Πέρυσι, οι αντιπροσωπείες στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών άκουγαν τον Ντόναλντ Τραμπ με προσοχή, κάποια ανησυχία, και έκπληξη. Χθες, τον άκουσαν γελώντας.

Από την προηγούμενη εβδομάδα, οι σύμβουλοι, οι συνεργάτες και οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ προσπαθούσαν να καταστήσουν σαφές το πλαίσιο της ομιλίας του στον Ο.Η.Ε. Το Ιράν παρέμενε εχθρός. Η Βόρεια Κορέα ήταν πια καλός φίλος. Η Κίνα άξιζε τις κυρώσεις. Και ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν ήταν κάποια πιθανή έκρηξη του Αμερικανού προέδρου, όπως οι απειλές και οι υποτιμητικοί προσωπικοί χαρακτηρισμοί που πρωταγωνίστησαν στην προηγούμενη ομιλία του ενώπιον του ίδιου ακροατηρίου, αλλά -όπως σχολίαζαν και οι New York Times- το ακριβώς αντίθετο: Πιθανές εκρήξεις φιλίας.

Ο Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να είχε ξεκαθαρίσει ότι θεωρεί την αμερικανική πολιτική στο Ιράν μία από τις σαφείς του επιτυχίες, κάτι που την Κυριακή επανέλαβε στο CBS και η μόνιμη αντιπρόσωπος των Η.Π.Α., Νίκι Χέιλι, όμως την ίδια ώρα φαινόταν πιθανό πως ο Αμερικανός ηγέτης θα επιδίωκε μέχρι και συνάντηση με τον πρόεδρο του Ιράν, Χασάν Ρουχανί. Άλλωστε, έχει σχολιάσει πως θα είναι «πάντα διαθέσιμος» για μια τέτοια συνάντηση, η οποία θα προσέφερε συμμετρία σε εκείνη με τον Κιμ Γιονγκ Ουν, και θα επιβεβαίωνε τον ίδιο τον πρόεδρο Τραμπ, ο οποίος περηφανεύεται πως ως διπλωμάτης είναι προσωπικά ικανός να ξεπεράσει τις μεγαλύτερες δυσκολίες, και να πετύχει τις συμφωνίες που διαφεύγουν των άλλων ηγετών. Το ενδεχόμενο μιας συνάντησης με τον πρόεδρο Ρουχανί φαίνεται να απομακρύνεται, παρ’ότι ο Ντόναλντ Τραμπ σχεδόν… έκλεισε τη συνάντηση κατά λάθος, όταν ανήρτησε tweet στο οποίο έλεγε ότι στη σημερινή συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, στην οποία θα προεδρεύσει, το θέμα θα είναι το Ιράν. Αν, όμως, ισχύει κάτι τέτοιο, αντίθετα προς τις διαβεβαιώσεις πως η συζήτηση θα αφορά γενικά στον περιορισμό των πυρηνικών όπλων, τότε ο Χασάν Ρουχανί θα μπορούσε να παραστεί και να αντιμετωπίσει ευθέως τον Αμερικανό πρόεδρο, όπως σχολιάζει και το Bloomberg, τονίζοντας, συγχρόνως ότι η συγκεκριμένη πρόκληση μπορεί και να βρίσκει σύμφωνο τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος όμως θα βρισκόταν σε μια τέτοια περίπτωση απομονωμένος, αφού οι υπόλοιπες χώρες που συνυπέγραφαν την συμφωνία με το Ιράν παραμένουν προσηλωμένες στην επιτυχία της, ακόμα και εν τη απουσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Επιπλέον, την ίδια ώρα που η Ουάσινγκτον απειλεί με κυρώσεις τις επιχειρήσεις που θα συνεχίσουν να συναλλάσσονται με το Ιράν, η Ευρωπαϊκή Ένωση απειλεί με αντίστοιχες κυρώσεις όσες επιχειρήσεις συμμορφωθούν με εκείνες της Ουάσινγκτον. Από τη μεριά του, ο Ιρανός πρόεδρος ξεκαθάρισε σε άρθρο του στην Washington Post ότι θα συνεχίσει να εργάζεται στο πνεύμα της συμφωνίας που εγκατέλειψε η Ουάσινγκτον. Για το ίδιο θέμα, ο πρόεδρος της Γαλλίας, ο οποίος απευθύνθηκε και εκείνος στην Σύνοδο του ΟΗΕ μετά τον πρόεδρο Τραμπ, φρόντισε να καυτηριάσει την αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από τη Συμφωνία, τονίζοντας ότι τα κράτη δεν εμπιστεύονται χώρες που συμπεριφέρονται κατ’αυτόν τον τρόπο.

Κάπως έτσι, στο ίδιο πλαίσιο της επιθετικής αναζήτησης φιλιών εντάσσονται και οι συναντήσεις του Αμερικανού προέδρου με τους Ευρωπαίους ηγέτες, αν και αυτές μάλλον δεν προϊδεάζουν για τις πιθανές παραχωρήσεις που εξακολουθούν να φοβούνται κάποιοι συνεργάτες του Ντόναλντ Τραμπ σε σχέση με την Βόρεια Κορέα. Όπως συνοψίζουν οι New York Times, στην ομιλία του, ο πρόεδρος Τραμπ επιτέθηκε στους συμμάχους των Αμερικανών που δεν πληρώνουν όσα θα έπρεπε για τις αμυντικές δαπάνες, σε εμπορικούς εταίρους που κατά τον ίδιο εκμεταλλεύονται τους Αμερικανούς εργαζόμενους, στον ΟΠΕΚ και τα μέλη του, στην Βενεζουέλα και σε άλλους που η κυβέρνησή του αντιμετωπίζει ως εχθρούς. Ακόμα, όμως, και ενώ αυτή η ομιλία τόνισε εκ νέου την αφοσίωση του Ντόναλντ Τραμπ στο δόγμα «πρώτα η Αμερική» και επικεντρώθηκε στην αυτοδυναμία και την ανεξαρτησία των εθνικών κρατών ως τις μόνες εγγυήτριες ελευθερίας, ο τόνος ήταν διαφορετικός από την προηγούμενη ομιλία του Αμερικανού προέδρου στο ακροατήριο του ΟΗΕ. Αυτή τη φορά ο πρόεδρος Τραμπ εξήρε τον Οργανισμό, έστω την ίδια ώρα που δικαιολογούσε την απόσυρση της χώρας του από άλλους διεθνείς οργανισμούς, αλλά και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο στη Χάγη. Το μήνυμα ήταν μάλλον σαφές: Ο Ντόναλντ Τραμπ αισθανόταν ότι είχε πετύχει, είχε διαψεύσει όσους αμφισβητούσαν τις ικανότητές του στην εξωτερική πολιτική, είχε παραμείνει δυνατός στην εσωτερική πολιτική, και είχε την άνεση για μια επίθεση φιλίας. Μιλούσε στους ακροατές του με ένα ξεκάθαρο μήνυμα -τους νίκησε, και τώρα μπορούσε επιτέλους να τους κερδίσει.

Μόνο που εκεί ακριβώς χάθηκε το παιχνίδι των εντυπώσεων. Μπορεί ο Ντόναλντ Τραμπ να έχει πράγματι καταφέρει να ενώσει μια συμπαγή κοινωνική ομάδα γύρω από την οποία έχει χτίσει τη βάση των ψηφοφόρων του. Και όταν απευθύνεται σε αυτή την ομάδα μπορεί πράγματι να καταφέρνει να επιβραβεύεται για κάποιες υπερβολές ή και ανακρίβειες. Στον Ο.Η.Ε., όμως, το ακροατήριο δεν αποτελείται από απλούς ψηφοφόρους. Και σίγουρα δεν αποτελείται αποκλειστικά από θαυμαστές του Τραμπ. Όταν, λοιπόν, ο Αμερικανός πρόεδρος ξεκίνησε την ομιλία του θέτοντας τις βάσεις για την επίδειξη της πολιτικής και διπλωματικής του δεξιότητας με τον ισχυρισμό πως η κυβέρνησή του είχε καταφέρει στα δύο της χρόνια περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση των Η.Π.Α., το ακροατήριο αντέδρασε με κάποια σκόρπια γέλια. Ο πρόεδρος Τραμπ τα αντιλήφθηκε, είπε πως ο ισχυρισμός του ήταν αληθινός, και τα γέλια έγιναν πιο δυνατά. Ο Αμερικανός ηγέτης σταμάτησε την προετοιμασμένη ομιλία του και είπε «Δεν περίμενα αυτή την αντίδραση, αλλά δεν πειράζει». Και τα γέλια έγιναν περισσότερα, δυνατότερα, ενώ προστέθηκε και χειροκρότημα. Ασφαλώς, αυτό το τελευταίο δυνατό γέλιο και το χειροκρότημα δεν ήταν αποκλειστικά σχόλιο προς την κομπορρημοσύνη του προέδρου Τραμπ. Τουλάχιστον μέρος του ήταν και η ενθάρρυνση ενός ανθρώπου που μόλις είχε αντιμετωπίσει μια πρωτοφανή αντίδραση -όχι πως η διαφορά στα αίτια του γέλιου και του χειροκροτήματος είναι και τόσο ενθαρρυντική.

Αργότερα, ο Ντόναλντ Τραμπ είπε ότι η συγκεκριμένη αποστροφή του λόγου του είχε σκοπό να προκαλέσει και κάποιο γέλιο (παρ’ότι κατά την ομιλία του χαρακτήρισε την αντίδραση ως απρόσμενη). Στο συμπαθές του και φιλικό προς την πολιτική του δίκτυο Fox, τα γέλια χαρακτηρίστηκαν ως αντίδραση μιας «ελίτ» που οι Αμερικανοί απαξιώνουν μπροστά στα πραγματικά προβλήματα μιας καθημερινότητας που δεν έχει σχέση με ουτοπικές ιδέες για μια διεθνή τάξη και ηγεσία. Στην πλειοψηφία των Μέσων, όμως, το ζήτημα παραμένει ψηλά. Ο Ντόναλντ Τραμπ για χρόνια κατηγορούσε τις διάφορες κυβερνήσεις των Η.Π.Α. ότι είχαν καταντήσει τη χώρα περίγελο των διεθνών δυνάμεων, όμως μόνο ο ίδιος δέχτηκε τα γέλια ενός διεθνούς ακροατηρίου ως απάντηση σε κάτι που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν μια διθυραμβική και με αυτοπεποίθηση περιγραφή του έργου του. Το Bloomberg δείχνει πώς τα γέλια έγιναν ο πρόλογος μιας κατά τα άλλα σκληρής ρητορικής. Στον Atlantic, ο Ντέιβιντ Γκράχαμ σχολίαζε πως, τουλάχιστον, «η Αμερική μπορεί ακόμα να ενώσει τη διεθνή κοινότητα, ακόμα και αν είναι για να γελάσει». Στην Washington Post, η Τζούλι Σμιθ, πρώην αναπληρώτρια σύμβουλος εθνικής ασφαλείας στο επιτελείο του τότε αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν, τόνιζε πως είναι καλό για τον πρόεδρο να εκτεθεί στο πώς τον βλέπει ο υπόλοιπος κόσμος. Αυτό, όμως, είναι δίκοπο μαχαίρι για έναν πολιτικό που ακόμα περηφανεύεται για τη θεαματικότητα των παλαιών του τηλεοπτικών εκπομπών, και ο οποίος προκάλεσε τα γέλια άλλων αξιωματούχων και σε άλλες στιγμές, όπως όταν ισχυρίστηκε πως η Γερμανία είναι πλέον απολύτως εξαρτημένη ενεργειακά από τη Ρωσία. Η κάμερα συνέλαβε την γερμανική αντιπροσωπεία να γελάει με το σχόλιο, και το πρόβλημα δεν είναι απλώς ότι η αντίδρασή τους ήταν τόσο απαξιωτική, αλλά και το ότι δεν καταπίεσαν την έκφρασή της. Ειδικά όταν και ο πρόεδρος Τραμπ, ο οποίος αυτή τη στιγμή σίγουρα αισθάνεται κάποια προσβολή, δεν φημίζεται για το πόσο καταπιέζει τις εκφράσεις του.

Πηγή: ΕΡΤ - tvxs.gr

Απλήρωτοι από το καλοκαίρι παραμένουν πολλοί από τους επικουρικούς εργαζόμενους στα νοσοκομεία, ενώ σε κάποια απ’ αυτά, εξαιτίας της άρνησης παρέδρων να θεωρήσουν εντάλματα μισθοδοσίας, έχει δοθεί εντολή να μη δουλεύουν οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι νύκτες, Κυριακές και αργίες και οι υπηρεσίες τούς καταβάλλουν μόνο τις τακτικές αποδοχές.

Συνδικαλιστικοί φορείς, σε συναντήσεις που είχαν με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας, είχαν επισημάνει ότι η παράταση των συμβάσεων μέχρι τον Μάιο του 2019, που δόθηκε με νόμο, δεν ήταν αρκετή, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που έχουν προκύψει εξαιτίας μιας σειράς αποφάσεων παρέδρων καθώς και του 1ου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Όμως το υπουργείο Υγείας στάθηκε αρνητικό στην πρόταση των συνδικάτων για μονιμοποίηση των συμβασιούχων μέσω της μετατροπής των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, που θα έδινε διέξοδο σε αυτή την απαράδεκτη κατάσταση που διαρκώς επαναλαμβάνεται .

Το εντυπωσιακό είναι ότι το υπουργείο, ενώ δεν παίρνει καμία πρωτοβουλία για να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα που διαρκώς διογκώνεται, δηλώνει στις συναντήσεις που έχει με συνδικαλιστικούς φορείς πως κάνει ότι μπορεί για να το αντιμετωπίσει.

Εντύπωση προκαλεί ότι ακόμα και η προκήρυξη, που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του υπουργείου θα οδηγούσε έστω και ένα μικρό μέρος από τους συμβασιούχους να καταλάβουν μόνιμη θέση, δεν έχει προχωρήσει μέχρι σήμερα, παρά το γεγονός ότι ο χρόνος που ορίζει ο σχετικός νόμος εξαντλείται.

Η απάντηση σε αυτή την απαράδεκτη κατάσταση που διαρκώς επιδεινώνεται δεν είναι η αναμονή αλλά η οργάνωση του αγώνα για μόνιμη και σταθερή εργασία. Ο συντονισμένος αγώνα όλων των εργαζομένων που θα θέτει ως αιτήματα την κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, την μονιμοποίηση των συμβασιούχων μέσω της μετατροπής των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου και την στελέχωση των μονάδων υγείας με μόνιμο προσωπικό είναι ο μόνος δρόμος που δίνει διέξοδο σε αυτό το ακανθώδες πρόβλημα.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Το επιβατηγό – οχηματαγωγό (Ε/Γ-Ο/Γ) ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ της εταιρείας Minoan Flying Dolphins σήμερα Hellenic Seaways ήταν πλοίο (φέρυ-μπωτ κλειστού τύπου) που εκτελούσε την ακτοπλοϊκή γραμμή Πειραιάς – Πάρος – Νάξος – Ικαρία – Σάμος – Πάτμος με τελικό προορισμό τους Λειψούς. Το δρομολόγιο που εκτελέστηκε στις 26 Σεπτεμβρίου του 2000, είχε ως κατάληξη μία από τις σοβαρότερες ναυτικές τραγωδίες στην Ελλάδα με 81 νεκρούς, την δεύτερη μεγαλύτερη μετά το ναυάγιο του οχηματαγωγού Ηράκλειον.

Χαρακτηριστικά και πληροφορίες

Μήκος: 107 μ
Πλάτος: 18,00 μ.
Βύθισμα σκάφους: 4,40 μ
Μηχανές: 2 Pielstick
Απόδοση: 10,945 kW
Ταχύτητα: 17,5 ν.μ
Χωρητικότητα: 1,300 επιβάτες και 170 αυτοκίνητα

Το πλοίο «Εξπρές Σάμινα»

Ναυπηγήθηκε στο Σεντ Ναζέρ της Γαλλίας το 1966.Το αρχικό του όνομα ήταν Κορς, ενώ στη συνέχεια μετανομάσθηκε σε «Golden Vergina». Εντάχτηκε στο στόλο της «Minoan Flying Dolphin» με το όνομα «Εξπρές Σαμίνα».

Στις 31 Δεκεμβρίου 2001 και έχοντας συμπληρώσει 35 χρόνια στις θάλασσες, το Σαμίνα θα έβγαινε στη σύνταξη.

Το μοιραίο βράδυ

Το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου του 2000 το «Εξπρές Σάμινα» αναχωρεί από τον λιμένα του Πειραιά με 533 άτομα, από τα οποία τα 472 ήταν επιβάτες και τα υπόλοιποι 61 το πλήρωμα. Περί ώρα 22.12 ενώ το πλοίο πλησιάζει να προσεγγίσει τον λιμένα της Παροικιάς (πρωτεύουσα-χώρα) της Πάρου, με ανέμους 8 μποφόρ, 2 μίλια ανοικτά της Πάρου, προσκρούει με ταχύτητα 18 κόμβων, στις νησίδες «Πόρτες Πάρου» με συνέπεια το πλοίο να υποστεί ρήγμα στα δεξιά ύφαλά του, μήκους περίπου τριών μέτρων, στη βάση του δεξιού πτερυγίου ευσταθείας, το νερό να κατακλύσει το μηχανοστάσιο του πλοίου, παίρνοντας γρήγορα κλίση προς τα δεξιά και μετά 25 λεπτά να βυθιστεί.

Νησίδες «Πόρτες Πάρου»

Μεγάλος πανικός προκλήθηκε στους επιβαίνοντες λόγω της συσκότισης που προκλήθηκε στο πλοίο από ηλεκτρική βλάβη καθώς δεν λειτούργησε ούτε η εφεδρική ηλεκτρογεννήτρια (emergency generator) αλλά και από την απουσία ειδοποίησης της σειρήνας έκτακτης ανάγκης αλλά και της σχετικής ενημέρωσης από τα φορητά μεγάφωνα του πλοίου, με πολλούς από αυτούς να πηδούν στη θάλασσα.

Αρχικά το περιστατικό στο θάλαμο επιχειρήσεων του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας (ΥΕΝ) δεν εμπνέει κάποια ανησυχία παρ’ ότι διαφορετική εικόνα έδιναν οι επιβαίνοντες, επικοινωνώντας μέσω κινητών τηλεφώνων με τηλεοπτικούς σταθμούς. Μετά από αρκετή ώρα το Λιμεναρχείο Πάρου διατάσσει όλα τα παραπλέοντα σκάφη να σπεύσουν στον τόπο του ναυαγίου με πρώτους να φτάνουν στο σημείο του ναυαγίου οι ψαράδες, ενώ στη στην συνέχεια και σκάφη του Λιμενικού και βρετανικά πολεμικά που συμμετείχαν σε άσκηση του ΝΑΤΟ. Μέρος των διασωθέντων μεταφέρθηκαν στο Κέντρο Υγείας της Πάρου. Ο λιμενάρχης Πάρου, Δημήτρης Μάλαμας, έχασε τη ζωή του το ίδιο βράδυ από το άγχος και την πίεση κατά τη διάρκεια της επιχείρησης για τη διάσωση των ναυαγών.

Εικόνα από την στιγμή του ναυαγίου

Εικόνα από την στιγμή του ναυαγίου

Ευθύνες και παραλείψεις

Έπειτα από 12μηνη έρευνα, οι διορισμένοι πραγματογνώμονες (Απ. Παπανικολάου, καθηγητής ΕΜΠ, Ι. Βεντούρας, πλοίαρχος Α’ τάξεως, Γ. Δημητριάδης, αντιπλοίαρχος Π.Ν., Θ. Λουκάκης, καθηγητής ΕΜΠ και Εμ. Μανιός, ναυπηγός) παρέδωσαν στις 25 Σεπτεμβρίου του 2001 στον ειδικό εφέτη ανακριτή την έκθεσή τους.

Συγκεκριμένα:

– Οι χειρισμοί του πληρώματος φυλακής γέφυρας ακόμα λίγα λεπτά πριν τη πρόσκρουση ήταν ανεπαρκείς, προκειμένου να αποφευχθεί η σύγκρουση. Περίπου 15 λεπτά πριν την πρόσκρουση, το πλοίο ερήμην των κανόνων ασφαλούς πλοήγησης σε συνδυασμό με τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν και εκτός ελέγχου της πραγματικής του θέσης, έπλεε με χρήση αυτόματου πιλότου (autopilot) με ευθύνη του πληρώματος φυλακής γέφυρας και το ακριβές στίγμα του πλοίου δεν ήταν γνωστά στον υποπλοίαρχο.

– Κατά παράβαση του πιστοποιητικού ασφαλείας, οι υδατοστεγείς πόρτες ήταν όλες ανοιχτές ενώ θα έπρεπε να ήταν ερμητικά κλειστές, με ευθύνη του πλοιάρχου και του υποπλοιάρχου.
– Οι αξιωματικοί του μηχανοστασίου μετά την πρόσκρουση δεν ειδοποίησαν έγκαιρα τον πλοίαρχο και τον υποπλοίαρχο για την ύπαρξη ρήγματος, παραλείποντας να κλείσουν τις υδατοστεγείς πόρτες (ηλεκτρικό πίνακα ή το χειροκίνητο σύστημα) τις 3 από τις 11 με αποτέλεσμα την ταχεία κατάκλυση υδάτων στο εσωτερικό του σκάφους. Η καθυστέρηση ειδοποίησης του πλοιάρχου ήταν 8-10 λεπτά.

– Δεν τέθηκε σε λειτουργία η σειρήνα έκτακτης ανάγκης για εγκατάλειψη του πλοίου και της σχετικής ενημέρωσης από τα μεγάφωνα του πλοίου, με ευθύνη του πλοιάρχου καθώς επίσης δεν υπήρξε καθοδήγηση από το ανωτέρω πλήρωμα, για οργανωμένη εκκένωση του πλοίου.

– Πολλά σωσίβια δεν ήταν εφοδιασμένα με λαμπτήρες σήμανσης και δεν διέθεταν σφυρίχτρες.

– Το πλοίο λίγο μετά την πρόσκρουση βυθίστηκε στο σκοτάδι, η ηλεκτρογεννήτρια έκτακτης ανάγκης (emergency generator) εντός ολίγων λεπτών μετά την σύγκρουση λόγω βλάβης έπαψε να λειτουργεί.

– Η παράλειψη διαβίβασης στίγματος του ναυαγίου, με αποτέλεσμα τη δυσχέρεια των ενεργειών έρευνας και διάσωσης με ευθύνη του πλοιάρχου και του ασυρματιστή του πλοίου. O ασυρματιστής ισχυρίστηκε πως από την πρώτη στιγμή έδωσε το στίγμα μέσω του «Ολύμπια Ράδιο» και του «Καναλιού 4».

Ο τύπος της εποχής για το ναυάγιο του «Εξπρές Σάμινα»

Ο τύπος της εποχής για το ναυάγιο του «Εξπρές Σάμινα»

Οι καταγγελίες λίγες ημέρες πριν το ναυάγιο και η αυτοκτονία του εφοπλιστής Παντελή Σφηνιά

Ο Α’ μηχανικός Αναστάσιος Σορόκας, δούλευε στο πλοίο εώς της 19 Σεπτεμβρίου, δηλαδή λίγες ημέρες πριν το πλοίο βυθιστεί. Ο ίδιος παραιτήθηκε υποστηρίζοντας ότι το πλοίο ήταν αναξιόπλοο με πολλά προβλήματα μεταξύ των οποίων η άσχημη κατάσταση μηχανών, παλαιότητα και έλλειψη συντήρησης των τεσσάρων ηλεκτρομηχανών, την προβληματική λειτουργία των συστημάτων καθέλκυσης των λέμβων και την ανεπάρκεια των υδατοστεγών θυρών σε περίπτωση που ένα τμήμα του πλοίου κατακλυζόταν με νερά όπως και έγινε. Μετα από αυτές τις καταγγελίες διατάχθηκαν δύο έκτακτες επιθεωρήσεις, μια στις 21 Σεπτεμβρίου του 2000 και άλλη μια στις 26 του ίδιου μήνα από τους επιθεωρητές του ΚΕΕΠ (Κλάδου Ελέγχου Εμπορικών Πλοίων)!

Κατά την πρώτη επιθεώρηση, οι επιθεωρητές δεν βρήκαν κανένα πρόβλημα στο πλοίο(!!!) ενώ μετά από νέες καταγγελίες του Α’ μηχανικού, πραγματοποιήθηκε και η δεύτερη επιθεώρηση στην οποία όμως και πάλι δεν βρήκαν κάποιο πρόβλημα (!!!).

O τέως πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ Γ. Τούσσας είχε αναφέρει πως το Σάμινα δεν διέθετε Πιστοποιητικό Ασφάλειας. Η ισχύς του Πιστοποιητικού Ασφαλείας, που είχε εκδοθεί από τον ΚΕΕΠ είχε λήξει στις 17 Αυγούστου του 2000 και ταξίδευε με προσωρινό πιστοποιητικό του Διεθνούς Κώδικα Ασφαλούς Διαχείρισης.

Ο 55χρόνος εφοπλιστής-αντιπρόεδρος-διευθύνων σύμβουλος της Μinoan Flying Dolphins και πρόεδρος[17] της Ένωσης Εφοπλιστών Ακτοπλοΐας (ΕΕΑ), Παντελής Σφηνιάς, μη αντέχοντας το βάρος της τραγωδίας και της πίεσης που του ασκήθηκε έδωσε τέλος στη ζωή του το πρωί της 29ης Νοεμβρίου του 2000 πέφτοντας από τον έκτο όροφο του κτιρίου της εταιρείας στην Ακτή Κονδύλη στον Πειραιά.

Οι ποινές

Οι κατηγορούμενοι για το τραγικό ναυάγιο ήταν επτά και καταδικάστηκαν όλοι με τις κάτωθι ποινές

Ο πλοίαρχος Βασίλης Γιαννακής καταδικάσθηκε σε κάθειρξη 11 χρόνων 11 μηνών και 25 ημερών για:

• Διατάραξη ασφάλειας της υδάτινης συγκοινωνίας με ενδεχόμενο δόλο από την οποία επήλθε θάνατος ανθρώπων (κακούργημα)• Ναυάγιο από αμέλεια
• ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά συρροή
• σωματικές βλάβες από αμέλεια κατά συρροή
• μη αυτοπρόσωπη διεύθυνση πλοίου από πλοίαρχο σε πλου με δυσχερή σημεία.

Πρωτόδικα είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης 16 χρόνων, ενός μήνα και 15 ημερών.

Ο υποπλοίαρχος Αναστάσιος Ψυχογιός καταδικάσθηκε σε κάθειρξη 12 χρόνων, 9 μηνών και 25 ημερών για:

• διατάραξη ασφάλειας της υδάτινης συγκοινωνίας με ενδεχόμενο δόλο από την οποία επήλθε θάνατος ανθρώπων (κακούργημα)
• ναυάγιο από αμέλεια
• ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά συρροή
• σωματικές βλάβες από αμέλεια και κατά συρροή.

Πρωτόδικα είχε καταδικαστεί σε κάθειρρξη 19 χρόνων, ενός μήνα και 15 ημερών.

Και οι δύο αμέσως μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας οδηγήθηκαν στη Φυλακή για τη συνέχιση της εκτέλεσης της ποινής τους.

Ο ύπαρχος Γιώργος Τριαντάφυλλος καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης 5 ετών και 28 ημερών για:

• διατάραξη ασφάλειας της υδάτινης συγκοινωνίας από αμέλεια
• ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά συρροή
• πρόκληση σωματικών βλαβών από αμέλεια κατά συρροή
• έκθεση με ενδεχόμενο δόλο κατά συρροή
• εγκατάλειψη πλοίου χωρίς τη συναίνεση πλοιάρχου

Πρωτόδικα είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση οκτώ χρόνων, εννέα μηνών και 28 ημερών. Η ποινή του είναι εξαγοράσιμη.

Ο Α’ μηχανικός Γεράσιμος Σκιαδαρέσης καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης 7 ετών, πέντε μηνών και 28 ημερών για:

• πρόκληση ναυαγίου από αμέλεια
• ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά συρροή
• πρόκληση σωματικών βλαβών από αμέλεια κατά συρροή
• έκθεση με ενδεχόμενο δόλο κατά συρροή

Πρωτόδικα είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση 8 χρόνων, 6 μηνών και 28 ημερών. Η ποινή του είναι εξαγοράσιμη.

Ο ασυρματιστής Δημήτρης Τσούμας καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών με τριετή αναστολή για:

• Εγκατάλειψη πλοίου χωρίς συναίνεση πλοιάρχου. Πρωτόδικα είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση 15 μηνών με τριετή αναστολή.

Ο διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος της τότε της πλοιοκτήτριας εταιρείας Νικόλαος Βικάτος και Κωνσταντίνος Κληρονόμος καταδικάσθηκαν σε ποινή φυλάκισης 2 ετών, 6 μηνών και 2 ημερών για:

• Έκθεση κατά συρροή με ενδεχόμενο δόλο

Η ποινή τους είναι εξαγοράσιμη ενώ πρωτόδικα είχαν καταδικαστεί σε φυλάκιση 4 χρόνων, τριών μηνών και τριών ημερών.

Ο Άρειος Πάγος

Δέκα χρόνια μετά το τραγικό ναυάγιο του «Εξπρές Σαμίνα» ανοιχτά της Πάρου, ο Αρειος Πάγος αποφάσισε τελεσίδικα ότι τα κατώτερα δικαστήρια που είχαν χειριστεί την υπόθεση έκαναν νομικά σφάλματα ως προς τα αδικήματα που απέδωσαν στους βασικούς κατηγορούμενους, γεγονός που οδηγεί στην ευμενέστερη ποινική μεταχείρισή τους.

Η Ολομέλεια του ανωτάτου δικαστηρίου με απόφαση, έκανε δεκτή την εισήγηση του αντεισαγγελέα Αθ. Κονταξή και έκρινε ότι πρέπει να μειωθεί η ποινή του πλοιάρχου Βασ. Γιαννακή και να ανατραπεί η σε βάρος του καταδικαστική απόφαση με την οποία του έχει επιβληθεί κάθειρξη 12 ετών. Το Πενταμελές Εφετείο Πειραιά τον είχε κρίνει ένοχο για τα εγκλήματα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, της σωματικής βλάβης από αμέλεια και της διατάραξης της ασφάλειας της υδάτινης συγκοινωνίας, αλλά όπως έκρινε ο Αρειος Πάγος, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα την ποινική νομοθεσία, διότι τα δύο πρώτα αδικήματα απορροφώνται από το τρίτο. Έτσι, η ποινική δίωξη σε βάρος του πλοιάρχου είχε παύσει αφού τα δύο πλημμελήματα για τα οποία είχε καταδικαστεί σε 6 χρόνια και 5 μήνες είχαν παραγραφεί. Αντίθετα, παρέμεινε η ποινή των 5 ετών και 6 μηνών που του επιβλήθηκε για διατάραξη της ασφάλειας της υδάτινης συγκοινωνίας και για τα πλημμελήματα της μη αυτοπρόσωπης διεύθυνσης πλοίου και του ναυαγίου από αμέλεια. Ο ίδιος. Την στιγμή της απόφασης του Αρείου πάγου, ο πλοίαρχος είχε αποφυλακιστεί, αφού είχε εκτίσει το μεγαλύτερο μέρος της ποινής του.

Ο Ήρωας φαντάρος μας Βασίλης Ραχούτης

Ο 19χρονος Βασίλης Ραχούτης

Έδωσε την ίδια του τη ζωή για να σώσει του συνανθρώπους του, στο ναυάγιο του «Σάμινα», ανοιχτά της Πάρου. Και ήταν μόλις 19 χρονών.

Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τον 19χρονο ήρωα Βασίλη που 13 χρόνια πριν πνίγηκε παλεύοντας με τα κύματα στη θάλασσα της Πάρου προσπαθώντας να σώσει συνανθρώπους του που κινδύνευαν στο ναυάγιο του πλοίου «Εξπρές Σάμινα».

Προς τιμή τους, στην Φθιώτιδα υπάρχει και προτομή του γενναίου φαντάρου όπου και γίνεται κατάθεση στεφάνων στην μνήμη του.

Η προτομή του Βασίλη

Επιμνημόσυνος δέηση του φαντάρου Βασίλη Ραχούτη

Οι συγκλονιστικές εικόνες του ναυαγίου όπως προβλήθηκαν στο εξωτερικό

Ρεπορτάζ για το ναυάγιο το οποίο προβλήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2001 στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha

Επεισόδιο της σειράς ντοκιμαντέρ Mayday,παραγωγής 2005

Εξερεύνηση του ναυαγίου από δύτες

Φωτογραφία: Κώστα Θωκταρίδη – Συγκλονιστικές εικόνες με το ναυαγισμένο πλοίο

Φωτογραφία: Κώστα Θωκταρίδη – Συγκλονιστικές εικόνες με το ναυαγισμένο πλοίο

Φωτογραφία: Κώστα Θωκταρίδη – Συγκλονιστικές εικόνες με το ναυαγισμένο πλοίο

Φωτογραφία: Κώστα Θωκταρίδη – Συγκλονιστικές εικόνες με το ναυαγισμένο πλοίο

Φωτογραφία: Κώστα Θωκταρίδη – Συγκλονιστικές εικόνες με το ναυαγισμένο πλοίο

Εικόνες θλίψης

Εικόνες θλίψης

Πηγές: el.wikipedia.org, www.enet.gr, naftemporiki.gr, newsbomb.gr, lamiastar.gr, my-samos.blogspot.gr, naxos365.blogspot.gr

ΠΗΓΗ: e-nautilia.gr