Μερικές από τις πόλεις της Γης μπορεί έως το τέλος του 21ου αιώνα να έλθουν αντιμέτωπες με θερμοκρασίες έως οκτώ βαθμούς Κελσίου υψηλότερες σε σχέση με τις σημερινές, εξαιτίας του συνδυασμού των αυξημένων εκπομπών «αερίων του θερμοκηπίου» και του φαινόμένου της «αστικής θερμίδας νησίδας», καθώς το τσιμέντο και η άσφαλτος επιδεινώνουν την επίπτωση της κλιματικής αλλαγής.

Αυτή είναι η ανησυχητική εκτίμηση μιας νέας ολλανδο-βρετανικής μελέτης, με επικεφαλής τον δρα Φρανσίσκο Εστράδα του Ινστιτούτου Περιβαλλοντικών Μελετών του Πανεπιστημίου VU του 'Αμστερνταμ, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό για θέματα κλιματικής αλλαγής "Nature Climate Change".

Σύμφωνα με τη μελέτη που ανέλυσε στοιχεία για τις 1.692 μεγαλύτερες πόλεις κατά την περίοδο 1950-2015, οι πόλεις καλύπτουν περίπου το 1% της επιφάνειας του πλανήτη, αλλά φιλοξενούν πάνω από τον μισό παγκόσμιο πληθυσμό, παράγουν το 80% του παγκόσμιου ΑΕΠ και καταναλώνουν το 78% της ενέργειας παγκοσμίως, ενώ παράγουν πάνω από το 60% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Μεταξύ 1950-2015 το 27% των πόλεων της Γης και το 65% του παγκόσμιου αστικού πληθυσμού βίωσαν θερμοκρασίες πάνω από την μέση παγκόσμια άνοδο της θερμοκρασίας στη διάρκεια αυτής της περιόδου (περίπου 0,6 βαθμοί Κελσίου).

Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι η άνοδος της θερμοκρασίας ορισμένων πόλεων θα έχει επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων τους, στα οικονομικά τους και σε ζωτικούς φυσικούς πόρους τους όπως το νερό. Η «αστική θερμική νησίδα» εκτιμάται ότι μπορεί τουλάχιστον να διπλασιάσει το κόστος της κλιματικής αλλαγής για πολλές πόλεις.

Οι εκτιμήσεις βασίζονται στο χειρότερο «σενάριο» ότι οι εκπομπές αερίων θα συνεχίσουν να αυξάνονται καθ' όλη τη διάρκεια του τρέχοντος αιώνα. Αν αυτό συμβεί, τότε μία στις τέσσερις πολυπληθέστερες πόλεις του κόσμου μπορεί να αντιμετωπίσει θερμοκρασίες αυξημένες κατά επτά βαθμούς Κελσίου έως το 2100, ενώ για το 5% των πόλεων η άνοδος της θερμοκρασίας μπορεί να φθάσει ή και να ξεπεράσει τους οκτώ βαθμούς.

Ένα μέρος της αύξησης του θερμομέτρου -γύρω στις δύο βαθμούς Κελσίου σε ορισμένες πολυπληθείς πόλεις έως το 2050- θα οφείλεται στο φαινόμενο της «αστικής θερμικής νησίδας».

Αυτό συμβαίνει, όταν οι χώροι πρασίνου και νερού (πάρκα, λίμνες κ.α.), οι οποίοι αντισταθμίζουν εν μέρει την ζέστη, αντικαθίστανται από τσιμεντένιες οικοδομές και ασφάλτινους δρόμους, που επιτείνουν την άνοδο της θερμοκρασίας. Η κατάσταση επιδεινώνεται περαιτέρω από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων, τη λειτουργία των αιρ-κοντίσιον κ.α.

Όσον αφορά τις οικονομικές επιπτώσεις, η μέση πόλη αναμένεται να χάσει το 1,4% έως 1,7% του ΑΕΠ της έως το 2050 και το 2,3% έως 5,6% έως το 2100, ενώ για μερικές πόλεις η απώλεια μπορεί να αγγίξει το 11% έως το τέλος του αιώνα. Οι απώλειες αυτές προκύπτουν από την μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας για ψύξη των εσωτερικών χώρων, από τη μεγαλύτερη ρύπανση του αέρα και του νερού, την μείωση της παραγωγικότητας των εργαζομένων κ.α.

Οι ερευνητές επισημαίνουν την ανάγκη οι πόλεις να πάρουν μέτρα (φύτεμα δέντρων, χρήση πιο ανακλαστικών επιφανειών σε στέγες και πεζοδρόμια κ.α.), ώστε να περιορίσουν την παγίδα της «αστικής θερμικής νησίδας».

Την αντίδραση της ΕΛΜΕ Ρεθύμνου προκαλεί η πρωτοφανής απόφαση του δικαστηρίου για την επιβολή ποινής 80 ωρών κοινωνικής εργασίας σε τρεις μαθητές γυμνασίου μετά από καταγγελία του διευθυντή του σχολείου για τον «πρωταγωνιστικό ρόλο» που είχαν στην κατάληψη του περασμένου Σεπτεμβρίου.

Με δήλωσή της η πρόεδρος της Ένωσης Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης Ρεθύμνου στρέφεται κατά του διευθυντή που παρέπεμψε τα παιδιά σε δίκη τονίζοντας πως «όποιος φτάνει στο σημείο να οδηγεί τους μαθητές του σε δικαστήρια, αποδεικνύει πως έχει χάσει τον παιδαγωγικό του χαρακτήρα και πως λειτουργεί, είτε σαν γραφειοκράτης δημόσιος υπάλληλος, είτε σαν μέρος της πιο συντηρητικής ιδεολογίας». Μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η κυρία Δέσποινα Νικολάου, πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ρεθύμνου αποκάλυψε πως το ΔΣ της Ένωσης έχει προτείνει στην επόμενη γενική συνέλευση την διαγραφή του εν λόγω διευθυντή δια παντός από το σωματείο.

Η δίκη των μαθητών έγινε από το δικαστήριο ανηλίκων Ρεθύμνου και καταδικάστηκαν σε 80 ώρες κοινωνικής εργασίας (ως μέσο αναμόρφωσης) καθώς είχαν κατηγορηθεί από τον διευθυντή τους ότι συμμετείχαν στη συντονιστική επιτροπή της κατάληψης του σχολείου. Στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου είχαν παραπεμφθεί σε δίκη και οι γονείς των παιδιών για παραμέληση εποπτείας ανηλίκων, οι οποίοι όμως κρίθηκαν αθώοι.

Η Δέσποινα Νικολάου τονίζει: «Η ανεξαρτησία του μαθητικού κινήματος πρέπει να είναι σεβαστή από όλους. Το μαθητικό κίνημα έχει τη δική του ιστορία, τις δικές του δομές, και η επιλογή των μορφών πάλης είναι υπόθεση των ίδιων των μαθητών».

Μάλιστα καταγγέλλει πως έγινε προσπάθεια απόκρυψης του θέματος από το σωματείο της ΕΛΜΕ «πράγμα το οποίο δείχνει από μόνο του το κατακριτέο της πράξης», όπως αναφέρει και προσθέτει: «Ανεξάρτητα με το αν συμφωνεί κάποιος με τη συγκεκριμένη μορφή αγώνα των μαθητών, στο Ρέθυμνο υπάρχει μια παράδοση, τέτοιες καταστάσεις να τις διαχειριζόμαστε με παιδαγωγικό τρόπο και πάντα με πρώτο μέλημα την προστασία των παιδιών, όλων των παιδιών».

Προς διαγραφή

Όπως αναφέρει η Ένωση των καθηγητών Ρεθύμνου: «Τα μαθητοδικεία είναι μια απαράδεκτη πρακτική και πρέπει να καταδικαστεί ανοιχτά από όλους. Ο συγκεκριμένος «συνάδελφος» – και όσοι στηρίζουν τέτοιες ενέργειες – χρειάζεται να απομονωθεί από τον σύλλογο του, το σωματείο αλλά και την τοπική κοινωνία. Το ΔΣ προτείνει στην επόμενη γενική συνέλευση της ΕΛΜΕ Ρεθύμνου την διαγραφή του εν λόγω διευθυντή δια παντός από το σωματείο μας. Σε κάθε περίπτωση υπενθυμίζουμε ότι η ποινικοποίηση, σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί λύση. Οι κοινωνικοί αγώνες δεν είναι ούτε νόμιμοι, ούτε παράνομοι, είναι δίκαιοι».

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Με επιστολή του προς το Ολλανδικό Κοινοβούλιο ο πρόεδρος του Eurogroup υπογραμμίζει τις εκκρεμότητες για να κλείσει η β’ αξιολόγηση.

Τις εκκρεμότητες στα 140 προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της β’ αξιολόγησης και την εκταμίευση της δόσης υπογραμμίζει ο πρόεδρος του Eurogroup Dijsselbloem την ώρα που η ελληνική πλευρά προσπαθεί με «νύχια και με δόντια» να αποτρέψει ένα νέο ναυάγιο στις διαπραγματεύσεις για το χρέος.

Σε επιστολή του προς το ολλανδικό Κοινοβούλιο για τα αποτελέσματα του Eurogroup της 22ας Μαϊου ο κ. Dijsselbloem, εκτελών χρέη υπ. Οικονομικών της Ολλανδίας, επισημαίνει πως «τα προαπαιτούμενα για την καταβολή του επόμενου πακέτου δόσεων εκκρεμούν και πρέπει να ολοκληρωθούν τις επόμενες εβδομάδες». Όπως σημειώνει, αφού πρώτα τα υλοποιήσει η Ελλάδα τότε θα συνταχθεί νέα έκθεση προόδου (Compliance Report) από την Κομισιόν η οποία θα οδηγήσει – μαζί με άλλες ενέργειες – στο επόμενο πακέτο δόσεων.

Η αναφορά αυτή του κ. Dijsselbloem μόνο τυχαία δεν θεωρείται μετά το τελευταίο Eurogroup, όπου η Ελλάδα φέρεται να αρνήθηκε να συναινέσει στη συμβιβαστική φόρμουλα που βρήκαν Βερολίνο και ΔΝΤ με την οποία το χρέος έμενε έξω απ’ το θέμα της αξιολόγησης. Καταδεικνύει την αύξηση της πίεσης των δανειστών προς την Ελλάδα και έρχεται σχεδόν ταυτόχρονα με τη δημόσια παρότρυνση του Επιτρόπου Μοσκοβισί προς την ελληνική πλευρά «να αναλάβει και αυτή τις ευθύνες της» και να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα «πριν φθάσουμε να μιλήσουμε για διευθέτηση του χρέους».

Σύμφωνα με την επιστολή Dijsselbloem προς το Ολλανδικό κοινοβούλιο για το Eurogroup της 22ας Μαίου, υπήρξε θετική αντίδραση τόσο από το Eurogroup όσο και από το ΔΝΤ “στην πρόοδο που έχει σημειωθεί από την Ελλάδα σχετικά με την εφαρμογή” των προαπαιτούμενων.

Για την έκθεση προόδου που παρουσίασε η Κομισιόν στην Σύνοδο της 22ας Μαΐου ανέφερε ότι «πρόκειται για μέτρα που πρέπει να ληφθούν πριν τα θεσμικά όργανα αποφασίζουν αν το πρόγραμμα είναι σε καλό δρόμο. Η απόφαση αυτή είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης και για την εκταμίευση του επόμενου πακέτου δόσεων από τον ESM».

Η Ελλάδα πρέπει μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα πρέπει να οριστικοποιήσει τα υπόλοιπα θέματα, έτσι ώστε η Επιτροπή να συντάξει μια τελική έκθεση προόδου. Μόλις το αναθεωρημένο συμπληρωματικό μνημόνιο κατανόησης, η τελική έκθεση προόδου και μια πρόταση για το ύψος και το σχεδιασμό του επόμενου πακέτου δόσεων του δανείου είναι διαθέσιμο η Ολλανδική Βουλή θα το εγκρίνει, πριν από τη λήψη αποφάσεων από το Συμβούλιο των Διοικητών και από το Διοικητικό Συμβουλίου του ESM.

Χρέος

Σε ο,τι αφορά το χρέος ο κ. Dijsselbloem τονίζει στην επιστολή του πως «στο Eurogroup συζητήθηκε η συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) στο πρόγραμμα και η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους».

Γίνεται αναφορά στην απόφαση του Μαΐου του 2016, επισημαίνοντας ότι προβλέπει πως «πιθανές παρεμβάσεις στο χρέος μπορούν να αναπτυχθούν κατά τη λήξη του προγράμματος, μετά την πλήρη εφαρμογή του αν κριθεί ότι χρειάζονται για να διατηρηθούν οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας σε αποδεκτά επίπεδα».

«Τα πιθανά αυτά μέτρα είναι ένα σημαντικό στοιχείο στην ανάλυση της βιωσιμότητας του χρέους που κάνει το ΔΝΤ» αναφέρεται. «Ως εκ τούτου, έγινε περαιτέρω συζήτηση σχετικά με το πώς η εφαρμογή των πιθανών αυτών μέτρων που αποφασίστηκαν το Μάιο του περασμένου έτους, θα μπορούσε να ιδωθεί το επόμενο έτος, στο τέλος του προγράμματος».

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Τον κίνδυνο η μέση σύνταξη να πέσει στα 404 ευρώ, επισημαίνει με νέα παρέμβασή του ο Όμιλος για τα Κοινωνικά και Εργασιακά Δικαιώματα (ΟΚΕΔ).

Ειδικότερα σύμφωνα με μελέτη του Ομίλου για τα Κοινωνικά και Εργασιακά Δικαιώματα (ΟΚΕΔ) που εκπονήθηκε με ευθύνη του επιστημονικού υπευθύνου του Ομίλου καθηγητή Σάββα Ρομπόλη και του Βασίλη Μπέτση αναδεικνύεται πώς από τα από τα δίδυμα ελλείμματα (προϋπολογισμού και εξωτερικού ισοζυγίου) φτάσαμε στη δίδυμη φτωχοποίηση.

Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από την ανάλυση των επίσημων στοιχείων που αναφέρονται στον αριθμό των φορολογουμένων και στο δηλωθέν εισόδημα του έτους 2015, σύμφωνα με τα οποία το 58% του πληθυσμού δήλωσε ετήσιο εισόδημα μέχρι 10.000 ευρώ (από το σύνολο των 6.194.233 ατόμων που υπέβαλαν φορολογική δήλωση) και το 75% δήλωσε ετήσιο εισόδημα μέχρι 16.000 ευρώ (δηλαδή 3 στους 4 δήλωσε ετήσιο εισόδημα μέχρι 16.000 ευρώ).

Από την κατανομή των εισοδημάτων ο μέσος μηνιαίος μεικτός μισθός ανέρχεται στα 735 ευρώ.

Ταυτόχρονα, εάν λάβουμε υπόψη και τα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία του συστήματος ΗΛΙΟΣ, η μέση μηνιαία μεικτή σύνταξη ανέρχεται στα 722 ευρώ. Δηλαδή, ο στιγμιαίος συντελεστής αναπλήρωσης το 2016 (ο στιγμιαίος συντελεστής αναπλήρωσης συγκρίνει το επίπεδο διαβίωσης των εργαζομένων και των συνταξιούχων) είναι 98%!

Ο αντίστοιχος στιγμιαίος συντελεστής αναπλήρωσης το 2010 ήταν 84,5% (1.100 ευρώ μέση μηνιαία μεικτή σύνταξη και 1.300 ευρώ μέσος μηνιαίος μεικτός μισθός). Τα δεδομένα αυτά αποκαλύπτουν με τον πιο εύληπτο τρόπο την στρατηγική αλλά και τα λάθη των ασκούμενων πολιτικών των Μνημονίων. Το 2010, οι δανειστές υποστήριζαν ότι ο συντελεστής αναπλήρωσης του 85% ήταν πολύ υψηλός και ως εκ τούτου θεωρούσαν ότι ένας εργαζόμενος των 1.300 ευρώ μηνιαίως δεν μπορεί να χρηματοδοτεί μία μέση μηνιαία μεικτή σύνταξη ύψους 1.100 ευρώ, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να είναι βιώσιμο το κοινωνικο-ασφαλιστικό σύστημα στην χώρα μας. Έτσι, θεωρούσαν ότι ο συντελεστής αναπλήρωσης που μπορεί να εξασφαλίσει την βιωσιμότητα του κοινωνικο-ασφαλιστικού συστήματος στην Ελλάδα, θα πρέπει να είναι 50%-55% (κύρια σύνταξη).

Στην βάση αυτής της εκτίμησης των δανειστών και των ελληνικών κυβερνήσεων βασίστηκαν οι συντελούμενες διαδοχικά μειώσεις των συντάξεων. Η συνταξιοδοτική δαπάνη κατά το διάστημα 2010-2016 μειώθηκε κατά μέσο όρο 35%. Αν διαιρέσουμε τα 722 ευρώ που είναι σήμερα η μέση μηνιαία μεικτή σύνταξη με τα 1.300 ευρώ που ήταν ο μέσος μηνιαίος το 2010, διαπιστώνουμε ότι ο στιγμιαίος συντελεστής αναπλήρωσης είναι 55%, γεγονός που αποκαλύπτει τη στρατηγική στόχευση των δανειστών και την ακολουθούμενη πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων από το 2010 που δεν είναι άλλη από την σημαντική μείωση του επιπέδου των συντάξεων.

Όμως, το λάθος στους υπολογισμούς τους ήταν και είναι οι σημαντικές απορρυθμιστικές παρεμβάσεις στις εργασιακές σχέσεις και γενικότερα στην αγορά εργασίας, παράλληλα με τις ασκούμενες πολιτικές της ύφεσης, της λιτότητας και της αύξησης της ανεργίας, οι οποίες, μεταξύ των άλλων, επέφεραν σοβαρές μειώσεις των εισοδημάτων των εργαζομένων, με τον μέσο μεικτό μισθό του εργαζόμενου να διαμορφώνεται στα 735 ευρώ τον μήνα και τον στιγμιαίο συντελεστή αναπλήρωσης να αυξάνεται από 84,5% το 2010 στο 98% το 2016. Κατά συνέπεια, το ερώτημα που τίθεται είναι: εάν το κοινωνικο-ασφαλιστικό σύστημα στην χώρα μας δεν ήταν βιώσιμο το 2010 με 84% συντελεστή αναπλήρωσης, πως μπορεί να είναι σήμερα και στο μέλλον με 98% συντελεστή αναπλήρωσης?

Η απάντηση των δανειστών και των ελληνικών κυβερνήσεων, όπως εκφράσθηκε μέχρι σήμερα με την ασκούμενη κοινωνικο-ασφαλιστική πολιτική, είναι ότι η «βιωσιμότητα» του θα επιτευχθεί με τις συνεχείς μειώσεις των συντάξεων. Γι’αυτό θεσπίστηκε νομοθετικά «κόφτης» και στις κύριες συντάξεις, με αποτέλεσμα το κοινωνικο-ασφαλιστικό σύστημα στην Ελλάδα να μετεξελίσσεται σε μηχανισμό εξυπηρέτησης του χρέους, πτωτικής σύζευξης μισθών -συντάξεων και επιδείνωσης του επιπέδου διαβίωσης των εργαζομένων - συνταξιούχων, δηλαδή σε μηχανισμό δίδυμης φτωχοποίησης.

ΠΗΓΗ: enikonomia.gr