ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜ. ΜΑΡΔΑ ΓΙΑ ΤΑ 20 ΔΙΣ. ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ*  

Στο κεντρικό δελτίο του ΣΚΑΙ σχετικά με το εθνικό νόμισμα παίχτηκε το εξής. - Σύμφωνα με τον Δημήτρη Μάρδα - "Αν πράγματι χρησιμοποιήσουμε τα 20 δις που ισχυρίζετε ο κ. Λαφαζανης οτι υπάρχουν στην ΤτΕ τοτε την επόμενη μέρα η ΕΚΤ θα αρχίσει να τυπώνει νέα χαρτονομίσματα για όλη την υπόλοιπη Ευρώπη ακυρώνοντας έτσι ολα τα χαρτονομίσματα που υπάρχουν στη Ελλάδα, οπότε οι Έλληνες θα έχουν στα χέρια τους απλά σκουπίδια."

Προσέξτε ανοησία. Ο κ. Μάρδας, αν και υφυπουργός υπεύθυνος του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, δεν ξέρει αν ισχύει ή δεν ισχύει ο ισχυρισμός του Λαφαζάνη. Ας το αφήσουμε στην άκρη.

Το ποσό στο οποίο αναφέρεται ο Μάρδας είναι τα διαθέσιμα χαρτονομίσματα σε ευρώ, δηλαδή τα τραπεζογραμμάτια, που διακινούνται στην ελληνική οικονομία. Κι αυτά δεν είναι 20 δις, αλλά 27,4 δις ευρώ (Μάιος 2015). Αν ένα μεγάλο μέρος αυτών των τραπεζογραμματίων κρατηθούν από την ΤτΕ για συναλλαγματικό απόθεμα για να υποστηριχθεί η μετάβαση σε εθνικό κρατικό νόμισμα, σε νέα δραχμή, τι θα συμβεί;

Κατά τον κ. Μάρδα την επομένη θα τα ακύρωνε όλα η ΕΚΤ. Ισχύει αυτό; Ούτε κατά διάνοια. Διότι τα τραπεζογραμάτια ευρώ δεν διαχωρίζονται σε ελληνικά και άλλα. Ορισμένα παράγονται από τον Χολαργό, αλλά όχι όλα. Το 2015 η ΕΚΤ τυπώνει στον χολαργό μόνο 10ευρα. Τα υπόλοιπα είναι από νομισματοκοπεία άλλων χωρών.

Το μεγαλύτερο μέρος μάλιστα τα τελευταία 2 χρόνια έρχεται από την Bundesbank, Γερμανία. Ξέρετε, η γνωστή μετακομιδή με αεροπλάνα. Πώς λοιπόν θα μπορέσει να τα ακυρώσει η ΕΚΤ χωρίς να τινάξει στον αέρα την ελεύθερη διακίνηση του τραπεζογραμματίου στην ευρωζώνη; Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να είναι κανείς πολύ άσχετος, ή πολύ Μάρδας για να πιστέψει ότι κάτι τέτοιο γίνεται.

Ο Μάρδας όμως έχει και μια άλλη ιδέα. Θα τυπώσει, λέει, άλλα και θα τα αποσύρει αυτά που υπάρχουν διαθέσιμα τώρα. Μπορεί να το κάνει η ΕΚΤ; Και βέβαια. Μέσα σε ποιό χρονικό διάστημα μπορεί να το κάνει; Πρέπει πρώτα να σχεδιαστούν τα νέα τραπεζογραμμάτια, να παραγγελθούν από την Dupont τα νέα υλικά παραγωγής, να γίνουν δοκιμαστικές εκτυπώσεις και ύστερα να βάλει μπρος τα πιεστήρια χαρτονομίσματος για μαζική παραγωγή.

Πόσο χρόνο θα πάρει; Σίγουρα όχι μια μέρα, ή ένα σαββατοκύριακο που νομίζει ο Μάρδας. Πόσο χρειάστηκε η ΕΚΤ να εισάγει τα νέα τραπεζογραμμάτια των 5 και 10 ευρώ. Πάνω από ένα χρόνο. Και προσοχή. Δεν τόλμησε ούτε καν να αποσύρει τα προηγούμενα. Αν το έκανε. Αν για κάθε νέο τραπεζογραμμάτιο απέσυρε υποχρεωτικά ένα παλιότερο, τότε η αντικατάσταση αυτή χρειάζεται τουλάχιστον 2-3 χρόνια. Κι αυτό οφείλει να γίνει για ολόκληρη την ευρωζώνη.

Η μετάβαση σε ένα νέο εθνικό κρατικό νόμισμα, μια νέα δραχμή, χρειαζόμαστε 6-8 μήνες. Επομένως κάλλιστα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα τραπεζογραμμάτια του ευρώ που διαθέτει ήδη η ελληνική οικονομία και το τραπεζικό σύστημα ως συναλλαγματικό απόθεμα. Και μάλιστα χωρίς να μπορεί να κάνει το οτιδήποτε η ΕΚΤ. Αυτή είναι η αλήθεια και δεν χρειάζεται κανείς παρά κοινή λογική για το καταλάβει.

Επομένως ο Μάρδας απευθύνεται σε άσχετους με παντελώς ηλίθια επιχειρήματα. Θα μου πείτε από έναν παλιό χειροκροτητή του Σημίτη και φυτευτό στην κυβέρνηση Τσίπρα, τι θα περίμενε κανείς; Απλά αναφερθήκαμε στον συγκεκριμένο κύριο για να δείτε το ποιόν και το επίπεδο όσων αντιτάσσονται στο εθνικό κρατικό νόμισμα. Για να δείτε πόσο άδικα τρομοκρατείστε από δαύτους.

*Πηγή : dimitriskazakis.blogspot.gr

Παρασκευή 17 Ιουλίου 2015

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ

Η συμφωνία που επικύρωσε η ελληνική Βουλή στις 15/7/2015 αποτελεί τη βάση για ένα τρίτο μνημόνιο και βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τις προγραμματικές θέσεις του Σύριζα. Είναι υφεσιακή, αντιαναπτυξιακή, επιτείνει τις κοινωνικές ανισότητες, δεν προσφέρει καμία ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους και βάζει τη χώρα σε καθεστώς εποπτείας και εξάρτησης νεοαποικιακού τύπου. Πρέπει επειγόντως να αποσυρθεί. Αυτό το νόημα του δικού μας όχι στη Βουλή, ένα όχι που ανοίγει θετική προοπτική: αυτήν που επιτρέψει την επιστροφή της κυβέρνησης του Σύριζα στις προγραμματικές της δεσμεύσεις, στους αντίποδες κάθε είδους μνημονιακής πολιτικής.

ΎΦΕΣΗ ΚΑΙ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ

Η συμφωνία είναι υφεσιακή γιατί στοχεύει σε σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα σε μια στιγμή που ελληνική οικονομία είναι εξαιρετικά ευπαθής. Θα επιφέρει μείωση της κατανάλωσης και των επενδύσεων, άρα θα ωθήσει την οικονομία σε ύφεση, με συρρίκνωση του ΑΕΠ και άνοδο της ανεργίας.

Ο κυριότερος παράγων ύφεσης είναι η προβλεπόμενη μεγάλη αύξηση των φόρων, με κύριο στοιχείο την αύξηση και τροποποίηση του ΦΠΑ. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος και ο χαρακτήρας της φορολογικής καταιγίδας, πρέπει να σημειωθεί ότι η προβλεπόμενη αύξηση των εσόδων από φόρους είναι συνολικά 3,2 δις ετησίως, δηλαδή σχεδόν 2% του ΑΕΠ. Από αυτά, 2,4 δις θα προέλθουν από τον ΦΠΑ, δηλαδή από τους έμμεσους φόρους στα είδη ευρείας κατανάλωσης των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων.

Περίπου 400 εκ. προβλέπεται να προέλθουν από την αύξηση της φορολογίας στις επιχειρήσεις από 26% στο 29%, ένα μέτρο που θα μπορούσε στις σημερινές έκτακτες συνθήκες να ήταν θετικό αν αφορούσε τις μεγάλες επιχειρήσεις και όχι και μικρομεσαίες πολλές εκ των οποίων είναι σε δεινή θέση πλήττοντας τους μικρομεσαίους. Το ίδιο ισχύει και με την 100% προκαταβολή του φόρου για το επόμενο έτος.

Οι αγρότες θα πληγούν σκληρότατα, καθώς η φορολόγησή τους θα εκτιναχθεί από το 13% στο 26%, θα κληθούν να προκαταβάλουν το 100% των φόρων του επόμενου έτους και θα απαλειφθεί η επιδότηση στο πετρέλαιο κίνησης. Να σημειωθεί ότι το αγροτικό εισόδημα που εμφανίζεται ως καθαρό και άρα φορολογείται κατά κανόνα εμπεριέχει εργατικό κόστος το οποίο έχει ήδη πληρωθεί και άρα θα φορολογηθεί εκ νέου.

Τα μέτρα αυτά θα έχουν πολύ σκληρές επιπτώσεις στην οικονομική δραστηριότητα, ιδίως στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα. Είναι επίσης βαθιά άδικα διότι θα χτυπήσουν κατά κύριο λόγο τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Να σημειωθεί ότι δεν θα υπάρξει ουσιαστική επίπτωση για τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, καθώς μόλις 50 εκ προβλέπεται να προέλθουν από την επιβολή φόρου πολυτελούς διαβίωσης και 250 εκατομμύρια από την ειδική εισφορά στα ‘υψηλά’ εισοδήματα, που συχνά στην πράξη δεν θα είναι πραγματικά υψηλά.

Οι επιπτώσεις θα είναι τόσο σκληρές στην ήδη γονατισμένη ελληνική οικονομία που καθίσταται άκρως αμφίβολο αν θα μπορέσει όντως η κυβέρνηση να πετύχει τον στόχο των 3,2 δις σε πρόσθετα φορολογικά έσοδα. Είναι πολύ πιθανό η συμφωνία να αποδειχθεί ανεφάρμοστη. Ακόμη πιθανότερο είναι να αποδειχθεί ανεφάρμοστη η πρόβλεψη για αύξηση των φορολογικών εσόδων κατά επιπλέον 600 εκ από τη σύλληψη της φοροδιαφυγής, κάτι που υποτίθεται ότι θα ανέβαζε τα συνολικά πρόσθετα έσοδα στα 3,8 δις.

ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Τα μέτρα είναι επίσης υφεσιακά και θα διευρύνουν τις κοινωνικές ανισότητες διότι επιβαρύνουν τους συνταξιούχους κατά τουλάχιστον 800 εκ. Πολύ συνοπτικά, προβλέπεται απάλειψη των ΄πρόωρων’ συνταξιοδοτήσεων και επέκταση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67, μειώσεις στις κατώτερες συντάξεις γήρατος, κατάργηση του ΕΚΑΣ, μείωση των επικουρικών και αύξηση των δαπανών για την περίθαλψη των συνταξιούχων. Επίσης, θα ενεργοποιηθεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στα ταμεία από τον Οκτώβριο του 2015.

Το αποτέλεσμα θα είναι περαιτέρω ανισότητα και ακόμη μεγαλύτερη φτωχοποίηση, που ήδη χτυπάει σκληρά τους συνταξιούχους.

ΧΡΕΟΣ

Η συμφωνία δεν περιλαμβάνει καμία ουσιαστική αναδιάρθρωση του χρέους και δηλώνεται ρητά ότι δεν θα υπάρχει καμία διαγραφή της ονομαστικής αξίας του χρέους, που θα πληρωθεί πλήρως και εγκαίρως. Θα αλλάξει όμως η δομή του χρέους γιατί την τριετία 2015-2018 η Ελλάδα θα δανειστεί περίπου 50 δις από τον ESM με τα οποία θα αποπληρώσει το υπάρχον χρέος της στην ΕΚΤ και το ΔΝΤ.

Το χρέος προς τον ESM θα έχει μακρότερη διάρκεια και χαμηλότερο επιτόκιο, θα υπόκειται όμως σε ξένη νομοθεσία σε αντίθεση με το χρέος που τώρα κατέχει η ΕΚΤ και το οποίο υπόκειται στην ελληνική νομοθεσία. Η επίπτωση στη βιωσιμότητα του χρέους από τη μακρότερη διάρκεια και τα χαμηλότερα επιτόκια του ESM θα είναι παντελώς αμελητέα.

Οι δανειστές έκαναν επίσης μια γενικόλογη δήλωση ότι θα επανεξετάσουν την αναδιάρθρωση του μεγάλου κομματιού του χρέους που αρχίζει να αποπληρώνεται από το 2022 και μετά. Αλλά και πάλι δεν πρόκειται να υπάρξει κάτι περισσότερο από μια επιμήκυνση, ή περαιτέρω μείωση των επιτοκίων. Πρόκειται για ρυθμίσεις που ούτως ή άλλως ελάχιστα μπορούν να αποφέρουν καθότι τα επιτόκια είναι ήδη χαμηλά και η περίοδος αποπληρωμής μακρά.

Το χρέος θα παραμείνει ο βραχνάς της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, τη στιγμή που το ίδιο το ΔΝΤ τονίζει ότι το ελληνικό χρέου\ς δεν είναι βιώσιμο και ότι θα χρειαστεί βαθιά μείωση. Το ΔΝΤ επίσης εκτιμά ότι η ανοδική πορεία του χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ το αμέσως επόμενο διάστημα θα συνεχιστεί και, καθώς μάλιστα το ΑΕΠ θα συρρικνωθεί, το χρέος αναμένεται να προσεγγίσει το 200% σε κοντινό μέλλον.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Η συμφωνία δεν περιέχει κανένα αναπτυξιακό μέτρο το οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να αντισταθμίσει την επιβάρυνση των υπόλοιπων μέτρων. Τα 35 δις που υποτίθεται ότι θα διατεθούν στην Ελλάδα σε 3 με 5 χρόνια δεν είναι καινούρια χρήματα, αλλά ένας συνδυασμός από ταμεία της ΕΕ που ήδη έχουν εγκριθεί και ίσως ενός ποσού που δυνάμει θα μπορούσε να προέλθει από το πακέτο Juncker. Να σημειωθεί ότι το πακέτο Juncker δεν έχει εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και προβλέπει να φτάσει το στόχο του μέσα από μόχλευση της μόχλευσης.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Ο ωφελημένος από τη συμφωνία θα είναι οι τράπεζες οι οποίες αναμένεται να εξασφαλίσουν από 10 έως 25 δις για την ανακεφαλαιοποίησή τους. Ακόμη κι εκεί όμως το πρόγραμμα ενέχει σημαντικούς κινδύνους για το καθεστώς ιδιοκτησίας των τραπεζών και ως προς τον κίνδυνο κουρέματος των καταθέσεων. Ο λόγος είναι ότι η συμφωνία επιτάσσει τη μεταφορά της οδηγίας BRRD η οποία προβλέπει ότι σε περίπτωση αποτυχίας και εκκαθάρισης των τραπεζών επιλαμβάνονται οι μηχανισμοί της ΕΕ.

ΕΠΟΠΤΕΙΑ, ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΕΟΑΠΟΙΚΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Η συμφωνία έχει ξεκάθαρα νεοαποικιακό χαρακτήρα με έλεγχο ενός κράτους-μέλους από τα άλλα με τρόπο με τρόπο που δεν έχει προηγούμενο και αποτελεί άμεση υπονόμευση της εθνικής κυριαρχίας. Η Ελλάδα εξαναγκάζεται κατ’αρχήν σε τροποίηση του κώδικα πολιτικής δικονομίας πράγμα που θα έχει επιπτώσεις στο σύστημα δικαιοσύνης και ενδεχομένως σε θέματα προστασίας της πρώτης κατοικίας. Πέραν τούτου η Ελλάδα αποδέχεται πρόγραμμα βαθιάς αλλαγής της δημόσιας διοίκησης το οποία θα διαμορφωθεί και θα εποπτεύεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το βαρύτερο στοιχείο απώλειας εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας είναι η πρόβλεψη για ανεξάρτητο ταμείο που θα ρευστοποιεί δημόσια περιουσία μέσω ιδιωτικοποιήσεων. Ο στόχος είναι η δημιουργία ταμείου 50 δις που θα λειτουργεί από την εποπτεία των ευρωπαϊκών θεσμών εκ των οποίων τα πρώτα 25 δις θα χρησιμοποιηθούν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και από ότι προκύψει πέραν των 25 δις, 50% θα πάει στην αποπληρωμή του χρέους και 50% για επενδύσεις. Στην πράξη μεγάλο μέρος της δημόσιας περιουσίας θα πάει στις τράπεζες.

Το πρόγραμμα των εντατικοποιημένων ιδιωτικοποιήσεων θα περιλαμβάνει τον τομέα της ενέργειας και ειδικότερα την διανομή του ηλεκτρικού ρεύματος με την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ.

Θα μετατραπεί το καθεστώς διοίκησης της ΕΛΣΤΑΤ που στην ουσία θα μεταβάλλει την ελληνική στατιστική υπηρεσία σε όργανο ελέγχου των δανειστών και αστυνόμευσης της υλοποίησης των υποχρεώσεων που αναλαμβάνει η Ελλάδα.

Η συμφωνία προβλέπει επίσης την τροποποίηση της νομοθεσίας που έχει ήδη εισαγάγει η κυβέρνηση Σύριζα. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει τροποποίηση των ρυθμίσεων για το 2014 και 2015 για την πληρωμή των χρεών προς το Δημόσιο, κυρίως των ‘100 δόσεων’.

ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Η λεόντεια και αποικιακού χαρακτήρα συμφωνία θα οδηγήσει σε νέο Μνημόνιο, το οποίο θα είναι ακόμη σκληρότερο και θα απαιτήσει νέες διαπραγματεύσεις. Δεν πρόκειται για ‘τακτικό ελιγμό’, ή ‘κερδισμένο χρόνο’ που θα επιτρέψει στην κυβέρνηση Σύριζα να προχωρήσει σε ριζοσπαστικές τομές στο εσωτερικό. Ο έλεγχος από πλευράς δανειστών θα είναι χωρίς προηγούμενο και δεν θα δοθεί η δυνατότητα στην κυβέρνηση να ελαφρύνει το βάρος στα εργατικά και λαϊκά στρώματα, ούτε να προχωρήσει σε μέτρα κατά της διαφθοράς και διαπλοκής. Ακόμη μικρότερο περιθώριο θα υπάρχει για τομές στο κράτος, τους θεσμούς και τα ΜΜΕ μέσα στο νεοαποικιακό πλαίσιο του νέου μνημονίου.

Η κυβέρνηση Σύριζα οφείλει να αποσύρει τη συμφωνία και να επιστρέψει στο πρόγραμμα με το οποίο ο Σύριζα κέρδισε τις εκλογές και το ιστορικό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5 Ιουλίου. Το μνημόνιο και η υπερλιτότητα δεν είναι μονόδρομος. Υπάρχει εναλλακτική πορεία, η οποία όμως απαιτεί ρήξη με το ασφυκτικό και εκβιαστικό πλαίσιο της ΟΝΕ. Ο Σύριζα πρέπει αμέσως να σχεδιάσει τη νέα πορεία για τη χώρα, την κυβέρνηση και το κόμμα.

Κυριακή 18 Ιουλίου 2015

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ (22/7) ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΚΕΤΟ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ ΜΕ ΜΕΤΡΑ ΦΩΤΙΑ!

Από την «Κυριακή των Βαΐων» και το βροντερό ΟΧΙ του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα περάσαμε στην «Εβδομάδα των Παθών» της νέας μνημονιακής εποχής , με αφετηρία την ψήφιση του πρώτου νομοσχεδίου με το πακέτο των προαπαιτούμενων μέτρων που αξίωσαν εκβιαστικά οι δανειστές για την «συμφωνία».

Η «Αγία Τριάδα» της τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) – που σύμφωνα με τις προεκλογικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης θα αποτελούσε παρελθόν – ετοιμάζεται για «θριαμβευτικό» comeback , εγκατάστασης στην Αθήνα .Μάλιστα , σύμφωνα με δημοσιεύματα, πιθανότατα, δεν θα είναι πλέον τρόικα ή τρείς "θεσμοί" αλλά θα συνοδεύεται και από ένα ακόμη μέλος το οποίο θα εκπροσωπεί τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ESM).

Η ελληνική κυβέρνηση βέβαια, υπέβαλε πρόταση προς τους «θεσμούς» για συνέχιση των διαπραγματεύσεων σε επίπεδο Brussels Group (δηλαδή από τεχνοκράτες υπαλλήλους των τριών οργάνων ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ, και όχι από πολιτικούς προϊσταμένους), ωστόσο ακόμα δεν έχει λάβει οριστική απάντηση. Οι πληροφορίες πάντως λένε ότι δύσκολα θα γίνει δεκτό το αίτημα αυτό, με αποτέλεσμα να έχουμε το επόμενο διάστημα την έλευση στην Αθήνα των τεχνικών κλιμακίων και τους ταπεινωτικούς ελέγχους τους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση έχει ήδη δεσμευτεί γι' αυτό, αφού σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν, έχει συμφωνήσει ώστε «να εξομαλύνει πλήρως τις μεθόδους εργασίας με τους θεσμούς, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαίων επιτόπιων εργασιών στην Αθήνα, ώστε να βελτιωθούν η υλοποίηση και η παρακολούθηση του προγράμματος».

Με αυτόν τον τρόπο η ελληνική κυβέρνηση υποκύπτει στην πάγια αξίωση των τεχνικών κλιμακίων των «Θεσμών», η οποία , σύμφωνα με δημοσιεύματα, είχε εκφραστεί και στην τελευταία επίσκεψή τους στη χώρα μας.

Ως γνωστόν, κατά τη διάρκεια των «διαπραγματεύσεων» που προηγήθηκαν τους τελευταίους πέντε μήνες, οι … «θεσμοί» φαίνονταν ενοχλημένοι από τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία είχε απαγορεύσει την ελεύθερη είσοδό τους στα υπουργεία ενώ οι διαβουλεύσεις διεξάγονταν μόνο σε συγκεκριμένους χώρους και αίθουσες, κυρίως, σε κεντρικά ξενοδοχεία της Αθήνας.

ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΚΕΤΟ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ ΜΕ ΜΕΤΡΑ ΦΩΤΙΑ!

Στο μεταξύ, οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, μετά την ψήφιση της πρώτης ομάδας των προαπαιτούμενων μέτρων στην ελληνική Βουλή, ενέκριναν μέσω τηλεδιάσκεψης την έναρξη των συζητήσεων για τη χορήγηση τριετούς δανείου στη χώρα μας, εξουσιοδοτώντας ΕΕ, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και ΔΝΤ να αναλάβουν «να διαπραγματευτούν γρήγορα ένα νέο μνημόνιο κατανόησης (ΜoU) που θα περιλαμβάνει λεπτομερώς τους όρους για την παροχή οικονομικής βοήθειας».

Για να γίνει, όμως, αυτό η κυβέρνηση πρέπει να φέρει στη Βουλή μια δεύτερη ομάδα σκληρών μνημονιακών μέτρων που θα πρέπει να ψηφιστούν την επόμενη Τετάρτη (22/7).

Σημειώνουμε ότι στα νέα αυτά μέτρα της δεύτερης ομάδας, περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων : η κατάργηση του ειδικού φορολογικού καθεστώτος των αγροτών, οι οποίοι θα φορολογούνται πλέον με συντελεστή 26% από το πρώτο ευρώ και θα τους επιβληθεί προκαταβολή φόρου που θα φθάσει στο 100%. Επίσης θα χάσουν την ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση του αγροτικού πετρελαίου.

Στο ίδιο πακέτο μέτρων θα περιλαμβάνεται η ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας για την αναδιάρθρωση των τραπεζών στο Εθνικό Δίκαιο καθώς και οι αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, προκειμένου να γίνονται δίκες – εξπρές σε ζητήματα που θα αφορούν πλειστηριασμούς ακινήτων , έτσι ώστε να περιέλθουν στα «νύχια» τραπεζών και funds – «γερακιών» του εσωτερικού και του εξωτερικού!

ΧΡΗΣΤΟΣ Μ. ΠΡΕΒΕΖΑΝΟΣ

Παρασκευή 17 Ιουλίου 2015

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

Του ΣΤΑΘΗ*

  Ο Ναπολέων έλεγε ότι «ο στρατηγός είναι το επιτελείο του» και μάλλον είχε δίκιο, αν κρίνουμε απ’ το γεγονός ότι για να φθάσει στο Βατερλώ του χρειάσθηκε δεκαπέντε χρόνια. Ο κ. Τσίπρας χρειάσθηκε μόνον πέντε μήνες. Διότι και ο Ελληνας πρωθυπουργός, τηρουμένων των αναλογιών, υπήρξε και αυτός «το επιτελείο του». Δηλαδή οι κ.κ. Παππάς, Βαρουφάκης, Σαγιάς, Δραγασάκης και Φλαμπουράρης. Με αυτό το επιτελείο ο κ. Τσίπρας δεν είχε καμιά ελπίδα, ακόμα κι αν έφθανε στην ώρα του ο Γκρουσί, ή αργούσαν να φανούν οι Πρώσοι.

Εξ όλων αυτών ο κ. Βαρουφάκης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ο αποδιοπομπαίος τράγος, ο αίρων τας αμαρτίας των άλλων, ούτε, πολύ περισσότερο, ο επί σφαγήν μόσχος ο σιτευτός προς το συνεχές και αδιατάρακτον μιας άδοξης ευωχίας των υπόλοιπων άσωτων υιών - όπου «άσωτοι υιοί» διάβαζε αδέξιοι κι αδαείς παρακοιμώμενοι.

Για την ώρα ο κ. Τσίπρας «δίνει λογαριασμό» στους πάντες για το Βατερλώ των Βρυξελλών, ενώ οι επιτελείς του σιωπούν αιδημόνως (όταν δεν «ευχαριστούν τους Αμερικανούς» όπως ο κ. Δραγασάκης), περιμένοντας να περάσει η μπόρα. Η μπόρα όμως δεν πρόκειται να περάσει, έρχεται καταιγίδα, θα βρέξει καρέκλες κι αμμώνια, έρχεται Αρμαγεδδών, έρχονται μέτρα κι εφαρμοστικοί νόμοι, διψασμένοι για αίμα σαν σίριαλ κήλερς.

Για την ώρα ο κ. Αλέξης Τσίπρας παραμένει ο πιο δημοφιλής Ελληνας πολιτικός. Κατά τη γνώμη μου, πιο δημοφιλής κι απ’ τον Ανδρέα Παπανδρέου, διότι οι περισσότεροι Ελληνες γνώριζαν τότε κατά βάθος ότι ο Ανδρέας ήταν ένας (βολικός) δημαγωγός, ενώ οι επίσης περισσότεροι Ελληνες σήμερα γνωρίζουν ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας είναι ένας ανιδιοτελής πολιτικός, βγαλμένος απ’ τα σπλάχνα της Αριστεράς, των αγώνων και των κινημάτων. Ενα δικό μας παιδί, ο «μικρός», που μπόρεσε να μιλήσει στον λαό, αποενοχοποιώντας την Αριστερά και από τις ρετσινιές εναντίον της, αλλά και από δικές της αμαρτίες. Ο κ. Τσίπρας είναι δημοφιλής,

και μετά την ήττα του (μας) πιθανόν να έγινε ακόμα πιο δημοφιλής, διότι στα μάτια του λαού έπραξε (και διαθέτει) κάτι το ηρωικό. Τα έβαλε με τα θηρία. Μάλιστα, πάντα στα μάτια μεγάλου μέρους του λαού, ο Ελληνας Πρωθυπουργός ενισχύει το (τραγικό) μεγαλείο της πορείας του προς τους Φιλίππους με την ίδια του τη μοναχικότητα. Στο πρόσωπο του κ. Τσίπρα

οι περισσότεροι Ελληνες δεν βλέπουν τον Ναπολέοντα, τον «στρατηγό που είναι το επιτελείο του», αλλά τον Διγενή, το παλληκάρι που παλεύει μόνο του στα μαρμαρένια αλώνια με τον χάροντα-Σόιμπλε και τα άλλα θηρία. Για αυτό ακόμα κι αν ο κ. Τσίπρας ηττήθηκε, οι περισσότεροι Ελληνες (όπως και ο ίδιος είπε) πιστεύουν ότι ο σπόρος έπεσε. Μόνον που δεν είναι ο σπόρος που φύτεψε ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες για να ανθίσει ύστερα στα χέρια του Παυσανία στις Πλαταιές, αλλά η αγωνία του Ιουλιανού μπροστά στην Κτησιφώντα.

Μαθημένοι, χιλιάδες χρόνια τώρα, οι Ελληνες να εντάσσουν στο εθνικό εορτολόγιο τις ήττες τους ως πρόσφορο της αντίστασής τους σ’ αυτές, έχουν φθάσει ως εδώ ευαίσθητοι, τραυματισμένοι, πεισματάρηδες κι αλαφροΐσκιωτοι. Επίσης, πολυπράγμονες, πολυμήχανοι, πολεμικοί. Οδυσσείς.

Αλλοτε με στρατηγούς, άλλοτε με στρατηγήματα έχουν επιβιώσει, προσθέτοντας μνήμη στη μνήμη, ευγνώμονες στους Προμηθείς και καχύποπτοι με τους Καίσαρες.

Θα ήταν λοιπόν παράξενο, στη βάση της ποιητικής της πολιτικής που χαρακτήριζε τον λαό, να μην είναι ο κ. Τσίπρας δημοφιλής, όσον και θα ήταν παράδοξο στη βάση του κυνισμού της εξουσίας να μην οδηγηθεί να καταστεί ανίσχυρος.

Διότι με βάση το επερχόμενο νέο Μνημόνιο ο κ. Τσίπρας δεν θα είναι ένας Ελληνας Πρωθυπουργός, μάλιστα πρόμαχος του λαού, αλλά ένας ντόπιος Υπατος Αρμοστής των Επικυριάρχων, υποχρεωμένος να εκτελεί κατά γράμμα διαταγές και υπαγορεύσεις. Πόσο θα αντέξει έναν τέτοιο ρόλο ο κ. Τσίπρας, άγνωστον. Δημοφιλής, αλλά

ανίσχυρος θα είναι υποχρεωμένος σε διττά δεσμά:

1. να παρακολουθεί τον αργό θάνατο της Ελλάδας μέσα στην ύφεση, τη λιτότητα και την τελική απελπισία.

2. να παρακολουθεί τον αργό θάνατο του ευρώ και της ευρωζώνης στα χέρια της Γερμανίας.

Δηλαδή, μια ακόμη, αλλά από τις πιο τραγικές, ειρωνεία της ιστορίας. Να πεθαίνει η Ελλάδα για ένα ευρώ που πεθαίνει κι αυτό. Για ένα «άδειο πουκάμισο».

Αλλά, αν ο κ. Τσίπρας είναι πλέον ανίσχυρος απέναντι στους Δυνατούς, δυνάστες και δανειστές, είναι ταυτοχρόνως ανίσχυρος κι εν σχέσει με τους εγχώριους ευκαιριακούς συμμάχους του, τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι (και την πιθανή ολική επαναφορά της... ΔΗΜΑΡ), οι οποίοι, με την πρώτη ευκαιρία, θα τον σύρουν όπως έσυρε ο όχλος τον Ανδρόνικο Κομνηνό στα καντούνια της Πόλης, όταν εκείνος έχασε την εμπιστοσύνη και την αγάπη του λαού.

Ταυτοχρόνως, μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ η κατάσταση δεν είναι καθόλου καλή (ούτε για τον κ. Τσίπρα ούτε για κανέναν άλλον). Υπάρχει μια οιονεί διάσπαση που ή θα πάρει τη μορφή μιας (αμφιπόλεμης) συγκατοίκησης ή θα ολοκληρωθεί. Από τους 39 βουλευτές που ψήφισαν «όχι», οι τέσσερις ανήκουν στην προεδρική επιρροή. Υπήρξαν βουλευτές που ψήφισαν «ναι» για να μην καταρρεύσει η κυβερνητική πλειοψηφία (πέφτοντας κάτω απ’ τους 120 βουλευτές). Στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος η πλειοψηφία δεν υποστήριξε την πολιτική Τσίπρα. Πολλές απ’ τις οργανώσεις του κόμματος βράζουν, ενώ «υποδείξεις» και (δυστυχώς) απειλές απ’ τα κεντρικά, ή καταλήγουν ανεπίδοτες, ή επιστρέφονται ως απαράδεκτες. Οι φυγόκεντρες τάσεις εξελίσσονται (ή ακόμα συγκρατούνται) γύρω από πολλούς πόλους του κόμματος, όπως η Αριστερή Πλατφόρμα, η κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο κ. Βαρουφάκης, ορισμένοι απ’ τους πασοκογενείς, χωρίς να αποκλείονται κι άλλοι πόλοι, ακόμα όχι εμφανείς.

Πρόκειται για μια κινούμενη τρικυμία η οποία θα πρέπει να υποστηρίξει από τώρα κι ως τον Σεπτέμβρη την επιβολή σιδερένιων νόμων και αμέσως στη συνέχεια τα επαχθή και ειδεχθή αποτελέσματά τους. Πράγμα αδύνατον.

Οπερ;

Οπερ, ανασχηματισμός και βλέπουμε. Διότι «ο στρατηγός είναι το επιτελείο του», και το επιτελείο του κ. Τσίπρα παραμένει (μέσα σ’ αυτόν τον καταιγισμό των καταιγίδων) ατάραχο. Παππάς, Σαγιάς (θα ρωτήσω τον κ. Φλαμπουράρη να μου πει ποιος είναι αυτός) και Δραγασάκης - με τις ευχαριστίες μας στον Ομπάμα. Ευτυχώς

που η Die Zeit λέει ότι «ο θάνατος του ευρώ είναι θέμα χρόνου». Ε, αν στο μεταξύ καταφέρουμε να έχει πεθάνει η Ελλάδα νωρίτερα, τι να κάνουμε; το πολύ-πολύ να της πούμε αυτό που ο Χρόνης Μίσσιος είχε πει για τους δικούς του (μας) αδικοχαμένους - «Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς»...

ΥΓ.: Το σκίτσο που δημοσιεύεται σήμερα στη στήλη πρωτοδημοσιεύθηκε στην «Ελευθεροτυπία» το 2005. Οχι για κάποια ήττα που ούτε τότε παραδεχθήκαμε, αλλά επειδή δεν θα παραδεχθούμε ποτέ καμμιά ήττα.  

*Δημοσιεύθηκε στο ''enikos.gr'' την Παρασκευή 17 Ιουλίου 2015