Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
12 Απριλίου 1967. Η ξεχασμένη πολιτική απεργία των οικοδόμων
Από Γιώργος Αλεξάτος
Πρόκειται για την τελευταία μαχητική αγωνιστική εκδήλωση που έγινε στην Ελλάδα, λίγες μόλις μέρες πριν τα τεθωρακισμένα της Χούντας επιβάλουν την 7χρονη στρατιωτική δικτατορία. Κι όμως, μισό αιώνα μετά, ελάχιστα έχει συζητηθεί, ελάχιστα έχουν γραφτεί γι’ αυτήν και φυσικά την αγνοεί ο πολύς κόσμος.
Ενώ πύκνωναν τα σύννεφα που προμήνυαν την καταιγίδα, οι πολιτικοί φορείς της Αριστεράς (το παράνομο ΚΚΕ και η ΕΔΑ, αλλά και ο κύκλος της “Αναγέννησης”, οι τροτσκιστικές οργανώσεις κ.λπ.), αν και έκαναν λόγο για σχέδια αντιδημοκρατικής εκτροπής, ετοιμάζονταν για τις εκλογές που είχαν προκηρυχθεί για τον Μάιο. Με αυτόνομη κάθοδο (ΕΔΑ και ΣΠΑΚ της “Αναγέννησης”) ή με στήριξη της ΕΔΑ (τροτσκιστές).
Στον χώρο των οικοδόμων, που από το 1960 βρίσκονταν στην πρωτοπορία των λαϊκών αγώνων, αποφασίστηκε για τις 12 Απριλίου 1967 πανελλαδική πολιτική απεργία με κεντρικό σύνθημα “Όχι στη νέα εκτροπή! Όχι στη δικτατορία!”.
Η απόφαση πάρθηκε από τη Συντονιστική Επιτροπή Οικοδόμων, που αντιπροσώπευε τα μαζικά σωματεία τα οποία δεν γίνονταν δεκτά στην εργατοπατερική Ομοσπονδία Οικοδόμων του εγκάθετου Λυκιαρδόπουλου. Για τη λήψη της απόφασης προηγήθηκε σκληρή διαμάχη, καθώς η ΕΔΑ (στην οποία εντάσσονταν όλα τα στελέχη της Συντονιστικής Επιτροπής) είχε προτάξει την εκλογική μάχη.
Ανάλογη αντιπαράθεση υπήρξε και στα «κομματικά στηρίγματα», τις παράνομες οργανώσεις του ΚΚΕ, που είχαν ανασυγκροτηθεί το 1965 με τη συμμετοχή και του συνόλου, σχεδόν, των κομμουνιστών συνδικαλιστών του οικοδομικού κλάδου, που αποτελούσαν και την καθοδήγηση της ΕΔΑ Οικοδόμων.
Η αντιπαράθεση αυτή φανερώνει τη διάσταση μεταξύ της κομματικής ηγεσίας της ΕΔΑ και του ΚΚΕ, και των στελεχών ενός μαχητικού και μαζικού κλάδου εργαζομένων, που, όπως αποδείχτηκε λίγες μέρες μετά, με την επιβολή της δικτατορίας, ήταν σε θέση να αντιλαμβάνονται πιο άμεσα και ξεκάθαρα τις πολιτικές εξελίξεις και τον κίνδυνο της επερχόμενης αντιδημοκρατικής εκτροπής.
Οι οικοδόμοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και το πρωί της 12ης Απριλίου πραγματοποίησαν ως απεργοί μια από τις πλέον μαζικές συγκεντρώσεις μέσα και έξω από το θέατρο “Περοκέ” στο Μεταξουργείο.
Στην απόπειρά τους να πραγματοποιήσουν πορεία, δέχτηκαν άγρια επίθεση απ’ την αστυνομία, με συνέπεια 84 τραυματίες και 78 συλλήψεις. Εντούτοις, αμύνθηκαν σθεναρά και οι ίδιοι, στέλνοντας στο νοσοκομείο 51 αστυνομικούς.
Χαρακτηριστικό της αστυνομικής βιαιότητας είναι και η καταδίωξη στελεχών του κλάδου για πολλές ώρες μετά από την κινητοποίηση και τα επεισόδια, ακόμη και με εφόδους στα σπίτια τους. Εξαναγκάζοντας πολλούς απ’ αυτούς να περάσουν στην παρανομία.
Από την επόμενη μέρα αναπτύχθηκε ένα τεράστιο κίνημα αλληλεγγύης προς τους τραυματίες και συλληφθέντες, για την οικονομική ενίσχυση των οικογενειών τους, με τη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων οικοδόμων που έδιναν έως και από ένα μεροκάματο.
Από τους συλληφθέντες, οι 25 προφυλακίστηκαν και η επιβολή της δικτατορίας τούς βρήκε ήδη κρατούμενους. Παράλληλα, εκείνα τα στελέχη του οικοδομικού κινήματος που είχαν περάσει ήδη στην παρανομία μετά την απεργία, για να μη συλληφθούν, αποτέλεσαν τον πρώτο πυρήνα του εργατικού αντιδικτατορικού κινήματος, συμμετέχοντας, τον Αύγουστο 1967, στην ίδρυση του Αντιδικτατορικού Εργατικού Μετώπου (ΑΕΜ).
πηγη: iskra.gr
Εισοδήματα 27 δισ. ευρώ χάθηκαν στην κρίση - Ποιοι είχαν τις μεγαλύτερες απώλειες
Δραστικό πλήγμα στους ελεύθερους επαγγελματίες και τους επιτηδευματίες επέφερε η κρίση. Σύμφωνα με στοιχεία της ΑΑΔΕ, το δηλωθέν τους εισόδημα από το 2010 ως το 2018 μειώθηκε κατά 60%, ενώ ο αριθμός τους μειώθηκε κατά 40%. Η κρίση ώθησε πολλούς να τερματίσουν τις δραστηριότητές τους, κάποιοι άλλοι έφυγαν στο εξωτερικό, ενώ η φοροδιαφυγή εκτινάχτηκε. Το 2010, οι περίπου 1 εκατ. ελεύθεροι επαγγελματίες και επιτηδευματίες δήλωναν εισοδήματα 24 δισ. ευρώ, ενώ το 2017 οι εναπομείναντες 610.000 δήλωσαν εισοδήματα που δεν ξεπερνούν τα 10 δισ. ευρώ. Πλην της κρίσης, η αύξηση των φόρων και των εισφορών επέδρασε καθοριστικά στην διαμόρφωση αυτής της εικόνας .
Οι μισθωτοί είδαν τα συνολικά δηλωθέντα εισοδήματα να μειώνονται κατά 9 δισ. ευρώ ή κατά 22,6%. Μικρότερη ήταν η μείωση του συνολικού δηλωθέντος εισοδήματος των συνταξιούχων. Από 26,8 δισ. το 2010 περιορίστηκε στα 25,2 δισ. ευρώ το 2018. Ωστόσο, τότε οι συνταξιούχοι ήταν 1,6 εκατ. και σήμερα ανέρχονται σε 2,2 εκατομμύρια. Το μέσο δηλωθέν τους εισόδημα μειώθηκε αυτά τα χρόνια κατά 34,3%. Τέλος, οι αγρότες εμφανίζουν εισοδήματα μειωμένα κατά 28,2%, σε σύγκριση με τα εισοδήματα του 2010 ή κατά περίπου 1,25 δισ. ευρώ.
Από τα 100,3 δισ. ευρώ των συνολικών εισοδημάτων που δηλώθηκαν το 2010, το 2017 αυτό το ποσό περιορίστηκε στα 73 δισ., γεγονός που σημαίνει ότι συνολικά τα χρόνια της κρίσης χάθηκαν εισοδήματα 27 δισ. ευρώ.
Πηγή: Καθημερινή - enikonomia.gr
Στις ΗΠΑ «νομοθετούν» νέα κατάσταση στο Αιγαίο
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ
Επειδή κάποιοι παραδοσιακοί αλλά και άλλοι όψιμοι εγχώριοι οπαδοί της μετατροπής της χώρας σε αμερικανικό προτεκτοράτο έχουν ήδη αρχίσει να πανηγυρίζουν ζητωκραυγάζοντας υπέρ της ελληνοαμερικανικής στρατηγικής σχέσης, αξίζει τον κόπο να δούμε προσεκτικά ποια ακριβώς είναι η κατάσταση στην περιοχή και για ποιους λόγους θέλουν να «αλλάξουν» οι Αμερικανοί.
Το εν λόγω νομοσχέδιο, πέραν των προθέσεων της υπερδύναμης να περιγράψει «διά νόμου» τα τρέχοντα συμφέροντά της, αποτελεί ταυτόχρονα και μια έμμεση παραδοχή αποτυχίας (ή επείγουσας ανάγκης αναδίπλωσης) της μέχρι τώρα πολιτικής της στην περιοχή. Κι αυτό διότι η κατάσταση που επιδιώκει να αναθεωρήσει το νομοσχέδιο είχε διαμορφωθεί κατά κύριο λόγο από πάγιες θέσεις της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.
Η αμερικανική ανάγκη
Σε γενικές γραμμές στον Νόμο για την Εταιρική Σχέση Ασφάλειας και Ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο του 2019 μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται:
● Άρση της απαγόρευσης πώλησης όπλων στην Κυπριακή Δημοκρατία.
● Πρόβλεψη ότι μέσα σε 90 ημέρες από την επικύρωσή του ο ΥΠΕΞ θα πρέπει να υποβάλει λίστα στο Κογκρέσο με τον αριθμό των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου και της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.
● Αναφορά ότι η ασφάλεια των εταίρων της Αμερικής, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, είναι σημαντική για τα συμφέροντα των ΗΠΑ.
● Χαρακτηρισμός της Ελλάδας ως πολύτιμου μέλους του ΝΑΤΟ και πυλώνα ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο.
● Στήριξη στην τριμερή συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ.
● Διατύπωση της αντίθεσης από Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ και ΗΠΑ σε οποιαδήποτε ενέργεια που θα ανατρέπει τη σταθερότητα, θα παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και τις σχέσεις καλής γειτονίας τόσο στην Ανατολική Μεσόγειο όσο και στο Αιγαίο.
Αυτά λοιπόν λένε σήμερα ότι επιθυμούν να αλλάξουν στην περιοχή οι Αμερικανοί. Ωστόσο οι αλλαγές που διατυπώνονται στο προς ψήφιση νομοσχέδιο περιγράφουν την κατάσταση που οι ίδιοι διαμόρφωσαν στην περιοχή εδώ και δεκαετίες.
Προφανώς η αμερικανική ανάγκη για αναθεώρηση της πολιτικής τους στην περιοχή προκύπτει από την τρέχουσα διαδικασία αποδόμησης των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. Όσο η Άγκυρα δραπετεύει από την επιρροή της Ουάσιγκτον τόσο οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη στρατιωτικής αναδίπλωσης στο ελληνικό «οικόπεδο». Η διά νόμου αλλαγή της αμερικανικής οπτικής στην περιοχή προφανώς αξιοποιείται και ως απειλή στο πλαίσιο του παζαριού που κάνει η αμερικανική διοίκηση με την Άγκυρα.
Η «τάξη» της Ουάσιγκτον
Η διαμορφωμένη μέχρι και τώρα κατάσταση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο είναι – δεν πρέπει να το ξεχνάμε – αμερικανικό έργο. Δεν πρέπει ειδικά αυτοί που σήμερα πανηγυρίζουν να ξεχνούν ότι:
1. Σε έκθεση του αμερικανικού Ινστιτούτου Rand, η οποία συντάχθηκε για λογαριασμό του αμερικανικού Πενταγώνου και διέρρευσε στον Τύπο τον Δεκέμβριο του 1992, διαβάζουμε:
«Οι ΗΠΑ ως υπερδύναμη πρέπει να προσπαθήσουν να ενισχύσουν τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας στην Ευρώπη, τη Μ. Ανατολή και την Ασία. Κάθε κίνηση προς μία νέα αμυντική ευρωπαϊκή δομή που θα εξαιρεί την Τουρκία, ή θα στρέφεται εναντίον των συμφερόντων της στο Αιγαίο, θα συνεισφέρει στην αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων και θα στρέφεται εναντίον της σύγκλισης Τουρκίας και δυτικών συμφερόντων. Την ίδια στιγμή θα έθετε κρίσιμα διλήμματα στις ΗΠΑ σε σχέση με το Αιγαίο και τη Μ. Ανατολή».
2. Η «θεσμική» κατοχύρωση των όσων προέκυψαν («γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο) από την ελληνοτουρκική κρίση στις νησίδες των Ιμίων και από την αμερικανική «πυροσβεστική» διαμεσολάβηση ανατέθηκε στο ΝΑΤΟ. Η νέα δομή του ΝΑΤΟ διαμόρφωσε ενιαίο αμυντικό χώρο Ελλάδας – Τουρκίας στο Αιγαίο. Η δομή αυτή οδήγησε σε στρατιωτική διχοτόμηση του Αιγαίου υπό ΝΑΤΟϊκό μανδύα, δηλαδή στη στρατιωτική συγκυριαρχία Ελλάδας – Τουρκίας στο Αιγαίο υπό ΝΑΤΟϊκή επιδιαιτησία.
3. Η χώρα μας, μετά την υπογραφή σχετικής συμφωνίας το 1996 με τη Γεωγραφική Υπηρεσία των ΗΠΑ (National Imagery and Mapping Agency / NIMA / USA) συμμετέχει στο πρόγραμμα κατάρτισης ψηφιακών / διανυσματικών χαρτών (VMAP) κλίμακας 1:250.000.
Κατά τη σύνοδο της Διευθύνουσας Επιτροπής VMAP, τον Μάιο του 2001, η αμερικανική προεδρία επέβαλε στην ελληνική πλευρά την απόφαση να μην εμφανίσει τα θαλάσσια σύνορα Ελλάδας – Τουρκίας στον ψηφιακό χάρτη που έχει αναλάβει να καταρτίσει. Σύμφωνα με την επιχειρηματολογία της αμερικανικής πλευράς, η αναθεώρηση των χαρτών αυτών έγινε κατόπιν εντολής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο δεν γνωρίζει δήθεν την ύπαρξη συνθηκών που καθορίζουν τα θαλάσσια σύνορα Ελλάδας – Τουρκίας αποδεκτών και από τις δύο χώρες.
Επιπλέον, ως αμερόληπτος τρίτος, η Αμερική δεν επιθυμεί να λάβει θέση επί των διισταμένων εν προκειμένω απόψεων Ελλάδας και Τουρκίας.
4. Οι Αμερικανοί λειτουργώντας παρασκηνιακά υπονόμευσαν το δόγμα περί ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας – Κύπρου. Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από απόρρητο τηλεγράφημα του ελληνικού ΥΠΕΞ την εποχή της ισχυρής Ελλάδας του Σημίτη:
«Κατά τη σημερινή επίσκεψη του Αμερικανού επιτετραμμένου προς τον κ. υφυπουργό, ο κύριος Cleverly ανέφερε ότι εδόθησαν οδηγίες να τεθεί στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο σε Αθήνα, Λευκωσία και Άγκυρα ο αμερικανικός προβληματισμός για ενδεχόμενο τυχαίο και χωρίς πρόθεση ατύχημα κατά τη διάρκεια της επικείμενης άσκησης “Νικηφόρος”». Οι ελληνικές κυβερνήσεις καθησύχασαν τις αμερικανικές ανησυχίες καταργώντας ασκήσεις και δόγμα.
5. Στις αρχές του Μαΐου του 2009, σύμφωνα με τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Άγκυρα, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ Τζέιμς Τζέφρι συναντιέται με τον στρατηγό Χασάν Ισγκίζ και του αναφέρει ότι αρκετά επιχειρήματα της τουρκικής πλευράς για το καθεστώς στο Αιγαίο έχουν βάση.
6. Τον Ιούνιο του 2009 η Χίλαρι Κλίντον στέλνει εμπιστευτικό τηλεγράφημα στην Αθήνα σημειώνοντας ότι οι Αμερικανοί δεν μπορούν να βοηθήσουν αν η Ελλάδα «συμπεριφέρεται µε προκλητικά επιθετικό τρόπο, όπως µε το να επιλέγει για στρατιωτικές ασκήσεις νησιά τα οποία βάσει συνθηκών είναι αποστρατιωτικοποιημένα».
7. Σε τηλεγράφημα τον Ιανουάριο του 2009 ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Άγκυρα Τζέιµς Τζέφρι αναφέρει πως οι ισχυρισμοί πως µε βάση διάφορες συμφωνίες του 1930 και τη Συνθήκη του Παρισιού το Αιγαίο έχει μοιραστεί ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία είναι «ασαφείς». Σημειώνει επίσης ότι η Ελλάδα έχει «υπερβολικές διεκδικήσεις επί της υφαλοκρηπίδας, που προκύπτουν από τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας». Καταλήγει ότι η διένεξη για την υφαλοκρηπίδα «αποτελεί έναν πραγματικό λόγο διεκδίκησης των δικαιωμάτων της Τουρκίας στο Αιγαίο σε περίπτωση που βρεθεί πετρέλαιο ή φυσικό αέριο».
Απ’ όλα αυτά είναι φανερό ότι οι ΗΠΑ βιάζονται να αναδιαμορφώσουν τα δεδομένα στην περιοχή. Το ερώτημα που προκύπτει ωστόσο είναι αν και σε ποιον βαθμό η ελληνική κυβέρνηση έχει διαπραγματευτεί τη συμμετοχή της χώρας στους νέους αμερικανικούς σχεδιασμούς ή απλώς ακολουθεί τις εντολές πανηγυρίζοντας…
Η διερεύνηση του σκανδάλου ‘Novartis’ να αγγίξει την ουσία και όχι τα επιφαινόμενα..!
Από Γιάννης Τόλιος
Οι πομπώδεις «αντεκλήσεις» μεταξύ κυβέρνησης και πρώην υπουργών Υγείας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, τείνει να συσκοτίσει τις βαθύτερες αιτίες του σκανδάλου, την ανάδειξη των πραγματικών αιτίων και καταλογισμό ευθυνών και πάνω από όλα τη λήψη μέτρων κατάργησης της «σκανδαλώδους» πολιτικής στον τομέα της Υγείας και του Φάρμακου!
Ειδικότερα σε ότι αφορά στις αιτίες του σκανδάλου, είναι κατ’ αρχάς προϊόν της κυρίαρχης θέσης των πολυεθνικών εταιριών φάρμακου που ενισχύεται από τις ρυθμίσεις του ΠΟΕ (συμφωνία TRIPS), την επίσημη λειτουργία των «lobbies» ως «θερμοκήπια» διαπλοκής, την πολιτική ιατρικής έρευνας της ΕΕ με βάση τα συμφέροντα των φαρμακευτικών εταιριών και πάνω απ’ όλα το νεοφιλελεύθερο μοντέλο εμπορευματοποίησης φαρμάκων και υγείας. Στην Ελλάδα εκτός των παραπάνω, είναι το σύστημα «συνταγογραφούμενων» και «μη» φαρμάκων, η πολιτική τιμολόγησης τους, οι «χορηγίες» σε ιατρικές εταιρίες και γιατρούς για «ιατρική ενημέρωση» και φυσικά το «σύστημα διαπλοκής» κυβερνητικών και υπηρεσιακών παραγόντων με εταιρίες. Όλα αυτά έχουν ως στόχο τη μεγιστοποίηση των εταιρικών κερδών και τις υψηλές «μίζες» των ανθρώπων του κυκλώματος, με αποτέλεσμα τη συνολική επιβάρυνση του ελληνικού λαού, σύμφωνα με την εισαγγελική έρευνα, κατά 23 δις, την περίοδο 2000-2015, από τα οποία 3 δις αφορούν τη «Novartis».
Από την άλλη το σκάνδαλο ‘Novartis’ έφερε στην επιφάνεια όχι μόνο τη διαπλοκή και τη διαφθορά, αλλά και το μεγάλο σκάνδαλο των Μνημονίων και της Επιτροπείας, με μείωση της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης, από 6,1 δις το 2009 σταδιακά στα 1,9 δις το 2016 και διατήρηση στο ίδιο ύψος μέχρι σήμερα, πλήττοντας τους αγοραστές φαρμάκων και την αύξηση της συμμετοχής τους από 9% το 2009, σε 25% το 2014 και στο 30% σήμερα. Παράλληλα υποβαθμίστηκε η φαρμακευτική αγωγή και εντάθηκαν οι εισαγωγές φαρμάκων «πατέντας» σε βάρος των εγχώρια παραγομένων «γενόσημων». (Στο διάστημα 2009-16 οι εισαγωγές αυξήθηκαν 14%, ενώ στην ΕΕ μόλις 3,5%, ενώ τα «γενόσημα» ήταν 50% λιγότερα στην Ελλάδα από ότι στην ΕΕ).!!
Εκτός από τη διερεύνηση σε βάθος του σκανδάλου και την απονομή ευθυνών ….όχι απλά προεκλογικός θόρυβος (!), είναι η χάραξη πολιτικής στο «Φάρμακο» και στην «Υγεία» που θα έχει ως αφετηρία την προσφοράς από την Πολιτεία ως «δημόσια αγαθά» σε όλους του πολίτες. Ειδικότερα στο «φάρμακο» χρειάζονται μηχανισμοί δημόσιας παρέμβασης (ίδρυση κρατικής φαρμακοβιομηχανίας και κρατικής φαρμακαποθήκης, αναβάθμιση ρόλου ΕΟΦ στον έλεγχο φαρμάκων και του ΙΦΕΤ στην ιατρική έρευνα και ενημέρωση γιατρών), τιμολογιακή πολιτική με έλεγχο πραγματικού κόστους, ενεργοποίηση Επιτροπής Ανταγωνισμού, ανάπτυξη εγχώριας παραγωγής φαρμάκων, στήριξη εργασιακών δικαιωμάτων, αξιοποίηση διεθνούς συνεργασίας για εισαγωγές φαρμάκων χαμηλού κόστους με προδιαγραφές Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, κά. Όλα αυτά απαιτούν γενικότερη στροφή στις ασκούμενες πολιτικές και χτύπημα των αιτίων και μηχανισμών παραγωγής σκανδάλων, αντί της ….«θορυβώδους» καταγγελιολογίας!
*Ο Γιάννης Τόλιος είναι υποψήφιος Ευρωβουλευτής της «Λαϊκής Ενότητας – Μετώπου Ανατροπής»
πηγη: iskra.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή