Όταν ανατράπηκε ο σοσιαλισμός στις χώρες της Αν. Ευρώπης, όλοι οι οπαδοί του καπιταλισμού, μαζί και τα παπαγαλάκια αλλά και πολλοί αφελείς, διαφήμιζαν ότι απελευθερώθηκαν από τις καταπιέσεις του σοσιαλισμού και την καταπίεση των κομμουνιστικών κομμάτων! Διαφήμιζαν και τα «νέα δικαιώματα» που τώρα θα είχαν, όπως δικαίωμα στην ανεργία, στην ιδιωτική υγεία, παιδεία, επιχείρηση και φυσικά εκμετάλλευση της εργατικής τάξης από ιδιώτες καπιταλιστές – μονοπωλιστές!
Απαράβατα δικαιώματα του καπιταλισμού!
Φυσικά απαξίωσαν να διαβάσουν δηλώσεις κομμουνιστικών στελεχών που έμειναν πιστοί στην ιδεολογία τους, όπως εκείνη του Χ. Φλωράκη ότι ξεκινάει μια περίοδος επέλασης του καπιταλισμού για αφαίρεση – κατάργηση όλων των δικαιωμάτων των λαών και των εργαζομένων, εργασιακών, κοινωνικών, συνδικαλιστικών, πολιτικών, ατομικών ελευθεριών κλπ.
Πολύ γρήγορα είδαμε αυτή την επέλαση του καπιταλισμού με αφανισμό ή αλλοίωση ή ανάποδη ερμηνεία κάθε δικαιώματος.
Σήμερα ζούμε ακόμη αυτή την επέλαση σε σημείο πλήρους ελέγχου και εξάρτησης των λαών από την ταξική και πολιτική εξουσία του κεφαλαίου, είτε με τη γιγάντια ηλεκτρονική παρακολούθηση και φακελώματος δισεκατομμυρίων ανθρώπων, είτε με πολεμικές επιθέσεις σε κράτη και λαούς για την καταλήστευση του πλούτου τους, είτε με την επίθεση στην εργασία και στην καθημερινή ζωή των εργαζομένων.
Στους πρώτους και κύριους τομείς αφαίρεσης δικαιωμάτων ήταν φυσικά τα εργασιακά δικαιώματα.
Ζήσαμε και ζούμε μια απίστευτη επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα της «πρωταρχικής συσσώρευσης του κεφαλαίου» κάτω από επίπλαστους νόμους «προστασίας δικαιωμάτων» όπως αυτό της ΕΕ με τη 13ωρη ημερήσια εργασία και την 11ωρη ανάπαυση (;) που ίσχυε κάπου στο 1840!
Παρότι στον σοσιαλισμό (ΕΣΣΔ) από το 1929 άρχισε να εφαρμόζεται στις νέες βιομηχανίες το 35ωρο και σε συνέχεια επεκτάθηκε σε πολλές σοσιαλιστικές χώρες, ήταν καιρός κατά τους καπιταλιστές μετά την «απελευθέρωση» από τον σοσιαλισμό να επανέλθουν τα ωράρια του 1840!
Τόσο καλά!
Από το 8ωρο στο 24ωρο της νέας δουλείας!
Ατελείωτες οι φανερές και κρυφές αφαιρέσεις δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Όπως η τεχνολογία αναπτύσσονταν με ταυτόχρονη κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων στον καπιταλισμό που νίκησε σε αυτή τη μάχη τον πρώτο σοσιαλισμό και την εργατική τάξη σε παγκόσμιο επίπεδο, επήλθε και μια αφανή και σιωπηρή κατάργηση δικαιωμάτων ωραρίου εργασίας που ίσχυε ακόμη και το 1840! Η επιλογή για πολλές καπιταλιστικές επιχειρήσεις ήταν η επιβολή 24ωρης εργασιακής εξάρτησης στη δουλειά, εκατοντάδων εκατομμυρίων εργαζομένων σε όλο τον κόσμο, ανεξαρτήτων συνόρων και νόμων κάθε κράτους.
Η επιστροφή σε νέα δουλεία έγινε γεγονός!
Αυτή τη φορά όχι με φυσική και σωματική δουλεία στον χώρο δουλειάς, αλλά αξιοποιώντας την τεχνολογία με εξ αποστάσεως ηλεκτρονική δουλεία στις επιταγές της επιχείρησης, στην επί πλέον εργασία, στη συνεχή εξάρτηση από την επιχείρηση 24 ώρες το 24ωρο και επί 365 ημέρες το χρόνο! Αφανής εργασιακή εξάρτηση αλλά πραγματική!
Η 24ωρη εργασιακή εξάρτηση και ανταπόκριση εννοείται φυσικά με τον ίδιο μισθό των εργαζομένων τεσσάρων ή οκτώ ωρών του 24ώρου!!!
Βάλτε δίπλα είτε το 35ωρο των σοσιαλιστικών χωρών, είτε το 40ωρο, μετά το οποίο διακόπτονταν κάθε εργασιακή σχέση με την επιχείρηση και όλος ο χρόνος ανήκε στον εργαζόμενο και στην οικογένειά του με το ωράριο των σημερινών εργαζομένων που έφυγαν (ή δεν πήγαν ποτέ) από τον χώρο εργασίας και η επιχείρηση τους έχει αλυσοδεμένους με τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες μέσω των οποίων τους μεταβιβάζει εντολές, εργασιακό φόρτο, επείγουσες εργασίες ολόκληρο το 24ωρο με την υποχρέωση να εκτελούν ή να «μελετούν» ή να «επιλαμβάνονται». Φυσικά οι εργαζόμενοι, μόνο «αν θέλουν» πειθαρχούν αλλά και αυτό νοθεύεται από την επίκληση του «λογικού αιτήματος» – απαίτηση της επιχείρησης! Αν αρνηθούν οτιδήποτε, απλώς την επομένη λαμβάνουν τα οφειλόμενα μαζί με την απόλυση!
Τόσο καλά, τόσο δικαιωματικά του κεφαλαίου πάνω στην εργασία.
Τελευταία οι ατσίδες της καπιταλιστικής προπαγάνδας, καταλαβαίνοντας ότι τέτοια μεταχείριση της εργατικής τάξη κάποια μέρα θα αποτελέσει ένα ακόμη στοιχείο για να επαναστατήσει, ανακάλυψαν την «μάχη για το δικαίωμα της… αποσύνδεσης»! Ναι, να διεκδικήσουν και να πετύχουν οι εργαζόμενοι το δικαίωμα να μη πειθαρχούν και να μη λαμβάνουν υπόψη καμία εντολή της εργοδοσίας εκτός ωραρίου εργασίας. Στην Αυστραλία μάλιστα έγινε και νόμος!!! Και διαφημίζεται αυτό το ψεύτικο νομικό δικαίωμα ως εργασιακό δικαίωμα που δήθεν θα αντιμετωπίσει τη νέα δουλεία!
Τί τόσο ενθουσιωδώς διαφημίζουν; Το δικαίωμα των εργαζομένων να αγωνιστούν για δικαιώματα που, τηρουμένων των αναλογιών, ανάγονται στην εποχή του Σπάρτακου!
Τόσο προηγμένη είναι η σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία που θολώνει τα μυαλά των νέων με αντάλλαγμα τεχνολογικά προϊόντα εργασίας με τα οποία τους παρακολουθεί, τους φακελώνει, τους εξαπατά και τους εξαρτά!
Ας δούμε συνοπτικά τι λένε με τον νέο νόμο ρεφορμιστές και καπιταλιστές στην Αυστραλία:
«Σήμερα (26/8/2024) είναι μια ιστορική ημέρα για τους εργαζόμενους», δήλωσε η Μισέλ Ο’ Νιλ πρόεδρος του Αυστραλιανού Συμβουλίου Συνδικάτων.
Με βάση τον νέο νόμο, που είχε ψηφιστεί τον Φεβρουάριο, οι εργαζόμενοι μπορούν «να αρνούνται να ελέγχουν, να διαβάζουν ή να απαντούν» στις απόπειρες επικοινωνίας των εργοδοτών τους ή κάποιου τρίτου, όπως ενός πελάτη, εκτός του ωραρίου εργασίας τους αν δεν πρόκειται για ένα «λογικό» αίτημα.
Η ένωση εργοδοτών Australian Industry Group εξέφρασε τις επιφυλάξεις της, χαρακτηρίζοντας «τους νόμους για το ‘δικαίωμα στην αποσύνδεση’ βιαστικούς, κακοσχεδιασμένους και πολύ δυσνόητους»].
Δεν νομίζω πως χρειάζεται άλλη ερμηνεία του «δικαιώματος» από την απόφαση ανατροπής του καπιταλισμού. Αυτά τα «δικαιώματα», όπως και το 13ωρο της ΕΕ, διαιωνίζουν την εκμετάλλευση, δεν την αποτρέπουν.
Πηγή: Αριστερά και Πολιτική
Πηγή: imerodromos.gr
