν η υποβολή έκθεσης αναλυτικών παχυμετρήσεων ελασμάτων και ενισχυτικών».
«Τα επιτρεπόμενα όρια φθοράς όλων των επί μέρους κατηγοριών ελασμάτων και ενισχυτικών δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν γενικά:
ααα) το δέκα τοις εκατό (10%) του απαιτούμενου πάχους των ελασμάτων και ενισχυτικών, με βάση αναθεωρημένη μελέτη αντοχής του πλοίου σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς των εξουσιοδοτημένων οργανισμών, ή
βββ) το δεκαπέντε τοις εκατό (15%) του αρχικού πραγματικού πάχους των ελασμάτων και ενισχυτικών του καταστρώματος, της γάστρας, των στεγανών φρακτών και του εσωτερικού πυθμένα, ή
γγγ) το είκοσι τοις εκατό (20%) του αρχικού πραγματικού πάχους των ελασμάτων και ενισχυτικών του πλοίου».
Η νέα διάταξη ορίζει ότι «Τα επιτρεπόμενα όρια φθοράς όλων των επί μέρους κατηγοριών ελασμάτων και ενισχυτικών δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν γενικά το είκοσι τοις εκατό (20%) του αρχικού πραγματικού πάχους των ελασμάτων και ενισχυτικών του καταστρώματος, της γάστρας, των στεγανών φρακτών και του εσωτερικού πυθμένα του πλοίου.»
Όμως, δεν αποκλείεται να γίνονται αποδεκτές και ακόμα μεγαλύτερες φθορές άνω του 20% «εφόσον αποδεικνύεται με ειδική μελέτη η επάρκεια τοπικής αντοχής των ελεγχόμενων δομικών στοιχείων του πλοίου σύμφωνα με τους κανονισμούς του εξουσιοδοτημένου οργανισμού» !(δηλ. του Νηογνώμονα…).

Το δίκτυο

Πέραν του σοβαρότατου θέματος της ασφάλειας η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας φαίνεται ότι… θυμήθηκε να «ξαναζεστάνει» τη παλαιά μελέτη, που είχε εμφανιστεί το 1998-99, για το «ακτινωτό» σύστημα γραμμών.

Η μελέτη βασιζόταν στην πρόταση της δημιουργίας γραμμών κορμού που θα συνέδεαν τον Πειραιά με τα νησιά- κέντρα και από εκεί με ακτινωτές- τοπικές συνδέσεις θα εξυπηρετούντο τα άλλα νησιά. Για παράδειγμα, η πρόταση ανέφερε ότι το πλοίο από Πειραιά θα πήγαινε μέχρι Σύρο και από εκεί με τοπικές συνδέσεις θα εξυπηρετούντο τα υπόλοιπα νησιά των Κυκλάδων.

Η πρόταση- μελέτη αυτή απορρίφθηκε μετ’… επαίνων και ουδέποτε υλοποιήθηκε για τους εξής κυρίως λόγους:
1.    Δυσχέραινε την πρόσβαση των νησιωτών στον Πειραιά, όπου συνήθως πηγαίνουν για διάφορες δουλειές (ιατρικές, φορολογικά κ.α.) και θέλουν- σωστά- να επιστρέφουν αυθημερόν.
2.    Αύξανε το κόστος μεταφοράς επιβατών και κυρίως εμπορευμάτων, διότι για να λειτουργήσει απαιτούσε να υπάρχει και ένα δίκτυο φορτηγών- οχηματαγωγών πλοίων καθώς τα μικρά τοπικά δρομολόγια αδυνατούν να εξυπηρετούν μεγάλο αριθμό φορτηγών ενώ σε κάποιες περιπτώσεις δεν μπορούν καν να πάρουν φορτηγά.
3.    Έπληττε τον τουρισμό των μικρών νησιών καθώς ο επισκέπτης θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει δύο πλοία, με αντίστοιχο κόστος εισιτηρίων, για να φτάσει στον προορισμό του και ίσως χρειαζόταν να κάνει και μια διανυκτέρευση, με επιπλέον κόστος, στο νησί- κέντρο.

Όπως έγραψε, το Σάββατο, η «Εφημερίδα των Συντακτών» το θέμα της διαμόρφωσης των ακτινωτών συνδέσεων θα τεθεί από την ηγεσία του Υπουργείου Ναυτιλίας σε συζήτηση, την Δευτέρα, σε ημερίδα, που θα γίνει για την ακτοπλοΐα, στα Χανιά.

Είναι προφανές ότι η Κρήτη δεν απασχολείται με το θέμα καθώς θα έχει μόνο κύριες συνδέσεις, κατά συνέπεια θα είχε ενδιαφέρον ο διάλογος να ξεκινήσει από Κυκλάδες, Δωδεκάνησα ή και βόρειο Αιγαίο.

Παρόλα αυτά στο πρόγραμμα της ημερίδας διαβάζουμε ότι το θέμα θα συζητηθεί αλλά όχι ως πρόταση του υπουργείου αλλά ως εισήγηση του προέδρου του Ελληνικού Επιμελητηριακού Συνδέσμου Μεταφορών (Ε.Ε.ΣΥ.Μ.) Μιχάλη Αδαμαντιάδη, ο οποίος θα μιλήσει με θέμα:
«Συνεργασία κομβικών γραμμών και ακτινικών συνδέσεων με ανταποκρίσεις “Hub and Spoke”»

Επίσης να σημειωθεί ότι ομιλήτρια είναι η πρώην υπεύθυνη του Τομέα Ναυτιλίας του ΠΑΣΟΚ Μαρία Λεκάκου, που έχει υποστηρίξει στο παρελθόν την παραπάνω πρόταση.
Η κ. Λεκάκου, που είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών, του Πανεπιστήμιο Αιγαίου θα μιλήσει με θέμα: «Σχεδιασμός Συστήματος Νησιωτικών μεταφορών: Από την εμπειρία στην τεκμηρίωση».

πηγη: pireas2day.gr

Ο κόσμος θα πρέπει "κατεπειγόντως και ριζικά" να μειώσει τις εκπομπές των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, οι οποίες ευθύνονται για την υπερθέρμανση του πλανήτη, αν θέλει να αποφύγει "μια ανθρώπινη τραγωδία", προειδοποίησε ο ΟΗΕ σήμερα, παραμονή της θέσης σε ισχύ της συμφωνίας του Παρισιού για το κλίμα.

Το 61,6% των προσλήψεων που έγιναν κατά τη διάρκεια του πρώτου δεκάμηνου (Ιανουάριος- Οκτώβριος 2016) αφορούσαν σε θέσεις μερικής απασχόλησης, ή εκ περιτροπής εργασίας. Τα στοιχεία προέρχονται από το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ του υπουργείου Εργασίας και αποτυπώνουν ένα μέρος μόνον, της εργασιακής ζούγκλας που δημιουργούν οι μνημονιακές πολιτικές. Η πλήρης εικόνα είναι ακόμα χειρότερη αν λάβει κανείς υπόψη το καθεστώς της απόλυτης ασυδοσίας των εργοδοτών στις προσλήψεις και τις απολύσεις, που τροφοδοτείται και ενισχύεται από την επίσημη κρατική πολιτική της «απελευθέρωσης» της αγοράς εργασίας.

Για μια πληρέστερη εικόνα της πραγματικότητας, παραθέτουμε το συμπέρασμα του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, από την πρόσφατη έκθεση του για την απασχόληση:

«Αναλύοντας τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της αγοράς εργασίας παρατηρούμε ότι το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας κατά ηλικιακή κατηγορία εμφανίζεται στους νέους 15-24 ετών (49,1%), ενώ οι γυναίκες εμφανίζουν ποσοστό ανεργίας σημαντικά υψηλότερο έναντι των ανδρών (27,6% έναντι 19,4%). Η μακροχρόνια ανεργία ανέρχεται σε 72,2% του συνόλου των ανέργων. Η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων έχει προκαλέσει τη σταθερή άνοδο της μερικής απασχόλησης, τη χειροτέρευση βασικών δεικτών προστασίας της απασχόλησης και τη δραματική αύξηση των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων εργασίας (ΣΣΕ). Ο δε νομοθετημένος κατώτατος μισθός ο οποίος είναι χαμηλότερος του 60% της διαμέσου των μισθών ουσιαστικά θεσμοθετεί έναν «μισθό φτώχειας» σύμφωνα με τον δείκτη Kaitz».

Παρακάτω, ο πίνακας του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ, όπου καταγράφονται τα στοιχεία για τις προσλήψεις στο δεκάμηνο Ιανουαρίου- Οκτωβρίου 2016

πηγή: imerodromos.gr