Τα πλοία μεταφέρουν περισσότερο από το 90% του παγκόσμιου εμπορίου, αλλά παράγουν μόλις το 3% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου του κόσμου. Ωστόσο, η ναυτιλία είναι πιο ρυπογόνος από όσο υποδηλώνει αυτό το ποσοστό.

Λόγω της καύσης μαζούτ, μόλις 15 από τα μεγαλύτερα πλοία εκπέμπουν περισσότερα οξείδια του αζώτου και του θείου από όλα τα αυτοκίνητα του κόσμου μαζί. Τα αέρια αυτά είναι πολύ χειρότερα για την υπερθέρμανση του πλανήτη από το διοξείδιο του άνθρακα.

Μια νέα έκθεση από τη διεθνή ΜΚΟ Carbon War Room (CWR) αναδεικνύει την απειλή που δημιουργούν για τη βιομηχανία οι νέες περιβαλλοντικές ρυθμίσεις. Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός, ο ρυθμιστικός οργανισμός του ΟΗΕ για τη ναυτιλία, έχει συμφωνήσει να θέσει ανώτατο όριο εκπομπών θείου από το 2020. Τον περασμένο μήνα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε για να συμπεριλάβει τη ναυτιλία στο σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ από το 2021. Χωρίς τη μετατροπή των πλοίων για την κάλυψη των νέων κανόνων, πολλές επιχειρήσεις μπορεί να αναγκαστούν να διακόψουν ή παύσουν λειτουργία. Αυτό θέτει σε κίνδυνο και αρκετές τράπεζες σε όλο τον κόσμο, που έχουν δανείσει 400 δισεκατομμύρια δολάρια στις ναυτιλιακές εταιρείες.

Για τις αναβαθμίσεις και την ικανοποίηση των νέων κανόνων απαιτούνται δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με τη CWR. Αλλά η βιομηχανία πρακτικά δεν μπορεί καν να πληρώσει τα υπάρχοντα χρέη της, καθώς οι ναύλοι έχουν μειωθεί λόγω της επιβράδυνσης του παγκόσμιου εμπορίου από την οικονομική κρίση και της τεράστιας πλεονάζουσας χωρητικότητας.

Οι πλοιοκτήτες, οι οποίοι θα δανείζονταν κανονικά για τέτοιες αναβαθμίσεις, δεν επωφελούνται από χαμηλότερους λογαριασμούς καυσίμων, σε αντίθεση με τις επιχειρήσεις ναύλωσης των σκαφών. Ωστόσο, οι συμβάσεις που υπογράφονται κατά κανόνα δεν διαρκούν για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να αξίζει να επενδύσουν στις πράσινες αναβαθμίσεις. Η μέση «πράσινη» μετατροπή ενός πλοίου έχει χρόνο αποπληρωμής τριών ετών, ενώ το 80% των ναυλώσεων πλοίων είναι για δύο χρόνια ή και λιγότερο.

Αυτός είναι ο λόγος που ενισχύεται το ενδιαφέρον για νέες δομές «πράσινου» δανεισμού. Η ιδέα είναι να μοιραστεί η εξοικονόμηση καυσίμων μεταξύ του πλοιοκτήτη και του ναυλωτή με αντάλλαγμα μεγαλύτερο συμβόλαιο, δίνοντας ταυτόχρονα κίνητρο για να γίνουν οι αναβαθμίσεις. Τέτοια συστήματα στο παρελθόν αποφεύγονταν λόγω της δυσκολίας μέτρησης της ακριβούς κατανάλωσης των καυσίμων στα πλοία. Ωστόσο, οι νέες τεχνολογίες επιτρέπουν πιο ακριβείς μετρήσεις.

Τον περασμένο Ιούνιο η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ανακοίνωσε χρηματοδότηση 250 εκατομμυρίων ευρώ για τέτοιου είδους ανακατασκευές και ελπίζει ότι και άλλες τράπεζες θα ακολουθήσουν το παράδειγμά της. Στο μέλλον, η ιδέα θα μπορούσε να επεκταθεί και σε αεροσκάφη και τρένα, αν υπάρξει έλλειψη χρηματοδότησης.

πηγη: naftemporiki.gr

Το Προεδρείο και τα μέλη του Δ.Σ της "ΑΡΓΩ"

Πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του κέντρου διημέρευσης του «ΑΡΓΩ» στις 15/3/2017 η ετήσια Γενική Συνέλευση των Ναυτικών γονέων των παιδιών με ειδικές ανάγκες η «ΑΡΓΩ».

Στην Συνέλευση έγινε από την Πρόεδρο κ. Δ. Παπαστυλιανού αναλυτική παρουσίαση του έργου που επιτελέστηκε το 2016 καθώς και ο σχεδιασμός για το 2017. Επίσης έγινε ενημέρωση για τα οικονομικά στοιχεία του Ισολογισμού 2016 και για τον Προϋπολογισμό του 2017.

Στην ανωτέρω Συνέλευση παραβρέθηκε και ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ και μέλος του Δ.Σ του «ΑΡΓΩ». Στον σύντομο χαιρετισμό του προς τους γονείς που έχουν παιδιά στο κέντρο διημέρευσης στον Πειραιά όπως και στο οικοτροφείο στην Ανάβυσσο, σημείωσε την αξιοθαύμαστη και πολύχρονη πρωτοβουλία των γονέων Ναυτικών με παιδιά ειδικών δεξιοτήτων κι ότι η προσπάθεια, η συμβολή και το έργο τους έχουν την ολόθερμη στήριξη και συμπαράσταση όλου του Ναυτικού μας κόσμου.  

«Μάλιστα σε αυτές τις δύσκολες και αντίξοες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που διέρχεται η χώρα και ο λαός μας η «ΑΡΓΩ» στάθηκε όρθια στα πόδια της, παρέχει και εξασφαλίζει υψηλού και ποιοτικού επιπέδου υπηρεσίες γεγονός που αποδείχνει ότι με επικεφαλής τους ναυτικούς γονείς το έργο της όχι απλά αναγνωρίζεται αλλά γίνεται και συνείδηση ότι τέτοιες δομές και πρωτοβουλίες πρέπει να έχουν την ουσιαστική συμπαράσταση των δημόσιων κρατικών αρχών αλλά και του ναυτεργατικού μας κόσμου.

Στην κατεύθυνση αυτή εμείς απευθύνουμε κάλεσμα σε όλο τον Ναυτικό μας κόσμο να σταθεί ακόμη πιο κοντά στην αξιόλογη αυτή πρωτοβουλία και να συνδράμει με κάθε δυνατό τρόπο στην επιτυχία αυτού του σημαντικού κοινωνικού έργου.»

Κλείνοντας υπογράμμισε ότι «η ΠΕΝΕΝ θα συνεχίσει να είναι σταθερά και με συνέπεια στο πλευρό σας, να συμπαραστέκεται με όλους τους δυνατούς τρόπους στους σκοπούς σας».

Χάος και αλαλούμ με τις συντάξεις. Σε απόγνωση οι συνταξιούχοι. Όχι μόνο από τις συνεχείς περικοπές και την εξαΰλωση των συντάξεων, αλλά και από το δυσνόητο τρόπο των συνεχών περικοπών. Παρόλα αυτά, μένουν έκπληκτοι όταν ξαφνικά ανακαλύπτουν, αδικαιολόγητες και «φουσκωμένες» παρακρατήσεις, χωρίς ωστόσο, μέχρι σήμερα, να έχουν δικαιωθεί.

Το πρόβλημα βρίσκεται στην ΗΔΙΚΑ (Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης Α.Ε.) που δεν παρακολουθεί (σωστά) τις μεταβολές των συντάξεων, με αποτέλεσμα, να παρακρατούνται υπέρμετρα – αδικαιολόγητα ποσά που αρχίζουν από 1 ευρώ και ξεπερνούν τα 150!!

Σημειωτέον, η ΗΔΙΚΑ, από τον Ιούλιο του 2015, σταμάτησε και τις μηνιαίες εκθέσεις του Ενιαίου Συστήματος Ελέγχου και Πληρωμών Συντάξεων!!

ΠΟΥ ΕΝΤΟΠΙΖΟΝΤΑΙ TA «ΛΑΘΗ»

Το θέμα των «λαθών» εντοπίζεται (κατά βάση) στις παρακρατήσεις του Ν.4093/2012, που ως γνωστό, ο συντελεστής παρακράτησης εξαρτάται όχι από τη μια σύνταξη, αλλά από το άθροισμα κύριας και επικουρικής ή και πολλαπλών συντάξεων εφόσον υπάρχουν. Αυτό υποχρεώνει την ΗΔΙΚΑ, να παρακολουθεί τις μεταβολές και των υπολοίπων συντάξεων, και αναλόγως να τις κατατάσσει στον αντίστοιχο συντελεστή, το οποίο όμως δεν τηρεί.

Ενώ, λοιπόν, μειώθηκαν οι επικουρικές, (8-9-10/2016) συνεπώς και ο συντελεστής παρακράτησης, η ΗΔΙΚΑ, για αδιευκρίνιστους λόγους, δεν άλλαξε τους συντελεστές και συνεχίζει να παρακρατεί υπέρογκα και αδικαιολόγητα ποσά.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ – ΤΟΥ Ν.4093/2012

Λόγω του εύρους των «λαθών» και για πληρέστερη ενημέρωση, παραθέτουμε διατάξεις του Ν.4093/2012, και της Εγκύκλιου του ΙΚΑ (αρ. 81/14/12/2012) όπου από την 1-1-2013, οι κύριες και οι επικουρικές συντάξεις μειώνονται ως εξής:

Το ποσοστό μείωσης εξαρτάται κάθε φορά, από το άθροισμα κύριας και επικουρικής, αφού αφαιρεθούν οι προηγούμενες μειώσεις (δηλαδή της ΕΙΔΙΚΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ του Ν.4024/11 & Ν. 4051/12) πλην της εισφοράς ασθένειας. Συνεπώς:

α. Για άθροισμα συντάξεων άνω των 1.000,01 € και έως 1.500,00 ευρώ, μείωση κατά 5%. Το ποσό της σύνταξης που εναπομένει δεν μπορεί να υπολείπεται του ποσού των 1.000,01 ευρώ.

β. Για άθροισμα συντάξεων από 1.500,01 ευρώ και έως 2.000,00 ευρώ, μείωση κατά 10%. Το ποσό τηςσύνταξης που εναπομένει δεν μπορεί να υπολείπεται του ποσού των 1.425,01 ευρώ.

γ. Για άθροισμα συντάξεων από 2.000,01 ευρώ και έως 3.000,00 ευρώ, μείωση κατά 15%. Το ποσό τηςσύνταξης που εναπομένει δεν μπορεί να υπολείπεται του ποσού των 1.800,01 ευρώ.

δ. Για άθροισμα συντάξεων από 3.000,01 ευρώ και άνω, μείωση κατά 20%. Το ποσό τηςσύνταξης που εναπομένει δεν μπορεί να υπολείπεται του ποσού των 2.550,01 ευρώ.

ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ

Αυθαιρεσίες και παραλογισμοί χωράς όρια. Ως γνωστό, το προηγούμενο διάστημα (τους μήνες 8/9/10/2016) όλες οι επικουρικές συντάξεις «επανυπολογίστηκαν». Δηλαδή, άλλες μειωθήκαν και άλλες εξαφανιστήκαν. Αυτό άλλαξε ριζικά και το άθροισμα κύριας και επικουρικής. Παρόλα αυτά, οι συντελεστές παρακράτησης, (του Ν. 4093) παραμένουν οι ίδιοι!! Αποτέλεσμα; Εκατοντάδες χιλιάδες περιπτώσεις, με αυθαίρετες – παράνομες παρακρατήσεις έως και 5% της κάθε σύνταξης.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ – ΕΥΡΟΣ ΤΩΝ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΩΝ

Με δυο παραδείγματα, θα αναδείξουμε και τον τρόπο και το μέγεθος των αυθαιρεσιών:

Παράδειγμα 1: Έστω συνταξιούχοι, πριν από το Νόμο 4093/2012, είχαν άθροισμα συντάξεων (1.300 κύρια + 300 επικουρική) 1.600 ευρώ. Το ποσοστό μείωσης είναι 10%, άρα, 130 ευρώ για την κύρια και 30 ευρώ για την επικουρική.

Με τη μείωση της επικουρικής στα 150 ευρώ, το άθροισμα κύριας και επικουρικής υπολείπεται τα 1.500 ευρώ, συνεπώς και το ποσοστό μείωσης γίνεται 5%. Δηλαδή, 1.300 Χ 5% = 65 ευρώ!! Αντί λοιπόν για 65 ευρώ, συνεχίζει και τους παρακρατεί 130 ευρώ!! Δηλαδή διαφορά περί τα 65 ευρώ!!

Παρομοίως, όταν το άθροισμα κύριας και επικουρικής υπολείπεται τα 1.000 ευρώ οι διαφορές απέρχονται, περί τα 50 ευρώ!! Ενώ, όταν το άθροισμα υπολείπεται τις 2.000 ευρώ, οι διαφορές περί τα 100 ευρώ!! Και όταν το άθροισμα πέφτει τις 3.000 ευρώ, οι αυθαιρεσίες κυμαίνονται στα 150 ευρώ!!

Παράδειγμα 2: Εδώ απαιτείται μεγαλύτερη προσοχή, στο δεύτερο σημείο του Νόμου που λέει, το ποσό που εναπομένει δεν μπορεί να υπολείπεται του ποσού των (1.000 –1.425 –1.800 -2.550 ευρώ), δηλαδή:

Έστω συνταξιούχοι, πριν από το Ν.4093/2012, είχαν άθροισμα συντάξεων (1.360 κύρια + 300 επικουρική) 1.680 ευρώ. Άρα 10% ποσοστό μείωσης, 136 ευρώ στην κύρια και 30 ευρώ στην επικουρική.

Με τη μείωση της επικουρικής στα 150 ευρώ.Ναι μεν το άθροισμα κύριας και επικουρικής ( 1.360 + 150 = 1.510 ) υπερβαίνει τα 1.500 ευρώ, ωστόσο, το ποσό που εναπομένει δεν μπορεί να υπολείπεται τα 1.425 ευρώ. Συνεπώς,1.360 – 136 = 1.224 Δηλαδή το ποσό που εναπομένει (1.224 + 150) 1.374 ευρώ.Ποσό που δεν μπορεί να υπολείπεται (1.425 – 1.374) = 51 ευρώ!! Αντί λοιπόνγια (136 – 51 ) 85 ευρώ, συνεχίζουν και τους παρακρατούν 136 ευρώ!! Διαφορά 51 ευρώ!!

Παρομοίως, κάτι ανάλογο (με μεγαλύτερες ή μικρότερες διαφορές) ισχύει σε όλα τα κλιμάκια.

ΤΕΚΜΗΡΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΝ

Και δια του λόγου το αληθές, παραθέτουμε ενημερωτικά σημειώματα, κύριας και επικουρικής σύνταξης, (τέως ΙΚΑ ΤΕΑΜ και τέως ΕΤΕΑΜ).

 Η σύνταξη αυτή, το νέο άθροισμα κύριας και επικουρικής (πριν το Ν. 3093/2012) δηλαδή 1.365 – 37 = 1.328 της κύριας και 160 της επικουρικής, γίνεται 1.488 ευρώ, δηλαδή κάτω των 1.500 ευρώ. Άρα συντελεστή μείωσης 5% . Άρα ποσό μείωσης 1.328 Χ 5% = 66,40 ευρώ!!

Στην παραπάνω σύνταξη, αντί λοιπόν για 66,40 ευρώ (βάση του Νόμου), συνεχίζει και παρακρατεί 132,80 ευρώ!! Δηλαδή διαφορά 66,40 ευρώ!!

ΛΑΘΗ Ή ΝΕΑ ΗΘΗ

Εάν τα παραπάνω, δεν είναι αυτά που χαρακτηρίζουν την κυβέρνηση. Το υπουργείο εργασίας, να παρέμβει άμεσα, να διορθωθούν και να επιστραφούν αναδρομικά, όλες οι αυθαίρετες – παράνομες παρακρατήσεις.

Νικολάου Κώστας

Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ

πηγη: iskra.gr

Το τρίτο μνημόνιο έφερε νέα δυσβάστακτα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων, περισσότερα απ’ ό,τι τα προηγούμενα παρά τους επανειλημμένους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ότι διαπραγματεύεται σκληρά. Η πρώτη αξιολόγηση καθυστέρησε, ολοκληρώθηκε τον Οκτώβρη του 2016 και συνοδεύτηκε με μια δέσμη νέων προαπαιτούμενων. Μειώθηκε η προστασία της πρώτης κατοικίας και απελευθερώθηκαν οι πωλήσεις δανείων σε founds, ήρθε το νέο ασφαλιστικό με αυξήσεις εισφορών και μειώσεις συντάξεων, λήφθηκαν νέα φορολογικά μέτρα, αποφασίστηκε η συγκρότηση του υπερταμείου ξεπουλήματος για 99 χρόνια και του παραχωρήθηκε η δημόσια περιουσία, επιταχύνθηκαν οι ιδιωτικοποιήσεις (Ελληνικό, ΔΕΗ, περιφερειακά αεροδρόμια κλπ).

Η δεύτερη αξιολόγηση, που είχε προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί το Νοέμβρη του 2016, τραβά μέχρι σήμερα και ίσως για κάποιους μήνες ακόμη. Έλεγχοι των τεχνικών κλιμακίων, συζητήσεις και διαπραγματεύσεις, από κει στο Γιούρογκρουπ και πάλι στα τεχνικά κλιμάκια και νέες διαπραγματεύσεις. Το βέβαιο είναι ότι τα νέα επώδυνα μέτρα έρχονται.

Στη σύνοδο στις Βρυξέλες ο πρωθυπουργός φάνηκε αισιόδοξος δηλώνοντας ότι είμαστε κοντά σε λύση, μπορεί να υπάρξει τεχνική συμφωνία μέχρι τις 20/3 και ολοκληρωμένη συμφωνία εντός του Απριλίου. Παράλληλα, η Γερμανίδα καγκελάριος δήλωσε εξαιρετικά αισιόδοξη ως προς το κλείσιμο της αξιολόγησης. Η σιγουριά και η αισιοδοξία του πρωθυπουργού μπορεί να πηγάζουν μόνο από την απόφασή του να συμφωνήσει και να δεχτεί όλες τις απαιτήσεις των δανειστών και κυρίως του ΔΝΤ.

Όπως όλα δείχνουν, το ΔΝΤ έχει το πάνω χέρι στις συζητήσεις και στις εξελίξεις, χωρίς φυσικά να μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι οι ισχυροί παράγοντες στην ευρωπαϊκή πλευρά, η Γερμανία και οι σύμμαχοί της, έχουν αντιρρήσεις γι’ αυτό. Ίσα ίσα, που οι αποφάσεις είναι εντός των σχεδιασμών τους. Η θέση της Γερμανίας για το ελληνικό πρόγραμμα είναι γνωστή. Η συμμετοχή του ΔΝΤ είναι προϋπόθεση ύπαρξης του και για να υπάρξει συμμετοχή του πρέπει να γίνει ξεχωριστή διαπραγμάτευση που σημαίνει σίγουρα νέα μέτρα και μάλιστα επώδυνα.

Οι απαιτήσεις του ΔΝΤ ως γνωστόν περιλαμβάνουν:

• Περικοπές στις συντάξεις από το 2020 μέσω της κατάργησης της προσωπικής διαφοράς με στόχο την εξοικονόμηση 1,8 δις ευρώ.
• Μείωση του αφορολόγητου ορίου από το 2019 με στόχο την εξοικονόμηση επίσης 1,8 δις.
• Λήψη αντίμετρων, κυρίως φορολογικού χαρακτήρα, όπως μείωση του συντελεστή φορολογίας επιχειρήσεων και μερισμάτων, μείωση του φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας (ΦΑΠ) για αξίες άνω των 200.00 ευρώ.
• Περιλαμβάνει επίσης τις πολυσυζητημένες απαιτήσεις του ΔΝΤ στα εργασιακά, δηλαδή την αύξηση του ορίου απολύσεων στο 10%, την επαναφορά του λοκ άουτ, την αλλαγή στον συνδικαλιστικό νόμο και φυσικά δεν δέχεται συζήτηση για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Εκεί θα κινηθούν οι συζητήσεις και η συμφωνία. Και, με βάση αυτά, το καλύτερο που μπορεί να επιτύχει η κυβέρνηση θα είναι ένας εξαιρετικά επώδυνος συμβιβασμός.

Φαίνεται ότι κατά τις διαπραγματεύσεις κυβέρνησης-θεσμών οι δανειστές απέσπασαν τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης για μέτρα ύψους 2% του ΑΕΠ που θα προέλθουν από τη μείωση των συντάξεων και τη μείωση του αφορολόγητου. Όσο για τα αντίμετρα, ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι θα ψηφιστούν και θα εφαρμοστούν από την πρώτη στιγμή είναι προπαγανδιστικό πυροτέχνημα. Τα αντιλαϊκά μέτρα εφαρμόζονται εξ ολοκλήρου από την πρώτη στιγμή, ενώ τα αντίμετρα μόνο αν επιτευχθεί ο στόχος για πλεονάσματα 3,5%, τον οποίο το ίδιο το Γιούρογκρουπ τον θεωρεί εντελώς ανέφικτο.

Με δυο λόγια, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο «πρόγραμμα» και σε νέα επιτροπεία ως το 2021 τουλάχιστον.

Το μεγάλο πρόβλημα της κυβέρνησης είναι η διαχείριση του πολιτικού κόστους των μέτρων αυτών το επόμενο διάστημα. Αντιλαμβάνεται ότι οι επιπτώσεις θα είναι μεγάλες, ιδιαίτερα στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, τους συνταξιούχους, τους χαμηλά αμειβόμενους με 500 ευρώ και πάνω, τους μικροεπιχειρηματίες, τους αγρότες κλπ.

Στρέφεται κατ’ αρχήν εναντίον του ΔΝΤ κατηγορώντας το για εμμονές που είναι εντελώς αντίθετες με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Αυτή όμως τη θέση της κυβέρνησης κανείς ευρωπαϊκός θεσμός δεν τη στηρίζει, ενώ σήμερα το περιβόητο κεκτημένο πλήττεται ανηλεώς σε όλες τις χώρες, τόσο που τείνει να εξαφανιστεί. Προβάλλει τον ισχυρισμό ότι με το ΔΝΤ την χωρίζουν ριζικά διαφορετικές αντιλήψεις. Το ΔΝΤ, κατά την κυβέρνηση, ασπάζεται «τα οικονομικά της προσφοράς», ενώ η ίδια «τα οικονομικά της ζήτησης». Έτσι η κυβέρνηση ελπίζει ότι, καταγγέλλοντας τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό του ΔΝΤ, απαλλάσσεται η ίδια από τις τεράστιες ευθύνες της. Περισσότερο όμως την απασχολούν άλλα πράγματα. Πώς η υλοποίηση των μέτρων θα μεταφερθεί για μετά το 2020 ώστε το κόστος των αντιλαϊκών μέτρων να το επωμιστεί στο μεγαλύτερο βαθμό η επόμενη κυβέρνηση, ενώ τα λεγόμενα αντίμετρα, αν κάποια απ’ αυτά έχουν θετικό χαρακτήρα, να υλοποιηθούν άμεσα από την 1/1/2019. Βλέπετε το 2019 είναι εκλογικό έτος.

Παράλληλα, βάση συγκεκριμένου σχεδιασμού, προωθεί στην πολιτική ατζέντα θέματα που δεν σχετίζονται με τα οξύτατα προβλήματα της περιόδου. Αναφερόμαστε στο άνοιγμα της συζήτησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος, μια συζήτηση που θα τραβήξει χρονικά και ελπίζει η κυβέρνηση ότι θα τραβήξει την προσοχή των εργαζομένων από τα προβλήματα και τις ανάγκες τους. Δεν είναι η πρώτη φορά που η αναθεώρηση του Συντάγματος χρησιμοποιείται με τέτοιο τρόπο από τις κυβερνήσεις. Το ίδιο έπραξε και η κυβέρνηση της ΝΔ το 2015 όταν οι δανειστές έσφιγγαν τα λουριά της αξιολόγησης.

Μετά από 7 χρόνια μνημονίων, τα λαϊκά προβλήματα είναι πλέον εκρηκτικά και ο χειμώνας του 2016, παρ’ όλα όσα ισχυρίζεται η κυβερνητική προπαγάνδα, ήταν για το λαό ο χειρότερος. Η ανεργία παραμένει στα ύψη και η ελάχιστη μείωσή της που αναφέρουν οι στατιστικές, είναι λόγω της μερικής απασχόλησης που καλπάζει. Ακόμα και σε όσες οικογένειες έχουν έναν εργαζόμενο η φτώχια και η εξαθλίωση μεγαλώνει. Σχεδόν το 30% των εργαζομένων που απασχολούνται με μερική απασχόληση έχουν μηνιαίες αποδοχές μικρότερες από 400 ευρώ μικτά. Η καταστροφή των μικροεπαγγελματιών συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς, ενώ τα προβλήματα των αγροτών καθημερινά διογκώνονται.

Η ανάπτυξη, που είναι το κύριο επιχείρημα της κυβέρνησης, αποδείχνεται «όνειρο θερινής νυκτός». Παρά τις θριαμβολογίες ότι η οικονομία πέρασε στην ανάπτυξη και αλλάζει πρόσημο, τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν για το Δ΄ τρίμηνο του 2016 μείωση κατά 1,2% σε σχέση με το προηγούμενο, ενώ συνολικά το 2016 είχαμε ύφεση. Η πρόβλεψη για ανάπτυξη 2,7% για το 2017 είναι εξωπραγματική.

Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα και το κλείσιμο της αξιολόγησης θα επιδεινώσει ακόμα περισσότερο τα εισοδήματα και τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Αυτό ο λαός το αντιλαμβάνεται πολύ καλά, όπως αντιλαμβάνεται τις μεγάλες ευθύνες της κυβέρνησης και δεν πείθεται καθόλου από τη ΝΔ.

Το ερώτημα είναι το εξής: υπάρχει η δυνατότητα οι εργαζόμενοι να προβάλλουν μαζική και σθεναρή αντίσταση στα μέτρα αυτά και αν όχι να αποτρέψουν την ψήφιση και την εφαρμογή τους, πράγμα με τα σημερινά δεδομένα ιδιαίτερα δύσκολο, τουλάχιστον να δώσουν μια μάχη αξιοπρεπή, αντάξια των παραδόσεων της εργατικής τάξης της χώρας και να γράψουν παρακαταθήκες για το μέλλον; Ή θα επαναληφθεί η φαρσοκωμωδία των κινητοποιήσεων κατά την προηγούμενη αξιολόγηση και η κήρυξη απεργίας το Σαββατοκύριακο; Τα συλλαλητήρια που πραγματοποιήθηκαν το προηγούμενο διάστημα και οι όποιες προετοιμασίες δείχνουν μια από τα ίδια.

Αν η πρόβλεψη μας επαληθευθεί, θα είναι ένα ακόμη σημαντικό βήμα στην απαξίωση του εργατικού κινήματος.

Τ. Κ

πηγη:  ergatikosagwnas.gr