Όπως είναι γνωστό η ΠΕΝΕΝ και τα Ναυτεργατικά Σωματεία από τις αρχές του 2010 είχαν αναπτύξει αγωνιστική συνδικαλιστική δράση στα Ε/Γ-Ο/Γ πλοία ROPAX 1 και ROPAX 2. Τα πλοία αυτά είχαν σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου και οι πλοιοκτήτες ήταν Ιταλοί.

Τα πλοία αυτά ήταν επανδρωμένα με Ρουμάνους χαμηλόμισθους Ναυτικούς οι οποίοι στο σύνολό τους ήταν ανασφάλιστοι και χωρίς συγκροτημένα δικαιώματα.

Τα πλοία εκτελούσαν δρομολόγια Κόρινθο – Αγκώνα μεταφέροντας επιβάτες και οχήματα.

Με σκοπό να χτυπηθεί η μαύρη ανασφάλιστη εργασία αλλά και να εφαρμοσθεί πλήρως η ελληνική νομοθεσία και η ΣΣΕ αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε πολυήμερη συνδικαλιστική δράση με αποτέλεσμα τα πλοία αυτά να μην πραγματοποιούν τα καθορισμένα δρομολόγιά τους.

Στην πραγματικότητα η Ιταλική πλοιοκτησία (αργότερα η διαχείριση περιήλθε στην ΝΕΛ) ήθελε να επιβάλει κανόνες εργασιακής γαλέρας υπονομεύοντας τα θεσμοθετημένα Ναυτεργατικά δικαιώματα και ταυτόχρονα η πρωτοβουλία τους αυτή άνοιγε τον δρόμο να την μιμηθούν και άλλες ξένες αλλά και ελληνικές εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην γραμμή της Αδριατικής.

Σημειώνουμε ότι η δράση αυτή αναπτύχθηκε και στα πλαίσια της πολιτικής της ITFη οποία είχε σε Σύνοδό της στην Αθήνα αποφασίσει όταν Ε/Γ-Ο/Γ πλοία εκτελούν ενδοκοινοτικές μεταφορές, οι Ναυτικοί ανεξάρτητα από χώρα προέλευσης να μισθοδοτούνται με τις αποδοχές της καλύτερης ΣΣΕ μεταξύ των χωρών που εκτελούν δρομολόγια τα πλοία αυτά.

Η συγκεκριμένη εταιρεία αντιμετώπισε την ναυτεργατική κινητοποίηση με απειλές, εκβιασμούς και προσφυγές στις εισαγγελικές και δικαστικές αρχές προκειμένου να ματαιώσει την αγωνιστική αυτή δράση.

Πέρα από τις απαιτήσεις που πρόβαλε και έφθαναν σε κάποια εκατομμύρια ευρώ για διαφυγόντα κέρδη εξ αιτίας της «παράνομης συνδικαλιστικής δράσης» όπως ανέφερε, ζήτησε και την ποινική δίωξη των Προέδρων των Σωματείων που συμμετείχαν σε αυτόν τον αγώνα.

Εντύπωση προκαλεί ότι η δικαστική αρχή της Κορίνθου δίνει νέα συνέχεια στην πολιτική των διώξεων σε βάρος των συνδικαλιστικών στελεχών της ΠΕΝΕΝ και άλλων Σωματείων οδηγώντας στο εδώλιο του κατηγορουμένου τους εκπροσώπους των Ναυτεργατών οι οποίοι υπερασπίστηκαν τα δικαιώματά τους κόντρα στην κυρίαρχη αντίληψη της ανταγωνιστικότητας του εφοπλιστικού κεφαλαίου και της αύξησης της κερδοφορίας τσακίζοντας τις ΣΣΕ, τις αρχές για ασφαλή σύνθεση καθώς και τα ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα των Ναυτεργατών ανεξάρτητα από χώρα προέλευσης.

Η νέα δίωξη που εγκαινιάζει η δικαστική αρχή της Κορίνθου έρχεται ως συνέχεια πολλών άλλων που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, οι οποίες όλες έχουν στο επίκεντρο τις αγωνιστικές και απεργιακές κινητοποιήσεις των Ναυτεργατών.

Η ποινικοποίηση αυτών των αγώνων ενάντια σε ένα από τα πιο πρωτοπόρα τμήματα του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος της χώρας μας από όποιες δυνάμεις και εάν επιχειρείται θα πέσει για άλλη μια φορά στο κενό.

Για την Διοίκηση

Ο Πρόεδρος                                                                 Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                           Κροκίδης Νικόλαος

Υ.Γ.: Η δίωξη όπως αναφέρεται στο κλητήριο θέσπισμα είναι: «Ηθική αυτουργία σε παρακώλυση συγκοινωνιών»

Στην συνέχεια δημοσιεύουμε σχετικές καταγγελίες που έκανε η Διοίκηση του ανωτέρω Σωματείου:

                                                                                  ***************

Η Αράλη είναι μια ηπειρωτική λίμνη μεταξύ του Καζακστάν και το όνομά της σημαίνει «Θάλασσα νησιών» και αναφέρεται στα περισσότερα από 1.500 μικρά νησιά που κάποτε περιλάμβανε η έκτασή της.

Το Παρατηρητήριο Γης της NASA δημοσίευσε πριν από λίγες μέρες φωτογραφίες από την εξαφάνιση της Αράλης.Η λίμνη συρρικνώθηκε στο μικρότερο μέγεθος όλων των εποχών, τον Αύγουστο του 2014 καθώς για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία, η NASA κατέγραψε την ανατολική λεκάνη της Νότιας λίμνης να έχει στεγνώσει εντελώς.

Από τότε υπήρξε μια πολύ μικρή ανάκαμψη, αλλά η λίμνη οδεύει προς την εξαφάνιση αν δεν γίνουν δραστικές αλλαγές διαχείρισης, όπως σημειώνουν οι παρατηρητές.

Και τώρα η λίμνη συνεχίζει να συρρικνώνεται κατά τη διάρκεια των περιόδων ξηρασίας.

Η Αράλη συρρικνώνεται σταθερά από τη δεκαετία του 1960 καθώς τα δύο ποτάμια που την τροφοδοτούσαν, ο Συρ Ντάρια και ο Αμού Ντάρια, εκτράπηκαν προς την έρημο για να τροφοδοτήσουν έργα άρδευσης.

Το 2004 η λίμνη είχε συρρικνωθεί στο 24% του αρχικού της μεγέθους, και ο πενταπλασιασμός της αλμυρότητάς της σκότωσε σχεδόν το σύνολο της χλωρίδας και πανίδας που φιλοξενούσε.

Το 2007 είχε το 10% της αρχικής της έκτασης και διαχωρίστηκε σε τρεις ξεχωριστές λίμνες, δύο από τις οποίες είναι υπερβολικά αλμυρές για να φιλοξενήσουν ψάρια. Τα ψαροχώρια που κάποτε άκμαζαν στις όχθες της σήμερα απλά φιλοξενούν πλοία στη στεριά, και πλήττονται από την ανεργία και την οικονομική ύφεση.

Η Αράλη είναι επίσης σοβαρότατα μολυσμένη, κυρίως ως αποτέλεσμα της βιομηχανίας βιολογικών όπλων που λειτουργούσε σε ένα από τα νησιά της, των βιομηχανιών και της απορροής λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων.

Το αλάτι που παρασύρει ο άνεμος από τον πυθμένα της αποξηραμένης λίμνης καταστρέφει τις σοδειές, και ο μολυσμένος αέρας και νερό προκαλούν σοβαρά προβλήματα στη δημόσια υγεία στην περιοχή.Το Καζακστάν καταβάλλει σήμερα προσπάθειες να διασώσει ότι απέμεινε από το βόρειο τμήμα της Αράλης (τη Μικρή Αράλη) κατασκευάζοντας το 2005 ένα φράγμα που ανύψωσε τη στάθμη των υδάτων κατά δύο μέτρα και μείωσε κάπως την αλμυρότητα, επιτρέποντας την επανεμφάνιση ψαριών.

Πηγή: documentonews.gr

του Γιάννη Ελαφρού

Ολοένα και πιο αντιδραστική γίνεται όχι μόνο η πράξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και η στοχοθεσία της –το «αφήγημά» της που λένε– την ίδια ώρα που καταρρίπτονται όλα τα προπαγανδιστικά της τρικ. Ο νέος εθνικός στόχος είναι η έξοδος στις αγορές, όπως αδρά τον παρουσίασε ο Α. Τσίπρας και άλλα κυβερνητικά στελέχη στο συνέδριο του Economist, που έγινε την προηγούμενη βδομάδα στην Αθήνα. «Η Ελλάδα δεν θα βγει στις αγορές προστατευμένα και για επικοινωνιακούς λόγους. Θα βγει με το σπαθί της και με όρους βιώσιμης προοπτικής», δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός, συνδέοντας το δανεισμό από τις αγορές με το τέλος της Επιτροπείας! Πολλαπλά τα ψέματα από τον εξπέρ του είδους, Α. Τσίπρα. Πρώτο, η Ελλάδα θα είναι σε επιτροπεία και σε αυστηρότατο έλεγχο –εκτός εάν ο λαός σπάσει τα δεσμά– μέχρι το 2060 και βλέπουμε, σύμφωνα με την απόφαση του Γιούρογκρουπ που συνυπόγραψε η κυβέρνηση, αλλά και με τα όσα ορίζουν τα Σύμφωνα της ΕΕ για δημοσιονομική σταθερότητα και ευρώ. Δεύτερο, ο δανεισμός από τις χρηματαγορές θα αφορά μικρά ποσά και με μεγάλα επιτόκια, που κάθε άλλο παρά διέξοδο αποτελούν. Τρίτο, οι αγορές όχι μόνο δεν θα χορεύουν στο νταούλι του Τσίπρα (όπως έλεγε δημαγωγικά προεκλογικά στην Κρήτη), αλλά χορεύουν ήδη στο ταψί τους καμαρότους τους κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και επιβάλλουν αμείλικτα τις επιλογές τους σε βάρος των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων. Από δω και πέρα το κυβερνητικό σλόγκαν θα είναι: Μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η εκτίμηση της αγοράς!

Την ίδια ώρα καταρρέουν όλα τα κυβερνητικά προπαγανδιστικά αναχώματα. Την Δευτέρα ο Μάριο Ντράγκι της ΕΚΤ ξεκαθάρισε πως μέχρι να παρθούν μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί η βιωσιμότητα του χρέους, άρα δεν γίνεται ένταξη των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα πιστωτικής χαλάρωσης (QE). Βούλιαξε ο διαφημιζόμενος στόχος της κυβέρνησης. Ανερυθρίαστα, βγήκε ο Τσακαλώτος στο Economist και είπε (τώρα!) πως δεν …είναι και τόσο σημαντικό το QE. Προηγούμενα είχε βουλιάξει ο στόχος ελάφρυνσης του χρέους. «Όλοι ξέραμε ότι τα μέτρα για το χρέος θα διευκρινίζονταν πλήρως και θα δίνονταν προς το τέλος του προγράμματος», είπε στο ίδιο συνέδριο ο Γ. Χουλιαράκης. «Όλοι ξέραμε;» Όλοι θυμόμαστε την κυνική κυβερνητική προπαγάνδα και τις γραβάτες που θα φορούσε ο κωλοτούμπας Τσίπρας. Αλλά το πιο σημαντικό που είπε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών ήταν άλλο: «Χρειάζεται τώρα να διακηρύξουμε την ιδιοκτησία του προγράμματος για να μπορούμε να έχουμε αφήγημα στις αγορές»! Μαζί με την επιτάχυνση των αποκρατικοποιήσεων, «που είναι ο κεντρικός πυλώνας της τρίτης αξιολόγησης». Τι σημαίνει «ιδιοκτησία του προγράμματος»; Μα αυτά που έλεγε τόσα χρόνια ο έξαλλος μνημονιακός Άδωνις Γεωργιάδης, δηλαδή πως τα μέτρα είναι για το καλό μας, τα παίρνουμε εμείς μόνοι μας και δεν μας τα επιβάλλουν οι τροϊκανοί. Αυτή είναι η αναγκαία γραμμή ΣΥΡΙΖΑ. Τέρμα η κλάψα, μνημονιακή υπερηφάνεια!

Την ίδια ώρα οι εκπρόσωποι των θεσμών της ΕΕ έδειξαν τα δόντια τους, μιλώντας στο εν λόγω συνέδριο. «Η Ελλάδα είναι στα μισά του δρόμου» ήταν η …αισιόδοξη εκτίμηση του Νικόλα Τζιαμαρόλι, εκπρόσωπου του ESM, συμπληρώνοντας πως «μένουν πολλά ακόμα να γίνουν». Το κλειδί είπε είναι «μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις». Κόλλησε η κασέτα. Στο ίδιο πνεύμα και ο εκπρόσωπος της ΕΚΤ, Φραντσέσκο Τρούντι, είπε πως «περιμένουμε για το μέλλον: υλοποίηση, υλοποίηση, υλοποίηση και επιτάχυνση κάποιων μεταρρυθμίσεων»!

Παρά την κυβερνητική προσπάθεια να εμφανίσει μια σταθερότητα, είναι υποχρεωμένη να περάσει 80 επιπλέον μέτρα μέχρι το τέλος του 2017 και ακόμα 33 μέχρι το Μάρτη του 2018, μεταξύ των οποίων κάποια πάρα πολύ σοβαρά σχετικά με τις ιδιωτικοποιήσεις της ενέργειας και όχι μόνο, τα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα κλπ (δες αναλυτικά σελίδα 17). Το πεδίο θα είναι καυτό, νέοι κόμβοι ταξικής αναμέτρησης θα αναδειχθούν. Ο ξεσηκωμός των συμβασιούχων και των εργαζομένων στους ΟΤΑ (βλέπε σελ. 11-15) έδειξε πως το κλίμα στους εργαζόμενους και ευρύτερα στην κοινωνία αλλάζει.
Όσο για την κυβερνητική προσπάθεια να παρουσιάσει πως δεν θα υπάρξει άλλο μνημόνιο, ούτε άλλη ειδική συμφωνία επιπλέον επιτήρησης (ενώ ήδη έχει ψηφίσει μέτρα που αποτελούν πυρήνα ενός 4ου μνημονίου), ας μην λέει πολλά. Το επόμενο μνημόνιο που θα υπογράψει η κυβέρνηση θα είναι πολύ πιο νωρίς και θα είναι με το ΔΝΤ, για να ελέγχει το πρόγραμμα μέχρι να μπει με ένα συμβολικό ποσό χρημάτων (όταν γίνει κάποια ικανοποιητική για το ΔΝΤ ρύθμιση χρέους). Στις 26 Ιούλη συνεδριάζει το ΔΣ του ΔΝΤ και υπάρχει ο στόχος να εγκριθεί μνημόνιο με το ελληνικό κράτος (Memorandum of Economic and Financial Policies-MEFP), που θα έρθει να συμπληρώσει το παζλ με την απόφαση του Γιούρογκρουπ. Μνημόνιο είπατε; Ε, αφού το θέλουν οι αγορές…

Πηγή: prin.gr