Σήμερα: 30/04/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

cgt.jpg

Ο Μacron, ως πιστός εκφραστής του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και εκπρόσωπος του ομίλου Rothchild, παρουσίασε σήμερα ένα σαρωτικό σχέδιο κατεδάφισης των εργασιακών δικαιωμάτων και διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, το οποίο στελέχη της CGT χαρακτήριζαν πρωτοφανές σε ταξική αγριότητα και άνευ προηγουμένου σε εκθεμελίωση.

Πρόκειται, ουσιαστικά, για την πρώτη σημαντική αναμέτρηση του για τον Emmanuel Macron στο εσωτερικό, από την οποία θα κριθούν πολλά για την μελλοντική του πορεία. Πολύ περισσότερο καθώς η δημοτικότητά του έχει υποχωρήσει στο 40% έναντι 57% που ήταν στην αρχή της θητείας του, πριν από μόλις ένα τρίμηνο.

Το «πακέτο», όπως παρουσιάστηκε από τον υπουργό Εργασίας Muriel Pénicaud, περιέχεται σε ένα κείμενο 150 σελίδων και περιλαμβάνει περίπου 60 μέτρα. Ανάμεσα στα σημαντικότερα, είναι η δυνατότητα των επιχειρήσεων να παρακάμπτουν τις κλαδικές και εθνικές συλλογικές συμβάσεις και να συνάπτουν επιχειρησιακές, μετά από απευθείας διαπραγματεύσεις με τους εργαζόμενούς τους -κάτι που φαίνεται ότι θα εφαρμοστεί καταρχήν (και μάλλον πιλοτικά) σε επιχειρήσεις με λιγότερους από 20 υπαλλήλους.

Επίσης, απλοποιούνται και διευκολύνονται αφάνταστα οι διαδικασίες που θα διέπουν τις απολύσεις, με ψεύτικο αντάλλαγμα την ενίσχυση των αποζημιώσεων. Επίσης, διευρύνεται στο μέγιστο βαθμό η δυνατότητα σύναψης συμβάσεων ορισμένου χρόνου και η χρήση του ελαστικού ωραρίου, με την κυβέρνηση να δεσμεύεται ότι θα επιδοτεί υψηλότερα την πρόσληψη νέων και μακροχρόνια ανέργων.

Οι πρώτες αντιδράσεις από την πλευρά των συνδικάτων ήταν αρνητικότατες, τα περισσότερα -πλην της CGT, που ελέγχεται από το ΚΚ Γαλλίας και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο της χώρας- δύσκολα, ίσως, θα προχωρήσουν σε απεργίες. Απεργίες και διαδηλώσεις οργανώνονται το επόμενο διάστημα: Στις 12 Σεπτεμβρίου από τη CGT και στις 23 του ίδιου μήνα από τον ηγέτη της Αριστεράς, JeanLuc Mélenchon.

Όσον αφορά στην κοινή γνώμη το 60% δηλώνει ότι ανησυχεί για τα σχέδια του Macron και της κυβέρνησής του.

«Είναι μια μεταρρύθμιση φιλόδοξη, ισορροπημένη και δίκαιη. Το δικαίωμα στην εργασία βρίσκεται στο επίκεντρο του κοινωνικού μοντέλου της Γαλλίας και θα συνεχίσει να κυριαρχεί», δήλωσε ο πρωθυπουργός, Edouard Philippe, κατά τη συνέντευξη Τύπου. Πρόσθεσε δε ότι οι άξονες των προτάσεων που κατατέθηκαν έχουν στόχο να αναπληρώσουν το επί χρόνια χαμένο έδαφος -κάνοντας, έτσι, αναφορά στις προσπάθειες των προηγούμενων προέδρων και κυβερνήσεων να προχωρήσουν σε ανάλογες αλλαγές, που όμως είτε εγκαταλείφθηκαν είτε απέτυχαν.

Από την πλευρά του, ο Macron είπε στη συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα στην εφημερίδα Le Point, την πρώτη από την ανάληψη των καθηκόντων του ως προέδρου: «Οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας σηματοδοτούν ένα ευρύ μετασχηματισμό και, όπως έχω υποσχεθεί, πρέπει να είναι φιλόδοξες και επαρκώς αποτελεσματικές ώστε να συνεχίσει να μειώνεται η ανεργία» -προσθέτοντας ότι «η Γαλλία είναι η μοναδική μεγάλη οικονομία της Ε.Ε. που δεν έχει καταπολεμήσει τη μαζική ανεργία».

Πηγή: iskra.gr

_τέλος_η_καταστροφή_στην_Αμαζονία.jpg

ΜΠΡΑΖΙΛΙΑ: Πλούσια σε κοιτάσματα μετάλλων είναι η χώρα. Στη φωτογραφία, το ορυχείο σιδήρου στο  Μπρακούτου της επαρχίας Μίνας Γκερέις.

Η κυβέρνηση της Βραζιλίας αποφάσισε να ανοίξει έναν τεράστιο εθνικό δρυμό, που δημιουργήθηκε το 1984, για να επιτρέψει την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου του, σύμφωνα με το διάταγμα του προέδρου Μισέλ Τεμέρ που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της κυβέρνησης.

Η περιοχή αυτή, που εκτείνεται σε 46.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, βρίσκεται στις βόρειες πολιτείες Αμαπά και Παρά και πιστεύεται ότι έχει μεγάλα αποθέματα σε χρυσό, σίδηρο, μαγγάνιο και άλλα μέταλλα.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση της Βραζιλίας, οι εννέα καταυλισμοί και οι περιοχές των αυτοχθόνων που βρίσκονται μέσα στο Εθνικό Δρυμό θα εξακολουθήσουν να χαίρουν νομικής προστασίας. Ωστόσο, ακτιβιστές έχουν εκφράσει την ανησυχία ότι οι περιοχές αυτές θα κινδυνεύσουν.

Το μέγεθος αυτού του εθνικού δρυμού είναι μεγαλύτερο από αυτό της Δανίας και περίπου το 30% θα είναι πλέον ανοικτό προς εκμετάλλευση από τις μεταλλευτικές εταιρείες.

«Στόχος του μέτρου είναι να προσελκύσουμε νέες επενδύσεις, δημιουργώντας έσοδα για τη χώρα και εργασία για την κοινωνία, πάντα με βάση την αρχή της βιωσιμότητας», τόνισε σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Ενέργειας και Μεταλλευμάτων της Βραζιλίας.

Παρ’ όλα αυτά, ο γερουσιαστής της αντιπολίτευσης Ραντόλφε Ροντρίγκες κατήγγειλε την απόφαση της κυβέρνησης ως «τη μεγαλύτερη επίθεση εναντίον του Αμαζονίου τα τελευταία 50 χρόνια».

Ο Μαουρίτσιο Βόιβοντικ, επικεφαλής της WWF στη Βραζιλία, είχε προειδοποιήσει ήδη από τον προηγούμενο μήνα ότι η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της περιοχής θα οδηγήσει «σε δημογραφική έκρηξη, αποψίλωση των δασών, καταστροφή υδάτινων πόρων, απώλεια της βιοποικιλότητας».

Χαλκός και χρυσός

Σύμφωνα με έκθεση της WWF, τα μεγαλύτερα αποθέματα χαλκού βρίσκονται σε μία από τις προστατευόμενες περιοχές, ενώ μέσα στην ίδια περιοχή υπάρχουν και αποθέματα χρυσού.

Η περιβαλλοντική οργάνωση προειδοποιεί επίσης ότι υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθεί πρόβλημα σε δύο ακόμη προστατευόμενες περιοχές, όπου ζουν διάφορες κοινότητες οι οποίες είναι σχετικά απομονωμένες από τον υπόλοιπο κόσμο.

«Το κυνήγι του χρυσού στην περιοχή μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές σε αυτούς τους πολιτισμούς», τονίζει και προσθέτει ότι το άνοιγμα των περιοχών αυτών από την κυβέρνηση στην εξόρυξη μετάλλων χωρίς να συζητήσει τις περιβαλλοντικές εγγυήσεις, που θα έπρεπε να δοθούν, την καθιστά έρμαιο της διεθνούς κατακραυγής.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από μερικές ημέρες η κυβέρνηση της Χιλής απέρριψε ένα μεγάλο επενδυτικό πρόγραμμα προκειμένου να προστατεύσει τις αποικίες πιγκουίνων Χούμπολντ, ενώ είχε απορρίψει και άλλο επενδυτικό πρόγραμμα που επρόκειτο να καταστρέψει με την κατασκευή φραγμάτων την πανέμορφη γη της Παταγωνίας.

Πηγή: kathimerini.gr

takis-mihas.jpg

Η Iskra έχει μεγάλες ιδεολογικές αποστάσεις από τον Τάκη Μίχα. Αναδημοσιεύει όμως το κείμενο του από το Euro2day, διότι πιστεύουμε ότι έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την δυνατότητα μια μικρή χώρα να ακολουθήσει μια εναλλακτική προοπτική απέναντι στους πιστωτές και τους δυνάστες της.

Tον Μάιο του 2010, στο πλαίσιο μιας διεθνούς συνάντησης, ο πρόεδρος του Εκουαντόρ Ραφαέλ Κορέα πήρε στην άκρη τον Ελληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και του είπε:

«Γιώργο, η λογική των δανειστών είναι: πέφτεις, με πληρώνεις κάθε φορά πιο ακριβά. Ενώ η λογική της ανάπτυξης θα πρέπει να είναι: πέφτεις, λοιπόν σε σηκώνω και μετά βλέπουμε πώς θα τα κανονίσουμε». Ταυτόχρονα τον συμβούλεψε να προχωρήσει σε στάση πληρωμών του χρέους.

Ο κ. Παπανδρέου δεν άκουσε τη συμβουλή του Ραφαέλ. Ομως πώς θα ήταν η Ελλάδα σήμερα αν την είχε ακολουθήσει; Αξίζει λοιπόν στο σημείο αυτό να κοιτάξουμε συνοπτικά πως αντιμετώπισε το Εκουαντόρ του Κορέα το ανάλογο πρόβλημα του χρέους.

Oπως και η Ελλάδα σήμερα, έτσι και το Εκουαντόρ πριν από μερικά χρόνια ήταν μια χώρα που δαπανούσε το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού του στην εξυπηρέτηση του χρέους. Το 2005 η χώρα δαπανούσε το 40% του προϋπολογισμού στο χρέος, ενώ οι δαπάνες για την υγεία και την παιδεία είχαν μειωθεί στο 15%.

Στόχος της πολιτικής ήταν η ικανοποίηση των πιστωτών σε βάρος των αναγκών του πληθυσμού. Kατά τη διάρκεια των ετών 1982-2006, το εξωτερικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) συνέχισε να αυξάνεται.

Οπως και στην Ελλαδα, έτσι και εκεί οι περίφημες «αναδιαρθρώσεις» ποτέ δεν κατάφεραν να σταματήσουν τη φρενήρη αύξηση: Από 241 εκατ. δολάρια το 1970 σε 17 δισ. το 2006, έφτασε να αντιπροσωπεύει το 61% του ΑΕΠ. Οι τόκοι του χρέους αντιπροσώπευαν το 2004 το 145% των εσόδων από τις πωλήσεις πετρελαίου και το 2006 το 200%. Από την άλλη πλευρά, μόνο το 14% των δανείων που πήρε η χώρα μεταξύ των ετών 1989 και 2006 χρησιμοποιήθηκαν για αναπτυξιακούς σκοπούς (εκπαίδευση, επικοινωνίες υποδομές κ.λπ.). Το υπόλοιπο 86% χρησιμοποιήθηκε για την εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους.

Το 2007 ήρθε στην εξουσία ο νεομαρξιστής οικονομολόγος Ραφαέλ Κορέα, ως αποτέλεσμα της λεγόμενης «Επανάστασης των Πολιτών», ένα κίνημα με αντιμπεριαλιστική ρητορική και σοσιαλδημοκρατική φιλοσοφία. Ο νέος πρόεδρος αποφάσισε αμέσως να ακολουθήσει μια εναλλακτική πορεία και να αφιερώσει τις κρατικές δαπάνες σε αναπτυξιακά και κοινωνικά έργα και να μειώσει σημαντικά το ποσοστό του προϋπολογισμού που πήγαινε στην εξυπηρέτηση του χρέους.

Η θέση του Κορέα -σε αντίθεση με τους Ελληνες ομολόγους του- ήταν ευθύς εξαρχής σαφής: Oι πληρωμές του χρέους θα λαμβάνουν χώρα μόνο στον βαθμό που δεν επηρεάζουν τις προτεραιότητες της οικονομικής ανάπτυξης, μια άποψη που ταυτόχρονα περιλάμβανε και την πιθανότητα της στάσης πληρωμών, αν το απαιτούσε η κατάσταση.

Επίσης -και αυτό είναι καθοριστικό- ο Κορέα ανακοίνωσε στους δανειστές ότι η κυβέρνησή του δεν επρόκειτο να ξεπληρώσει δάνεια που δεν χρησιμοποιήθηκαν προς όφελος του λαού.

Τον Νοέμβριο του 2008 το Εκουαντόρ ανέστειλε την πληρωμή των ομολόγωνπου έληγαν, άλλα το 2012 και άλλα το 2030. Ο Κορέα πρότεινε αναδιάρθρωση του χρέους όχι επειδή η χώρα δεν είχε χρήματα αλλά επειδή έκρινε ότι ένα μέρος του χρέους δεν ετύγχανε νομιμοποίησης. Τον Ιούνιο του 2009, το Εκουαντόρ επαναγόρασε ομόλογα αξίας 3.5 δισ. δολαρίων έναντι μόλις 900 εκατ. -που αντιπροσώπευε μία μείωση 65%-70% της αρχικής αξίας. Υπολογίζεται ότι με την πράξη αυτή η χώρα εξοικονόμησε 7,5 δισ. δολάρια για τα επόμενα 21 έτη. Αυτό επέτρεψε στον Κορέα να αυξήσει τις δαπάνες για την παιδεία, την υγεία, τις υποδομές, τις επικοινωνίες κ.λπ.

Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, το χρέος του Εκουαντόρ μειώθηκε από 17 δισ. το 2008 σε 13 δισ. τον Μάιο του 2011. Το σύνολο του δημόσιου εξωτερικού χρέους έπεσε στα 8,5 δισ. δολάρια

Από την άλλη πλευρά, μεταξύ του 2006 και του 2011 το ποσοστό του κρατικού προϋπολογισμού που πήγαινε στην εξυπηρέτηση του χρέους μειώθηκε από 24% σε 7%, ενώ αντίθετα οι κοινωνικές δαπάνες αυξήθηκαν από 12% σε 25%. Το ΑΕΠ αυξήθηκε το 2006 με 4% και το 2011 με 7%, κάτι που επέτρεψε στο κράτος να αυξήσει τους μισθούς, τις συντάξεις (ναι, τις συντάξεις!) και να βελτιώσει γενικώς τις συνθήκες της ζωής. Ετσι το 2011, συνολικά 650.000 άτομα διέφυγαν από το επίπεδο της φτώχειας.

Στην Ελλάδα, ακολουθήθηκε η ακριβώς αντίθετη πορεία, με αποτέλεσμα τα καταστροφικά αποτελέσματα που βιώνουμε σήμερα, με επίπεδα φτώχειας που δεν βλέπουμε καν στην Αφρική. Ποτέ η ντόπια συντεχνία των πολιτικών δεν έθεσε θέμα προτεραιότητας των αναγκών των πολιτών της χώρας έναντι της εξυπηρέτησης του χρέους. Ποτέ δεν έθεσε θέμα της μη πληρωμής καταστροφικών δανείων που δεν ωφέλησαν την χώρα.

Οπως π.χ. των δανείων που χρησιμοποιήθηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Από πού και ως πού μια μίζερη τριτοκοσμική χώρα με τον υψηλότερο δείκτη διαφθοράς στην Ευρώπη όπως ήταν η Ελλάδα ανελάμβανε μια τέτοια πολυδάπανη διοργάνωση, που σαν μοναδικό στόχο είχε την ικανοποίηση κρατικο-επιχειρηματικών ματαιοδοξιών; Και στη βάση πoιας ακριβώς λογικής καλείται σήμερα ο φορολογούμενος βιοπαλαιστής να ξεπληρώσει αυτά τα δάνεια;

* Ο Τάκης Μίχας σπούδασε Ανθρωπολογία στη Δανία και εργάστηκε για πολλά χρόνια σε Ελευθεροτυπία και Καθημερινή. Υπήρξε αρθρογράφος της Wall Street Journal και άλλων διεθνών εντύπων καθώς και συγγραφέας βιβλίων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ζει στη Λατινική Αμερική, όπου γράφει βιβλίο για το φαινόμενο του Populismo.

Πηγή: iskra.gr

.jpg

Το δημοσίευμα του zougla.gr σχετικά με το «ειδικό καθεστώς» που επικρατεί στον κόλπο της Ζωγεριάς στις Σπέτσες και την παράλογη όσο και πρωτόγνωρη απαγόρευση από το Λιμεναρχείο προσέγγισης και αγκυροβολίας πλωτών μέσων, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Το αποκαλυπτικό δημοσίευμα έφερε στην επιφάνεια το περιβόητο ΦΕΚ του Νοεμβρίου 2016 σύμφωνα με το οποίο ο Λιμενάρχης Σπετσών Ευάγγελος Ζούζιας με την πλήρη κάλυψη των προϊσταμένων του της φυσικής και πολιτικής ηγεσίας του Υπ. Ναυτιλίας απαγόρευσε την αγκυροβολία σκαφών στον κόλπο ώστε να «προστατευθούν» οι λουόμενοι.

Πλην όμως αποκαλύφθηκε επίσης πώς στο δεξιό άκρο του κόλπου δεσπόζει η εντυπωσιακή εξοχική βίλα του γνωστού επιχειρηματία κ. Λασκαρίδη ο οποίος συμπτωματικά και κατά αξιόπιστες πληροφορίες τυγχάνει προσωπικός φίλος με τον αρχηγό του Λιμενικού Σώματος Αντιναύαρχο Ράπτη. Στον κόλπο δεν έχει ποντιστεί κάποιο υποθαλάσσιο καλώδιο της ΔΕΗ ώστε να συντρέχουν λόγοι ασφαλείας και να απαγορεύεται η αγκυροβολία. Το Λιμεναρχείο Σπετσών επαίρεται για την πρωτοβουλία που ισχυρίζεται ότι έλαβε να εισηγηθεί την λήψη μέτρων «προστασίας των λουομένων» στον επίμαχο κόλπο.

Το Υπ. Ναυτιλίας με την σειρά του επικαλείται παλαιότερη νομοθεσία και παραπέμπει στο Λιμενικό Σώμα. Με λίγα λόγια το «τέλειο ρουσφέτι» ώστε και ο επιχειρηματίας να έχει την ησυχία του τις ημέρες των διακοπών του και ο κόλπος να παραμένει υπό πλήρη έλεγχο ώστε κάποια στιγμή να υποδεχθεί εκ του ασφαλούς την όποια «επένδυση». Πρόκειται για μία βήμα προς βήμα ιδιωτικοποίηση ενός παραθαλάσσιου και δημόσιου χώρου.

Οι κάτοικοι των Σπετσών οι οποίοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα αντιδρούν και εξηγούν στο zougla.gr τις πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες ενήργησε το Λιμεναρχείο Σπετσών. Όσο για το περιβόητο ΦΕΚ του 2016, η λεπτομερής ενασχόληση με το περιεχόμενο του πείθει και τον πλέον αφελή πώς σε αυτήν την περίπτωση (όπως και σε άλλες) το ψάρι αποσυντίθεται από το κεφάλι. Στο ΦΕΚ προηγείται μία απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών για μία επιτροπή της Αρχής Δημοσίων Εσόδων που υπογράφεται από τον Ευκλείδη Τσακαλώτο. Ως δεύτερο θέμα στο συγκεκριμένο Φύλλο της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως φιγουράρουν οι διατάξεις περί του κόλπου Ζωγεριάς στις Σπέτσες. Προφανώς το εδάφιο αυτό ακολουθεί τεχνηέντως ένα σοβαρό θέμα του Υπ. Οικονομικών προκειμένου να περάσει απαρατήρητο.

Ο υπουργός Ναυτιλίας κ. Κουρουμπλής είναι πλήρως ενημερωμένος για όλες τις διαστάσεις του ζητήματος καθώς και ο Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος. Ο κόλπος της Ζωγεριάς εξακολουθεί να είναι άβατο για την ελεύθερη προσέγγιση και αγκυροβολία σκαφών.

Τι ισχυρίζεται το λιμεναρχείο

Κύκλοι του λιμεναρχείου, μιλώντας στο zougla.gr, ανέφεραν ότι ενώ επιτρέπεται η προσέγγιση και η διέλευση σκαφών στον όρμο απαγορεύτηκε η αγκυροβολία λόγω της ασφάλειας των λουομένων, όπως γίνεται, όπως πρόσθεσαν, και σε ακόμη δύο παραλίες του νησιού.

Ειδικότερα, επεσήμαναν πως υπάρχει διαταγή από το 1993 η οποία ορίζει ότι κάθε καλοκαίρι πρέπει να γίνεται με μέριμνα των Λιμενικών Αρχών έρευνα στους όρμους και ανάλογα με τα χαρακτηριστικά, τη μορφολογία και την επισκεψιμότητα τους, να παίρνονται αποφάσεις για την προστασία των λουομένων και του περιβάλλοντος.

Όπως ανέφεραν χαρακτηριστικά: «Ο όρμος χωρίζεται στα δύο. Στη μικρή και τη μεγάλη Ζωγεριά. Στο μικρό κομμάτι βρίσκεται μια οργανωμένη παραλία, υπάρχει μια ταβέρνα εκεί και ξαπλώστρες. Μέχρι πρότινος αγκυροβολούσαν σκάφη, θαλάσσια ταξί και περνούσαν ημερόπλοια. Όλα αυτά στη μικρή Ζωγεριά δεν χωράνε καθώς η αγκυροβολία μεγάλων σκαφών ημερόπλοιων και άλλων δημιουργούσαν ένα τοπίο αρκέτα επικίνδυνο. Θα έπρεπε λοιπόν κάτι να γίνει. Οπότε βγήκε ο περιορισμός αγκυροβολίας μέσα στον μικρό όρμο και υπάρχει η εναλλακτική με τον μεγάλο όρμο στον οποίο επιτρέπεται.»

Στην ερώτηση γιατί το Λιμεναρχείο αντί να απαγορεύσει την αγκυροβολία δεν οριοθέτησε την περιοχή με σημαδούρες, κύκλοι της υπηρεσίας τόνισαν ότι σημαδούρες μπαίνουν μόνο σε παραλίες που πληρούν τα κριτήρια να χαρακτηριστούν πολυσύχναστες. Κάτι το οποίο, όπως τονίζουν, δεν ισχύει στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Στα κάγκελα οι τοπικοί παράγοντες

Οι εξηγήσεις ωστόσο του Λιμεναρχείου δεν είναι ικανές να κατευνάσουν την οργή των κατοίκων και των παραγόντων του νησιού. Ο πρώην δήμαρχος του νησιού, κ. Βασίλης Καρδιασμένος, μιλώντας στο zougla.gr, έκανε λόγο για πρωτοφανή απόφαση η οποία εκδόθηκε χωρίς να προηγηθεί συζήτηση ούτε με τον Δήμο του νησιού, ούτε όμως και με τους τοπικούς παράγοντες.

«Μέχρι πρότινος δεν ενοχλούνταν κανείς. Το βράδυ πήγαιναν στον όρμο ψαράδες, ψαρεύανε και στη συνέχεια καθόντουσαν σε ένα μαγαζάκι και έτρωγαν. Ξαφνικά βγήκε μια απόφαση και λέει ότι απαγορεύεται ο λιμενισμός παντός σκάφους. Το Λιμεναρχείο στέλνει φουσκωτό και κάνουν συνεχώς ελέγχους, λέγοντας ότι τα απόβλητα από τα σκάφη λιμαίνουν τον όρμο. Ποιος είναι αυτός που βγάζει αποφάσεις χωρίς τον Δήμο Σπετσών ή τους τοπικούς παράγοντες;» διερωτάται.

Την αντίθεση του στην εν λόγω απόφαση εξέφρασε και ο πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου του νησιού, κ. Γιώργος Θυμαράς, ο οποίος, μιλώντας στην ηλεκτρονική μας εφημερίδα, ανέφερε πως για την προστασία των λουόμενων δεν θα έπρεπε να υπάρξει απαγόρευση αλλά να οριοθετηθεί ο χώρος. «Η απόφαση εκδόθηκε κατόπιν εισηγήσεως του Λιμενάρχη στο υπουργείο Ναυτιλίας και κοινοποιήθηκε χωρίς να υπάρξει συζήτηση με τους αρμόδιους φορείς» σημείωσε μεταξύ άλλων. 

Και η «ουρά» του Άδωνι Γεωργιάδη

Στην υπόθεση ενεπλάκη και ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Άδωνις Γεωργιάδης ο οποίος μάλιστα μέσω Twitter ζήτησε και λεπτομέρειες υποσχόμενος να χειριστεί το ζήτημα εκ μέρους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Πλην όμως όταν πληροφορήθηκε πώς η υπόθεση αφορά τον επιχειρηματίας κ. Λασκαρίδη ανέκρουσε πρύμναν.

Είναι κοινό μυστικό πώς ο κ. Λασκαρίδης είναι παραδοσιακά μέγας χορηγός της συντηρητικής παράταξης. Διαβάστε την αλληλουχία ηλεκτρονικών μηνυμάτων του Άδωνι Γεωργιάδη με τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο.



Πηγή: zougla.gr

Σελίδα 3671 από 4476
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή