Τα σκάνδαλα των «χαμένων αρχαίων και πολύτιμων αντικειμένων-ευρημάτων-εκθεμάτων» στο Βρετανικό Μουσείο δεν έχουν τέλος, καθώς παράνομες πωλήσεις και κλοπές μέσα από το ίδιο το Μουσείο βγαίνουν στην επιφάνεια συχνά, καθιστώντας το τουλάχιστον ανεπαρκές και «αμήχανο» τόσο ως προς το κοινό του όσο κι ως προς την επιστημονική κοινότητα.

Και ενώ δεν έχει περάσει πολύς καιρός, από τότε που το Βρετανικό Μουσείο άνοιξε (συγκεκριμένα στις 26 Σεπτεμβρίου του 2023) μια ιστοσελίδα για την ανάκτηση των κλεμμένων αντικειμένων, ευελπιστώντας ότι αυτό θα συντελέσει στον εντοπισμό των κλεμμένων αντικειμένων, μια κίνηση απελπισίας για την «αίγλη» που έχτιζε για αιώνες, πλέον έρχονται στο φως παράνομες αγοραπωλησίες μέσω του… eBay.

Δεν θα πιάσουμε την ιστορία των σκανδάλων με τις ληστείες-κλοπές μέσα από το ίδιο το Μουσείο, με εφόρους, επιμελητές και διευθυντές (δες Φίσερ) να λεηλατούν το ίδιο το Μουσείο και να βγάζουν στο «σφυρί» αρχαιότητες-πολιτιστικά αγαθά, καθώς για αυτό το θέμα έχω επεκταθεί σε προηγούμενο άρθρο, το οποίο μπορείς να βρεις και να διαβάσεις εδώ:

Τα θέματα που απασχολούν τους τομείς του πολιτισμού, των αποθετηρίων (δηλαδή των Μουσείων), της πολιτιστικής διπλωματίας αλλά και προστασίας των πολιτιστικών αγαθών είναι, ότι κλονίζεται η ασφάλεια των αρχαιοτήτων του κόσμου «εκ των έσω». Από ανθρώπους που εργάζονται στο Βρετανικό Μουσείο (στην προκειμένη), από επιστήμονες που έχουν σπουδάσει αρχαιολογία, ιστορία, τέχνη, διπλωματία και όχι από «κοινούς» ληστές ή εγκληματίες. Και όπως θα δούμε παρακάτω, αυτοί οι άνθρωποι, οι επιφανείς, όχι μόνο δεν ελέγχονται, φυλακίζονται, αντίθετα τους δίνεται επιπλέον δύναμη.

Το πρώτο «καμπανάκι» του Ιττάι Γκραντέλ το 2016

Η ιστορία γνωστή από τον περασμένο χρόνο: Το σκάνδαλο των ύποπτων κλοπών έκανε γνωστό ένας Δανός έμπορος αρχαιοτήτων ονόματι Ιττάι Γκραντέλ, ο οποίος όπως αποδείχτηκε, είχε ειδοποιήσει πριν από δυο χρόνια το Βρετανικό Μουσείο για τα κλεμμένα αντικείμενα (ολόκληρη συλλογή από 942 μη καταγεγραμμένα αντικείμενα) που είχε βρει μέσα στις σελίδες του eBay, αφού ο ίδιος είχε αγοράσει μισοτιμής 70 αντικείμενα από αυτή την ιστοσελίδα και τα είχε μεταπουλήσει χρυσάφι!

Η ιστορία του εμπόρου ξεκινάει το 2016, όταν έκανε τη γνωστή του «βόλτα» στο eBay χαζεύοντας την επόμενή του αγορά και πέφτοντας πάνω σε κάτι αρκετά ασυνήθιστο από την έμπειρη, πλέον, ματιά του: Ένας πολύτιμος λίθος με ανάγλυφη παράσταση του Πρίαπου (θεός της γονιμότητας κατά τα αρχαία χρόνια, γιος της Αφροδίτης και του Διόνυσου) να πωλείται 40 λίρες από τον χρήστη με το όνομα «sultan1966».

Ο «sultan1966» δεν ήταν άγνωστος στον έμπορο, καθώς οι συναλλαγές τους μέσα από το eBay μετρούσαν πάνω από δυο χρόνια. Ωστόσο, ο Ιττάι, για καλή μας τύχη, διαθέτει φωτογραφική μνήμη, συνειδητοποίησε ότι τον συγκεκριμένο εγχάρακτο πολύτιμο λίθο κάπου τον είχε ξαναδεί. Και δεν είχε άδικο, καθώς ο Πρίαπος άνηκε στο Βρετανικό Μουσείο και ήταν καταγεγραμμένος στους καταλόγους του!

«Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι ήταν το ίδιο αντικείμενο και τότε ήταν που ήμουν πολύ μπερδεμένος με όλη την κατάσταση» θα πει ο έμπορος.

Αν και ο χρήστης «sultan1966» αφαίρεσε γρήγορα τον λίθο προς πώληση από την ιστοσελίδα, το κακό δεν άργησε να γίνει, με τον έμπειρο έμπορο να ξετυλίγει το κουβάρι του σκανδάλου, που δεν ταρακούνησε αρχικά το Βρετανικό Μουσείο, αλλά απλά του προκάλεσε έναν μικρό… πονοκέφαλο. Και πώς να μην του προκαλέσει πονοκέφαλο, όταν ένα από τα πιο φημισμένα και παλιά Μουσεία του κόσμου δεν έχει καταγράψει και αποδελτιώσει πάνω από 2,4 εκατομμύρια ευρήματα-αντικείμενα από τη συνολική του συλλογή των 8 εκατομμυρίων αντικειμένων;; (Ρητορική ερώτηση προφανώς-Ντροπιαστική πρόταση για το συγκεκριμένο Μουσείο).

Ωστόσο, ο έμπορος δεν έμεινε εκεί και ρώτησε τον χρήστη, τον λόγο που είχε αφαιρέσει από την ιστοσελίδα τον πολύτιμο λίθο. Η απάντηση που έλαβε από τον χρήστη-πωλητή ήταν, ότι το εν λόγω αντικείμενο άνηκε στην αδερφή του, η οποία πλέον δεν ήθελε να το πουλήσει!

Να τονιστεί εδώ, ότι ο πολύτιμος λίθος με τον εγχάρακτο Πρίαπο αποτελούταν από μια χρυσή βάση και υπολογίζεται ότι κοστίζει 15.000 λίρες.

Το δεύτερο «καμπανάκι» του Ιττάι Γκραντέλ το 2020

Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2020, και ο γνωστός έμπορος παρατηρεί σε ιστοσελίδα-αγοραπωλησιών έναν ακόμα πολύτιμο λίθο με την κεφαλή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αυγούστου. Μαντέψτε; Και αυτός ο λίθος όχι μόνο ανήκε στο Βρετανικό Μουσείο, αλλά είχε μεταπωληθεί από διάφορα άτομα, με τον πρώτο πωλητή να διαθέτει το όνομα «sultan1966»!!

Κάτι δεν πήγαινε καλά και ο Ιττάι σαν ένας άλλος Ιντιάνα Τζόουνς θα το ανακάλυπτε. Άρχισε να χτενίζει τα αρχεία του υπολογιστή του με όλα τα αντικείμενα που είχε αγοράσει από τον «sultan1966», ανακαλύπτοντας, ότι η πρώτη του αγορά από αυτόν τον πωλητή ήταν το 2014. Η ηλεκτρονική απόδειξη που είχε κοπεί για το πρώτο αντικείμενο, τον βοήθησε να ανακαλύψει το όνομα του πωλητή, το οποίο ήταν Πίτερ Χινγκς.

«Μια απόδειξη από την PayPal πρέπει να επισυναφθεί σε έναν πραγματικό τραπεζικό λογαριασμό. Αυτό πρέπει να είναι το πραγματικό του όνομα» θα πει ο Ιττάι Γκραντέλ.

«sultan1966» το διαμάντι του Μουσείου

Ο Πίτερ Χινγκς ή αλλιώς «sultan1966» ήταν ο επιμελητής του Βρετανικού Μουσείου στο τμήμα «Ελλάδας-Ρώμης». Απίστευτο; Όχι και τόσο θα σχολιάσω με τη σειρά μου. Αν και ο Ιττάι φαίνεται να σοκαρίστηκε με αυτή την αποκάλυψη:

«Θυμάμαι ότι ξεκάθαρα μου σηκώθηκαν τα μαλλιά, σοκαρίστηκα».

Μετά από ένα «σαφάρι» έρευνας και αποκαλύψεων του εμπόρου για τον επιμελητή του Μουσείου (ηλεκτρονικές αποδείξεις, έρευνα στα social media κ.α.), ο ίδιος θα καταλήξει:

«Δεν βγαίνει άλλο συμπέρασμα από αυτό. Είναι αυτό που φαίνεται, ότι ο έφορος του Βρετανικού Μουσείου κλέβει το δικό του Μουσείο».

Τι και εάν ο δεύτερος πωλητής, ονόματι Μάλκολμ Χάι, προειδοποιήσε και αυτός με τη σειρά του το Βρετανικό Μουσείο για τον πολύτιμο λίθο, τι και εάν αντικείμενα «χάνονταν» ξαφνικά μέσα από το Μουσείο, ο Πίτερ Χινγκς το 2021 πήρε προαγωγή ως αναπληρωτής επικεφαλής του τμήματος «Ελλάδας και Ρώμης», έχοντας μάλιστα χτίσει τη φήμη ότι βοήθησε στον εντοπισμό κλεμμένων αρχαιοτήτων σε όλο τον κόσμο. Επίσης η ίδια κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου τον περιέγραφε ως «έναν παγκοσμίου φήμης επιμελητή» το 2015, αφού βοήθησε στην επιστροφή ενός κλεμμένου αγάλματος 2.000 ετών στη Λιβύη!! (Να, που δεν γίνονται τέτοια μόνο στην Ελλάδα, μου βγήκε κάπως να το πω…).

Η συνέχεια της νέας επαγγελματικής πορείας του Πίτερ Χινγκς αναμενόμενη: Ως επικεφαλής πλέον στο τμήμα του προσπάθησε να διώξει ανθρώπους, άλλαξε δεδομένα από υπολογιστές για να κρύψει στοιχεία, υπονοώντας ότι πολλά αντικείμενα του Μουσείου είχαν χαθεί δεκαετίες νωρίτερα. Παραποίησε καταλόγους με χαμένα αντικείμενα, τα οποία αργότερα μεταπωλούσε σε ιστοσελίδες. Αποκορύφωμα όλων αυτών, η πλαστογραφημένη σημείωση του Πίτερ για ένα αντικείμενο ως χαμένο, που έμοιαζε ότι είχε γραφτεί το 1963!!

Τον Δεκέμβριο του 2021 με τον Πίτερ Χινγκς ακόμα επικεφαλής τμήματος, και τα «χαμένα» αντικείμενα να αυξάνονται μετά από επιτόπιο έλεγχο, το Μουσείο προσλαμβάνει μισθωμένο επιμελητή και διενεργείται μια δεύτερη άκρως απόρρητη έρευνα, αποκαλύπτοντας ότι περισσότερα από 300 αντικείμενα είχαν καταστραφεί ή κλαπεί (πολλά έφεραν γρατζουνιές από πένσα). Το τελικό πόρισμα του επιμελητή, ήταν ότι σε μια μόνο αποθήκη έλειπαν 1.161 αντικείμενα, περισσότερα από τα τρία τέταρτα του συνόλου του περιεχομένου της.

Το πόρισμα έφτασε στον πρόεδρο του Μουσείου, Τζορτζ Όσμπορν, τον οποίον είχε προειδοποιήσει μήνες πριν και ο έμπορος Ιττάι, με τον πρώτο να δηλώνει:

«Λοιπόν, αυτό πρέπει να συνδέεται με εκείνο το email που είδα πριν από μερικούς μήνες». (Τζιμάνι ο πρόεδρος, σόρι Τζορτζ).

Φυσικά, μετά από τις αποκαλύψεις ο Πίτερ Χινγκς τέθηκε σε αναστολή, με την Αστυνομία να κάνει φύλλο και φτερό το σπίτι του, ανακαλύπτοντας χειρόγραφες σημειώσεις και έντυπες οδηγίες για την επεξεργασία αρχείων μουσείων, ενώ κατέσχεσαν και αντικείμενα που πιστεύεται ότι προέρχονταν από τις συλλογές του Μουσείου.

«Είμαι 100% σίγουρος ότι έχουμε τον άνθρωπό μας, ξέρουμε ποιος έχει κλέψει αυτά τα αντικείμενα. Βρέθηκαν στο σπίτι του κέρματα που λείπουν» θα πει ο Όσμπορν. (Ο Πίτερ αρνήθηκε ότι αυτά τα νομίσματα προέρχονταν από το μουσείο, δηλώνοντας ότι ανήκαν σε νεκρό συγγενή του).

Τελικά, ο Χινγκς απολύθηκε από το Βρετανικό Μουσείο τον Ιούλιο του 2023, περισσότερα από δύο χρόνια αφότου ο Γκραντέλ είχε σημάνει για πρώτη φορά τον κώδωνα του κινδύνου, με τον Όσμπορν να τονίζει, ότι ο έμπορος έκανε εξαιρετική εξυπηρέτηση στο μουσείο και λυπόταν που δεν τον είχαν ακούσει αρχικά!!

Για την ιστορία και για να μην σας αφήσω με ερωτήματα: Ο Ιττάι έχει παραδώσει περισσότερους από 360 πολύτιμους λίθους που πιστεύει ότι ανήκουν στο Μουσείο, δηλώνοντας: «Ενθαρρύνω όλους όσους έχουν στην κατοχή τους τέτοιους πολύτιμους λίθους να κάνουν ότι και εγώ και απλώς να παραδώσουν τους λίθους πίσω στο Μουσείο».

Και ερχόμαστε στο σήμερα με ουσιώδη ερωτήματα, που ίσως να μην απαντηθούν ποτέ, καθώς δεν έχουν δηλωθεί από κάποιον αρμόδιο προς το Βρετανικό Μουσείο. Πώς το ξέρω, ακούω να με ρωτάτε και θα σας απαντήσω με το εξής απλό: Από τη δημιουργία ιστοσελίδας για την ανάκτηση των κλεμμένων αντικειμένων!

Η έλλειψη καταλογογράφησης όλων των αντικειμένων που βρίσκονται από την πιο φωτεινή προθήκη του Μουσείου έως και την πιο σκοτεινή του γωνία πάντα θα προσελκύει το «ενδιαφέρον» κάποιου επιμελητή και πάντα θα βλέπουμε αντικείμενα αρχαιολογικής-ιστορικής αξίας σε μια ιστοσελίδα να πωλούνται για 40 λίρες.

Η λύση ποια είναι; Μια ιστοσελίδα για την ανάκτηση κλεμμένων αντικειμένων, τα οποία δεν έχουν καταγραφεί, ένας έμπορος-συλλέκτης με «καλό μάτι» ή η συστηματική καταγραφή όλων των αντικειμένων-ευρημάτων από το παλαιότερο Μουσείο του κόσμου;

Αλήθεια, πόσες ακόμα ντροπιαστικές ιστορίες για το Βρετανικό Μουσείο θα βγουν ακόμα στη φως της δημοσιότητας; Πόσα θαμμένα σκάνδαλα κλοπών θα αντέξει ένα Μουσείο, που απαιτεί την παραδοχή της Ελλάδας, ότι του ανήκουν τα Γλυπτά του Παρθενώνα για να «σκεφτεί» να μας τα δανείσει και εάν; Ποιος και πώς προστατεύονται οι αρχαιότητες από ένα Μουσείο-σκάνδαλο; Ή τελικά θα αρκεστούμε σε διευθυντές και προέδρους με αλαζονικό ύφος, που μόνο απαιτούν και εν τέλει φανερώνονται ανεπαρκείς, αποκαλύπτονται ως κλέφτες, τελικά παραιτούνται και όλα καταλήγουν σε μια αέναη συζήτηση του «συρταριού»;

Πηγή: kosmodromio.gr

«Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο, καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε ζωή», έγραφε ο Καζαντζάκης στην «Ασκητική» του, για να καταλήξει στο δίλημμα αν «σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος ή η αθανασία;»

Αλλά τι συμβαίνει όταν η ζωή είναι μια καθημερινή αναμέτρηση με τον θάνατο; Τι συμβαίνει όταν η καθημερινότητα, όχι στην ισοπεδωμένη Γάζα, αλλά στη Δυτική Οχθη, υποτίθεται μακριά από την κόλαση των ισραηλινών βομβαρδισμών της Ράφας, δεν είναι παρά ένα διάλειμμα ανάμεσα στη μια καταστροφή και στην επόμενη; Τι γίνεται όταν αυτή η περίφημη «καθημερινότητα» είναι μια εναλλαγή πένθους για τους νεκρούς της προηγούμενης μέρας και κηδείας των νεκρών της σημερινής;

Αυτή τη σκληρή πραγματικότητα στους παλαιστινιακούς καταυλισμούς στη Δυτική Οχθη προσπάθησαν να καταγράψουν, με τις κάμερες, τις ψηφιακές ηχογραφήσεις, τα κείμενά τους και -κυρίως- τη μαρτυρία τους, ο Αντώνης Βραδής, ο Ross Domoney και ο Waleed Samer, Παλαιστίνιος που προσφέρθηκε ως «ξεναγός» στη θανάσιμη καθημερινότητα της Παλαιστίνης.

Το οδοιπορικό τους στη Δυτική Οχθη δεν είναι απλώς μια δημοσιογραφική, καταγραφική αποστολή. Είναι η συνειδητοποίηση ότι αυτό που αποκαλούμε γενοκτονία εις βάρος των Παλαιστινίων είναι μια συστηματική, καθημερινή επιχείρηση του κράτους του Ισραήλ που στοχεύει πρώτα απ’ όλα στον ανθό της παλαιστινιακής αντίστασης, στη νεολαία.

Το κατέγραψε η κάμερα, το κατέγραψαν οι ηχογραφήσεις. Ο 20χρονος Τζαφάρ είναι ο «μάρτυρας» που έγινε ρεπορτάζ. Τη μια μέρα φωτογραφίζεται με το όπλο του, περήφανος και οργισμένος μαχητής, τιμώντας έναν δολοφονημένο σύντροφό του. Και δυο μέρες μετά γίνεται ο ίδιος θύμα της ισραηλινής θηριωδίας, αντικείμενο πένθους και θρήνου από τους γονείς, τους φίλους, τους συντρόφους του.

Είμαστε περήφανοι ως «Εφ.Συν.» που συμβάλαμε στην πραγματοποίηση αυτής της αποστολής στη Δυτική Οχθη. Και κρατάμε την παρατήρηση των συνεργατών και συντελεστών της αποστολής πως, παρ’ όλο που οι φοιτητές και η νεολαία του κόσμου φωνάζει ότι «η Παλαιστίνη είναι παντού!», το πρόβλημα παραμένει ότι για την ηγεσία της Ε.Ε. και της Δύσης πριν από όλα «το Ισραήλ είναι παντού». Ο,τι κι αν κάνει.

Πηγή: efsyn.gr

Συνήθως όταν ένας πόλεμος οδεύει σε ήττα του ενός μέρους και γίνεται εμφανής η αδυναμία του ακόμη και να συνεχίσει να αμύνεται, τη σκυτάλη παίρνει η παράδοση ή οι διαπραγματεύσεις. Στην περίπτωση της Ουκρανίας, που μετά την παταγώδη αποτυχία της αντεπίθεσης χάνει κάθε μέρα το ένα χωριό μετά το άλλο, συμβαίνει το αντίθετο: την σκυτάλη παίρνει η εξάπλωση και η γενίκευση του πολέμου!

Η απόφαση των κρατών μελών του ΝΑΤΟ να ανάψουν το πράσινο φως στην Ουκρανία για να χρησιμοποιήσει τα όπλα τους σε επιθέσεις εντός του ρωσικού εδάφους ισοδυναμεί με κλιμάκωση του πολέμου. Κλιμάκωση μάλιστα πρωτοφανή, για τα ως τώρα δεδομένα.

Η άδεια των δυτικών κρατών συνοδεύεται σε λεκτικό επίπεδο από πλήθος περιορισμών, που υποτίθεται αποτρέπουν την κλιμάκωση. Στην πράξη, όμως, αν κάτι εξυπηρετούν είναι την μετακύλιση στη Ρωσία της ευθύνης για την επικείμενη κι αναπόφευκτη κλιμάκωση. Ας δούμε ορισμένες από αυτές. Η Γαλλία, για παράδειγμα, έδωσε την έγκρισή της  προσθέτοντας ότι η άδεια της αφορά στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη Ρωσία που έχουν πάρει ενεργό μέρος στην επίθεση κατά της Ουκρανίας. Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Ζενς Στόλτενμπεργκ, μιλώντας στον βρετανικό Economist, αναφέρθηκε σε νόμιμους στρατιωτικούς στόχους σε ρωσικά εδάφη. Οι ΗΠΑ, που ήδη από τον Φεβρουάριο του 2022 έχουν παραδώσει οπλισμό και υπηρεσίες αξίας 175 δισ.  δολ. στην Ουκρανία, εξειδίκευσαν ακόμη περισσότερο (στα λόγια) την άδεια τους, τονίζοντας ότι θα αφορά χτυπήματα που σχετίζονται με την εν εξελίξει επίθεση της Ρωσίας στο Χάρκοβο, που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας… Στην πραγματικότητα, ήδη όλες αυτές οι αιρέσεις που συνοδεύουν τις άδειες χρήσης του δυτικού οπλισμού έχουν ξεπεραστεί· είναι εδώ και πολλούς μήνες κενό γράμμα.

Πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι οι επιθέσεις στο ρωσικό σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης πυρηνικής επίθεσης που βρίσκεται στα εδάφη του Καζακστάν, 1.100 μίλια μακριά από την γραμμή του πολέμου, κι αφορά ενδεχόμενη επίθεση από Ινδία και Κίνα. Η συγκεκριμένη επίθεση των Ουκρανών, καίτοι απετράπη, όφειλε να σημάνει συναγερμό σε κάθε πολίτη του κόσμου, γιατί τέσταρε τη δυνατότητα νέκρωσης της αντιπυρηνικής θωράκισης της Ρωσίας, δηλαδή την αποτελεσματικότητα που θα έχει μια μελλοντική πυρηνική επίθεση εναντίον της Ρωσίας! Πρόκειται για βήμα που ισοδυναμεί όχι μόνο με κλιμάκωση αλλά με ραγδαία αναβάθμιση των απειλών στην ειρήνη, καθώς η Ρωσία που έχει κατ’ επανάληψη και δημόσια απειλήσει με πυρηνικό πλήγμα σε περίπτωση που απειληθεί, πέρα από ασκήσεις, δεν έχει προβεί σε κανένα πρακτικό μέτρο προετοιμασίας πυρηνικής επίθεσης, μέχρι στιγμής. Ουκρανία και ΝΑΤΟ το έπραξαν!

Η ανησυχία γίνεται πολύ μεγαλύτερη αν λάβουμε υπόψη μας ότι στην περίφημη «Στρατηγική ΝΑΤΟ 2030» που υιοθετήθηκε στην Σύνοδο Κορυφής του επιθετικού οργανισμού το 2016 περιλαμβάνεται το πρώτο πυρηνικό πλήγμα, ως απάντηση του σε περίπτωση που δεχθεί απειλή. Το πρώτο πυρηνικό πλήγμα επιβεβαιώθηκε στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες τον Ιούνιο του 2021. Παράλληλα, οι ανακοινώσεις για την δημιουργία νέας αντιπυραυλικής ασπίδας στην Ευρώπη, που έχει ξεκινήσει με γερμανική πρωτοβουλία από τον Ιούνιο του 2023 ενώ πρόσφατα εκδήλωσε και η Ελλάδα ενδιαφέρον ένταξης (προφανώς για να καλύπτουμε Σούδα, Άκτιο και Αλεξανδρούπολη), σχέδια επίθεσης υποδηλώνουν κι ας προβάλλονται ως μέσα άμυνας.

Η σοβαρότητα της «ουκρανικής» επίθεσης εναντίον των ρωσικών συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης υπογραμμίστηκε από τις αποστάσεις που φρόντισε ο Λευκός Οίκος να δείξει ότι τηρεί από τη συγκεκριμένη ενέργεια, όσο κι αν όλοι ξέρουν ότι κανένας Ουκρανός δεν θα εκτελούσε τέτοια ενέργεια χωρίς την έγκριση των ΗΠΑ. Έγραφαν χαρακτηριστικά οι New York Times στις 30 Μαΐου: «Τα χτυπήματα στα συστήματα των ραντάρ ανησύχησαν επίσης του αμερικανούς αξιωματούχους για κλιμάκωση, σύμφωνα με ανώτατο αξιωματούχο της διοίκησης Μπάιντεν. Η διοίκηση μετέφερε τη ανησυχία της αυτή την εβδομάδα στην Ουκρανία για τα πρόσφατα χτυπήματα με drones και πυραύλους εναντίον τουλάχιστον τριών σταθμών ραντάρ έγκαιρης πυρηνικής προειδοποίησης μέσα στη Ρωσία». Οι δε Financial Times την ίδια μέρα, ακριβώς στο ίδιο κλίμα, έγραφαν ότι «οι Ουκρανικές επιθέσεις στα δύο συστήματα ραντάρ που αποτελούν μέρος του συστήματος πυρηνικής προειδοποίησης της Μόσχας αποτέλεσαν ξεχωριστό σημείο σύγκρουσης με την Ουάσιγκτον, που ανησυχεί ότι μπορεί να προκληθεί η Μόσχα και να κλιμακώσει περαιτέρω τον πόλεμο». Κι όλα αυτά περιγράφονται σε ένα άρθρο σχετικά με την διμερή συμφωνία ασφάλειας που ετοιμάζονται να υπογράψουν οι ΗΠΑ με την Ουκρανία…

US to offer Ukraine security pact as tensions rise between allies https://t.co/KEO02qVWG6

— FT Europe (@ftbrussels) May 30, 2024

Οι προσπάθειες των ΗΠΑ να αποστασιοποιηθούν από τις προκλήσεις της Ουκρανίας αποδείχθηκαν κινήσεις εντυπωσιασμού όταν την ίδια ακριβώς ημέρα που αποκαλύφθηκε ότι η Ουκρανία (λειτουργώντας για μια ακόμη φορά ως αντιπρόσωπος) τεστάρει τα πυρηνικά ραντάρ της Ρωσίας στα σύνορα του Καζακστάν, οι ΗΠΑ της έδωσαν άδεια να χρησιμοποιεί τα όπλα τους στα βάθη της Ρωσίας!

Αν οι Ουκρανοί λειτουργούν ανεξέλεγκτα, τότε ποιο το περιεχόμενο της διμερούς συμφωνίας; Επίσης, γιατί τους δίνουν άδεια χρήσης των όπλων τους εντός της Ρωσίας;

Οι επιφυλάξεις με τις οποίες συνοδεύουν οι Δυτικοί την έγκριση των επιθέσεων στη Ρωσία αποσκοπούν στις εντυπώσεις γιατί ήδη η Ουκρανία με δυτικά όπλα έχει βομβαρδίσει κατ’ επανάληψη λαϊκές αγορές στο Ντονέτσκ σκοτώνοντας αθώους πολίτες, όπως και στη ρωσικήπόλη Μπελγκορόντ. Η Ουκρανία βομβάρδισε με drones ακόμη και το επιχειρηματικό διαμέρισμα της Μόσχας τον Αύγουστο του 2023. Χώρια των στρατιωτικών πληγμάτων στην Μαύρη Θάλασσα και την Κριμαία από drones ορισμένα εκ των οποίων μάλιστα είναι όμοια με εκείνα που σταθμεύουν στην αμερικανική βάση της Σούδας – μια «σύμπτωση» που θέτει την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή των επαπειλούμενων στόχων για αντίποινα…

Όλες αυτές οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν ενώ υποτίθεται πώς ούτε τα αμερικανοΝΑΤΟϊκά όπλα, ούτε οι αμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις χρησιμοποιούταν για χτυπήματα στο εσωτερικό της Ρωσίας… Μπορούμε να φανταστούμε επομένως τι έχει να συμβεί από δω και πέρα, που οι ΝΑΤΟϊκοί αξιωματικοί θα αποφασίζουν με λυτά χέρια από την πολιτική τους ηγεσία, σε ποια ρωσική πόλη θα ρίξουν τους επόμενους πυραύλους.

Η μεταφορά του πολέμου από τα ουκρανικά εδάφη στο εσωτερικό της Ρωσίας ισοδυναμεί μεν με κλιμάκωση που μας φέρνει πιο κοντά στον πυρηνικό πόλεμο, αλλά αν έρχεται κάτι να αποφύγει μεταθέτοντας το για το απώτερο μέλλον αυτό είναι η ολοκληρωτική ήττα της Ουκρανίας. Το ΝΑΤΟ, για πολλοστή φορά στην ιστορία του, έκανε μια επιλογή που αποδείχθηκε λανθασμένη – αν θεωρήσουμε ως στόχο του την υπεράσπιση της Ουκρανίας ως αιχμή του δόρατος στον πόλεμο κατά της Ρωσίας κι όχι την πώληση όπλων από τη ΝΑΤΟϊκή πολεμική βιομηχανία. Κι αντί να επιλέξει έναν έντιμο συμβιβασμό αποτρέποντας περαιτέρω ζημιές, επιλέγει να οδηγήσει τον πόλεμο σε ένα επίπεδο το οποίο ουδέποτε άλλοτε έχει δοκιμαστεί, δεδομένου ότι η μοναδική φορά προηγούμενης χρήσης πυρηνικών όπλων από τις ΗΠΑ έγινε σε μια ηττημένη χώρα, την Ιαπωνία.

Ο εμπρηστικός χαρακτήρας των αμερικανικών σχεδίων αποκαλύπτεται επίσης αν λάβουμε υπόψη μας ότι ακόμη και δυτικές πηγές ομολόγησαν στην Washington Post την 1^η Ιουνίου ότι η επέκταση του θεάτρου του πολέμου, με την άδεια βομβαρδισμού στο εσωτερικό της Ρωσίας, δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι σημαντικά στο πεδίο της μάχης. Ούτε καν να ανακόψει την ταχύτητα προέλασης του ρωσικού στρατού. Απλώς, θα μεταθέσει χρονικά την κατάρρευση του ουκρανικού στρατού, και θα αυξήσει τον φόρο αίματος και το κόστος της νίκης της Ρωσίας.

Η αμερικανοΝΑΤΟϊκή απόφαση κλιμάκωσης του πολέμου, μέσω της διεύρυνσης και διάχυσης των θεάτρου των μαχών, υποστηρίζεται επίσης από την απόφαση αποστολής εκπαιδευτών εντός της Ουκρανίας. Ως τώρα οι ΝΑΤΟϊκοί εκπαίδευαν τους Ουκρανούς, πριν τους ρίξουν στην κρεατομηχανή του πολέμου, για λίγες εβδομάδες, στην Πολωνία και τη Γερμανία. Η απόφαση μεταφοράς των εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων στο έδαφος της Ουκρανίας θα επιτρέψει την επίσημη μετακίνηση και στρατοπέδευση εντός της Ουκρανίας χιλιάδων οπλιτών και αξιωματικών από ΝΑΤΟϊκές χώρες που θα υπογράψουν διμερή συμφωνία με την Ουκρανία, μιας και συλλογική απόφαση εκ μέρους του ΝΑΤΟ δεν υφίσταται, κι ούτε πρόκειται για το άμεσο μέλλον. Ανεπίσημα ωστόσο πολεμούν κατά χιλιάδες οι ΝΑΤΟϊκοί στρατιώτες εναντίον της Ρωσίας. Το θα γίνει όμως όταν ένας πύραυλος Κινζάλ σκοτώσει δεκάδες ή εκατοντάδες στρατιωτικούς της Γαλλίας, της Γερμανίας ή της Αγγλίας; Ποια θα είναι η απάντηση των ΝΑΤΟϊκών;

Η επίσημη ανακοίνωση της αποστολής χερσαίων δυνάμεων στην Ουκρανία, με τους εκπαιδευτές να λειτουργούν σαν εμπροσθοφυλακή, προλειάνθηκε από την δήλωση του Μακρόν τον Φεβρουάριο ότι «τίποτε δεν αποκλείεται». Ήταν μια ανακοίνωση που φάνηκε να  ξαφνιάζει τις υπόλοιπες ΝΑΤΟϊκές χώρες, όπως την Γερμανία που δια στόματος Σολτς δήλωσε ότι «δεν θα υπάρχουν χερσαία στρατεύματα, ούτε στρατιώτες στο Ουκρανικό έδαφος σταλμένοι εκεί από ευρωπαϊκά κράτη». Αν οι προσεκτικοί αναγνώστες από την διατύπωση του γερμανού καγκελάριου κράτησαν ότι ευρωπαίοι στρατιώτες μπορούν να πάνε «κατά μόνας» ή στο πλαίσιο μιας δύναμης υπό την σημαία της ΕΕ, προσεκτικοί και απρόσεκτοι αναγνώστες κατάλαβαν ότι τα πάντα είναι πιθανά μετά την πρόσκληση της επικεφαλής της Επιτροπής Άμυνας της Γερμανικής Βουλής να κληθούν ξανά στα όπλα 900.000 έφεδροι Γερμανοί. Η δήλωση της Γερμανίδας έγινε μια μέρα μετά το πράσινο φως που άναψε και το Βερολίνο με τη σειρά του για χρήση των γερμανικών όπλων από τους Ουκρανούς εντός της Ρωσίας.

Οι επίσημες δηλώσεις για την αποστολή ΝΑΤΟϊκών εκπαιδευτών στην Ουκρανία αναμένεται να γίνουν στις 6 Ιουνίου στις πανηγυρικές εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν προς ανάμνηση της απόβασης στη Νορμανδία. Με την παρουσία μάλιστα του ίδιου του Μπάιντεν. Υπό μία έννοια είναι  πέρα για πέρα συμβολικό. Η περίφημη D-Day πραγματοποιήθηκε για να αποτρέψει τον Κόκκινο Στρατό να φτάσει μέχρι τα στενά της Μάγχης. Η Ευρώπη είχε ήδη απελευθερωθεί από τον Κόκκινο Στρατό, με τους Αμερικανούς να κοιτούν απαθείς αφού πρώτα με τις πολυεθνικές τους είχαν στηρίξει την άνοδο του Χίτλερ. Ογδόντα χρόνια μετά οι ελίτ της Ευρώπης, που στην πλειοψηφία τους παραδόθηκαν αμαχητί στην φασιστική λαίλαπα όταν έπρεπε να σώσουν την τιμή της αστικής δημοκρατίας, επιστρέφουν ξανά στην ζεστή αγκαλιά του αμερικάνου αδερφού για να ανταποδώσουν τη διάσωσή τους, εξορμώντας εναντίον της Ρωσίας για χάρη της Αμερικανοκρατίας και της πολεμικής τους βιομηχανίας…

 

Πηγή: kommon.gr

Συνεχίζεται για 3^η μέρα με την ίδια αποφασιστικότητα η απεργία στο Ω/Κ «ΑΙΓΑΙΟ» η οποία ξεκίνησε το περασμένο Σάββατο μετά από απόφαση της ΠΕΝΕΝ και των Σωματείων ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ.

Το πλήρωμα συμμετέχει σύσσωμο διεκδικώντας να τερματιστεί η ομηρία τους που ξεκίνησε το 2008 που η τότε  κυβέρνηση ενέταξε τα πληρώματα των Ω/Κ πλοίων του ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. σε ειδικό μισθολόγιο καταργώντας με τον τρόπο αυτό την εφαρμογή της ΣΣΕ Ακτοπλοΐας.

Από το 2008 έως σήμερα τα πληρώματα αυτά έχουν απωλέσει το 25% των αυξήσεων που δόθηκαν στην Ακτοπλοΐα και επιπλέον οι απώλειες στο εισόδημα τους επιβαρύνθηκαν δραματικά από την ιλιγγιώδη αύξηση του πληθωρισμού και της ακρίβειας με αποτέλεσμα οι αποδοχές τους να έχουν καταβυθιστεί!!

Επιπλέον εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται από τα Υπουργεία Οικονομικών και Ανάπτυξης ως Ναυτεργάτες δεύτερης κατηγορίας με την κυβέρνηση ουσιαστικά να μην αναγνωρίζει ότι είναι Ναυτικοί και συγκροτημένα πληρώματα στα σκάφη αυτά!

Δυστυχώς οι προσπάθειες και η παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ και του πληρώματος αυτά τα 16 χρόνια δεν οδήγησαν σε κανένα θετικό αποτέλεσμα.

Αυτή η άρνηση και η αδιαλλαξία όλων των κυβερνήσεων οδήγησε το πλήρωμα να πάρει πλέον στα δικά του χέρια και να αγωνιστεί με τα Σωματεία τους για την διεκδίκηση των αιτημάτων της!

Την συμπαράσταση στον αγώνα τους έχουν εκφράσει οι εργαζόμενοι στα ερευνητικά κέντρα και ινστιτούτα και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά.

Η κυβέρνηση αντί να δώσει λύση στο δίκαιο αίτημα των πληρωμάτων στα Ω/Κ σκάφη, προσέφυγε στο Πρωτοδικείο Πειραιά ζητώντας η απεργία να κριθεί ως παράνομη και καταχρηστική!

Το δικαστήριο σε χρόνο ρεκόρ όπως αναμενόταν έκανε δεκτή την αίτηση του ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. αντιγράφοντας απόλυτα τα επιχειρήματα που περιλαμβάνονται στο δικόγραφο τους!!! 

Η κυβέρνηση και η ανεξάρτητη δικαιοσύνη έδωσαν ακόμη ένα ξεκάθαρο δείγμα πώς αντιλαμβάνονται τα προβλήματα και τα δίκαια εργατικά αιτήματα.

Μετά την δικαστική απόφαση τόσο τα τρία Σωματεία όσο και το πλήρωμα αποφάσισαν να συνεχίσουν τον αγώνα μέχρι την τελική δικαίωση.

Σήμερα το πρωί στην απεργιακή σύσκεψη στο πλοίο αποφασίστηκε να γίνει κοινή παρέμβαση με σκοπό να γίνει άμεσα συνάντηση με τα Υπουργεία Οικονομικών και Ανάπτυξης.

Η ΠΕΝΕΝ έχοντας την σύμφωνη γνώμη του πληρώματος του Ω/Κ «ΦΙΛΙΑ» απέστειλε εξώδικο προς τους ίδιους φορείς διεκδικώντας το ίδιο αίτημα για το πλήρωμα του πλοίου που ανήκει και αυτό στο ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε.

Με την παρέμβαση των Σωματείων και των πληρωμάτων στο Υπουργείο Ανάπτυξης και Οικονομικών συμφωνήθηκε αύριο Τρίτη στις 2:00 μ.μ. να γίνει σχετική συνάντηση.

Καλούμε τους Ναυτεργάτες και το συνδικαλιστικό κίνημα να εκφράσουν την συμπαράσταση τους στον αγώνα των Ναυτεργατών των Ω/Κ πλοίων!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ