Η Γη σιγοκαίγεται. Από το Σιάτλ έως τη Σιβηρία αυτό το καλοκαίρι, οι φλόγες έχουν τυλίξει το βόρειο ημισφαίριο. Από άκρη σε άκρη άνθρωποι ασφυκτιούν από τη ζέστη. Περίπου 125 έχουν πεθάνει στην Ιαπωνία ως αποτέλεσμα ενός καύσωνα που προκάλεσε για πρώτη φορά θερμοκρασίες στο Τόκιο πάνω από 40 βαθμούς Κελσίου. Οι θερμοκρασίες σπάνε τα ρεκόρ στην Ανατολική Ασία αλλά και σε όλη την Ευρώπη και τις επόμενες ημέρες, όπως προειδοποιούν οι ειδικοί, ο καύσωνας θα χτυπήσει την Ισπανία και την Πορτογαλία με τη θερμοκρασία να φτάνει έως και τους 50 βαθμούς Κελσίου. 

Τέτοια φαινόμενα, που κάποτε θεωρούνταν απίθανα, είναι πλέον συνηθισμένα. Οι επιστήμονες έχουν προειδοποιήσει εδώ και καιρό ότι, καθώς ο πλανήτης ζεσταίνεται οι καιρικές συνθήκες θα ανατραπούν. «Αυτό είναι το πρόσωπο της κλιματικής αλλαγής», δηλώνει στον «Guardian» ο καθηγητής Μαικλ Μαν του Penn State University και ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες του κλίματος στον κόσμο. «Κυριολεκτικά δεν θα είχαμε δει αυτά τα ακραία φαινόμενα χωρίς την αλλαγή του κλίματος» τονίζει. «Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής δεν είναι πλέον ανώδυνες», είπε στον «Guardian». «Βλέπουμε να παίζουν σε πραγματικό χρόνο και αυτό που συμβαίνει αυτό το καλοκαίρι είναι ένα τέλειο παράδειγμα αυτής της εξέλιξης».

Σύμφωνα με νέες έρευνες βρισκόμαστε στο χείλος μίας κλιματικής καταστροφής, η οποία, εκτός των άλλων, θα μπορούσε να φέρει την Ευρώπη αλλά και τη Βόρεια Αμερική αντιμέτωπες με έναν νέο μεγάλο λιμό. Το δυσοίωνο σενάριο που οι επιστήμονες πίστευαν ότι θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε τον επόμενο αιώνα, εκτιμούν πως ενδεχομένως να βρίσκεται ήδη σε εξελίξη. Οι ακραίες εναλλαγές θερμοκρασιών με ακραία καιρικά φαινόμενα θα μπορούσαν σταδιακά να οδηγήσουν στο φαινόμενο που αποκαλείται «έτος χωρίς καλοκαίρι». Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει στην Ευρώπη, αλλά και σε μεγάλο μέρος της Βόρειας Αμερικής παρατεταμένο λιμό, ασθένειες, μετακινήσεις πληθυσμών, ερημοποίηση και συγκρούσεις, λόγω ακριβώς των ακραίων καιρικών συνθηκών της κλιματικής αλλαγής.

Μόλις πριν από έναν μήνα, τον περασμένο Απρίλιο, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οκτώ από τους μεγαλύτερους παγετώνες της Ανταρκτικής παρουσιάζουν σημάδια διάλυσης. Το αδυσώπητο κύμα ζέστης ήδη έχει καταστρέψει τα σπαρτά και ορισμένες περιοχές αναμένεται να χάσουν τη μισή σοδειά. Εικόνες από δορυφόρο που δημοσιοποίησε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος αποτύπωσαν τις συνέπειες των υψηλών θερμοκρασιών σε αγροτικές περιοχές της Ευρώπης. Νούμερο δύο παραγωγός σιτηρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά τη Γαλλία, η Γερμανία αναμένει μείωση 20% στη σοδειά. «Η ζέστη επηρεάζει προϊόντα όπως το σιτάρι και οι πατάτες. Η σοδειά όλο και χειροτερεύει. Αυτό σημαίνει ότι ανεβαίνει η τιμή για την τηγανητή πατάτα και αυτό θα έχει αλυσιδωτές συνέπειες. Θα δούμε να ανεβαίνει ο πληθωρισμός εξαιτίας των σιτηρών και των λαχανικών», προειδοποιεί ο αναλυτής Ρόμπερτ Χάλβερ της Baader Bank. Στη Βρετανία οι κτηνοτρόφοι αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της ανομβρίας χρησιμοποιώντας το χειμερινό απόθεμα ζωοτροφών, αφού τα ζώα δεν έχουν αρκετό χορτάρι για να βοσκήσουν. Μια πρακτική που αυξάνει κατακόρυφα το κόστος, το οποίο πιθανότατα θα μετακυλιστεί στον καταναλωτή. Στη Δανία αναγκάζουν να στείλουν ακριβά ζώα για σφαγή νωρίτερα από το κανονικό.

Μέχρι πρόσφατα οι επιστήμονες πίστευαν ότι είχαμε 100 χρόνια έως ότου κληθούμε να αντιμετωπίσουμε το καταστροφικό αυτό σενάριο: «Εάν μιλήσουμε λαμβάνοντας υπόψιν τα κλιματικά μοντέλα, ακόμα και μέχρι πριν από 5 ή 6 χρόνια, θα λέγαμε ότι αυτό το σενάριο δεν είναι πιθανό, για τουλάχιστον ακόμη έναν αιώνα. Δεν το περιμέναμε, αλλά συμβαίνει ήδη».

Ωστόσο, καθώς ο αντίκτυπος της αλλαγής του κλίματος γίνεται πιο εμφανής, τρία χρόνια μετά τη Συμφωνία στο Παρίσι οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου είναι αμείωτες. Όπως και οι επενδύσεις σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Το 2017 η ζήτηση άνθρακα αυξήθηκε, οι επιδοτήσεις για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως η αιολική και η ηλιακή ενέργεια, περιορίζονται σε πολλά μέρη ενώ οι επενδύσεις έχουν σταματήσει και η πυρηνική ενέργεια, αν και «καθαρή», είναι δαπανηρή και μη δημοφιλής εξαιτίας του κινδύνου ενός ατυχήματος. Είναι δελεαστικό να νομίζουμε ότι πρόκειται για προσωρινά εμπόδια και ότι η ανθρωπότητα, με το ένστικτό της για την αυτοσυντήρησή της, θα νικήσει την υπερθέρμανση του πλανήτη. Στην πραγματικότητα θα μπορούσαμε να πούμε πως χάνουμε τον πόλεμο.

Ζώντας σε έναν παράδεισο καυσίμων

Μια περυσινή δημοσκόπηση 38 χωρών διαπίστωσε ότι το 61% των ανθρώπων θεωρούν την αλλαγή του κλίματος ως μεγάλη απειλή. Μόνο οι τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους αναγνωρίζονταν ως μεγαλύτερη απειλή. Φαινομενικά στη Δύση η εκστρατεία των επενδυτών μιλά για απόσυρση του ενδιαφέροντος από εταιρείες που ζουν από άνθρακα και πετρέλαιο. Παρά την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να απομακρύνει την Αμερική από τη συμφωνία του Παρισιού, πολλές αμερικανικές πολιτείες επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους σε αυτήν. Στην Κίνα και την Ινδία, οι πολίτες που πνίγονται στο καυσαέριο πιέζουν τις κυβερνήσεις να επανεξετάσουν τα σχέδια που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στον άνθρακα για να ηλεκτροδοτήσουν τις χώρες τους. Οι αισιόδοξοι υποστηρίζουν ότι η μείωση του άνθρακα είναι εφικτή.

Παρόλα αυτά, ακόμη και αν εφαρμοστεί η γνωστή πολύπλοκη Συμφωνία του Παρισιού, αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολη. Όπως αναφέρεται στο Economist, ένας λόγος είναι η αυξανόμενη ζήτηση ενέργειας, ειδικά στην αναπτυσσόμενη Ασία. Την τελευταία δεκαετία, στις αναδυόμενες οικονομίες της Ασίας, η κατανάλωση ενέργειας αυξήθηκε κατά 40%. Η χρήση του άνθρακα, ως το πιο εύκολο αλλά και «βρώμικο» ορυκτό καύσιμο, αυξήθηκε με ετήσιο ρυθμό 3,1% και του πετρελαίου κατά 2,9%. Τα ορυκτά καύσιμα είναι πιο εύκολο να συνδέονται με τα σημερινά δίκτυα παρά οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που εξαρτώνται από τον ήλιο που λάμπει και τον άνεμο που φυσάει. Ακόμη και αν οι «πράσινοι» διαχειριστές αμοιβαίων κεφαλαίων απειλούν να αποσυρθούν από τις πετρελαϊκές εταιρείες, οι κρατικοί μεγιστάνες στη Μέση Ανατολή και τη Ρωσία θεωρούν την ασιατική ζήτηση ως έναν ικανό λόγο να επενδύσουν.

Ο δεύτερος λόγος είναι η οικονομική και πολιτική αδράνεια. Όσο περισσότερα ορυκτά καύσιμα καταναλώνει μια χώρα, τόσο πιο δύσκολο είναι να απομακρυνθεί από αυτά, αφού τα ισχυρά λόμπι συμφερόντων επιμένουν στον άνθρακα, από όπου και προέρχονται τα κέρδη τους. Η απλή βελτίωση των όρων μπορεί να διαρκέσει χρόνια. Ο άνθρακας δεν παράγει μόνο το 80% της ηλεκτρικής ενέργειας της Ινδίας, αλλά στηρίζει και τις οικονομίες ορισμένων από τις φτωχότερες χώρες του (βλέπε Ενημέρωση). Τα συμφέροντα στο Δελχί δεν είναι πρόθυμα να ενστερνιστούν το τέλος του άνθρακα, για να μην «μολύνουν» το τραπεζικό σύστημα, το οποίο τους έδωσε πάρα πολλά χρήματα, αλλά και τους σιδηροδρόμους, που εξαρτώνται από αυτό.

Τελευταία είναι η «τεχνική» πρόκληση της απομάκρυνσης του άνθρακα από βιομηχανίες πέραν της παραγωγής ενέργειας. Ο χάλυβας, το τσιμέντο, η γεωργία, οι μεταφορές και άλλες μορφές οικονομικής δραστηριότητας αντιπροσωπεύουν πάνω από τις μισές παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Μάλιστα, είναι τεχνικά πιο δύσκολο να «καθαριστούν» από όσο η παραγωγή ενέργειας και επιπλέον προστατεύονται από τα κατοχυρωμένα βιομηχανικά συμφέροντα. Επίσης, οι όποιες επιτυχίες μπορούν να αποδειχθούν απατηλές. Για παράδειγμα τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα της Κίνας αντλούν την ορμή τους από ένα ηλεκτρικό δίκτυο που τα δύο τρίτα της δύναμης του προέρχονται από τον άνθρακα, άρα παράγουν περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από αυτά που λειτουργούν με βενζίνη.

Ο κόσμος δεν κινείται από ιδέες για να υλοποιήσει ακόμη και την «λίγη» Συμφωνία του Παρισιού. Οι δυτικές χώρες έγιναν πλούσιες στηριγμένες στον άνθρακα για τη βιομηχανική ανάπτυξή τους. Κανονικά έπρεπε να είναι υποχρεωμένες να τιμήσουν τη δέσμευσή τους στη Συμφωνία του Παρισιού για να βοηθήσουν και τους φτωχότερους τόπους τόσο να προσαρμοστούν σε μια θερμότερη Γη όσο και να μειώσουν τις μελλοντικές εκπομπές χωρίς να θυσιάσουν την ανάπτυξη που απαιτείται για να αφήσουν πίσω τη φτώχεια.

Η παρεμπόδιση της αλλαγής του κλίματος θα έχει βραχυπρόθεσμο οικονομικό κόστος, αν και η μετάβαση από τον άνθρακα μπορεί τελικά να εμπλουτίσει την οικονομία. Σε κάθε περίπτωση βρισκόμαστε μπροστά σε μονόδρομο αν θέλουμε να προχωρήσουμε. Δεν είναι πολύ αργά για να πραγματοποιηθούν οι σημαντικές περικοπές που απαιτούνται στις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, τονίζει ο καθηγητής Μαν, καθώς οι συνέπειες επιδεινώνονται σταδιακά καθώς αυξάνεται η υπερθέρμανση του πλανήτη. «Είναι σαν να περπατάμε σε ένα ναρκοπέδιο», είπε. «Το επιχείρημα ότι είναι πολύ αργά για να κάνουμε κάτι θα ήταν σαν να λέγαμε: «Θα συνεχίσω να περπατάω στο ναρκοπέδιο». Αυτό θα ήταν παράλογο - μπορούμε να αντιστρέψουμε την πορεία και να βγούμε από το ναρκοπέδιο όσο πιο γρήγορα γίνεται».

πηγη: tvxs.gr

Σύμφωνα με την εταιρεία EOS Risk Group, οι νιγηριανοί πειρατές έχουν απαγάγει 35 ναυτικούς από πλοία στον Κόλπο της Γουινέας μέχρι στιγμής φέτος. Αυτές οι πληροφορίες αποκαλύφθηκαν κατά την εξαμηνιαία επισκόπηση της δραστηριότητας της πειρατείας της Νιγηρίας στον Κόλπο της Γουινέας.

Η Νιγηρία εξακολουθεί να είναι το επίκεντρο του κόσμου για την πειρατεία. Από τον Ιανουάριο μέχρι τον Ιούνιο του 2018, η EOS κατέγραψε 34 επιθέσεις πειρατών από τη Νιγηρία σε εμπορικά και αλιευτικά σκάφη στον Κόλπο της Γουινέας. Οι επιθέσεις αυτές είχαν ως αποτέλεσμα την απαγωγή 35 ναυτικών για λύτρα και την πειρατεία αρκετών πλοίων.

«Τα περισσότερα που αφορούν το τρέχον έτος ήταν η αναζωπύρωση της« πετρο- πειρατείας », η οποία αφορά την πειρατεία των δεξαμενόπλοιων για την κλοπή του πετρελαίου», δήλωσε ο Jake Longworth, ανώτερος αναλυτής πληροφοριών στην EOS Risk. «Η επιστροφή της αυτού του είδους της πειρατείας συνοδεύεται από μια σχετική αύξηση της γεωγραφικής περιοχής που δρουν οι νιγηριανοί πειρατές, και οδηγούν σε επιθέσεις στα ύδατα του Μπενίν και της Γκάνας».

Η EOS κατέγραψε 7 επιθέσεις στα ύδατα του δυτικού γείτονα της Νιγηρίας κατά το πρώτο εξάμηνο του 2018. Οι επιθέσεις αφορούσαν πολλές και επιτυχημένες επιθέσεις πειρατείες στα δεξαμενόπλοια, μία από τις οποίες είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια 2.000 MT πετρελαίου. Οι Νιγηριανοί πειρατές επιχειρούσαν επίσης στα ύδατα της Γκάνας τον Απρίλιο, όπου και είχε σαν αποτέλεσμα να απαγάγουν πέντε ναυτικούς από δύο πλοία.

Παρά το ότι αυτές οι επιθέσεις ακούγονται περισσότερο και γίνονται πρωτοσέλιδα, ο Longworth λέει ότι η κύρια απειλή εξακολουθεί να εντοπίζεται στο Δέλτα του Νίγηρα, ειδικά με τις προσεγγίσεις των λιμένων και των τερματικών πετρελαίου κοντά στο Port Harcourt. «Το 95% των επιθέσεων που καταγράψαμε στα νερά της Νιγηρίας πραγματοποιήθηκε κοντά στο νησί Bonny, σε απόσταση 60 ναυτικών μιλίων από την ακτή. Οι πειρατές που λειτουργούν σε αυτά τα νερά επικεντρώνονται στην απαγωγή ναυτικών για λύτρα ».

Ήταν σε αυτή την περιοχή που έντονα οπλισμένοι νιγηριανοί πειρατές απήγαγαν 11 ναυτικούς από το ολλανδικό φορτηγό πλοίο FWN Rapide τον Απρίλιο. Σύμφωνα με την EOS, είναι ο υψηλότερος αριθμός ομήρων που έχουν υπάρξει από μια νιγηριανή ομάδα πειρατών σε μία επίθεση.

Η EOS προειδοποιεί ότι η αστάθεια στο Δέλτα του Νίγηρα είναι πιθανό να αυξηθεί κατά την περίοδο των εκλογών το 2019, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αύξηση της δραστηριότητας των πειρατών.

«Από τις αρχές του αιώνα που διανύουμε, η αύξηση των επιθέσεων είναι ορατή πριν από τις μεγάλες εκλογικές περιόδους, αποδεικνύοντας τις πολύπλοκες σχέσεις μεταξύ της πειρατείας και της πολιτικής στο Δέλτα του Νίγηρα».

Για τον μετριασμό του κινδύνου, η EOS συνιστά στους πλοιάρχους να εφαρμόσουν μέτρα Global Guidance Counter Piracy Guidance (GCPG) και να εξοικειωθούν με τις «Κατευθυντήριες γραμμές για τους πλοιοκτήτες, τους χειριστές και τους πλοίαρχους για την προστασία από την πειρατεία στον Κόλπο της Γουινέας – έκδοση 3, Ιουνίου 2018». Όπου απαιτείται πρόσθετη προστασία, οι ναυτιλιακές εταιρείες ενδέχεται να απαιτούν ένοπλη συνοδεία για τα πλοία και να επιβιβάζονται φρουροί όταν το επιτρέπει η εσωτερική νομοθεσία.

πηγη: e-nautilia.gr

Τους 438.000 έφτασαν οι έλληνες μετανάστες στη Γερμανία, εμφανίζοντας αύξηση κατά 28% (περίπου 100.000 περισσότεροι) σε σχέση με τους 341.000 του 2009. 

Σύμφωνα με έρευνα της γερμανικής Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας (Destatis) που δημοσίευσε η Deutsche Welle, για το έτος 2017, σχεδόν το ένα τέταρτο του πληθυσμού της Γερμανίας έχει ξένες καταβολές.

Δηλαδή, από τους σχεδόν 82 εκατομμύρια κατοίκους, τα 19,3 εκατομμύρια έχουν μεταναστευτικό υπόβαθρο. Κριτήριο για να συμπεριληφθεί κάποιος σε αυτή την κατηγορία ατόμων είναι είτε ο ίδιος είτε τουλάχιστον ένας από τους γονείς του να έχει γεννηθεί στο εξωτερικό.

Το 51% αυτών των ανθρώπων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών είχαν το 2017 τη γερμανική υπηκοότητα, ενώ το 49% παραμένουν αλλοδαποί. Από τα 19,3 εκατομμύρια άτομα με μεταναστευτικό παρελθόν τα 2,8 εκατομμύρια κατάγονται από την Τουρκία, τα 2,1 εκατομμύρια από την Πολωνία, τα 1,4 εκ. από τη Ρωσία, 1,2 εκατομμύρια από το Καζακστάν και 900.000 από τη Ρουμανία.

Από την έρευνα της Destatis προκύπτει μεγάλη αύξηση του αριθμού των ελλήνων μεταναστών κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης. Σύμφωνα με μια παλαιότερη έρευνα της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας το 2009, δηλαδή τη χρονιά που ξέσπασε η κρίση στην Ελλάδα, ο αριθμός των ανθρώπων με ελληνικές ρίζες στη Γερμανία ανέρχονταν στις 341.000. Το 2017, εννέα χρόνια αργότερα, ο αριθμός τους αυξήθηκε κατά 28% στις 438.000. Με άλλα λόγια, η χειροτέρευση της οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα ανάγκασε περίπου 100.000 Έλληνες να μεταναστεύσουν στη Γερμανία.

Σύμφωνα με τη νεότερη έρευνα της Destatis, η πληθυσμιακή ομάδα με ελληνικές ρίζες αποτελείται από 243.000 άνδρες και 196.000 γυναίκες. Από το σύνολό τους, οι 278.000 έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα και οι 160.000 στη Γερμανία. 73.000 άτομα είναι μέχρι 14 ετών, 300.000 είναι μεταξύ 15 και 64 ετών και 65.000 είναι άνω των 65 ετών. Ο μέσος όρος ηλικίας ανέρχεται στα 40,1 έτη. Από τα 438.000 άτομα με ελληνικές καταβολές οι 273.000 έχουν σχολικό απολυτήριο, 88.000 βρίσκονται σε προσχολική ή σχολική ηλικία και 75.000 δεν έχουν σχολικό απολυτήριο. 52.000 διατηρούν τόσο την ελληνική όσο και τη γερμανική υπηκοότητα.

Τέλος, από τα 438.000 άτομα με ελληνικό υπόβαθρο μόλις οι 11.000 ζουν στο έδαφος της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Από αυτούς που διαμένουν στα κρατίδια της δυτικής Γερμανίας, οι 140.000 είναι δηλωμένοι στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία , 96.000 στη Βάδη-Βυρτεμβέργη , 90.000 στη Βαυαρία, 39.000 στην Έσση, 28.000 στο κρατίδιο του Ζάαρ και 13.000 στη γερμανική πρωτεύουσα.

πηγη: iskra.gr

Η ενεργοποίηση παρεμβάσεων στο χρέος αξίας  6,8 δισ. ευρώ περίπου έως και το 2022 θα είναι ο μοχλός πίεσης που θα ασκεί η Γερμανία την προσεχή 4ετία για την εφαρμογή των μεταμνημονιακών υποχρεώσεων της Ελλάδας. Ο λόγος για δύο παρεμβάσεις στο χρέος που συνδέονται με τα προαπαιτούμενα που πρέπει να ικανοποιεί η Αθήνα.

Με προαπαιτούμενα συνδέεται:

– Η διανομή κάθε έξι μήνες των 5,8 δισ. ευρώ κερδών των κεντρικών τραπεζών αλλά και

– Η κατάργηση του επιτοκίου step up που υπολογίζεται από τον ΟΔΔΗΧ ότι έχει όφελος 200 εκατ. ευρώ τον χρόνο.

Η απόφαση του Eurogroup ορίζει εξαμηνιαίες αποφάσεις. Πλέον γίνεται ξεκάθαρο ότι αυτές δεν θα λαμβάνονται μόνο σε πολιτικό επίπεδο (από τους ΥΠΟΙΚ στο Eurogroup) μετά από την τεχνική εισήγηση των θεσμών στο πλαίσιο της μεταμνημονιακής “ενισχυμένης εποπτείας” που τίθεται σε εφαρμογή από την 21η Αυγούστου.

Θα πρέπει να επικυρώνονται και από το γερμανικό κοινοβούλιο. Η απόφαση ελήφθη κατά τη συνεδρίαση για την έγκριση του πακέτου δόσεων των 15 δισ. ευρώ που έλαβε χώρα την προηγούμενη Τετάρτη, μετά από εισήγηση του συνασπισμού (CDU και CSU) αλλά και του SPD. Η πρότασή τους έγινε δεκτή και προβλέπει πολύ αυστηρούς όρους.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της γερμανικής Βουλής, θα συνέρχονται δύο φορές τον χρόνο για να εγκρίνουν τις παρεμβάσεις στο χρέος.

Μάλιστα, κατά την πρώτη σύνδεση θα κριθεί ως προαπαιτούμενο η κατάργηση του μειωμένου ΦΠΑ στα προσφυγικά νησιά από 1/1/2019. Ο λόγος για το μέτρο κόστους 28 εκατ. ευρώ που έγινε αποδεκτό ότι για 6 μήνες αντισταθμίζεται με μείωση αμυντικών δαπανών, αλλά δεν μπορεί να υπάρξει νέα παράταση και θα συνδεθεί με τις παρεμβάσεις στο χρέος αξίας 1 δισ. ευρώ περίπου. Σημειώνεται ότι το AfD εισηγήθηκε να μη διατεθεί η δόση στην Ελλάδα λόγω του μέτρου για τον ΦΠΑ…

Το επόμενο κρας τεστ θα έρθει πιο γρήγορα, πιθανόν τον Σεπτέμβριο, και συνδέεται με τα μέτρα για το χρέος.

Τα κοινοβούλια συγκεκριμένων κρατών-μελών θα πρέπει να συνεδριάσουν για μία ακόμη φορά, από τον Σεπτέμβριο, για το ελληνικό ζήτημα, αυτήν τη φορά για να δώσουν την τυπική επικύρωση στις αποφάσεις του Ιουνίου για το χρέος.  Η έγκριση δεν έχει ακόμη γίνει από τα κοινοβούλια κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης μεταξύ των οποίων και του γερμανικού (αλλά και του αυστριακού, του ολλανδικού, του φινλανδικού κ.λπ.).

Η κίνηση αυτή έχει τυπική αξία (διαμορφώνει το χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή των μέτρων από τον ESM, αλλά και για την ενεργοποίηση των παρεμβάσεων που έχει οργανώσει η ελληνική πλευρά, αναφορικά με την εξαγορά δανείων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και όχι μόνο), αλλά και μία πολιτική “παρενέργεια”.

Καθώς το πολιτικό σκηνικό, ειδικά στη Γερμανία, είναι “ευαίσθητο” λόγω και των εκλογών του Οκτωβρίου, “ζητείται” ηρεμία από την ελληνική πλευρά. Και αυτό το μήνυμα που θα μεταφερθεί στον ΥΠΟΙΚ Ευκλείδη Τσακαλώτο θα πρέπει να “εξισορροπηθεί” στον σχεδιασμό που γίνεται εν όψει της ΔΕΘ.

*Πηγή: Capital.gr, Δήμητρα Καδδά.