Την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων που φέρνει το 4ο μνημόνιο επιβεβαιώνει η έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, παρά την προσπάθεια της υπουργού Εργασίας Έφης Αχτσιόγλου να πείσει ότι οι προωθούμενες ρυθμίσεις διασφαλίζουν τις θέσεις εργασίας και τα εργασιακά κεκτημένα. Σαν να μην έφτανε αυτό, οι συντάκτες της έκθεσης υποστηρίζουν ότι ακόμα και το «κοινωνικό πλάνο» που προβλέπει το πολυνομοσχέδιο – το σχέδιο δηλαδή των εργοδοτών για την άμβλυνση των επιπτώσεων της ομαδικής απόλυσης – είναι «κενό γράμμα», καθώς δεν είναι υποχρεωτικό και δεν επιβάλλονται κυρώσεις στους εργοδότες που δεν το υιοθετήσουν.

Ειδικότερα, όπως αναφέρεται στο άρθρο 17 του 4ου μνημονίου: «Στο άρθρο 3 του ν. 1387/1983 (Α 110) προστίθεται παράγραφος 4 ως εξής: “4. Στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων με τους εκπροσώπους των εργαζομένων, ο εργοδότης μπορεί να θέσει υπόψη των εργαζομένων κοινωνικό πλάνο για τους υπό απόλυση εργαζόμενους, δηλαδή μέτρα άμβλυνσης των επιπτώσεων της απόλυσης, όπως ποσά για κάλυψη αυτασφάλισης, διαθέσιμα ποσά μέσω εταιρικής κοινωνικής ευθύνης για κατάρτιση και συμβουλευτική για επανένταξη της αγοράς εργασίας, ενέργειες για την αξιοποίηση των ειδικών προγραμμάτων του ΟΑΕΔ αντιμετώπισης της επαπειλούμενης ανεργίας των υπό απόλυση εργαζομένων καθώς και δυνατότητες, μεθόδους και κριτήρια για την κατά προτεραιότητα επαναπρόσληψή τους”».

Τι λέει η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής

Ειδικότερα, για το άρθρο 17 που αφορά τις απολύσεις αναφέρεται: «Με την υπό ψήφιση διάταξη µεταβάλλεται η διαδικασία των οµαδικών απολύσεων και η φυσιογνωµία της παρέµβασης της Διοίκησης κατόπιν και της ανωτέρω απόφασης του Δ.Ε.Ε. Αντίγραφα των εγγράφων, συµφώνως προς την παράγραφο 2 της υπό ψήφιση διάταξης, δεν θα υποβάλλονται πλέον στο Νοµάρχη και τον Επιθεωρητή Εργασίας, αλλά στο Ανώτατο Συµβούλιο Εργασίας. Επίσης, συµφώνως προς την παράγραφο 3 της υπό ψήφιση διάταξης, καταργείται η αρµοδιότητα, κατά περίπτωση, του Νοµάρχη ή του Υπουργού Εργασίας να µην εγκρίνουν τις οµαδικές απολύσεις, σε περίπτωση που δεν υπάρξει συµφωνία κατά τη διάρκεια των διαπραγµατεύσεων. Σε περίπτωση πλέον που θα προκύπτει τέτοια διαφωνία των διαπραγµατευοµένων στην επιχείρηση µερών, το Ανώτατο Συµβούλιο Εργασίας θα διαπιστώνει µόνο αν τηρήθηκαν οι υποχρεώσεις του εργοδότη προς ενηµέρωση και διαβούλευση µε τους εκπροσώπους των εργαζοµένων, καθώς και η υποχρέωση κοινοποίησης των σχετικών εγγράφων. Δεν θα µπορεί, δηλαδή, όπως σήµερα ισχύει, το Ανώτατο Συµβούλιο Εργασίας ή κάποιο άλλο κρατικό όργανο να µην εγκρίνει τις καταγγελίες των συµβάσεων εργασίας συνεκτιµώντας «τις συνθήκες της αγοράς εργασίας, την κατάσταση της επιχείρησης καθώς και το συµφέρον της εθνικής οικονοµίας» (άρθρο 5 παρ. 3 του ν. 1387/1983). Επίσης, µε την παράγραφο 1 της υπό ψήφιση διάταξης προβλέπεται ρητώς για πρώτη φορά η δυνατότητα του εργοδότη να θέσει υπ’ όψιν των εργαζοµένων, στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων για τις οµαδικές απολύσεις, «κοινωνικό πλάνο» για τους υπό απόλυση εργαζοµένους, δηλαδή µέτρα για την άµβλυνση των επιπτώσεων της απόλυσης. Μία τέτοια όµως δυνατότητα δεν προβλέπεται ως υποχρέωση του εργοδότη, και δεν ορίζονται κυρώσεις σε περίπτωση που δεν υποβάλλεται τελικώς ένα τέτοιο «κοινωνικό πλάνο» (ως προς την ανάγκη αναζήτησης προστασίας των εργαζοµένων που απολύονται οµαδικώς µέσω βελτίωσης της κινητικότητας µε σκοπό την περαιτέρω επαγγελµατική τους εξέλιξη βλ. Ι. Κουκιάδη, Ατοµικές εργασιακές σχέσεις, 2014,1011)».

Με λίγα λόγια…

Το άρθρο 17 του 4ου μνημονίου καταργεί το άρθρο 5 του νόμου του 1983 για τις ομαδικές απολύσεις, δηλαδή το βέτο του νομάρχη ή του υπουργού Εργασίας για τις ομαδικές απολύσεις. Η εισαγωγή του κοινωνικού πλάνου (!!!) αποτελεί ουσιαστικά ένα επικοινωνιακό τρικ της κυβέρνησης, αφού τα «μέτρα άμβλυνσης των επιπτώσεων» της απόλυσης -η οποία θεωρείται δεδομένη-, είναι τα προγράμματα κατάρτισης και συμβουλευτικής για επανένταξη, δηλαδή προγράμματα του ΟΑΕΔ, χρηματοδότηση του «κοινωνικού πλάνου» του εργοδότη από τον ΟΑΕΔ!!! Η πρωτοτυπία του νομοθετήματος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ είναι ότι «νομοθετεί» την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, ήτοι η κυβέρνηση «δεσμεύει» τον εθελοντισμό του εργοδότη. Για παράδειγμα, χθες, η Cosco έκανε δενδροφυτεύσεις, σήμερα θα κάνει κοινωνικό πλάνο μαζικών απολύσεων.

Σε ό,τι αφορά το περίφημο Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας (ΑΣΕ) είναι να ελέγχει το τυπικό της διαδικασίας, παρ. 3 «διαπιστώνει αν τηρήθηκαν οι υποχρεώσεις του εργοδότη για ενημέρωση και διαβούλευση …», και όχι την ουσία που εξέταζε ο νομάρχης ή ο υπουργός Εργασίας.

Η παρ. 5 του ιδίου άρθρου αλλάζει τη σύνθεση του ΑΣΕ. Μέχρι τώρα μέλη του ΑΣΕ ήταν ο γενικός γραμματέα του υπουργείου Εργασίας, ένας υπάλληλος (όχι εκπρόσωπος) του υπουργείου Οικονομικών, ο/η διευθυντής της Διεύθυνσης Προσωπικού του υπουργείου Εργασίας, ένας εκπρόσωπος του υπουργού Εργασίας (αυτό σημαίνει σύμβουλος) , ένας επιστημονικός σύμβουλος (το ίδιο σύμβουλος του υπουργού), ένας εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ και ένας εκπρόσωπος του ΣΕΒ.

Μια ματιά στην καινούργια σύνθεση, θα παρατηρήσει κανείς ότι προστίθενται και άλλοι «κοινωνικοί εταίροι»: ΣΕΤΕ (ξενοδόχοι) ΓΣΕΒΕΕ, (βιοτέχνες) , ΕΣΕΕ (έμποροι), ΣΕΒ (βιομήχανοι), ένας εκπρόσωπος από κοινού των ανωτέρω τεσσάρων (!!!!), εκπρόσωπος (1) του υπουργείου Εργασίας (1) που ορίζει ο υπουργός, και εκπρόσωποι (2) του υπουργείου Οικονομικών, πάλι διορισμένοι από τον εκάστοτε υπουργό. Από την άλλη πλευρά, 5 της ΓΣΣΕ (να και το «αντίμετρο»!) και τον προϊστάμενο/η της Διεύθυνσης Απασχόλησης του υπουργείου Εργασίας, δηλαδή της Διεύθυνσης με τα προγράμματα ΕΣΠΑ, της κατάρτισης και της επανένταξης (σ.σ.: όχι της Διεύθυνσης Συλλογικών Ρυθμίσεων, πατέντα της υπουργού Έφη Αχτσιόγλου η μετονομασία της Διεύθυνσης Αμοιβής σε Συλλογικές Ρυθμίσεις – ούτε καν συμβάσεις- που ανήκει η αρμοδιότητα), άλλα η δ/νση με τα ΕΣΠΑντζίδικα προγράμματα της κατάρτισης και επανένταξης (για το εθελοντικό κοινωνικό πλάνο που λέγαμε). Άμεση σχέση με τον «εθελοντισμό» του εργοδότη και το… κοινωνικό πλάνο, όπως σαφώς καταλαβαίνει κάποιος.

Για την ιστορία, η πρώτη υπογραφή σε ομαδικές απολύσεις, έπειτα από 30 χρόνια, έπεσε για τη «Χαλυβουργική», οριακά 4-3. Οι τέσσερις υπέρ ήταν οι εξής: Η γενική γραμματέας (Α. Στρατηνάκη), οι δύο εντεταλμένοι σύμβουλοι των υπουργών και ο ΣΕΒ. Κατά ήταν οι υπηρεσιακοί και η ΓΣΕΕ. Με την απλή αριθμητική, όσον αφορά στο καινούργιο «σχήμα» στο ΑΣΕ, βλέπει κανείς το συσχετισμό δύναμης στο εν λόγω Σώμα και τι μπορεί να σημαίνει για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα, ειδικά σε αυτούς που απασχολούνται σε μεγάλες επιχειρήσεις, όπως είναι οι τράπεζες, τα σουπερμάρκετ κτλ.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr