Η ναυτιλία είναι μια γιγαντιαία παγκόσμια βιομηχανία και αυτό είναι κάτι γνωστό, αλλά πόσο μεγάλος και ποιοι είναι οι αριθμοί ώστε να καταλάβουμε ακριβώς αυτό το μέγεθος; Ας δούμε κάποια δεδομένα του 2015…

16,5 τρισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ – η αξία του παγκόσμιου εμπορίου

133,3 δισ. Δολάρια ΗΠΑ – η αξία των εξαγωγών αργού πετρελαίου από τη Σαουδική Αραβία στον υπόλοιπο κόσμο

37,85 δισεκατομμύρια δολάρια – τα ετήσια έσοδα της βιομηχανίας κρουαζιέρας για την αμερικανική οικονομία

15 δισ. Δολάρια – Ποσό που δαπανήθηκε για νέα κρουαζιερόπλοια το 2015

10 δισεκατομμύρια τόνους – παγκόσμιος όγκος εμπορικών πλοίων

6,2 δισ. Δολάρια – η αξία των εξαγωγών σιτηρών από τον Καναδά στον υπόλοιπο κόσμο

Τα 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το πιο ακριβό γιοτ του κόσμου είναι το «History Supreme». Το εκπληκτικό ποσό οφείλεται στο στερεό χρυσό και την πλατίνα που χρησιμοποιοίθηκαν για τη κατασκευή αυτού του πολυτελούς γιοτ.

1,8 δισεκατομμύρια Deadweight – η μεταφορική ικανότητα του παγκόσμιου εμπορικού στόλου

20.335.000 – Ετήσιος αριθμός επιβατών κρουαζιερόπλοιων

10,5 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ τα ποσά που καταβλήθηκαναπό τα μεγαλύτερα μητρώα, τον Παναμά, τη Λιβερία και τις Νήσους Μάρσαλ στον ΙΜΟ

1.4 εκατομμύρια – Αριθμός ναυτικών παγκοσμίως

889.000 – Συνολικός όγκος σε χιλιάδες τόνους φορτίουυ στο μεγαλύτερο λιμάνι του κόσμου, Ningbo και Zhoustan το 2015

400.000 τόνους deadweight, το μέγεθος του πλοίου μεταφοράς σίδηρου Valemax

226.963 GT το μεγαλύτερο επιβατηγό πλοίο στον κόσμο, MS Harmony of the Seas

90.917 πλοία – το μέγεθος του παγκόσμιου εμπορικού στόλου

19.100 εμπορευματοκιβώτια των είκοσι ποδών – μέγιστη χωρητικότητα «MV CSCL Globe»

10,994 μέτρα – το βάθος του Challenger Deep στις νήσους Marian, το βαθύτερο γνωστό σημείο στους ωκεανούς της Γης.

8153 – Αριθμός πλοίων που φέρουν σημαία στον Παναμά

3185 – Αριθμός πλοίων που φέρουν σημαία στη Λιβερία

2942 – Αριθμός των πλοίων που φέρουν σημαία στις νήσους Μάρσαλ

1,517 – Ο αριθμός των ανθρώπων που σκοτώθηκαν κατά τη βύθιση του Τιτανικού

630 megawatts – η ισχύς που παράγεται από το μεγαλύτερο αιολικό πάρκο ανοικτής θάλασσας στον κόσμο, το London Array από το Ηνωμένο Βασίλειο

616 – Αριθμός πλοίων στο στόλο της Maersk στα τέλη του 2015

285 καλώδια επικοινωνιών βρίσκονται στους ωκεανούς, τα οποία τοποθετηθήκαν από πλοία

193,30 km Μήκος του καναλιού του Σουέζ

172 κράτη μέλη του ΙΜΟ

77 χλμ. Μήκος του καναλιού του Παναμά

58 κόμβοι – η ταχύτητα του ταχύτερου πλοίου που κατασκευάστηκε, το «Francisco», ένα καταμαράν που διαπερνάει τα κύματα, φορτωμένο με τροποποιημένους κινητήρες αεριωθουμένων, που εκτοξεύουν τους επιβάτες σε όλο το River Plate, πιο γρήγορα από οποιοδήποτε άλλο πλοίο στον κόσμο.

20,3 έτη – η μέση ηλικία των εμπορικών πλοίων στα τέλη του 2015

16,36% – Το μέγεθος του παγκόσμιου στόλου που ανήκουν στα ελληνικά ναυτιλιακά συμφέροντα

15,1% – Το μερίδιο αγοράς της Maersk στην αγορά εμπορευματοκιβωτίων

9 Γενικοί Γραμματείς του ΙΜΟ από το 1959

7 ετών – ηλικία του νεότερου πλοίου μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων που πρόκειται να διαλυθεί

3 ημέρες, 10 ώρες, 40 λεπτά. Το Blue Riband βραβεύτηκε για την ταχύτερη διάσχιση του ατλαντικού.
1 – Έχουμε μόνο έναν πλανήτη, έτσι ας κρατήσουμε τους ωκεανούς καθαρό

πηγη: e-nautilia.gr

Μεγάλη συζήτηση, ευτυχώς, έχει ανοίξει η θεσμοθέτηση του 12ωρου την ημέρα και του 60ωρου την εβδομάδα από την ακροδεξιά κυβέρνηση της Αυστρίας.

Είναι δεδομένο ότι δικαίως το πρώτο που έρχεται στο μυαλό, ειδικά των Αριστερών συνδικαλιστών, είναι να δείξουν τι σημαίνει να κυβερνάει η ακροδεξιά. Τι σημαίνει να έχει την ευκαιρία να δείξει την αφοσίωσή της στους καπιταλιστές από κυβερνητικό θώκο. Αυτό το προφανές, που όμως πολύ εύκολα ξεχνιέται στην Ελλάδα, είναι καλό να τα αναδεικνύουμε, ξαναθυμίζοντας ότι η γραβατωμένη ακροδεξιά στην Ελλάδα επίσης έχει δώσει τα διαπιστευτήριά της στους καπιταλιστές με τη συμμετοχή του Καρατζαφέρη και του ΛΑΟΣ στη μνημονιακή κυβέρνηση Παπαδήμου, ενώ τμήματά της συμμετείχαν ή συμμετέχουν μέσω των ΑΝΕΛ και στη σημερινή κυβέρνηση. Προφανώς θυμίζοντας και πάλι ότι και η νεοναζιστική ακροδεξιά της Χρυσής Αυγής έχει επιδείξει, με τη στάση της εντός βουλής, σε νομοσχέδια που αφορούσαν απαλλαγές από βάρη για τους καπιταλιστές και τους εφοπλιστές, πόσο είναι συστημικό στήριγμά τους.

Αυτό το δεδομένο έχει αναμφισβήτητα την αξία του, αλλά δεν είναι το σημαντικότερο. Το σημαντικότερο στην περίπτωση της ψήφισης του 12ωρου είναι η ανοχή που δείχνει η ΕΕ σε αυτά τα ωράρια, όπως αντίστοιχα και σε κάθε μορφή εντατικοποίησης της εργασίας. Γιατί η Αυστρία και η ακροδεξιά της δεν είναι πρωτοπόρες σε αυτού του είδους το ωράριο. Το χτύπημα στο 8ωρο δεν ξεκίνησε τουλάχιστον στην Ελλάδα ούτε καν από τα μνημόνια. Οι προσταγές των καπιταλιστών για το χτύπημα του 8ωρου ξεκίνησαν με την αλλαγή της σχετικής νομοθεσίας το 2004 από την κυβέρνηση Καραμανλή και ολοκληρώθηκε με όλους τους μνημονιακούς νόμους που ψήφισαν οι κυβερνήσεις από το 2010 ως και σήμερα.

Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία που παραθέτει σε άρθρο του στην ιστοσελίδα του ΜΕΤΑ ergasianet.gr ο κοσμήτορας της Σχολής Πολιτικών Επιστημών του Πάντειου Πανεπιστημίου, Γιάννης Κουζής. Στην Ελλάδα έχει ψηφιστεί και κατοχυρωθεί το ημερήσιο 9ωρο ως υπερεργασία και ως υπερωρία θεωρείται η υπέρβασή του, ενώ το 12ωρο ισχύει ως ανώτατο ημερήσιο ωράριο εφόσον δώσει τη συναίνεσή του ο εργαζόμενος. Επίσης δεν υφίσταται 8ωρο στην ΕΕ, καθώς ήταν οι νόμοι της ΕΕ αυτοί που πρώτοι επέτρεψαν στους εργοδότες την καταστρατήγησή του. Η Αυστρία ακολούθησε τις χώρες πρότυπο Γερμανία και Ολλανδία όσον αφορά το 60ωρο την εβδομάδα, ενώ συνολικά έγινε η 6η χώρα που καθιερώνει το 12ωρο. Σε 6 χώρες ισχύει κάτι παραπάνω. Το 13ωρο.

Συνολικά οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα εργάζονται 90 και 110 ώρες περισσότερες συγκριτικά με την Ευρωζώνη και 70 περισσότερες από τους εργαζόμενους στην Αυστρία. Η τελευταία περνάει την Ελλάδα (3η και 4η θέση αντίστοιχα) στον πραγματικό χρόνο εργασίας, που συμπεριλαμβάνει και τις υπερωρίες. Πρώτη εκεί είναι η Βρετανία και δεύτερη η Κύπρος.

Τα παραπάνω στοιχεία αποδεικνύουν το πώς όλες οι χώρες της ΕΕ κινούνται στην ίδια κατεύθυνση. Της σκληρής εξοντωτικής εργασίας για τους εργαζόμενους, ώστε αυτοί να παράγουν όλο και περισσότερη υπεραξία για το κεφάλαιο.

Η εργατική τάξη, τα συνδικάτα της, οι παρατάξεις και οι οργανώσεις της οφείλουν να απαντήσουν. Όχι μόνο δείχνοντας τους αριθμούς που ξεσκεπάζουν τη σκληρή καθημερινότητα που ζούμε οι εργαζόμενοι, αλλά και παλεύοντας πραγματικά με άξονα το πώς μπορούμε όχι μόνο να ξανακερδίσουμε το 8ωρο, αλλά να παλέψουμε και για περαιτέρω μείωση των ωρών εργασίας χωρίς μειώσεις στους μισθούς. Αυτό σημαίνει πάλη για να γίνουν ξανά υποχρεωτικές οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Πάλη για να τσακίσουμε τη λιτότητα σε κάθε χώρα. Σύγκρουση με την ΕΕ και τις βάρβαρες νεοφιλελεύθερες αντεργατικές πολιτικές της.

πηγη: ergasianet.gr

Γιώργος Κρεασίδης

Σύγκρουση με το μαύρο μέτωπο εκμετάλλευσης, εθνικισμού και πολέμου, που φέτος φέρει και τη σφραγίδα των ΗΠΑ και του νέου «Πιουριφόι» Πάιατ

Στην επιθετική στήριξη της μνημονιακής στρατηγικής προχωρά η κυβέρνηση μετά τις 20 Αυγούστου, προσπαθώντας να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων – αν και είναι αλήθεια ότι ο αρχικός σχεδιασμός για φιέστες σε Πνύκα, Καστελόριζο και ΔΕΘ επανεξετάζεται, καθώς μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές το κλίμα βαραίνει επικίνδυνα γι’ αυτήν. Το σίγουρο είναι ότι ο Τσίπρας θα κάνει προεκλογικού τύπου εμφανίσεις, με βασικό σταθμό τη ΔΕΘ, για να διαφημίσει τη λεγόμενη «καθαρή έξοδο» και το δήθεν τέλος των μνημονίων. Στο προπαγανδιστικό σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αναγκαίο κακό τα μνημόνια για να πετύχει η χώρα τη δημοσιονομική προσαρμογή. Σε αυτό δεν καταγγέλονται ούτε τα μνημόνια ούτε η καπιταλιστική κρίση, αλλά οι «παθογένειες» και η διαφθορά των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Για την επόμενη ημέρα, η κυβέρνηση τάζει μέτρα υπέρ της κοινωνίας πάντα στον βαθμό που επιτρέπουν τα μνημονιακά πλαίσια και προοδευτική συνταγματική αναθεώρηση. Παράλληλα, θα υπογραμμίζει ότι λύνει το Μακεδονικό με ένα ειρηνικό συμβιβασμό, μέσα από την πρόσδεση στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και εξασφαλίζει αν όχι την εξαίρεση από έναν κόσμο αστάθειας, τουλάχιστον τη συμμαχία με τους ισχυρούς. Ουσιαστικά, επιδιώκεται η λαϊκή συναίνεση στην αστική στρατηγική και η παραίτηση από τον αγώνα για μια καλύτερη ζωή, που υποτίθεται θα έρθει όχι από ένα κίνημα που συγκρούεται, αλλά από τα παζάρια της κυβέρνησης.

Τα δήθεν φιλολαϊκά μέτρα εντοπίζονται καταρχήν στο θέατρο για τις συντάξεις που θα καταλήξει, όπως άλλωστε όλες οι διαπραγματεύσεις των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και των προκατόχων τους, στην αποδοχή των απαιτήσεων ΕΕ και ΔΝΤ. Ήδη, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Γ. Χουλιαράκης, ξεκίνησε τη διαδικασία του προϋπολογισμού του 2019 με δεδομένη την περικοπή των συντάξεων, ενώ οι δανειστές δεν δείχνουν να τη συζητάνε. Αυτό που σχεδιάζει η κυβέρνηση να εμφανίσει σαν κατόρθωμα δεν είναι παρά η επανάληψη του εφάπαξ επιδόματος, τα Χριστούγεννα, από το υπερπλεόνασμα που και φέτος η είσπραξή του έχει σχεδιαστεί να αποδώσει περισσότερο από το 3,5%. Όλα κρίνονται στις φορολογικές εισπράξεις αυτών των ημερών που οι μισθωτοί καλούνται να ξηλωθούν για την πρώτη δόση, ενώ ακολουθούν τα νομικά πρόσωπα.

Παράλληλα, η υπουργός Εργασίας βομβαρδίζει με διαρροές ότι στις 21 Αυγούστου θα καλέσει τους «κοινωνικούς εταίρους» να συζητήσουν «επαναφορά των συμβάσεων». Πρόκειται για θεμέλιο μύθο της κυβερνητικής προπαγάνδας, αλλά το αφήγημα της Αχτσιόγλου είναι σκόπιμα ασαφές. Στην πράξη, είναι υποθηκεύμενο εξαρχής από την προϋπόθεση συνυπογραφής της σύμβασης από εργοδοτική οργάνωση με το 51% του κλάδου, κάτι που εύκολα αποφεύγεται. Αλλά και παραπέρα, μπορεί η κυριακάτικη αργία να ξανακερδηθεί με μια νέα σύμβαση; Ο υποκατώτος μισθός των 410 ευρώ στη νεολαία κάτω των 25 ετών μπορεί να καταργηθεί;

Η ιστορία μοιάζει να μένει σε κάποιες αυξήσεις με το σταγονόμετρο τύπου Πορτογαλίας και στην αναζήτηση ρόλων των περίφημων «εταίρων», με τις ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ να είναι δεμένες στην «αντι-κοινωνική συμμαχία» με τις εργοδοτικές οργανώσεις. Η πραγματικότητα όμως στις εργασιακές σχέσεις είναι ότι κάθε θέση εργασίας με πλήρη απασχόληση και αποδοχές που χάνεται από απόλυση, συνταξιοδότηση, εθελούσια έξοδο, αναπληρώνεται από μια κακοπληρωμένη θέση ελαστικής απασχόλησης. Γι’ αυτό το 2017 οι ασφαλισμένοι με αποδοχές κάτω από 600 ευρώ ήταν 34% (31,6% το 2014) τριπλάσιοι δηλαδή από το 13,9%. Την ίδια στιγμή 220.000 παίρνουν «μισθό» κάτω από 250 ευρώ και το όριο της φτώχειας, τέσσερις φορές περισσότεροι από ότι το 2009. Γι’ αυτούς δεν έχει έξοδο στις 21 Αυγούστου, ούτε και προβλέπουν κάτι οι διαβουλεύσεις της Αχτσιόγλου – ενώ «κεκτημένου» έχουν πια η πλήρης ασυδοσία των εργοδοτών με τη στήριξη της δικαστικής εξουσίας, τη διάλυση της εργατικής νομοθεσίας και την απουσία ελεγκτικών μηχανισμών.

Όσο για την περίφημη συνταγματική αναθεώρηση, εκτός από μέτρα θωράκισης του πολιτικού συστήματος, θα αξιοποιηθεί για το στήσιμο του νέου δικομματισμού ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, καθώς εξετάζεται η συναινετική προσθήκη στα προς αναθεώρηση άρθρα των σχέσεων κράτους-Εκκλησίας και τα ιδιωτικά ΑΕΙ. Η αυτοδυναμία και η δυνατότητα να περάσει ή να μπλοκαριστεί, ανάλογα με τον νικητή, μια καρικατούρα χωρισμού Κράτους-Εκκλησίας επιδιώκεται να αξιοποιηθεί για να κάνει πιο πειστική τη λογική της χαμένης ψήφου.

Όσον αφορά στις ΗΠΑ, ως τιμώμενη χώρα στη ΔΕΘ θα κάνουν επίδειξη δύναμης με πρωταγωνιστή το «δραστήριο πρέσβη» Τζέφρι Πάιατ και πιθανά τον αντιπρόεδρο Πενς. Οι εκπρόσωποί τους τονίζουν ότι έχουν δεμένη στο άρμα τους την Ελλάδα και τα Βαλκάνια, στέλνοντας μήνυμα ότι ειδικά στα θέματα ενέργειας και δρόμων του εμπορίου δεν σηκώνουν μοιρασιές. Η μηχανή του πολέμου θα υπερασπιστεί τα κέρδη των αμερικανικών πολυεθνικών. Εφεδρεία αυτής της γραμμής είναι το «κόμμα του πολέμου» που στήνει η εθνικιστική υστερία, το οποίο θα εμφανιστεί ξανά στη ΔΕΘ με συναυλία της Ορχήστρας Μ. Θεοδωράκης τη μέρα των εγκαινίων και της λαϊκής διαμαρτυρίας σε μια προσπάθεια δημαγωγικής καπηλείας. Επιδιώκεται έτσι μαζικοποίηση των «μακεδονομάχων» που αποσυσπειρώθηκαν λόγω του αποκρουστικού προσώπου των φασιστικών ομάδων, αλλά και του απαγορευτικού σε «φίλους» του ΝΑΤΟ κ.ά. μετά τις απελάσεις των Ρώσων διπλωματών.

Απέναντι σε όλα αυτά, η συγκέντρωση στην Καμάρα, την οποία καλούν την ώρα των εγκαινίων της ΔΕΘ πρωτοβάθμια σωματεία, καθώς και εκατοντάδες συνδικαλιστές και αγωνιστές του λαϊκού κινήματος με κείμενο υπογραφών, είναι ένα σημαντικό βήμα στην προσπάθεια να βγουν στο προσκήνιο οι εργαζόμενοι, οι αγώνες και οι αγωνίες τους. Για ένα εργατικό κίνημα που θα βάλει τέλος στα μνημόνια με το ξήλωμά τους, που απέναντι στη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ-ΝΑΤΟ θα πει το «όχι» που ενώνει, του εργατικού διεθνισμού και της κοινής πάλης των λαών για την ειρήνη, κόντρα στο εθνικισμό που καλεί σε πόλεμο και εμφύλιο διχασμό των φτωχών μέσα σε κάθε χώρα.

πηγη: prin.gr

Περισσότεροι από 1.500 πρόσφυγες και μετανάστες έχασαν τη ζωή τους επιχειρώντας τον διάπλου της Μεσογείου προς την Ευρώπη κατά τη διάρκεια των επτά πρώτων μηνών του έτους, εκ των οποίων περισσότεροι από 850 τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, ανακοίνωσε σήμερα η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.

Σε ένα δελτίο τύπου που εξέδωσε, η UNHCR υπογραμμίζει ότι αυτό το ποσοστό θνησιμότητας είναι πολύ αυξημένο, την ώρα που ο αριθμός των μεταναστών και προσφύγων που κατάφεραν να φθάσουν στις ευρωπαϊκές ακτές έχει καταγράψει σημαντική πτώση σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη.

Περίπου 60.000 μετανάστες διέσχισαν τη Μεσόγειο από τις αρχές του 2018, ήτοι 50% λιγότεροι από τον αριθμό που καταγράφθηκε την ίδια περίοδο πέρυσι.

«Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες ζητά επειγόντως από τα Κράτη και τις αρχές σε αυτές τις οδούς διέλευσης να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εξάρθρωση των δικτύων διακινητών» δήλωσε ο Βενσάν Κοστέλ, ειδικός απεσταλμένος της UNHCR για τη Μεσόγειο.

«Με τόσες ζωές σε κίνδυνο, είναι ζωτικής σημασίας να δώσουμε διαβεβαιώσεις στους καπετάνιους των πλοίων ότι θα μπορούν να αποβιβάσουν τους διασωθέντες επιβάτες» συμπλήρωσε ο αξιωματούχος του ΟΗΕ, υπενθυμίζοντας ότι τα πλοία που μετέφεραν πρόσφυγες και μετανάστες δεν μπόρεσαν πρόσφατα να ελλιμενιστούν στην Ιταλία και τη Μάλτα.

Η Ισπανία έχει αναδειχθεί φέτος στην πρώτη χώρα εισόδου μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ξεπερνώντας την Ιταλία που έκλεισε τα λιμάνια της. Περισσότεροι από 23.500 πρόσφυγες και μετανάστες αφίχθησαν από τον Ιανουάριο, αριθμός μεγαλύτερος σε σύγκριση με το σύνολο του 2017, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ