▸ «Φτιασιδώματα» προτείνει ο Α. Τσίπρας, αφήνοντας αλώβητο το τρομερό νομικό πλαίσιο υπέρ τραπεζών και funds

«Η πρώτη ενέργεια θα είναι να προχωρήσουμε αμέσως με πράξη νομοθετικού περιεχομένου στην αναστολή των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, επαγγελματικής στέγης και αγροτικής γης». Είναι τα λόγια του Αλέξη Τσίπρα από το Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου, όπου την Τρίτη παρουσίασε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για το στεγαστικό ζήτημα και τα κόκκινα δάνεια. Εύλογα, ακούγοντας τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αναρωτιέται κανείς αν την περίοδο 2015-2019 προήδρευε άλλης κυβέρνησης από αυτήν που μετέτρεψε την παρακώλυση πλειστηριασμών σε «ιδιώνυμο» αδίκημα, με την αιτιολογική έκθεση της σχετικής τροπολογίας Κοντονή να αναφέρει ότι «οι ρυθμίσεις αυτές υπαγορεύονται από λόγους υπέρτερου δημοσιονομικού και δημοσίου συμφέροντος που αποσκοπούν […] στη στήριξη και προστασία της εθνικής οικονομίας μέσω της ακώλυτης διενέργειας των πλειστηριασμών».

Φυσικά και ήταν ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, που από τη θέση της κυβέρνησης άνοιγε διάπλατο τον δρόμο στα «κοράκια» να εφορμήσουν στη λαϊκή κατοικία. Τώρα, ως αντιπολίτευση, τάζει μια κουτσουρεμένη διέξοδο από τον εφιάλτη στον οποίον έχει μετατραπεί το ζήτημα της στέγασης για δεκάδες χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά, καθώς επί τέσσερα χρόνια η ΝΔ έχτισε ένα νομοθετικό τερατούργημα πάνω στα θεμέλια που της άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Οι θέσεις που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας περιλαμβάνουν θεσμικές παρεμβάσεις με ίδρυση, μεταξύ άλλων, υφυπουργείου για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους και της στεγαστικής πολιτικής, επιβολή κανόνων στη λειτουργία των funds, πρόγραμμα ρύθμισης οφειλών και νέες ρυθμίσεις για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό. Οι προβλέψεις αυτές, παρά τις όποιες αλλαγές, διατηρούν ζωντανό όλο το πλαίσιο λειτουργίας της «βιομηχανίας» πλειστηριασμών, με το «αμαρτωλό τρίγωνο» τραπεζών, funds και servicers, καθώς φυσικά και τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, που θεσμοθετήθηκαν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Παράλληλα, επιχειρείται μία επιστροφή στο νομοθετικό πλαίσιο για τους πλειστηριασμούς που είχε δημιουργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2015-2016, οπότε και τροποποιήθηκε προς το χειρότερο ο νόμος Κατσέλη, τον οποίο σήμερα ο Τσίπρας εξυμνεί. Εκεί οδηγεί η πρόταση που προβλέπει ότι για να ενταχθεί κάποιος στις ρυθμίσεις πρέπει «το μηνιαίο διαθέσιμο εισόδημα του οφειλέτη να μην ξεπερνάει τις εύλογες δαπάνες δια-βίωσης προσαυξημένες κατά 70%» και να είναι «σε μόνιμη και γενική αδυναμία να ικανοποιήσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές». Σε κάθε περίπτωση, η αγωνία για τα κόκκινα δάνεια δεν αφορά τους οφειλέτες, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα κληθούν να βάλουν το χέρι στην τσέπη, αλλά αντικατοπτρίζει τον φόβο μήπως οι τράπεζες κινδυνεύσουν από μια νέα γενιά κόκκινων δανείων. Η περαιτέρω επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου λόγω του καλπάζοντος πληθωρισμού και οι διαδοχικές αυξήσεις των επιτοκίων από την ΕΚΤ, που καθιστούν ολοένα και πιο δύσκολα εξυπηρετούμενες τις υποχρεώσεις των δανειοληπτών, χτυπούν ήδη καμπανάκι σε Αθήνα και Φρανκφούρτη για τον κίνδυνο εκ νέου συσσώρευσης «μη αποδιδόντων δανείων» (NPLs).

Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για δημιουργία «Ειδικού Ταμείου Αναδιαρθρώσεων Οφειλών και Στεγαστικής Πολιτικής στην Αναπτυξιακή Τράπεζα», που θα υποστηρίζει με ζεστό χρήμα, μέσω στοχευμένων επιδοτήσεων, τις ρυθμίσεις κόκκινων δανείων. Αλλά και οι ρυθμίσεις αποπληρωμής που προτείνονται να καταλήγουν είτε σε μεγάλη διαγραφή του χρέους κατά 40-60%, αλλά με σύντομη διάρκεια αποπληρωμής του υπόλοιπου ποσού (5-10 χρόνια), με 50% κρατική επιδότηση –δηλαδή χρήματα των φορολογουμένων– και πάντα με εισοδηματικά κριτήρια, είτε σε συμφωνία για μακροχρόνια αποπληρωμή, αλλά στο 100% της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου, «αυτά δηλαδή που ο πιστωτής θα έπαιρνε αν (το ακίνητο) έβγαινε στον πλειστηριασμό» και με επιτόκιο 2%.

Το ζήτημα των πλειστηριασμών δεν μπορεί να λυθεί μέσα στο πλαίσιο της πολιτικής που δημιούργησε το πρόβλημα. Εργαζόμενοι και νέοι που κάποια στιγμή επέλεξαν να πληρώνουν δόση δανείου αντί για νοίκι και βρέθηκαν, λόγω της καταβαράθρωσης των μισθών και της εκτόξευσης της ανεργίας, με τη δαμόκλειο σπάθη των πλειστηριασμών να επικρέμαται πάνω από το κεφάλι τους, δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από όσους ψάχνουν αποτελεσματικότερους τρόπους για να πληρώσουν πανάκριβα την επιλογή τους να βάλουν «ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι» τους.

Πηγή: prin.gr

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 4/10/2023 και την οργάνωση από κοινού τα Σωματεία:

Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (Π.Ε.Ν.Ε.Ν.)

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

Σύλλογος Εργαζομένων ΤΕΕ (Σ.Ε.ΤΕΕ)

Σύλλογος Εργαζομένων ΕΛΓΟ – «ΔΗΜΗΤΡΑ» (ΣΥΛ.Ε.Ε.Γ.Ο)

Σωματείο Εργαζομένων στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Σ.Ε. Ε.Μ.Σ.Τ.)

Σε αυτήν μίλησαν εκπρόσωποι σωματείων, συλλογικοτήτων και αγωνιστές συνδικαλιστές του εργατικού κινήματος.

Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε βιντεοσκοπημένο οπτικοακουστικό υλικό από τις μεγάλες απεργιακές μάχες και διαδηλώσεις των Γάλλων εργαζομένων.

Επίσης υπήρξε δήλωση μαχόμενου συνδικαλιστή από τα Γαλλικά συνδικάτα ο οποίος έκανε εκτενή αναφορά στον εργατικό ξεσηκωμό που εξελίσσεται στην Γαλλία ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο που προωθεί ο Μακρόν και η κυβέρνηση.

Παρακάτω δημοσιεύουμε την ομιλία – παρέμβαση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ Αντώνη Νταλακογεώργου:

Σ/φοι, Σ/φισες,

Η πρωτοβουλία των 5 εργατικών Σωματείων που διοργανώνουν την σημερινή εκδήλωση συνιστά μια έμπρακτη ενέργεια αλληλεγγύης στον αγώνα των Γάλλων εργατών που βρίσκονται εδώ και ένα μήνα σε μια σκληρή – ολομέτωπη σύγκρουση με τον Μακρόν και την κυβέρνησή του η οποία προσπαθεί να επιβάλει το αντεργατικό – αντιασφαλιστικό της νομοσχέδιο για περαιτέρω αύξηση στα όρια ηλικίας θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος!

Η μάχη αυτή έχει πάρει τέτοια χαρακτηριστικά για τα οποία βάσιμα μπορούμε να μιλάμε για μια γενικευμένη ταξική αντιπαράθεση. Από την μια πλευρά βρίσκεται σύσσωμη η εργατική τάξη και από την άλλη η κυβέρνηση Μακρόν η οποία υλοποιεί τις ντιρεκτίβες  του ΔΝΤ,  του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η μάχη αυτή γίνεται σε μια από τις μεγαλύτερες μητροπόλεις του καπιταλισμού στην οποία το εργατικό κίνημα έχει να επιδείξει ένα πλούσιο ιστορικό αγώνων για τα εργατικά δικαιώματα.

Η αντιμετώπιση αυτού του γιγαντιαίου αγωνιστικού κινήματος από το κατεστημένο Μακρόν είναι η βία, η τρομοκρατία, η ακραία καταστολή.

Αυτός ο δρόμος από την μια συνθλίβει και κουρελιάζει τις προπαγανδιστικές κορώνες του πολιτικού προσωπικού για τον ευρωμονόδρομο και τις δήθεν αξίες του, της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης

Η καταστολή απέτυχε παταγωδώς, τώρα ο Μακρόν προσφεύγει στο Συνταγματικό Συμβούλιο της χώρας για να αποφανθεί αυτό, για το επίμαχο νομοσχέδιο του συνταξιοδοτικού.

Ο ρόλος αυτών των αστικών θεσμών είναι γνωστός σαν εργαλείο νομιμοποίησης των αντιλαϊκών κυβερνητικών πολιτικών στην Γαλλία, την Ελλάδα και σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο.

Η κίνηση αυτή του Μακρόν δείχνει και το  έως τώρα αδιέξοδο στην πολιτική προσπάθεια του να περάσει ένα βαθειά αντιλαϊκό νομοσχέδιο στο οποίο εκφράζεται η λαϊκή και εργατική αντίθεση και αγανάκτηση! Όμως αυτή η νέα πρωτοβουλία του, αποσκοπεί στην διάσπαση και υπονόμευση του πανεργατικού κινήματος που έχει δημιουργήσει μια πρωτοφανή κρίση στο σύστημα διακυβέρνησης και στην πολιτική Μακρόν  στη Γαλλία!

Η 11^η πανεθνική απεργία της περασμένης Πέμπτης έδειξε ότι η εργατική τάξη δεν υποχωρεί, δεν συναλλάσσεται και δεν υποκύπτει ούτε στην τρομοκρατία ούτε στους εκβιασμούς, ούτε σε επικοινωνιακά  φληναφήματα.

Για το λόγο αυτό επιχειρείται άμεσα στις γραμμές του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος η διάσπαση του...

Ήδη η πολιτική αυτή φαίνεται να αποδίδει καρπούς αφού ο αδύναμος κρίκος του Σ.Κ στη Γαλλία, η συστημική συνομοσπονδία χριστιανοδημοκρατικής προέλευσης (FDT) και ο επικεφαλής της, Λοράν Μπερζέρ διακήρυξε μια γραμμή υποχώρησης και συμβιβασμού μιλώντας σχετικά αναφέρει:

«Εάν με ρωτάτε για πόσο θα συνεχίσει να υπάρχει μια τέτοια διαμαρτυρία κάθε βδομάδα για τους επόμενους 6 μήνες, η απάντηση μου είναι, όχι»

Ξεκαθάρισε επίσης ότι εάν το Συνταγματικό Συμβούλιο αποφανθεί στις 14 Απρίλη ότι το επίμαχο νομοσχέδιο είναι έγκυρο « εμείς θα αποδεχθούμε την απόφαση του είτε μας αρέσει, είτε όχι»!

Ο ίδιος έδωσε και το στίγμα της νέας γραμμής του για το πανεργατικό κίνημα κατά τον Μακρόν ότι αυτό θα μεταφερθεί στην προσπάθεια για διεξαγωγή δημοψηφίσματος μια διαδικασία που θα διαρκέσει από 9 έως 12 μήνες κάτι που φαίνεται να συμμερίζονται και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις…

Στην φαρέτρα του μεγάλου κεφαλαίου και των αστικών πολιτικών δυνάμεων υπάρχουν πολλά όπλα και εργαλεία για να υπονομεύσουν ένα πανεργατικό μέτωπο πάλης κατά των αντιλαϊκών πολιτικών τους!

Είναι γνωστή η κατάληξη πολλών κινημάτων που αναπτύχθηκαν στην Ευρώπη (Γαλλία κίτρινα γιλέκα) στην Ασία, στην Λατινική Αμερική ακόμα και στην Αφρική την περίοδο 2017 – 2019!

Πιστεύουμε ότι η εργατική τάξη της Γαλλίας θα διδαχθεί από την ίδια την πολύχρονη αγωνιστική εμπειρία της και δεν θα αποδεχθεί τον  εγκλωβισμό της σε λύσεις που οδηγούν στην υποχώρηση, στην συνθηκολόγηση και τελικά στην παραίτηση από τον οργανωμένο – συντονισμένο και μαζικό αγώνα για την ανατροπή της πολιτικής του Μακρόν.

Ορισμένα συμπεράσματα από τον αγώνα των εργατών

στην Γαλλία και στην Ελλάδα

Ο πανεργατικός ξεσηκωμός στην Γαλλία έγινε κάτω από συνθήκες μεγάλης συμπίεσης και υποβάθμισης του βιοτικού επιπέδου του λαού και ραγδαίας συρρίκνωσης του εργατικού εισοδήματος που συνδέονται με την οικονομική κρίση, την περίοδο της πανδημίας και των δρακόντειων περιορισμών, της ενεργειακής κρίσης και την εκτίναξη του πληθωρισμού σε δυσθεώρητα υψηλά επίπεδα για την Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Όλα αυτά διαμόρφωσαν νέα οικονομικά και πολιτικά δεδομένα αφού σε αυτές τις συνθήκες ο πληθωρισμός, οι τιμές σε υπηρεσίες, σε αγαθά και στα καταναλωτικά προϊόντα βούλιαξαν το διαθέσιμο εργατικό εισόδημα και αύξησαν  ραγδαία τις κοινωνικές ανισότητες.

Οι αστικές κυβερνήσεις ανεξάρτητα από παραλλαγές των κομμάτων διακυβέρνησης έδειξαν όλες χωρίς εξαίρεση το αντικοινωνικό και αντιλαϊκό τους πρόσωπο και βρέθηκαν απέναντι από τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων που βγήκαν μαζικά στο δρόμο του αγώνα απαιτώντας την αναπλήρωση των εισοδημάτων τους από την ακρίβεια μετά την γιγάντωση του πληθωρισμού και την υπογραφή ΣΣΕ.

Ακολούθησαν μια πολιτική στήριξης του μεγάλου κεφαλαίου της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του.

Αυτή η πολιτική συνταγή προσπαθεί  την κρίση να την φορτώσει στις πλάτες των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων και της νεολαίας.

Είναι η ίδια πολιτική η οποία επί σειρά ετών οδηγεί σε μειώσεις και περικοπές κοινωνικών δαπανών στην υγεία, την παιδεία, την κοινωνική πρόνοια…

Αυτή η πολιτική εφαρμόστηκε και στην χώρα μας όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα από την κυβέρνηση με την συναίνεση των άλλων αστικών πολιτικών δυνάμεων και κομμάτων!

Ακριβώς στο έδαφος αυτής της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής επιχειρείται να πληρώσουν τις συνέπειες της κρίσης τα μόνιμα θύματα, που δεν είναι άλλα από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.

Το έγκλημα των Τεμπών αποτέλεσε την αφορμή να ξεσπάσει μια τεράστια λαϊκή οργή που εκφράστηκε με οργανωμένο κα μαζικό αγώνα ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ.

Είχαν προηγηθεί μαζικοί αγώνες κατά της ακρίβειας και των ημίμετρων της κυβέρνησης Μητσοτάκη..

Οι αγώνες αυτοί κλιμακώθηκαν, επεκτάθηκαν και πήραν ανησυχητικό χαρακτήρα για την κυβέρνηση και την πολιτική της με το έγκλημα των Τεμπών στο οποίο έχασαν την ζωή τους 57 άνθρωποι!

Το έγκλημα των Τεμπών σε συνδυασμό με την αντιλαϊκή ατζέντα κυβέρνησης- κεφαλαίου και την επίθεση τους ενάντια στα εργατικά δικαιώματα έβγαλε στο προσκήνιο την συσσωρευμένη οργή της τάξης μας και ευρύτερα του λαού η οποία εκφράστηκε με τρόπο οργανωμένο – μαζικό και αγωνιστικό θέτοντας στόχους και αιτήματα που συνιστούν μια συνολική αντίθεση στην ασκούμενη πολιτική τους.

Το στοίχημα για το συνεπές αγωνιστικό και ταξιδιωτικό κίνημα είναι να μην πραγματοποιηθούν οι εκλογές και η επόμενη περίοδος στοιχείο που θα οδηγηθεί το κίνημα αυτό στο ξεφούσκωμα της λαϊκής αγανάκτησης…

Οι εκλογές δεν πρόκειται να δώσουν λύση στα συσσωρευμένα εργατικά προβλήματα καθώς είναι σίγουρο ότι και την επόμενη μέρα η εργατική τάξη θα αντιμετωπιστεί με την ίδια πολιτική…

Η οργάνωση στην εγκληματική τους πολιτική πρέπει να μετατραπεί σε οργανωμένο αγώνα για τα δικαιώματα, για την ρήξη με τις αστικές κυβερνητικές πολιτικές, για την αντίθεση του εργατικού κινήματος που θα βάλει μπροστά και ως το τέλος των δικαιωμάτων, τις δίκαιες διεκδικήσεις και τις δικές του σύγχρονες διάρκεια.

Ο Πρόεδρος της ΠΕΕΜΑΓΕΝ Γ. Αντωνόπουλος όσο και αν προσπαθεί να εμφανιστεί με τον μανδύα του «ταξικού» συνδικαλιστή είναι αδύνατον να κόψει τον ομφάλιο λώρο με τις εργοδοτικές συνδικαλιστικές καταβολές του!

Παραδείγματα πολλά και κραυγαλέα….

Το πιο πρόσφατο η υπογραφή ΣΣΕ στην Ακτοπλοΐα από την πλευρά του με το βλακώδες επιχείρημα ότι η αύξηση ήταν ασυνήθιστα μεγάλη σε σύγκριση με προηγούμενες…… Εδώ σκόπιμα εξαφανίζει το γεγονός ότι ο ετήσιος πληθωρισμός εκτοξεύτηκε και η απώλεια των εργατικών εισοδημάτων μειώθηκε κατά 10% μόνο στον χρόνιο του 2022!

Προφανώς ο ίδιος θεωρεί ότι είναι αυτονόητο να υπογράψει μια ΣΣΕ για τον κλάδο του που από την αρχή του αφαιρείται από την τσέπη μεγάλο μέρος του εισοδήματός του!! Αυτός το βαπτίζει επιτυχία!

Σε συνέχεια ο ίδιος εμφανίζεται επαναλαμβανόμενα ως υπερασπιστής των άθλιων συνδικαλιστικών προνομίων που έχουν θεσπιστεί για να δηλώνουν υποταγή στην γραμμή εφοπλιστών – κυβέρνησης και να υλοποιούν  την αντεργατική τους πολιτική!

Πριν μερικούς μήνες (10/2021) σε συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ αυτός ο ίδιος ήταν το νούμερο 1 που επιτέθηκε φραστικά στον Πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ για την θέση της Ένωσής μας να καταργηθούν τα συνταξιοδοτικά προνόμια για τους συνδικαλιστές των Ναυτεργατικών Σωματείων και της ΠΝΟ!!

Προχθές επανήλθε στην ίδια θέση (συνάντηση ΠΝΟ με τον Διοικητή του ΝΑΤ) και επιχείρησε με βρώμικο – ανήθικο τρόπο να εμπλέξει τον Πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ σε αυτό το σάπιο καθεστώς των προνομίων μιλώντας ότι «είναι άδικο ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ μετά από τόσα χρόνια να μην παίρνει την αναβάθμιση στην συνταξιοδοτική κλάση του Υπ/ρχου»!!!

Του δίνουμε συγχαρητήρια……. για την αναπαραγωγή των αθλιοτήτων που έχουν ως κέντρο τους μεγαλοεφοπλιστές της ποντοπόρου Ναυτιλίας (βλέπε δηλώσεις του πρώην Προέδρου της ΕΕΕ Θ. Βενιάμη) με τις οποίες ταυτίζεται και αναπαράγει!

Ο δρόμος που έχει επιλέξει, αυτός της συμπόρευσης με το εργοδοτικό – συνδικαλιστικό κατεστημένο της ΠΝΟ, είναι βέβαιο ότι αυτοί θα του επιβάλουν να διαπράξει πολλά τέτοια ακόμη ατοπήματα και γελοιότητες….

Ο δρόμος για τον αυτοεξευτελισμό του είναι ορθάνοιχτος μπροστά του…

Προς το παρόν περιοριζόμαστε σε αυτά και αφήνουμε τα σπουδαιότερα για την επόμενη μέρα….

Για την ενημέρωση του ναυτεργατικού μας κόσμου δημοσιεύουμε ένα από τα πολλά κείμενα του Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ που αφορά την θέση μας για τα συνταξιοδοτικά προνόμια των συνδικαλιστών έτσι ώστε ο κάθε κατεργάρης να μπει στον πάγκο του! (δείτε εδώ)

Στη 2η θέση παγκοσμίως η απόδοση του Γενικού Δείκτη – Κέρδη έως 47% στα blue chips

Ο Γενικός Δείκτης, παρά την πρόσφατη διόρθωση, εξακολουθεί να προσφέρει υψηλές αποδόσεις – Στο +15,5% τα κέρδη από τις αρχές του έτους μέχρι σήμερα – Οι τέσσερις ταχύτητες των blue chips – Από την «πρωταθλήτρια» Πειραιώς έως τον «ουραγό» ΟΤΕ

Έχοντας ήδη συμπληρώσει το α’ τετράμηνο του 2023 και μετρώντας αντίστροφα για τις κρίσιμες βουλευτικές εκλογές του Μαΐου, το ελληνικό χρηματιστήριο εξακολουθεί να προσφέρει ισχυρές αποδόσεις σε όσους ξένους και εγχώριους επενδυτές αποφάσισαν να το εμπιστευτούν.

Έτσι, δεν είναι τυχαίο ότι, παρά τη διόρθωση του Μαρτίου (-6,5%), ο Γενικός Δείκτης μετράει σωρευτική άνοδο της τάξης του 15,5% από τις αρχές του έτους.

Μια επίδοση, η οποία εξασφαλίζει στη Λεωφόρο Αθηνών τα δεύτερα υψηλότερα κέρδη ανάμεσα στους σημαντικότερους χρηματιστηριακούς δείκτης παγκοσμίως.

Μπροστά από το Χ.Α. βρίσκεται μόνο ο ρωσικός MOEX (+16,24%), ενώ στην 3η θέση ακολουθεί σε απόσταση «αναπνοής» ο αμερικανικός Nasdaq (+15,49%).

1. 1. ΜΟΕΧ (Ρωσία) 16,33% 
2. 2. Γενικός Δείκτης (Ελλάδα) 15,51% 
3. 3. Nasdaq (ΗΠΑ) 15,49% 
4. 4. FTSE MIB (Ιταλία) 14,79% 
5. 5. Euro Stoxx 50 (Ευρώπη) 13,6% 
6. 6. ΙΒΕΧ 35 (Iσπανία) 13,16% 
7. 7. CAC 40 (Γαλλία) 13,15% 
8. 8. DAX (Γερμανία) 12,02% 
9. 9. Taiwan Weighted (Ταϊβάν) 12,2% 
10. 10. KOSPI (Κορέα) 11,36% 
11. 11. BMV (Μεξικό) 10,39% 
12. 12. ΑΕΧ (Ολλανδία) 10,28% 

Ας σημειωθεί ότι μέχρι και τον Φεβρουάριο, το Χ.Α. «φιγούραρε» στην κορυφή των χρηματιστηριακών αποδόσεων, κεφαλαιώνοντας στο έπακρον το δυναμικό ξεκίνημα στο έτος.

Αλλά και η δεύτερη θέση, τώρα, μόνο αμελητέα δεν πρέπει να θεωρείται, λαμβάνοντας υπόψη το πλήθος των εξωγενών και εγχώριων προκλήσεων (πληθωρισμός, διεθνής τραπεζική κρίση, πολιτική αβεβαιότητα, επερχόμενες εκλογές, υψηλά επιτόκια κ.α.).

Οι τέσσερις «ταχύτητες» των blue chips

Φυσικά, τα παραπάνω επιτεύγματα εδράζονται σε μεγάλο βαθμό στις ισχυρές επιδόσεις των blue chips, τα οποία, χάρη στα άκρως αισιόδοξα εταιρικά αποτελέσματα, τα γενναιόδωρα μερίσματα, την προοπτική ανάκτησης της επενδυτικής βαθμίδας και την πιθανότητα διεύρυνσης του MSCI Standard Greece, έχουν βρεθεί στο επίκεντρο των ξένων αγοραστών.

Ο δείκτης FTSE Large Cap βρίσκεται στις 2.597 μονάδες, καταγράφοντας συνολική άνοδο κατά 15,38% από τις αρχές του έτους και απέχοντας μόλις 7% από το πρόσφατο υψηλό της τελευταίας 8ετίας (2.795 μονάδες).

Αυτήν την στιγμή, οι κορυφαίες εταιρείες της κεφαλαιαγοράς μπορούν να χωριστούν σε τέσσερις κατηγορίες, οι οποίες αντανακλούν τέσσερις διαφορετικές ταχύτητες.

Στην κορυφή η Πειραιώς

Στην κορυφή τοποθετούνται οι εισηγμένες, οι οποίες υπεραποδίδουν σημαντικά σε σχέση με τον Γενικό Δείκτη, δίνοντας αποδόσεις έως και 47%.

• - Τράπεζα Πειραιώς 47,57%
• - Aegean Airlines 40,2%
• - Mytilineos 35,3%
• - ΔΕΗ 24,33%
• - Εθνική Τράπεζα 22,71%
• - Jumbo 20,7%
• - Titan 20,5%

Όπως καταδεικνύουν και οι παραπάνω αριθμοί, η Πειραιώς «φιγουράρει» στην κορυφή και βρίσκεται σταθερά άνω των 2 ευρώ, εν μέσω των προσδοκιών για είσοδο στον MSCI Standard Greece. Εφόσον τα καταφέρει στις 11 Μαΐου, όταν και ανακοινωθεί η σχετική απόφαση, θα καταστεί η 10η ελληνική εταιρεία στον κύριο δείκτη του MSCI.

Από κοντά έπεται και η Aegean (+40%), η οποία προσπαθεί να επιστρέψει στα 8,5 ευρώ, τα οποία αποτελούν το υψηλότερο επίπεδο από το ξέσπασμα της πανδημίας (Φεβρουάριος του 2020), έχοντας ως όχημα τις προσδοκίες για ένα εντυπωσιακό καλοκαίρι.

Η Mytilineos, από την πλευρά της, καταρρίπτει το ένα ιστορικό υψηλό μετά το άλλο (27,4 ευρώ), φθάνοντας μία «ανάσα» από το όριο των 4 δισ. ευρώ σε όρους κεφαλαιοποίησης. Ένα μεγάλο «στοίχημα» για την είσοδο στον FTSE 100 του Λονδίνου.

Οι 2ης και 3ης ταχύτητας εισηγμένες

Στις εισηγμένες της δεύτερης ταχύτητας συγκαταλέγονται εταιρείες, οι οποίες παρουσιάζουν αποδόσεις οριακά μεγαλύτερες ή οριακά μικρότερες του Γενικού Δείκτη, προσφέροντας κέρδη από 11% έως σχεδόν 20%.

• - ΟΛΠ 19,84%
• - Αutohellas 17,7%
• - Ελλάκτωρ 16,86%
• - Eurobank 16,8%
• - Alpha Bank 15,1%
• - Coca – Cola 14,9%
• - ΟΠΑΠ 14,89%
• - Motor Oil 11,55%

Στην τρίτη ταχύτητα συναντάμε εισηγμένες, οι οποίες υποαποδίδουν του κύριου χρηματιστηριακού δείκτη και εμφανίζουν οριακά ή πολύ μικρά κέρδη από τις αρχές του έτους.

• - Quest Συμμετοχών 6,1%
• - Σαράντης 4,93%
• - Viohalco 4,37%
• - ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ 2,59%
• - ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ 1,47%%
• - ΕΛΠΕ 0,13%

Ο «ουραγός» ΟΤΕ

Στην τελευταία κατηγορία, δε, εμπεριέχονται οι εισηγμένες, οι οποίες παρουσιάζουν αρνητικές αποδόσεις.

• - ΕΥΔΑΠ -0,74%
• - Τέρνα Ενεργειακή -4,32%
• - Lamda Development -4,27%
• - ΟΤΕ -7,47%

Εδώ, φυσικά, ξεχωρίζει ο ΟΤΕ, ο οποίος μετράει κάμψη σχεδόν 7,5% από τις αρχές του 2023, με αποτέλεσμα η κεφαλαιοποίησή του να έχει κατρακυλήσει στα 5,8 δισ. ευρώ, θέτοντας σε κίνδυνο τη 2η θέση (O ΟΠΑΠ απέχει μόλις 300 εκατ. ευρώ). Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο ανταγωνισμός στις τηλεπικοινωνίες και η μείωση των περιθωρίων κέρδους αποτελούν το βασικό κίνητρο των πωλητών.

Πηγή: iskra.gr