Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Μυκητιάσεις και Ουρολοιμώξεις: Γιατί αυξάνονται κατά 30% το καλοκαίρι – Η αντιμετώπιση
Η συχνότητα των παθήσεων του ουροποιητικού συστήματος αυξάνεται έως και κατά 30% κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, κυρίως λόγω της αλλαγής της θερμοκρασίας και της αύξησης των δραστηριοτήτων έξω από το σπίτι - Ποιες είναι αυτές οι παθήσεις και πώς θα τις αποφύγουμε
Κωλικοί, λιθιάσεις, ουρολοιμώξεις, μυκητιάσεις. Oυρολογικά προβλήματα που είναι πολύ συνηθισμένα το καλοκαίρι, με τη συχνότητά τους να αυξάνεται έως και κατά 30%. Αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω της αλλαγής της θερμοκρασίας και της αύξησης των δραστηριοτήτων έξω από το σπίτι. Η αυξημένη θερμοκρασία προκαλεί εφίδρωση, με αποτέλεσμα από τη μία την αφυδάτωση και από την άλλη, την υγρασία στις περιοχές του σώματος που ιδρώνουν. Ας πάρουμε όμως τις παθήσεις αυτές μία, μία ξεχωριστά:
Μυκητιάσεις
Η μυκητίαση εκφράζεται στους άνδρες συνήθως υπό μορφή βαλανίτιδας και στις γυναίκες ως κολπίτιδα.Οφείλονται στην παρουσία υγρασίας στην ουρογεννητική περιοχή από βρεγμένα μαγιώ που δεν αλλάζονται στο σωστό χρόνο, ή από ιδρώτα λόγω της ζέστης. Ο μύκητας αναπτύσσεται σε περιβάλλον υγρασίας. Τα όργανα που νοσούν παρουσιάζουν ερυθρότητα και κνησμό (φαγούρα), συχνά συνοδευόμενα από δύσοσμα υγρά. Η θεραπεία έγκειται στη χρήση αντιμυκητιασικών αλοιφών, κολπικών υπόθετων ή, σε κάποιεςπεριπτώσεις, σε αγωγή από το στόμα.
Ουρολοιμώξεις
Το καλοκαίρι είναι συχνότερες στις γυναίκες με τη μορφή της κυστίτιδας. Πρόκειται για την πιο απλή μορφή ουρολοίμωξης που αφορά μόνο το κατώτερο ουροποιητικό (ουρήθρα και ουροδόχο κύστη). Τυπικά δεν συνοδεύεται από πυρετό, είναι όμως άκρως ενοχλητική, καθώς εκφράζεται με μία πλούσια συμπτωματολογία, που περιλαμβάνει καύσο κατά την ούρηση, τσούξιμο, αίσθημα βάρους χαμηλά στην κοιλιά(προκυστικά), ενοχλητική συχνουρία και σε κάποιες περιπτώσεις αίμα στα ούρα. Τα συνήθη αίτια που την προκαλούν, είναι η ανεπαρκής πρόσληψη-αναπλήρωση των υγρών, η παραμονή στην παραλία με βρεγμένο μαγιώ, η πλημμελής τήρηση των κανόνων ατομικής υγιεινής και κυρίως η μεγάλη αναβολή της ούρησης. Η αντιμετώπιση μιας τέτοιας κατάστασης γίνεται με την χορήγηση της κατάλληλης αντιβίωσης από τονουρολόγο.‘Όμως πρωταρχικής σημασίας είναι η πρόληψη, με την τήρηση από μέρους της γυναίκας μιας σειράς βασικών κανόνων, όπως: επαρκής ενυδάτωση, όχι αναβολή της ούρησης, συχνή αλλαγή των βρεγμένων μαγιώ, σωστό σκούπισμα της ευαίσθητης περιοχής και τήρηση όλων των μέτρων ατομικής καθαριότητας, καθώς και ούρηση μετά την επαφή.
Λιθίαση του ουροποιητικού
Ο σχηματισμός λίθων στο ουροποιητικό σύστημα είναι μία διαδικασία πολύπλοκη στην οποία συμμετέχουν πολλοί παράγοντες, όμως είναι πλέον τεκμηριωμένο ότι το ζεστό κλίμα την ευνοεί ιδιαίτερα.Όταν κάνει ζέστη, ο οργανισμός προσπαθεί να ρυθμίσει την εσωτερική θερμοκρασία του διεγείροντας την παραγωγή και αποβολή του ιδρώτα. Αν αυτό δεν συνοδευτεί από αντίστοιχη αύξηση στην πρόσληψη υγρών, ώστε να αναπληρωθούν όσα χάνονται, το επακόλουθο είναι η αφυδάτωση.
Ο οργανισμός αντιδρά στην ανίχνευση της αφυδάτωσης ελαττώνοντας την ποσότητα των ούρων που παράγει, ώστε να περιοριστούν οι απώλειες. Τα ούρα έτσι, γίνονται πιο πυκνά και περιέχουν περισσότερα μεταλλικά ιχνοστοιχεία (ασβέστιο, ουρικό οξύ, οξαλικό οξύ) απ’ όσα μπορεί το υγρό στοιχείο τους να διαλύσει, με συνέπεια να αυξάνεται ο κίνδυνος δημιουργίας κρυστάλλων. Οι κρύσταλλοι ευνοούν την ανάπτυξη νεφρολιθίασης (πέτρας στα νεφρά).Επειδή εξάλλου τα (λιγοστά) ούρα παραμένουν επί περισσότερες ώρες στην ουροδόχο κύστη, έως ότου δημιουργηθεί η ανάγκη για κένωση, δίνεται η ευκαιρία στα βακτήρια που υπάρχουν σε αυτήν να πολλαπλασιαστούν (άλλη μία αιτία ουρολοίμωξης).
Οι πέτρες στα νεφρά μπορεί να προκαλέσουν ποικίλες επιπτώσεις στην υγεία όπως αίμα στα ούρα, νεφρικό άλγος, σοβαρή νεφρική λοίμωξη (πυελονεφρίτιδα), ακόμη και νεφρική ανεπάρκεια σε ακραίες περιπτώσεις τεράστιων και παραμελημένων λίθων. Οξεία κατάσταση, την οποία συναντούμε συχνά το καλοκαίρι, είναι η μετακίνηση μικρών λίθων από τους νεφρούς στους ουρητήρες (τα σωληνάκια που συνδέουν τα νεφρά με την ουροδόχο κύστη) και ο επακόλουθος νεφρικός κωλικός. Πρόκειται για οξύ νεφρικό πόνο, με εξάρσεις και υφέσεις, ο οποίος τυπικά δεν έχει ανταλγική θέση (θέση ανακούφισης) και συνήθως αρχικά αντιμετωπίζεταιμε σπασμολυτικά-αναλγητικά φάρμακα (είτε από το στόμα, είτε σε ενέσιμη μορφή). Φυσικά, μετά από ένα επεισόδιο νεφρικού κωλικού, απαιτείται πάντα η εκτίμηση από ειδικό ουρολόγο, γιατί υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να απαιτείται κάποιου είδους χειρουργική ή άλλη «παρεμβατική» λύση (π.χ. εξωσωματική λιθοτριψία).
Τι κάνουμε όμως για να μειώσουμε την πιθανότητα να μας συμβεί νεφρικός κωλικός και να «μπλέξουμε» με νεφρολιθίαση;
Ακολουθούμε όσο πιστά μπορούμε τα παρακάτω: Ενυδατωνόμαστε καλά, καταναλώνουμε όσο μπορούμε λιγότερο αλάτι και ζωικές πρωτεΐνες (κόκκινο κρέας), κινούμαστε όσο μπορούμε και καταναλώνουμε φρούτα (ειδικά εσπεριδοειδή)και λαχανικά.
*O Βασίλειος Αργυρόπουλος είναι Ουρολόγος, Aναπληρωτής Διευθυντής Α΄ Ουρολογικής Κλινικής Metropolitan General
ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr
Εργαζόμενοι καταγγέλλουν αστυνομική «παρέμβαση» σε κινητοποίηση στον ΟΑΕΔ
Η ΠΟΠΟΚΠ (ομοσπονδία εργαζομένων στα ασφαλιστικά ταμεία) από κοινού με την ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ (ομοσπονδία διπλωματούχων μηχανικών Δημοσίου) αποφάσισαν να κηρύξουν στάση εργασίας από τις 14.00 μέχρι την λήξη του ωραρίου, την Τρίτη 21 Ιουλίου και για αυτό το σκοπό κάλεσαν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο γραφείο Συνεδριάσεων του Δ.Σ του ΟΑΕΔ, στον Άλιμο, απαιτώντας την άμεση καταβολή των εργοδοτικών εισφορών υπέρ τ. Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. (νυν Ε.Φ.Κ.Α. – Τ.Μ.Ε.Δ.Ε.) για παλαιούς ασφαλισμένους μηχανικούς του τ. Ο.Ε.Κ., από 01.01.2007 έως 31.12.2013.
Ωστόσο κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης των εργαζόμενων και συνδικαλιστών συνέβη το αδιανόητο! Έξω από την αίθουσα του ΔΣ και εντός του κτηρίου της Διοίκησης, εμφανίστηκαν αστυνομικοί, οι οποίοι, αφού ρώτησαν ποιοι είναι οι εκπρόσωποι, έδωσαν εντολή σύμφωνα με την οποία στη συνεδρίαση του ΔΣ του ΟΑΕΔ θα επέτρεπαν να μπουν και να τοποθετηθούν δύο άτομα εκ των εκπροσώπων!!! Εστάλησαν, δηλαδή, αστυνομικά όργανα για να δώσουν εντολή στους εργαζόμενους για το πόσοι θα μιλήσουν εντός της αίθουσας κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του ΔΣ του ΟΑΕΔ. Το συμβάν διεκδικεί «πρωτοπορία» για τους αγώνες τους εργατικού κινήματος!
Οι εργαζόμενοι και οι τρεις ομοσπονδίες (Ο.Υ. ΟΑΕΔ, ΠΟΠΟΚΟΠ, Π.Ο. ΕΜΔΥΔΑΣ) κατήγγειλαν την παρουσία της αστυνομίας εντός του κτηρίου της Διοίκησης του ΟΑΕΔ και τη θρασύτητα της εντολής για το πόσοι εκπρόσωποι των εργαζόμενοι θα μιλήσουν. Επιπλέον, κατήγγειλαν την επιχείρηση προληπτικής τρομοκρατίας και φίμωσης. Δηλώνουν δε ότι δεν τρομάζουν από τέτοιες πρακτικές και ότι θα συνεχίσουν να διεκδικούν και να καταγγέλλουν τέτοιες ενέργειες των Διοικήσεων, που στέλνουν εμπροσθοφυλακή αστυνομικούς για να μεταφέρουν εντολές και να φοβίσουν…
Αναλυτικά η καταγγελία των Ο.Υ. ΟΑΕΔ, Π.Ο. ΕΜΥΔΑΣ και ΠΟΠΟΚΠ:
Ένα πρωτοφανές για τα συνδικαλιστικά χρονικά γεγονός έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της στάσης εργασίας που είχε προκηρυχθεί από την Π.Ο ΕΜΥΔΑΣ, την ΠΟΠΟΚΠ και την Ομοσπονδία Υπαλλήλων ΟΑΕΔ, την Τρίτη, 21 Ιουλίου 2020.
Κατά τη διάρκεια της στάσης εργασίας και της συγκέντρωσης συνδικαλιστικών στελεχών και εργαζομένων του ΟΑΕΔ, έξω από την αίθουσα του ΔΣ και εντός του κτηρίου της Διοίκησης, εμφανίστηκαν αστυνομικοί, οι οποίοι, αφού ρώτησαν ποιοι είναι οι εκπρόσωποι, έδωσαν εντολή σύμφωνα με την οποία στη συνεδρίαση του ΔΣ του ΟΑΕΔ θα επέτρεπαν να μπουν και να τοποθετηθούν δύο άτομα εκ των εκπροσώπων!!! Εστάλησαν, δηλαδή, αστυνομικά όργανα για να δώσουν εντολή στους εργαζόμενους για το πόσοι θα μιλήσουν εντός της αίθουσας κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του ΔΣ του ΟΑΕΔ. Το συμβάν διεκδικεί «πρωτοπορία» για τους αγώνες τους εργατικού κινήματος!
Ρητορικά ερωτήματα:
• Ποιος κάλεσε τους αστυνομικούς μέσα στη Διοίκηση, σε μια εντελώς ήρεμη και ολιγομελή συγκέντρωση εργαζομένων;
• Ποιος έδωσε την εξουσιοδότηση στα αστυνομικά όργανα να μεταφέρουν εντολές στους εργαζόμενους για ζητήματα που δεν έχουν καμία αρμοδιότητα;
Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη αυτή πρακτική που επιχειρείται να εισαχθεί στην εργασιακή και συνδικαλιστική ζωή των εργαζομένων.
Καταγγέλλουμε την παρουσία της αστυνομίας εντός του κτηρίου της Διοίκησης και τη θρασύτητα της εντολής για το πόσοι εκπρόσωποι των εργαζόμενοι θα μιλήσουν.
Καταγγέλλουμε την επιχείρηση προληπτικής τρομοκρατίας και φίμωσης και δηλώνουμε ότι δεν μας τρομάζουν αυτές οι πρακτικές.
Οι εργαζόμενοι θα συνεχίζουν να διεκδικούν και να καταγγέλλουν τέτοιες ενέργειες των Διοικήσεων, που στέλνουν εμπροσθοφυλακή αστυνομικούς για να μεταφέρουν εντολές και να φοβίσουν…
Καλούμε όλα τα συνδικαλιστικά όργανα να είναι σε επαγρύπνηση και να καταδικάσουν τέτοια γεγονότα.
ΠΗΓΗ: prin.gr
Ο ασθενής είναι πελάτης, δεν είναι... άρρωστος
Ντάνι Βέργου
Επιταχύνει και διευρύνει τις επιπτώσεις των πολιτικών εμπορευματοποίησης της υγείας, που θέλουν να απαλλάξουν το κράτος από το κόστος της λειτουργίας των υγειονομικών μονάδων και να μεταθέσουν το οικονομικό βάρος στα ασφαλιστικά ταμεία και στους ασθενείς, το νομοσχέδιο «Ρυθμίσεις για τη διασφάλιση της πρόσβασης σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας - Ιδρυση και καταστατικό του Οργανισμού Διασφάλισης της Ποιότητας στην Υγεία Α.Ε. (ΟΔΙΠΥ Α.Ε.) και άλλες επείγουσες διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας» της Ν.Δ., που κατατέθηκε προχθές το βράδυ στη Βουλή.
Το νομοθέτημα της Ν.Δ. για τον πολύπαθο χώρο της δημόσιας υγείας αρκείται στη δημιουργία της Ανώνυμης Εταιρείας Οργανισμός Διασφάλισης της Ποιότητας στην Υγεία Α.Ε. (ΟΔΙΠΥ Α.Ε.) «για τη διενέργεια αξιολόγησης όλων των παρόχων υπηρεσιών υγείας της χώρας» -δημοσίων και ιδιωτικών- με προσχηματικό στόχο «την αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας». Τα κριτήρια της αξιολόγησης αυτής, ωστόσο, θα γνωστοποιηθούν σε δεύτερο χρόνο...
Η ΟΔΙΠΥ, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, θα καταγράψει τις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, θα αναπτύξει διαδικασίες και πρότυπα ποιότητας, θα διαμορφώσει διεθνώς αποδεκτούς δείκτες αξιολόγησης, θα αξιολογήσει την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας, θα υποβάλει προτάσεις στο αρμόδιο όργανο του υπουργείου Υγείας για παροχή ανταμοιβών και επιβολή κυρώσεων, θα εκπαιδεύσει και θα καταρτίσει τους Παρόχους Υπηρεσιών Υγείας, θα ερευνήσει τις ανάγκες υγείας, θα εντοπίσει τις ελλείψεις στις υπηρεσίες υγείας και θα διατυπώσει προτάσεις για την κάλυψή τους -μέσα στις αρμοδιότητες περιλαμβάνεται η συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς και το Κοινωφελές Ιδρυμα Σταύρος Σ. Νιάρχος (σύμφωνα με την από 6.9.2018 κύρια σύμβαση δωρεάς)- και, τέλος, θα συστήσει και θα τηρεί μητρώο πιστοποιημένων Παρόχων Υπηρεσιών Υγείας.
Τα νοσοκομεία, σύμφωνα πάντα με το νομοσχέδιο, θα αξιολογούνται σε δύο στάδια. Το πρώτο στάδιο, το οποίο ανατίθεται από τον ΟΔΙΠΥ σε γραφεία ποιότητας ή άλλα τμήματα και υπαλλήλους, συνίσταται σε αυτοαξιολόγηση, που καταγράφει τις υφιστάμενες δυσλειτουργίες και τις αποκλίσεις ως προς τους δείκτες του Κοινού Πλαισίου Αξιολόγησης (το οποίο θα διαμορφωθεί).
Το δεύτερο στάδιο περιλαμβάνει διενέργεια αξιολόγησης από ανεξάρτητη ομάδα του ΟΔΙΠΥ, η οποία αποτελείται από πραγματογνώμονες και συντονίζεται από εμπειρογνώμονα μόνιμο υπάλληλο του ΟΔΙΠΥ, ως επικεφαλής της ομάδας αξιολόγησης.
Οι αξιολογητές θα πραγματοποιούν εφόδους στα νοσοκομεία και θα έχουν πρόσβαση σε έγγραφα και φακέλους, θα συντάσσουν έκθεση η οποία θα υποβάλλεται στο υπουργείο Υγείας. Τα νοσοκομεία που θα αξιολογούνται θετικά θα μνημονεύονται και θα ανταμείβονται, ενώ εκείνα που θα αξιολογούνται αρνητικά θα αντιμετωπίζουν κυρώσεις, μπορεί και να κλείνουν ή να «αλλάζουν χαρακτήρα». Το ίδιο και οι εργαζόμενοί τους προφανώς.
Οι χρόνιες ελλείψεις σε προσωπικό, οι υψηλές ιδιωτικές δαπάνες υγείας, η αποεπένδυση στις υποδομές των δημόσιων νοσοκομείων, η απενεργοποιημένη Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και η μόνιμη υποχρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος υγείας είναι το εκρηκτικό μείγμα που η νέα κυβέρνηση αντιμετωπίζει με... αξιολόγηση.
Στην πρόταση της Ν.Δ. για την υγεία, δημόσιος και ιδιωτικός τομέας θα ανταγωνίζονται - πάντα με βάση τους κανόνες τις αγοράς. Οσον αφορά τον διαχρονικά κρατικοδίαιτο ιδιωτικό τομέα, πάντως, που τον ευνοεί ανοιχτά η Ν.Δ., δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα συνεχίσει να ζει σε βάρος των ασφαλιστικών ταμείων και των ασθενών, εισπράττοντας ζεστό χρήμα.
Η λογική κόστους-οφέλους στον ευαίσθητο χώρο της υγείας, με νοσοκομεία επιχειρήσεις και γιατρούς που θα πιέζονται να κινηθούν όχι με γνώμονα το καλύτερο για τον ασθενή αλλά το οικονομικά συμφέρον, είναι τουλάχιστον επικίνδυνη. Κριτήρια που ήδη ισχύουν σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης με κύριο άξονα την εξοικονόμηση πόρων, όπως είναι η ταχεία διαχείριση των περιστατικών (τα λεγόμενα γρήγορα εξιτήρια), το φθηνότερο φάρμακο και όχι το καταλληλότερο, οι λιγότερες διαγνωστικές εξετάσεις και όχι όσες είναι απαραίτητες, προδιαγράφουν το μέλλον της λειτουργίας των νοσοκομείων του Εθνικού Συστήματος Υγείας όπως το έχει φαντασιωθεί η Νέα Δημοκρατία. Ενα μέλλον δυσοίωνο για τον ασθενή, που αντιμετωπίζεται ως «πελάτης» και όχι ως άρρωστος.
Στο τέλος της ημέρας οι στρατηγικές επιλογές της κυβέρνησης μεταφράζονται σε φαρμακερές συμμετοχές των πολιτών και επιβαρύνσεις την ώρα της ανάγκης, όπου το κράτος, έχοντας αποτινάξει τις ευθύνες του, θα παρέχει ένα βασικό πακέτο παροχών υγείας, ενιαίο για όλους, πολύ μακριά από τις σύγχρονες ανάγκες του κόσμου.
«Δεν πρόκειται να βάλουμε πλάτη για να υλοποιήσουν τη βάρβαρη πολιτική τους»
Αφροδίτη Ρέτζιου, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος
«Η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει ως πρότυπο τα συστήματα υγείας των ανεπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών που έθαψαν κάτω από τα σαθρά θεμέλιά τους εκατόμβες νεκρών την περίοδο της επιδημίας. Με εφόδιο την πολύτιμη παρακαταθήκη που της άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ, κλιμακώνει την επίθεσή της σε βάρος της υγείας του λαού.
O κυβερνητικός ισχυρισμός ότι σκοπός του συγκεκριμένου νομοσχεδίου είναι η αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας είναι υποκριτικός. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, μετά τα DRG της προηγούμενης κυβέρνησης, είναι ένα ακόμη βήμα στην κατεύθυνση της πλήρους εναρμόνισης των δημόσιων μονάδων υγείας με τους κανόνες της επιχειρηματικότητας και της εμπορευματοποίησης των υπηρεσιών τους ώστε να είναι αυτοχρηματοδοτούμενα, να περιορίζεται δραστικά η κρατική χρηματοδότηση και να διοχετεύεται ζεστό κρατικό χρήμα στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Το κράτος, αντί να σχεδιάζει την ανάπτυξη των υπηρεσιών υγείας με κριτήριο την ικανοποίηση των αναγκών των ασθενών, αναλαμβάνει ρόλο ρυθμιστή των κανόνων του ανταγωνισμού μεταξύ των δημόσιων και των ιδιωτικών μονάδων υγείας, πάντα με βάση τους νόμους της αγοράς. Το μόνο που θα εξασφαλίζεται από το κράτος θα είναι ένα βασικό πακέτο παροχών πτωχοκομείου για τους ασθενείς. Αυτό θα είναι το κριτήριο αξιολόγησης και των υγειονομικών. Θα αξιολογείται, π.χ., θετικά ο γιατρός όταν στερεί από τον ασθενή αναγκαία φάρμακα, εξετάσεις που ξεφεύγουν από τον στενό κορσέ των αντιεπιστημονικών διαγνωστικών και θεραπευτικών πρωτοκόλλων τα οποία θα τον αναγκάζουν να εφαρμόσει για να κοστίζει λιγότερο ο ασθενής-πελάτης στο δημόσιο νοσοκομείο-επιχείρηση.
Οι γιατροί που εργαζόμαστε στο δημόσιο σύστημα υγείας δεν πρόκειται να βάλουμε πλάτη για να υλοποιήσουν τη βάρβαρη πολιτική τους. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε στο πλευρό του λαού μας για απολύτως δωρεάν, υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υγείας».
ΠΗΓΗ: efsyn.gr
Συντριβή των ελληνικών διπλωματικών σχεδίων
του Αλέκου Αναγνωστάκη
Τα γεγονότα προστίθενται το ένα στο άλλο.
Την περασμένη Κυριακή η Αιγυπτιακή Βουλή εξουσιοδότησε την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της χώρας να παρέμβουν στρατιωτικά εφόσον επιχειρηθεί κατάληψη του κόλπου της Σύρτης από τα Τούρκικες δυνάμεις που υποστηρίζουν την κυβέρνηση Φάρατζ στη Λιβύη. Πρακτικά η απόφαση σημαίνει πως είναι σοβαρό το ενδεχόμενο ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας μέσω Λιβύης.
Την άλλη μέρα ακριβώς η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX (977/20) για σεισμικές έρευνες στην ευρύτερη περιοχή του Καστελόριζου. (Το NAVTEX εντάσσεται σε ένα διεθνώς συντονισμένο δίκτυο εκπομπών (Maritime Safety Information), το οποίο περιέχει πληροφορίες οι οποίες είναι απαραίτητες για την ασφαλή ναυσιπλοΐα σε μια περιοχή.) Οι έρευνες θα διεξάγονται από το υψηλότατων προδιαγραφών τουρκικό ερευνητικό Ορούτ Ρέις, το τέταρτο τουρκικό πλοίο έρευνας μετά το «Φατίχ», το «Γιαβούζ» και το «Μπαρμπαρός».
Το ερευνητικό Ορούτ Ρέις, ηλικίας μόλις οκτώ χρόνων, δεν ασχολείται φυσικά με σεισμούς. Αντίθετα μέσω της εκπομπής κυμάτων προς το θαλάσσιο βυθό και της ποιοτικής μελέτης των ανακλώμενων επιχειρείται ο εντοπισμός υδρογονανθράκων. Η τεχνολογική συγκρότηση και η στελέχωση του δίνουν σχήμα στη σχέση κεφαλαίου – επιστήμης στην νέα εποχή. Ανήκει, όπως εξάλλου και τα προαναφερθέντα τρία, στη Γενική Διεύθυνση Ορυκτών Ερευνών (MTA) της Τουρκίας με πλήρωμα 27 ατόμων και επιστημονικό προσωπικό επί του σκάφους 28. Έχει χωρητικότητα 4.867 τόνους και αναπτύσσει ταχύτητα 17 κόμβων. Είναι ικανό να εκτελεί γεωφυσική έρευνα και 3D δειγματοληψία στον πυθμένα σε βάθος μέχρι 20.000 μ. Επιπλέον όμως διαθέτει ελικοδρόμιο για απονηώσεις και προσνηώσεις ελικοπτέρων βάρους έως 12 τόνων και διαθέτει τηλεχειριζόμενο υποβρύχιο όχημα (ROV) που μπορεί να πραγματοποιεί παρατηρήσεις και δειγματοληψία σε βάθος έως 1.500 μ.
Αυτό καθαυτό το ερευνητικό πλοίο είναι στην ουσία στρατιωτική μονάδα. (Η επιστήμη συνυφασμένη με την υπηρεσία των πολεμικών επιχειρήσεων). Αν προσθέσει δε κανείς το γεγονός πως 15 και πάνω μοίρες του τούρκικου στόλου είναι σε απόσταση ασφαλείας και ενεργούς παρέμβασης και πως δυο πολεμικά θα το συνοδεύουν τότε αυτή καθαυτή η ενέργεια συνιστά κίνηση επικίνδυνης κλιμάκωσης από την Άγκυρα.
Αν η τούρκικη κυβέρνηση πήγαινε όντως για έρευνες 180 μίλια νότια του Καστελόριζου, έστω και με το επιστημονικοπολεμικό Ρέις, χωρίς όμως να σηκώνει αεροσκάφη πάνω από τα νησιά και χωρίς να βγάζει το στόλο στο Αιγαίο, δεν θα μιλάγαμε για κανόνες εμπλοκής. Αλλά εδώ δεν πρόκειται για συνήθη έρευνα που έχει επαναληφθεί, ούτε με μια απλή δοκιμή των διπλωματικών αντανακλαστικών.
Η κίνηση της τούρκικης κυβέρνησης εξετάζεται και ως αντιπερισπασμός στις αποφάσεις της Αιγυπτιακής Βουλής καθώς αυτές αποτελούν σοβαρό εμπόδιο στην υλοποίηση της επεκτατικής πολιτικής της τούρκικης ολιγαρχίας όπως αυτή εκφράζεται με την κυβέρνηση του ΑΚΡ.
Φυσικά είναι και κίνηση αντιπερισπασμού.
Ωστόσο το επικαθορίζον δεν είναι ο αντιπερισπασμός αλλά η συνολική πολιτική που με σταθερότητα και διακηρυκτική σαφήνεια προωθεί η Άγκυρα και στην οποία εντάσσεται η κίνηση της τούρκικης κυβέρνησης.
Μέχρι που το πάει η κυβέρνηση Ερντογάν;
Την Παρασκευή 24/7 ο Ερντογάν θα εκπληρώσει «το όνειρο της νιότης του», θα προσευχηθεί στην Αγία Σοφία, «567 χρόνια – κατά πως λέει - μετά την πρώτη τέλεση προσευχής από τον Μωάμεθ Β΄ τον Πορθητή». Αλλά η 24 Ιουλίου είναι η ημέρα κατά την οποία το 1923 υπεγράφη η ευθέως πλέον αμφισβητούμενη από την τουρκική κυβέρνηση Συνθήκη της Λωζάννης.
Ο συμβολισμός είναι εμφανής.
Η τούρκικη ελίτ φυσικά ουδόλως νοιάζεται για τα θρησκευτικά συναισθήματα του τούρκικου λαού.
Χρησιμοποιεί όμως τη θρησκεία για τη συσπείρωση γύρω από την πολιτική της, πυρήνας της οποίας είναι ο νεοοθωμανισμός και υπόρρητο εργαλείο του η αναβίωση του οθωμανικού χαλιφάτου, ενός θεσμού τον οποίο κατάργησε το 1924 ο Μουσταφά Κεμάλ.
Οι επιδιώξεις προσλαμβάνουν κρίσιμο χαρακτήρα.
«Η ανάπτυξη που συντελέσθηκε», αναφέρει το σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο στη δημοσιευμένη στο Kommon μελέτη για τις ελληνοτουρκικές αντιθέσεις, «μετέτρεψε την Τουρκία σε ανεπτυγμένη καπιταλιστική χώρα ανώτερου πλέον επιπέδου, σε μεγάλη περιφερειακή δύναμη με φιλοδοξίες ισότιμης, σχεδόν, συνομιλήτριας των ηγεμονικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων η οποία προωθεί τη δική της μεγάλη οικονομική και γεωπολιτική ιδέα. Το ΑΚΡ και ο Ερντογάν εκφράζουν αυτήν την τάση επέκτασης και ανάπτυξης του Τούρκικου καπιταλισμού. Εξ ου και το πρόσφατο άνοιγμα προς την Αφρική (2003 – 2017) και οι ιμπεριαλιστικές της πρακτικές (εισβολή και παρουσία στρατευμάτων σε Συρία, μετά την Κύπρο, οι στρατιωτικές βάσεις σε Λιβύη, Κατάρ και Σομαλία).
…Στην ίδια βάση καλλιεργείται σταθερά και αναδεικνύεται ολοένα εντονότερα η σύγχρονη τουρκική Μεγάλη Ιδέα. Αυτή, η τουρκική εκδοχή της Μεγάλης Ιδέας, βασίζεται στο ιδεολόγημα του νεοθωμανισμού, στην επεκτατική ιδεολογία των …συνόρων της καρδιά μας και της Γαλάζιας Πατρίδας από τον Ινδικό ως τη Μεσόγειο. Συνοδεύεται δε από την μεθοδευμένη ανάδειξη της Τουρκίας ως αναθεωρητικής δύναμης των διεθνών συμβάσεων του περασμένου αιώνα, κυρίως της συνθήκης της Λωζάννης και του Μοντρέ.
Η πολιτική αυτή συνιστά πραγματική απειλή για τους λαούς της περιοχής, (ειδικά για τον τουρκικό και τον ελληνικό) εμπεριέχει το σπέρμα της επαναχάραξης συνόρων και των επεκτατικών πολέμων στην περιοχή και επομένως απέναντι στη Ελλάδα».
Μέχρι που λοιπόν θα το τραβήξει η κυβέρνηση της Τουρκίας;
Με ελιγμούς, οπισθοχωρήσεις και αντεπιθέσεις, θα το πάει μέχρι τέλους, μέχρι να κατοχυρώσει τη στρατιωτική, πολιτική παρουσία και ηγεμονία στις τουρκόφωνες περιοχές της Ασίας και των Βαλκανίων, μέχρις ότου συγκροτήσει μια σουνιτική συμμαχία ικανή να παίξει ένα ευρύτερο ρόλο στην περιοχή και όχι μόνο.
Προς επίρρωση της παραπάνω εκτίμησης έρχεται το γεγονός των αθρόων αγορών χρυσού τους τελευταίους μήνες από την κεντρική τούρκικη τράπεζα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Asian Review, η Τουρκία φέτος έχει ξεπεράσει τη Ρωσία ως ο μεγαλύτερος αγοραστής χρυσού στον κόσμο. Την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου αγόρασε περίπου 148 τόνους, ποσότητα τριπλάσια σε σχέση με αυτήν της ίδιας περιόδου το προηγούμενο έτος.
Επομένως είναι καθόλα νόμιμη η εκτίμηση πως η Τουρκία αυξάνει τα αποθέματα χρυσού επειδή ανησυχεί για τυχόν κυρώσεις – προσφιλές πλέον μέτρο των κυβερνήσεων των ΗΠΑ – με επιπτώσεις στην νομισματική επάρκεια δολαρίων, ενόψει πιθανών εξελίξεων στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις λόγω της προωθούμενης πολιτικής της.
Φυσικά ο στόχος αποτελεί διαρκώς ένα διακύβευμα πολύ περισσότερο που και οι σουνιτικές αραβικές χώρες διασχίζονται από αντιθέσεις.
Πολιτικές αντιδράσεις εντός προκαθορισμένου πλαισίου
Ανεξάρτητα από τις κλασικού τύπου αντιδράσεις (διαρκή ετοιμότητα ενόπλων Δυνάμεις και των υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας, έκδοση αντι-NAVTEX Ελλάδας και Κύπρου στην NAVTEX που εκδόθηκε από το σταθμό της Αττάλειας, διάβημα, μέσω της πρεσβείας στην Άγκυρα, απεύθυνση στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ και στο συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ, σύγκλιση εκατέρωθεν, σε Ελλάδα και Τουρκία, του συμβουλίου ασφαλείας) οι οποίες αποκαλύπτουν και την κρισιμότητα της κατάστασης, είναι αναγκαίο να δούμε το γενικό πολιτικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται τα παραπάνω μέτρα.
Όλες ανεξαίρετα οι κυβερνήσεις, από την αυγή του νέου αιώνα, και στις δυο πλευρές του Αιγαίου, έχουν οδηγηθεί σε μια παρακμιακή κρατική πρακτική να μην κηρύττουν μεν την ΑΟΖ (λόγω του αμφιβόλου αποτελέσματος μιας προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο) αλλά να περιφέρουν δεξιά - αριστερά χάρτες ΑΟΖ με χαραγμένα οικόπεδα και να κάνουν συμφωνίες εξόρυξης υδρογονανθράκων με πολυεθνικές συνοδεία πολεμικών φρεγατών.
Οι πολιτικές αυτές, οι χάρτες αυτοί, ανατροφοδοτούν τους ανταγωνισμούς, εκτρέφουν την πατριδοκαπηλία, ενισχύουν την Ακροδεξιά.
Οι πολιτικές αυτές συνοδεύονται από μια πολιτική διαμόρφωσης αξόνων(άξονας Ελλάδας-Ισραήλ-Κύπρου-Αιγύπτου, άξονας Τουρκίας-Κατάρ-Ιράν, κ.α.) και αναθέσεων εξορύξεων στις πολυεθνικές καθώς και μια πρακτική μονομερούς ανακήρυξης ΑΟΖ με στόχο όμως τον αλληλοαποκλεισμό από τον υποθαλάσσιο ορυκτό πλούτο.
Τέτοιας ποιότητας πολιτική συμφωνία είναι η υπό παταγώδη χρεοκοπία συμφωνία Κύπρου-Ελλάδας- Ισραήλ για τη δημιουργία του αγωγού EastMed με τη χαλαρή συμμετοχή της Αιγύπτου και την πιο χαλαρή της Ιταλίας, με σκοπό την απομόνωση της Τουρκίας από την Ανατολική μεσόγειο..
Ειδικά η πολιτική συμμαχία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, Αιγύπτου, που εγκαινιάσθηκε από τον Γ. Παπανδρέου και συγκροτήθηκε κυρίως από τον υπουργό της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – Ακροδεξιάς Ν. Κοντζιά, δεν είναι τίποτα άλλο από την ωμή προσχώρηση στο νέο ισραηλινό «αμυντικό» δόγμα, υπό τη σκέπη των ΗΠΑ. Σύμφωνα με αυτό «Οι απειλές και οι προκλήσεις που παρουσιάζονται από τις περιφερειακές αναταράξεις επιβάλλουν στο Ισραήλ να επιχειρήσει και να αναζητήσει νέες ευκαιρίες για τη δημιουργία συμμαχιών με άλλες χώρες στη Μέση Ανατολή και εκτός αυτής Χρειάζεται σήμερα η ανάπτυξη στρατηγικών σχέσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, Ελλάδα, Κύπρο και άλλες βαλκανικές χώρες. Στη Μέση Ανατολή, Σαουδική Αραβία και κάποιες χώρες του Κόλπου, την Ανατολική Αφρική, Αιθιοπία, Κένυα, Νότιο Σουδάν και Ουγκάντα»
Οι διακρατικές αυτές συμφωνίες με σημείο αναφοράς την εκμετάλλευση στην ανατολική Μεσόγειο των υδρογονανθράκων τη συνοδεία μιας πολιτικής αλληλοαποκλεισμού των δυο χωρών, ενισχύουν τους ενδοκαπιταλιστικούς και ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, υπονομεύουν την ειρήνη και τη σταθερότητα, θωρακίζουν περαιτέρω την ιμπεριαλιστική κυριαρχία σε βάρος λαών και αδύναμων κρατών παραβιάζοντας τις αποφάσεις του ΟΗΕ κι άλλων διεθνών οργανισμών.
Ειδικά η συμφωνία της «αδύναμης» Ελλάδας και ακόμη πιο αδύναμης Κύπρου με το Ισραήλ, την Αίγυπτο στρέφεται ευθέως εναντίον των ακόμη πιο αδύναμων, της Παλαιστίνης και του Λιβάνου, γράφοντας στα παλιά τους υποδήματα τις αποφάσεις του ΟΗΕ για ανεξάρτητο και με πλήρη δικαιώματα (άρα και θαλασσίων δικαιωμάτων, ΑΟΖ κλπ) Παλαιστινιακό κράτος. Και δεν περιποιεί τιμή στην ηγεσία του ΚΚΕ και σε άλλες μαχόμενες αριστερές δυνάμεις όταν προβάλλουν μόνο την επιθετική πολιτική των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της κορυφής της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας (ΗΠΑ, ΕΕ, κλπ), δημιουργούν την εικόνα της διαρκώς πολιτικά ριγμένης χώρας (έτσι αταξικά) από τους συμμάχους, της Ελλάδας, ενώ οι Τούρκοι διαρκώς ευνοούνται. Το σχήμα αυτό αν μη τι άλλο είναι από καιρό ξεπερασμένο, το σχήμα αυτό καθ’ αυτό δεν ίσχυσε ποτέ έτσι αταξικά και εξω - ιστορικά.
Στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, στα «ευρωασιατικά Βαλκάνια» (Συρία, Ιράν, Ιράκ, Λίβανος, Παλαιστίνη), στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, σε μια περιοχή εθνοτικό μωσαϊκό, κράτη, πολυεθνικά μονοπώλια, ομάδες επιχειρήσεων και επιχειρηματιών, σύμμαχοι, «φίλοι» και συνεργάτες από τη μια χρονική περίοδο στην άλλη ονομάζονται εχθροί και τρομοκράτες – και αντιστρόφως– σε έναν, χωρίς τέλος, σκληρό γεωπολιτικό ανταγωνισμό συμφερόντων.Αυτό ζούμε στις σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας, στις σχέσεις ΗΠΑ Τουρκίας, στις σχέσεις ΗΠΑ-Ιρακ, ΗΠΑ Συρίας κ.α.
Στο πλαίσιο αυτό φαίνεται πως η εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση που δημιουργείται με την τούρκικη NAVTEX , με τις παρεμβάσεις του ευρωπαϊκού και του αμερικάνικου παράγοντα, βαίνει προς μια παροδική και εύθραυστη εκτόνωση.
Αλλά η ανατολική Μεσόγειος είναι η μια από τις τρεις κορυφές του ονομαστού πλέον γεωπολιτικού τριγώνου της κρίσης του οποίου οι άλλες δυο βρίσκονται στην Κασπία Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο και στο οποίο «περικλείονται το 40% και πάνω των παγκόσμιων ενεργειακών αποθεμάτων, διακινείται πάνω από το 30% περίπου του παγκόσμιου εμπορίου, διασταυρώνονται οι σύγχρονοι δρόμοι εμπορίου, ο κινέζικος δρόμος του μεταξιού, οι ρωσικές φιλοδοξίες, ο νεοαποικιακός “δυτικός” δρόμος του εμπορίου ντυμένος τα ιταλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά και, διαρκώς, τα αμερικάνικα ρούχα ιμπεριαλιστικής εκστρατείας». Οι ανταγωνισμοί λοιπόν εξελίσσονται σε μια περιοχή μάλιστα που μόνο από τα λιμάνια της διακινούνται 598 εκατ. τόνοι με μέσα ναυτιλίας μικρών αποστάσεων και πάνω από 800 εκατ. τόνοι εμπορευμάτων μέσω της διώρυγας του Σουέζ.
Εδώ λοιπόν, σ’ αυτό το τρίγωνο των πολέμων και των ανταγωνισμών, οι διαρκώς παρούσες πολιτικές της τούρκικης και ελληνικής ελίτ, με όλες τις ποσοτικές και ποιοτικές τους διαφορές και τα διαφορετικά επίπεδα στα οποία οι δυο καπιταλιστικές χώρες κινούνται, μόνο δεινά επιφυλάσσουν στον ελληνικό και τούρκικο λαό και στους λαούς της περιοχής. Οι πολιτικές αυτές, στη βάση κοινών σταθερών αρχών και στόχων, μπορούν και πρέπει να βρουν την καθολική λαϊκή απόρριψη και νικηφόρα αντιμετώπιση και στις δυο πλευρές του Αιγαίου.
ΠΗΓΗ: kommon.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή