Συγκλήθηκε στις 19/6/2018 η Διοίκηση της ΠΝΟ με κύριο θέμα συζήτησης τις ΣΣΕ για το 2018.

Πρέπει να σημειωθεί ότι έχει οριστεί διαπραγματευτική συνάντηση με τον ΣΕΕΝ με θέμα την ΣΣΕ για την Επιβατηγό Ναυτιλία στις 21/6/2018.

Στο μεταξύ ο Πρόεδρος του ΣΕΕΝ έστειλε προκαταβολικά επιστολή με την οποία τυπικά και ουσιαστικά απορρίπτει τα δίκαια Ναυτεργατικά αιτήματα, αρνείται αυξήσεις στους μισθούς καθώς επίσης και τα υπόλοιπα θεσμικά, εργασιακά και κλαδικά αιτήματα.

Χρησιμοποιεί ως επιχείρημα τον τετριμμένο, αβάσιμο και ατεκμηρίωτο ισχυρισμό ότι δήθεν τα επιβατηγά και ακτοπλοϊκά πλοία διέρχονται κρίση, ότι οι αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων την φετινή χρονιά έχουν εκτοξευτεί στα ύψη….

Η πραγματικότητα διαψεύδει αυτούς τους ισχυρισμούς αφού όπως είναι γνωστό και επίσημα όλα τα οικονομικά αποτελέσματα 2015-2016-2017 για βασικές ακτοπλοϊκές εταιρίες είναι θετικά και κερδοφόρα.

Το επιχείρημα της σύνδεσης της τιμής των καυσίμων με τα αιτήματα των Ναυτεργατών είναι προκλητικό και αίολο γι’ αυτό πρέπει να απορριφθεί κατηγορηματικά.

Προφανώς σε καμιά περίπτωση τα προβλήματα που έχουν ανακύψει, ιδιαίτερα την περίοδο των μνημονίων, για τους Ναυτεργάτες που τα εισοδήματά τους έχουν συντριβεί και καταποντιστεί, δεν μπορεί να επιχειρείται η σύνδεση με τις όποιες τιμές καυσίμων, οι οποίες σημειωτέον την περίοδο 2015-2016 είχαν κατέλθει στα κατώτερα επίπεδα αλλά και τότε οι εκπρόσωποι των επιβατηγών και ακτοπλοϊκών πλοίων επέβαλαν τις μηδενικές αυξήσεις στις ΣΣΕ σε συνεργασία με την πλειοψηφία της ΠΝΟ.

Στην τοποθέτησή του στην συνεδρίαση ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ σημείωσε ότι η θέση και η τακτική του ΣΕΕΝ πρέπει όχι απλά να απορριφθεί αλλά το Ναυτεργατικό κίνημα εάν θέλει να εκφράσει την βούληση των Ναυτεργατών θα πρέπει ανοιχτά να συγκρουστεί με αυτή προετοιμάζοντας και οργανώνοντας την πάλη των Ναυτεργατών με αγωνιστικές και απεργιακές κινητοποιήσεις θέτοντας ως κεντρικό στόχο την υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις που θα καλύπτουν τις τεράστιες απώλειες που είχε το Ναυτεργατικό εισόδημα τα τελευταία χρόνια.

Στην συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού συμπορευόμενες απόλυτα και σε κοινή γραμμή με τις αντίστοιχες του κομματικού συνδικαλισμού αντέδρασαν λυσσαλέα στην πρόταση της ΠΕΝΕΝ για οργάνωση αγωνιστικών κινητοποιήσεων στην ποντοπόρο ναυτιλία. Με τον τρόπο αυτό από κοινού επιδιώκουν να αφήσουν ανέπαφο το καθεστώς της μαύρης ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης εργασίας που ξεπερνάει το 75% στα πλοία ελληνικής σημαίας στην ποντοπόρο ναυτιλία και υπερβαίνει το 95% στα ελληνόκτητα πλοία σημαιών ευκολίας η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είναι εγκατεστημένες και αναπτύσσουν την επιχειρηματική δραστηριότητά τους στην χώρα μας.

Είναι ακριβώς αυτό το τμήμα της Ναυτιλίας που εκπροσωπεί το μεγάλο εφοπλιστικό λόμπυ και το οποίο απολαμβάνει πρωτοφανή προνόμια όπως είναι οι 58 φοροαπαλλαγές, μειωμένες ασφαλιστικές εισφορές προς τα Ταμεία κοινωνικής ασφάλισης των Ναυτεργατών, έχει στην διάθεσή του το πιο οργανωμένο σε διεθνή κλίμακα μηχανισμό δεκάδων Προξενικών Λιμεναρχείων για την διευθέτηση των συμφερόντων του που επιβαρύνουν τον έλληνα φορολογούμενο και ταυτόχρονα μια υποταγμένη κυβερνητική πολιτική στα διεθνή φόρα που ταυτίζεται με την πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του παρασιτικού εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Η ηγεμονία και ο πρωταγωνιστικός ρόλος αυτού του τμήματος του εφοπλιστικού κεφαλαίου σε μια κατεύθυνση ριζικών ανατροπών στα εργασιακά δικαιώματα των Ναυτεργατών αποδείχνεται όχι μόνο από τα προνόμια που έχει εξασφαλίσει και την ασύδοτη επιχειρηματική δράση που του έχουν παράσχει διαχρονικά όλες ως τώρα οι κυβερνήσεις αλλά και από το γεγονός ότι πρωτοστατεί με την συλλογική εκπροσώπησή του την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ) μεθοδικά όλα τα τελευταία χρόνια στην προσπάθεια να καταργήσει την ΣΣΕ στην κατηγορία της ποντοπόρου Ναυτιλίας.

Είναι το ίδιο αυτό εφοπλιστικό λόμπυ το οποίο αρνείται την διαπραγμάτευση για την ανανέωση και υπογραφή των ΣΣΕ από το 2010 και ταυτόχρονα θέτει ως απαράβατο όρο για την διαπραγμάτευση των ΣΣΕ την κατάργηση των μισθών της ΣΣΕ και την διαμόρφωση μισθών για τα πληρώματα της ποντοπόρου ναυτιλίας σύμφωνα με τα διεθνή κρατούντα, δηλαδή τους κατώτερους μισθούς που ισχύουν με την σύμβαση της ITF για τους Ναυτεργάτες των τρίτων χωρών Πακιστάν – Φιλιππίνες – Αίγυπτο κ.λπ.

Επί 3,5 χρόνια η ΠΕΝΕΝ θέτει επανειλημμένα το πρόβλημα της οργανωμένης πίεσης και αγωνιστικής δράσης από την πλευρά του Ναυτεργατικού κινήματος προς την ΕΕΕ για να σπάσει την αδιαλλαξία και τον τυχοδιωκτισμό τους εισπράττοντας από τις δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού την σιωπή και την άρνησή τους….

Η πλειοψηφία της ΠΝΟ δεν τολμάει δημόσια να ψελλίσει ούτε λέξη ενώ οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού και κυρίως η ΠΕΜΕΝ που έχει την συντριπτική πλειοψηφία του κλάδου στην ποντοπόρο Ναυτιλία, έχει βγάλει κυριολεκτικά τον σκασμό και στην πράξη οι όποιες απόπειρες, πρωτοβουλίες και δράσεις της ΠΕΝΕΝ αυτή η πίεση να ενταθεί, να επεκταθεί και να κλιμακωθεί βρίσκουν απέναντι ένα μονομπλόκ των δυνάμεων της πλειοψηφίας της ΠΝΟ και μόνιμους συμμάχους τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού…..

Χαρακτηριστικά σημειώνουμε ότι στην χθεσινή συνεδρίαση της ΠΝΟ ο Πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ επί μακρόν μιλούσε για τις ΣΣΕ και δεν ψέλλισε ούτε λέξη για το σοβαρό πρόβλημα που υφίσταται στην ΣΣΕ στα ποντοπόρα πλοία.

Και όχι μόνο αυτό, άλλο τόσο ο ίδιος όσο και ο έτερος του κομματικού συνδικαλισμού (Πρόεδρος του Στέφενσων» απέρριψαν μετά βδελυγμίας την πρόταση της ΠΕΝΕΝ να σχεδιασθεί και να οργανωθεί ένας αγωνιστικός προσανατολισμός με πολύμορφους αγώνες και σε βάθος χρόνου να επιχειρηθεί μια απεργιακή κινητοποίηση στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Μάλιστα στην σχετική πρόταση της ΠΕΝΕΝ που ανεπιτυχώς επιχείρησαν να διαστρεβλώσουν θεώρησαν ούτε λίγο ούτε πολύ ότι ισοδυναμεί με τυχοδιωκτισμό η όποια πρόταση για οργάνωση απεργίας στα ποντοπόρα πλοία. Το μόνο που δεν είπαν είναι να ζητήσουμε και να πάρουμε την σχετική έγκριση από τον Πρόεδρο της ΕΕΕ….

Καλύτερους συμμάχους το παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο δεν θα μπορούσε να βρει από τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού….

Αναπάντητο έμεινε από τις δυνάμεις αυτές για άλλη μια φορά το ερώτημα του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ, δεν θέλουν να ανοίξει καμιά ρωγμή στην εφοπλιστική αδιαλλαξία επειδή δεν μπορούν και δεν έχουν την παραμικρή επίδραση – επιρροή στον κλάδο ή ακόμη χειρότερα δεν θέλουν κάτι τέτοιο….

Το γεγονός είναι ότι ο κλάδος των Μηχανικών στην συντριπτική του πλειοψηφία απασχολείται στην ποντοπόρο ναυτιλία, είχε και έχει μηδενική ανεργία ενώ και οι μισθοί λόγω της υψηλής ζήτησης είναι διαμορφωμένοι σε επίπεδα πολύ ανώτερα από την ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Κατά συνέπεια γεννιούνται πολλά ερωτηματικά για την επιλεκτική διάκριση που συστηματικά γίνεται εξαιρώντας από όλες τις κινητοποιήσεις το κομμάτι της ποντοπόρου ναυτιλίας….

Αξίζει να σημειωθεί ότι η άρνησή τους δεν είναι μόνο για τον όποιο σχεδιασμό και οργάνωση απεργιακών κινητοποιήσεων, αλλά για κάθε μορφή αγωνιστικής δράσης που έχει σημείο αναφοράς την ποντοπόρο ναυτιλία.

Σε συγκεκριμένη πρόταση 5 σημείων που κατέθεσε πρόσφατα η ΠΕΝΕΝ στην Διοίκηση της ΠΝΟ και η οποία αφορούσε μια τέτοια αγωνιστική δράση όπως συγκεντρώσεις – διαδηλώσεις – καταλήψεις και άλλες μορφές δράσεις, οι δυνάμεις του κομματικού τόξου επέλεξαν την ένοχη σιωπή….

Κατά τα λοιπά τα αντιεφοπλιστικά λογύδρια δεν πείθουν κανέναν και οι Ναυτεργάτες βλέπουν ότι οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού έχουν αναλάβει την βρώμικη δουλειά να προστατεύσουν το εφοπλιστικό λόμπυ από οποιαδήποτε πίεση και αγωνιστική διεκδίκηση…..

Στο τέλος η ΠΕΝΕΝ έθεσε ως πρόταση 24ωρη προειδοποιητική πανελλαδική απεργία σε όλες τις κατηγορίες πλοίων και την ανάπτυξη πολύμορφων δράσεων για την ποντοπόρο ναυτιλία. Μπροστά στον κίνδυνο του αυτοεξευτελισμού τους οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού αποδέχθηκαν την προσθήκη της ΠΕΝΕΝ και ψήφισαν την σχετική πρόταση, όμως στην συνέχεια με ανακοίνωσή τους επιτίθενται στον πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ ο οποίος τόλμησε να διατυπώσει την ανάγκη ενός αγωνιστικού σχεδιασμού και στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Στην ίδια κατεύθυνση οι ίδιες αυτές δυνάμεις θεώρησαν δευτερεύουσα και όχι άξια αναφοράς την καταγγελία της ΠΕΝΕΝ για άμεση αντίδραση στην επιχειρούμενη από την κυβέρνηση και το Υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης κατάργηση των δόσεων με τις οποίες εδώ και 30 χρόνια εξοφλούν οι συνταξιούχοι Ναυτεργάτες την ασφαλιστική διαφορά για να βελτιώνουν και να αναβαθμίζουν τις συνταξιοδοτικές τους παροχές.

Επίσης ήταν εκτός των ενδιαφερόντων τους η άλλη καταγγελία που ζήτησε η ΠΕΝΕΝ να πάρει θέση η ΠΝΟ, που αφορά την παραχώρηση του ΝΙΕΝ στον Δήμο Μελισσίων για την εγκατάσταση λαϊκής αγοράς από το αμαρτωλό Ταμείο αξιοποίησης της δημόσιας ακίνητης περιουσίας….

Οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού που αποτελούν και την πλειοψηφία της ΠΝΟ, για άλλη μια φορά απέρριψαν την ανάγκη απεργιακών κινητοποιήσεων και κατέληξαν να επανεξετάσουν την θέση στο αόριστο μέλλον…..

Με αυτή την τακτική αποδυναμώνουν το ίδιο το διεκδικητικό πλαίσιο, αρνούνται να αξιοποιήσουν την αγωνιστική διάθεση των Ναυτεργατών, βάζουν πλάτη στην εφοπλιστική αντίληψη που συνδέει τις αυξήσεις στους μισθούς με την ανταγωνιστικότητα των πλοίων, οδηγούν τις διαπραγματεύσεις σε εκφυλισμό και τους Ναυτεργάτες στο περιθώριο.

Η ευθύνη αυτών των δυνάμεων είναι βαρύτατη και προφανώς για άλλη μια φορά οι Ναυτεργάτες θα τους την καταλογίσουν.

Η ΠΕΝΕΝ θεωρεί ότι οι διαπραγματεύσεις για να έχουν θετικό αποτέλεσμα πρέπει να στηρίζονται στην δραστήρια συμμετοχή των Ναυτεργατών, στην συλλογική και δημοκρατική τους συμμετοχή και οι ίδιοι να έχουν τον πρώτο και τελευταίο λόγο σε στενή συνεργασία με τα Σωματεία τους.

Η αντίληψη του εργοδοτικού συνδικαλισμού ότι οι εκάστοτε Πρόεδροι συζητούν, διαπραγματεύονται και συμφωνούν, είναι ένα παρωχημένο, αντιδραστικό και αντιδημοκρατικό μοντέλο το οποίο στην πράξη παραγκωνίζει και περιθωριοποιεί τους Ναυτεργάτες σε ρόλο θεατή.

Η ΠΕΝΕΝ θα προσπαθήσει με όλες τις δυνάμεις της τόση η διαπραγμάτευση όσο και η διεκδίκηση λύσεων στα προβλήματα να έχει στο επίκεντρο την καθολική συμμετοχή των Ναυτεργατών και του κλάδου μας. Η υπόθεση της ανανέωσης, υπογραφής των ΣΣΕ και ικανοποίησης των δίκαιων Ναυτεργατικών αιτημάτων αποτελεί κεντρικό ζήτημα κρίσιμης σημασίας και προτεραιότητας για την ΠΕΝΕΝ και η δράση μας το επόμενο χρονικό διάστημα θα επικεντρωθεί στην ανάληψη σχετικών αγωνιστικών δράσεων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Ξεκινούν από την Παρασκευή, 15 Ιουνίου, τα δρομολόγια των ταχύπλοων σκαφών Super Speed και Super Cat, που θα συνδέσουν ακτοπλοϊκώς τη Θεσσαλονίκη με τις Σποράδες.
Το Super Cat θα αναχωρεί στις 09.00 από το λιμάνι του Βόλου, κάνοντας ένα τοπικό δρομολόγιο έως τη Σκιάθο και θα επιστρέφει στον Βόλο. Στις 12:15 θα αναχωρεί από τον Βόλο με προορισμούς Σκιάθο, Σκόπελο, Αλόνησο, Σκιάθο, Θεσσαλονίκη. Θα φθάνει στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης στις 19.00.
Το άλλο πλοίο, το Super Speed, θα αναχωρεί από τη Θεσσαλονίκη στις 10.00 με προορισμούς Σκιάθο, Σκόπελο, Αλόνησο, Σκόπελο, Σκιάθο, Βόλο. Στο λιμάνι του Βόλου θα φθάνει στις 17.00.
Τα δρομολόγια θα είναι καθημερινά, ενώ το πλοίο που θα αναχωρεί από τον Βόλο κάθε Παρασκευή και Κυριακή θα εκτελεί και ένα τοπικό δρομολόγιο Βόλος -Σκιάθος - Βόλος.
Σύμφωνα με τον υφυπουργό Ναυτιλίας, Νεκτάριο Σαντορινιό, η ανάθεση του συγκεκριμένου δρομολογίου έγινε με βάσει το άρθρο 7 του νόμου 2932 για τις δρομολογήσεις των πλοίων, που προβλέπει τη δυνατότητα έκτακτης δρομολόγησης πλοίων για την κάλυψη εκτάκτων συγκοινωνιακών αναγκών.
Υπενθυμίζεται ότι το δρομολόγιο που θα συνδέει τη Θεσσαλονίκη με τις Σποράδες -με προέκταση τον Βόλο- θα αφορά το διάστημα από 15 Ιουνίου έως 9 Σεπτεμβρίου 2018.
Εξάλλου, έως σήμερα στις 15:00, οι ενδιαφερόμενες ακτοπλοϊκές εταιρείες θα μπορούν να καταθέσουν αίτημα για κάλυψη της δρομολογιακής γραμμής Θεσσαλονίκη, Σποράδες (Σκιάθος)-Κυκλάδες (Σύρος και επιστροφή) με σύναψη Σύμβασης Ανάθεσης Δημόσιας Υπηρεσίας διαρκείας.
Η προκήρυξη προβλέπει την εκτέλεση δύο δρομολογίων την εβδομάδα τη θερινή περίοδο από 18/06/2018 έως 02/09/2018 (σύνολο έντεκα εβδομάδες), με δυνατότητα προσέγγισης σε ενδιάμεσους λιμένες, και επέκτασης, έναντι μισθώματος 49.430,00 ευρώ συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ και των λοιπών νόμιμων κρατήσεων.
Τα ελάχιστα απαιτούμενα χαρακτηριστικά του προσφερόμενου επιβατηγού οχηματαγωγού πλοίου, όπως αυτά καθορίστηκαν, είναι να έχει μεταφορική ικανότητα σε επιβάτες 300 (χειμώνα) - 450 (θέρος), 150 κλίνες και επιφάνεια για φόρτωση ΙΧΕ οχημάτων μεγαλύτερη ή ίση από 600 τ.μ. Στην επιφάνεια αυτή να είναι δυνατή η φόρτωση φορτηγών οχημάτων τουλάχιστον 400 τ.μ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γιάννης Ελαφρός

Περνά μνημόνια και συμφωνίες, αλλά το πιάτο παραμένει άδειο

Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται ως πόλος λογικής, υπευθυνότητας και δημοκρατίας απέναντι στη ΝΔ των μακεδονομάχων, συγκροτεί τη νέα δικομματική-διπολική τανάλια

Με την ψήφιση των προαπαιτουμένων και του μεσοπρόθεσμου, την ανακοίνωση της συμφωνίας για το μακεδονικό και την καταψήφιση της πρότασης δυσπιστίας (που κατέθεσε η ΝΔ), ο Αλ. Τσίπρας αναμένει το γιούρογκρουπ της 21^ης Ιουνίου για να διαμορφωθούν οι όροι της «μεταμνημονιακής» (σκληρά μνημονιακής) περιόδου. Ολοκληρώνεται έτσι η διαμόρφωση του πλαισίου της επόμενης περιόδου, με τον Τσίπρα να αυτοδιαφημίζεται ως ο πολιτικός που μπορεί να εξασφαλίσει σταθερότητα και προώθηση της αστικής πολιτικής με αποτελεσματικότητα, αποσπώντας τα εύσημα από τους ηγέτες της ΕΕ, των ΗΠΑ και την ελληνική ολιγαρχία. Ο Τσίπρας μπορεί να περηφανεύεται πως πέρασε το μεσοπρόθεσμο με ελάχιστες αντιδράσεις (είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που πέρασε δύο μνημόνια), υλοποιεί αποτελεσματικά τους μνημονιακούς στόχους, ολοκλήρωσε τη συμφωνία για το μακεδονικό, προωθεί τα συμφέροντα ΝΑΤΟ και ΕΕ στην ανατολική Μεσόγειο.

Στη βάση αυτή πραγματοποιεί άνοιγμα προς την παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατία, επιχειρώντας να διεμβολίσει το χώρο του Κινήματος Αλλαγής (ήδη έχει επιτυχίες με το Ποτάμι και όχι μόνο) και να διαμορφώσει όρους μιας επόμενης συνεργασίας (καίγοντας τον Καμμένο). Είναι χαρακτηριστικό πως ο Τσίπρας προβάλλει τη συμφωνία με τον Ζάεφ, ως αποτέλεσμα «δύο προοδευτικών πρωθυπουργών».

«Έξω πάμε καλά, μέσα όμως όχι» έλεγε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στα τέλη της δεκαετίας του 70, όταν έβαζε την Ελλάδα στην ΕΕ για να χάσει μετά τις εκλογές. Ανάλογες καταστάσεις θα αντιμετωπίσει και ο Αλ. Τσίπρας, καθώς οι επιδοκιμασίες των Μέρκελ και Γιούνκερ, Τουσκ και Πάιατ δεν γέμισαν κανένα τραπέζι νοικοκυριού, ούτε έσωσαν κάποια υπερχρεωμένη οικογένεια. Οι μισθοί παραμένουν επίδομα ημιδιατροφής, η εργασία στον τουρισμό αυξάνεται αλλά μοιάζει με δουλεία, οι συντάξεις που στηρίζουν τις λαϊκές οικογένειες είναι έτοιμες να περικοπούν περισσότερο. Σε κάθε περίπτωση το «μεταμνημονιακό» πλαίσιο εποπτείας από την ΕΕ θα είναι τόσο αυστηρό που δεν θα επιτρέπει παρεκκλίσεις από τη μνημονιακή ορθοδοξία, ενώ και το «έξω πάμε καλά» μπορεί να γίνει κομμάτια και θρύψαλα σε μια νέα φάση όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών και ελληνοτουρκικών ανταγωνισμών.

Με βάση όλα αυτά τα δεδομένα ο ΣΥΡΙΖΑ θα καθορίσει και το χρόνο των εκλογών, με σκοπό να παραμείνει στο παιχνίδι. Ως εκφραστής της «σταθερότητας» μιλά για εκλογές το 2019, αλλά δεν αποκλείεται να επιδιώξει άμεση εκλογική «εκταμίευση» της όποιας ευφορίας διαμορφωθεί μετά τον Αύγουστο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα αποφύγει εύκολα την λαϊκή καταδίκη.

Ο Κ. Μητσοτάκης ζει το δικό του «δράμα», καθώς βλέπει τον Τσίπρα να υλοποιεί –και μάλιστα με ζηλευτή επιδεξιότητα- τη δική του πολιτική, όλα αυτά που θα έπρεπε να κάνει ο ίδιος! Στην τρέχουσα φάση αποφασίζει (δειλά είναι αλήθεια ακόμα) να καβαλήσει άλλο άλογο, όχι αυτό των αστικών μεταρρυθμίσεων, αλλά το ανερχόμενο ρεύμα του εθνικισμού και της πατριδοκαπηλίας, που εμφανίζεται με αιχμή το μακεδονικό. Δεν αποτελεί εξαίρεση: σε όλη την Ευρώπη (και όχι μόνο) οι περισσότερες δυνάμεις της δεξιάς περνούν σε θέσεις βαθιά αντιδραστικές, ανοικτά εθνικιστικές και ρατσιστικές, ανταγωνιζόμενες τα ακροδεξιά και νεοφασιστικά μορφώματα, που ενισχύονται και εισβάλλουν στο κέντρο της πολιτικής ζωής. Πρόκειται για αντιδραστική ανασυγκρότηση όλου του αστικού πολιτικού συστήματος, έτσι ώστε να εκφράσει τη νέα φάση υπερεκμετάλλευσης, κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού και όξυνσης των ανταγωνισμών (στο οικονομικό αλλά και στο στρατιωτικό επίπεδο), για να ξεπεράσει ο καπιταλισμός την κρίση του.

Στο έδαφος αυτό εκδηλώνεται ένα διαγκωνισμός εθνικιστικής ρητορικής και πρακτικής από διάφορους ακροδεξιούς, φασίστες ή τυχοδιώκτες, με αποκορύφωμα το κάλεσμα σε στρατιωτικό πραξικόπημα από τον χρυσαυγίτη Μπαρμπαρούση από το βήμα της βουλής!

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να αξιοποιήσει αυτή την εξέλιξη, εμφανιζόμενος ως πόλος λογικής, υπευθυνότητας και δημοκρατίας απέναντι στη ΝΔ των μακεδονομάχων και όλο τον εθνικιστικό συρφετό. Επιχειρεί να συγκροτήσει τη νέα δικομματική-διπολική τανάλια και να συνθλίψει εκεί τις τάσεις αριστερής και εργατικής λαϊκής αντιπολίτευσης, ενώ αξιοποιώντας και την κυβερνητική διαχείριση προσπαθεί να ξανακερδίσει τμήματα που έχασε προς τ’ αριστερά. Απ’ αυτή την άποψη είναι πολύ προβληματικό το γεγονός πως ορισμένες αριστερές τάσεις, προερχόμενες από τον ΣΥΡΙΖΑ, αντιμετώπισαν θετικά τη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ, ως αντίβαρο στην εθνικιστική εκστρατεία, παρότι αυτή εκφράζει τα σχέδια ΝΑΤΟ και ΕΕ, αλλά και τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου, ενός εθνικισμού με επιχειρηματική γραβάτα (Η Ελλάδα είναι ηγετική δύναμη στα Βαλκάνια, είπε ο Αλ. Τσίπρας).

Στις νέες συνθήκες ανεβαίνει ο πήχης για την μαχόμενη Αριστερά, καθώς  πρέπει να αντιπαλέψει αποφασιστικά την ενιαία στρατηγική του ελληνικού κεφαλαίου που προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και που «συνδυάζει την περιβόητη ‘’έξοδο’’-παραμονή στο ευρωμνημόνιο διαρκείας σε βάρος εργαζομένων και λαού με την έξοδο του ελληνικού κεφαλαίου (ως συνεταίρος από υποδεέστερες θέσεις με ΗΠΑ, ΕΕ) στην ευρύτερη περιοχή» (όπως αναφέρει το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, βλέπε www.narnet.gr). Πρόκειται για μια «ενιαία στρατηγική, διπλά επιθετική και επικίνδυνη σε εσωτερικό και εξωτερικό», που απαιτεί μια ενιαία ανατρεπτική απάντηση. Βασικά στοιχεία μιας τέτοιας παρέμβασης είναι η προτεραιότητα των ταξικών εργατικών δικαιωμάτων και διεκδικήσεων σε σύγκρουση με το κεφάλαιο, η πάλη για κατάργηση των μνημονίων, διαγραφή του χρέους, έξοδο από ΕΕ και ΝΑΤΟ, για αποτροπή του πολέμου με αντιιμπεριαλιστικό και διεθνιστικό περιεχόμενο.

Κύριο πεδίο υλοποίησης είναι ο ενωτικός και μαχητικός αγώνας ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τις δεξιές εθνικιστικές τάσεις. Αλλά δυστυχώς είναι και το πεδίο που φανερώνεται το έλλειμμα συνεκτικής αριστερής παρέμβασης, όπως έδειξαν τόσο η μη απεργία την Πέμπτη (βλέπε σελίδα 17), όσο και η μη συμβολή σε ένα αντικυβερνητικό αντιπολεμικό κίνημα. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα επιμείνει με νέα ορμή στις πρωτοβουλίες που μπορεί να ανοίξουν δρόμους νικηφόρους.

πηγή: prin.gr

Χρησιμοποιήθηκαν στο Βιετνάμ και την Ιρλανδία. Τι επιπτώσεις έχει το δακρυγόνο CS στην υγεία

Τα δακρυγόνα που έπεσαν στο Πισοδέρι κατά την διάρκεια της διαμαρτυρίας της Κυριακής είναι τα δακρυγόνα που χρησιμοποιούνται ακατάπαυστα εναντίον διαδηλωτών, ιδιαίτερα στο κίνημα και τους αγωνιστές κατά των πλειστηριασμών.

Πρόκειται για το γνωστό δακρυγόνο CS, που έχει πέσει αρκετές φορές στους δρόμους της Αθήνας και άλλων πόλεων. Το CS είναι η ονομασία κάλυψης της χημικής ένωσης ορθο-χλωρο-βενζαλμηλονικό νιτρίλιο, με τον τύπο C10Η5. Πρόκειται για στερεά λευκή κρυσταλλική σκόνη με οξεία πιπεράτη μυρωδιά.

Έχουν κατασκευαστεί στα ομοσπονδιακά εργαστήρια στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ και υπάρχουν πάνω από 20 τύποι συσκευασίας. Υπάρχουν και διαφορετικής ισχύος τύποι δακρυγόνων, αφού άλλα έχουν σχεδιαστεί για να επηρεάζουν το αναπνευστικό, ενώ άλλα δρουν κυρίως στα μάτια.

Στην επιστημονική βιβλιογραφία αναφέρονται πάνω από 150 έρευνες που αφορούν στη δραστηριότητα, τη σύγκριση με άλλα δακρυγόνα, τους τρόπους και τις συσκευές εκτόξευσης, καθώς και τους βιολογικούς μηχανισμούς δράσης και διάσπασης του CS μέσα στον οργανισμό του ανθρώπου και των πειραματόζωων.

Πώς επιδρά στον οργανισμό

Το CS προκαλεί ερύθημα στα μάτια και βαριάς μορφής επιπεφυκίτιδα, καθώς και βήχα, κάψιμο στον λαιμό και στένωση στο στήθος. Όταν επιδράσει μεγαλύτερη ποσότητα στο δέρμα, δημιουργεί ερύθημα και φουσκάλες που μοιάζουν με έγκαυμα δευτέρου βαθμού. Η οπτική οξύτητα δεν εξασθενίζει αισθητά, αλλά τα άτομα έχουν δυσκολία να κρατήσουν τα μάτια τους ανοιχτά από την αρχική έκθεση στο CS. Σύμφωνα με ιατρική έρευνα Ισραηλινών γιατρών, σε μεγάλες δόσεις ή σε κλειστούς χώρους το CS είναι εξαιρετικά επιβλαβές για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Η ιστορία

Το συγκεκριμένο δακρυγόνο παρασκευάστηκε από αμερικανούς χημικούς το 1929 και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1964 στο Βιετνάμ. Έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως και στην Β. Ιρλανδία κατά την διάρκεια του πολέμου, ενώ απαγορεύεται από τη Συνθήκη της Γενεύης, κατά την οποία ορίζεται πως όλα τα χημικά όπλα αποτελούν μέσα μαζικής καταστροφής.

Ωστόσο οι αστυνομικές δυνάμεις σε διάφορες χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, χρησιμοποιούν τα δακρυγόνα ως μέσο καταστολής.

Αίσχος! Ειδικά στην Ελλάδα, η ρίψη δακρυγόνων έχει φτάσει στα όρια χημικού πολέμου κατά του πληθυσμού.

Η χώρα κυβερνάται με χημικό πόλεμο κατά των πολιτών της που διαμαρτύρονται.

πηγή: iskra.gr