Γεράσιμος Λιβιτσάνος

Γύρισε ο χρόνος πίσω και βρισκόμαστε στον Γενάρη του 2015, αυτή την φορά όμως χωρίς 3ο Μνημόνιο. Μόνον αυτό δεν έχει ισχυριστεί ακόμη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Έχοντας μπει στην τελική ευθεία για τις εκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου, ανερυθρίαστα ξεχνά τις συμφωνίες που έχει υπογράψει με τους δανειστές και οι οποίες εγγυώνται τη διατήρηση της φτώχειας για δεκαετίες και υπόσχεται εφαρμογή …αριστερού προγράμματος.
«Τώρα ξεκινά η πραγματική διακυβέρνηση, αυτή της πολιτικής συμμαχίας μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝ.ΕΛ. Δηλαδή εκκινεί μία πορεία όπου πλέον έχουμε τη δυνατότητα να εφαρμόσουμε με μεγαλύτερους βαθμούς ελευθερίας τις δικές μας πολιτικές επιλογές», είπε χαρακτηριστικά μιλώντας σε τηλεοπτικό δελτίο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος. Υποστήριξε μάλιστα πως «έχουμε ανακτήσει ένα πεδίο πολιτικής και οικονομικής ελευθερίας που μας επιτρέπει να αρχίσουμε να κάνουμε πράξη το δικό μας πολιτικό πρόγραμμα. Διότι δεν είναι μυστικό, σε περίοδο προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, με δεδομένη την τεχνολογία τη μνημονιακή, η κυβέρνηση δεν μπορούσε να εφαρμόζει δικό της πολιτικό πρόγραμμα. Έπρεπε να διαπραγματεύεται διαρκώς από τα πιο μεγάλα έως τα πιο μικρά, έπρεπε να κάνει συμβιβασμούς, έπρεπε να κάνει υποχωρήσεις». Αυτό άλλωστε είναι και το κεντρικό αφήγημα της κυβέρνησης στην οικονομία

Μόνο που η κυβέρνηση αποκρύπτει ότι η πολιτική της θα κινηθεί σε συγκεκριμένες ράγες. Με προϋπολογισμούς που, όπως αυτός του 2019, θα εγκρίνονται από τα όργανα της ευρωζώνης και οφείλουν να εφαρμόζουν τους «χρυσούς κανόνες» της λιτότητας. Για την Ελλάδα όμως θα υφίσταται το ειδικό καθεστώς επιτροπείας στη βάση των υπογραμμένων συμφωνιών για υπερπλεονάσματα-τέρατα τουλάχιστον 3,5% και ειδικές ρήτρες για την ανταγωνιστικότητα που επιβάλλουν πάγωμα μισθών και περιορισμό δικαιωμάτων. Επίσης για πλαφόν δαπάνης των ασφαλιστικών δαπανών ως ποσοστό επί του ΑΕΠ που πρακτικά σημαίνει πως είναι θέμα χρόνου οι αναλογιστικές μελέτες για τα ταμεία να οδηγήσουν σε νέες μειώσεις συντάξεων ίδιες και χειρότερες με αυτές ήταν να επιβληθούν από 1/1/2019 και αναβλήθηκαν. Αυτά την ίδια στιγμή που όλα ποντάρονται στους «ρυθμούς ανάπτυξης» που όμως και αναιμικοί είναι και περιλαμβάνουν την περαιτέρω ένταση των ιδιωτικοποιήσεων και την παροχή νέων φορολογικών προνομίων προς το κεφάλαιο. Στο στόχαστρο επίσης θα βρεθούν και οι δανειολήπτες της κρίσης που προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα αφού το οικονομικό επιτελείο είναι έτοιμο να δεχθεί τις προτάσεις του –κατά τα άλλα «δεξιού»– Γιάννη Στουρνάρα ώστε να φορτωθούν στις πλάτες των φορολογούμενων οι «μαύρες τρύπες» του τραπεζικού συστήματος.

Χαρακτηριστική ως προς αυτό ήταν και η θέση που πήρε ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής Φρ. Κουτεντάκης ο οποίος ουσιαστικά περιέγραψε τις προτάσεις του επικεφαλής της ΤτΕ ως ρεαλιστικές. Απαντώντας στον βουλευτή της ΔΗΣΥ Γιάννη Κουτσούκο σημείωσε:  «Θέλω να περάσω στο θέμα των τραπεζών που είπε ο κ. Κουτσούκος, στο θέμα των σχεδίων που έχουν μπει στο τραπέζι, έχουν συζητηθεί κατά κάποιον τρόπο. Θα μείνω πιστός σε αυτό που είπα στην αρχή ότι δεν χρειάζεται να λέμε πολλά για τις τράπεζες. Όσον αφορά, όμως, στο συγκεκριμένο ερώτημα που θέσατε, αν η χρήση του αναβαλλόμενου φόρου ή η χρήση ειδικών εγγυήσεων του δημοσίου προς τις τράπεζες, ώστε να κατασκευαστεί ένα όχημα, όπως λέμε, που θα αναλάβει τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, με τα δεδομένα που έχουμε αυτή τη στιγμή, κανένα από τα δύο δεν θα έχει δημοσιονομική επίπτωση. Και το ένα και το άλλο, δηλαδή, και ο αναβαλλόμενος φόρος και οι εγγυήσεις του δημοσίου θα έχουν δημοσιονομική επίπτωση μόνο εάν καταπέσουν. Δηλαδή, μια εγγύηση που δίνει το δημόσιο σήμερα, όσο εξυπηρετείται κανονικά δεν επηρεάζει τίποτα ούτε το χρέος ούτε το έλλειμμα. Η επίπτωση υπάρχει μόνο όταν καταπέσει αυτή η εγγύηση, δεν αποπληρωθεί δηλαδή, από τον υπόχρεο και από κει και πέρα έτσι θα δημιουργήσει μια δαπάνη.»

Το όλο εγχείρημα καλύπτεται επικοινωνιακά από τις συνεχείς παρουσίες του Αλέξη Τσίπρα στην Βουλή. Όπως ακριβώς έγινε την προηγούμενη εβδομάδα αφού ο πρωθυπουργός παρουσίασε στο κοινοβούλιο με θριαμβευτικό ύφος τις τροπολογίες για το κοινωνικό μέρισμα και την πενιχρή μείωση του ΕΝΦΙΑ. Έταξε μάλιστα μεγαλύτερες ελαφρύνσεις το 2020 αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην κυβέρνηση. Αυτά την ώρα που τα στοιχεία των εσόδων του προϋπολογισμού καταδεικνύουν ότι για μία ακόμη χρονιά «πληρώνουν το μάρμαρο» της φορολογίας τα λαϊκά στρώματα.

Πάντως το κυβερνητικό αφήγημα …τερμάτισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης. Δήλωσε ότι το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ απέφυγε τη μεγάλη ρήξη για «να μην δημιουργηθεί χάος» αλλά «αν μια συνολική ρήξη δεν είναι εφικτή πάντα υπάρχει η δυνατότητα για ελεγχόμενες ρήξεις». Υποστήριξε ότι αυτή την τακτική ακολούθησε η κυβέρνηση και «από εδώ και μπρος πρέπει να δούμε πως θα δημιουργήσουμε κοινωνικούς όρους ώστε η κοινωνία να μας πιέζει…»!

πηγη: prin.gr

• Αποκαλυπτική απάντηση Μάριο Ντράγκι για το μέγεθος των υπερκερδών της ΕΚΤ και των Εθνικών Κεντρικών Τραπεζών, που αγγίζουν τα 16 δισ. ευρώ, την περίοδο 2010-2017.
• «Αγύριστα» 11 δισ. ευρώ παρά τους πανηγυρισμούς των εκάστοτε Υπουργών Οικονομικών (Βενιζέλου, Στουρνάρα, Τσακαλώτου) για τις αποφάσεις των Eurogroup.
• Απάντηση Μάριο Ντράγκι (ΕΚΤ) σε Νίκο Χουντή (ΛΑΕ).

Το μέγεθος της κερδοσκοπικής απληστίας των ισχυρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποκαλύπτεται μέσα από την απάντηση που έδωσε ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, στον ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας, Νίκο Χουντή, σχετικά με το ύψος των υπερ-κερδών που αποκόμισε η ΕΚΤ από την κατοχή των ελληνικών ομολόγων που δεν κουρεύτηκαν στο PSI.

Πιο συγκεκριμένα, ο Νίκος Χουντής στην ερώτησή του προς την ΕΚΤ, αναφερόταν στα καθαρά έσοδα που έχει αποκομίσει η ΕΚΤ από την αγορά ελληνικών ομολόγων, που κατά απαίτησή της, δεν κουρεύτηκαν με το PSI, ζητώντας παράλληλα λεπτομερή στοιχεία για τα έσοδα από τόκους και κεφάλαιο, από το 2010 μέχρι σήμερα.

Στην απάντησή του ο Πρόεδρος της ΕΚΤ, υπολογίζει τα έσοδα για την οκταετία 2010-2017, του προγράμματος SMP σε 12.87 δισ. ευρώ. Εάν σε αυτά προστεθούν και τα έσοδα που αποκόμισαν οι Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες μέσω των αντίστοιχων αγορών ελληνικών ομολόγων (ANFA), τα οποία το ΔΝΤ τα υπολογίζει σε τουλάχιστον 3 δισ. ευρώ, τότε τα συνολικά έσοδα του Ευρωσυστήματος (ΕΚΤ και Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες) αγγίζουν τα 16 δισ. ευρώ.

Όπως φαίνεται και στον παρακάτω πίνακα, από το 2010 μέχρι το 2017, και σύμφωνα με παλαιότερη απάντηση του Επιτρόπου Μοσκοβισί στον Νίκο Χουντή, η Ελλάδα έχει λάβει την περίοδο 2010-2017, περίπου 4.6 δισ. ευρώ από επιστροφές κερδών, ως επί το πλείστον από την Τράπεζα της Ελλάδας, Επομένως, οι δανειστές, μέσω των Κεντρικών Τραπεζών και της ΕΚΤ, έχουν κερδοσκοπήσει εις βάρος του ελληνικού λαού, τουλάχιστον 11 δισ. ευρώ!!!!

Αξίζει να σημειωθεί, ότι αυτά τα 11 δισ. ευρώ κερδών είναι οριστικά χαμένα, αφού δεν προβλέπεται να επιστραφούν στον ελληνικό προϋπολογισμό, ούτε από τις παλαιότερες αποφάσεις του Eurogroup το 2012 (Βενιζέλος και Στουρνάρας), αλλά ούτε και από την νέα απόφαση του 2018 (Τσακαλώτος).

Στη συνέχεια της απάντησής του ο Μάριο Ντράγκι, παραθέτει στοιχεία σχετικά με τα αναμενόμενα έσοδα της ΕΚΤ από το ελληνικά ομόλογα για την περίοδο 2018-2038, τα οποία υπολογίζονται σε 1.66 δισ. ευρώ.

Υποσημειώσεις:

¹Στοιχεία από Απάντηση Επιτρόπου Μοσκοβισί σε Νίκου Χουντής στις 06/09/2017:

http://www.europarl.europa.eu/doceo/document/E-8-2017-004193-ASW_EL.html

²Στοιχεία από την Ανάλυση Εσόδων Προϋπολογισμού του έτους 2017, του Υπουργείου Οικονομικών:

https://www.minfin.gr/documents/20182/5211101/%CE%88%CF%83%CE%BF%CE%B4%CE%B1+%CE%9A%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D+%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%8B%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D+2017n.pdf/9245f7a4-06e0-423d-976c-beb432d41b7a

³Εκτίμηση του ΔΝΤ για τα κέρδη που αποκόμισαν οι Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες μέσω ANFA. Τέταρτη Αξιολόγηση Προγράμματος, 16/06/2013:

https://www.imf.org/external/pubs/ft/scr/2013/cr13241.pdf

⁴Για τα έτη 2010 και 2012 δεν διαθέτουμε στοιχεία για το ύψος των κερδών που αποκόμισαν οι Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες μέσω ANFA, επομένως τα πραγματικά συνολικά κέρδη είναι ακόμα μεγαλύτερα.

Την ερώτηση και απάντηση θα τη βρείτε εδώ:

https://www.ecb.europa.eu/pub/pub/intco/html/index.en.html

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Στην φωτογραφία το αστυνομικό τμήμα στο Ποί Αν Ελάι

Με αυτά τα λόγια ο Φρανσουά Ρυφφέν βουλευτής της «Ανυπότακτης Γαλλίας» της Περιοχής της Σομ, από τους επικεφαλής του κινήματος εκεί, περιέγραψε σε κείμενο που ανάγνωσε κοντά στο Προεδρικό Μέγαρο το Σάββατο τις διαθέσεις των ψηφοφόρων του:

- Τι λένε οι Γάλλοι που συναντώ;

- Ότι ο κύριος Μακρόν πρέπει να φύγει! Πρέπει να φύγει με αμάξι, με μηχανή, με άλογο, με πατίνι, με ελικόπτερο, αλλά πρέπει να φύγει πριν καταστήσει τη χώρα τρελή από τη λύσσα, πρέπει να φύγει για να ξανάλθει η κοινωνική ειρήνη και η εθνική συμφιλίωση.

H Γαλλία ξαναπαίρνει τη θέση της σαν Συνείδηση της Ευρώπης και δικαιώνει ακόμη μια φορά το ρητό του Μέτερνιχ: «Όταν το Παρίσι έχει συνάχι, όλη η Ευρώπη αρρωσταίνει».

Μέσα στη μέρα της Δευτέρας ο πρωθυπουργός Φιλίπ θα δεχτεί αντιπροσώπους του «κοινοβουλευτικού τόξου» αλλά και εκπροσώπους του κινήματος των «κίτρινων γιλέκων».

Τα μέτρα έκτακτης ανάγκης φαίνεται να απομακρύνονται μέχρι την Τετάρτη όπου θα υπάρξει συνάντηση της νομικής επιτροπής της Γερουσίας με τον υπουργό Εσωτερικών Κριστόφ Καστανέ του γραμματέα του Κράτους Λωράν Νουνέζ και του αστυνομικού διοικητή του Παρισιού.

Προχθές Σάββατο έως στις 3 το μεσημέρι είχαν κατέβει σε όλη τη Γαλλία: 136.000 διαδηλωτές, απ' αυτούς 7.500 περίπου στο Παρίσι όπου αντιμετώπισαν αποτελεσματικά 5.500 δυνάμεων των CRS και της Χωροφυλακής.

Οι συγκρούσεις ήταν βίαιες με διακριτή την επιθετικότητα και το θράσος των διαδηλωτών που χρησιμοποιούν πολύ έξυπνα τα κομμάτια από τα σιδερένια φράγματα της Αστυνομίας που ξεμοντάρονται εύκολα σαν όπλα.

133 τραυματίες, 1 σε κώμα, 23 χωροφύλακες στο νοσοκομείο, 418 συλλήψεις εκ των οποίων 378 κρατούνται.

Το σημαντικότερο είναι ότι οι δημοσκοπήσεις δίνουν 80% υπέρ των εξεγερμένων διαδηλωτών. Βίαιες διαδηλώσεις εξελίχτηκαν επίσης στη Μασσαλία, την Λίλ, την Ανζέρ, το Μπορντώ, στην πόλη Πουί αν Βελάϊ. Στην Ωτ Λουάρ ένα αστυνομικό τμήμα κάηκε ενώ
στην Τούρ μετράνε πάνω από 30 τραυματίες. Μπλοκαρίστηκαν αρκετοί σταθμοί διοδίων κι ένας νότια της Ναρμπόν κάηκε ολοσχερώς. Η κατάσταση έχει ξεφύγει από τον ασφυκτικό τρομοκρατικό έλεγχο κι επιτέλους η Γαλλία παίρνει τη θέση της ως κέντρο εξελίξεων στην
Ευρώπη όπως η Ιστορία έχει αποδείξει επανειλημμένα.

Μέσα σε αυτή την θυελλώδη αυθόρμητη λαϊκή αντίδραση η οργή δεν έχει φραγμούς, ξεσπά πάνω σε ό,τι θυμίζει ή αντιπροσωπεύει την μοντέρνα τυραννία των ελίτ των εργοδοτών του Μακρόν.

Πολλοί προσπαθούν να ερμηνεύσουν το φαινόμενο με τα παραδοσιακά θεωρητικά εργαλεία. Προφανώς δεν γίνεται... Τα πράγματα αλλάζουν ραγδαία πιά και η παλαιά αφετηρία «από που υποκινούνται αυτοί» έχει πάει …περίπατο.

Υπάρχουν φαινόμενα αφύπνισης που δεν είναι προσιτά στις ιδεολογικές αναλύσεις όπως τις ξέρουμε και χρειαζόμαστε χρόνο για να προσαρμοστούμε και να αναθεωρήσουμε τα δικά μας «κολλήματα».

Ένα κίνημα σύμμικτο, αυθόρμητο που δεν έχει σχέση με το '68 των φοιτητών και των διανοουμένων κάτι πολύ πιο «μπρούσκο» γεννιέται, που όμως δεν έχει ξεκινήσει σαν επαναστατικό ανατρεπτικό από την εργατική τάξη των αστικών κέντρων αλλά από την πιο συντηρητική Περιφέρεια. Ένα κίνημα που τροφοδοτήθηκε από τα σκάνδαλα της εύνοιας των προκλητικά πλουσίων.

Από την πιο πλούσια Γαλλίδα Λιλιάν Μπετανκούρ που απέκρυψε φόρους 100 εκατομμυρίων, τον επί Ολάντ γραμματέα της επιτροπής προϋπολογισμού και καταπολέμησης της φοροδιαφυγής Ζερόμ Καϊζάκ που βρέθηκε με ένα 600άρι χιλιάρικα στην Ελβετία από την καθημερινή σαπουνόπερα των LuxLeaks με τα Έγγραφα του Παναμά, τα έγγραφα Paradise, τις οφ σορ, τις Ελβετικές τράπεζες και ό,τι κάθε μέρα βγαίνει.

Συνυπάρχουν και αλληλοσυγκρούονται ακροαριστερά και ακροδεξιά στοιχεία. Το εξισωτικό σύνθημα «Όλοι είστε ίδιοι» που μυρίζει ακροδεξιά από χίλια μίλια ακουγόταν πολύ συχνά.

Σύνθημα που δεν ανήκει στη Λε Πεν αλλά στη GUD την «Νέα Τάξη» στα Πανεπιστήμια και σε χριστιανικές παρεκκλησιαστικές οργανώσεις. Ενώ σήμερα η κοινοβουλευτική ακροδεξιά προσπάθησε να ντυθεί στα κίτρινα εκφράζοντας τη συμπάθειά της μέσω της Μαρίν της Μαρεσάλ και του Ντυπόν Αινιάν.

Από την άλλη, βουλευτές της «Ανυπότακτης Γαλλίας», του ΚΚ και στελέχη της CGT κατέβηκαν μαζί τους και μάλιστα σε ορισμένες ηγήθηκαν και διαπραγματεύθηκαν για τα «κίτρινα γιλέκα». Που δεν αντιπροσωπεύουν την εργατική τάξη, τους άνεργους αλλά τον μέσο
Γάλλο. Ιδιαιτέρα της Περιφέρειας, εκείνον που αρνείται να ζήσει πολύ χειρότερα απ' αυτό το στυλ που ζούσε, να πληρώσει παραπάνω φόρους που μειώνουν την αγοραστική του δύναμη αλλά δεν διεκδικεί αύξηση των μισθών και δουλειά για όλους. Εκείνο το τμήμα που η ζωή του χειροτερεύει με τη διάλυση του δημόσιου τομέα, που είναι υποχρεωμένο να πληρώσει πανάκριβα εισιτήρια για να πάει στη δουλειά του, να εξυπηρετηθεί από τα ταχυδρομεία ή τα κέντρα υγείας που έχουν διαλυθεί. Που πληρώνει ακριβά την βενζίνη για να πάει
στη δουλειά, γιατί εκεί οι αποστάσεις είναι τεράστιες κι όμως αποδεικνύεται ότι οι μικροαστοί που προλεταριοποιούνται ξεσπούν πολύ πιο βίαια από τους προλετάριους που λουμπενοποιούνται ή μπαίνουν στα άχρηστα της ανεργίας.

Σίγουρα, τα κεντρώα πολιτικά τμήματα, οι σοσιαλιστές, οι ρεπουμπλικάνοι θα διαλυθούν. Προβλέπω άγρια μάχη μεταξύ της ακροδεξιάς και της Αριστεράς του Μελανσόν για την πορεία του ακηδεμόνευτου κινήματος που καλό θα είναι να αποχτήσει μεγαλύτερο πολιτικό βάθος και να αναδείξει το σύνολο των λαϊκών αιτημάτων και τους δικούς του ηγέτες.

Η προσπάθεια που τουλάχιστον εδώ και δυόμισι δεκαετίες γίνεται για να πεισθούν οι λαοί ότι η λιτότητα είναι νομοτελειακή και πρέπει να την δεχθούν πέφτει στο κενό.

Εκείνο που είναι αναπόφευκτο είναι το βάθεμα της σαπίλας του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού που οι αντιθέσεις του τον οδηγούν να ξεσχίζει τις σάρκες του.

Πάντως είναι πολύ νωρίς για να εκτιμηθεί η πορεία και η ουσία του κινήματος αυτού που ξεκίνησε με αφορμή την φορολογική αδικία που μόλυνε το λαϊκό αίσθημα.

πηγη: kommon.gr