Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Σε πλήρη εξέλιξη η τραγωδία των κατασχέσεων – Στατιστικά που σοκάρουν

Κι ενώ η αδικία ξεχειλίζει από παντού, κι ενώ η φτώχεια και η εξαθλίωση έχουν εισχωρήσει βαθιά στην ελληνική κοινωνία, προκειμένου οι κυβερνώντες να εξασφαλίσουν κάποιους μήνες παράτασης, ως εντολοδόχοι και διαχειριστές των δανειστών, δεν διστάζουν μπροστά σε τίποτα.
Είναι προφανές ότι το νέο μνημόνιο που ψήφισαν θα λειτουργήσει ως καταλύτης επιτάχυνσης της πορείας κινεζοποίησης της ελληνικής κοινωνίας. Η αρπαγή των μικρών και μεσαίων περιουσιών -γιατί περί αρπαγής πρόκειται- είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την ολοκλήρωση αυτής της πορείας.
Κι όμως, το θράσος και το ψέμα των αυτοαποκαλούμενων «αριστερών», να επιμένουν ότι τάχα στοχεύουν στα μεγάλα εισοδήματα, όχι μόνο ξεπερνά κάθε όριο κοινής λογικής, αλλά αποτελεί και μεγάλη πρόκληση και κοροϊδία για τα εκατομμύρια των Ελλήνων που στην κυριολεξία δεινοπαθούν.
Από την άλλη, το μαύρο δάκρυ που χύνουν οι μνημονιακοί που δεν είναι στην κυβέρνηση είναι ψεύτικο και επιχειρούν να εξαπατήσουν για μια ακόμη φορά τους ψηφοφόρους –όταν οι «προστάτες» ορίσουν εκλογές στο προτεκτοράτο- για την υφαρπαγή και πάλι της ψήφου. Εξάλλου οι ίδιοι δήλωσαν ότι θα εφαρμόσουν ως κυβέρνηση και ό,τι δεν ψήφισαν ως… αντιπολίτευση!
Είναι γεγονός ότι με όλους τους παράγοντες που δημιουργούν χρέη προς το Δημόσιο –χωρίς προϋπόθεση εσόδων, όπως ο ΕΝΦΙΑ, τα λεγόμενα τεκμαρτά εισοδήματα κλπ- όλοι οι μνημονιακοί είναι σύμφωνοι, όπως επίσης και με τις κατασχέσεις και έχουν αναλάβει φυσικά όλες τις ανάλογες δεσμεύσεις με τα μνημόνια και τους νόμους που ψήφισαν!
Τώρα, και για τον πιο δύσπιστο –εάν θέλει να δει- είναι ορατή η άλλη άκρη του τούνελ. Αυτοί θα μας αφήσουν «ήσυχους», μόνο όταν καταφέρουν να αρπάξουν και το τελευταίο περιουσιακό μας στοιχείο, όταν καταφέρουν δηλαδή να κινεζοποιήσουν την ελληνική κοινωνία.
Τα στατιστικά στοιχεία, που δημοσιοποίησε για τη «δράση» της η λεγόμενη «Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων», όχι μόνο απλά τους διαψεύδουν σε σχέση με το κλίμα ευφορίας και προσδοκίας που καλλιεργούν, αλλά προκαλούν σοκ σ’ όλους εκείνους που προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα στη δίνη της μνημονιακής λαίλαπας.
Συγκεκριμένα
Πάνω από 4 εκατομμύρια οι οφειλέτες του Δημοσίου με το χρέος να ξεπερνά τα 93 δις ευρώ
Το 80% των οφειλετών χρωστά μόλις το 2% του συνολικού ποσού
Ενώ το 0,1% των φορολογούμενων ή 7296 οφειλέτες χρωστούν το 70% του συνολικού χρέους
Ενδεικτικά
Σελίδα 38 του απολογισμού του 2016 της «Ανεξάρτητης Αρχής». Πίνακας 2.1.7. Σύμφωνα με τον πίνακα, με την είσοδο του 2017, για τους οφειλέτες του δημοσίου προκύπτουν τα εξής:
α) Την 1/1/17 χρωστούσαν στο ελληνικό δημόσιο πάνω από 4 εκατ. 300 χιλ. φορολογούμενοι, ένα ποσό που αγγίζει τα 93 δις ευρώ.
β) Σχεδόν το 80% εξ αυτών, δηλαδή περίπου τα 3,5 εκατομμύρια, χρωστά μέχρι 2000 ευρώ, ένα συνολικό ποσό γύρω στο 1,8 δις ευρώ. Δηλαδή το 80% των φορολογουμένων χρωστά σχεδόν μόνο το 2% του συνολικού ποσού των ληξιπροθέσμων οφειλών προς το δημόσιο!
γ) Απ’ την άλλη άκρη του πίνακα προκύπτει ότι μόλις το 0,1% των φορολογούμενων ήτοι 7296 φορολογούμενοι έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο, που ξεπερνάει τα 72 δις ευρώ(!) και σε ποσοστό που πλησιάζει το 70% του συνολικού χρέους!
δ) Στους ενδιάμεσους του πίνακα που αντιπροσωπεύουν το 20% και που δεν ξεπερνούν τις 800 χιλ αναλογούν ληξιπρόθεσμες οφειλές περίπου 18 δις ευρώ.
Σελίδα 40 του απολογισμού του 2016 της «Ανεξάρτητης Αρχής». Πίνακας 2.1.9. Με απλή ανάγνωση προκύπτει ότι για τη χρονιά που μας πέρασε πάρθηκαν μέτρα αναγκαστικής είσπραξης για 1.602.835 φορολογούμενους, αριθμός υπερδιπλάσιος σε σχέση με τα αναγκαστικά μέτρα που πάρθηκαν για το 2015 που ήταν μόνο για… 746.707 φορολογούμενους που είχαν ληξιπρόθεσμα χρέη.
Τα χρέη αυξάνουν με ρυθμό 1,1 δις ευρώ το μήνα
Επίσης σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα για το πρώτο τρίμηνο του 2017 είχαμε αύξηση των ληξιπρόθεσμων χρεών προς το δημόσιο κατά 3,3 δις ευρώ, ήτοι το χρέος αυξάνεται με ρυθμό του 1,1 δις ευρώ το μήνα, οι δε κατασχέσεις ανήλθαν σε 50.399 και επιβλήθηκαν αναγκαστικά μέτρα είσπραξης σε πάνω από 800 χιλ φορολογούμενους, ενώ ο αριθμός των φορολογούμενων για τους οποίους θα ληφθούν αναγκαστικά μέτρα, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, προβλέπεται ότι θα υπερδιπλασιαστεί μέχρι το τέλος της χρονιάς!
Κατάσχονται περιουσίες για χρέη προς το Δημόσιο με όριο τα 500 ευρώ!
Είναι ολοφάνερο λοιπόν προς τα πού κατευθύνεται η στόχευση και, για να μην υπάρχει η αμφιβολία, έρχεται η εγκύκλιος – εντολή της «Ανεξάρτητης αρχής» προς τις εφορίες και πολίτες που διευκρινίζει ότι στο στόχαστρο των κατασχέσεων μπαίνουν όλοι όσοι έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο από 500 ευρώ και πάνω, δηλαδή σίγουρα τα εκατομμύρια των μικροοφειλετών.
Ήδη, με το νέο μνημόνιο αυξάνουν οι φόροι, ενώ παράλληλα μειώνονται τα εισοδήματα. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί δραματικά ήδη μεγάλος αριθμός των «οφειλετών» προς το δημόσιο, αφού όλο και λιγότεροι θα μπορούν να ανταποκριθούν στη φοροκαταιγίδα που μας έχουν επιβάλει.
Και ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί
Το όλο σκηνικό συμπληρώνεται με την δημοσίευση στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» του νόμου για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς που θα επιταχύνει ακόμη περισσότερο τις διαδικασίες και θα περιορίσει στο ελάχιστο τις δυνατότητες αντίδρασης των πολιτών για το συγκεκριμένο μείζον θέμα, ενώ προηγουμένως υπήρχε η δυνατότητα τέτοιων αντιδράσεων και μάλιστα έντονων.
Από την όλη κατάσταση, όπως περιγράφεται με βάση τα στοιχεία που οι ίδιοι δημοσιοποιούν, από πού λοιπόν προκύπτει ότι η στόχευση είναι στα μεγάλα εισοδήματα, όπως κατά κόρον ισχυρίζεται η κυβέρνηση και αναμασούν οι… «αριστεροί» που είναι στοιχημένοι πίσω της; Βέβαια, ένα ψέμα ακόμα! Τι κοστίζει μπροστά στα όσα μέχρι τώρα έχουν ειπωθεί;
Δημιουργούν ψεύτικες προσδοκίες
Κι ενώ όλοι τους, όσοι πίνουν νερό στο όνομα των δανειστών, αποσιωπούν το θέμα ουσιαστικά της αρπαγής των μικρών και μεσαίων περιουσιών, μεταφέρουν το «παιχνίδι» στο γήπεδο του χρέους προς τους δανειστές και στην αναμενόμενη πολυσυζητημένη ανάπτυξη… γαλέρας δημιουργώντας ψεύτικες προσδοκίες σ’ εκείνους που καθημερινά διευρύνουν τη φτώχεια τους και τους αρπάζουν τις περιουσίες.
Είναι αυτονόητο λοιπόν ότι πλέον η λύση είναι στα χέρια του λαού. Το δίλημμα που αντιμετωπίζει είναι σαφές: ή μένει παρατηρητής σε μια προδιαγραμμένη πορεία που τον οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε καθεστώς σύγχρονης δουλείας ή παίρνει τις τύχες στα χέρια του.
ΥΓ. Δεν έχει γίνει αναφορά στα χρέη προς τις τράπεζες. Από εκεί έχουμε ένα δεύτερο μέτωπο. Οι τράπεζες πουλούν τα χρέη των πολιτών στα funds ακόμη και στο 15% της αξίας τους και εκείνα παράλληλα με τους μηχανισμούς του δημοσίου έχουν αναλάβει δράση.
Πηγή: faretra.info – Δημήτρης Τσιμούρας (Φυσικός – αρθρογράφος)
Διαδηλωτές στο Αμβούργο: «Κλείστε τον καπιταλισμό»

Η φετινή σύνοδος των G20 είναι ο απόλυτος καθρέφτης της σύγχρονης πραγματικότητας. Μια ανεξέλεγκτη κλίκα ολιγαρχών που συγκρούονται μεταξύ τους για την κυριαρχία στον πλανήτη,
με φόντο τους μαύρους καπνούς και την οργή των διαδηλωτών.
του Άρη Χατζηστεφάνου
Όταν η Μέρκελ έκανε πριν από μερικά χρόνια τις τελευταίες συνεννοήσεις για την πραγματοποίηση της συνόδου των G20 στο Αμβούργο, πίστευε ότι είχε κλείσει μια λαμπρή προεκλογική φιέστα για τις επερχόμενες γερμανικές εκλογές. Το να είσαι οικοδεσπότης στο κλαμπ των ισχυρότερων ηγετών του πλανήτη που συνομιλούν πίσω από κλειστές πόρτες, είναι ένας πολύ γερμανικός τρόπος επίδειξης ισχύος. Καθώς όμως ο ουρανός του Αμβούργου μαύριζε από τις συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία –η οποία χρειάστηκε να καλέσει ενισχύσεις όταν οι 20.000 ένστολοι άρχισαν να χάνουν τον έλεγχο της κατάστασης– το προεκλογικό χαρτί της καγκελαρίου μουτζουρώθηκε. Και δεν ήταν αυτοί οι μόνοι καπνοί που σκέπαζαν το όνειρο της Μέρκελ. Ακόμη και το γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ την κατηγορούσε εμμέσως ότι συμμετέχει σε ένα μη θεσμικό και ανεξέλεγκτο γκρουπ εξουσίας που αντικαθιστά τον ΟΗΕ. Σε διαφορετικό μήκος κύματος, αλλά εξίσου επιθετικός, ο αγγλοσαξωνικός Εκόνομιστ την παρουσίαζε σαν απειλή για την παγκόσμια οικονομία, λόγω των τεράστιων πλεονασμάτων που συγκεντρώνει η Γερμανία στρεβλώνοντας όχι μόνο την ευρωπαϊκή αλλά και την παγκόσμια οικονομία. Το βρετανικό περιοδικό, μάλιστα, την καλούσε (άκουσον άκουσον) να αυξήσει άμεσα τις δημόσιες δαπάνες και τους μισθούς(!), παρουσιάζοντας την πολιτική του Βερολίνου ως εξίσου καταστροφική με τον οικονομικό απομονωτισμό του Ντόναλντ Τραμπ. Και όλα αυτά συνέβαιναν πριν ακόμη ξεκινήσουν οι επαφές των ηγετών.
Η πρώτη μεγάλη είδηση ήρθε με την κατάπαυση του πυρός για τη Συρία, που συμφώνησε ο Τραμπ με τον Πούτιν στο περιθώριο της συνόδου. Ύστερα από μια εικονική διαμάχη για τις υποτιθέμενες παρεμβάσεις Ρώσων χάκερ στις αμερικανικές εκλογές (την οποία ο Τραμπ έδωσε για τα μάτια του φιλελεύθερου, υστερικά αντιρωσικού, αμερικανικού Τύπου) οι δυο ηγέτες διαφώνησαν για τη Βόρεια Κορέα, αλλά φάνηκε να βρίσκουν ένα μονοπάτι συνεννόησης στη Μέση Ανατολή.
Η εξέλιξη αναμένεται να κλιμακώσει τη σύγκρουση στα δυο μέτωπα της οικονομικής ελίτ των ΗΠΑ: από τη μια των δυνάμεων που εκπροσωπεί ο Τραμπ και ζητούν μορατόριουμ στην αντιπαράθεση με τη Μόσχα για να εστιάσουν την επιθετικότητά τους στην Κίνα και από την άλλη των κυρίαρχων τμήματων του στρατιωτικοβιομηχανικού κατεστημένου που θέλουν να κρατήσουν ανοιχτά τα μέτωπα και στη Μέση Ανατολή αλλά και στην Ανατολική Ευρώπη.
Να σημειωθεί ότι καθώς γράφονταν αυτές οι γραμμές, το Ρόιτερς υποστήριζε ότι το αεροσκάφος του Πούτιν, επιστρέφοντας στη Μόσχα, έκανε παράκαμψη 500 χλμ για να μην περάσει πάνω από χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, όπως η Πολωνία και οι βαλτικές χώρες — πληροφορία που μοιάζει βγαλμένη από τις πιο τεταμένες στιγμές του Ψυχρού Πολέμου.
Το πραγματικό διακύβευμα της συνόδου των G20, βέβαια, ήταν ο καθορισμός των νέων οικονομικών μπλοκ και των μεταξύ τους σχέσεων σε πλανητικό επίπεδο. Το απλουστευτικό σχήμα «ο Τραμπ στηρίζει τον προστατευτισμό και η Μέρκελ την ελευθερη αγορά» που προωθούσαν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, δεν εξηγεί το ιδιαίτερα πολύπλοκο πλέγμα σχέσεων που αποτυπώθηκε πριν και κατά τη διάρκεια της συνόδου. Οι ΗΠΑ προσήλθαν στις συζητήσεις με τη λεγόμενη «πυρηνική βόμβα» του παγκόσμιου εμπορίου, δηλαδή την απειλή δραστικού περιορισμού των εισαγωγών χάλυβα — απόφαση που στοχεύει πρωτίστως στην ασιατική οικονομία, αλλά προκαλεί ανάλογους τεκτονικούς σεισμούς και αντιδράσεις και στην Ευρώπη. Ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός (βλ. το Βερολίνο και η Φρανκφούρτη) είχαν προετοιμαστεί για τη σύγκρουση με ξεχωριστές επαφές που είχε η Μέρκελ και αξιωματούχοι της ΕΕ με την πολιτική και οικονομική ηγεσία της Κίνας και της Ιαπωνίας. Η καγκελάριος χαιρέτισε την κινεζική πρωτοβουλία με τίτλο «μια ζώνη ένας δρόμος», ένα πρόγραμμα εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων για την κατασκευή υποδομών μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων από την Κίνα προς την Κεντρική Ασία, τη Ρωσία, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο σχέδιο σαν υπαρξιακή απειλή, κάτι που το δείχνουν καθημερινά με τις κλιμακούμενες προκλήσεις απέναντι στην κινεζική κυριαρχία στη νότια σινική θάλασσα.
Απαντώντας στα ανοίγματα Βερολίνου και Βρυξελών στην Ασία, ο Τραμπ, κατά τη διάρκεια της συνόδου, φρόντισε να στείλει ένα σαφές μήνυμα προϊδεάζοντας τους Ευρωπαίους για μια μεγάλη εμπορική συμφωνία με τη Βρετανία στη μετά Brexit εποχή.
Η πρώτη μέρα των επαφών έκλεισε με τη Μέρκελ να προσπαθεί να κρύψει τις σφοδρές αντιπαραθέσεις σε ένα γεύμα υπό τους ήχους του Μπετόβεν. Την ίδια ώρα οι διπλωματικές αποστολές πάσχιζαν όλο το βράδυ για να συντάξουν ένα κοινό ανακοινωθέν στο οποίο δεν θα φαινόταν ότι ο πλανήτης εισέρχεται σε μια από τις σημαντικότερες περιόδους αστάθειας μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.
Σε όλες αυτές τις μηχανορραφίες όμως οι ηγέτες δεν ήταν μόνοι τους. Οι 100.000 διαδηλωτές που κατέβηκαν στο δρόμο με σύνθημα (μεταξύ άλλων) «κλείστε τον καπιταλισμό», δεν αποτέλεσαν έναν απλό παρατηρητή. Παρά τις εκατοντάδες συλλήψεις και τους δεκάδες τραυματίες, που έφταναν σε σοβαρή κατάσταση στα νοσοκομεία από την απάνθρωπη βαναυσότητα της γερμανικής αστυνομίας, οι διαδηλωτές ανάγκασαν τους ηγέτες του G20 να κινούνται έντρομοι με ελικόπτερα, καθώς οι αυτοκινητοπομπές τους κινδύνευαν από την οργή των συγκεντρωμένων.
Η φετινή σύνοδος των G20 είναι ο απόλυτος καθρέφτης της σύγχρονης πραγματικότητας. Μια ανεξέλεγκτη κλίκα ολιγαρχών που συγκρούονται μεταξύ τους για την κυριαρχία στον πλανήτη, με φόντο τους μαύρους καπνούς και την οργή των διαδηλωτών. Όλοι εναντίον όλων στο εσωτερικό των συνεδριακών κέντρων και όλοι, εμείς, εναντίον τους στους δρόμους.
Πηγή: prin.gr
Ο θησαυρός των σπηλαίων της Ελλάδας

Πολλοί λαοί στο παρελθόν πίστευαν σε μια κοίλη Γη. Οι αρχαίοι Έλληνες τοποθετούσαν εκεί τον Άδη. Η Αττική αλλά και η Ελλάδα από επιστημονικής πλευράς θα μπορούσε με μια ποιητική χρήση του όρου να χαρακτηριστεί ως «κούφια» καθώς σε αυτή υπάρχουν χιλιάδες σπήλαια.
Ειδικά για την Αττική ορισμένες πηγές τα ανεβάζουν σε τουλάχιστον χίλια, ωστόσο προσγειωμένη και σίγουρα πιο τεκμηριωμένη είναι η προσέγγιση της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας που εκτιμά πως σε αυτήν υπάρχουν απλά αρκετές εκατοντάδες.
Για την κατάσταση τόσο των σπηλαίων της χώρας μας αλλά και του πλέον αναγνωρισμένου φορέα που ασχολείται με αυτά, μιλήσαμε με το πρόεδρο της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας κ. Κώστα Μερδενισιάνο, Δρ. Παλαιοανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Επίκουρο Καθηγητή Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και φυσικά Σπηλαιολόγο.
Θολό τοπίο

Σύμφωνα με τα όσα μας είπε η κατάσταση είναι αρκετά θολή καθώς κάποια σπήλαια τα διαχειρίζονται οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης και κάποια άλλα άλλοι φορείς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλές φορές να σημειώνονται φθορές καθώς δεν υπάρχει η κατάλληλη εκπαίδευση και κατάρτιση σε πολλούς από αυτούς τους φορείς. Το ενδιαφέρον είναι ότι πολλά σπήλαια αποτελούν και πηγή εσόδων. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση σπηλαίων που τα διαχειρίζονται ΟΤΑ.
Ο αριθμός τους ανέρχεται σε πολλές χιλιάδες
Η Ελλάδα, εξαιτίας των πλούσιων ασβεστολιθικών πετρωμάτων της, διαθέτει τεράστιο αριθμό σπηλαίων που υπολογίζεται, με τις μετριότερες εκτιμήσεις, ότι πρέπει να ξεπερνά τις 15.000. Απ’ αυτά έχουν επισημανθεί και καταγραφεί μέχρι σήμερα περί τις 12.000, αριθμός αρκετά μεγάλος, που δίκαια τοποθετεί τη χώρα μας σαν μια από τις πλουσιότερες σε σπήλαια στον κόσμο. Όμως παρ’ όλο αυτόν τον καρστικό πλούτο, οι συστηματικές εξερευνήσεις στην Ελλάδα άργησαν να αρχίσουν.
Η δράση της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας

Η σπηλαιολογία ξεκίνησε περισσότερο σαν σπορ τον προηγούμενο αιώνα και βαθμιαία εξελίχθηκε σε μια πολύπλευρη επιστήμη. Σαν ημερομηνία έναρξής της μπορεί να ειπωθεί το 1895 όταν ιδρύθηκε η πρώτη σπηλαιολογική εταιρία στη Γαλλία.
Οι πρώτες καταγεγραμμένες έρευνες σπηλαίων στη χώρα μας ξεκίνησαν από ξένους επιστήμονες όπως τον Γερμανό Φέντλερ, το 1841, που επισκέφθηκε και μελέτησε το σπήλαιο «Καταφύκι» της Κύθνου, τον Ελληνογάλλο νομομηχανικό Ν. Σιδερίδη που μαζί με τον Γάλλο Ι. Καππές, το 1891 μελέτησαν τις περίφημες καταβόθρες στην περιοχή Κάψιας Τριπόλεως, τον Άγγλο P. Col, το 1910, που εξερεύνησε τις καταβόθρες της Κωπαϊδας και τον Αυστριακό γιατρό, σπηλαιολόγο και ανθρωπολόγο Adalbert Markovitz που από το 1928 μέχρι το 1939 εξερεύνησε πλήθος σπηλαίων με μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον.
Την εποχή αυτή, (γύρω στα 1920-1950), αρχίζει να εκδηλώνεται ενδιαφέρον και από τους Έλληνες για τα σπήλαια της χώρας μας, αλλά πάντοτε σε πλαίσιο ορειβατικό-εκδρομικό. Πράγματι, αρκετοί φυσιολατρικοί και ορειβατικοί σύλλογοι της εποχής εκείνης διοργάνωναν εκδρομές και καταβάσεις σε σπήλαια. Από την όλη κίνηση ξεχωρίζει ο Ε.Ο.Σ. (Ελληνικός Ορειβατικός Σύνδεσμος), ο Φυσιολατρικός Σύνδεσμος «ΠΑΝ», o «Όμιλος Φυσιολατρών» και ο Σύλλογος «Υπαίθρια Ζωή». Όμως σταθμό για την Ελληνική Σπηλαιολογία αποτέλεσε αναμφισβήτητα η ίδρυση της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας (Ε.Σ.Ε.), το 1950, ύστερα από πρωτοβουλία του αείμνηστου, φυσικού-γεωλόγου-σπηλαιολόγου Γιάννη Πετρόχειλου και της αείμνηστης συζύγου του, επίσης σπηλαιολόγου, Άννας Πετροχείλου.

Πρώτοι συνεργάτες τους, οι Γ. Γραφιός, Ι. Καψαμπέλης, Γ. Μοντεσάντος, Α. Χαρολίδης και αργότερα (στη δεκαετία του ‘60) οι Δ. Λιάγκος, Ελ. Πλατάκης, Ι. Ιωάννου, Κ. Μερδενισιάνος και άλλοι. Από εκείνη την εποχή και πάντα με πρωτοβουλία του ζεύγους Πετροχείλου, αρχίζει ουσιαστικά και η συστηματική εξερεύνηση, χαρτογράφηση και εμπεριστατωμένη μελέτη των ελληνικών σπηλαίων από επιστημονικής και τουριστικής πλευράς.
Να σημειωθεί ότι, το 1953, η Ελλάδα, μέσω της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας, λαμβάνει μέρος στο 1ο Διεθνές Σπηλαιολογικό Συνέδριο στο Παρίσι και καταπλήσσει με το πλήθος των αξιόλογων ανακοινώσεών της. Ακολουθεί σειρά άλλων συνεδρίων στα οποία η Ε.Σ.Ε. είτε συμμετέχει, είτε διοργανώνει κατά καιρούς με μεγάλη επιτυχία. Για το πολύχρονο αυτό έργο της Ε.Σ.Ε. και των μελών της, η Ακαδημία Αθηνών βραβεύει, το 1976, τόσο την Πρόεδρό της Άννα Πετροχείλου, όσο και την ίδια την Εταιρεία, αργότερα, το 1986.
Μέχρι σήμερα η Ε.Σ.Ε. έχει εξερευνήσει και μελετήσει χιλιάδες σπήλαια μεταξύ των οποίων και μεγάλο αριθμό εξαιρετικού ενδιαφέροντος για την αρχαιολογία, την παλαιοανθρωπολογία, τη βιολογία και τον τουρισμό τους ειδικότερα.

Ενδεικτικά αξίζει να αναφερθούν το σπήλαιο «Γλυφάδα» στο Δυρό της Μάνης, που θεωρείται ως ένα από τα ωραιότερα λιμναία σπήλαια του κόσμου, το σπήλαιο Περάματος στα Ιωάννινα, από τα καλύτερα των Βαλκανίων, το σπήλαιο «Των Λιμνών» στα Καλάβρυτα, με τις 13 κλιμακωτές λίμνες του, το σπήλαιο «Αλιστράτης» στις Σέρρες, το σπήλαιο «Κουτούκι» Παιανίας στην Αττική και τόσα άλλα που παρουσιάζουν έναν ανεπανάληπτο σε ομορφιά σταλακτιτικό στολισμό. Επίσης, τα προϊστορικά σπήλαια Πετραλώνων Χαλκιδικής, Αλεπότρυπα Δυρού και Ιδαίον Άντρο στην Κρήτη, αποτελούν μικρό μόνο δείγμα του τεράστιου αρχαιολογικού και ανθρωπολογικού έργου που πρόσφερε η Ε.Σ.Ε. στην επιστήμη.
Βασικοί σκοποί της Εταιρείας είναι η συστηματική εξερεύνηση, χαρτογράφηση και επιστημονική μελέτη των ελληνικών σπηλαίων, καθώς και η ανάπτυξη και διάδοση της αθλητικής σπηλαιολογίας στη χώρα μας, αλλά και η ανάδειξη και προστασία των σπηλαίων ως πολύτιμων μνημείων και φυσικών μουσείων της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Η Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία, εκτός από τα κεντρικά γραφεία της στην Αθήνα, έχει ιδρύσει και Τοπικά Τμήματα στη Βόρεια Ελλάδα (Θεσσαλονίκη), στην Κρήτη (Ηράκλειο και Ρέθυμνο), στα Δωδεκάνησα (Ρόδο), στην Καλαμάτα, στη Μαγνησία και Αρκαδία. Επίσης, η Ε.Σ.Ε. δημιούργησε και διατηρεί Σπηλαιολογικό Μητρώο των καταγεγραμμένων σπηλαίων καθώς και δημοσιευμένων στο διεθνούς αναγνώρισης επιστημονικό της έντυπο, «Δελτίο της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας» με μεγάλο αριθμό σπηλαιολογικών-καρστικών μορφών της χώρας μας, (σπήλαια, βάραθρα, υπόγειοι ποταμοί κ.λ.π.).

Κάθε χρόνο, στα Κεντρικά Γραφεία της Εταιρείας στην Αθήνα, οργανώνονται πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια Εκπαιδευτικά Προγράμματα – Σεμινάρια Επιστημονικής και Αθλητικής Σπηλαιολογίας, στα οποία διδάσκονται από ειδικούς επιστήμονες, καθηγητές Πανεπιστημίων, (μέλη της Ε.Σ.Ε.) και έμπειρους σπηλαιολόγους, σειρά θεωρητικών μαθημάτων και πρακτικών ασκήσεων, στην τεχνική εξερεύνησης των σπηλαίων, στη χαρτογράφηση, στη φωτογράφηση, στις τεχνικές κατάβασης βαράθρων και στη σπηλαιοδιάσωση. Επίσης, διδάσκονται μαθήματα σχετικά με τη Γεωλογία, Υδρογεωλογία, Στρωματογραφία, Ορυκτολογία, Παλαιοντολογία, Παλαιοανθρωπολογία, Αρχαιολογία, Βιοσπηλαιολογία, χλωρίδα των σπηλαίων, Μικροκλιματολογία, Σπηλαιοθεραπευτική, ραδιοχρονολογήσεις αρχαιολογικών ευρημάτων, γεωφυσικές διασκοπήσεις, υπόγεια τηλεπικοινωνία, ενημέρωση περί του νομικού πλαισίου που διέπει τις έρευνες και την προστασία των σπηλαίων στη χώρα μας και άλλα. Αντίστοιχα σεμινάρια διοργανώνονται και από τα Τοπικά Τμήματα της Ε.Σ.Ε. στις έδρες τους.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ε.Σ.Ε και οι κίνδυνοι
Η Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία παρά το πολύ μεγάλο επιστημονικό έργο που επιτελεί δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από την γενικότερη κατάσταση της χώρας.
Τα κληροδοτήματα που έχει στην ιδιοκτησία της έχουν μετατραπεί μέσω του ΕΝΦΙΑ σε μια μεγάλη θηλιά. Το χρέος ξεπερνά τις 20.000 ευρώ ενώ η Ε.Σ.Ε δεν έχει επί της ουσίας έσοδα, ούτε από τα σπήλαια που αυτή εξερεύνησε και χαρτογράφησε, ούτε από επιδοτήσεις.
Ως αποτέλεσμα είναι ορατός ο κίνδυνος να πάψει να υπάρχει η Σπηλαιολογική Εταιρεία και μαζί της να χαθεί το υπερπολύτιμο αρχείο της.


Γράφει o Μαρίνος Γκασιάμης
Φωτογραφίες: Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία
Πηγή: newsbeast.gr
Κοροϊδεύει τους πάντες ο Γ. Δραγασάκης

Όταν ο κατήφορος ξεκινήσει δεν έχει πάτο ούτε όριο. Η ρήση ταιριάζει απόλυτα για τον κ. αντιπρόεδρο, τον Γ. Δραγασάκη, μιας κυβέρνησης που ξεπουλάει τη χώρα, με τον ίδιο να πρωταγωνιστεί σε αυτήν τη μεγάλη «μεταρρύθμιση», την ώρα που λεηλατούνται εργασιακές σχέσεις, μισθοί και συντάξεις, ενώ οι λίστες με τις καταθέσεις στο εξωτερικό και τα εμβάσματα παραμένουν ανέγγιχτες και στο απυρόβλητο.
Ο Γ. Δραγασάκης, λοιπόν, σε άρθρο του στην «Εφ. Συν.» μας λέει ότι δεν του φτάνει η κατάπτυστη υπογραφή του στο τρίτο μνημόνιο, ούτε και η υπογραφή του στο τέταρτο μετά το 2018, ούτε ακόμα η υπογραφή του στην πραξικοπηματική αιχμαλωσία της χώρας σε λιτότητα μέχρι το 2060, όταν ακόμα και η Velculescu θεωρεί ότι τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα στα οποία δέσμευσε την χώρα ο κ. Αντιπρόεδρος είναι ανέφικτα, ενώ η ανάπτυξη στις επόμενες δεκαετίες θα είναι σχεδόν μηδενική, εξαιτίας και της βαθιάς υπογεννητικότητας, συνέπεια της σκληρής μακροχρόνιας λιτότητας και ανασφάλειας του πληθυσμού.
Ο Γ. Δραγασάκης, ακάθεκτος, θέλει να βάλει και άλλη υπογραφή. Την «αριστερή», όπως λέει χωρίς να ντρέπεται, υπογραφή στον «επίλογο», τάχα, των μνημονίων και με όραμα να βγει γρήγορα η Ελλάδα στις αγορές.
Ωραίο το όραμά σου αντιπρόεδρε. Είναι το ίδιο με το όραμα του Γ. Παπανδρέου, του Σαμαρά και του Βενιζέλου! Να βγούμε στις αγορές για να εξοφλούμε το «εξαιρετικά μη βιώσιμο», κατά το ΔΝΤ, χρέος μας με πανύψηλα επιτόκια.
Όσο για την υπογραφή που θέλει να βάλει ο Γ. Δραγασάκης δεν θα είναι για το τέλος των μνημονίων, αυτά δεν θα τελειώσουν, με εκείνη ή την άλλη μορφή, ποτέ σε αυτήν τη χώρα, όσο είναι «κλειδωμένη» στο ευρώ και αφοσιωμένη να ρίχνει τα αιματοβαμμένα πλεονάσματά της στην μαύρη τρύπα του χρέους.
Η «υπογραφή» που θα βάλει και γρήγορα ο Γ. Δραγασάκης, μαζί με όλους τους μνημονιακούς συνενόχους του, θα αφορά στην απολογία του για τα βαρύτατα εγκλήματά τους στη χώρα. Δεν τα άξιζε αυτός ο τόπος και ο λαός. Και ειδικά την κοροϊδία, το ψέμα και την παραπλάνηση.
Πηγή: iskra.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή



