Οι βραβεύσεις, οι παρασημοφορήσεις και οι τιμητικές εκδηλώσεις στους μεγαλοσχήμονες του μεγάλου κεφαλαίου και ιδιαίτερα του εφοπλιστικού λόμπι, την τελευταία περίοδο έχουν λάβει διαστάσεις κοινωνικής και πολιτικής πρόκλησης.

Πράγματι το διάστημα αυτό, ξεκινώντας από τον Πρωθυπουργό στα εγκαίνια του Ιδρύματος Νιάρχου, ο οποίος τους ανακήρυξε σε εθνικούς ευεργέτες, πιο πρόσφατα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρασημοφόρησε τον μεγαλοεφοπλιστή Παναγιώτη Λασκαρίδη αποδίδοντάς του το ανώτερο μετάλλιο του Ταξιάρχη του τάγματος της τιμής.

Ανάλογη εκδήλωση έγινε στον Πειραιά από το Επαγγελματικό Βιοτεχνικό Επιμελητήριο για τον εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη. Αντίστοιχες τιμητικές εκδηλώσεις και παρασημοφορήσεις έχουν γίνει σε εφοπλιστές όπως Π. Τσάκο, Θ. Βενιάμη ενώ αμέτρητες είναι οι τιμητικές διακρίσεις που έχει δεχθεί έως τώρα η κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη..... Άλλοι για την προσφορά στον τόπο, στην κοινωνία, στη ναυτιλία, στην υγεία στο Πολεμικό Ναυτικό και στο Λιμενικό σώμα....

Το αστικό πολιτικό σύστημα και οι εκπρόσωποί του σε αγαστή συνεργασία με τους "εθνικούς ευεργέτες" έχουν βαλθεί να επιβεβαιώσουν τα λεγόμενα του Μακιαβέλι όπου στο βιβλίο του «Ο ηγεμόνας» αναφέρει ότι «το καλό πρέπει να το κάνεις με δόσεις για να σε θυμούνται και να σε ευγνωμονούν, το δε κακό πρέπει να το κάνεις γρήγορα, δραστικά και αποφασιστικά».... Αυτό ακριβώς έκανε το εφοπλιστικό κεφάλαιο το 2006 με την τότε κυβέρνηση της Ν.Δ όταν σε ένα βράδυ τροποποίησαν για πολλοστή φορά τις εγκριτικές πράξεις, κατήργησαν πάνω από 4000 Ναυτεργάτες και τους καταδίκασαν σε μαζική ανεργία….

Διανύουμε μία περίοδο που στη χώρα μας για τα λαϊκά στρώματα έχουν συσσωρευτεί τα συντρίμμια και τα αποκαΐδια μίας τεράστιας κοινωνικής καταστροφής, αποτέλεσμα μιας βάρβαρης ταξικής πολιτικής, μιας βίαιης αναδιανομής του πλούτου υπέρ της ισχυρής οικονομικής ελίτ με μέτρα που ωφελούν τα μέγιστα το μεγάλο κεφάλαιο και τα οποία οδηγούν την λαϊκή πλειοψηφία στην φτώχεια, στην εξαθλίωση και στην κοινωνική περιθωριοποίηση.

Η εκτίναξη της ανεργίας σε ιστορικά υψηλά για την χώρα και την Ευρώπη επίπεδα επί μία συνεχόμενη 9ετία, η διόγκωση των ελαστικών μορφών εργασίας, το τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων, η ουσιαστική κατάργηση των Σ.Σ.Ε, η διαμόρφωση μισθών 400-500 ευρώ και η φοροεπιδρομή στα μόνιμα φορολογικά υποζύγια, τα λαϊκά στρώματα, αλλά και πλήθος μέτρων και πολιτικών ενίσχυσης των προνομίων του μεγάλου κεφαλαίου, οδήγησαν στο κοινωνικό φαινόμενο ο μισός και πλέον πληθυσμός της χώρας μας να αγγίζει ή να ξεπερνάει τα όρια της φτώχειας ενώ την ίδια στιγμή τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου αυξάνονται, και ιδιαίτερα στη ναυτιλία, με εντυπωσιακούς ρυθμούς.

Μέσα σε αυτό το εφιαλτικό κοινωνικό σκηνικό εμφανίζεται η φιλανθρωπία των εφοπλιστών σε ρόλο κοινωνικού παρηγορητή με το πρόσωπο του σύγχρονου Ιανού, υποτίθεται για να καλύψουν κοινωνικά τραύματα…..

Από τη μία οι εφοπλιστές επιβάλουν τον διωγμό του 80% των ελλήνων Ναυτεργατών από τα πλοία ελληνικής σημαίας και με τον τρόπο αυτό δημιούργησαν μία σύγχρονη εργατική γαλέρα στα πλοία τους, στα οποία επικρατεί η χαμηλόμισθη και ανασφάλιστη εργασία, παράλληλα ενίσχυσαν και διεύρυναν τα προνόμιά τους και από την άλλη επιχειρούν με αγαθοεργίες να επιδείξουν ένα ανθρώπινο πρόσωπο….

Με άλλα λόγια αυτοί που δημιουργούν την ανεργία, την φτώχεια, την ανισότητα έρχονται στην συνέχεια να πετάξουν το ξεροκόμματο της φιλανθρωπίας που με τον τρόπο τους το μετατρέπουν σε ένα εξαίρετο επικοινωνιακό παιχνίδι!!!

Το αποκρουστικό πρόσωπο των αστών και των πολιτικών εκπροσώπων τους για το πώς εννοούν την φιλανθρωπία το έδειξαν.

Στην δεκαετία του 1920 όταν η χώρα μας και κυρίως η Αθήνα είχαν γεμίσει σακάτηδες και αναπήρους από τους πολέμους 1912 – 1922 που ζητιάνευαν για να επιβιώσουν δείχνοντας τα κομμένα χέρια και πόδια τους ή και τα παραμορφωμένα πρόσωπά τους.

Το κράτος τους έδωσε ένα τενεκεδένιο παράσημο που δεν τρώγονταν…. Το 1931 δημιουργήθηκε η φιλανθρωπική εταιρεία Αθηνών από αστούς της εποχής, οι οποίοι επέβαλαν, προκειμένου να καθαρίσει η πόλη από τις δυσάρεστες εικόνες των αναπήρων, να φτιαχτούν ιδρύματα για να τους βάλουν μέσα….

Για να επανέλθουμε στον χώρο της Ναυτιλίας, στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο όταν οι Ναυτεργάτες με κινητήρια δύναμη την ηρωική ΟΕΝΟ έδιναν την μάχη στους ωκεανούς για τις συμμαχικές δυνάμεις με σύνθημα «όλα τα πλοία εν κινήσει», αυτοί εγκατέλειψαν άρον – άρον την χώρα αναζητώντας την ασφάλεια την δική τους και των οικογενειών τους στο Λονδίνο και στην Νέα Υόρκη….

Από εκείνη την εποχή εγκαινίασαν το θεάρεστο έργο της φιλανθρωπίας…. Από την μια είχαμε χιλιάδες νεκρούς Ναυτεργάτες και πολλούς περισσότερους σακατεμένους Ναυτεργάτες που έπεσαν θύματα στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο στα σαπιοκάραβά τους αλλά αυτοί έπαιρναν γενναίες αποζημιώσεις ενώ τα ναύλα που εισέπρατταν είχαν απογειωθεί σε δυσβάστακτα ύψη….

Στην συνέχεια το εφοπλιστικό κεφάλαιο και το αντιδημοκρατικό πολιτικό καθεστώς της χώρας επιφύλαξαν ένα πραγματικό πογκρόμ διώξεων εναντίον του πιο πρωτοπόρου τμήματος των Ναυτεργατών οδηγώντας άλλους στις φυλακές και στις εξορίες και άλλους στον βίαιο εκδιωγμό τους από τα ελληνικά πλοία και παρέμειναν αποκλεισμένοι από αυτά έως και την μεταπολίτευση….

Εκείνη είναι η εποχή που διάφοροι μεγαλοσχήμονες εφοπλιστές ξεκινούν το φιλανθρωπικό τους «έργο» το οποίο το συνεχίζουν και οι κατοπινοί….

Είναι αυτοί που είχαν και έχουν ως στρατηγικό δόγμα την ανταγωνιστικότητα, που μεταφράζεται σε χαμηλόμισθους Ναυτεργάτες, στην συμβολική έως ανύπαρκτη φορολογία επί των τεράστιων κερδών τους, σε χαμηλότατη συμμετοχή στο κόστος της κοινωνικής ασφάλισης. Είναι οι κήρυκες της λιτότητας για τον λαό, τους εργαζομένους και τους Ναυτεργάτες, το αποδεικνύουν εξάλλου με την πολυετή αποχή από την διαπραγμάτευση και την υπογραφή ΣΣΕ. Είναι αυτοί που δοξάζουν το λουκέτο στα ασφαλιστικά ταμεία των Ναυτεργατών που οι ίδιοι είναι υπαίτιοι για την κρίση και την χρεοκοπία τους. Ταυτόχρονα εφηύραν την σατανική θεωρία ότι οι πολιτικοί πρόσφυγες των πρώην σοσιαλιστικών χωρών οδήγησαν το ΝΑΤ στην σημερινή κατάντια, είναι αυτοί που διαφημίζουν μαζί με τις οικογένειές τους τα διάφορα «γκαλά και μπαζάρ» εισπράττοντας προβολή, διαφήμιση και επαίνους από τα αστικά ΜΜΕ τα οποία τα περισσότερα είναι υπό τον έλεγχο και την ιδιοκτησία τους.

Από την άλλη το άθλιο πολιτικό αστικό σύστημα και οι υποταγμένοι στα επιχειρηματικά συμφέροντα αυτά κυβερνήσεις αγιοποιούν την επιχειρηματική τους δράση, τους μοιράζουν παράσημα και επαίνους για τις φιλανθρωπίες τους και τους προσφέρουν γη και ύδωρ για να αυξήσουν τα κέρδη τους.

Τόσο οι μεν όσο και οι δε είναι οι θλιβεροί πρωταγωνιστές της πολιτικής των περικοπών στις κοινωνικές παροχές (υγεία – παιδεία – πρόνοια) απολύουν καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενους και μετά επενδύουν στον ανθρώπινο πόνο με ψίχουλα από τα καρβέλια της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης εκατομμυρίων ανθρώπων.

Στον αντίποδα της φιλανθρωπίας του κεφαλαίου η ταξική αλληλεγγύη

Εφοπλιστές, βιομήχανοι, τραπεζίτες είναι οι οπαδοί του κοινωνικού κανιβαλισμού, της κατεδάφισης των εργασιακών δικαιωμάτων, η φιλανθρωπία τους έρχεται να συγκαλύψει μέσα από υποκριτικές κορώνες και οργανώσεις που στήνουν του είδους «όλοι μαζί μπορούμε» (Αλαφούζος) ότι πίσω από αυτές τις πολιτικές είναι οι ίδιοι που τις προκαλούν, τις επιδιώκουν προκειμένου να εδραιώσουν και να διαιωνίσουν την οικονομική κυριαρχία της τάξης που εκπροσωπούν.

Είναι υπαίτιοι και υπεύθυνοι της φτώχειας και της εξαθλίωσης, πάνω στην φτώχεια των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων στηρίζουν την δική τους οικονομική άνοδο.

Στον αντίποδα αυτής της αγύρτικης φιλανθρωπίας του κεφαλαίου το εργατικό κίνημα πρέπει να προβάλει την ταξική αλληλεγγύη, να κάνει πράξη το σύνθημα «κανείς μόνος του στην κρίση».

Αυτό μεταφράζεται σε «όλοι μαζί στον αγώνα» για να στηριχθούν εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι που δεν μπορούν να καλύψουν τις πιο στοιχειώδεις ανθρώπινες ανάγκες και το κίνημα πρέπει έμπρακτα να σταθεί στο πλευρό τους, Σημαίνει επίσης ότι το ξεροκόμματο και η ασπιρίνη της φιλανθρωπίας δεν θα λύσει παρά μόνο πρόσκαιρα το οποιοδήποτε πρόβλημα επιβίωσης και αυτό ακριβώς πρέπει να αναδεικνύεται στις θέσεις του κινήματος. Ταυτόχρονα χρειάζεται οργάνωση, συσπείρωση και αγώνας με προμετωπίδα και στόχευση αιτήματα που θα καλύπτουν και θα ικανοποιούν τις λαϊκές ανάγκες, που θα καταπολεμούν την φτώχεια, την ανεργία, αιτήματα για σταθερή και μόνιμη απασχόληση με συγκροτημένα δικαιώματα, αξιοπρεπείς ΣΣΕ και εργασιακά δικαιώματα. Ένας συνεπής αγώνας που θα ανοίγει τον δρόμο και την προοπτική να καταπολεμηθούν ριζικά και αποτελεσματικά τα παραπάνω φαινόμενα τα οποία παράγει το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και χωρίς την εξάλειψή του είναι αντικειμενικά αδύνατον στα πλαίσια του υπάρχοντος εκμεταλλευτικού συστήματος να ξεριζωθούν τα σοβαρά αυτά κοινωνικά προβλήματα.

Στην περίοδο της κρίσης που μαστίζει την χώρα, το συνεπές εργατικό κίνημα έχει να επιδείξει μια πλούσια και αξιόλογη συνεισφορά σε αυτή την κατεύθυνση, τόσο της αλληλεγγύης όσο και της προσπάθειας οργάνωσης, συσπείρωσης, κινητοποίησης και αγωνιστικής δράσης των «κοινωνικά αποκλειμένων».

Αυτές οι προσπάθειες πρέπει να συνεχιστούν, να πολλαπλασιαστούν σε κάθε συνοικία, γειτονιά και εργασιακό χώρο για να μην αφήσουμε την παραμικρή χαραμάδα να εισχωρήσει η αστική αντίληψη της φιλανθρωπίας της δεκάρας που συστηματικά προωθεί το κεφάλαιο και οι πολιτικοί εκπρόσωποί του μαζί και τα ελεγχόμενα από αυτούς ΜΜΕ.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Αποδέκτες της ελεημοσύνης της ΕΕΕ και των μεγαλοεφοπλιστών είναι δυστυχώς και οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού, οι οποίες προκειμένου να συγκαλύψουν τις βρώμικες συναλλαγές τους με το εφοπλιστικό λόμπυ προκλητικά συκοφαντούν την ταξική πορεία και δράση της Ένωσής μας μιλώντας για οπορτουνιστικό πόλο.

Τον ρόλο τους θα τον αποκαλύψουμε στην αμέσως επόμενη δημόσια ανακοίνωση της ΠΕΝΕΝ….

Τι ισχύει όμως για τον καφέ, τα ενεργειακά ποτά, το αλκοόλ και τα γαλακτοκομικά;

Ο ρόλος των προϊόντων αυτών στην καρδιαγγειακή υγεία παραμένει μέχρι και σήμερα αμφιλεγόμενος, ωστόσο το τοπίο έρχεται να ξεδιαλύνει μια νέα, εκτενής επιστημονική επισκόπηση που εκπονήθηκε από ερευνητές στις ΗΠΑ.

«Οι τρέχουσες διατροφικές συστάσεις αναφέρουν ότι μια διατροφή που προστατεύει την καρδιά είναι πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, προϊόντα ολικής άλεσης και λίγους ξηρούς καρπούς» εξηγεί ο Δρ Άντριου Φρίμαν, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας και μέλος του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας. «Ωστόσο» προσθέτει «επικρατεί σύγχυση όσον αφορά πολλές άλλες ομάδες τροφίμων, όπως τα γαλακτοκομικά, η πρόσθετη ζάχαρη, ο καφές και το αλκοόλ».

Προκειμένου να ρίξουν περισσότερο φως στην επίδραση τέτοιων «αμφιλεγόμενων» τροφών, ο Δρ Φρίμαν και οι συνεργάτες του συγκέντρωσαν και ανέλυσαν μεγάλο αριθμό επιστημονικών μελετών που είχαν ως θέμα τον ρόλο της διατροφής στην υγεία της καρδιάς.

Τροφές που ωφελούν την καρδιά

Τα όσπρια, ο καφές, το τσάι, τα μανιτάρια, το αλκοόλ (με μέτρο), τα Ω-3 λιπαρά οξέα και οι τροφές με βιταμίνη Β12, διαπίστωσαν οι ερευνητές, αποδεικνύεται πως έχουν σημαντικά οφέλη για την καρδιαγγειακή υγεία.

Τα όσπρια όπως οι φακές και τα ρεβίθια συμβάλλουν στην καλή λειτουργία της καρδιάς χάρη στις πρωτεΐνες και τις φυτικές ίνες που παρέχουν, ενώ η συστηματική κατανάλωση καφέ συνδέεται με μικρότερο κίνδυνο εγκεφαλικού, διαβήτη, πρόωρου θανάτου και παθήσεων του πεπτικού.

Από τα δεδομένα που αναλύθηκαν προέκυψε ότι το τσάι βελτιώνει την υγεία των αρτηριών και παράλληλα «διορθώνει» δυσλειτουργίες των αιμοφόρων αγγείων και μειώνει τα επίπεδα της χοληστερόλης.

Όσο για τα μανιτάρια, φαίνεται πως δρουν ευεργετικά για την καρδιά χάρη στην αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση τους.

Το αλκοόλ, όταν καταναλώνεται με μέτρο, μπορεί επίσης να ωφελήσει το καρδιαγγειακό σύστημα λόγω της διαστολής που προκαλεί στα αιμοφόρα αγγεία, επιτρέποντας έτσι την καλύτερη κυκλοφορία του αίματος. Παράλληλα, το αλκοόλ έχει αντιπηκτική και αντιφλεγμονώδη δράση, διαπίστωσαν οι ερευνητές.

Τέλος, τα Ω-3 λιπαρά οξέα που προέρχονται από φυτικές τροφές ή από τα ψάρια και τα θαλασσινά συσχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο εκδήλωσης καρδιαγγειακών νοσημάτων και βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ (π.χ. χοληστερίνη, τριγλυκερίδια), ενώ οι τροφές που παρέχουν βιταμίνη Β12, όπως το κόκκινο κρέας, το αυγό και το ψάρι, πρέπει να εντάσσονται στο πλαίσιο μιας διατροφής που αποσκοπεί στη βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας και τυχόν έλλειψη της Β12 στον οργανισμό πρέπει να αποκαθίσταται μέσω της λήψης συμπληρώματος.

Τροφές που βλάπτουν την καρδιά

Στον αντίποδα, από την επισκόπηση προέκυψε ότι η πρόσθετη ζάχαρη –είτε αυτή που προσθέτουμε στα ροφήματα και κατά το μαγείρεμα είτε αυτή που βρίσκεται στα αναψυκτικά, τα επεξεργασμένα τρόφιμα και τα έτοιμα γεύματα– προωθεί τη συσσώρευση πλάκας στα αιμοφόρα αγγεία (αθηροσκλήρωση), αυξάνοντας τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Επίσης, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι επιβαρυντικά για την καρδιά είναι και τα ενεργειακά ποτά, καθώς ανεβάζουν την αρτηριακή πίεση, αυξάνουν τον κίνδυνο θρόμβωσης και συμβάλλουν στην αρρυθμία της καρδιάς.

Τα ερωτηματικά παραμένουν

Οι ερευνητές δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε σαφή συμπεράσματα για τα γαλακτοκομικά, τις τροφές που παράγονται από ζύμωση και για τα φύκια αναφορικά με τον ρόλο τους στην υγεία της καρδιάς.

«Δεν υπάρχει κάποια μαγική διατροφική συνταγή για την πρόληψη της καρδιοπάθειας» καταλήγει ο Δρ Φρίμαν «ωστόσο τα διαθέσιμα δεδομένα δείχνουν ότι μια κατά βάση χορτοφαγική διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, πρόσθετη ζάχαρη και αλάτι και παράλληλα περιορισμένη κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων και ζωικών προϊόντων ωφελεί την υγεία της καρδιάς».

Τα νέα ευρήματα δημοσιεύονται αναλυτικά στην επιθεώρηση Journal of the American College of Cardiology του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας.

πηγη: onmed.gr

Η δύναμη της θάλασσας για όλους τους ναυτικούς είναι γνωστή. Στο βίντεο που ακολουθεί θα παρακολουθήσετε φορτηγό πλοίο σε κακοκαιρία.

Δείτε προσεχτικά που τα κύματα μπαίνουν μέσα στο καράβι.

πηγη: e-nautilia.gr

Τριήμερη Απεργία στην Άμαζον της Μαδρίτης: Όταν η εργατική τάξη αντιμετωπίζει τον πιο πλούσιο άνθρωπο του κόσμου

Attack στην ανεργία και την επισφάλεια

Αναδημοσιεύουμε τμήματα άρθρου της Izquierda Diario («Εφημερίδα της Αριστεράς», ισπανικό τμήμα) για την απεργία 72 ωρών στην αποθήκη της πολυεθνικής Άμαζον στο Σαν Φερνάντο ντε Ενάρες της Μαδρίτης. Μια σημαδιακή απεργία, που δείχνει το δρόμο του ηρωικού ταξικού αγώνα απέναντι στους μονοπωλιακούς γίγαντες. Εκεί οι εργάτες στο Ισπανικό τμήμα της Άμαζον, με την ταυτόχρονη οργάνωση απεργίας στην Γερμανία αλλά και στήριξη από πολλές άλλες χώρες του κόσμου, τα έβαλαν με τον πλουσιότερο άνθρωπο του κόσμου, τον Τζεφ Μπέζος, δείχνοντας πως η εργατική τάξη που παρουσιάζεται ως «αδύναμη» ή και «ανύπαρκτη», Δαβίδ για κάποιους στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη πραγματικότητα, μπορεί να τα βάλει με τους Γολιάθ του καπιταλιστικού συστήματος.

μετάφραση: Βαγγέλης Μόσχος

Η απεργία στην Άμαζον της Μαδρίτης, ξεκίνησε την περασμένη Δευτέρα, ως απάντηση των εργαζομένων στην προσπάθεια της επιχείρησης να επιβάλει μια νέα σύμβαση που επιτίθεται στους μισθούς και στα δικαιώματα των εργαζομένων, μετά από τρεις μήνες διαπραγματεύσεων με τα συνδικάτα που δεν καρποφόρησαν.

H “Prime Day” της Άμαζον είναι μια από τις πιο κερδοφόρες ημέρες του χρόνου για την εταιρία ηλεκτρονικού εμπορίου μαζί με την “Black Friday” του Νοεμβρίου. Για αυτό η ημέρα αυτή επιλέχθηκε στρατηγικά από τους εργάτες, για την οργάνωση τριήμερης απεργίας στη μεγαλύτερη αποθήκη της Ισπανίας.

Το περασμένο έτος, κατά την διάρκεια της “Prime Day”, η αποθήκη MAD4 διακίνησε σχεδόν ένα εκατομμύριο δέματα. Στην αρχή της εβδομάδας αυτής, η εικόνα ήταν πολύ διαφορετική: τα φορτηγά ήταν παρκαρισμένα και άδεια, και υπήρξε ελάχιστη μεταφορά εμπορευμάτων. Οι εργάτες της Άμαζον είχαν ήδη οργανώσει μια πολύ δυναμική απεργία στις 21 και 22 Μαρτίου, πετυχαίνοντας μια πρωτοφανή συμμετοχή της τάξης του 95% σε αυτήν. Στην τριήμερη απεργία του Ιουλίου η συμμετοχή κινήθηκε στο 80% στο μόνιμο προσωπικό, ενώ βέβαια είχε αρκετά χαμηλότερη συμμετοχή στους επισφαλές και εργολαβικό προσωπικό, το οποίο απειλήθηκε με απολύσεις και κυρώσεις από την εργοδοσία.

«Οι 72 ώρες της συνεχόμενης απεργίας χρειάστηκαν πολλές ώρες οργάνωσης και συνεργασίας όλων των εργαζομένων, για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί αυτός ο θρίαμβος», δήλωσε ο Μαρκ Μπλανές, αντιπρόσωπος της CGT (σ.σ.: ταξικό συνδικάτο με αναρχοσυνδικαλιστική παράδοση), στην Επιχειρησιακή Επιτροπή της Άμαζον.

Η «Prime Day” είναι μια από τις μεγαλύτερες μέρες πωλήσεων για την Άμαζον παγκοσμίως, αλλά «από την αποθήκη του Σαν Φερνάντο ντε Ενάρες τουλάχιστον, δεν είχαν την δυνατότητα να πάρουν σχεδόν καμία παραγγελία», προσθέτει ο Μαρκ. «Γνωρίζουμε ότι οι πελάτες διαμαρτύρονται γιατί δεν παραλάμβαναν τα δέματα που παραγγείλαν, επομένως αναιρείται η πολιτική της έγκαιρης παράδοσης στον καταναλωτή που στηρίζει η Άμαζον, δίνοντας μας τη δυνατότητα να θεωρήσουμε το κάλεσμα επιτυχημένο».

Αλλά η κολοσσιαία Άμαζον δεν είναι ένας εύκολος αντίπαλος για να ηττηθεί και η εργατική ενότητα τόσο στην Ισπανία όσο και διεθνώς είναι το κλειδί της νίκης. Αυτή είναι η ανάγνωση του Μοϊσές Φερνάντες Ρίκο, πρόεδρο της επιχειρησιακής εργατικής επιτροπής και συνδικαλιστή της CGT ο οποίος υποστηρίζει ότι «δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στις πολυεθνικές να συνεχίζουν ακάθεκτες».

Για τον Μοισές, ο αγώνας στην Άμαζον είναι «ένα κίνημα που παγκοσμιοποιείται, η αρχή ενός νέου διεθνούς συνδικαλισμού», ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούν οι πολυεθνικές. «Με αυτόν τον τρόπο, θα μπορέσουμε να ενισχύσουμε τις συνθήκες τον εργαζομένων σε όλων των κόσμο», προσθέτει με αυτοπεποίθηση.

Ένας άλλος εργαζόμενος της Άμαζον, ο Μάιτε, επίσης υποστηρίζει ότι «η απεργία ήταν επιτυχημένη», όμως η χαρά του αγώνα δεν αντικαθιστά το μίσος για την καταστολή που υπέφεραν οι απεργοί την Τρίτη το απόγευμα από την Εθνική Αστυνομία, η οποία στάθηκε από την κυβέρνηση του PSOE (σ.σ. το κυβερνών «Σοσιαλιστικό» Κόμμα Ισπανίας, αντίστοιχο του ΠΑΣΟΚ), σαν πιστό σκυλί της επιχείρησης.

Ο ίδιος καταγγέλλει «την επίθεση της αστυνομίας η οποία κατέστειλε τον αγώνα, δεν επέτρεπε την ενημέρωση των εργαζομένων, δεν επέτρεπε τα οχήματα εργαζομένων να σταματήσουν για να τους ενημερώσουμε, επιτέθηκε βίαια σε συντρόφους, ο ένας εκ τον οποίων βρίσκεται με τραύματα στο πρόσωπα, άλλοι σύντροφοι χρειάστηκαν να πάνε στο νοσοκομείο ενώ γίναν πολλές συλλήψεις».

Συνδικάτα και οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς της Ισπανίας, και η εφημερίδα Izquierda Diario βρέθηκαν στις πύλες της αποθήκης σε αλληλεγγύη από την πρώτη στιγμή του αγώνα, δυναμώνοντας την ταξική οργάνωση.

Το πολυεθνικό μονοπώλιο της Άμαζον

Η Άμαζον διαθέτει ένα δίκτυο logistics σε όλο τον πλανήτη. Έχει περισσότερα από 80 μέγα καταστήματα σε μια σειρά χωρών (μερικά εκ των οποίων έχουν το μέγεθος ποδοσφαιρικό γηπέδου), συγκεντρώνει ένα στοκ εκατομμυρίων προϊόντων, από οικιακές συσκευές σε τροφή, οι οποίες αποστέλλονται σε μικρό χρονικό διάστημα σε κάθε γωνιά του κόσμου.

Ως κομμάτι των επιχειρήσεων της «νέας οικονομίας» η Άμαζον πουλάει το παραμύθι ότι το «μυστικό της επιτυχίας της» βρίσκεται στην δημιουργικότητα του Τζεφ Μπέζος, στο «επιχειρηματικό πνεύμα του» ή στην ενσωμάτωση της ρομποτικής στον κλάδο των logistics. Αυτό που κρύβει πολύ καλά αυτό το παραμύθι, είναι ότι η Άμαζον δεν θα μπορούσε ποτέ να λειτουργήσει χωρίς τους εργαζομένους της, και έχει πολλούς!

Η Άμαζον απασχολεί πάνω από 560,000 εργαζομένους παγκοσμίως σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας της επιχειρήσεις, συμπεριλαμβάνοντας εργαζομένους σε κέντρα αποθήκευσης, εξυπηρέτηση πελατών και τμήμα πληροφορικής. Στη Γερμανία εργάζονται 24,000 εργαζόμενοι, ενώ στο κέντρο MAD4 του Σαν Φερνάντο ντε Ενάρες όπου διεξήχθη η απεργία, εργάζονται 1800 εργαζόμενοι, μόνιμοι και συμβασιούχοι.

Η επιχείρηση χρησιμοποιεί τη διεθνή της δικτύωση για να αποκτήσει σχετικά πλεονεκτήματα στην εκμετάλλευση της εργασίας. Για παράδειγμα ένας εργαζόμενος στην Πολωνία κοστίζει λιγότερο από το ένα τρίτο ενός στη Γερμανία για την ίδια εργασία. Επιπρόσθετα, το ποσοστό των συνδικαλιζομένων σε αυτή τη χώρα είναι μικρότερο και η εργατική νομοθεσία κάνει την οργάνωση απεργιών δυσκολότερη. Η Άμαζον έχει εγκαταστήσει κέντρα σε πολλές πόλεις της δυτικής Πολωνίας, δίπλα στα σύνορα με τη Γερμανία: τροφοδοτεί την γερμανική αγορά (τη δεύτερη μεγαλύτερη για την επιχείρηση παγκοσμίως μετά τις ΗΠΑ) με κόστη Πολωνίας. Και όταν τα γερμανικά συνδικάτα απεργούν, όλες οι παραγγελίες μεταφέρονται στην Πολωνία, κάνοντας ανίσχυρους του Γερμανούς εργαζόμενους.

Η διεθνής εργατική τάξη και η δύναμη της πανευρωπαϊκής απεργίας

Μπορεί η Άμαζον να έχει εξαπλωθεί παγκόσμια, όμως η εργατική τάξη είναι ήδη εξαπλωμένη και ανακαλύπτει νέους τρόπους αγώνα για να αντιμετωπίσει την κατάσταση.

Τον τελευταίο μήνα του Νοεμβρίου διεξήχθησαν ταυτόχρονες απεργίες στη Γερμανία, την Γαλλία και την Ιταλία κατά τη διάρκεια της «Black Friday» του Νοεμβρίου. Κατά τη διάρκεια της τωρινής τριήμερης απεργίας στην Μαδρίτη, οργανώθηκαν απεργίες σε επτά κέντρα της Γερμανίας και αγωνιστικές δράσεις στην Πολωνία. Σύμφωνα με το γερμανικό συνδικάτο Ver.Di, την Τρίτη συμμετείχαν στην απεργία 2,500 με 3,000 εργάτες στην Γερμανία.

Αντιπρόσωποι από πολλές Ευρωπαϊκές χώρες εργάζονται για να προωθήσουν τον διεθνή συντονισμό εδώ και αρκετούς μήνες: αντιπρόσωποι από την Επιχειρησιακή Εργατική Επιτροπή της Μαδρίτης ταξίδεψαν για να βρουν τους συναδέλφους τους στην Ιταλία, την Γερμανία και την Γαλλία αρκετές φορές μετά την απεργία του Μαρτίου. Η ιδέα μιας ενισχυμένης «Ευρωπαϊκής Απεργίας» παραμένει ως στόχος.

Η αστυνομική καταστολή στις πύλες της αποθήκης της Άμαζον την Τρίτη, με το αποτέλεσμα δύο συλλήψεων και πολλών τραυματισμών, γύρισε μπούμερανγκ για την Άμαζον: εκατοντάδες χιλιάδες σε όλων των κόσμο διέδωσαν εικόνες στα κοινωνικά δίκτυα, με την αστυνομία να χτυπάει τους εργάτες. Οι απεργοί έλαβαν μέσα σε λίγες ώρες μηνύματα αλληλεγγύης από όλον τον πλανήτη, κάτι που τους έδωσε μεγάλη δύναμη για τη συνέχεια του αγώνα.

Η Άμαζον είναι ένας καπιταλιστικός γίγαντας πολύ δύσκολος για να ηττηθεί, αλλά οι εργάτες συγκεντρώνουν εμπειρίες και συμπεράσματα και κερδίζουν όλο και μεγαλύτερη υποστήριξη σε αυτόν τον αγώνα, από άλλους κλάδους εργαζομένων και χιλιάδες καταναλωτές. Μέσα από την ταξική πάλη, μπορούν να κατανοήσουν το εύρος της δύναμης τους, να αντιληφθούν τον εαυτό τους ως μια διεθνή τάξη που μπορεί να αμφισβητήσει την εξουσία των καπιταλιστών, ακόμη και του πιο πλούσιου καπιταλιστή του κόσμου, όπως ο Τζεφ Μπέζος.

Πηγή: izquierdadiario.es

attack.org.gr

ΠΗΓΗ: pandiera.gr