Του Διονύση Ελευθεράτου

Λες και γύρισε ο χρόνος εβδομήντα χρόνια κι ένα μήνα πίσω (14/10/1947), τότε που ο αμερικανός αεροπόρος Τσακ Γιέγκερ έσπασε το φράγμα… του ήχου, αφήνοντας άναυδους τους πάντες…  Και δώσ’ του, από το βράδυ της Κυριακής, φοβερές και τρομερές  πολιτικές «αναλύσεις», βασισμένες στο αξίωμα πως η προσέλευση 210. 505 ανθρώπων στις «κεντροαριστερές» κάλπες συνιστά   πολιτικό «μεταρρυθμιστικό» σεισμό, ή τουλάχιστον τον προαναγγέλλει…   

Εμείς ας υποθέσουμε ότι έχουμε την καλή θέληση να εκστασιαστούμε με τη συντριβή του «φράγματος» που επετεύχθη την Κυριακή. Όχι  – όπως το 1947- στον καλιφορνέζικο ουρανό, αλλά στο ημέτερο «κεντροαριστερό» απόλυτο νεφέλωμα (ούτε καταστατικό, ούτε συμφωνία επί βασικών πολιτικών αρχών, μόνο μάχη υποψηφίων αρχηγών). Θα μπορούσε όμως κάποιος  να μας βοηθήσει… να ενθουσιαστούμε; Αρκεί να απαντήσει πειστικά σε μερικές απλές ερωτήσεις.    

Τι είδους «φράγμα» είναι αυτό που υπολείπεται κατά 25.646  του συνολικού αριθμού όσων είχαν συμμετάσχει στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ, τον Μάρτιο του 2012; Τι σόι «φράγμα» είναι αυτό που μόλις και μετά βίας αντιστοιχεί στο 28,5%  εκείνων, τους οποίους κινητοποίησε, το Νοέμβριο του 2007, η διελκυστίνδα Γ. Α. Παπανδρέου – Ευάγγελου Βενιζέλου; Τότε – θυμίζουμε- είχαν ψηφίσει 738.078 άνθρωποι.  

«Φράγμα» λοιπόν δεν το λες, εκτός αν εννοείς την τοποθέτηση του πήχη, όπως την έκανε νωρίτερα ο Ν. Αλιβιζάτος. «Αν περάσουμε τις 200.000 θα είναι μεγάλη επιτυχία, αν πλησιάσουμε τις 300.000 – όπως θέλω να πιστεύω – θα είναι θρίαμβος», είχε πει.

Μπράβο στον προνοητικό καθηγητή που έβαλε τον πήχη εκεί που… χρειαζόταν, ώστε εκ των υστέρων να δηλώνει πως η «κεντροαριστερά» έδωσε αποστομωτικές απαντήσεις στους «κυνικούς» και τους είρωνες. Γιατί, όμως, δεν ενέδωσε… κάπως παραπάνω στον πειρασμό της σιγουριάς; Αν είχε θέσει, λόγου χάρη, ως «πλαφόν» της μεγάλης επιτυχίας τις 150.000 και του θριάμβου τις 200.000, τώρα η Φώφη θα έκανε πρόβες εκφώνησης πρωθυπουργικού διαγγέλματος. Αλλά, αφήστε το, μάλλον καταλάβαμε γιατί τούτο το ιδιότυπο «επιτυγχάνω όσο δηλώνω» δεν έπρεπε να φθάσει μέχρι το κεφαλόσκαλο: Η ηγεσία του νέου φορέα έχει πολλή δουλειά να κάνει, δεν είναι να την απασχολούν από τώρα διάφοροι με «αιτήματα» για υπουργικές θέσεις και λοιπά δημόσια αξιώματα…    

Ας μας επιτραπεί να πιστεύουμε ότι το επιτυχές και το ανεπιτυχές δεν ορίζονται έτσι, όταν πρόκειται για πολιτικές δυνάμεις. Ένας ερασιτέχνης δρομέας μπορεί να λέει (για να θυμηθούμε και τον Μαραθώνιο που συνέπεσε χρονικά με τις εκλογές στην κεντροαριστερά), ότι θα είναι ευχαριστημένος εάν διανύσει 5, 10 χιλιόμετρα, με όποιον ρυθμό μπορεί. Στην πολιτική, αντιθέτως, η επιτυχία δεν είναι υπόθεση τόσο υποκειμενική και «ετσιθελική».    

Έχουμε και λέμε λοιπόν, μένοντας στην αμιγώς ποσοτική παράμετρο του πράγματος (για τις άλλες, εν ευθέτω χρόνω):

Εάν κάτι κατάφερε η «κεντροαριστερά» την περασμένη Κυριακή, αυτό ήταν να προσελκύσει στις κάλπες κόσμο τετραπλάσιο εκείνου, του λιγοστού (52.000), που είχε να σπεύσει ψηφίσει τον Ιούνιο του 2015. Τότε που η Φώφη Γεννηματά κέρδισε την αρχηγία, επικρατώντας με ευκολία του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου και του Ανδρέα Λοβέρδου. Είναι όμως να πανηγυρίζει κανείς, επικαλούμενος τις συγκρίσεις με μια περίοδο, κατά την οποία είχαν φθάσει στο ναδίρ, τόσο η πολιτική επιρροή του ΠΑΣΟΚ, όσο και η ενεργητικότητα – μαχητικότητα των μελών και φίλων του;

Υπενθυμίζουμε ότι η εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ, το 2015, είχαν διεξαχθεί στον απόηχο της εκλογικής συντριβής του κόμματος. Το 4,68%, στις εκλογές του Ιανουαρίου εκείνης της χρονιάς, ήταν το «ιστορικό χαμηλό» του ΠΑΣΟΚ. Οι εσωκομματικές εκλογές του Ιουνίου του ’15 έγιναν υπό συνθήκες απογοήτευσης, σχεδόν παραλυτικές.

Με τόσους μηχανισμούς να δουλεύουν «στο φουλ»…

Υπάρχει όμως κάτι σημαντικό, που (θέλει να) το αγνοεί το πολιτικό- δημοσιογραφικό φάσμα όσων θριαμβολογούν για τους 210.505 ψηφοφόρους: Αυτή τη φορά δεν επρόκειτο για εκλογική διαδικασία μόνο του ΠΑΣΟΚ, αλλά ενός «κεντροαριστερού» μετώπου, που υποτίθεται ότι έχει αποκτήσει μια δυναμική τροχιά, κλπ, κλπ.

Αυτή τη φορά έδωσαν τη μάχη εννέα υποψήφιοι. Ούτε δυο, ούτε τέσσερις. Εννέα! Δυο πολιτικοί αρχηγοί, ο δήμαρχος Αθηναίων, ένας ευρωβουλευτής, πρώην υπουργοί. Δεν ήταν λίγοι, ούτε ανίσχυροι οι επί μέρους μηχανισμοί. Πολλά «στρατόπεδα» δούλευαν, το καθένα για λογαριασμό του φυσικά, αλλά με τελική ώθηση προς την επαύξηση του συνολικού «λογαριασμού» της συμμετοχής.

Αυτή τη φορά, επίσης, η όλη διαδικασία διαφημίστηκε ως μια γενική …γιορτή της δημοκρατίας, στην οποία μάλιστα δήλωσαν παρόντες πολιτικοί όπως ο «γκουρού» του νεοφιλελευθερισμού Στέφανος Μάνος και ο «Ζορό» της σκληρότατης Δεξιάς, Παναγιώτης  Ψωμιάδης.

Μ’ όλη τούτη την πολιτική… απλοχωριά, με την ενεργοποίηση τόσων επί μέρους μηχανισμών, με την εικαζόμενη ή και «δοξολογούμενη» νέα δυναμική, τι ακριβώς κατόρθωσε η «κεντροαριστερά»; Να προσελκύσει στις κάλπες της τόσο κόσμο, όσος ισούται με το 37,3% εκείνων που είχαν στηρίξει, αθροιστικά, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Ποτάμι, στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές.

«Πέτυχε» να κινητοποιήσει λιγότερους απ’ όσους είχε ενεργοποιήσει η διαδικασία της εκλογής του Ευ. Βενιζέλου στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ (και μόνο του ΠΑΣΟΚ), τον Μάρτιο του 2012. Τότε ο Βενιζέλος ήταν ο μοναδικός υποψήφιος, σε ένα κόμμα που, λόγω των μνημονιακών – αλλά και των παλιότερων-  αμαρτιών του, έχανε με ταχύτατους ρυθμούς  κοινωνικά ερείσματα. Άλλωστε έπειτα από δυο μήνες, στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου, το ΠΑΣΟΚ θα κατακρημνιζόταν από το 43,9% στο 13,18%.

Η σημερινή «κεντροαριστερά» διατείνεται ότι διανύει περίοδο ουσιαστικής ενδυνάμωσης και δυνάμει πολιτικής «αντεπίθεσης», αλλά την Κυριακή δεν πλησίασε καν τις εσωκομματικές επιδόσεις του παραπαίοντος ΠΑΣΟΚ του 2012. Κι όμως, πανηγυρίζει! Με τη βοήθεια, τη συμμετοχή και τη ενθάρρυνση όλων όσοι «ποντάρουν» πάνω της.

Είναι φανερό ότι η «κεντροαριστερά»… μας δουλεύει! Αλλά το κάνει τόσο συστηματικά, ειδικά ως προς τα ποσοτικά μεγέθη, ώστε τελικά ίσως να ξεγελά και τον εαυτό της. Γενικά, η «κεντροαριστερά» τα βρίσκει όλα… αρκετά ή υπερ- αρκετά. Και, εδώ που τα λέμε, μια πολιτική δύναμη που μας έλεγε στα σοβαρά ότι αρκετά αποθεματικά απέμεναν  στα ασφαλιστικά ταμεία έπειτα από το «βενιζέλειο» έπος του PSI, δεν υποπίπτει παρά σε ελαφρύ πταίσμα, ισχυριζόμενη ότι είναι πολιτικό τσουνάμι οι 210.505 της περασμένης Κυριακής. Όλα πολλά, όλα ανθηρά…

ΥΓ: Καλά ο Στ. Μάνος, τον είχε κάνει άλλωστε βουλευτή (όπως και τον Α. Ανδριανόπουλο) ο Γ. Α. Παπανδρέου, το 2004, τοποθετώντας τον ψηλά, στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Το βάθος της αμοιβαίας αγάπης καθαρόαιμου νεοφιλελευθερισμού και «σοσιαλ»- φιλελευθερισμού το έχουμε διαπιστώσει, από την εποχή που προσχωρούσε στο ΠΑΣΟΚ ο Β. Κοντογιαννόπουλος. Αλλά υμνητής και ψηφοφόρος σας και ο… Παναγιώτης Ψωμιάδης, βρε «κεντροαριστερά» παλικάρια; Αυτή είναι, άραγε, η προοιωνιζόμενη η «αμφίπλευρη διεύρυνση» της «σύγχρονης» σοσιαλδημοκρατίας; Και προς τις δυο «ιστορικές» πτέρυγες της… Δεξιάς;  Ε, ρε γλέντια…

Πηγή: kommon.gr

Χωρίς να χρειάζονται ιδιαίτερες οικονομικές γνώσεις οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται πως το κοινωνικό μέρισμα του 1,4 δισ. ευρώ είναι σαν να σου κλέβουν ολόκληρο το σπίτι, να το έχουν βγάλει σε πλειστηριασμό και ο κλέφτης να επιστρέφει χαμογελαστός και να σου προσφέρει μια …πόρτα για το χειμώνα!

Ας δούμε, όμως, ορισμένους αριθμούς:

Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε κοινωνικό μέρισμα 1,4 δισεκατομμύρια. Περίπου τα μισά είναι …διόρθωση αδικιών στις οποίες συμμετείχε και η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα. Συγκεκριμένα, από το 1,4 δισεκατομμύρια τα 360 εκατομμύρια θα δοθούν στη ΔΕΗ, «ώστε να καλυφθεί το κόστος των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ωφέλειας, που συμπεριλαμβάνονται στους λογαριασμούς της ΔΕΗ». Επίσης, ο κύριος Τσίπρας είχε το θράσος να συμπεριλάβει στο κοινωνικό μέρισμα και τα 315 εκατομμύρια που θα «δοθούν για την επιστροφή της παράνομης παρακράτησης των εισφορών υγείας των συνταξιούχων». Ο ίδιος ο Τσίπρας ομολόγησε στο διάγγελμα του, παρόλο που χρέωσε τα χρήματα μόνο στις προηγούμενες κυβερνήσεις, πως πρόκειται για μια αδικία που αφορά το διάστημα από 1 Ιουνίου 2012 έως και 30 Ιουνίου του 2016, άρα και στην δική του περίοδο διακυβέρνησης. Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα η επιστροφή θα υλοποιηθεί τη μέρα που θα καταβληθούν οι συντάξεις του Δεκεμβρίου.

Τα υπόλοιπα 720 εκατομμύρια «θα διανεμηθούν με τη μορφή έκτακτης ενίσχυσης» (διαβάστε εδώ πώς θα κατανεμηθεί και ποια θα είναι τα κριτήρια).  Σχετικός νόμος θα κατατεθεί μέσα στην εβδομάδα στη Βουλή. Το ποσό, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, θα κατανεμηθεί μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου στους δικαιούχους.

Πάμε τώρα λίγο πίσω, πέρσι τέτοια εποχή. Το σχέδιο του προϋπολογισμού της κυβέρνησης για τη χρονιά που μας πέρασε προέβλεπε πρόσθετες επιβαρύνσεις ύψους 4,3 δισεκ. Ευρώ. Ο στόχος προέκυπτε από: Την αύξηση των εισπράξεων από τους άμεσους φόρους στα 20,356 δις ευρώ από 19,985 δις ευρώ που ήταν την προηγούμενη χρονιά, αλλά και από το γεγονός πως το 2017 υπολογιζόταν ότι οι εισπράξεις της εφορίας από τους έμμεσους φόρους θα έφταναν στα 26,268 δις ευρώ από 24,804 δις ευρώ το 2016. Παράλληλα, προβλεπόταν έσοδα 1,4 δις ευρώ από την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών.  Η αύξηση των εισπράξεων στους έμμεσους φόρους ήταν στόχος να προέλθει από τις σαρωτικές αυξήσεις στους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης, πλήττοντας σε μεγάλο βαθμό τα φτωχά και μεσαία εισοδήματα. Μέσα σε αυτά και τα νέα χαράτσια που θα έφερναν αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων, του καφέ, των τσιγάρων, των τιμολογίων της σταθερής τηλεφωνίας κ.α

Ας λάβουμε υπόψη μας και το εξής: Η κυβέρνηση είχε εφαρμόσει μέτρα, στο πλαίσιο του τρίτου μνημονίου, με καθαρή απόδοση 7,2 δισ. κατά την τριετία 2015-17 (πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν για την ελληνική οικονομία). Από τα μέτρα αυτά τα 2,7 δισ. ευρώ αφορούν το 2017. Σε αυτά ας συμπεριλάβουμε και τα μέτρα που έρχονται για τα προαπαιτούμενα για να κλείσει η λεγόμενη τρίτη αξιολόγηση, μαζί με τα όλα όσα έρχονται (είτε ως προαπαιτούμενα είτε όχι) όπως οι μεθοδεύσεις για κατάλυση, ουσιαστικά, του απεργιακού δικαιώματος, η επιτάχυνση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών με την ποινικοποίηση των αγώνων ενάντια στη διεξαγωγή τους, ο επανυπολογισμός συντάξεων, η εκποίηση λιγνιτικών φιλέτων της ΔΕH.

Ο Τσίπρας απαντάει στον Τσίπρα! 

Ας αφήσουμε, όμως, τους αριθμούς κι ας ακούσουμε τον κύριο Τσίπρα να απαντάει στον εαυτό του, για τις χθεσινές του ανακοινώσεις. Ας ακούσουμε τον κύριο Τσίπρα σε  ομιλία του στα Γιάννενα, στις 21 Μαρτίου του 2014. 

«Εγώ δεν έχω κανένα πλεόνασμα να σας μοιράσω σήμερα, λίγες μέρες πριν τις εκλογές, όπως κάνει ο κύριος Σαμαράς. Δεν έχω κανένα πλεόνασμα σε ψεύτικες υποσχέσεις, σε Ζάππεια, σε πολιτικές ανοίξεις, όπως ο κύριος Σαμαράς. Και δεν έχω βέβαια κανένα πλεόνασμα σε υποκλίσεις μπροστά στην κυρία Μέρκελ και στους δανειστές, όπως ο κύριος Σαμαράς (…).

Και θεωρούμε πράξη ντροπής, πράξη καταισχύνης, πράξη ταπείνωσης του κάθε πολίτη αυτής της χώρας: Από τη μια να αρπάζουν το ψωμί από το τραπέζι εκατομμυρίων ανθρώπων. Και από την άλλη να τους πετούν κάποια ψίχουλα,  για να τον εξαγοράσουν. Όπως φαντάζονται ότι θα κάνουν, να εξαγοράσουν τη στήριξή στην ίδια πολιτική που έκλεψε το ψωμί από το τραπέζι κι έχει σκοπό, αν τους αφήσουμε, όχι μόνο το ψωμί, αλλά και το ίδιο το τραπέζι και τις καρέκλες και το σπίτι να αρπάξει.

Αν αυτό δεν είναι ο απόλυτος πολιτικός ξεπεσμός τότε νομίζω ότι οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Πρόκειται για μια πράξη βαθιά ταπεινωτική, ανήθικη, που δεν μαρτυρά τίποτα άλλο, παρά μονάχα φόβο, μπροστά στην κάλπη που έρχεται. Αλλά και για μια πράξη που δείχνει όχι μόνο πόσο, στην πραγματικότητα, περιφρονούν τον λαό, αλλά και πόσο υποτιμούν την αξιοπρέπεια και την οργή του (…).

Πώς πετάει αυτό το ξεροκόμματο της άγνοιας και της περιφρόνησης στα μούτρα των Ελλήνων, επιχειρώντας με αυτόν τον τρόπο να τους αφαιρέσει το τελευταίο που τους έχει απομείνει -την αξιοπρέπειά τους;».

Τώρα τους βγάζει και στις εκπτώσεις…

«Πώς; Με μια συμπεριφορά να τους θεωρεί σαν ανήλικα προς αποπλάνηση; Αφού τους καταδίκασε στη φτώχεια, τώρα τους βγάζει στις εκπτώσεις;».

Όποιος υποτιμά το λαό από το λαό θα το βρει

«Και αναρωτιέμαι τελικά, είναι αυτή αυτή εθνική πολιτική αυτή; Η θεσμοθέτηση και η προπαγάνδιση της εθνικής επαιτείας και της εθνικής  φιλανθρωπίας είναι εθνική πολιτική ή  είναι πολιτική απαξίωσης και ευτελισμού του λαού μας; Αλλά προσέξτε: Όποιος υποτιμά το λαό από το λαό θα το βρει».

Το πλεόνασμα τους είναι σεσημασμένο για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες 

«Γιατί το πλεόνασμα τους είναι σεσημασμένο για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες. Σ’ αυτό κρύβονται όλες οι αμαρτίες, όλες οι πληγές, όλη η σήψη, όλη η απάτη, της σημερινής πολιτικής. Σ’ αυτό κρύβεται το δράμα εκατομμυρίων ανθρώπων, η καταστροφή νοικοκυριών και επιχειρήσεων, οι λιποθυμίες παιδιών από ασιτία στα σχολεία, τα εκατομμύρια των ανέργων, η ζωή εν τάφω στα νοσοκομεία, στα ψυχιατρεία και στα άσυλα ανιάτων, οι παγωμένες νύχτες και οι πεινασμένες μέρες χιλιάδων και χιλιάδων συνταξιούχων. Πρόκειται για πλεόνασμα δυστυχίας. Τραγωδίας. Ακόμα και αίματος. Πρόκειται όμως και για πλεόνασμα θράσους και απάτης. Ναι, καλά ακούσατε, απάτης»

Εξαγορά με χάντρες και καθρεφτάκια 

«Πώς σας φαίνεται; Σας φαίνεται λογικό να μας στύψουν για να βγάλουν τρία δις, και από αυτά να επιστρέφουν τα 500; Αν δεν είχαν βγάλει κανένα θα ήμασταν συν 2,5 δις αυτή τη στιγμή. Αλλά ποια λογική μπορεί να ψάχνει κανείς να βρει στον παραλογισμό μιας βαρβαρότητας που καταστρέφει μια κοινωνία ολόκληρη και επιχειρεί μετά να την εξαγοράσει με χάντρες και καθρεφτάκια»;

Αυτοί είναι ικανοί να πουν πως είναι συμφωνία για το σοσιαλισμό

Αυτό το αμαρτωλό πλεόνασμα όμως δεν κρύβει μόνο πολιτικά εγκλήματα που έχουν συντελεστεί. Κρύβει και εγκλήματα που πρόκειται να συντελεστούν. Για την ακρίβεια είναι το ίδιο το πλεόνασμα αυτό και η διαδικασία του η προετοιμασία για νέο έγκλημα. Αφού συμφώνησαν με την τρόικα να χτίσουν κι άλλους ανθρώπους στα θεμέλια του καθεστώτος τους.  Εντάξει, θα πάρουν τη δόση και το πλεόνασμα, που νομίζουν ότι θα τους βοηθήσει στην εκλογική μάχη. Αυτό το μάθαμε. Αλλά τι θα προκειμένου να το πάρουν αυτό, το μάθαμε; Το πώς οι δανειστές εξαγόρασαν τη δυνατότητα που δίνουν στην κυβέρνηση να εξαγοράσει τους πολίτες,  το μάθαμε; 

Μπορεί να τη βαφτίζουν όπως θέλουν τη νέα συμφωνία με την τρόικα. Αυτοί είναι ικανοί όχι μόνο να πουν ότι πρόκειται περί συμφωνίας για την ανάπτυξη και για τις μεταρρυθμίσεις, αλλά και συμφωνία για το σοσιαλισμό. Όλα μπορούν να τα πουν. Επί της ουσίας όμως αυτή τη στιγμή ολοκληρώνεται ένα νέο σύμφωνο υποταγής και καταστροφής για τη χώρα».

Πηγή: imerodromos.gr

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΝΑΥΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ

                           ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ

       44 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΝΕΟΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΤΟΝ ΕΥΡΩΜΟΝΟΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Συμπληρώνονται φέτος 44 χρόνια από την ηρωϊκή εξέγερση του λαού και της νεολαίας ενάντια στην λαομίσητη φασιστική χούντα που επιβλήθηκε από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ στην χώρα μας το 1967.

Η εξέγερση του Νοέμβρη του 1973 ήταν η κορύφωση του αντιδικτατορικού αγώνα του λαού και της νεολαίας που οδήγησε λίγους μήνες αργότερα στην κατάρρευση της δικτατορίας.

Ο αγώνας εκείνος αποτελεί και στις σημερινές συνθήκες μια πολύτιμη παρακαταθήκη για το λαϊκό και το εργατικό κίνημα ενώ τα βασικά συνθήματα και το περιεχόμενο της πάλης εξακολουθούν να είναι περισσότερο επίκαιρα από ποτέ.

Οι μνημονιακές κυβερνητικές πολιτικές της τελευταίας 7ετίας για την αντιμετώπιση και το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης, υλοποιούνται με το τσάκισμα των εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων στις ΣΣΕ, στις εργασιακές σχέσεις, στα κοινωνικά και ασφαλιστικά δικαιώματα, με την εκρηκτική άνοδο της ανεργίας, την ανασφάλιστη εργασία, τις ευέλικτες μορφές εργασίας, τους πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου. Όλα αυτά δείχνουν το σκληρό ταξικό πρόσημο μιας πολιτικής η οποία στηρίζει, ενισχύει και διευρύνει τα προνόμια του μεγάλου κεφαλαίου.

Η πολιτική αυτή που εφαρμόζεται με ιδιαίτερη βαρβαρότητα στην χώρα μας από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αποτελεί την κυρίαρχη πολιτική που ασκείται με διάφορες παραλλαγές σε όλη την Ευρώπη από την Ε.Ε, τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ που εφαρμόζουν τον πιο ακραίο νεοφιλελευθερισμό.

Κοινός στόχος αυτών των δυνάμεων είναι την καπιταλιστική κρίση να την φορτώσουν στις πλάτες του λαού και των εργαζομένων, για να ανακάμψουν την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου και των πολυεθνικών μονοπωλίων.

Ταυτόχρονα ο Αμερικανονατοϊκός ιμπεριαλισμός, οι σχεδιασμοί και οι αντιθέσεις τους διαμορφώνουν μια επικίνδυνη για την ειρήνη κατάσταση στον κόσμο και στην ευρύτερη περιοχή μας.

Οι πόλεμοι σε Συρία, Αφγανιστάν, Λιβύη και η έκρυθμη κατάσταση σε πολλές ακόμη χώρες σηματοδοτούν τον κίνδυνο μιας γενικότερης ανάφλεξης και πολεμικής σύγκρουσης με απρόβλεπτες συνέπειες για τους λαούς και την ειρήνη.

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις είχαν και έχουν στο στόχαστρό τους την επέκταση της οικονομικής, πολιτικής και γεωστρατηγικής επιρροής τους, την εκμετάλλευση και καταδυνάστευση χωρών και λαών προκειμένου να επεκτείνουν και να επιβάλουν τα ληστρικά συμφέροντά τους.

Στο φόντο των παραπάνω εξελίξεων στην χώρα μας η πολιτική της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και των υπόλοιπων του συστημικού πολιτικού μπλοκ, στηρίζουν με όλες τους τις δυνάμεις τα επιθετικά και τυχοδιωκτικά σχέδια του ιμπεριαλισμού.

Η ανανέωση της συμφωνίας για την πολεμική βάση της Σούδας, η δημιουργία νέας στην Αλεξανδρούπολη, η πρόσφατη συμφωνία ΗΠΑ – Ελλάδας για τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των F-16 η οποία αγγίζει το αστρονομικό ποσό των 2,4 δις δολαρίων, δείχνουν ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ βάζει την χώρα μας σε επικίνδυνες περιπέτειες και την εντάσσει στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και ταυτόχρονα δυναμώνει τις σχέσεις εξάρτησης με τον ιμπεριαλισμό.

Η ιμπεριαλιστική, επιθετική και επεκτατική πολιτική είναι η αιτία των πολέμων, των καταστροφών και του ξεριζωμού χιλιάδων προσφύγων από τις χώρες τους ενώ η φτώχεια και η εξαθλίωση σε άλλες χώρες που είναι στην σφαίρα επιρροής και εκμετάλλευσης των ίδιων αυτών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων προκαλεί μαζική φυγή και μετανάστευση προς τις Δυτικές και Ευρωπαϊκές χώρες.

Η συμφωνία Ε.Ε – Τουρκίας, το κλείσιμο των συνόρων οδήγησε τα τελευταία χρόνια σε μια ανείπωτη τραγωδία όπου χιλιάδες εγκλωβισμένοι μετανάστες – πρόσφυγες βρήκαν φρικτό θάνατο στην Μεσόγειο.

Η κατάσταση αυτή σε συνδυασμό με την όξυνση των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων για τον λαό και τους εργαζόμενους στην χώρα μας έδωσε τροφή στα ακροδεξιά και φασιστικά μορφώματα και στην χρυσαυγίτικη συμμορία να οργανωθούν, να αναπτυχθούν, να αποκτήσουν λαϊκά ερείσματα και να εκπροσωπηθούν στο Κοινοβούλιο.

Με σημαία τον αντικομμουνισμό, την φασιστική βία, την ξενοφοβία, τον ρατσισμό προσπάθησαν (και με την ποικιλόμορφη βοήθεια του συστήματος) να απλώσουν τα δίχτυα τους στις λαϊκές και εργατικές συνοικίες. Επιδίωξαν να κρύψουν επιμελώς τους δεσμούς και τις σχέσεις τους με το κεφάλαιο, τους εφοπλιστές που είναι τα πραγματικά αφεντικά τους και αυτοί πιστά μαντρόσκυλα στην υπηρεσία τους.

Στο πλαίσιο αυτό δημιούργησαν τάγματα εφόδου με τα οποία επιχειρούσαν με επιθέσεις φασιστικής βίας να αλώσουν διάφορες γειτονιές και συνοικίες.

Η δολοφονία του μουσικού αντιφασίστα Παύλου Φύσσα πριν 4 χρόνια αποκάλυψε πλήρως την εγκληματική της φυσιογνωμία και δράση.

Τον τελευταίο χρόνο η νεοναζιστική οργάνωση έχει περιέλθει σε μια φάση βαθειάς κρίσης η οποία εκφράζεται με αποχωρήσεις βουλευτών και άλλων στελεχών, με την οργανωτική συρρίκνωση, το κλείσιμο γραφείων της, με την λαϊκή κοινωνική περιθωριοποίησή της.

Παράλληλα η δίκη της χρυσαυγίτικης συμμορίας έχει εισέλθει σε μια κρίσιμη καμπή στην οποία χρειάζεται περισσότερο από ποτέ η μαζική αγωνιστική παρέμβαση στις συνεδριάσεις του Εφετείου για να αποτραπούν οι φασιστικές προκλήσεις, όπως έγινε πρόσφατα σε βάρος δύο γυναικών.

Επίσης οι πρόσφατες επιθέσεις ενάντια στο συνεργείο αφισοκόλλησης της ΠΕΝΕΝ, η επίθεση στα Σεπόλια και άλλες δείχνουν ότι τα τάγματα εφόδου υπάρχουν, δραστηριοποιούνται και επιβάλλεται μαχητική παρέμβαση ενάντια στην φασιστική βία και απειλή.

Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν και τις τεράστιες κυβερνητικές ευθύνες στην ανοχή που δείχνουν αλλά και στην προστασία που παρέχουν οι δυνάμεις της αστυνομίας στην δημόσια εμφάνιση της νεοναζιστικής ομάδας.

Η ΠΕΝΕΝ τιμώντας την επέτειο των 44 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου καλεί τον κλάδο να πάρει μέρος στην κατάθεση στεφανιού στις 16/11/2017 στο Πολυτεχνείο, ώρα 12 και στην αντιϊμπεριαλιστική συγκέντρωση στις 17 Νοέμβρη 2017 στις 4.30 μ.μ

Πειραιάς 14/11/2017

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Περισσότεροι από 15.000 επιστήμονες από 184 χώρες, μεταξύ των οποίων 40 από την Ελλάδα, συνυπογράφουν μια προειδοποίηση προς την ανθρωπότητα, σχετικά με τους μεγάλους περιβαλλοντικούς και άλλους κινδύνους που απειλούν τη Γη.

Ουσιαστικά πρόκειται για μια ανανέωση, μετά από 25 χρόνια της ανάλογης προειδοποίησης, που το 1992 είχε απευθύνει η Ένωση Ανησυχούντων Επιστημόνων και την οποία είχαν υπογράψει τότε οι περισσότεροι εν ζωή νομπελίστες και πάνω από 1.700 άλλοι επιστήμονες. Η πρώτη εκείνη έκκληση μιλούσε για την επερχόμενη «τεράστια ανθρώπινη αθλιότητα» και έναν πλανήτη «ανεπιστρεπτί ακρωτηριασμένο», όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Το νέο «καμπανάκι» με τίτλο «Δεύτερη προειδοποίηση των επιστημόνων του κόσμου προς την ανθρωπότητα» που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «BioScience», επισημαίνει ότι, με εξαίρεση τη βελτίωση της τρύπας του όζοντος και τη σχετική προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, οι εξελίξεις μέσα στην τελευταία 25ετία δεν είναι καθόλου θετικές.

Μεταξύ άλλων, ανάμεσα στις δύο προειδοποιήσεις, όπως γράφουν, έχει υπάρξει μια μείωση κατά 26% στην ποσότητα του πόσιμου νερού που είναι διαθέσιμο ανά κεφαλή διεθνώς, μια αύξηση κατά 75% στην έκταση των νεκρών ζωνών των ωκεανών, μία απώλεια σχεδόν τριών δισεκατομμυρίων στρεμμάτων δασικής γης (που τα περισσότερα μετατράπηκαν σε γεωργικές καλλιέργειες), μία συνεχής αύξηση των εκπομπών των «αερίων του θερμοκηπίου και των παγκόσμιων θερμοκρασιών, μια περαιτέρω αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, μία μείωση κατά σχεδόν 30% στους αριθμούς των θηλαστικών, ερπετών, αμφίβιων, πουλιών και ψαριών κά.

«Η ανθρωπότητα δεν κάνει τα επείγοντα βήματα που χρειάζονται για να διασφαλίσει την επαπειλούμενη βιόσφαιρά μας» αναφέρουν οι χιλιάδες επιστήμονες και τονίζουν ότι στη συντριπτική πλειονότητά τους οι απειλές που είχαν επισημάνει το 1992, όχι μόνο παραμένουν, αλλά «οι περισσότερες, με ανησυχητικό τρόπο, χειροτερεύουν».

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον καθηγητή Ουίλιαμ Ριπλ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Όρεγκον, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, ότι αν και η δεύτερη προειδοποίησή τους δεν εισακουσθεί, θα υπάρξουν δυσοίωνες συνέπειες, όπως η καταστροφική απώλεια της βιοποικιλότητας, η κλιματική αλλαγή, η αποψίλωση των δασών, η λειψυδρία, ο υπερπληθυσμός και η εξαθλίωση ολοένα περισσότερων ανθρώπων.

«Σύντομα», υπογραμμίζουν, «θα είναι πια πολύ αργά για να αλλάξουμε πορεία και ήδη ο χρόνος μας εξαντλείται. Πρέπει να αναγνωρίσουμε στις καθημερινές ζωές μας και στους θεσμούς της διακυβέρνησής μας ότι η Γη με όλες τις μορφές της ζωής είναι το μόνο μας σπίτι».

Όπως αναφέρουν, θα χρειασθεί μεγάλη πίεση από την κοινή γνώμη για να πεισθούν οι πολιτικοί ηγέτες να αναλάβουν διορθωτικές πρωτοβουλίες προς τη σωστή κατεύθυνση, με στόχο την αποτελεσματικότερη προστασία της φύσης, τον οικογενειακό προγραμματισμό και τον έλεγχο των γεννήσεων, την καλύτερη εκπαίδευση, ιδίως των γυναικών, την υγιεινή διατροφή με έμφαση στη φυτοφαγία, την ευρύτερη υιοθέτηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και άλλων «πράσινων» τεχνολογιών κα.

Οι επιστήμονες έκαναν γνωστό, ότι συνέστησαν μια νέα ανεξάρτητη διεθνή οργάνωση, τη Συμμαχία των Επιστημόνων του Κόσμου (Alliance of World Scientists) για να ενισχύσουν τη συλλογική φωνή τους και να ευαισθητοποιήσουν καλύτερα την παγκόσμια κοινή γνώμη.

Όποιος Έλληνας επιστήμονας θέλει, μπορεί να συνυπογράψει την προειδοποίηση στη διεύθυνση: scientistswarning. forestry.oregonstate.edu

Πηγή: newsbeast.gr