Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Μέσα στο ΝΑΤΟ ή …μέσα στο ΝΑΤΟ; Μία άκρως σουρεαλιστική πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ στην Βουλή

Ποιος είναι πιο …. ΝΑΤΟίκός;
Ιδού το ερώτημα και η μεγάλη απορία.
Κάποιος που λέει «ναι», όχι επειδή το πιστεύει, αλλά γιατί θεωρεί ότι οφείλεις να είσαι μέλος της συμμαχίας για να παρεμβαίνεις προκειμένου το ΝΑΤΟ να υπερασπίζεται το διεθνές δίκαιο;
Ή μήπως κάποιος που λέει «ναι» από άποψη, αλλά είναι έτοιμος να αμφισβητήσει το ΝΑΤΟ εφόσον θίγονται τα εθνικά συμφέροντα της χώρας;
Κάπως έτσι τέθηκαν τα πράγματα στην συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας, όπου ψηφίστηκε το περίφημο Πρωτόκολλο για την ένταξη στην Βορειοατλαντική Συμμαχία της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας (με το καινούργιο της όνομα αναφέρεται στην σύμβαση).
Εκεί ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία κοντραρίστηκαν για το ποια ακριβώς είναι η σχέση τους με το ΝΑΤΟ. Ομολογουμένως μάλιστα τόσο ο Γιώργος Κατρούγκαλος όσο και ο ¨Αδωνις Γεωργιάδης ήταν άκρως διαφωτιστικοί επί του θέματος.
Μπαίνοντας (στο ΝΑΤΟ) από αριστερά
Ο Γιώργος Κατρουγκαλος αναφέρθηκε στο «μείζον ζήτημα, της στάσης μας για το ΝΑΤΟ, που είναι ταυτοτικό θέμα για εμάς».
Υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι «η Αριστερά ήταν δύναμη υπευθυνότητας, διεθνιστική δύναμη, που πράγματι είχε ασκήσει κριτική στον Οργανισμό της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, στο πλαίσιο του ψυχρού πολέμου και των συνθηκών που τότε ίσχυαν. Βρισκόμαστε όμως σήμερα σε ένα πολυπολικό κόσμο, όπου είναι υποχρέωσή μας, ειδικά όταν κυβερνάμε, να ασκούμε μια υπεύθυνη πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, ούτως ώστε να ενισχύουμε τα στηρίγματα που πολλαπλασιάζουν την ισχύ της χώρας μας. Βασικός σύμμαχος σε αυτήν την κατεύθυνση είναι το Διεθνές Δίκαιο. Και όταν συμμετέχουμε σε έναν διεθνή οργανισμό, προσπαθούμε, η συμμετοχή μας να είναι τέτοια, ώστε και η λειτουργία του οργανισμού αυτού να στρέφεται προς την κατεύθυνση που εμείς θεωρούμε τη σωστή, την διεθνιστική, την υπέρ των συμφερόντων των κρατών».
Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών συμπέρανε λοιπόν ότι «εμείς είμαστε συνεπείς ως πολιτική δύναμη της προόδου, της Δημοκρατίας, των δικαιωμάτων, του διεθνισμού. Και το ίδιο στίγμα έχουμε σε όλες τις παρουσίες μας ακόμα και όταν εκφράζουμε την κυβέρνηση της χώρας που αντιλαμβάνεστε ότι τα περιθώρια είναι μικρότερα απ’ όταν απλώς ασκείς ιδεολογική κριτική. Η βασική μας διαφορά απέναντι σε όσους έχουν κυβερνήσει μέχρι τώρα, είναι ότι εμείς δεν είμαστε φοβικοί θέλουμε να αλλάζουμε τα πράγματα προς το καλύτερο όταν μπορούμε να το κάνουμε».
Μπαίνοντας (στο ΝΑΤΟ) από δεξιά
Στην συνέχεια ήρθε η σειρά του Άδωνι Γεωργιάδη, που ανέλαβε να δικαιολογηθεί ως προς το ότι η Ν.Δ καταψηφίζει την ένταξη μιας χώρας στο ΝΑΤΟ.
Έτσι λοιπόν ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας μας πληροφόρησε ότι «εμείς, τη σχέση μας με τη Δύση τη βλέπουμε με όρους φιλίας και ισοτιμίας και όχι, με όρους υποτέλειας, όπως κάνετε εσείς (σ.σ ο ΣΥΡΙΖΑ), γι’ αυτό και μπορούμε και λέμε και όχι, στη Δύση, όταν οι δικές τους επιλογές βλάπτουν τα δικά μας εθνικά συμφέροντα». Ανέφερε μάλιστα πως «ο ίδιος Κωνσταντίνος Καραμανλής, όταν έβλεπε ότι τα συμφέροντα της Ελλάδος ήταν διάφορα με το ΝΑΤΟ, είχε βγάλει την Ελλάδα από το στρατιωτικό σκέλος της συμμαχίας, διότι, για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τη δική μας παράταξη διαχρονικά, φυσικά επιθυμούμε να ανήκουμε στη Δύση, αλλά προτάσσουμε το ελληνικό εθνικό συμφέρον. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, ο κ. Κώστας Καραμανλής, συνεχίζοντας αυτή την παράδοση στο Βουκουρέστι του 2008 έβαλε βέτο στην ένταξη των Σκοπίων στην Ατλαντική Συμμαχία».
Διευκρίνισε πάντως την ιστορική σχέση της Ν.Δ με το ΝΑΤΟ λέγοντας πως «από την εποχή του αείμνηστου Εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή, με την περίφημη ομιλία του στη Βουλή των Ελλήνων «Ανήκομεν εις την Δύσιν» πολιτικά, αμυντικά, στρατιωτικά, πολιτιστικά, σε αντίθεση με ότι έλεγε τότε η Αριστερά και όλοι εσείς».
Τελικά ήταν όλοι πατριώτες
Ποιος από όλος τους ισχυρισμούς σας ακούγεται πιο …παράλογος;
- Αυτός του ΣΥΡΙΖΑ ότι το ΝΑΤΟ υπάρχει περίπτωση να υπερασπιστεί οποιαδήποτε έννοια διεθνούς δικαίου, όταν βομβαρδίσει την Γιουκοσλαβία, τον Ιράκ, την Λιβύη, τον Αφγανιστάν, την Συρία και πολλές άλλες χώρες τις τελευταίες δεκαετίες;
- Αυτός της Νέας Δημοκρατίας που θέλει να μας πείσει πως ενώ επί μνημονίου ελεγε «ναι» στους λογιστές της Ε.Ε πριν καν διατυπώσουν την ερώτηση θα πει οποιοδήποτε είδος «όχι» στους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ;
Τα ερωτήματα μπορούν να συνεχίσουν να πλανώνται. Πλην όμως ένα είναι βέβαιο: Είτε από «αριστερά», είτε από «δεξιά» η χώρα θα μπλέκει όλο και πιο βαθιά στην ΝΑΤΟϊκή υπόθεση με ότι αυτό σημαίνει.
Κάπου εκεί μάλλον εδράζεται και το ότι τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η Ν.Δ κατέληξαν πως ανεξάρτητα από τις αντιπαραθέσεις τους είναι …όλοι πατριώτες. Ο Γιώργος Κατρούγκαλος δήλωσε προς την Ν.Δ πως «όλους σας θεωρώ πατριώτες», ενώ ο Άδωνις Γεωργιάδης συμπέρανε πως τελικά «προδοσία δεν κάνατε, προδότες δεν είστε»!
ΠΗΓΗ: imerodromos.gr
Tο ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ στήνουν «κοινωνική συμμαχία» με αστικούς φορείς για το «προσφυγικό» στα νησιά

Γιώργος Κρεασίδης
Άλλο να κλείσουν όλα τα hotspot και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης παντού, άλλο να κλείσουν μόνο στη Σάμο ή στη Λέσβο και να γίνουν αλλού!
Σε μια προσπάθεια να απαντήσει την κριτική του Πριν για τις απεργίες για το προσφυγικό σε Λέσβο και Σάμο με πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ, τo 902.gr βιάστηκε να «διαπιστώσει» αντι-ΚΚΕ προπαγάνδα στο πλευρό… του ΣΥΡΙΖΑ. Η κριτική όμως που κάνει το Πριν με το άρθρο του Νίκου Μανάβη την Κυριακή 3/2 , αλλά και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι συνδικαλιστές των Παρεμβάσεων στο δημόσιο, η ΛΑ-ΑΑΣ, είναι κριτική ουσίας και εντοπίζουν πραγματικούς κινδύνους.
Σε πρώτο επίπεδο θα έλεγε κανείς ότι δεν είναι λάθος για το ΚΚΕ να προσπαθήσει να περιγράψει λύσεις για να ξεπεραστούν τα εκρηκτικά προβλήματα και η ανθρωπιστική κρίση στα νησιά. Όχι μόνο από αλληλεγγύη στους πρόσφυγες, αλλά και για να μην αφήσει έδαφος στη ρατσιστική δημαγωγία της ακροδεξιάς, αλλά και των παραγόντων της ΝΔ και της αστικής πολιτικής γενικότερα. Εξάλλου η ζωή στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου δεν ήταν εύκολη ποτέ, μέσα στη μέγγενη της κρατικής εγκατάλειψης και της κερδοσκοπικής μανίας της αστικής τάξης, τοπικής και όχι μόνο.
Το γεγονός ότι το ΚΚΕ έχει στο έλεγχό του εργατικά κέντρα και νομαρχιακά τμήματα της ΑΔΕΔΥ στα νησιά και σημαντική κοινωνική επιρροή δίνουν τη δυνατότητα σε έναν πιο ενεργητικό ρόλο, ο οποίος όμως έλλειψε πολύ ειδικά όταν τα πράγματα έφτασαν στα άκρα. Όπως όταν έγινε η δολοφονική επίθεση με πέτρες και άμεση βία στους συγκεντρωμένους πρόσφυγες στην πλατεία Σαπφούς της Μυτιλήνης, ένα πραγματικό πογκρόμ της ακροδεξιάς με την ανοχή της αστυνομίας.
Έχει σημασία όμως να σταθεί κανείς με ποιο περιεχόμενο και ποιες κοινωνικές δυνάμεις προσπαθεί το ΚΚΕ να παρέμβει για το προσφυγικό.
Το κάλεσμα των φορέων της Σάμου για την απεργία στις 7 Φλεβάρη είναι χαρακτηριστικό. Για τις αιτίες του εγκλωβισμού των προσφύγων, αναφέρεται εκεί πως είναι «θύματα των πολεμικών επεμβάσεων και της οικονομικής εκμετάλλευσης στις χώρες τους, ξεριζωμένοι από τις πατρίδες τους και τις εστίες τους για τα κέρδη των ισχυρών, που δημιουργούν χιλιάδες θύματα, φτώχια, πολέμους και προσφυγιά». Σωστά είναι αυτά, αλλά δεν ονοματίζονται οι ένοχοι, ο ιμπεριαλισμός, των ΗΠΑ πρώτα από όλα και το ΝΑΤΟ, αλλά και ο εθνικισμός –και ο ελληνικός-, ενώ η ΕΕ αναφέρεται μόνο σε σχέση με τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας. Προκαλεί εντύπωση αυτή η επιλεκτική στάση του ΚΚΕ, όταν πρόκειται για συνεργασία με αστικά επιμελητήρια και ενώσεις ξενοδόχων, καθώς όταν πρόκειται για το εργατικό κίνημα και την αντικαπιταλιστική Αριστερά στο όνομα της «καθαρής γραμμής» το ΚΚΕ και οι φορείς που επηρεάζει δεν συνυπογράφουν σχεδόν ποτέ, όσο κρίσιμο και αν είναι το θέμα ή δύσκολος ο συσχετισμός.
Αλλά για να δούμε πιο συγκεκριμένα τα αιτήματα που διατυπώνονται στο κοινό κάλεσμα των φορέων της Σάμου:
· Εδώ και τώρα να κλείσει το hotspot στη Σάμο και στα άλλα νησιά. Να μη δημιουργηθεί νέο ΗΟΤ SPOT στη Σάμο.
· Να απεγκλωβιστούν οι πρόσφυγες και μετανάστες από το νησί με προτεραιότητα στους ασθενείς, στις ευάλωτες ομάδες και επιτέλους οι Υπηρεσίες Ασύλου να απεγκλωβίσουν τους πρόσφυγες στους οποίους έχει δοθεί άσυλο και παρά τη θέληση τους κρατούνται και παραμένουν “όμηροι” στο νησί. Να μεταφερθούν στην ηπειρωτική χώρα σε κέντρα με ανθρώπινες συνθήκες και από εκεί σε όποια χώρα επιθυμούν.
· Να μεταφερθούν οι υπηρεσίες ασύλου από το νησί στην Ηπειρωτική Ελλάδα.
· Στη Σάμο να διατηρηθεί μόνο ένας μικρός χώρος υποδοχής, καταγραφής, ταυτοποίησης και πρωτοβάθμιας περίθαλψης, όπου θα διαμένουν για μικρό χρονικό διάστημα μέχρι την έκδοση πιστοποιητικού υγείας.
· Να καταργηθεί η συμφωνία κυβέρνησης – ΕΕ – Τουρκίας που εγκλωβίζει αυτούς τους ανθρώπους στα νησιά μας.
Σε συνδυασμό με τις καταγγελίες για τις κυβερνητικές ευθύνες σχετικά με τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, βλέπει κανείς ότι το πλαίσιο ζητάει ανθρώπινες συνθήκες σε «κέντρα», δομές δηλαδή στρατοπεδικού τύπου. Και σίγουρα στην ηπειρωτική χώρα, μακριά από τη Σάμο.
Άλλο να κλείσουν όλα τα hotspotκαι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης παντού, άλλο να κλείσουν μόνο στη Σάμο ή στη Λέσβο και να γίνουν αλλού!
Τα αιτήματα να μπορούν να φύγουν οι πρόσφυγες από τον περιορισμό τους στα νησιά και να έχουν τη δυνατότητα με ταξιδιωτικά έγγραφα να ταξιδέψουν όπου επιθυμούν και μέχρι τη χώρα προορισμού τους είναιβασικά, αναγκαία και σωστά και βεβαίως απαιτούν ρήξη με την πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων (και του ΣΥΡΙΖΑ). Πρόκειται για θέσεις που προβάλλει η η αντικαπιταλιστική Αριστερά, το ΝΑΡ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μέχρι να γίνει αυτό όμως οι πρόσφυγες και οι μετανάστες πρέπει να ζουν με πλήρη κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα, ελεύθεροι και όχι σε στρατόπεδα, όσο ανθρώπινα και αν είναι. Με κανονική κατοικία, πρόσβαση στα δημόσια αγαθά, εργασία και προφανώς κοινωνική ζωή, μόρφωση, ψυχαγωγία.
Ταυτόχρονα, μια αριστερή αντίληψη, πολύ περισσότερο εργατική και κομμουνιστική βλέπει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως μέρος του «δικού μας κόσμου», ως τμήμα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, και γι’ αυτό στηρίζει και ενισχύει τον δικό τους αγώνα για τα δικαιώματά τους, προσπαθεί να τους εντάξει στο συλλογικό αγώνα στον τόπο μας. Αυτή είναι μια πολύ ουσιαστική διαφορά μιας εργατικής προσέγγισης από την φιλανθρωπία.
Αλλά για να δούμε και από ποιους στηρίζεται η πανσαμιώτικη απεργία, γιατί έχει σημασία από ποιους υποστηρίζεται ένα πλαίσιο σαν και αυτό που προβάλει το ΚΚΕ.
Αυτοί που γενικόλογα αναφέρει η ενημερωτική ιστοσελίδα του ΚΚΕ 902.gr σαν «φορείς των μικρομεσαίων και επιστημονικών ενώσεων», δεν είναι παρά οργανώσεις της αστικής τάξης των νησιών: Επιμελητήριο, Εμπορικός Σύλλογος Σάμου, Εμπορικός Σύλλογος Καρλοβάσου, Δικηγορικός Σύλλογος, Σύλλογος Εστίασης και Ψυχαγωγίας, Ένωση Ξενοδόχων Σάμου, Σύλλογος Ενοικιαζομένων Δωματίων και Διαμερισμάτων, Σύνδεσμος Τουριστικών και Ναυτιλιακών Πρακτόρων, Οδοντιατρικός Σύλλογος, Ιατρικός Σύλλογος, Σύλλογος Πολυτέκνων. Παράλληλα την πανσαμιακή απεργία στηρίζουν η Περιφερειακή Ενότητα και ο Δήμος Σάμου, δηλαδή το ίδιο το τοπικό κράτος και η Μητρόπολη.
Είναι οι ίδιοι που όλο το προηγούμενο διάστημα έχουν πρωταγωνιστήσει στο κλίμα ρατσισμού και εχθρικής αντιμετώπισης των προσφύγων, αλλά και κάθε φωνής που στάθηκε απέναντι και έδωσε τη μάχη της αλληλεγγύης.
Με το κύμα των προσφύγων είχαμε στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου δυο αντίθετες στάσεις. Από τη μια αυτή που σκόρπισε το ρατσιστικό δηλητήριο και προσπάθησε να χρεώσει τα κοινωνικά προβλήματα στους πρόσφυγες, αφήνοντας στο απυρόβλητο την αντιλαϊκή πολιτική. Αυτή στηρίχτηκε ουσιαστικά από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, στη γραμμή της ΕΕ για «αποτροπή» του προσφυγικού κύματος μέσα από την άθλια εικόνα της Μόριας και των άλλων τόπων μαρτυρίου.
Από την άλλη υπήρχε το πολύμορφο κύμα της λαϊκής αλληλεγγύης, οργανωμένο και αυθόρμητο. Το ΚΚΕ σήμερα στρέφεται προς τους φορείς της πρώτης στάσης με ένα ρηχό περιεχόμενο που καταγγέλλει αλλά δεν ξεπερνάει το όριο της φιλανθρωπίας.
Υπάρχει λοιπόν στροφή στη στάση του ΚΚΕ και δεν είναι προς τα αριστερά. Με τη στάση του δίνει αριστερό άλλοθι και έδαφος στις αντιδραστικές φωνές. Αυτό που θα μείνει από την «κοινωνική συμμαχία» με τις εργοδοτικές και αστικές οργανώσεις θα είναι το σύνθημα «να φύγουν οι πρόσφυγες». Σε αυτό το κλίμα ο σύλλογος γονέων του 2ου δημοτικού σχολείου Σάμου λ.χ. ζητάει να μην έρθουν προσφυγόπουλα στο σχολείο. Δεν μπαίνει λοιπόν φραγμός στη δηλητηριώδη επίδραση των ρατστιστικών και φασιστικών αντιλήψεων, αλλά αυτές παίρνουν μια ευρύτερη νομιμοποίηση, ενώ περνάει στη συνείδηση ότι εκφράζουν τη «ριζική λύση».
Η Ανταρσία στο Αιγαίο-Αντικαπιταλιστική Αριστερά έχει καταθέσει στην κοινωνία των νησιών το Ζούμε μαζί, παλεύουμε μαζί, μια συμβολή σε ένα πλαίσιο διεκδικήσεων για το προσφυγικό, όπου τονίζεται πως απαιτείται:
Η Περιφέρεια Αιγαίου να πάρει σαφή θέση ενάντια στη συμφωνία κυβέρνησης – ΕΕ και να ζητήσει άμεση άρση του γεωγραφικού περιορισμού, ώστε οι πρόσφυγες να ταξιδέψουν ελεύθεροι στην ηπειρωτική Ελλάδα. Η Διεύθυνση Πολιτικής Προστασίας να εφαρμόσει σχέδιο στέγασης και φιλοξενίας των προσφύγων, ενόψει του χειμώνα, ανοίγοντας τους κλειστούς χώρους που υπάρχουν (όπως οι αποθήκες της πρώην ΑΤΕ στον Καρά Τεπέ και το εκθεσιακό κέντρο Καλουτά στην Χίο).
Αξιοπρεπή και ανθρώπινη στέγη για τους πρόσφυγες και για κάθε άστεγο. Πόλεις ανοιχτές για τους πρόσφυγες. Όχι στην γκετοποίηση των προσφύγων. Να κλείσει το κολαστήριο της Μόριας και τα άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης στα νησιά του Αιγαίου. Να εξασφαλιστούν ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης στην Μόρια μέχρι να κλείσει οριστικά.
Να καταργηθεί η δολοφονική συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας, που εγκλωβίζει χιλιάδες πρόσφυγες στα νησιά του Αιγαίου. Να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα σε όλους τους πρόσφυγες από το ελληνικό κράτος, για να ταξιδέψουν στις χώρες προορισμού τους. Όχι στις συμφωνίες του Δουβλίνου και της Σέγκεν. Σύνορα ανοιχτά και άσυλο στους πρόσφυγες σε όλη την Ε.Ε.
Δημοκρατικά δικαιώματα σε Έλληνες και ξένους, ενάντια στην κρατική καταστολή και την ποινικοποίηση της διαμαρτυρίας. Να ανατραπεί η αντιμεταναστευτική πολιτική κυβέρνησης – Ε.Ε. που αποτελεί βούτυρο στο ψωμί των διάφορων φασιστικών και ακροδεξιών συμμοριών. Να σταματήσουν τώρα οι απελάσεις των προσφύγων.
Να σταματήσουν οι πολεμικές συρράξεις. Καμιά συμμετοχή της χώρας μας ή παροχή διευκολύνσεων στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Κλείσιμο των νατοϊκών βάσεων. Έξω το ΝΑΤΟ και η Frontex πό το Αιγαίο και τη χώρα μας. Ειρήνη για όλους τους λαούς.
Να εξασφαλιστεί ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σίτιση, στέγαση, ένδυση, εκπαίδευση και δικαίωμα στην εργασία για γυναίκες και άνδρες πρόσφυγες και μετανάστες που επιθυμούν να παραμείνουν στην χώρα. Δουλειά με ίσα δικαιώματα για Έλληνες και ξένους εργάτες. Ζούμε μαζί, αγωνιζόμαστε μαζί ενάντια στην φτώχεια, την ανεργία, τους φασίστες και τον πόλεμο για ψωμί, δουλειά, ειρήνη, ελευθερία.
Η έκπτωση στο περιεχόμενο και τις διεκδικήσεις οδηγεί το ΚΚΕ στο θέμα του προσφυγικού να βρίσκεται κάτω από την ηγεμονία των αστικών δυνάμεων και των αντιδραστικών τους επιδιώξεων. Και στο προσφυγικό η απάντηση από εργατική σκοπιά δεν μπορεί παρά να έρθει με σύγκρουση και όχι προσεταιρισμό των εργοδοτών και του αστικού κόσμου.
https://www.facebook.com/samos.times/videos/248823972715666/
ΠΗΓΗ: prin.gr
Λέσβος-Σάμος: Επικίνδυνη δεξιά στροφή του ΚΚΕ στο προσφυγικό
Νίκος Μανάβης
Επιδιώκει την συνεργασία δυνάμεων με σαφή ξενοφοβικό λόγο
Κινητοποιήσεις στις 7 Φλεβάρη έχουν ανακοινώσει το Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο και το Εργατικό Κέντρο Σάμου. Το πρώτο οργανώνει συλλαλητήριο στη Μυτιλήνη, το δεύτερο απεργία και συγκέντρωση στο Βαθύ της Σάμου, με κύριο αίτημα το κλείσιμο των Κέντρων Υποδοχής Προσφύγων (ΚΥΤ). Το πλαίσιο που έθεσαν τα δύο εργατικά κέντρα (πλήρως ελεγχόμενα από το ΚΚΕ) είναι ολόιδιο. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται κάλεσμα του νομαρχιακού τμήματος της ΑΔΕΔΥ Χίου για σύσκεψη φορέων με στόχο την πραγματοποίηση κινητοποίησης την ίδια μέρα, στο νησί. Πρόκειται για την νέα παρέμβαση του ΚΚΕ στο προσφυγικό, με αιτήματα που περιέχουν ένα ελάχιστο αναγκαίο ανθρωπιστικό περιεχόμενο αλλά ταυτόχρονα επικοινωνούν με συντηρητικά και ξενοφοβικά, κοινωνικά πολιτικά ρεύματα. Στην ουσία, αποτελεί συνέχεια του πολιτικού του σχεδιασμού που άρχισε να υλοποιείται τον περασμένο Οκτώβριο, με εμφανώς αμφίσημα πολιτικό στίγμα, και το οποίο άργησε τρία χρόνια.
Το κάλεσμα για την πανσαμιακή απεργία από τοπικούς φορείς και ενώσεις
Στο διάστημα αυτό στις τοπικές κοινωνίες των νησιών του ανατολικού Αιγαίου αναπτύχθηκαν δύο πολιτικά ρεύματα γύρω από το ζήτημα. Το ένα είναι ρατσιστικό-ξενοφοβικό με μεγάλες δόσεις φασίζουσας αντίληψης, αντιμετωπίζει τους πρόσφυγες-μετανάστες/τριες ως σκουπίδια, εν δυνάμει ισλαμιστές που επιδιώκουν την μουσουλμανοποίηση των νησιών. Επίσης, θεωρεί ως εχθρό κάθε άνθρωπο που αυθόρμητα ή με οργανωμένο τρόπο εκφράζει την αλληλεγγύη του προς τους πρόσφυγες. Όπως κάθε πολιτικό ρεύμα έχει πολλές διαφοροποιήσεις και διαβαθμίσεις στο εσωτερικό του. Έχει την πλήρη στήριξη κυβέρνησης, ΕΕ, αστυνομίας, δικαιοσύνης, εκκλησίας, φορέων του τοπικού κράτους (δήμων και Περιφέρειας) κλπ. Σ’ αυτή την όχθη του ποταμού έχουν βρεθεί η συντριπτική πλειοψηφία των φορέων των νησιών (βλ. Επιμελητήρια, Εμπορικοί Σύλλογοι, Ενώσεις Ξενοδόχων κλπ).
Με το προαναφερόμενο ρεύμα δεν ταυτίζεται ένα μεγάλο τμήμα των τοπικών κοινωνιών που έχει απλά μια φοβική στάση έναντι των προσφύγων.
Στον αντίποδα βρίσκεται το κοινωνικό-πολιτικό ρεύμα της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες. Σε πολλές περιπτώσεις το ρεύμα αυτό αποκτά αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά, επικοινωνεί με τις αγωνίες και τον αγώνα των ίδιων των προσφύγων. Στο πλαίσιο του, λειτουργούν δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και της ριζοσπαστικής αριστεράς, δυνάμεις του αντιεξουσιαστικού και αναρχικού χώρου, συλλογικότητες αλληλέγγυων, συνδικαλιστικά σχήματα και σωματεία, ανένταχτοι αγωνιστές και ένα πολύμορφο δίκτυο ανθρώπων. Το κίνημα αυτό έχει οργανώσει μεγάλες κινητοποιήσεις στην Λέσβο, είχε δυναμική παρουσία στην Χίο και έχει στηρίξει όλες τις δράσεις των προσφύγων. Έχει αναδείξει -και κάνει πράξη- τον κοινό αγώνα προσφύγων και νησιωτών, για την ανατροπή της αντιπροσφυγικής πολιτικής της ΕΕ, την κατάργηση της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, το κλείσιμο των hot spot και την ενσωμάτωση των προσφύγων-μεταναστών/τριών στις κοινωνίες των νησιών και της ηπειρωτικής Ελλάδας, με πλήρη δικαιώματα. Επιπλέον για τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς οι πρόσφυγες-μετανάστες/ριες είναι τμήμα της νέας εργατικής βάρδιας.
Το ΚΚΕ με την παρέμβαση του γυρνάει την πλάτη στο κοινωνικό-πολιτικό ρεύμα αλληλεγγύης και επιδιώκει μια διαταξική συνεργασία με δυνάμεις και φορείς που έχουν εκφράσει όλα τα προηγούμενα χρόνια ένα σαφέστατα ρατσιστικό και ξενοφοβικό λόγο. Παράλληλα, δεν αναγνωρίζει τους πρόσφυγες ως τμήμα της εργατικής τάξης που αγωνίζεται για την επίλυση των προβλημάτων του, αλλά ως ένα πρόβλημα που πρέπει να μεταφερθεί από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα. Πρόκειται για σαφέστατη δεξιά μετατόπισή του που θα έχει μεσοπρόθεσμα αρνητικές επιπτώσεις τόσο για το κίνημα αλληλεγγύης όσο κυρίως για τους πρόσφυγες αν δεν ανατραπεί.
εί.
ΠΗΓΗ: prin.gr
ΔΕΗ: Δύο γελοίες και μισές προσφορές για ξεπούλημα των λιγνιτικών μονάδων

Δύο είναι, σύμφωνα με πηγές της ΔΕΗ, οι προσφορές που κατατέθηκαν στον διαγωνισμό της ΔΕΗ για το ξεπούλημα των λιγνιτικών μονάδων της Μεγαλόπολης και της Μελίτης. Η μία είναι μισή και η άλλη υπό αιρέσεις!
Όπως αναφέρουν οι ίδιοι κύκλοι, ζητήθηκε βελτίωση των προσφορών, ενώ το διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΗ θα συνεδριάσει την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου για την αξιολόγηση των προσφορών.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες πρόταση υπό αιρέσεις κατέθεσε το κοινοπρακτικό σχήμα Seven Energy – ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και η Μυτιληναίος, με τις ίδιες πληροφορίες να λένε ότι η δεύτερη προσφορά αφορά μόνο τη μονάδα της Μελίτης (Φλώρινας) και όχι τις μονάδες της Μεγαλόπολης.
Προσφορά δεν κατέθεσε το κοινοπρακτικό σχήμα CHN Energy – όμιλος Κοπελούζου, πάντα κατά τις πληροφορίες.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το ξεπούλημα σημαίνει όχι απλώς έγκλημα, αλλά κακούργημα και κάτι παραπάνω!
ΠΗΓΗ: iskra.gr
Γαλλία: Ψηφίστηκε ο αντιδημοκρατικός νόμος για τις διαδηλώσεις

Με ευρύτατη πλειοψηφία, η γαλλική Εθνοσυνέλευση ψήφισε χθες το νομοσχέδιο που έχει στόχο την καταστολή των διαδηλώσεων, περιορίζοντας τις δημοκρατικές ελευθερίες του γαλλικού λαού.
Συγκεκριμένα, το αντιδημοκρατικό νομοσχέδιο εγκρίθηκε με 387 ψήφους υπέρ, 92 κατά και 74 αποχές. Το νομοσχέδιο θα συζητηθεί τώρα στη Γερουσία, αλλά η Εθνοσυνέλευση έχει τον τελικό λόγο.
Σύμφωνα με τον νέο αντιδημοκρατικό νόμο, απαιτείται άδεια από τις αρχές για την πραγματοποίηση διαδηλώσεων, η αστυνομία έχει δικαίωμα προληπτικών συλλήψεων και σωματικών ελέγχων, ενώ απαγορεύεται και η κάλυψη του προσώπου των διαδηλωτών, ακόμη κι αν αυτό απαιτείται για την προστασία από τα χημικά.
Είναι προφανές ότι το καθεστώς Μακρόν έχει πανικοβληθεί από την επέκταση των κινητοποιήσεων των Κίτρινων Γιλέκων, πόσο μάλλον που μαζί τους έχουν συμπαραταχθεί και τα συνδικάτα των εργαζομένων.
ΠΗΓΗ: iskra.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή