Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Δ.Ε.

Δυναμώνουμε τον αγώνα ενάντια στο ρατσισμό, το φασισμό και τον πόλεμο

Όλοι στα Προπύλαια σήμερα 6.30μμ

Μαθήματα ρατσιστικής ετυμολογίας παρέδωσε η ΔΑΚΕ στην ΕΛΜΕ Λέσβου. Αξιοποίησε την εκλογική της πλειοψηφία στο ΔΣ της ΕΛΜΕ για να παρθεί απόφαση, μη αποδοχής της εισαγγελικής έκκλησης σχετικά με τη χρήση του όρου «λαθρομετανάστης» (απόφαση Αρείου Πάγου 8191/26-07-18).

Σύμφωνα με τις δηλώσεις του προέδρου της ΔΑΚΕ και αντιπροέδρου της ΕΛΜΕ, που έκανε τη σχετική εισήγηση, ο όρος «λαθρομετανάστης» είναι δόκιμος και καθόλου μειωτικός για την προσωπικότητα των ανθρώπων και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να τον χρησιμοποιούν «για να μην ταυτίζουν κάποιοι τους πρόσφυγες της Μ. Ασίας και του Πόντου με το σημερινό χάλι» (!).

Η στάση αυτή της ΔΑΚΕ δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία ούτε αποτελεί τοπική ιδιαιτερότητα. Έχει τις ρίζες της σε αυτούς που χλεύαζαν και κυνηγούσαν τους πρόσφυγες της Μ. Ασίας και του Πόντου αποκαλώντας τους «μολυσμένους και βρομιάρηδες» , «τουρκόσπορους» και «παστρικές».

Τους θυμούνται δήθεν μετά από τρεις γενιές, μόνο και μόνο για να τους βάλουν απέναντι σε όσους βρέθηκαν στην ίδια μοίρα, στις μέρες μας. Πρόκειται για τη συνδικαλιστική έκφραση μιας εθνικιστικής δεξιάς που πάντα στρέφεται ενάντια στον αδύνατο, το φτωχό και τον κατατρεγμένο για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του πλούτου και της εξουσίας.

Η ΔΑΚΕ του δόγματος «Πατρίς – θρησκεία- οικογένεια» έχει καταγγελθεί και παλιότερα όταν απείλησε να προπηλακίσει μέλη των Παρεμβάσεων στη συζήτηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ για την εκπαίδευση των προσφύγων. Εκεί εξέφρασε την ακροδεξιά ατζέντα της ΝΔ, λέγοντας ότι κύριο θέμα συζήτησης πρέπει να είναι «πώς θα φύγουν οι πρόσφυγες» από τη χώρα κι όχι η εκπαίδευσή τους. Δεν έχουν περάσει εξ άλλου πολλές ημέρες από την ομιλία του Α. Σαμαρά στην Καβάλα όπου ο πρώην πρωθυπουργός, μίλησε για τις ορδές των «λαθρομεταναστών», που κάποιοι «πάνε να μας απαγορεύσουν να τους λέμε κι έτσι».

Η ΔΑΚΕ εξασφάλισε και εξασφαλίζει τις πλειοψηφίες του κυβερνητικού συνδικαλισμού στα συνδικάτα, ώστε να περάσει απρόσκοπτα η αντιλαϊκή, αντιεκπαιδευτική πολιτική και έπειτα δημαγωγεί για να κρύψει τη μνημονιακή της στράτευση. Από κοντά και η εγκληματική συμμορία υποδίκων της Χ.Α. και οι κάθε λογής εθνικιστές χαρακτηρίζουν την απόφαση της ΕΛΜΕ Λέσβου «ιστορική». Η ΔΑΚΕ Λέσβου δεν ντρέπεται να μετατρέπει την ΕΛΜΕ σε φερέφωνο του κομματάρχη της ΝΔ στο Β. Αιγαίο Αθανασίου, προκειμένου να ξανακερδίσει τις ψήφους της φασιστικής ΧΑ και των ακροδεξιών.

Καλούμε όλους τους μαχόμενους εκπαιδευτικούς να καταδικάσουν την απαράδεκτη αυτή στάση. Σαν εργαζόμενοι αλλά και σαν δάσκαλοι. Εξ άλλου έχουν αποδείξει με τη δράση τους μέχρι τώρα σε όλη την Ελλάδα, από το Πέραμα ως τη Χίο, ότι τις έννοιες της αλληλεγγύης και του αγώνα για τα δικαιώματα των παιδιών, των προσφύγων, των μεταναστών κι όλων των κατατρεγμένων δεν τα χρησιμοποιούν μόνο σαν καλολογικά στοιχεία στις εκθέσεις.

Την ορολογία δεν την μαθαίνουν κυρίως από τους κανόνες στα επίσημα έγγραφα αλλά όταν σταματούν την ξενοφοβία και τις φασιστικές επιθέσεις στις πύλες των σχολείων τους. Αυτών που φροντίζουν από την άλλη να τις ανοίγουν σαν αγκαλιές ελπίδας, με ότι μέσα διαθέτουν και μπορούν, δικαιώνοντας την έννοια της ανθρώπινης υπόστασης και κοινωνίας.

Όπως δεν κάνουμε τους ανήξερους για το έγκλημα δεν εθελοτυφλούμε μπροστά στις πολιτικές που το εκτρέφουν. Γι αυτό καλούμε τους εκπαιδευτικούς να αντιπαλέψουν στην πρώτη γραμμή την αντιπροσφυγική πολιτική ΕΕ και κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Αυτή η πολιτική με το κλείσιμο των συνόρων στα θύματα των πολέμων, τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης και κολαστηρίων τύπου Μόρια, τον αποκλεισμό-εγκλωβισμό και τη φυλάκιση χιλιάδων προσφύγων στα νησιά, τις απελάσεις – επαναπροωθήσεις στα σύνορα και τη διευκόλυνση της άγριας εκμετάλλευσης τους είναι υπεύθυνες από τη μια για χιλιάδες πνιγμούς στο βυθό του Αιγαίου και της Μεσογείου και από την άλλη για την ενίσχυση των ξενοφοβικών αντιδράσεων ενός μέρους του κόσμου που άμεσα εξυπηρετούν την ακροδεξιά προπαγάνδα και επιρροή.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να αντισταθούν και να ανατρέψουν τις κυρίαρχες πολιτικές διαιώνισης της ανεργίας, της βάναυσης εκμετάλλευση ντόπιων και ξένων εργαζομένων. Να αντιπαλέψουν τις πολιτικές της καταστολής και της εξαθλίωσης μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, της απομόνωσης-δαιμονοποίησης των προσφύγων, της ποινικοποίησης των φτωχών και των αποκλεισμένων. Αυτές οι πολιτικές σε συνδυασμό με το σωβινισμό, τον εθνικισμό, την ξενοφοβία, το θεσμικό ρατσισμό των στρατοπέδων συγκέντρωσης προσφύγων είναι το καλύτερο λίπασμα για την ακροδεξιά και φασιστική προπαγάνδα. Μια προπαγάνδα που στρεβλώνει τις συνειδήσεις ενισχύοντας και “δικαιολογώντας” ενέργειες πογκρόμ, φασιστικής αυτοδικίας και δολοφονικής αστυνομικής βίας.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να παλέψουν στην πρώτη γραμμή για να σταματήσουν μαζί με όλους τους αγωνιζόμενους λαούς τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, τις πολεμικές επεμβάσεις που γεννούν τα καραβάνια των κατατρεγμένων και τις νέες εκατόμβες νεκρών, με την επέκταση των βάσεων στη χώρα μας και την επικαιροποίηση του δόγματος «ανήκομεν εις τη Δύση».

Να κάνουμε τη 12 Οκτώβρη, ημέρα συντριβής του φασιστικού – ναζιστικού τέρατος στη χώρα μας, ημέρα απάντησης σε κάθε τύπου ακροδεξιούς νοσταλγούς .

ΟΛΕΣ-ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΑ, ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 ΟΚΤΩΒΡΗ, 6.30 μμ στα ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

ΘΑΝΑΣΗΣ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΤΗΣ

Το 67,66% της λιανικής τιμής της αμόλυβδης βενζίνης είναι φόροι, 94 λεπτά σε τιμή αντλίας 1,407 ευρώ. Στην τιμή διάθεσης του πετρελαίου θέρμανσης, το μερίδιο των φόρων καλύπτει το 51%, δηλαδή πάνω από 46,5 λεπτά σε μία ενδεικτική τιμή 92 λεπτών το λίτρο. Τη μνημονιακή πενταετία 2011-2015 οι πωλήσεις πετρελαίου θέρμανσης και βενζινών μειώθηκαν κατά 51,85% και 26% αντίστοιχα.

Πετρέλαιο θέρμανσης. Περισσεύουν τούτες τις μέρες οι ‘’πύρινοι’’ τίτλοι στα δεκάδες ρεπορτάζ των εφημερίδων και των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης. ‘’Φωτιά οι τιμές’’, ‘’βουτιά οι παραγγελίες’’, ‘’καίγονται οι τσέπες των καταναλωτών’’ και πολλοί ακόμη λιγότερο ή περισσότερο ευρηματικοί.

Τίτλοι που επαναλαμβάνονται σταθερά τέτοια εποχή κάθε χρόνο και δυστυχώς αποδίδουν τη σκληρή πραγματικότητα για την πλειονότητα των ελληνικών νοικοκυριών. Όχι μόνο γιατί οι τιμές είναι υψηλότερες τουλάχιστον κατά 10% σε σχέση με πέρσι, αλλά και για τη συνεχιζόμενη μείωση της αγοραστικής δύναμης των λαϊκών εισοδημάτων, μέσω της αύξησης των φορολογικών βαρών (έμμεσων και άμεσων φόρων) και της εξάπλωσης των ελαστικών μορφών απασχόλησης, που μεταφράζονται σε μισθούς- χαρτζιλίκι.

Στην Ελλάδα των 1.100.000 ανέργων, των 300.000 υποαπασχολούμενων με ‘’μισθούς’’ 100-250 ευρώ το μήνα και των 500.000 εργαζόμενων απλήρωτων για πολλούς μήνες, το κόστος της θέρμανσης είναι όχι μόνο δυσβάστακτο αλλά κυριολεκτικά ασήκωτο και απαγορευτικό για εκατομμύρια νοικοκυριά.

Καθόλου τυχαίο δεν είναι άλλωστε το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις έρευνες οικογενειακών προϋπολογισμών της ΕΛΣΤΑΤ, η συνολική κατανάλωση καυσόξυλων για τη θέρμανση της κύριας κατοικίας εκτοξεύτηκε από 1,7 εκατομμύρια τόνους το 2009 σε περίπου 4 εκατομμύρια τόνους το 2015, με ότι σημαίνει αυτό για τα λιγοστά δάση της χώρας και για τη ρύπανση της ατμόσφαιρας.

Επιπλέον, η στροφή των νοικοκυριών σε εναλλακτικές μορφές θέρμανσης, εκτός από τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, έχει κάποιες φορές και ακόμη πιο τραγικά αποτελέσματα. Πιο χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των φοιτητών που πέθαναν από τις αναθυμιάσεις αυτοσχέδιου μαγκαλιού στη Λάρισα τον Φεβρουάριο του 2013, ενώ και άλλοι συνάνθρωποι μας βρήκαν το θάνατο από πυρκαγιές που προκλήθηκαν στα σπίτια τους από ξυλόσομπες και τζάκια.

Το μέγεθος της πτώσης της κατανάλωσης πετρελαίου θέρμανσης την τελευταία πενταετία (σ.σ. την πενταετία των μνημονίων) απεικονίζεται στα στοιχεία του Συνδέσμου Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών Ελλάδας (ΣΕΕΠΕ) για τις πωλήσεις του κλάδου.

• Το 2015 οι εταιρείες διέθεσαν 1.388.665 τόνους πετρελαίου θέρμανσης. Η αντίστοιχη ποσότητα το 2011 ήταν 2.882.583 τόνοι. Το ποσοστό μείωσης φτάνει το 51,83%, δηλαδή τα ελληνικά νοικοκυριά περιόρισαν την κατανάλωσή τους σε επίπεδα κάτω του μισού.

Η διετία 20013-2014 ήταν οι πιο δύσκολες για τους καταναλωτές, καθώς τότε ίσχυσε η εξίσωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης του πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης. Η κατανάλωση έπεσε κάτω από το ένα εκατομμύριο τόνους (929.541 τόνοι το 2014 και 969.337 τόνοι το 2014), με την πτώση να ξεπερνά το 67% και 66% αντίστοιχα. Το διάστημα αυτό η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης είχε φτάσει ακόμη και τα 1,30 ευρώ το λίτρο.

Πέρσι η μείωση της τιμής είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της κατανάλωσης, αλλά η εκ νέου αύξηση των τιμών τη φετινή περίοδο λόγω της αύξησης του Ειδικού Φόρου και του φΠΑ, αναμένεται να επαναφέρει την αγορά στη συνήθη πτωτική πορεία που ήταν ο κανόνας τα προηγούμενα χρόνια.

Συνεχή καθοδική πορεία ακολουθεί η κατανάλωση της βενζίνης την τελευταία πενταετία. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΣΕΕΠΕ, από 3.324.425 τόνους το 2011 περιορίστηκε σε 2.457.689 τόνους το 2015. Το ποσοστό της μείωσης έφτασε το 26%.

Οι βαρύτατοι φόροι στα καύσιμα είναι αυτοί που όχι μόνο διαμορφώνουν ουσιαστικά τις τιμές, αλλά καθιστούν αμελητέα τον όποιον περιορισμό του κόστους στα στάδια διακίνησής τους. Ειδικότερα:

-Σε μια τιμή 92 λεπτών το λίτρο στο πετρέλαιο θέρμανσης, πάνω από 46 λεπτά (περίπου το 51% της τιμής διάθεσης) πηγαίνουν κατευθείαν στον κρατικό μπεζαχτά (ειδικός φόρος κατανάλωσης, ΦΠΑ, άλλα τέλη). Το μερίδιο του διυλιστηρίου ανέρχεται σε 38,5 λεπτά. Απομένουν 7-8 λεπτά, που αποτελούν το μικτό περιθώριο κέρδους των εταιρειών και των πρατηριούχων, που είναι το μόνο ‘’ελαστικό’’ κομμάτι.. της τιμής που πληρώνει ο καταναλωτής.

-Στην αμόλυβδη βενζίνη το μερίδιο των φόρων στην τελική τιμή του προϊόντος είναι ακόμη βαρύτερο. Σύμφωνα με στοιχεία του ΣΕΕΠ, μια λιανική τιμή της τάξης των 1,407 ευρώ το λίτρο ‘’χτίζεται’’ ως εξής:

• Τιμή διυλιστηρίου 36,1 λεπτά, το 25,66% της τιμής αντλίας.

• Φόροι 95,2 λεπτά, το 67,66% δηλαδή πάνω από τα 2/3 της τιμής αντλίας!

• Μικτό περιθώριο κέρδους εταιρειών, μεταφορέων, πρατηριούχων 9,4 λεπτά, το 6,68% του συνόλου.

Στελέχη της κυβέρνησης υπόσχονταν πέρσι ότι ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης θα μειωθεί από τα 23 σε 6 λεπτά το λίτρο. Αντ’ αυτού από τις 15 Οκτώβρη φέτος αυξήθηκε κατά 5 λεπτά και διαμορφώθηκε στα 28 λεπτά το λίτρο. Επιπρόσθετα, αυξήθηκε και ο ΦΠΑ από 23% σε 24%, αύξηση που επιβάρυνε ως και ένα λεπτό την τελική τιμή του καυσίμου.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Από την dw.com 

Ο Δημήτρης Κουσουρής είναι Επίκουρος Καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Δημοσίευσε το 2014 ένα βιβλίο με τον τίτλο «Δίκες των δοσιλόγων 1944 – 1949. Δικαιοσύνη, συνέχεια του κράτους και εθνική μνήμη».

Η λέξη δωσίλογος διαφοροποιείται από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές γλώσσες, οι οποίες χρησιμοποιούν τον όρο “συνεργάτης”. Στα ελληνικά ο όρος προϋπήρχε και σημαίνει αυτόν που οφείλει να λογοδοτήσει για τις πράξεις του. Και υπήρξαν χιλιάδες Έλληνες που συνεργάστηκαν με τις ιταλικές και τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής την περίοδο του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι μορφές συνεργασίας, σύμφωνα με τον ιστορικό Δημήτρη Κουσουρή, διακρίνονταν σε πολιτικό, οικονομικό, στρατιωτικό επίπεδο και ο δωσιλογισμός ήταν «πρακτικά κάθε μορφή συνδιαλλαγής κατά την οποία οι εμπλεκόμενοι αποκόμιζαν όφελος οι ίδιοι με τον α ή β τρόπο και ζημίωναν την Ελλάδα ή τον εθνικό αγώνα με βάση τους τότε νόμους».

Για τον Δημήτρη Κουσουρή το φαινόμενο του δωσιλογισμού «ήταν μεν μειοψηφικό, είχε ωστόσο μαζικά χαρακτηριστικά…Οι μηχανισμοί του παλαιού καθεστώτος, του προκατοχικού κράτους συγκροτήθηκαν ούτως ώστε να αποφύγουν την ολοκλήρωση μιας διαδικασίας κοινωνικής επανάστασης και την κατάληψη της εξουσίας από τους κομμουνιστές, όταν θα έφευγαν οι δυνάμεις κατοχής».

https://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2018/10/VIVLK.jpg 675w" data-lazy-sizes="(max-width: 225px) 100vw, 225px" width="225" height="300">Οι δίκες των δωσιλόγων στην Ελλάδα ξεκίνησαν αμέσως μετά την Απελευθέρωση και διεξάγονταν «από τις κρατικές αρχές απονομής της δικαιοσύνης, με ένα είδος ειδικής νομοθεσίας που περιγράφει το έγκλημα και τιμωρεί τις πράξεις που έχουν τελεστεί κατά τη διάρκεια της Κατοχής». Οι νόμοι αυτοί θεσπίστηκαν αμέσως μετά την Απελευθέρωση, ενώ ειδικά σχετικά διατάγματα είχαν προβλεφθεί και εκδοθεί είτε από την εξόριστη κυβέρνηση του Καϊρου είτε από την «κυβέρνηση του Βουνού».

Το λαϊκό αίτημα για κάθαρση και απονομή δικαιοσύνης ήταν έντονο εξαιτίας του μεγέθους των απάνθρωπων εγκλημάτων που είχαν τελεστεί κατά τη διάρκεια της Κατοχής. «Οι δίκες των δωσιλόγων στην Ελλάδα όπως και στις υπόλοιπες χώρες ήρθαν να διασφαλίσουν ότι το μονοπώλιο της νόμιμης βίας θα επανέλθει στα χέρια του κράτους και δεν θα αποτελέσει όπλο των αντάρτικων ομάδων που θα επεδίωκαν την τιμωρία όσων είχαν συνεργαστεί στη διάρκεια της Κατοχής. Αυτό που ο Ντε Γκωλ ονόμασε για τη Γαλλία ΄αυτοσχεδιασμοί εξουσίας για τις δυνάμεις της Αντίστασης΄ για τις πρώτες δίκες που έγιναν για κάποιους από τους πιο διαβόητους συνεργάτες των Ναζί».

Οι δίκες των δωσιλόγων στην Ελλάδα ανέρχονται σε αρκετές εκατοντάδες. Για παράδειγμα στην Αθήνα από τις 15.000 μηνύσεις και καταγγελίες 2.200 φθάνουν στο ακροατήριο. Γενικότερα πάντως, όπως υποστηρίζει ο Δημήτρης Κουσουρής, μόνο ένα μικρό ποσοστό υποθέσεων εκδικάστηκε. Το 85% αρχειοθετήθηκε. Ο λόγος, σύμφωνα με τον ιστορικό, είναι ότι «πολλοί δωσίλογοι προσέφεραν κατόπιν τις υπηρεσίες τους στο νέο καθεστώς που στήθηκε υπό την αιγίδα των συμμάχων για την καταπολέμηση του Κομμουνισμού. Επίσης διέθεταν σοβαρή οικονομική επιφάνεια και διασυνδέσεις με τον κρατικό μηχανισμό. Και έτσι σε ένα μεγάλο βαθμό κατάφεραν να διαφύγουν της τιμωρίας».

Στις υποθέσεις που έφτασαν στο ακροατήριο μόνο το 45% των κατηγορουμένων καταδικάστηκε. Συνολικά εκτελέστηκαν 25 δωσίλογοι στην Ελλάδα. «Την ίδια πενταετία, από το 1944 έως το 1949 εκτελούνται από τα έκτακτα στρατοδικεία 3.500 κομμουνιστές ή συμπαθούντες τον Κομμουνισμό». Γενικότερα πάντως στην Ελλάδα καταδικάστηκαν «οι οικονομικά ασθενέστεροι δωσίλογοι, τα μικρά ψάρια». 

Όσον αφορά τους απόγονους των δωσιλόγων και το κατά πόσο ήταν ομαλή η ένταξή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας μετά το τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και του Εμφυλίου, ο Δημήτρης Κουσουρής απαντά:

«Ο δωσιλογισμός στην ελληνική κοινωνία αποτέλεσε όπως και αλλού ένα ταμπού αλλά πολύ ισχυρότερο. Στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τις άλλες χώρες, οι δωσίλογοι μέσω του Εμφυλίου Πολέμου όχι μόνο επανεντάχθηκαν αρκετά γρήγορα στην κοινωνία και σε επίσημες θέσεις αλλά κάποιοι από αυτούς έγιναν σε λιγότερο από 15 χρόνια μέλη της Ακαδημίας Αθηνών. Τα παιδιά τους, όπως για παράδειγμα ο γιος του Ιωάννη Ράλλη, Πρωθυπουργός της τρίτης κυβέρνησης της Κατοχής, Γεώργιος Ράλλης έκανε καριέρα στη δεξιά παράταξη και έγινε Πρωθυπουργός την δεκαετία του 1980. Θέλω να πω, ότι δεν είχαν ιδιαίτερες δυσκολίες στην επανένταξή τους…με έναν τρόπο αποτέλεσαν έναν πυρήνα ενός πολιτικού προσωπικού αλλά και μιας οικονομικής και πνευματικής ελίτ, οι οποίοι πήραν στα χέρια τους το μεταπολεμικό κράτος. Με αυτή την έννοια δεν μπορεί να πει κανείς ότι είχαν ιδιαίτερες δυσκολίες».

Τέλος, ο Δημήτρης Κουσουρής αμφισβητεί μια ευρέως διαδεδομένη αντίληψη, ότι δηλαδή «οι δωσίλογοι ήταν λίγοι και ασήμαντοι ενώ η μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού ήταν αντιστασιακοί ή τέλος πάντων διαπνεόμενοι από αντιφασιστικές πεποιθήσεις. Στην Ελλάδα αυτή η αντίληψη επί της ουσίας αποκρύπτει ότι ένα κομμάτι της πολιτικής, οικονομικής και πνευματικής ελίτ συνεργάστηκε με τους Γερμανούς, ενίοτε δε με πολτική και ιδεολογική ταύτιση. Όχι πάντα αλλά συχνά. Ήταν ένα αφήγημα, το οποίο για διαφορετικούς λόγους, βόλεψε τα δυο στρατόπεδα του Εμφυλίου Πολέμου. Τους νικητές και τους ηττημένους. Τους νικητές διότι απέκρυπτε τον ομφάλιο λώρο που τους συνέδεε με το παρελθόν της Κατοχής και του δωσιλογισμού. Τους δε ηττημένους ακριβώς επειδή είχαν εξαιρεθεί άπο το πολιτικό σύστημα μετά τον Πόλεμο και ακριβώς επειδή χρησιμοποίησαν τις δάφνες του πατριωτισμού, της συμμετοχής τους και της πρωτοκαθεδρίας τους στο κίνημα της Αντίστασης, ένα τέτοιο αφήγημα τους επέτρεπε να διεκδικούν την εκπροσώπηση της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και ταυτόχρονα υποτιμούσαν το άλλο στρατόπεδο των λίγων, ασήμαντων προδοτών του Έθνους».

Πηγή: dw.com – Μαρία Ρηγούτσου