Ποινική δίωξη για κακούργημα άσκησε ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών, Νίκος Αντωναράκος, σε στελέχη και γιατρούς της κλινικής “Ταξιάρχαι”, όπου εντοπίστηκαν περίπου 35 κρούσματα κορονοϊού και 13 ασθενείς έχασαν τη ζωή τους.

Τα μέλη της διοίκησης και οι γιατροί, που διώκονται για παραβίαση του άρθρου 285 του Ποινικού Κώδικα, που αφορά την μη τήρηση μέτρων για την αποφυγή μετάδοσης μολυσματικών ασθενειών, είναι πλέον υπόλογοι για κακουργηματικού βαθμού κατηγορία που επισύρει ακόμη και ποινή ισοβίων.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, πριν από έναν μήνα ο Εισαγγελέας αφού είχε αξιολογήσει το υλικό που είχε στην διάθεση του, κάλεσε σε εξηγήσεις πέντε στελέχη και γιατρούς της κλινικής οι οποίοι παρέδωσαν υπομνήματα με τις θέσεις τους. Σύμφωνα με όσα είχε υποστηρίξει και με ανακοίνωση του ο εκπρόσωπος της κλινικής “Ταξιάρχαι”, το νοσοκομείο τήρησε όλα τα μέτρα προστασίας με βάση τα σχετικά πρωτόκολλα. Η επίσημη θέση της κλινικής ήταν ότι υπεύθυνος για την διασπορά του ιού ήταν εξωτερικός ασθενής που πήγε προσβεβλημένος ήδη με τον ιό, για αιμοκάθαρση.

Η κλινική έχει υποστηρίξει πως όλα τα κρούσματα που εντοπίστηκαν στη συνέχεια, αφορούσαν περιπτώσεις που σχετίζονταν μόνο με το τμήμα τεχνητού νεφρού και κανέναν άλλον χώρο της κλινικής.

Οι κατηγορούμενοι για την κλινική “Ταξιάρχαι” είναι αντιμέτωποι ακόμη και με ισόβια κάθειρξη καθώς το άρθρο 285 προβλέπει ποινή κάθειρξης έως 10 ετών σε όποιον ευθύνεται για μετάδοση ασθένειας σε άνθρωπο, τουλάχιστον 10 ετών αν προκλήθηκε θάνατος αλλά και ισόβια κάθειρξη αν η πράξη οδήγησε σε θάνατο μεγάλου αριθμού ανθρώπων.

πηγη: iskra.gr

Οι κυβερνήσεις κόβουν και η Δικαιοσύνη “ράβει”. Αυτό είναι για μια ακόμα φορά το συμπέρασμα της ταξικής πολιτικής που εκδηλώνεται με την τακτική της επαναλαμβανόμενης ληστείας των συνταξιούχων. 

Και δίπλα στην ληστεία έρχεται και η κοροιδία. Ετσι αυτοί που λήστεψαν τις συντάξεις, με τους άλλους που τις ξαναλήστεψαν κι έφτιαξαν νόμο για να κάνουν “συνταγματικά νόμιμες” και τις ληστείες των προηγούμενων και τις δικές τους, τώρα τσακώνονται για το μέγεθος της νέας ληστείας όσον αφορά την (μη) επιστροφή ενός ελάχιστου των κλεμμένων που μαζί έκλεψαν! Αυτό λέγεται νεοδικομματισμός. Και έλκει την καταγωγή του από την παλιά καλή πολιτική ξεδιαντροπιά και την επίσης παλιά και ακόμα καλύτερη πολιτική ξετσιπωσιά.

Τι συνέβη, λοιπόν, με τα αναδρομικά των συντάξεων; Ιδού:   

Το Μνημόνιο Τσίπρα (ν. 4336/2015) και ο νόμος Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016, άρθρο 14 παρ. 2) νομιμοποίησαν τις περικοπές των συντάξεων και την κατάργηση των Δώρων που επιβλήθηκαν με τους νόμους Κουτρουμάνη-Βρούτση 4051/2012 & 4093/2012».

Το Ανώτατο Ακυρωτικό της χώρας, ανατρέποντας τη δική του προηγούμενη αμετάκλητη απόφαση (2287/2015) που είχε δικαιώσει τους συνταξιούχους, αποφάνθηκε αμετάκλητα ότι οι μνημονιακοί νόμοι 4051/2012 και 4093/2012 που «σφαγιασαν» τις κύριες και επικουρικές συντάξεις και κατήργησαν τα Δώρα, είναι ισχύουσες, νόμιμες και μόνιμες μετά τον νόμο Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016)

Ετσι η Ολομέλεια του ΣτΕ με τις υπ’αριθ. 1439-1443/2020 αποφάσεις του στερεί από τους Έλληνες συνταξιούχους αναδρομικά ογδόντα (80) μηνών, νομιμοποιώντας για δημοσιονομικούς λόγους την «σφαγή» των συντάξεων και των Δώρων με τους νόμους Κουτρουμάνη-Βρούτση το 2012 (ν.4051/2012 και 4093/2012).

Στην ουσία, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού, που δίκασε την πιλοτική δίκη (αγωγή και παρεμβάσεις) στις 10-1-2020 μετά από αίτηση του υπουργού Εργασίας κ.Ιωάννη Βρούτση και της Διοίκησης του ΕΦΚΑ, ακυρώνει την προηγούμενη δική της απόφαση με αριθμό 2287/2015 (με την οποία είχαν δικαιωθεί οι συνταξιούχοι), επιδικάζοντας αναδρομικά ΜΟΝΟ για έντεκα (11) μήνες και όχι για ενενήντα (90) μήνες, όπως ζητούσαν.

Επίσης, το ΣτΕ αναγνωρίζει ότι πρέπει να καταβληθούν αναδρομικά έντεκα (11) μηνών σε όσους έχουν καταθέσει αγωγές ενώπιον των Δικαστηρίων ανάλογα με τον χρόνο παραγραφής τής αξίωσης εκάστου συνταξιούχου.

Έτσι, ουσιαστικά, το Ανώτατο Ακυρωτικό, κυρίως με την υπ’αριθ. 1439/2020 απόφασή του μεταξύ των συναφών 1440, 1441, 1442 και 1443/2020 αποφάσεων, στερεί από 2.500.000 συνταξιούχους και από τον καθένα ξεχωριστά αναδρομικά ογδόντα (80) ολόκληρων μηνών!

Ειδικότερα, από τη μελέτη του πλήρους επίσημου κειμένου της υπ’αριθ. 1439/2020, προκύπτει ότι η Ολομέλεια του ΣτΕ :

1. Ακυρώνει την προηγούμενη δική του απόφαση 2287/2015, που είχε δικαιώσει τους συνταξιούχους αμετακλήτως!
2. Κάνει δεκτή τη δεύτερη χρονικά αίτηση του κ.Ι.Βρούτση, ενώ είχε απορρίψει δική του επίσης αίτηση το 2015!
3. Επιδικάζει αναδρομικά ΜΟΝΟ 11 μηνών (Ιούνιος 2015-Μάιος 2016) αντί για 90 μήνες (Ιανουάριος 2013-Ιούνιος 2020), όπως διεκδικούσαν οι συνταξιούχοι (δηλαδή τους «κουρεύει» αναδρομικά 80 μηνών)!
4. Αναγνωρίζει ότι δικαιούνται αναδρομικά 11 μηνών ΜΟΝΟΝ όσοι έχουν καταθέσει αγωγές μέσα στα όρια της παραγραφής που ισχύουν για κάθε συνταξιούχο (σκέψη 3)
5. Επιδικάζει αναδρομικά τριάμισι (3,5) ετών (1/1/2013-12/5/2016) ΜΟΝΟΝ σε όσους συνταξιούχους είχαν καταθέσει αγωγές μέχρι 10-6-2015, ημερομηνία δημοσίευσης της υπ’αριθ. 2287/2015 απόφασης ΟλΣτΕ (σκέψεις 15, 20)
6. Αποφαίνεται ότι τα μνημονιακά κόμματα που ψήφισαν το γ’ Μνημόνιο (ν.4336/2015) νομιμοποίησαν και κατέστησαν συνταγματικές τις περικοπές και την κατάργηση των Δώρων του 2012, από 13-5-2016 και μετά!
7. Αποφαίνεται ότι τελικά με το άρθρο 14 παρ. 2 του ν. 4387/2016 νομιμοποιήθηκαν οι περικοπές του 2012 (σκέψη 18), βάζοντας οριστικά «ταφόπλακα» στη διεκδίκηση των αναδρομικών από τους συνταξιούχους!
8. Κρίνει ισχυρές, νόμιμες και ισχύουσες τις περικοπές των ν. 4051/2012 και 4093/2012 (νόμοι Κουτρουμάνη-Βρούτση), με τους οποίους έγιναν μεγάλες μειώσεις σε όλες τις κύριες και επικουρικές συντάξεις και καταργήθηκαν τα Δώρα των συνταξιούχων!
9. Κρίνει συνταγματικό και ισχύοντα τον επανυπολογισμό όλων των «παλαιών» συντάξεων, ήτοι αυτών προ της 13-5-2016 (σκέψη 17)
10. Κρίνει νόμιμη την κατάργηση σε βάθος πενταετίας της προσωπικής διαφοράς (σκέψη 18), σύμφωνα με τα οριζόμενα στον νόμο Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016) και τον νόμο Βρούτση (ν. 4093/2012)
11. Αποφαίνεται υπέρ της συγκράτησης των συνταξιοδοτικών δαπανών μέχρι το 2060 νομιμοποιώντας τη «ρήτρα ΔΝΤ»
12. Αποφαίνεται ότι οι συνταξιοδοτικές δαπάνες πρέπει να συνδέονται, σε διαρκή βάση, με το εθνικό χρέος και την οικονομία, σύμφωνα με το σκεπτικό της υπ’αριθ. 668/2012 απόφασης ΟλΣτΕ (Πρόεδρος Παναγιώτης Πικραμένος), η οποία είχε απαραδέκτως νομιμοποιήσει όλες τις περικοπές του α’ Μνημονίου
13. Αποφαίνεται ότι το διατακτικό της απόφασής του περιλαμβάνει κύριες και επικουρικές συντάξεις, καθώς και τα τρία Δώρα-Επιδόματα (σκέψη 13)
14. Επιχειρηματολογεί υπερβαλλόντως και αποτρεπτικά για τους συνταξιούχους, για μη προσφυγή ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (σκέψη 17)
15. Επιχειρηματολογεί ανεπαρκώς για ποιον λόγο απέρριψε το αίτημα των εκπροσώπων των συνταξιούχων για υποβολή προδικαστικού ερωτήματος προς το ΔΕΕ (σκέψη 17)

Και μετά από όλα αυτά έρχεται η κυβέρνηση αφενός με το εξουσιαστικό λεπίδι να “κουρέψει” κατά 77% ακόμα και τα αναδρομικά και με τους “παπαγάλους” της να… πανηγυρίζει στα ΜΜΕ για την…γαλαντομία της! 

Με τις κυβερνητικές αποφάσεις, λοιπόν, αποκλείονται από τα αναδρομικά οι μισοί και πλέον συνταξιούχοι, αφού οι επικουρικές συντάξεις και τα Δώρα-Επιδόματα εξαιρούνται από τα επιστραφέντα αναδρομικά, κατά παράβαση της 1439/2020 απόφασης του ΣτΕ.

Το αποτέλεσμα είναι οι μεν μισοί συνταξιούχοι αποκλείονται, οι δε λοιποί και στερούνται αναδρομικά 80 ολόκληρων μηνών αλλά και τις επικουρικές συντάξεις και τα Δώρα-Επιδόματα.

Ιδού πως γίνεται αυτό: 

«Τσεκούρι» της τάξης του 77% επιβάλλει η κυβέρνηση στους συνταξιούχους, ακόμα και στα ήδη περιορισμένα αναδρομικά 11 μηνών που τους επιδίκασε το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) για τις τεράστιες περικοπές στις συντάξεις τους.

Συγκεκριμένα, με απαράδεκτη τροπολογία που κατέθεσε και ψήφισε χτες στη Βουλή, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα επιστρέψει στους συνταξιούχους μόνο 900 εκατομμύρια ευρώ, αντί των 3,9 δισ. ευρώ που αντιστοιχούν στην απόφαση του ΣτΕ!

Υπενθυμίζεται ότι το ΣτΕ, με την περιβόητη «πιλοτική δίκη» για τα αναδρομικά που προκάλεσε η κυβέρνηση, αξιοποιώντας ως «πιστοποιητικό νομιμοποίησης» των περικοπών στις συντάξεις τον αντιασφαλιστικό νόμο Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016), απέρριψε οποιαδήποτε διεκδίκηση αναδρομικών από το νόμο – λαιμητόμο και μετά, ενώ αναγνώρισε αναδρομικά για τις περικοπές μόνο για το 11μηνο μεταξύ 10/6/2015 και 11/5/2016. Δηλαδή, από όλες τις περικοπές των κυβερνήσεων ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ από το 2011 μέχρι σήμερα, τα αναδρομικά περιορίστηκαν στο χρονικό διάστημα από την έκδοση των προηγούμενων αποφάσεων της Ολομέλειας του ΣτΕ τον Ιούνη του 2015 (αποφάσεις 2287 – 2288 περί αντισυνταγματικότητας των περικοπών του 2012) και μέχρι την ψήφιση του νόμου Κατρούγκαλου τον Μάη του 2016.

Το ποσό των αναδρομικών για αυτό το 11μηνο είναι 3,9 δισ. ευρώ.

Η τροπολογία της κυβέρνησης, ωστόσο, αντί να επιστρέψει άμεσα στους συνταξιούχους έστω αυτά τα 3,9 δισ. ευρώ, ορίζει ότι θα αποδοθούν μόνο τα 900 εκατομμύρια ευρώ που αντιστοιχούν στις κύριες συντάξεις αυτού του διαστήματος.

Στη συνέχεια μάλιστα ορίζει με το «έτσι θέλω» ότι με την καταβολή αυτού του ποσού, «οι αξιώσεις των συνταξιούχων των οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης για ποσά που αντιστοιχούν σε περικοπές, μειώσεις, μειώσεις και καταργήσεις κύριων, επικουρικών συντάξεων, επιδομάτων αδείας και εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα» για το εν λόγω 11μηνο… «αποσβέννυνται», δηλαδή διαγράφονται!

Δηλαδή, διαγράφονται χωρίς να αποδοθούν τα αναδρομικά για τις επικουρικές συντάξεις, τα επιδόματα άδειας και τα Δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα.

Το παραπάνω άγριο «τσεκούρι» επιχείρησε να παρουσιάσει ως… μεγάλη «γενναιοδωρία» η κυβέρνηση, διαφημίζοντας την… εφάπαξ καταβολή πριν το τέλος του έτους, αφού πρώτα «κούρεψε» το 77% του σχετικού ποσού!

Με την ομιλία του πρωθυπουργού, κυβερνητικά σημειώματα και το ίδιο το κείμενο της τροπολογίας, επιχειρείται η απαράδεκτη τροπολογία να στηριχθεί με προκλητική επιχειρηματολογία, ότι τάχα δεν υπάρχουν άλλα δημοσιονομικά περιθώρια και ότι αν επέστρεφαν στους συνταξιούχους έστω αυτό το κλάσμα από τις περικοπές… θα έπρεπε να τα κόψουν από τους εργαζόμενους, αφού βέβαια το μεγάλο κεφάλαιο είναι πάντα στο απυρόβλητο!

«Δεν υπάρχουν λοιπόν περιθώρια για ικανοποίηση πρόσθετων αιτημάτων αυτού του είδους», ανέφερε ο Κυρ. Μητσοτάκης, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση με κάθε ευκαιρία διαφημίζει τα πακέτα δεκάδων δισεκατομμυρίων που διασφαλίζει για τη στήριξη του κεφαλαίου, νομοθετεί νέες φοροαπαλλαγές και «διευκολύνσεις» για τις μεγάλες επιχειρήσεις και ενώ δρομολογεί νέα αντιασφαλιστική επίθεση για να «ληστέψει» υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων τα αποθεματικά για τις επικουρικές συντάξεις.

Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι «η αλήθεια είναι ότι οι συνταξιούχοι μας δεν χτυπήθηκαν όσο άλλες κατηγορίες από την πανδημία». Να πουν κι ευχαριστώ δηλαδή οι συνταξιούχοι, που συνέχισαν να παίρνουν τις πετσοκομμένες συντάξεις τους!

Με τις ίδιες προκλητικές ατάκες που συνοδεύουν και κάθε επίθεση στο Ασφαλιστικό, εξάλλου, ο Κυρ. Μητσοτάκης ισχυρίστηκε ότι το να αποδοθούν κανονικά τα αναδρομικά «θα ήταν άδικο για τους ανέργους, θα ήταν άδικο για τους εργαζόμενους, ο κόπος των οποίων χρηματοδοτεί το ασφαλιστικό σύστημα. Θα ήταν άδικο για τις επόμενες γενιές».

Με άθλιες προσπάθειες κάλπικης διαίρεσης των εργαζομένων και του λαού, επιχειρεί να κουκουλώσει το γεγονός ότι οι συνταξιούχοι ζητάνε πίσω τα χρήματα που τους έκλεψαν οι κυβερνήσεις, όπως κλέβουν τους εργαζόμενους και όλο το λαό, για να χρηματοδοτήσουν τους κεφαλαιοκράτες!

Εξίσου προκλητικά συνέδεσε τη νέα κλοπή σε βάρος των συνταξιούχων… με τη διατήρηση του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεων!

Ανέφερε συγκεκριμένα: «Αδικο, λοιπόν (σ.σ. η απόδοση των κλεμμένων στους συνταξιούχους) και για το σύνολο της κοινωνίας που αντιμετωπίζει με ενότητα, ομοψυχία και με επιτυχία, τολμώ να πω, τόσες αλλεπάλληλες προκλήσεις, από τα γεγονότα στον Εβρο και την πανδημία μέχρι τη διεθνή οικονομική αναταραχή και την επιθετική συμπεριφορά των γειτόνων μας. Γιατί το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλουμε να το κρατάμε ψηλά, οφείλουμε όμως και να το χρηματοδοτούμε».

Αυτό που χρηματοδοτούν βέβαια όλες οι κυβερνήσεις ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ, την ίδια ώρα που ξεζουμίζουν όλο το λαό, είναι οι ΝΑΤΟικοί εξοπλισμοί, οι αποστολές και οι συνεκπαιδεύσεις στο πλαίσιο των λυκοσυμμαχιών ΝΑΤΟ – ΕΕ, η προσαρμογή των Ενόπλων Δυνάμεων στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην ευρύτερη περιοχή…

Σημειώνεται, τέλος, ότι από το βήμα της Βουλής ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι η κυβέρνηση θα δώσει μόνο το 1,4 δισ. ευρώ από τα αναδρομικά, ωστόσο στην τροπολογία που κατατέθηκε τελικά και την Εκθεση του Γενικού Λογιστηρίου που την συνοδεύει, επισημαίνεται ότι η δαπάνη στον κρατικό προϋπολογισμό είναι μόλις 900 εκατομμύρια…

Πηγή: Ριζοσπάστης, ΕΝΥΠΕΚΚ - imerodromos.gr

Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ Χ.Α. ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ – ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΚΟΡΥΦΩΝΕΤΑΙ: ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Η ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ ΞΑΝΑ;

Κώστας Παπαδάκης

Η δίκη της Χρυσής Αυγής επιτέλους τελειώνει.

Μετά από πεντέμισι σχεδόν χρόνια (έναρξη 20/4/2015 και 445 συνεδριάσεις) ένα ελάχιστο μέρος υπολείπεται για να ολοκληρωθεί η ακροαματική διαδικασία. Εάν στις προσεχείς δικασίμους 27/8, 28/8 και 31/8/2020 δεν ολοκληρώσουν τις αγορεύσεις τους οι τέσσερις τελευταίοι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων, ασφαλώς θα το πράξουν σε προσεχείς δικασίμους των αρχών Σεπτεμβρίου 2020 και στην συνέχεια η πρόεδρος θα αναγγείλει την ημερομηνία, κατά την οποία θα κληθούν οι παράγοντες της δίκης για να ακούσουν την απόφαση.

Τότε θα κριθεί εάν υφίσταται εγκληματική οργάνωση και αν τα συνεκδικαζόμενα αξιόποινα περιστατικά και δεκάδες άλλα αποτελούν τυχαία και ασύνδετα μεταξύ τους συμβάντα ή εκπορεύονται από τους σκοπούς της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, υλοποιούνται μέσα στο πλαίσιο των σκοπών της και από μέλη, τα οποία διαπαιδαγωγούνται για να διαπράττουν αξιόποινες πράξεις.

Τότε θα κριθεί εάν οι ποινικές ευθύνες για μία ακόμη φορά θα εξαντληθούν στα εκτελεστικά όργανα ή επιτέλους θα διαπεράσουν όλο το φάσμα της ιεραρχίας της εγκληματικής οργάνωσης και θα αποδοθούν ανάλογα με τη βαρύτητα της ενοχής.

Την ημέρα εκείνη η ιστορία θα γράψει, αν και αυτήν την φορά μία δίκη τελειώνει με ουσιαστική ατιμωρησία της φασιστικής βίας στην Ελλάδα ή αν η δικαστική εξουσία κάτω από την πίεση του συντριπτικού αποδεικτικού υλικού επιτέλους θα αποδώσει δικαιοσύνη και θα ανταποκριθεί στο κοινωνικό αίτημα για έννομη προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών, που έπληξε σκόπιμα, μεθοδευμένα και με την ανοχή των κρατικών μηχανισμών η τραμπούκικη και εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής.

Οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής έχουμε ολοκληρώσει το θεσμικό μας ρόλο στην δίκη.

Πήραμε την πρωτοβουλία να συμμετάσχουμε ως συνήγοροι πολιτικής αγωγής συγκρουόμενοι με ιδεοληψίες, προκαταλήψεις, υπαινιγμούς και ανησυχίες για στήριξη του κράτους καταστολής και των τρομονόμων και κηρύγματα για θεσμικές αυταπάτες. Στα πεντέμισι χρόνια της παρουσίας μας στην δίκη δεν μένει αμφιβολία, ότι η επιλογή αυτή ήταν η σωστή, αφού η συμμετοχή μας την ανέδειξε και δεν δικαίωσε τους παραπάνω κινδύνους.

Δώσαμε μάχες και πετύχαμε σοβαρές πολιτικές νίκες με κορωνίδα την κατάκτηση του δικαιώματος παράστασης πολιτικής αγωγής κατά των δραστών εναντίων των θυμάτων που εκπροσωπούν, όχι μόνο για τα επιμέρους αδικήματα, αλλά και για το αδίκημα της ένταξης των δραστών στην εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή, πράγμα το οποίο μας νομιμοποιούσε να έχουμε λόγο για το σύνολο του αντικειμένου της δίκης.

Προσπαθήσαμε και συμβάλαμε στην ανάδειξη του αποδεικτικού υλικού παρά τα εμπόδια των συνηγόρων υπεράσπισης και δυστυχώς συχνά την άρνηση του δικαστηρίου είτε να μας επιτρέψει την κατάθεση αποδεικτικών στοιχείων είτε την υποβολή ερωτήσεων και παρατηρήσεων σε μάρτυρες και έμμεσα σε κατηγορουμένους.

Διεξαγάγαμε την δίκη με αρχές, με απόλυτο σεβασμό στα δικαιώματα των κατηγορουμένων και στις αρχές της διεξαγωγής της δίκαιης δίκης με ενδεικτικό παράδειγμα την μη νομιμοποίηση των προστατευομένων μαρτύρων με την υποβολή ερωτήσεων, αφού προηγουμένως απορρίφθηκε το αίτημα μας να κληθούν οι μάρτυρες αυτοί να εμφανιστούν εκούσια και επώνυμα στο δικαστήριο για να μην υπάρχει ανωνυμία.

Λειτουργήσαμε με αυτοτέλεια απέναντι στο δικαστήριο χωρίς να επαφεθούμε ουδέτερα στην κρίση του και να αποφεύγουμε την κριτική ακόμα και την καταγγελία λαθεμένων επιλογών του.

Δώσαμε με συνέχεια και συνοχή την μακρόχρονη μάχη της δημοσιότητας της δίκης, της μεταφοράς της από την εξορία του Κορυδαλλού στο Εφετείο και φυσικά την μάχη της επιτάχυνσης, που αν δεν είχε στεφθεί με επιτυχία, τουλάχιστον τα δύο τελευταία χρόνια, η δίκη θα αργούσε πολύ ακόμα να τελειώσει.

Αντιμετωπίσαμε τις προκλήσεις από μέρους ορισμένων συνηγόρων υπεράσπισης, τις προσωπικές επιθέσεις και τους υπαινιγμούς που δυστυχώς πάντοτε διατυπώνονταν με την ανοχή της προέδρου, που αντίθετα με την κατασταλτικότητα που επεδείκνυε προς την πλευρά των συνηγόρων πολιτικής αγωγής, υπήρξε πάντοτε ανεκτική σε όλες τις εκφάνσεις του λόγου των συνηγόρων υπεράσπισης.

Αναπτύξαμε το υψηλότερο δυνατό επίπεδο ενότητας και συνεργασίας μεταξύ μας παρά τις πολιτικές διαφορές και δεν ενδώσαμε στην προσπάθεια υποδαύλισής τους από παράγοντες της υπεράσπισης.

Δεν περιορίσαμε τον ρόλο μας μέσα στο χώρο του δικαστηρίου, άλλα βγήκαμε και στην κοινωνία σε συνεντεύξεις τύπου, συναντήσεις, εκδηλώσεις ενημερωτικού χαρακτήρα, κινητοποιήσεις και άλλα, εκπληρώνοντας τον ρόλο της ως θεσμικού παράγοντα παρέμβασης του αντιφασιστικού κινήματος στην δίκη της Χ.Α. Αυτό το τελευταίο ενόχλησε περισσότερο από όλα. Γιατί ήταν το σημαντικότερο.

Ωστόσο, ο ρόλος της πολιτικής αγωγής, θεσμικά τουλάχιστον έχει εξαντληθεί. Από τις 12/2/2020, όταν παραδόθηκε το μικρόφωνο στους συνηγόρους υπεράσπισης που έχουν τον τελευταίο λόγο, η παρουσία της στο δικαστήριο περιορίζεται σε ρόλο παρατηρητή και καταγραφέα των αγορεύσεων των συνηγόρων υπεράσπισης, στις οποίες μάταια αναζητά μία πειστική και τεκμηριωμένη απάντηση στις δικές της αγορεύσεις. Δικαίωμα δευτερολογίας δεν προβλέπεται ότι θα προκύψει.

Ο ρόλος των συνηγόρων λοιπόν τελείωσε. Είναι η ώρα του ρόλου του λαού, του αντιφασιστικού κινήματος, των φορέων, των συνδικάτων, των εργαζομένων, της νεολαίας, των μεταναστών, των αντιφασιστών, των δημοκρατών.

Όλων εκείνων που υπήρξαν ή εν δυνάμει μπορεί να γίνουν θύματα της Χρυσής Αυγής και της φασιστικής εγκληματικής δράσης.

Όλων εκείνων των πολλών χιλιάδων που στήριξαν τα χρόνια αυτά με την παρουσία τους στην δίκη και σε αντιφασιστικές εκδηλώσεις τον αγώνα και την προσπάθεια μας. Το αναμφισβήτητο γεγονός, ότι ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται με δικαστικές αποφάσεις, αλλά με λαϊκούς αγώνες δεν πρέπει να οδηγήσει ξανά ένα μέρος του κινήματος σε υποβάθμιση της σημασίας του αποτελέσματος της δίκης.

Είναι νωρίς για να κάνουμε απολογισμό της ιστορίας της δίκης, γιατί η δίκη διαρκεί ακόμα και η ιστορία γράφεται. Στο χέρι μας είναι ως υποκείμενα της ιστορίας και εμείς να συμβάλουμε για να γραφτεί αυτήν την φορά σωστά

Ακόμα και αν η Χρυσή Αυγή δεν κατάφερε να αναδειχθεί ξανά ως κοινοβουλευτική δύναμη, ακόμα και αν τριχοτομήθηκε, ακόμα και αν στο τελευταίο χρονικό διάστημα οι προτεραιότητες άλλαξαν, ακόμα και αν η πολιτικής φαίνεται να βρίσκει φιλοξενία σε όμορα πολιτικά κόμματα, η λαϊκή απαίτηση για καταδίκη της ναζιστικής εγκληματικής βίας πρέπει να παραμείνει ανυποχώρητη και να εκφραστεί με κάθε δυνατό κινηματικό τρόπο τον Σεπτέμβριο 2020.

Ο Σεπτέμβριος 2020 έτσι και αλλιώς είναι ένας μήνας θερμός από άποψη κινηματικών εκδηλώσεων. Ξεκινάει με την ετήσια εργατική συγκέντρωση στην Δ.Ε.Θ., συνεχίζεται με τις κινητοποιήσεις τις επετείους του Ζακ Κωστόπουλου και του Παύλου Φύσσα, ενώ αναμένεται και η διοργάνωση του Pride Festival τον ίδιο μήνα.

Το ποτάμι της οργής του αντιρατσιστικού και αντιφασιστικού κινήματος, θα πρέπει να συναντηθεί με το εργατικό κίνημα στο πλαίσιο μίας μεγάλης κινητοποιήσεις που ετοιμάζεται για την ημέρα που θα εκδοθεί η απόφαση για να μην δοθεί σε κανέναν το δικαίωμα να θεωρήσει ότι η επιχείρηση υποβάθμισης της δίκης της Χρυσής Αυγής έχει περάσει και ότι ο κόσμος έχει πάψει πια να ενδιαφέρεται για το αποτέλεσμα της δίκης. Ενωτικά και αποφασιστικά, χωρίς χωριστές εκδηλώσεις. Όσοι προσπαθούν να εγκλωβίσουν το αντιφασιστικό κίνημα σε πλατφόρμες και να τα ταυτίσουν με τη γραμμή και τον εαυτό τους προσφέρουν κακές υπηρεσίες και στα δύο.

Ας αναλογιστούμε τι θα συμβεί αν τα Τάγματα Εφόδου αισθανθούν την ασυλία να ξαναβγαίνουν στους δρόμους και να τρομοκρατούν νομιμοποιημένα με τη βούλα του δικαστηρίου και την «Αντιτρομοκρατική» και τις λοιπές αστυνομικές δυνάμεις να τις κοιτούν αδιάφορα, όπως και το 2012-2013 και να ασχολούνται με την καταστολή και τις σκευωρίες ενάντια στο «άλλο άκρο».

Ας αναλογιστούμε ποιες θα είναι οι συνέπειες μίας πολιτικής, νομικής και ηθικής δικαίωσης της Χρυσής Αυγής στην περίπτωση που η δικαστική απόφαση κρίνει ότι δεν αποτελεί εγκληματική οργάνωση και αθωώσει όλους τους κατηγορουμένους για ένταξη και διεύθυνση σε αυτήν. Αν δηλαδή οι ευθύνες θα περιοριστούν όπως προανέφερα στα εκτελεστικά όργανα, και το υπερασπιστικό τους αφήγημα, ότι πρόκειται για μία πολιτική δίωξη ενορχηστρωμένη από όλο το πολιτικό φάσμα (Νέα Δημοκρατία μέχρι Κ.Κ.Ε., μέχρι ΑΝΤΑΡΣΥΑ) δικαιωθεί από την «ανεξάρτητη δικαιοσύνη». Έτσι αποκαλούν μέχρι σήμερα το δικαστήριο που θα εκδώσει την απόφαση οι συνήγοροι υπεράσπισης, ανταγωνιζόμενοι ο ένας τον άλλο σε φιλοφρονήσεις και καλά λόγια για την πρόεδρο και την εισαγγελέα, ενώ μερικοί δεν διστάζουν να χαρακτηρίζουν επίορκους τους εισαγγελείς και ανακριτές της προδικασίας και να συνδέουν τις δικαιοδοτικές τους κρίσεις με υποδείξεις της κυβέρνησης Σαμαρά και να υπαινίσσονται παρεμβάσεις Υπουργών για την προφυλάκιση των κατηγορουμένων.

Ωστόσο, ούτε η ιστορία γράφεται με θεωρίες συνωμοσίας, ούτε η άσκηση δικαστικής εξουσίας αποτελεί ζήτημα παραδικαστικών κυκλωμάτων. Είναι προφανές, ότι ένα μέρος εισαγγελέων και δικαστών και στην προδικασία και τώρα, επιχειρεί να παραδώσει στο απυρόβλητο τους κατηγορούμενους της Χρυσής Αυγής με διάφορα νομικά προσχήματα. Αυτό οφείλεται στην εγγενή φύση της δικαστικής εξουσίας και τους οργανικούς, ταξικούς και ιδεολογικούς της δεσμούς με το κράτος και τους λοιπούς κατασταλτικούς μηχανισμούς. Αυτά την προσανατολίζουν να αντιμετωπίζει την αριστερά ως εχθρό και τη φασιστική και παρακρατική βία με ανοχή. Το έχουμε καταγγείλει, το έχουμε αναδείξει και έχουμε αντιπαρατεθεί με αυτό, όχι με όρους κουτσομπολιού και προσωπικής μομφής, αλλά με όρους ουσιαστικής νομικής και πολιτικής αντιπαράθεσης. Και θα έχουμε να πούμε και πολλά περισσότερα, όταν εκδοθεί, ιδίως όταν συνταχθεί εγγράφως το σκεπτικό της απόφασης του δικαστηρίου, που θα θυμίσω για μία φορά ακόμα, ότι αν είναι αθωωτική δεν μπορεί να προσβληθεί από την πολιτική αγωγή, παρά μόνο από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας, μόνο εφόσον δεν είναι ομόφωνη. Ενώ μία ομόφωνη αθωωτική απόφαση είναι και τυπικά τελεσίδικη. Η αδιαπραγμάτευτη εκδήλωση της απαίτησης για καταδίκη των νεοναζί δολοφόνων αποτελεί απαραίτητο όρο για να βάλουν η δημοκρατική κοινωνία το αντιφασιστικό κίνημα την σφραγίδα τους στο τέλος αυτής της υπόθεσης.

Είναι νωρίς για να κάνουμε απολογισμό της ιστορίας της δίκης, γιατί η δίκη διαρκεί ακόμα και η ιστορία γράφεται. Ο μαραθώνιος τελειώνει και πρέπει να είμαστε δυνατοί μέχρι το τέλος για να κόψουμε το νήμα. Στο χέρι μας είναι ως υποκείμενα της ιστορίας και εμείς να συμβάλουμε για να γραφτεί αυτήν την φορά σωστά και στο δίλημμα δικαιοσύνη ή ατιμωρησία ξανά, η δικαστική απόφαση να μην επικυρώσει την δεύτερη απάντηση.

Αθήνα, 31/7/2020

Κώστας Παπαδάκης

πηγη: pandiera.gr

Άρθρο του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ στην εφημερίδα <ΠΡΙΝ>

Η σταδιακή ομαλοποίηση που σημειώνεται στο υγειονομικό πρόβλημα στην χώρα μας, το άνοιγμα των επιχειρήσεων και η επαναλειτουργία του τουρισμού οδηγεί με την σειρά της σε ανοδική τροχιά και την κίνηση των ακτοπλοϊκών πλοίων που οι πληρότητες πλέον αγγίζουν το 100% του πρωτόκολλου επιβατών που έχει ορισθεί από τον ΕΟΔΥ.

Όλο αυτό το διάστημα οι εφοπλιστές είχαν την γενναία στήριξη από την κυβέρνηση με δύο διαδοχικά πακέτα συνολικού ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ, η επιδότηση των άγονων φέτος θα ξεπεράσει τα 110 εκατομμύρια ευρώ ενώ η κυβέρνηση διαβεβαιώνει τους εφοπλιστές  ότι θα τους απαλλάξει την καλοκαιρινή περίοδο από τις εργοδοτικές εισφορές προς το ΝΑΤ. Επίσης έχει υποβληθεί αίτημα προς τις υπηρεσίες της Ε.Ε ώστε ο κλάδος της Ακτοπλοΐας να ενισχυθεί και με δικά της κονδύλια.

Οι εφοπλιστές κατά την διάρκεια της καραντίνας ακινητοποίησαν και αποδρομολόγησαν την μεγάλη πλειοψηφία των πλοίων του, απέλυσαν μαζικά χιλιάδες Ναυτεργάτες, το ΥΕΝ τους εξασφάλισε δίμηνη παράταση των χειμερινών συνθέσεων και την ίδια περίοδο εγκαινίασαν μια νέα επίθεση στα Ναυτεργατικά δικαιώματα, ΣΣΕ με μειώσεις – περικοπές, εντατικοποίηση της δουλειάς έχοντας και την ανοχή του ΥΕΝ και των υπηρεσιών του.

Η ένταση της εφοπλιστικής επίθεσης με την καταστρατήγηση των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων αξιοποιεί και την διαλυτική κατάσταση που επικρατεί στην ΠΝΟ η οποία εδώ και εννέα μήνες βρίσκεται σε βαθειά και παρατεταμένη κρίση. Ενδεικτικά σημειώνουμε  ότι το διάστημα αυτό δεν έχει συνεδριάσει κανένα όργανο της Ομοσπονδίας. Αιτία αυτής της κρίσης είναι η παρέμβαση του εφοπλιστικού κατεστημένου (οι εφοπλιστές της ποντοπόρου ναυτιλίας είχαν και έχουν καθοριστικό ρόλο στις δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού στην ΠΝΟ) που έκρινε ότι ήρθε η ώρα να αποσυρθεί ο εκλεκτός τους 87χρονος Γ. Χαλάς τον οποίο στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια και ο ίδιος ως ανταπόδοση τους εξασφάλισε απλόχερα την στήριξή του στην πολιτική της ανταγωνιστικότητας που είναι το δόγμα πάνω στο οποίο οικοδομείται η ασκούμενη ναυτιλιακή πολιτική.

Κύριο γνώρισμα της πολιτικής της ΠΝΟ ήταν και παραμένει ο κοινωνικός εταιρισμός, η εργασιακή ειρήνη, η τριμερής ταξική συνεργασία τα οποία έχουν ως κατάληξη την υποταγή των συμφερόντων των Ναυτεργατών στις στρατηγικές και οικονομικές επιδιώξεις του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Ταυτόχρονα ο . Γ. Χαλάς έχοντας ήδη διαμορφώσει σχέσεις ιδιοκτησίας στην ΠΝΟ – ΑΕ επιχείρησε να πάρει από την ITF και να οικειοποιηθεί ο ίδιος τις συμβάσεις που υπογράφει με εφοπλιστές ανασφάλιστων ελληνικών συμφερόντων πλοίων οι οποίες αποδίδουν πάνω από 4 εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία της ΠΝΟ ετησίως και τα οποία αποτελούν το 85% των εσόδων της.

Αυτό αποτέλεσε την αιτία να διασπαστεί το μπλοκ των δυνάμεων που συντάσσονταν όλα τα χρόνια με την γραμμή του Γ. Χαλά αφού οι υπόλοιποι διέκριναν στην κίνηση αυτή τον κίνδυνο να απολέσουν έσοδα από τις χρυσοφόρες αυτές συμβάσεις….

Κατά συνέπεια η πολύμηνη κρίση που ξέσπασε στην ΠΝΟ δεν συνδέεται κατ’ ελάχιστον με αλλαγή της τακτικής και στρατηγικής στα ναυτεργατικά προβλήματα στην θέση τους απέναντι στο εφοπλιστικό κεφάλαιο καθώς και στην ασκούμενη αστική κυβερνητική πολιτική στην ναυτιλία.

Από την άλλη το μπλοκ των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού (3 σωματεία του ΠΑΜΕ) επέλεξαν σε αυτή την κρίση να συμπορευτούν με τον Γ. Χαλά με τον οποίο επί σειρά ετών είχαν διαμορφώσει εξαιρετικές σχέσεις και παρά την αποσπασματική κατά διαστήματα κριτική τους ουδέποτε τον αμφισβήτησαν. Παράδειγμα που επιβεβαιώνει αυτή μας την θέση είναι ότι σε προγενέστερο συνέδριο της ΠΝΟ στην δημόσια πρόταση της ΠΕΝΕΝ να επιλέξουν οι ίδιοι όποιο πρόσωπο επιθυμούν από τον χώρο τους για να διεκδικήσει την θέση του Γ.Γ στην ΠΝΟ και η ΠΕΝΕΝ με την σειρά της θα τον στήριζε με μοναδικό όρο την αλλαγή πορείας στην ΠΝΟ, αυτοί επέλεξαν να πετάξουν την μπάλα στην εξέδρα δηλώνοντας ότι για αυτούς προηγείται η αλλαγή του καταστατικού…. Ή πιο πρόσφατα σε Γενικό Συμβούλιο στην ΠΝΟ όταν ο Γ. Χαλάς κινδύνεψε να καταψηφιστεί δήλωσαν αποχή τρεις αντιπρόσωποί τους (Ένωση Μαγείρων) με αποτέλεσμα να ισοψηφίσουν τα υπέρ με τα κατά. Τα γεγονότα βοούν αλλά η γραμμή παραμένει η ίδια. Η στόχευσή τους ήταν και παραμένει η «οπορτουνιστική» ΠΕΝΕΝ και με τον τρόπο αυτό το εφοπλιστικό κεφάλαιο και η κυβέρνηση τρίβουν τα χέρια τους και πανηγυρίζουν και τα ναυτεργατικά δικαιώματα χτυπιούνται και υπονομεύονται αλύπητα.

Μέσα σε αυτό το δύσκολο τοπίο με τον αναφερόμενο συσχετισμό στο ν.σ.κ οι δυνάμεις της ΠΕΝΕΝ προτάσσουν και παλεύουν για την συγκρότηση ενός αγωνιστικού μετώπου από τα κάτω μέσα και έξω από τα καράβια που θα παλέψει με συνέπεια για τα ναυτεργατικά προβλήματα και θα συγκρουστεί με την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική και με αυτή στην ναυτιλία.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

ΥΓ: Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο <ΠΡΙΝ>  την 1/8/2020, γράφτηκε και παραδόθηκε στη σύνταξη της εφημερίδας πριν τη κατάθεση και ψήφιση της τροπολογίας της κυβέρνησης στη Βουλή