Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Οι συνολικές οικονομικές απώλειες που προκλήθηκαν από ακραίες καιρικές και κλιματικές συνθήκες στην Ευρώπη κατά την περίοδο 1980-2016 ανήλθαν σε πάνω από 450 δισ. ευρώ. Επίσης, για την ίδια πάντα χρονική περίοδο ακραία καιρικά φαινόμενα όπως καύσωνες, παρατεταμένες ξηρασίες αλλά και δασικές πυρκαγιές προκάλεσαν απώλειες 89.873 ζωών σε όλη την Ευρώπη. Τα στατιστικά αυτά αναφέρθηκαν κατά τη διάρκεια παρουσίασης της νέας έκθεσης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και τη διαχείριση των καταστροφών στις Βρυξέλλες.

Όπως η Euractiv.gr μεταδίδει «η έκταση των καταστροφών μετά τις δασικές πυρκαγιές, τις πλημμύρες, τις καταιγίδες όχι μόνο στην Ευρώπη και αλλού, έχει δείξει ότι το κόστος της μη δράσης για την κλιματική αλλαγή, καθώς και της προσαρμογής και της πρόληψης είναι εξαιρετικά υψηλό. Η έκθεσή μας δείχνει ότι οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν αρχίσει να προετοιμάζονται, αλλά πρέπει να γίνουν περισσότερα ξεκινώντας από την καλύτερη συνοχή για τη βελτίωση της ανθεκτικότητας και τη μείωση των κινδύνων», δήλωσε ο Hans Bruyninckx, Εκτελεστικός Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος.

Το μεγαλύτερο μερίδιο των οικονομικών επιπτώσεων προκλήθηκαν από πλημμύρες (περίπου 40%), ακολουθούμενες από τις καταιγίδες (25%), τις ξηρασίες (περίπου 10%) και τα κύματα καύσωνα (περίπου 5%). Η ασφαλιστική κάλυψη όλων αυτών των κινδύνων ανέρχεται συνολικά περίπου στο 35%. Είναι ενδεικτικό επίσης ότι ένα μεγάλο μερίδιο των συνολικών ζημιών προκλήθηκε από ένα μικρό αριθμό γεγονότων.

Όσον αφορά τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, τα κύματα καύσωνα είναι τα πιο θανατηφόρα, ειδικά για τις ευάλωτες ομάδες όπως οι ηλικιωμένοι, εξαιτίας, για παράδειγμα, της επιδείνωσης των αναπνευστικών και καρδιαγγειακών παθήσεων που επιδεινώνεται από την ατμοσφαιρική ρύπανση. Οι πλημμύρες, οι κατολισθήσεις και οι δασικές πυρκαγιές προκαλούν επίσης θανάτους, αλλά λιγότερους από τα κύματα καύσωνα.

«Πέντε χρόνια μετά την εκπόνηση της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για την Προσαρμογή βρισκόμαστε ενώπιον ενός κόσμου που αντιμετωπίζει πολλαπλούς κινδύνους. Είμαστε ικανοποιημένοι για το γεγονός ότι 25 χώρες της ΕΕ έχουν υιοθετήσει εθνικές στρατηγικές για την προσαρμογή» είπε η κα. Slingenberg από τη Γενική Διεύθυνση της Επιτροπή για τη δράση για το Κλίμα ενώ επίσης ανέφερε σχετικά με τη χρηματοδότηση της προσαρμογής «επιθυμούμε να προχωρήσουμε με την ενσωμάτωση (mainstreaming) της προσαρμογής στον κοινοτικό προϋπολογισμό και έχοντας μια άριστη συνεργασία με τη ΓΔ Περιφερειακής πολιτικής της Κομισιόν έχουμε προβλέψει 50 δις ευρώ στα διαρθρωτικά ταμεία για τη χρηματοδότηση της προσαρμογής ενώ ο συνολικός προϋπολογισμός τόσο για το μετριασμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου όσο και για την προσαρμογή θα ανέλθει περίπου στα 150 δισ. ευρώ» είπε.

Υπενθυμίζουμε ότι η Ελλάδα είναι από τις τελευταίες χώρες της ΕΕ που εκπόνησε Εθνική Στρατηγική υπό τον κίνδυνο απένταξης έργων ύψους 5 δις ευρώ από την νέα προγραμματική περίοδο (2014-2020). Απαντώντας σε ερώτηση της Euractiv.gr για το διεθνή ρόλο της ΕΕ στην κλιματική πολιτική η κα. Slingenberg απάντησε ότι «είναι αλήθεια ότι όσον αφορά την στρατηγική για την προσαρμογή η ΕΕ έχει ακολουθήσει μια εσωστρεφή πολιτική. Θα πρέπει να συνδυάσουμε τις πολιτικές για την αναπτυξιακή συνεργασία, τη βιώσιμη ανάπτυξη και φυσικά για την προσαρμογή σε μια ενιαία γραμμή έτσι ώστε πάντα σύμφωνα με το πλαίσιο της Συμφωνίας του Παρισιού να επιτύχουμε ένα εποικοδομητικό διάλογο με τους εταίρους μας στις αναπτυσσόμενες χώρες».

«Φέτος είναι μια από τις χειρότερες χρονιές. Είχαμε τις μεγαλύτερες πυρκαγιές στη Χιλή, τους κυκλώνες Ίρμα και Μαρία στην Αμερική την Οφήλια στην Ευρώπη και τις χειρότερες πυρκαγιές στην Ευρώπη, ενώ η περίοδος των δασικών πυρκαγιών άρχισε φέτος τον Απρίλιο-Μάϊο ενώ ακόμη δεν έχουν σταματήσει όπως βλέπουμε στην Πορτογαλία όπου θρηνούμε πάνω από εκατό νεκρούς» είπε ο κ. Luchner εκπροσωπώντας τη ΓΔ για την Πολιτική Προστασία και τις Ανθρωπιστικές Επιχειρήσεις. «Κάθε έτος οι καμένες δασικές εκτάσεις ανέρχονται περίπου στα 600.000 στρέμματα ενώ φέτος έχουμε φτάσει στα πάνω από 1.800.000 στρέμματα» δήλωσε ο κ. Luchner.

Πηγή: kathimerini.gr

Η κυβέρνηση του κεφαλαίου ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κατέθεσε προς συζήτηση στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το έτος 2018 με την πρόβλεψη ότι: «...θα σηματοδοτήσει την επιτυχή έξοδο της χώρας από μια μακρά περίοδο προγραμμάτων μακροοικονομικής προσαρμογής».

Το κυβερνητικό αφήγημα που προβάλλεται εκτενώς από το ΜΜΕ σχετικά με την επίσκεψη Τσίπρα στις ΗΠΑ και τη συνάντησή του με τον «πλανητάρχη» Τραμπ  περιγράφει μια επαφή μεταξύ δύο ισότιμων «εταίρων» και «συμμάχων».  Κάποιοι μάλιστα «δημοσιογράφοι» που μεταφέρουν αμάσητη τη «γραμμή» του Μαξίμου έγραψαν ότι ο Τσίπρας πήγε στην Ουάσιγκτον με αιτήματα και περιμένει να ακούσει τα ανταλλάγματα που προσφέρουν οι Αμερικανοί. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι κάπως διαφορετική και ανησυχητική:

1.Ο Τσίπρας κλήθηκε στην Ουάσιγκτον: Ο πρωθυπουργός δεν πήγε στην Ουάσιγκτον για να υποβάλλει κάποιο αίτημα, ούτε γιατί ο Τραμπ θέλησε να τον γνωρίσει. Ο Αλέξης Τσίπρας κλήθηκε στην Ουάσιγκτον για να επισφραγιστεί η ικανοποίηση των αμερικανικών αιτημάτων τα οποία εδώ και αρκετούς μήνες έχουν επεξεργαστεί και διατυπωθεί από αρμόδιες αμερικανικές υπηρεσίες  σε επαφές τους με την ελληνική κυβέρνηση. Το προφανές (και ίσως μοναδικό) αντάλλαγμα που θα λάβει ο Αλέξης Τσίπρας για την ικανοποίηση των αμερικανικών απαιτήσεων είναι η φωτογραφία του με τον πλανητάρχη.

2. Αυτοί που έχουν αιτήματα (απαιτήσεις) είναι οι Αμερικανοί: Οι αμερικανικές απαιτήσεις από τη «σύμμαχο» Ελλάδα εξειδικεύονται εξ αιτίας της αποσταθεροποίησης των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. Μετά την αποτυχία τους να ανατρέψουν τον Ερντογάν οι Αμερικανοί εργάζονται πυρετωδώς για να προετοιμάσουν την αναδιάταξη των  στρατιωτικών τους  δυνάμεών ώστε να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν ακόμη και την κατάρρευση των σχέσεών τους με την Τουρκία. Αυτό πρακτικά σημαίνει:

• Διεύρυνση των διμερών ελληνοαμερικανικών στρατιωτικών συμφωνιών
• Διεύρυνση (και διαιώνιση) των ελληνικών εξυπηρετήσεων στις αμερικανικές δυνάμεις στη Σούδα
• Παραχώρηση διευκολύνσεων χρήσης άλλων ελληνικών εγκαταστάσεων σε αεροδρόμια (πχ Ανδραβίδα για στάθμευση μοίρας Μη Επανδρωμένων Βομβαρδιστικών) και λιμάνια
• Δημιουργία (πιθανότατα στο ναυπηγείο της Σύρου) ναυπηγοεπισκευαστικής υποδομής για τις ανάγκες του αμερικανικού στόλου

3.Αυτός που παρακαλεί για κάποιο αντάλλαγμα είναι ο Ελληνας πρωθυπουργός: Αυτός που, στην προκειμένη περίπτωση, καλείται να ικανοποιήσει τις αμερικανικές απαιτήσεις, προφανώς είναι ο Ελληνας πρωθυπουργός και το ερώτημα είναι, «για πιο αντάλλαγμα»;

Για να τοποθετήσει κάποιος αυτήν την ελληνοαμερικανική επαφή κορυφής αλλά και γενικότερα τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις  στην πραγματική τους  βάση θα πρέπει να  παραδεχτεί ότι:

• η Ελλάδα ως μια κατεστραμμένη οικονομικά χώρα και με ένα πολιτικό σύστημα που αναζητά την έξωθεν προστασία έχει ελάχιστα περιθώρια διαπραγμάτευσης απέναντι στις ΗΠΑ
• Οι ΗΠΑ , ειδικά σε χώρες μηδαμινής ισχύος όπως η Ελλάδα συμπεριφέρονται όπως οι αυτοκρατορίες στους υποτελείς τους.

   Με άλλα λόγια η Ουάσιγκτον θα προσφέρει στον Αλέξη Τσίπρα υποσχέσεις προστασίας έναντι «εξωτερικών κινδύνων» και υποστήριξης για την οικονομική ανόρθωση της χώρας. Έναντι αυτών των υποσχέσεων η ελληνική κυβέρνηση θα αναλάβει  δεσμεύσεις συμμόρφωσης με την αμερικανική ατζέντα. Αυτό για τις διεθνείς σχέσεις της χώρας σημαίνει προβλήματα με:

• Τη Ρωσία (πάγο στην ενεργειακή συνεργασία)
• Την Κίνα (φρένο στην οικονομική διείσδυση προς όφελος άλλων, αρεστών στις ΗΠΑ)
• (επιπρόσθετα) με την Τουρκία (η αμερικανοτουρκική ένταση μπορεί να πυροδοτήσει τα χρονίζοντα ελληνοτουρκικά προβλήματα)
• Το Ιράν (η εκ νέου στοχοποίηση της Τεχεράνης από τον Τραμπ υπονομεύει τις μεγάλες δυνατότητες ελληνοιρανικής συνεργασίας η οποία έχει δρομολογηθεί)
• Την Γερμανία. (δεδομένη η δυσφορία του Βερολίνου, καθώς θεωρεί ότι «πληρώνει» την Ελλάδα και ως εκ τούτου έχει τον πρώτο λόγο για την διαχείριση του ελληνικού «οικοπέδου»

   Υ.Γ. Μετά την  επίσκεψη  Τσίπρα στο Οβαλ γραφείο και τα ωραία λόγια που θα ακουστούν θα χρειαστεί κάποιος χρόνος μέχρι να γίνει σαφές πόσο ακριβά πουλάνε οι Αμερικανοί μια φωτογραφία στο Λευκό Οίκο