Άρθρο του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ

Η διεθνής έκθεση των Ποσειδωνίων θεσμοθετήθηκε πριν 50 χρόνια εν μέσω της φασιστικής χούντας η οποία τον στήριξε φανατικά και με πολυπρόσωπη συμμετοχή δήλωσε την πλήρη υποστήριξή της στον θεσμό ο οποίος αποσκοπούσε να προβάλει και να αναδείξει «τα επιτεύγματα του εφοπλιστικού κεφαλαίου» το οποίο με το κοσμοπολίτικο χαρακτήρα αποζητούσε την δημοσιότητα τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας μας.

Παράλληλα ο θεσμός αυτός εδραιώθηκε προκειμένου το τυχοδιωκτικό τμήμα της ποντοπόρου ναυτιλίας να αναδείξει μέσα στην κοινωνία και τα λαϊκά στρώματα την τάχα σπουδαιότητα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας σε συνθήκες διεθνούς ανταγωνισμού, την ικανότητα και το επιχειρηματικό δαιμόνιο των ελλήνων εφοπλιστών, την οξυδέρκεια και την εξωστρέφειά τους. Να αναπαράγει την θεωρία περί δήθεν συνεισφοράς του ελληνικού εφοπλισμού στην χώρα και στην εθνική οικονομία και προφανώς μέσα από αυτή την διεθνή έκθεση να ενισχυθεί ο ρόλος των εφοπλιστών στην διεθνή ναυτιλία, στη ναυλαγορά, στις ναυτασφαλιστικές εταιρείες, να αξιοποιήσουν και να καρπωθούν τα αποτελέσματα που παράγει αυτή η διεθνής σύναξη του εφοπλιστικού κεφαλαίου και των εμπλεκόμενων επιχειρήσεων, σχημάτων, μονάδων και ομίλων.

Κατά συνέπεια πέρα από τις μπουρδολογίες και τα επικοινωνιακά φληναφήματα ο χαρακτήρας και το περιεχόμενο αυτής της έκθεσης ήταν και παραμένει η προβολή της εφοπλιστικής επιχειρηματικότητας, η επιδίωξή τους να ανέβουν ακόμη περισσότερο στην παγκόσμια ναυτιλιακή πυραμίδα, να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία τους.

Πιστό σύμμαχο στις επιχειρηματικές του επιδιώξεις είχε και έχει το εφοπλιστικό κεφάλαιο το υποταγμένο πολιτικό σύστημα, τα αστικά – μικροαστικά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα και σχήματα τα οποία στηρίζουν με κάθε τρόπο αυτό το άθλιο και σάπιο θεσμικό σύστημα που διαχρονικά κατοχυρώθηκε και το οποίο παρείχε και εξασφάλισε μια πρωτόγνωρη επιχειρηματική ασυδοσία στους έλληνες εφοπλιστές.

Στην ίδια κατεύθυνση είχε και έχει πιστό σύμμαχο το συνδικαλιστικό κατεστημένο της ΠΝΟ στο οποίο το εφοπλιστικό κεφάλαιο είχε και έχει την κηδεμονία και τον απόλυτο έλεγχο ώστε να μην θιγεί το καθεστώς της εργασιακής γαλέρας, η μαύρη χαμηλόμισθη ανασφάλιστη εργασία, η άγρια εκμετάλλευση των Ναυτεργατών των τρίτων χωρών, το σύστημα των εγκριτικών πράξεων και των μειωμένων συνθέσεων, αλλά και να εισέρχονται στα ταμεία της ΠΝΟ εκατομμύρια ευρώ σε ετήσια βάση από τις συμφωνίες με τα πειρατικά σημαιών ευκαιρίας πλοία των ελλήνων εφοπλιστών.

Επιβεβαίωση αυτών των ισχυρισμών μας αποτελεί η αντιμετώπιση και η προβολή των Ποσειδωνίων από το σύνολο του συστημικού μπλοκ των ΜΜΕ. Το σύνολο του αστικού τύπου, των ηλεκτρονικών μέσων κοινωνικής δικτύωσης αφιέρωσε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο πολυτελή πολυσέλιδα ένθετα εκατοντάδων σελίδων για να προβάλει το εφοπλιστικό κεφάλαιο, ακόμη και η Εφημερίδα των Συντακτών επιστρατεύτηκε για πρώτη φορά σε αυτή την αποστολή…..

Δεσπόζουσα θέση στα εκατοντάδες αυτά δημοσιεύματα και αφιερώματα ήταν ο ρόλος των ελλήνων εφοπλιστών στην παγκόσμια ναυτιλία, η πρωτιά σε χωρητικότητα και αριθμό πλοίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο πρωταγωνιστικός ρόλος των ελλήνων εφοπλιστών που κατέχουν τις πρώτες θέσεις στην διεθνή ναυτιλία και βεβαίως συνοδεύονταν από ένα απίστευτο και πρωτοφανές λιβάνισμα της επιχειρηματικότητας και της ικανότητάς τους στην επικράτηση έναντι των ανταγωνιστών τους.

Μαζί με τα παραπάνω στις σελίδες του αστικού τύπου, μέσα στα οποία περιλαμβάνονται τα έντυπα και οι εφημερίδες των ίδιων των εφοπλιστών, όπου εκεί παρελαύνουν οι εφοπλιστές που έχουν επίσημο και θεσμικό ρόλο, οι πολιτικοί εκπρόσωποι των κομμάτων, Ο Υπουργός Ε.Ν αλλά και πολλοί ακόμη εκπρόσωποί τους που έχουν αρμοδιότητες στον ευρύτερο τομέα της ναυτιλίας. Φυσικά σε ορισμένες περιπτώσεις δεν λείπουν και αυτοί που αποτελούν τον μαϊντανό στην γλάστρα του εφοπλισμού και συμπληρώνουν το πάζλ στην τριμερή ταξική συνεργασία και με τον λόγο τους δίνουν τα διαπιστευτήρια στο εφοπλιστικό λόμπυ σαν πιστοί του σύμμαχοι.΄

Ξεχωρίζουμε και σημειώνουμε ορισμένους από τους βαρύγδουπους τίτλους που αγιοποιούν το τυχοδιωκτικό τμήμα του εφοπλισμού στην ποντοπόρο ναυτιλία.

«Ναυτιλία: Αιώνια και παγκόσμια δύναμη του ελληνισμού»,

«Ας μην υποβιβάζουμε ότι είναι άξιον εθνικής τιμής» (εδώ επιστρατεύεται ο Κουντουριώτης….), η αναφορά έχει σημασία, νόημα και απεύθυνση….

«Η Ναυτιλία αποτελεί στρατηγικό αναπτυξιακό τομέα της χώρας»,

«Τα επιτεύγματα της Ναυτιλίας συμβάλουν στην ευημερία των εθνών» (Αυτός είναι ο πολυπράγμων πρόεδρος της Ε.Ε.Ε ),

«Παγκόσμια η ηγεμονία των ελλήνων εφοπλιστών»,

«Οι 50 ισχυρότεροι έλληνες εφοπλιστές που πρωταγωνιστούν διεθνώς». Για αυτούς θα γράψουμε προσεχώς αναλυτικά….

«Πόλος έλξης για 1900 εταιρίες»

Οι παραπάνω τίτλοι αφορούν τις εφημερίδες: «Το Βήμα» που αφιέρωσε 114 σελίδες, η «Ναυτεμπορική» με 154 σελίδες και ουραγό την «Εφημερίδα των Συντακτών» με 20 σελίδες, η τελευταία ανέλαβε την προβολή των κυβερνητικών στελεχών και της πολιτικής ηγεσίας του ΥΕΝ….

Στην κατεύθυνση αυτή ο αστικός τύπος που στην πλειοψηφία του ελέγχεται ασφυκτικά από το εφοπλιστικό κεφάλαιο, έχει εφαρμόσει το σύστημα της μαύρης λίστας αποσιωπώντας πλήρως τις θέσεις του ταξικού αγωνιστικού κινήματος και κυρίως της ΠΕΝΕΝ που είναι η μοναδική συνδικαλιστική δύναμη στον Ναυτεργατικό χώρο που αντιπαλεύει την πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της εφοπλιστικής ασυδοσίας και έχει τεθεί εκτός των τειχών……. του συστήματος, ενώ θέση έχουν μόνο οι γνωστοί κλακαδόροι και χειροκροτητές της εφοπλιστικής πολιτικής….

Στην φετινή 50η έκθεση των Ποσειδωνίων και στα εγκαίνιά της παρέστη για άλλη μια φορά ο Τσίπρας ο οποίος με την σειρά του και αυτός συνόδευσε την ομιλία του με εκτεταμένες αναφορές για την μεγάλη συμβολή της Ναυτιλίας στην χώρα, επανέλαβε ως παπαγάλος των εφοπλιστών τα επιτεύγματα του εφοπλισμού δηλώνοντας περιχαρής ότι αυτή αποτελεί σήμερα το 20% του παγκόσμιου εμπορικού στόλου και το 50% του ευρωπαϊκού σε όρους χωρητικότητας ενώ υπογράμμισε ότι η επιχειρηματική τους δραστηριότητα «αποτελεί βαρύνων μέγεθος στο ΑΕΠ της χώρας» και ισχυρίστηκε ότι μόνο το 2017 το ναυτιλιακό συνάλλαγμα ξεπέρασε τα 9 δις ευρώ, σχεδόν 20% παραπάνω από το 2016.

Στην συνέχεια παραδέχθηκε ότι στην περίοδο της 8ετούς ελληνικής κρίσης το κομμάτι της ποντοπόρου ναυτιλίας δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα και σε αυτό σημείωσε ήταν αρωγός η ελληνική πολιτεία…. Επίσης ανέφερε το σχέδιο των εφοπλιστών και της κινεζικής COSCO ώστε να αναδειχθεί ο Πειραιάς στην κύρια πύλη της Ευρώπης για το διαμετακομιστικό εμπόριο ενώ υποσχέθηκε στο εφοπλιστικό λόμπυ ότι η κυβέρνησή του θα εργασθεί στην κατεύθυνση να εξελιχθεί ο Πειραιάς σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό ναυτιλιακό κέντρο που θα μειώνει την απόσταση από Λονδίνο και Σιγκαπούρη.

Ταυτόχρονα ομολόγησε ότι με την ασκούμενη ναυτιλιακή πολιτική αναβαθμίζονται οι υποδομές που χρειάζεται η ελληνική ναυτιλία και προωθούνται δράσεις που διευκολύνουν τους εφοπλιστές τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας…..

Στο κλείσιμό του επιχείρησε ανεπιτυχώς να κάνει αναφορά και στον Ναυτεργατικό κόσμο και ως σύγχρονος πολιτικάντης και ακολουθώντας τα χνάρια όλων των αστών πολιτικών με ξεδιάντροπο και υποκριτικό τρόπο αναφέρθηκε στα «ηρωϊκά πληρώματα που τα καταφέρνουν υπό συνθήκες πολλές φορές αδιανόητες για τα συνηθισμένα ανθρώπινα μέτρα».  

Επισημάνσεις για την ομιλία του Πρωθυπουργού

Ο Πρωθυπουργός ενώ αναγνώρισε ότι η ποντοπόρος ναυτιλία δεν θίχτηκε καθόλου από την κρίση, συγκάλυψε πλήρως το καθεστώς της εφοπλιστικής φορολογικής ασυλίας, η αξία του στόλου τους ξεπερνάει τα 100 δις δολάρια ενώ τα κέρδη τους την τελευταία 10ετία έχουν ξεπεράσει το αστρονομικό ποσό των 60 δις ενώ από την άλλη για αυτά τα ιλιγγιώδη κέρδη δεν έχουν πληρώσει ούτε μισό ευρώ στο ελληνικό δημόσιο!!!

Η φορολογία στα πλοία (η μοναδική) επί της χωρητικότητας των πλοίων σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 27/75 και σύμφωνα με τα στοιχεία του εθνικού λογιστηρίου ανέρχεται στο εκπληκτικό ποσόν των 15 εκατομμυρίων ευρώ τον χρόνο όταν η αντίστοιχη των Ναυτεργατών ξεπερνάει σε ετήσια βάση τα 57 εκατομμύρια ευρώ!!!!!

Επίσης ο Πρωθυπουργός στην κατεύθυνση εξαπάτησης και επικοινωνιακής ψευτιάς «παρέλειψε» να αναφέρει ότι από τα 4400 ποντοπόρα πλοία ελληνικών εφοπλιστικών συμφερόντων μόνο τα 760 φέρουν την ελληνική σημαία, τα υπόλοιπα έχουν βρει καταφύγιο στις σημαίες ευκαιρίας και σε αυτά επικρατεί η εργασιακή ζούγκλα της μαύρης ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης εργασίας ενώ στα υπό ελληνική σημαία κατά μέσο όρο απασχολούνται 4 έλληνες Ναυτεργάτες επί 23 έως 25 ατόμων.

Στην ίδια γραμμή πλεύσης ο Πρωθυπουργός «πρώτη φορά αριστερά» δεν ανέφερε ούτε λέξη, έστω και προσχηματικά, για το μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας και της αποβολής των ελλήνων Ναυτεργατών από την ελληνική Ναυτιλία, το οποίο είναι το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα στις τάξεις της Ναυτεργασίας…..

Επίσης ο Πρωθυπουργός «παρέλειψε» να σημειώσει ότι ολόκληρος ο μηχανισμός του ΥΕΝ εντός και εκτός της χώρας είναι μόνιμα «επιστρατευμένος» να υπηρετεί τα συμφέροντα των εφοπλιστών σε κάθε χώρα ξεχωριστά όσο και στα διεθνή φόρα στα οποία ταυτίζονται οι θέσεις της κυβέρνησης με αυτά των ελλήνων εφοπλιστών.

Επίσης «παρέλειψε» να σημειώσει ο κ. Τσίπρας ότι το ναυτιλιακό συνάλλαγμα που εισρέει στην χώρα, ένα μεγάλο τμήμα είναι οι μισθοί και οι δαπάνες κοινωνικής ασφάλισης των Ναυτεργατών….

Φυσικά ο κατάλογος είναι ατέλειωτος των όσων παρέλειψε ο κ. Τσίπρας, αρκούμαστε να υπογραμμίσουμε το κυριότερο, ότι το σύνολο των προεκλογικών και προγραμματικών επαγγελιών με βάση τα οποία ψηφίστηκε η κυβέρνησή του τόσο τον Γενάρη του 2015 όσο και τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου σύμφωνα με το πρόσφατο κείμενο της κυβέρνησης και του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ πετιέται οριστικά στο καλάθι των αχρήστων και υιοθετούνται και τυπικά οι «σύγχρονες και ρεαλιστικές θέσεις» του παρασιτικού εφοπλισμού όπως ακριβώς ορίζει η δική τους ατζέντα, τα δικά τους συμφέροντα, δηλαδή της ανταγωνιστικότητας και της παραπέρα αύξησης της κερδοφορίας τους.

Αναφορικά με το όψιμο και κάλπικο ενδιαφέρον του Πρωθυπουργού για τα «ηρωϊκά πληρώματα» θεωρούμε ότι δεν είναι μόνο προσχηματική, υποκριτική και κουτοπόνηρη η αναφορά του αυτή, αλλά και βαθύτατα προκλητική αφού η κυβέρνησή του επί 3,5 χρόνια σε αυτά τα ηρωϊκά πληρώματα από πλευράς απασχόλησης αλλά και εργασιακών συνθηκών είναι σταθερά απέναντί τους με την ασκούμενη αντιλαϊκή πολιτική η οποία είχε και έχει ως πρόσημο την εξυπηρέτηση των εφοπλιστικών συμφερόντων.

Τα προβλήματα και οι εξελίξεις από την πολιτική της κυβέρνησης στην ανεργία, την κοινωνική ασφάλιση και τα εργασιακά δικαιώματα σε όλες τις κατηγορίες πλοίων επιβεβαιώνουν πλήρως τις θέσεις μας και διαψεύδουν τις αθλιότητες και τα ψεύδη του κ. Τσίπρα.

Η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν προ πολλού κάνει τις πολιτικές τους επιλογές, έχουν ταχθεί με το μεγάλο κεφάλαιο και τα συμφέροντά του. Όποιο επικοινωνιακό τέχνασμα για να εμφανιστούν ως ουδέτεροι ή ότι πατάνε σε δύο βάρκες ή ακόμη περισσότερο ότι συμμερίζονται ή ότι συμπονούν για τα προβλήματα των εργαζομένων στην σκληρή και ταξική διαμάχη που εξελίσσεται στην χώρα μας, θα πέσει στο κενό.

Η αδυσώπητη κοινωνική – οικονομική πραγματικότητα για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα δείχνει ότι οι αστικές πολιτικές, ανεξάρτητα πώς ονομάζεται το κόμμα που τις υπηρετεί, ωφελούν τα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχίας και του μεγάλου κεφαλαίου του ευρωενωσιακού κατεστημένου και αποδεικνύονται καταστροφικές για τους εργαζόμενους, τον λαό και την χώρα μας.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

«Κυβέρνηση και λαός που δεν θέτουν καθαρά το θέμα της εξόδου από την ΕΕ και της σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τους θεσμούς του, και μιλούν για αλλαγές μέσω συναίνεσης ή ανοχής της αστικής τάξης, είναι καταδικασμένοι σε οικτρή αποτυχία», λέει στο Πριν ο Γιάννης Περακάκης, μηχανολόγος μηχανικός και μέλος του Συντονιστικού της πρωτοβουλίας αποδέσμευσης από την ΕΕ ΔιΕΕξόδου, μετά τις εξελίξεις στην Ιταλία.

Συνέντευξη στον Γιάννη Ελαφρό

Γίνεται συνείδηση πλέον ότι η ΕΕ δεν είναι ο παράδεισος της δημοκρατίας και της ευημερίας αλλά μια συμμαχία εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου

 Πως κρίνετε την άρνηση του ιταλού προέδρου της Δημοκρατίας να αποδεχθεί ως νέο υπουργό Οικονομικών τον Πάολο Σαβόνα, επειδή είναι αντίπαλος του ευρώ;

Η οικονομική πολιτική των ιταλικών κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια στηρίχθηκε στη γνωστή συνταγή της λιτότητας (λόγω και του τεράστιου δημόσιου χρέους ύψους 2,3 τρισ. ευρώ, 132% του ΑΕΠ), η οποία έπληξε τα λαϊκά στρώματα, τη στιγμή που το χρέος συνέχισε την ανοδική του πορεία. Τα αποτελέσματα ήταν η διαρκής ύφεση, μείωση εισοδημάτων και πτώση της κατανάλωσης. Τη δυσαρέσκεια του ιταλικού λαού εκμεταλλεύτηκαν το κίνημα διαμαρτυρίας Πέντε Αστέρια και το ακροδεξιό μόρφωμα της Λέγκας, που κατόρθωσαν να αποσπάσουν σημαντικά ποσοστά στις τελευταίες εκλογές.

Η σφικτή οικονομική πολιτική που εκπορεύεται από τις Βρυξέλλες δεν έπληξε όμως μόνο τον ιταλικό λαό αλλά και την κερδοφορία του κεφαλαίου. Η άρχουσα τάξη στην Ιταλία επιχειρεί να διασφαλίσει τα συμφέροντά της, αφού η διόγκωση του δημόσιου χρέους περιορίζει τις κρατικές χρηματοδοτήσεις και ενισχύσεις προς τους επιχειρηματίες, ενώ πρέπει να συνυπολογιστεί και η πολύ δύσκολη κατάσταση των ιταλικών τραπεζών που κατέχουν μεγάλους όγκους προβληματικών δανείων, καθώς η χώρα βρίσκεται σε πλήρη στασιμότητα εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες.

Ήταν επόμενο λοιπόν η νέα υποψήφια κυβέρνηση συνεργασίας να θέσει ζητήματα πιθανής αναθεώρησης του βασικού νομοθετικού πλαισίου της ΕΕ και να ζητεί την κατοχύρωση της δυνατότητας στα κράτη – μέλη να αποσυρθούν από τη νομισματική ένωση (αν και μετά τις αντιδράσεις οι δύο ηγέτες έκαναν στροφή δηλώνοντας αποφασισμένοι να μην θέσουν υπό αμφισβήτηση το κοινό νόμισμα).

Η άρνηση του Ιταλού προέδρου να δεχθεί τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης δείχνει ότι μια ισχυρότερη μερίδα του ιταλικού κεφαλαίου είναι αποφασισμένη να ταυτίσει την πορεία της με το ευρώ και τον σκληρό πυρήνα της ΕΕ και δεν επιθυμεί καμία αλλαγή, ακριβώς όπως το επέλεξε και η αστική τάξη στην Ελλάδα. Το μεγάλο ιταλικό βιομηχανικό εξαγωγικό κεφάλαιο, που είναι συγκεντρωμένο στο Βορρά, είναι κερδοφόρο και έχει προσαρμοστεί στην ευρωζώνη, σε συνεργασία πάντα με το ξένο κεφάλαιο που έχει προσβάσεις στο ιταλικό πολιτικό σύστημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα φερέφωνα της αστικής τάξης στην Γερμανία άρχισαν αμέσως να χαρακτηρίζουν τεμπέληδες και άχρηστους τους Ιταλούς, όπως ακριβώς έκαναν και για τους Έλληνες. Η αντιμετώπιση είναι ενιαία.

Τι σημαίνει αυτό για τη δημοκρατία στην ΕΕ; Είδαμε δημοψηφίσματα να επαναλαμβάνονται μέχρι να βγουν τα κατάλληλα αποτελέσματα, είδαμε άλλα να ακυρώνονται όπως στην Ελλάδα, τώρα βλέπουμε και εκλογές ουσιαστικά να αναιρούνται;

 Από την πλευρά της αστικής δημοκρατίας προφανώς και πρόκειται για πολιτικό πραξικόπημα γι αυτό και οι οργισμένες αντιδράσεις στην Ιταλία, που ζητούν την παραπομπή του προέδρου για εσχάτη προδοσία. Από την άλλη μεριά όμως όλοι γνωρίζουμε ότι διαχρονικά η αστική δημοκρατία, σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες, χρησιμοποιεί κάθε τρόπο για να χειραγωγήσει τους πολίτες ώστε να εκφραστούν στις εκλογές όπως θα ήθελε η αστική τάξη. Όταν δεν το επιτυγχάνει τότε εγκαταλείπει τα προσχήματα και τους όρκους πίστης στους «θεσμούς», καταργεί και «ελευθερίες» και «δικαιώματα» και «εκλογές».

Η αστική δημοκρατία δεν είναι δεδομένη αν απειληθούν έστω και ελάχιστα οι πυλώνες της στρατηγικής της και τα συμφέροντα της ολιγαρχίας.

Υπέρμαχοι της ΕΕ υποστηρίζουν πως ήταν σωστή η αντίδραση του ιταλού προέδρου γιατί φράζει το δρόμο στην ακροδεξιά. Είναι έτσι;

 Μπορεί σήμερα όλο το υποτιθέμενο φιλελεύθερο πολιτικό σύστημα στην Ευρώπη να καταδικάζει υποκριτικά την ακροδεξιά, είμαστε σίγουροι όμως ότι όταν οι συνθήκες το επιβάλουν η ακροδεξιά θα επιστρατευτεί άμεσα για να χτυπηθεί κάθε λαϊκή διεκδίκηση. Ο Μακρόν στην Γαλλία, που ακολουθεί μια πλήρως αυταρχική και αντεργατική πολιτική χαρακτηρίζοντας ως τεμπέληδες όσους αντιδρούν, δεν μπορεί να μας πείσει για την δημοκρατική του ευαισθησία όπως ακριβώς δεν μπορεί να πείσει και ο Ιταλός πρόεδρος. Δεν είναι η ακροδεξιά στον στόχο τους αλλά οι ίδιοι οι λαοί.

Θεωρείτε πως έρχεται ξανά στην επικαιρότητα το αίτημα της αποδέσμευσης από την ΕΕ;

Ας δούμε τι περιελάμβανε (μεταξύ άλλων) το πρόγραμμα της συνεργασίας. Ανατροπή της πολιτικής της λιτότητας, ειδικά υπέρ των οικονομικά αδύναμων. Επιλεκτική προστασία υπέρ των ιταλών παραγωγών και των αγροτών. Μείωση του δημόσιου χρέους όχι μέσω μέτρων λιτότητας αλλά με αύξηση της εσωτερικής ζήτησης. Καμία αύξηση του ΦΠΑ. Μείωση των φόρων επί των καυσίμων. Κούρεμα οφειλών των οικονομικά αδυνάμων προς την εφορία. Βασικό εισόδημα 780 ευρώ το μήνα για όλους. Μείωση των ορίων συνταξιοδότησης. Περισσότερη χρηματοδότηση για τις τοπικές αστυνομικές δυνάμεις, αλλά και για τις ένοπλες δυνάμεις. Διεκδίκηση από την ΕΚΤ διαγραφής χρέους ύψους 250 δισ. ευρώ, το οποίο δημιουργήθηκε από την αγορά ιταλικών ομολόγων από την ΕΚΤ στο πλαίσιο της ποσοτικής χαλάρωσης.

Θυμίζει δηλαδή το περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του οποίου όλοι γνωρίζουμε την κατάληξη. Είναι ενδεικτικό ότι μετά τις αντιδράσεις των Βρυξελλών και κυρίως του Βερολίνου πολλά από τα παραπάνω μέτρα άρχισαν να αμβλύνονται ή και να αναιρούνται.

Κυβέρνηση και λαός που δεν θέτουν καθαρά το θέμα της εξόδου από την ΕΕ και της σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τους θεσμούς του, και όχι απλώς αλλαγών μέσω συναίνεσης ή ανοχής της αστικής τάξης, είναι καταδικασμένοι σε οικτρή αποτυχία.

Μήπως ο στόχος της εξόδου από την ΕΕ αποτελεί πλέον σχέδιο της εθνικιστικής ακροδεξιάς;

Πιστεύουμε ότι η στάση του κόσμου απέναντι στην ΕΕ έχει αρχίσει να αλλάζει ριζικά. Γίνεται κοινή συνείδηση πλέον ότι η ΕΕ δεν είναι ο παράδεισος της δημοκρατίας και της ευημερίας αλλά μια συμμαχία εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου. Ιστορικά η ακροδεξιά ποτέ δεν ήταν εχθρός της ολιγαρχίας. Απλώς τώρα εκμεταλλεύεται την λαϊκή δυσαρέσκεια προς άγραν εκλογικής πελατείας και διεκδίκησης πολιτικού ρόλου.

 Μήπως για να επιτευχθεί ο στόχος της εξόδου πρέπει να τεθεί αταξικά, δηλαδή και από τη σκοπιά του εργαζόμενου λαού και από τη σκοπιά μερίδων του κεφαλαίου;

Ο συγχωρεμένος ο Λάσκαρης κατάργησε την πάλη των τάξεων από το 1976! Είναι χαρακτηριστικό ότι το επιχείρημα των απανταχού υπερασπιστών της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού είναι ότι επιχειρηματίες και εργαζόμενοι έχουν κοινά συμφέροντα! Όταν όμως μεγάλες επιχειρήσεις απολύουν μαζικά χιλιάδες εργαζόμενους (ακριβώς για να είναι ανταγωνιστικές) τότε σφυρίζουν αδιάφορα. Οι εργαζόμενοι έχουν μόνο ένα δρόμο. Να διεκδικούν μαχητικά αυτά που δεν θα τους χαρίσει κανείς.

 Ποια στάση οφείλει να κρατήσει η Αριστερά απέναντι στην ΕΕ;

Η ευρωπαϊκή και η ελληνική αριστερά αδυνατεί να διαδραματίσει τον ρόλο που θα μπορούσε παρόλο που έχει και τα θεωρητικά εργαλεία αλλά (τουλάχιστον στην Ελλάδα) και ρεαλιστικές προτάσεις για αλλαγή πορείας. Είναι ένα μεγάλο θέμα που κάποτε πρέπει να ανοίξει. Δυστυχώς η αδυναμία της αριστεράς αφήνει χώρο σε άλλες δυνάμεις να εμφανίζονται δήθεν ως αντισυστημικές και φιλολαϊκές.

Και η συμβολή της ΔιΕΕξόδου;

Η ΔιΕΕξοδος στηρίζει αυτό που είπαμε και παραπάνω. Ότι δηλαδή συναίνεση και συμμαχία με μερίδα του κεφαλαίου σημαίνει σίγουρη αποτυχία. Μόνος δρόμος η πάλη για έξοδο από την ΕΕ προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων. Τίποτε δεν χαρίζεται.

Πηγή: prin.gr

Του Γ. Γ.

Η «εθνικόφρων» προπαγάνδα ενάντια στους κομμουνιστές είχε ιστορικές περιόδους που στο οπλοστάσιο της έβαζε τα πιο εξωφρενικά «επιχειρήματα», ανακαλύπτοντας ότι μπορεί να εφεύρει ένας αρρωστημένος εγκέφαλος και ειδικά ότι αντιστρατευόταν στην κατεστημένη "ηθική διαπαιδαγώγηση" της εποχής.

Εξόριστους κομμουνιστές να βιάζουν συντρόφισσες τους, σεξουαλικά όργια στα οποία συμμετείχαν «παιδιά (αγόρια και κορίτσια) από 10 μέχρι 14 ετών» και στα οποία πρωτοστατούσαν κομμουνιστές «ακόλαστοι διαφθορείς», κομμουνιστές γιατρούς να μεταδίδουν αφροδισιακά νοσήματα για να ... σπρώξουν εργάτες προς τον κομμουνισμό, ενώ θραύση έκαναν οι "αποκαλύψεις" του τύπου: «ανευρέθησαν στις σπηλιές, στα βουνά, στις ρεματιές και στους λόγγους μαζί με τους αντάρτας και φυγοδικούντας κομμουνιστάς πλήθος κοριτσιών με σημεία κατά και παρά φύσιν ασελγείας».

Κάνουμε αυτή την αναφορά με αφορμή το γεγονός ότι σαν σήμερα, 02/06/1933, η αστική δικαστική εξουσία δίκασε έξι κομμουνιστές γιατρούς (Πατσούρα, Σιδερίδη, Αντωνιάδη, Τζαμαλούκα, Καμαριώτη και Ζεκάκο), με την γελοία κατηγορία ότι μετέδιδαν στους εργάτες σκόπιμα αφροδισιακά νοσήματα για να τους εξαθλιώσουν και να τους οδηγήσουν έτσι προς τον κομμουνισμό!
Αν και φυσικά στην ακροαματική διαδικασία αυτή η εξωφρενική, γελοία, κατηγορία καταρρέει η δικαστική εξουσία, κομμάτι από το σώμα της κρατικής εξουσίας, εμφανώς πολιτικά και σκληρά ταξικά προσανατολισμένη, όπως και σήμερα, καταδικάζει τους 3 πρώτους γιατρούς και τον κομμουνιστή φαντάρο Τατασόπουλο σε 6 μήνες φυλακή και 1 μήνα εξορία.

Είναι η εποχή του περίφημου Βενιζελικού «ιδιωνύμου» -για να μην ξεχνάμε ποιος ήταν κι’ αυτός ο «μεγάλος» αστός ηγέτης- που κάθε «τρελή» κατηγορία ενάντια στους κομμουνιστές έβρισκε έδαφος να ανθίσει. Και σ’ αυτή την κατεύθυνση τα «σεξουαλικά όργια» που υποτίθεται επιδίδονταν κομμουνιστές/ιες ήταν στην πρώτη γραμμή της καθεστωτικής προπαγάνδας.

Λίγους, λοιπόν, μήνες μετά την καταδίκη των κομμουνιστών γιατρών που αναφέραμε, συγκεκριμένα στις 17/6/1933 ο Δόλιος Οργανισμός Λαμπράκη (ΔΟΛ) με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα που έχουν τα «Αθηναϊκά Νέα» επιτίθενται στους εξόριστους κομμουνιστές με την κατηγορία ότι βιάζουν τις συντρόφισσες του. (Η συκοφαντική επίθεση του Συγκροτήματος συμπίπτει με τις προετοιμασίες καθόδου στην Αθήνα των φασιστικών (αλλά και υποστηρικτών του Βενιζέλου) ΕΕ από την Θεσσαλονίκη. Διαβάστε περισσότερα εδώ).

Θα χρειαζόμαστε ολόκληρο βιβλίο για να αναφέρουμε την αστική προπαγάνδα για τα "σεξουαλικά όργια των εαμοσλάβων συμμοριτών" κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.
Περιοριζόμαστε στο να αναφέρουμε την μορφή που πήρε η καθεστωτική προπαγάνδα πάντα στοχεύοντας την κομμουνιστική ηθική στα "πέτρινα χρόνια" που υπήρξαν μετά την ήττα όταν οι βόμβες ναπάλ του Τρούμαν και τα δολάρια του Μάρσαλ είχαν καταφέρει να δαμάσουν ένα μεγαλείο ψυχής, τα ιδανικά που ατσάλωναν τους μαχητές του ΔΣΕ.

Το παρακάτω είναι ένα απόσπασμα ενός βιβλίου που έχει γράψει ένα πρωτοκλασάτο στέλεχος του ένοπλου δοσιλογισμού των Ταγμάτων ασφαλείας, που αργότερα σταδιοδρόμησε σαν αξιωματικός, -με «μεγάλες επιδόσεις» κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου- φτάνοντας στις ανώτατες βαθμίδες, του λεγόμενου «Εθνικού Στρατού» (Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του ταξίαρχου).

Το βιβλίο εκδόθηκε το 1952, έχει τίτλο «Ιστορία των Ταγμάτων Ασφαλείας» και ο συγγραφέας του ονομαζόταν  Διονύσιος Παπαδοπουλος.

Σημείωση: Κρατήσαμε την ορθογραφία και το συντακτικό του προτύπου. Αποσπάσματα του βιβλίου αναπαράχθηκαν από πολλές φυλλάδες του μετεμφυλιακού καθεστώτος, ενώ συμπεριλαμβανόταν στα Ιστορικά αρχεία που διατηρούσε το Γενικό Επιτελείο Στρατού. (Οι υπογραμμίσεις δικές μας).

«Μα η πιο μεγάλη συμφορά που μας έκανε ο κομμουνισμός, είναι ότι κατόρθωσαν να διαφθείρη ψυχικός και σωματικός τα παιδιά μας. Την Ελληνικήν Νεολαίαν μας, την οποίαν επότισε με το δηλητήριον της διαφθοράς και της ακολασίας και ιδού κατά ποιον απαίσιον και σατανικόν τρόπον.

Ένα παρακλάδι της οργανώσεως του ΕΑΜ είναι το παιδικό κίνημα. [...] Η οργάνωσις αυτή παρελάμβανε τα παιδιά, (αγόρια και κορίτσια) από 10 μέχρι 14 ετών. Οπως όπως όλοι γνωρίζετε εις την ηλικίαν αυτήν αρχίζει το σεξουαλικόν ένστικτον.

Ακόλαστοι διαφθορείς, που ήσαν φυσικά αξιόλογα στελέχη του ΚΚΕ, εχρησίμευαν ως "Δάσκαλοι" των αθώων αυτών παιδιών και η σπουδαιότερη διδασκαλία τους ήτανε να γαργαλίζουν και να εξάπτουν μεθοδικά το γεννετήσιον ένστικτον.

Τα εδίδασκον π.χ. όταν ένα αγόρι συναντά στο δρόμο ένα κορίτσι να του λέη καλημέρα χρυσό μου ... να το πιάνη από το χέρι και να κάθωνται παράμερα κάτω από ένα ίσκιο ή στην λιακάδα και να συζητούν ελεύθερα για ό,τι θέλουν.

Ταυτοχρόνως οι ακόλαστοι αυτοί παιδαγωγοί (ήσαν συνήθως ένας κομμουνιστής και μία κομμουνίστρια σε κάθε συγκέντρωσι) παρουσιάζουν εις τα παιδιά αισχρές σκηνές εκ τον φυσικού.
Άλλοτε πάλι εχάϊδευαν και αγκάλιαζαν τα πιο μεγαλύτερα παιδιά και τα έσπρωχναν να ακολουθούν μόνα των τον δρόμον τον ορμεμφύτου.

Για να εξουδετερώσουν την επιρροήν των γονέων, τους έλεγαν συγχρόνως ότι αυτοί δεν έχουν κανένα δικαίωμα να τα συμβουλεύουν, να τα μαλώνουν ή να τα κτυπούν. 
Τα μπόλιαζαν έτσι με μίσος για τους πραγματικούς προστάτας, για εκείνους που λαχταρούσαν να τα φέρουν στον δρόμον της αρετής και εμπότιζαν τας ψυχάς των με την αποστροφή για το καλό και την ηθική. Και το παιδί, όπως ξέρουμε όλοι, στερείται λογικής και ακολουθεί τον δρόμον του ενστίκτου, που είναι σ' αυτή την ηλικία η ροπή προς το κακό. [...]

Η ΕΠΟΝ, άλλο παρακλάδι του ΕΑΜ, οι νέοι από 15-24 ετών ανήκον εις τούτην, ήτανε μία οργάνωσις για τα αγόρια και άλλη για τα κορίτσια.
Εγίνοντο όμως από καιρού εις καιρόν και συνεδριάσεις μικταί. Αύται εκανονίζοντο με τέτοιο τρόπο που να μην επέρχεται ο κόρος και να διατηρήται ο νέος εις διαρκή έξαψιν και έτσι να κατέχεται από διαρκή ζωηράν επιθυμίαν δια την οργάνωσιν.

Στας συνεδριάσεις αυτός εγίνοντο ανάλογοι διδασκαλίαι, όπως και στο παιδικό κίνημα, αλλά βαθύτερες και μεθοδικότερες. Τους εδίδασκαν πως οι γονείς μας, οι διδάσκαλοί μας, οι προϊστάμενοί μας, και οι άνθρωποι γενικά που κατέχουν θέσεις και αξιώματα είναι ολέθριοι εχθροί μας, γιατί μας εμποδίζουν να χαρούμε την ελευθερία, που η φύσις εχάρισε εις όλα τα όντα. Δεν έχουν κανένα δικαίωμα εις τας πράξεις μας. και να μας δίδουν οδηγίες και διαταγές. Όλοι είμαστε ίσοι με τα αυτά δικαιώματα. [...]

Aι κοιναί συνεδριάσεις που κρατούσαν συνήθως έως τας πρωινάς ώρας εγίνοντο άλλοτε εις το ύπαιθρο και άλλοτε μέσα στα σπίτια, όπου ωρισμένας στιγμάς έσβηναν το φως δι’ ευνόητους σκοπούς. [...]

Το αποτέλεσμα: Κατά τας εκστρατείας του Τάγματος ανευρέθησαν στις σπηλιές, στα βουνά, στις ρεματιές και στους λόγγους μαζί με τους αντάρτες και φυγοδικούντας κομμουνιστάς πλήθος κοριτσιών με σημεία κατά και παρά φύσιν ασελγείας.
Εξ αυτών το 40% εις ενδιαφέρουσαν κατάστασιν. Εις όλα τα κρυσφύγετα. αλλά και στις τσέπες πολλών κοριτσιών, ανευρέθησαν φάρμακα δια αφροδίσια νοσήματα.

Να γιατί αυτή η συμφορά που μας βρήκε είναι η μεγαλύτερη. [...] Κατάρα εις τους απαίσιους διαφθορείς της Ελληνικής νεότητος. Κατάρα εις τους εχθρούς της φυλής μας»

«Άρωμα εκλογών» με φτηνά «μπαλώματα», που αποτελούν «καθρεφτάκια για ιθαγενείς»  αντί πραγματικά θετικών για την κοινωνία μέτρων, καταγγέλλει η ΛΑ.Ε. ότι αποπνέει το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας για την αδήλωτη εργασία, το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση. Η κυβέρνηση, επιβεβαιώνοντας ότι η αντίστροφη μέτρηση, ακόμη και για μια μακρά προεκλογική περίοδο έχει αρχίσει, προχωρά σε διαγραφές προστίμων, «δωράκια» προς τους εργοδότες (ένταξη του ΣΒΒΕ στους κοινωνικούς εταίρους) και χάρισμα χρεών σε ΟΤΑ και εκκλησιαστικά ΝΠΔΔ.

Από την άλλη μεριά δεν υπάρχει καμία αναφορά για την απλήρωτη εργασία, για την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, για την αντιμετώπιση της ανεργίας.

Τα μέτρα ασπιρίνες, τα οποία προτείνονται μόνο για λόγους επικοινωνιακούς και απευθύνονται στους εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους καθώς και στους αστέγους που δημιούργησαν οι αντιλαϊκές πολιτικές των μνημονίων, ουσιαστικά αποτελούν εμπαιγμό και δεν αντιμετωπίζουν τα προβλήματα, που έχουν μεγάλα τμήματα του ελληνικού πληθυσμού που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας

Η τραγική πραγματικότητα, το δράμα που συνεχίζουν να ζουν μέσα σε ακόμη πιο δυσμενείς συνθήκες, στη μεγάλη πλειονότητα τους, τα νοικοκυριά, οι νέοι, οι γυναίκες και οι συνταξιούχοι δεν καλύπτεται πίσω από επικοινωνιακές «φούσκες».

Η κοινωνία θα δώσει την ηχηρή απάντηση της απέναντι στις ασκούμενες αντιλαϊκές πολιτικές με κοινωνικούς αγώνες αλλά και στις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, όσα επικοινωνιακά παιχνίδια κι αν κάνει η κυβέρνηση με τη στήριξη, σιωπηρή και μη, των παλαιομνημονιακών κομμάτων.

Πηγή: iskra.gr