Περισσότερες από 1.500 αγγελίες με ζωντανά ζώα προς πώληση εντόπισε στο Facebook στην Ταϊλάνδη το παρατηρητήριο διακίνησης άγριων ζώων. Οι αγγελίες εντοπίστηκαν το 2016 σε 12 γκρουπ του δημοφιλούς μέσου κοινωνικής δικτύωσης.

Σύμφωνα με το παρατηρητήριο πολλά από τα είδη παρά το γεγονός ότι καλύπτονται από τη διεθνή προστασία, δεν έχουν γεννηθεί στην Ταϊλάνδη και επομένως η εμπορία τους δεν διέπεται από κανονισμούς.

Ανάμεσα στα 200 διαφορετικά είδη ζώων περιλαμβάνονταν και δύο που απαγορεύονται από το διεθνές εμπόριο - η ευρασιατική ενυδρίδα και η χελώνα Geoclemys hamiltonii.

Κάποια από τα ζώα προς πώληση είναι γεννημένα στην Ταϊλάνδη, όπως η ρινόπλαξ, ο κροκόδειλος του Σιάμ -πρόκειται για δύο είδη υπό εξαφάνιση- και η ασιατική μαύρη αρκούδα.

Τα ευρήματα του παρατηρητηρίου θα δημοσιευθούν σε ειδική αναφορά σχετικά με τη χρήση του δημοφιλούς μέσου κοινωνικής δικτύωσης για διακίνηση ζώων στην Ταϊλάνδη.

Το σώμα κατά της διακίνησης ζώων ανέλυσε τον αριθμό μελών στα συγκεκριμένα γκρουπ του Facebook το 2016 αλλά και το 2018. Μπορεί δύο από τα συνολικά 12 γκρουπ που εντοπίστηκαν να μην υφίστανται πλέον, ωστόσο ο συνολικός αριθμός των μελών έχει σχεδόν διπλασιαστεί: από 106.111 το 2016 σε 203.455 το 2018.

Οι αγγελίες περιελάμβαναν ζωντανά και νεκρά ζώα καθώς επίσης και διάφορα μέλη ζώων σε ορισμένες περιπτώσεις.

Στις αγγελίες υπήρχαν επίσης και 105 είδη τα οποία προστατεύονται από τους νόμους της Ταϊλάνδης.

«Το αυξανόμενο εμπόριο άγριων ζώων στο διαδίκτυο θα δημιουργήσει επιπλέον πίεση σε απειλούμενα μη ιθαγενή είδη που επί του παρόντος δεν έχουν νομική προστασία ή ρύθμιση», σημειώνει η Κανίθα Κρισνασάμι, περιφερειακή διευθύντρια του σώματος κατά της διακίνησης ζώων στη νοτιοανατολική Ασία.

Εκπρόσωπος του Facebook σχολιάζοντας το θέμα ανέφερε: «Το Facebook δεν επιτρέπει την πώληση ή το εμπόριο ειδών προς εξαφάνιση ή των μελών τους και αφαιρούμε αυτό το υλικό μόλις το αντιληφθούμε την ύπαρξή του. Δεσμευόμαστε να συνεργαστούμε με αρχές καταπολέμησης του παράνομου ηλεκτρονικού εμπορίου άγριων ζώων στην Ταϊλάνδη».

Σύμφωνα με την Καθ Λόσον, του WWF, το παράνομο εμπόριο ζώων μέσω ιστοσελίδων αποτελεί ένα ανησυχητικό φαινόμενο της εποχής.

«Το παράνομο εμπόριο άγριων ζώων είναι ένα σοβαρό πρόβλημα διεθνούς εγκλήματος. Λαμβάνει χώρα τόσο στον πραγματικό κόσμο όσο και στον ψηφιακό παρουσιάζοντας μάλιστα αυξανόμενες τάσεις. Είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα και απαιτεί παγκόσμιες λύσεις που περιλαμβάνουν την ενίσχυση επιβολής νόμου, την ευαισθητοποίηση του κόσμου και την μείωση της ζήτησης προϊόντων άγριας ζωής».

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Δέκα χρόνια από την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα το διεθνές συνέδριο Πολιτικής Οικονομίας (ICOPEC 2018), με τίτλο «Δέκα χρόνια μετά τη Μεγάλη ύφεση: Η Ορθόδοξη απέναντι στην Ετερόδοξη Οικονομική» και συμμετοχή 80 και πλέον ελλήνων και ξένων πανεπιστημιακών. Με την ευκαιρία του συνεδρίου συνομιλήσαμε με τον πρόεδρο της Επιστημονικής Εταιρείας Πολιτικής Οικονομίας (ΕΕΠΟ) και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Σταύρο Μαυρουδέα.

Συνέντευξη στον Γιάννη Ελαφρό

Ο μαρξισμός έχει πλήρως περιθωριοποιηθεί ενώ, στις δυτικές εκδοχές του, πολλά ρεύματά του έχουν καταντήσει πτωχοί συγγενείς του μετα-κεϊνσιανισμού

Δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, ποια είναι τα αίτιά της;

Η παγκόσμια κρίση του 2008, σε αντίθεση με τις μυωπικές –και βολικές για το σύστημα– απλοϊκότητες τόσο των ορθόδοξων (νεοφιλελεύθερων και νεοκεϋνσιανών) όσο και των ετερόδοξων (κεϋνσιανών) ερμηνειών δεν είναι απλά μία χρηματοπιστωτική κρίση. Δεν οφείλεται δηλαδή απλά στην απορρύθμιση και διόγκωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος ή πιο απλοϊκά στα golden boys του. Αντίθετα έχει βαθιές ρίζες στη δομή του συστήματος που εκδηλώθηκαν –όπως πολύ εύστοχα υποδεικνύει ο μαρξισμός – με την πτωτική τάση της κερδοφορίας του (και την συνακόλουθη υπερσυσσώρευση του κεφαλαίου). Η τελευταία ετεροχρονίσθηκε μέσω της υπερανάπτυξης του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Όμως τελικά η σκληρή πραγματικότητα της πραγματικής οικονομίας όχι μόνο ανακάλεσε στην τάξη την υπερανάπτυξη μέσω πλασματικού κεφαλαίου, αλλά έκανε και την κρίση πολύ πιο έντονη, ακριβώς γιατί προηγήθηκε η χρηματοπιστωτική υπερεπέκταση.

Που βρισκόμαστε σήμερα;

Το σύστημα σήμερα έχει κατορθώσει να βγει από την ύφεση, αλλά δεν έχει επιλύσει τα δομικά της αίτια. Η έξοδος από την ύφεση έγινε επίπονα και με καθυστέρηση (και μάλιστα ακολουθήθηκε από μία δεύτερη «βουτιά») μέσω της δημοσιονομικής επέκτασης και της νομισματικής χαλάρωσης (δηλαδή την πλήρη άρνηση των νεοφιλελεύθερων συνταγών), τη ραγδαία αύξηση της εκμετάλλευσης της εργασίας (μέσω μειώσεων μισθών, αύξησης του απλήρωτου χρόνου εργασίας κλπ. που αύξησαν το ποσοστό εκμετάλλευσης) και της μετακίνησης δραστηριοτήτων σε περιοχές του συστήματος με μεγαλύτερη κερδοφορία (π.χ. νεοαναδυόμενες οικονομίες). Όμως η υπερσυσσώρευση του κεφαλαίου (που γεννά την φθίνουσα κερδοφορία) παραμένει, καθώς το σύστημα «πλήγωσε» μεν την εργατική τάξη αλλά απέφυγε να «πληγώσει» επαρκώς τον εαυτό του: να αποδεχθεί τόσες πολλές χρεοκοπίες επιχειρήσεων όσες είναι απαραίτητες για να ξεπεραστεί η υπερσυσσώρευση κεφαλαίου. Επιπλέον, συνεχίζει σήμερα να υπεκφεύγει το πρόβλημα επιδιδόμενο ξανά στην χρηματοπιστωτική επέκταση (εκτίναξη τόσο του δημοσιονομικού όσο και του επιχειρηματικού χρέους, χρηματιστηριακή άνοδος). Γι’ αυτό ενεδρεύει συνεχώς –και οι πιο προβληματισμένοι συστημικοί κύκλοι φοβούνται διακαώς– μία επιστροφή της κρίσης.

Όπως σημειώνετε και στο συνέδριό σας μετά από τις μεγάλες κρίσεις καταγραφόταν ιστορικά μια αλλαγή του αστικού θεωρητικού – οικονομικού μοντέλου, κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα. Γιατί;

Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον παράδοξο που το συνέδριο της ICOPEC εύστοχα έχει σαν κεντρικό θέμα του. Κατά την γνώμη μου η συνεχιζόμενη κυριαρχία των ορθόδοξων προσεγγίσεων βασίζεται στις αδυναμίες των αντιπάλων τους, όσον αφορά τόσο τον προσδιορισμό του στόχου όσο και τις εναλλακτικές. Οι ετερόδοξες προσεγγίσεις στοχοποιούν ένα μυθικό νεοφιλελευθερισμό και παραγνωρίζουν εθελοτυφλώντας ότι η σύγχρονη ορθοδοξία είναι ένα μίγμα ήπιου νεοφιλελευθερισμού και συντηρητικού νεοκεϊνσιανισμού. Η αδυναμία αυτή προκύπτει γιατί οι ετερόδοξες προσεγγίσεις κυριαρχούνται από κεϊνσιανές και μετα-κεϊνσιανές αντιλήψεις με υπαρκτούς δεσμούς με τον νεοκεϊνσιανισμό και με μοναδική φιλοδοξία την μεταρρύθμιση του συστήματος. Αντίθετα, ο μαρξισμός έχει πλήρως περιθωριοποιηθεί ενώ, στις δυτικές εκδοχές του, πολλά ρεύματά του έχουν καταντήσει πτωχοί συγγενείς του μετα-κεϊνσιανισμού. Αυτό οδηγεί την ετεροδοξία να μην μπορεί να βασισθεί πάνω στον κόσμο της εργασίας και να αποτελεί έναν αδύναμο επαίτη του συστήματος.

Η όξυνση του καπιταλιστικού ανταγωνισμού σε όλα τα επίπεδα δεν αποτελεί μια τροποποίηση της απάντησης του κεφαλαίου, και πολύ επικίνδυνη μάλιστα, καθώς οδηγεί σε απειλή πολέμων και ανάπτυξη του εθνικισμού και του νεοφασισμού;

Κάθε μεγάλη κρίση συμπορεύεται με την έκρηξη των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Στην προκείμενη περίπτωση ο παγκόσμιος ηγεμόνας, οι ΗΠΑ, δοκιμάζουν να θωρακίσουν την κυριαρχία τους μεταφέροντας μέρος των δικών τους προβλημάτων στους υποδεέστερους τους και «κονταίνοντας» τους επίδοξους αντικαταστάτες τους. Εκτιμούν ορθά ότι η «παγκοσμιοποίηση», δηλαδή η ασύδοτη κίνηση ιδιαίτερα των δυτικών κεφαλαίων ανά τον κόσμο, εξάντλησε τα οφέλη της και επιπλέον δημιούργησε επικίνδυνους ανταγωνιστές, κυρίως την Κίνα. Συνεπώς, επιστρέφουν στον «οικονομικό εθνικισμό» και στις μονομερείς ενέργειες. Ταυτόχρονα, αυθόρμητα αλλά και σχεδιασμένα, το σύστημα γεννά την ακροδεξιά και τον φασισμό τόσο σαν φόβητρο για την Αριστερά και το εργατικό κίνημα όσο και σαν μέσο διεξαγωγής των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Φυσικά όλα αυτά φέρνουν τον κίνδυνο του πολέμου (του γόρδιου τρόπου επίλυσης των καπιταλιστικών αντιφάσεων) πολύ πιο κοντά.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δοκιμάζεται συνεχώς από τριγμούς. Που βαδίζει;

Η ΕΕ είναι ο ξεπεσμένος αριστοκράτης που καμώνεται τον άρχοντα. Έχει ήδη υποβαθμισθεί δραματικά σε σχέση τόσο με τις ΗΠΑ όσο και με την Κίνα. Προβάλλει τον εαυτό της σαν επίδοξο παγκόσμιο ηγεμόνα, ενώ δεν είναι παρά ένα δευτεροκλασάτο πιόνι που κινδυνεύει να αποτελέσει αντικείμενο παζαριού μεταξύ των μεγάλων παικτών (ιδιαίτερα μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας). Στο εσωτερικό της βαθαίνει τις αντιλαϊκές αλλαγές, ενισχύεται η ακροδεξιά αλλά ταυτόχρονα σπαράσσεται από διακρατικούς ανταγωνισμούς, καθώς πολλά κράτη-μέλη «αλληθωρίζουν» προς ανταγωνιστές της. Έτσι η ιδιόμορφη προσπάθεια εμβάθυνσης της από τον ασταθή Γερμανο-Γαλλικό άξονα (πολιτική ενοποίηση και κεντρικός οικονομικός έλεγχος αλλά χωρίς μοίρασμα των προβλημάτων) συγκρούεται με τις αποκλίνουσες τάσεις και την άσχημη οικονομική κατάσταση πολλών οικονομιών, που διεκδικούν είτε μέρος των κερδών του Γερμανού ηγεμόνα είτε/και αυτονομία οικονομικής πολιτικής.

Σε αυτό το φόντο η κυβέρνηση περηφανεύεται για το τέλος των μνημονίων και την έξοδο στις αγορές. Έρχεται η ανάπτυξη;

Ο ελληνικός καπιταλισμός έχει καταντήσει ένας από τους επαίτες της ευρωπαϊκής ιμπεριαλιστικής ενοποίησης. Η ευρωπαϊκή Μεγάλη Ιδέα του (περί παντρέματος με τους ηγεμονικούς Δυτικούς καπιταλισμούς) οδήγησε στην υποβάθμιση του στην διεθνή ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Φυσικά αυτό το πλήρωσε κυρίως ο ελληνικός λαός καθώς οι μεγάλοι καπιταλιστές είναι σχετικά αλώβητοι. Αυτός ο επαίτης είναι πάντα ασταθής (καθώς το μνημονιακό πρόγραμμα έχει αποτύχει παταγωδώς) και ταυτόχρονα υπό μόνιμη εποπτεία από τους ξένους πάτρωνες του. Η ελληνική αστική τάξη είναι ίσως στην ιστορικά χειρότερη περίοδο της καθώς οι δυνατότητες αλλά και η βούληση της να κινηθεί αυτόνομα είναι ανύπαρκτες. Η ανάπτυξη είναι αναιμική και ασταθής, ενώ ο κίνδυνος της κρίσης και της χρεοκοπίας παραμένει. Οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι μόνο για τα πανηγύρια.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Σε συνομιλίες με την ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται το αμερικανικό Πεντάγωνο με θέμα την επέκταση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και επιχειρήσεων των ΗΠΑ σε ελληνικά εδάφη, αναφέρει η Wall Street Journal.

Επικαλούμενη Αμερικανούς αξιωματούχους η εφημερίδα αναφέρει ότι οι συνομιλίες περιλαμβάνουν και τη χρήση περισσότερων αεροπορικών και ναυτικών βάσεων, σηματοδοτώντας πιθανή κίνηση προς την ανατολική Μεσόγειο εν μέσω αυξανόμενων εντάσεων με την Τουρκία.

«Υπάρχουν τόσο γεωοπολιτικοί όσο και γεωγραφικοί παράγοντες που καθιστούν την Ελλάδα ελκυστική περιοχή για τον αμερικανικό στρατό»,ανέφεραν οι αξιωματούχοι. «Από πολιτικής απόψεως οι σχέσεις ΗΠΑ-Ελλάδας βρίσκονται σε εξαιρετικό σημείο και τα δύο κράτη ανησυχούν για τον εταίρο του ΝΑΤΟ, την Τουρκία.

Το άρθρο αναφέρει ότι η χώρα μας βρίσκεται γεωγραφικά «σε ιδανικό σημείο για ετήσια εκπαίδευση πτήσεων και φιλοξενεί τόσο ελληνικές βάσεις όσο και αυτές του ΝΑΤΟ».

«Ίσως το πιο σημαντικό για τις ΗΠΑ είναι πως, τόσο η τρέχουσα ελληνική κυβέρνηση όσο και η αντιπολίτευση είναι δεκτικοί, όπως ανέφεραν αξιωματούχοι των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια επίσκεψης που πραγματοποίησαν τις τελευταίες ημέρες. Οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι βλέπουν μια ευκαιρία για αυξημένη χρήση των ελληνικών εγκαταστάσεων και για τη εγκατάσταση περισσότερων στρατευμάτων σε προσωρινή βάση».

Ωστόσο, ο Στρατηγός Κέρτις Σκραπαρότι, Ανώτατος Διοικητής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, που έχει τεθεί επικεφαλής της συζήτησης, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, δεν εξετάζει την ανάπτυξη στρατευμάτων ή στρατιωτικού εξοπλισμού σε μόνιμη βάση στην Ελλάδα.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ Τζόζεφ Ντάνφορντ δήλωσε στους δημοσιογράφους στην Αθήνα ότι Έλληνες αξιωματούχοι εξετάζουν την διεύρυνση της πρόσβασης των ΗΠΑ σε περισσότερες στρατιωτικές βάσεις.

«Η γεωγραφία της Ελλάδας και οι ευκαιρίες εδώ είναι αρκετά σημαντικές», είπε ο Ντάνφορντ, αναφέροντας την εγγύτητα της Ελλάδας στις επιχειρήσεις των ΗΠΑ στη Συρία και τη Βόρεια Αφρική.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές της WSJ,  οι συνομιλίες είναι προκαταρκτικές και δεν περιλαμβάνουν προτάσεις για μόνιμη στάθμευση στρατευμάτων ή εξοπλισμού.

«Ενώ η Ελλάδα προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα, η αυξημένη χρήση των ελληνικών πόρων δεν αποσκοπεί στην αντικατάσταση ή αντιστάθμιση των επιχειρήσεων των Η.Π.Α. στην αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ στην Τουρκία»,αναφέρει το δημοσίευμα.

Στο δημοσίευμα γίνεται επίσης αναφορά σε πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Καμμένου, ο οποίος από τη Θεσσαλονίκη «εξήρε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις». «Θα προχωρήσουμε μαζί στο μέλλον»,  είπε προσθέτοντας ότι «η αμυντική συνεργασία επεκτείνεται και αυτό βοηθά την Ελλάδα να καταστεί στρατηγικός εταίρος στην Μεσόγειο».

Αμερικανική βάση στην Κάρπαθο – Προσγειώνονται τα F22 στην Ελλάδα μαζί με Patriot

Οι Αμερικανοί αδειάζουν την βάση του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία και ετοιμάζονται για πολεμική εγκατάσταση μαμούθ στην Ελλάδα.

«Καλούμε όποιον νιώθει την ευθύνη να σταθεί μαζί μας και απέναντί τους»: η οικογένεια και οι φίλοι του, πέντε χρόνια από εκείνη τη νύχτα που «ο Παύλος στάθηκε όρθιος και κοίταξε “το Τέρας” στα μάτια», όπως γράφουν, καλούν το Σάββατο στη συναυλία στον νέο χώρο των Λιπασμάτων του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας και την Τρίτη στην αντιφασιστική πορεία από το Κερατσίνι προς τα γραφεία των νεοναζί στον Πειραιά.

«Στεκόμαστε ακόμα εδώ, ακλόνητοι, απέναντι στους χρυσαυγίτες δολοφόνους, που προσπαθούν απεγνωσμένα να αποδείξουν ότι είναι ένα δήθεν “νόμιμο” πολιτικό κόμμα και όχι μια νεοναζιστική οργάνωση με μόνο στόχο να κατασπαράξει όποιον φαντασιώνεται ως εχθρό της», σημειώνουν η οικογένεια και οι φίλοι του Παύλου.

Η πορεία έχει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος αφού, όπως τονίζει η οικογένεια Φύσσα, «η κοινωνία του Πειραιά, του Κερατσινίου, της Νίκαιας, του Κορυδαλλού, του Περάματος λειτούργησε και λειτουργεί σαν δοκιμαστικός σωλήνας για το πείραμα του μοντέρνου εκφασισμού από τους νεοναζί και τους υποστηρικτές τους, που πλέον εστίασαν όλες τους τις δυνάμεις για να κρατηθούν τόσο στον δρόμο όσο και εκλογικά».

Τα περισσότερα γραφεία της Χρυσής Αυγής ανά την επικράτεια είναι κλειστά εξαιτίας της δράσης των αντιφασιστών και υπό το βάρος των αποκαλύψεων στο δικαστήριο.

Ο Πειραιάς όμως αποτελεί το τελευταίο τους προπύργιο: «Είναι μια τοπική που στεγάζει τον διαλυμένο πυρήνα της Νίκαιας, που δολοφόνησε τον Παύλο εκείνο το βράδυ, αλλά και των γύρω περιοχών που στερούνται γραφείων. Σήμερα είναι για εμάς μια ευκαιρία να τους υπενθυμίσουμε την αυτονόητη θέση μας: ότι θα παλέψουμε ώς το τέλος για να μην παραδοθεί η γειτονιά του Παύλου στους δολοφόνους του. Δεν θα τους επιτρέψουμε να αλωνίζουν στις γειτονιές που μεγαλώνουν τα παιδιά μας, ποτίζοντας την ψυχή τους με τυφλό μίσος. Η καταδίκη των νεοναζί στον δρόμο πρέπει να υποδεχτεί την τυπική καταδίκη από τη δικαιοσύνη, που οφείλει να είναι βαριά και συνολική».

Στη Β’ Πειραιά

«Το κράτος και οι κυβερνήσεις, αφού επί δεκαετίες εξέθρεψαν τη Χ.Α., τώρα της επιτρέπουν να λειτουργεί απροκάλυπτα ως μήτρα των ακροδεξιών ομάδων, πράγμα που φαίνεται να βολεύει εκτός από τους φασίστες και την αστυνομία. Παρ’ όλα αυτά, έρχονται συνεχώς αντιμέτωποι με τις οργανωμένες αντιφασιστικές δυνάμεις στις γειτονιές, που δεν τους επιτρέπουν να διεκδικούν δημόσιο χώρο και λόγο», σημειώνουν και η οικογένεια και οι φίλοι του Φύσσα, υπογραμμίζοντας την αποφασιστικής σημασίας απάντηση που δίνεται σε κάθε γειτονιά απέναντι στη φασιστική βία.

Ο Γιάννης ήταν αδερφικός φίλος του Φύσσα. Αυτές τις μέρες, όπως όλοι οι φίλοι και η οικογένειά του Παύλου, εργάζονται ακατάπαυστα για τη συναυλία και την αντιφασιστική πορεία.

Πώς είναι τα πράγματα στις γειτονιές του Παύλου, πέντε χρόνια μετά την άνανδρη και στυγερή δολοφονία του από τους νεοναζί, ρωτήσαμε τον Γιάννη.

«Οι φασίστες ήθελαν να αποκτήσουν κοινωνική γείωση στις γειτονιές πολύ καιρό πριν από τη δολοφονία του Παύλου. Εδώ, στη Β’ Πειραιά, ζουν άνθρωποι που το κράτος τούς έχει εγκαταλείψει τα χρόνια της κρίσης και πίστεψαν στο τάχα κοινωνικό πρόσωπο της Χρυσής Αυγής. Αγνοούσαν τον πραγματικό χαρακτήρα της εγκληματικής οργάνωσης, νόμιζαν ότι πρόκειται για ένα αντισυστημικό κόμμα. Με τη δολοφονία του Παύλου έπεσε φως παντού, μαθεύτηκαν όλα, δεν υπήρχε πια καμία δικαιολογία για κανέναν. Ολοι έπρεπε να πάρουν θέση: ή με τον θύτη ή με το θύμα. Τώρα πια τα πράγματα έχουν αλλάξει σε σχέση με το 2013: η Χρυσή Αυγή δεν έχει πια την απήχηση που είχε, τα ποσοστά της έχουν πέσει. Εχει συμβάλει σε αυτό η δίκη με τα όσα αποκαλύφθηκαν εκεί. Οι γειτονιές μας οχυρώθηκαν αντιφασιστικά και πολύς κόσμος μπήκε στο κίνημα. Στον Πειραιά βοηθά η ύπαρξη της Φαβέλας».

Η πορεία στον τόπο όπου δολοφονήθηκε ο Παύλος έχει για τους ανθρώπους της περιοχής πολύ μεγάλο νόημα. «Τους αγγίζει όλους, από τον μεγαλύτερο μέχρι τον μικρότερο, από πιτσιρίκια μέχρι παππούδες που βγαίνουν στα μπαλκόνια και μαμάδες με τα μωρά τους», μας λέει ο Γιάννης. «Αυτές τις μέρες πάμε να αποδείξουμε στο Τέρας πως όχι μόνο δεν φοβόμαστε, αλλά αυτό πρέπει να μας φοβάται».

Η πορεία της Τρίτης

Θα ξεκινήσει στις 5.30 από την οδό Παύλου Φύσσα 60 στο Κερατσίνι.

Καλούν: Αντιφασιστικός Συντονισμός Αθήνας - Πειραιά, Αντιφασιστική πρωτοβουλία Περάματος, Βοτανικός Κήπος Πετρούπολης, Εργατική λέσχη Κερατσινίου - Δραπετσώνας, Ελεύθερος κοινωνικός χώρος Nosotros, Antinazi zone, Κοινωνικό πολιτιστικό κέντρο Βύρωνα, οι καταλήψεις στέγης Νοταρά 26 και 5ο Λύκειο Αθηνών, η Κίνηση Απελάστε τον Ρατσισμό, ΠΕΝΕΝ, Χώρος στέγασης προσφύγων City Plaza, Στέκι Μεταναστών, Σχολείο Μεταναστών Τα πίσω θρανία.

Στηρίζουν: Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας, Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση, Ανασύνθεση - ΟΝΡΑ, Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε, Δικτύωση για τη ριζοσπαστική Αριστερά, Δίκτυο για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα, Ξεκίνημα - διεθνιστική σοσιαλιστική οργάνωση.