Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ο β’ γύρος θα είναι εφιάλτης για τον Ερντογάν
Σεΐντ Αλντογάν
Οι εκλογές της 24ης Ιουνίου είναι οι πιο σημαντικές των τελευταίων δεκαετιών για την Τουρκία. Το ενδεχόμενο ήττας του προέδρου και του κόμματός του, έστω και μερικής, δεν είναι απίθανο, καθώς ακόμη και αρκετά τμήματα του κεφαλαίου και της μεσαίας τάξης φοβούνται τις συνέπειες της οικονομικής του πολιτικής
Η πρόταση του EMEP για συγκρότηση ενός πλατιού μετώπου της Αριστεράς δεν έγινε δεκτή
Η απόφαση του Ερντογάν για πρόωρες εκλογές μπορεί να θεωρήθηκε από το αριστερό κίνημα αιφνιδιαστική, στην ουσία όμως δεν ήταν και τόσο αιφνιδιαστική. Οι εσωτερικές και εξωτερικές εξελίξεις έδειχναν φανερά ότι στο κυβερνητικό μέτωπο υπήρχε μία ανησυχία. Το τελευταίο χρονικό διάστημα, εκεί που όλες οι ενδείξεις φανερώνουν τα τεράστια προβλήματα της οικονομίας, ο Ερντογάν συνεχώς εξήγγελλε μέτρα και σχέδια ανάπτυξης που την επιβάρυναν πολλαπλά. Με λίγα λόγια, τα πράγματα έδειχναν το δρόμο για πρόωρες εκλογές. Έτσι, με την απόφασή του, ο Ερντογάν προχώρησε σε νέες συμμαχίες και καταβάλει προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της εκλογικής και κοινωνικής βάσης του.
Από την άλλη μεριά, και μέσα στο αριστερό κίνημα υπήρχαν διαπιστώσεις ότι ο Ερντογάν θα πήγαινε σε πρόωρες εκλογές. Παρόλα αυτά, δεν κατέστη δυνατό να συγκροτηθεί μία ευρύτερη συμμαχία που θα μπορούσε να εκφράσει την λαϊκή αντιπολίτευση. Η αλήθεια είναι ότι το Κόμμα Εργασίας (ΕΜΕΡ), μόλις εξαγγέλθηκαν οι πρόωρες εκλογές, κάλεσε όλες τις οργανώσεις του αριστερού κινήματος, τους Κούρδους, δημοκρατικούς φορείς κ.α. να δημιουργηθεί ένα μέτωπο. Το κάλεσμα της «Ενότητας για τη Δημοκρατία» συμπεριλάμβανε κάποιες θεμελιώδεις απαιτήσεις των λαών της Τουρκίας, των εργατών κ.λπ. Αυτές αφορούσαν την ακύρωση του νόμου έκτακτης ανάγκης, την πλήρη ελευθερία του Τύπου, την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων, τον άμεσο τερματισμό του εσωτερικού και εξωτερικού πολέμου, καθώς και την κατάργηση όλων των συντηρητικών νόμων που έχουν υιοθετηθεί από τις κυβερνήσεις του Ερντογάν.
Η πρόταση αυτή, ωστόσο, δεν έβρισκε σύμφωνη ούτε την πλευρά του κουρδικού κινήματος και του Κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών (HDP), αλλά ούτε και κάποιες αριστερές οργανώσεις, όπως το Κίνημα του Ιουνίου και το Κόμμα Ελευθερίας και Δημοκρατίας.
Τελικά, ορισμένες αριστερές οργανώσεις επέλεξαν, χωρίς ουδεμία προγραμματική συμφωνία, να ενταχθούν στο HDP το οποίο, όπως συνηθίζει, καλούσε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις, οργανώσεις και τα αριστερά κόμματα να ενταχθούν άνευ όρων στην πολιτική του πλατφόρμα. Από την πλευρά τους, τα δύο προαναφερθέντα αριστερά κόμματα έδειχναν ότι επιθυμούν μία συμμαχία χωρίς το HDP. Αυτές οι δύο αντιλήψεις και πρακτικές ήταν και οι κύριοι λόγοι που εμπόδισαν μία ευρύτερη συμμαχία.
Ειδικά οι συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ ΕΜΕΡ και ΗDP δεν καρποφόρησαν, με τη δικαιολογία του δεύτερου ότι δεν υπάρχει χρονικό περιθώριο να δοθεί στη δημοσιότητα μία κοινή διακήρυξη. Αυτή η στάση σαφώς προέρχεται από τη λανθασμένη πολιτική του HDP, που αντιμετωπίζει όλους τους άλλους ως ανάχωμα. Φυσικά, το ΕΜΕΡ δεν δέχθηκε και αποφάσισε να κατέβει στις εκλογές χωρίς να υποδείξει υποψήφιους (να υπενθυμίσουμε ότι η αυτόνομη κάθοδος του ΕΜΕΡ στις εκλογές απαγορεύτηκε από το Ανώτερο Συμβούλιο Εκλογών, λόγω του ότι δεν τήρησε τις νόμιμες διαδικασίες) και να έχει ανεξάρτητη κομματική δραστηριότητα. Στη συνέχεια, έδωσε μία δεύτερη προκήρυξη στη δημοσιότητα, καλώντας σε υπερψήφιση του HDP. Κι αυτό, διότι ενδεχόμενη μη είσοδός του στη Βουλή σημαίνει ότι ο Ερντογάν θα βγάλει περίπου 80 βουλευτές παραπάνω και θα φτάσει πολύ κοντά στο να ανανεώσει την απόλυτη πλειοψηφία του. Ταυτόχρονα δε, η διάσπαση ψήφων θα είχε πολλές και ευρύτερες αρνητικές συνέπειες.
Σε κάθε περίπτωση, η συμπεριφορά και η πολιτική του Ερντογάν δείχνουν ότι επιδίωξη του ίδιου και του κόμματός του είναι να κερδίσουν από τον πρώτο γύρο, καθώς ο δεύτερος προβλέπεται να είναι εφιάλτης. Γι’ αυτό και σε όλη την κουρδική και τουρκική επικράτεια ασκείται μεγάλη τρομοκρατία, ρουσφέτια σε κάθε επίπεδο, πολλά «θα» μαζί με απειλές. Το σίγουρο είναι ότι ακόμα και να εκλεγεί ο Ερντογάν στον πρώτο γύρο, θα έχει δυσκολευτεί πάρα πολύ. Ό,τι συμμαχίες μπορούσε τις έκανε, όμως μία σημαντική μερίδα του κεφαλαίου ακόμα και της μεσαίας τάξης φοβούνται τις συνέπειες τις οικονομικής πολιτικής του, οι οποίες ήδη έχουν κοστίσει πολύ.
Από την άλλη, το ισλαμικό κίνημα του ισλαμιστή Ερμπακάν, η ομάδα που διασπάστηκε απ’ τους Γκρίζους Λύκους και συγκρότησε το Καλό Κόμμα και η πλατιά λαϊκή δυσαρέσκεια δείχνουν ότι είναι εφικτό να ανακοπεί η πορεία του Ερντογάν. Μία τέτοια εξέλιξη θα βοηθήσει και τη λαϊκή συσπείρωση ενάντια στην πολιτική του Ερντογάν και ταυτόχρονα θα ανεβάσει ηθικά τους εργαζόμενους και τις πλατιές μάζες.
πηγή:prin.gr
Πόσα πλοία ανακυκλώθηκαν πέρυσι σε διαλυτήρια της Ν. Ασίας;
Το περασμένο έτος εκτιμάται ότι 835 πλοία εστάλησαν συνολικά προς ανακύκλωση, εκ των οποίων τα 543 οδηγήθηκαν προς διαλυτήρια της Ν. Ασίας. Σύμφωνα με στοιχεία της NGO Shipbreaking Platform τα 543 πλοία ανακυκλώθηκαν κάτω από επικίνδυνες συνθήκες, οι οποίες επιβαρύνουν το περιβάλλον και βλάπτουν την υγεία των εργατών.
Η πλειονότητα των πλοίων που εστάλη προς ανακύκλωση κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους ήταν πλοία μεταφοράς γενικού φορτίου, ενώ ακολούθησαν bulk carriers, πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, δεξαμενόπλοια, RO-RO, επιβατηγά και πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου.
Υπολογίζεται ότι ο μεγαλύτερος αριθμός χωρητικότητας πλοίων οδηγήθηκε προς ανακύκλωση σε διαλυτήρια του Μπαγκλαντές (196 πλοία, 6,5 εκατ. GT), ακολουθώντας τα διαλυτήρια της Ινδίας (239 πλοία, 5,9 εκατ. GT) και του Πακιστάν (107 πλοία, 4,07 εκατ. GT).
Να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση του Πακιστάν το περασμένο έτος εισήγαγε απαγόρευση στις ανακυκλώσεις δεξαμενόπλοιων μετά από μία σειρά δυστυχημάτων τα οποία συνέβησαν κατά τις εργασίες ανακύκλωσης στην χώρα οδηγώντας στην απώλεια ζωής 30 εργατών. Η απαγόρευση αυτή είχε ως αποτέλεσμα να καταγραφεί αύξηση του ρυθμού ανακύκλωσης δεξαμενόπλοιων στην Ινδία.
Από την έρευνα της NGO Shipbreaking Platform προκύπτει επιπλέον ότι το 40% των πλοίων που εστάλησαν προς ανακύκλωση σε διαλυτήρια της Ν. Ασίας κατά το περασμένο έτος άνηκε σε Ευρωπαίους πλοιοκτήτες.
πηγή: naftikachronika.gr
Νίκησαν οι εργαζόμενοι της ΕΥΔΑΠ. Ανακλήθηκαν οι απολύσεις των 23 υδρονομέων
Μετά από τρεις μέρες κινητοποιήσεων, η ενωτική αγωνιστική και θετικά ενεργητική στάση των εργαζομένων στην ΕΥΔΑΠ έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Την, για δεύτερη φορά, ακύρωση των απολύσεων των 23 συναδέλφων υδρονομέων. Απομένει η συνέχιση του αγώνα για την οριστική μονιμοποίησή τους.
Έπειτα από πολύωρες διαπραγματεύσεις μεταξύ των εργαζομένων και του διευθύνοντος συμβούλου της ΕΥΔΑΠ Γιάννη Μπενίση, ο τελευταίος εισηγήθηκε στο Δ.Σ. της εταιρίας τη θετική επίλυση του προβλήματος. Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα ότι μετά την επιστολή του προέδρου του ΑΣΕΠ Γιάννη Καραβοκύρη, οι απολύσεις της 7ης Ιουνίου θεωρούνται ότι ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν, οι 23 υδρονομείς επανήλθαν από χθες, Πέμπτη 14 Ιουνίου, στις εργασίες τους, οι συμβάσεις εργασίας παραμένουν ως είχαν, εν αναμονή νέας θετικής απάντησης του ΑΣΕΠ, πριν από την μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου.
πηγή: iskra.gr
Η παγωμένη ήπειρος χάνει 219 δισεκατομμύρια τόνους πάγο τον χρόνο
Το λιώσιμο των πάγων στην Ανταρκτική έχει πιάσει πολύ ανησυχητικούς ρυθμούς την τελευταία πενταετία. Συγκεκριμένα, μεταξύ 2012 και 2017 η παγωμένη ήπειρος έχασε περίπου 219 δισεκατομμύρια τόνους πάγου τον χρόνο, συμβάλλοντας κατά 0,6 χιλιοστά ανά έτος στην άνοδο της στάθμης των θαλασσών.
Οι 84 επιστήμονες από 44 φορείς (NASA, ESA, πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα), που έκαναν σχετικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό «Nature», την οποία αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ανέφεραν ότι πριν το 2012 η Ανταρκτική έχανε πάγους με σταθερό ετήσιο ρυθμό 76 δισεκατομμυρίων τόνων, συνεισφέροντας 0,2 χιλιοστά ετησίως στην άνοδο της στάθμης των υδάτων. Ωστόσο, μετά το 2012 έχει υπάρξει τριπλασιασμός στις ετήσιες απώλειες.
Η επιδείνωση είναι πιο αισθητή στη Δυτική Ανταρκτική, όπου οι ετήσιες απώλειες των 53 δισ. τόνων στη δεκαετία του 1990 έχουν αυξηθεί σε 159 δισ. τόνους το χρόνο μετά το 2012. Στο βόρειο άκρο της ηπείρου, στην Ανταρκτική Χερσόνησο, υπάρχει αύξηση 25 δισ. τόνων ετησίως μετά το 2000, ενώ αντίθετα, στην Ανατολική Ανταρκτική, οι πάγοι εμφανίζουν μια μικρή αύξηση της τάξης των 5 δισ. τόνων ετησίως.
Σε περίπου τρία τρισεκατομμύρια τόνους υπολογίζονται συνολικά οι πάγοι που έχουν λιώσει κατά την τελευταία 25ετία. Αυτές οι απώλειες των ανταρκτικών πάγων έχουν οδηγήσει σε συνολική άνοδο της στάθμης των παγκόσμιων θαλασσών κατά 7,6 χιλιοστά μετά το 1992, με το 40% της ανόδου να έχει συμβεί μετά το 2012.
Τα νέα ευρήματα, με επικεφαλής τον καθηγητή Άντριου Σέφερντ της Σχολής Γεωεπιστημών και Περιβάλλοντος του βρετανικού Πανεπιστημίου του Λιντς, παρέχουν την πιο ολοκληρωμένη εικόνα μέχρι σήμερα για τις διαχρονικές μεταβολές στην παγοκάλυψη της Ανταρκτικής.
Η ήπειρος είναι καλυμένη από περίπου 15,5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα πάγου, που έχουν συσσωρευθεί μέσω χιονόπτωσης στη διάρκεια χιλιάδων ετών. Στον Νότιο Ωκεανό γύρω από την Ανταρκτική οι θαλάσσιοι πάγοι καλύπτουν μια πρόσθετη έκταση 18,5 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων τον χειμώνα, με πάχος περίπου ένα μέτρο.
Εάν όλα τα παραπάνω δεν θορυβούν κάποιους, σημειώνεται ότι η ήπειρος διαθέτει αρκετό νερό σε μορφή πάγου για να αυξήσει την παγκόσμια στάθμη των θαλασσών κατά 58 μέτρα, αν ποτέ οι πάγοι της λιώσουν.
πηγή: newsbeast.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή