του Δημήτρη Καλτσώνη

Κάθε δημοκρατικά σκεπτόμενος άνθρωπος, κάθε φίλος της ειρήνης, καθένας και καθεμία που σέβεται τις αρχές της εθνικής ανεξαρτησίας των λαών πρέπει να συμπαρασταθεί στη Βενεζουέλα επειδή:

Έχει μπει στο στόχαστρο των ΗΠΑ οι οποίες, κατά παραβίαση όλων των αρχών του ΟΗΕ, οργανώνουν πραξικόπημα, εξαπολύουν σαμποτάζ, προετοιμάζουν επέμβαση. Απειλούν ανοιχτά ότι θα έχει το μέλλον της Συρίας και της Λιβύης. Απειλούν το λαό με εμφύλιο πόλεμο και τον Πρόεδρο της χώρας με δολοφονία.

Η Βενεζουέλα έχει πρόσφατα (πριν ένα χρόνο) εκλεγμένο πρόεδρο τον Ν. Μαδούρο με ποσοστό 67% έναντι 21% του βασικού αντιπάλου του. Η εκλογική διαδικασία, όπως και όλες των προηγούμενων χρόνων, διεξήχθη ομαλά. Κανείς διεθνής παρατηρητής δεν διετύπωσε σοβαρές αποδείξεις (ούτε κάν ενδείξεις) για το αντίθετο.

Το Σύνταγμα της Βενεζουέλας είναι ιδιαίτερα δημοκρατικό. Δίνει τη δυνατότητα στο λαό να ανακαλέσει τους αντιπροσώπους του, πριν τη λήξη της θητείας τους, αν δεν είναι ικανοποιημένος από αυτούς. Έχει επίσης το συνταγματικό δικαίωμα και τη δυνατότητα να ανακαλέσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την κυβέρνηση.

Η αυτοανακήρυξη του Γουαϊδό είναι πραξικοπηματική ενέργεια, παραβίαση του Συντάγματος και του ποινικού νόμου. Είναι σαν να αναγορευτεί ξαφνικά πρωθυπουργός της Ελλάδας ο πρόεδρος της Βουλής.

Επιπλέον, στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο λαό και στη νόμιμη κυβέρνηση της Βενεζουέλας επειδή:

Γνωρίζουμε ότι επιδίωξη των ΗΠΑ είναι να βάλουν και πάλι στο χέρι το πετρέλαιο της χώρας, το οποίο εθνικοποιήθηκε από την κυβέρνηση Τσάβες. Μέσω της εθνικοποίησης, η φτώχεια στη χώρα, μπορεί να μην εξαλείφθηκε, αλλά έχει μειωθεί στο μισό, όπως λένε τα επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ.

Ξέρουμε ότι ειδικά ο πολυεθνικός όμιλος Κοχ εποφθαλμιά τα πετρέλαια της Βενεζουέλας. Ο Μ. Πενς (αντιπρόεδρος των ΗΠΑ) και ο Μ. Πομπέο (υπουργός εξωτερικών) είναι μεγαλομέτοχοι του ομίλου.

Γνωρίζουμε ότι οι ΗΠΑ έχουν εξαπολύσει έναν βρώμικο οικονομικό πόλεμο σε βάρος της Βενεζουέλας.

            Ξέρουμε πολύ καλά ότι αν επικρατήσουν οι ευνοούμενοι των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, θα ιδιωτικοποιηθεί ο πετρελαϊκός τομέας, θα γίνει πλιάτσικο κυριολεκτικά, θα επανέλθει το ΔΝΤ και θα βυθιστεί σε μόνιμη φτώχεια ο λαός.

somosvenezuelagr.blogspot.gr / Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΠΗΓΗ: kommon.gr

«Την ώρα που η κοινωνία αναστενάζει από τους φόρους και τα χαράτσια στα ακίνητα που την οδηγούν σε απόγνωση μέχρι θανάτου, η συγκυβέρνηση, με νυκτερινή αιφνίδια τροπολογία, απαλλάσσει τους πλοιοκτήτες-εφοπλιστές από την φορολόγηση των πλοίων τους... Ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται να επανεξετάσει από μηδενική βάση τη σχέση ανάμεσα στο ελληνικό κράτος, τη ναυτιλία και τον εφοπλιστικό κόσμο, με στόχο τη δημιουργία ενός δίκαιου φορολογικού καθεστώτος, που θα ανταποκρίνεται στη συνταγματική επιταγή για τη συμβολή όλων, ανάλογα με την φοροδοτική τους ικανότητα, στα δημόσια βάρη».

«Βρώμικη συναλλαγή κυβέρνησης –εφοπλιστών»

Αυτά έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ τον Οκτώβριο του 2014, λίγο πριν γίνει κυβέρνηση: δεσμευόταν ότι θα δημιουργήσει ένα δίκαιο φορολογικό καθεστώς με το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Κάτι που –όπως τα περισσότερα από όσα υποσχέθηκε- δεν πραγματοποίησε. Στο άρθρο 56 του νομοσχεδίου για την Ασιατική Τράπεζα –ψηφίστηκε στις 16 Απριλίου 2019 και ήδη έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων επειδή προβλέπει μεταξύ άλλων ευνοϊκές νομοθετικές ρυθμίσεις για τα αυθαίρετα στον αιγιαλό-, εντάχθηκε η κύρωση του συνυποσχετικού μεταξύ κυβέρνησης και εφοπλιστών. Το συνυποσχετικό αφορά την οικειοθελή φορολόγηση των εφοπλιστών την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ πριν να γίνει κυβέρνηση αντιμαχόταν με όλες τις δυνάμεις του. Τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση όμως εξοικονομεί εκατομμύρια σε εφοπλιστές και καγχάζει για το ηθικό πλεονέκτημα...

Στις 27 Φεβρουαρίου 2017 ο Αλέξης Τσίπρας και ο Θόδωρος Βενιάμης, πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, εμφανίστηκαν χαμογελαστοί στις κάμερες στο Μέγαρο Μαξίμου προκειμένου να υπογράψουν τη νέα, εθελοντική εισφορά του κλάδου στα δημόσια ταμεία. Επρόκειτο για ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός, σύμφωνα με την κυβέρνηση, αφού η καταβολή ποσού που αντιστοιχεί στο 10% των εισαγόμενων μερισμάτων των μελών της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, θα απέφερε έσοδα στα δημόσια ταμεία της τάξεως των 75 εκατομμυρίων ευρώ. Σχεδόν δύο μήνες μετά, αυτή η συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών οδήγησε στο άρθρο 56 του επίμαχου νόμου. Όμως, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους τα έσοδα για τα δημόσια ταμεία δεν θα ανέρχονται στα 75 εκατομμύρια ευρώ, όπως υποσχέθηκε –μόλις προ δύο μηνών- ο κ. Τσίπρας, αλλά σε 40 εκατομμύρια ευρώ.

«Άνθρακες ο θησαυρός» σύμφωνα με όσα δήλωσε στο Politik ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ), Αντώνης Νταλακογεώργος, αφού το ποσό που εισέρευσε στα δημόσια ταμεία δεν ξεπέρασε ποτέ τα 40 εκατομμύρια ευρώ, αφού «ένα μεγάλο μέρος των μεγαλόσχημων εφοπλιστών δεν κατέβαλαν ούτε ένα ευρώ ενώ ορισμένοι ζήτησαν διακανονισμό καταβάλλοντάς τα με δόσεις!». Ως αποτέλεσμα ο κ. Νταλακογεώργος κάνει λόγο για μια «βρώμικη συναλλαγή κυβέρνησης- εφοπλιστών», μέσω της οποίας ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει «το νέο μπουναμά στο παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο προκαλώντας τα αισθήματα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων τα οποία ιδιαίτερα την μνημονιακή περίοδο έχουν δεινοπαθήσει από την άγρια φοροεπιδρομή στους μισθούς, τις συντάξεις και ευρύτερα τα εισοδήματά τους». 

«Ο Τσίπρας υποσχόταν φορολόγηση 2 δις. ευρώ»

Ο Αλέξης Τσίπρας προτού γίνει πρωθυπουργός, δεν εξέφραζε την ίδια άποψη σχετικά με τη φορολόγηση των εφοπλιστών, αφού όπως υπενθυμίζει ο κ. Νταλακογεώργος, «ο Τσίπρας την περίοδο 2012-2014 μιλούσε για φορολόγηση των εφοπλιστών ύψους 2 δισεκατομμυρίων ευρώ». Αξιοσημείωτο είναι ακόμη ότι η νέα εθελοντική εισφορά είναι αόριστης διάρκειας, γεγονός που σημαίνει ότι θα αντικαταστήσει την προηγούμενη, η οποία είχε θεσπιστεί επί κυβέρνησης Αντώνη Σαμαρά το 2014, αλλάζοντας με αυτόν τον τρόπο τον φόρο, μέσω αυτήν τη φορά της φορολογίας των μερισμάτων.

Το πλέον ενδεικτικό όμως της υποκριτικής στάσης της κυβέρνησης στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι πως μολονότι κάνει λόγο για οικειοθελή παροχή από μέρους των εφοπλιστών, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Κι αυτό γιατί η φορολόγηση των μερισμάτων μεταξύ όσων προβλεπόταν στις δεσμεύσεις που ανέλαβε η κυβέρνηση μετά το τέλος του τρίτου μνημονίου και αναφερόταν στην έκθεση της Κομισιόν τον Μάιο του 2018. Πρόκειται για κάτι που προέκυψε δηλαδή, έπειτα από μακρόχρονη έρευνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με το αν το καθεστώς των φοροαπαλλαγών των οποίων τυγχάνει η ελληνική ναυτιλία, παραβιάζει τους κανόνες ανταγωνισμού εντός της Ε.Ε.

«Προπαγανδιστικός τελάλης του εφοπλιστικού κατεστημένου»

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Φώτης Κουβέλης μετατράπηκε σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ, «σε προπαγανδιστικό τελάλη του εφοπλιστικού κατεστημένου και ταυτιζόμενος απόλυτα με την πολιτική τους για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της κερδοφορίας και των προνομίων τους χωρίς ίχνος ντροπής ξεκαθάρισε ότι “στρατηγικός στόχος του Υπουργείου του είναι η ανάπτυξη της ελληνικής ποντοπόρου ναυτιλίας με τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος που θα παρέχει ανταγωνιστικά οφέλη”».

Ως αποτέλεσμα ο κ. Νταλακογεώργος κρίνει ότι στην ίδια πολιτική στο αναφερόμενο νομοσχέδιο «η κυβέρνηση διατηρεί σε εξευτελιστικά χαμηλά επίπεδα την φορολογία επί των ναυτιλιακών μερισμάτων. Με αυτές τις επαίσχυντες νομοθετικές ρυθμίσεις κλείνει ουσιαστικά και η εκκρεμότητα των εφοπλιστών με την Επιτροπή Ανταγωνισμού έναντι των άλλων ευρωπαϊκών ναυτιλιακών χωρών της Ε.Ε. Η σχετική συμφωνία εφοπλιστών- κυβέρνησης και η νομοθετική κατοχύρωση τς προνομιακής φορολογικής μεταχείρισης έρχεται ως συνέχεια της συμφωνίας για την συνταγματική αναθεώρηση με την οποία έμεινε ανέπαφη η φορολογική ασυδοσία του εφοπλιστικού κεφαλαίου». Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που σύμφωνα με τον κ. Νταλακογεώργο, οι εξελίξεις αυτές «επικροτήθηκαν και χειροκροτήθηκαν και η κυβέρνηση εισέπραξε για πολλοστή φορά τα εύσημα των εφοπλιστών».

«Πιστοί υπηρέτες του εφοπλιστικού κεφαλαίου»

Η επίμαχη συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και εφοπλιστών δεν θίγει παράλληλα σύμφωνα με τον κ. Νταλακογεώργο «στο ελάχιστο το θεσμικό πλαίσιο των 58 προκλητικών φοροαπαλλαγών για τους εφοπλιστές», ενώ ταυτόχρονα «με την εθελοντική συμφωνία επί των μερισμάτων τους, νομιμοποιείται έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Άλλωστε, όπως επισήμανε ο κ. Νταλακογεώργος, το γεγονός πως η κυβέρνηση «αρνήθηκε την πρόταση της ΠΕΝΕΝ προς την Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος για την κατάργηση του άρθρου 17 που θεσμοθετεί την φοροασυλία των εφοπλιστών απέδειξαν ότι είναι πιστοί υπηρέτες του εφοπλιστικού κεφαλαίου».

Και πως να μην χαρακτηριστεί έτσι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, από τη στιγμή που σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ, αυτή η συμφωνία διατηρεί «αλώβητο το συνταγματικά θεσμοθετημένο καθεστώς των φοροαπαλλαγών των εφοπλιστών ενώ η υποχρεωτική επί της χωρητικότητας (τονάζ) συνεισφορά των εφοπλιστών ανήλθε σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία για το 2015 στο προκλητικό ποσό των 17.617.781,18 ευρώ. Η φορολογία των ναυτεργατών ξεπέρασε στο ίδιο έτος τα 57 εκατομμύρια ευρώ!». Άλλωστε, σύμφωνα με εξακριβωμένα στοιχεία των ελληνικών φορολογικών αρχών και του αρμόδιου υπουργείου Οικονομικών, που επικαλείται ο κ. Νταλακογεώργος, «για την περίοδο 2014-2017 το ελληνικό δημόσιο έχει εισπράξει μόνο το 1/5 της εθελοντικής εισφοράς που συμφωνήθηκε να πληρώσουν οι εφοπλιστές, δηλαδή 85 εκατομμύρια ευρώ ενώ η συμφωνία αφορούσε το ποσό των 420 εκατομμυρίων ευρώ την τετραετία 2014-2017». 

Ζέουσες «ελπίδες» για περισσότερες διαλύσεις πλοίων του τομέα των εμπορευματοκιβωτίων «διατηρεί» μερίδα αναλυτών η οποία έχει εστιάσει στις συνέπειες από την εφαρμογή το 2020 της νομοθεσίας για τα αποθειωμένα καύσιμα. Ωστόσο η «εικόνα» εξακολουθεί να μην είναι «καθαρή» καθώς πολλά από τα σκάφη που έχουν ξεπεράσει την πρώτη τους δεκαπενταετία φαίνεται να επιδέχονται μετασκευών για τοποθέτηση scrubbers. Με το προηγούμενο έτος να καταγράφει ιστορικό χαμηλό οκταετίας στην διάλυση πλοίων του τομέα οι «ελπίδες» έχουν μεταφερθεί στο τρέχον έτος συνυπολογιζομένων και των στοιχείων αναλύσεων περί εξισορρόπησης του ισοζυγίου προσφοράς ζήτησης σε TEU’s η οποία όμως δεν φαίνεται πως θα επιτευχθεί και αυτή τη χρονιά. Η ζήτηση για «χαμηλές τιμές» ανά TEU υπενθυμίζει μερίδα αναλυτών μάλλον θα διατηρήσει και φέτος την ίδια εικόνα στις διαλύσεις πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων η οποία και θα σχηματοποιηθεί από πλοία κυρίως μεγάλης ηλικίας.

πηγη: theseanation.gr

Στα 1,822 τρισεκ. δολάρια ανήλθαν πέρυσι οι παγκόσμιες εξοπλιστικές δαπάνες, καταγράφοντας αύξηση 2,6% σε ετήσια βάση με τις ΗΠΑ να φιγουράρουν στην κορυφή με αύξηση της τάξης του 4,6% σε σύγκριση με το 2017.

Η Ελλάδα από την άλλη είναι 36η στη λίστα των αμυντικών δαπανών έχοντας δαπανήσει 5,2 δισ. δολάρια (2,4% του ΑΕΠ της)!

Σύμφωνα με την έκθεση του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI) που δίνεται στη δημοσιότητα σήμερα οι αμυντικές δαπάνες αυξήθηκαν στις ΗΠΑ για πρώτη φορά τα τελευταία επτά χρόνια δίνοντας μαζί με την Κίνα ώθηση προς τα πάνω στις παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες. Είναι η δεύτερη συναπτή χρονιά αύξησης των αμυντικών αυτών δαπανών, που βρίσκονται πλέον στο υψηλότερο επίπεδο από το 1988. Το 2017, είχαν καταγράψει άνοδο 1,1% σε ετήσια βάση.

Πόσα ξοδεύουν ΗΠΑ και άλλες χώρες στις αμυντικές δαπάνες

Με δαπάνες ύψους 649 δισεκατομμυρίων δολαρίων, οι ΗΠΑ αφιερώνουν στην άμυνά τους όσα οι επόμενες οκτώ χώρες με τους μεγαλύτερους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς. «Η άνοδος των αμερικανικών στρατιωτικών δαπανών εξηγείται από την εφαρμογή, αρχής γενομένης το 2017, νέων προγραμμάτων απόκτησης όπλων από μέρους της κυβέρνησης [του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ] Τραμπ», εξηγεί η Οντ Φλεράν, υπεύθυνη του προγράμματος για τους παγκόσμιους εξοπλισμούς στο SIPRI, σε δελτίο Τύπου που δίνει στη δημοσιότητα το Ινστιτούτο.

Η Κίνα, που ανεβάζει σταθερά τα τελευταία χρόνια τις στρατιωτικές δαπάνες της (έχουν αυξηθεί κατά 83% από το 2009), περνά στη δεύτερη θέση, μπροστά από τη Σαουδική Αραβία, την Ινδία — η οποία συνεχίζοντας το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού του στρατού της ανεβαίνει μια θέση — και τη Γαλλία. Η Κίνα αφιέρωνε το 1,9% του ΑΕΠ της για την άμυνα κάθε χρόνο από το 2013.

Για πρώτη φορά, η Ρωσία δεν συγκαταλέγεται στην πρώτη πεντάδα. Κατατάσσεται έκτη, εξαιτίας της μείωσης του στρατιωτικού της προϋπολογισμού από το 2016, σύμφωνα με την έκθεση. Οι οικονομικές κυρώσεις που επιβάλλουν δυτικά κράτη στη Ρωσία από το 2014 εξαιτίας της σύγκρουσης στην Ουκρανία περιόρισαν σε έναν βαθμό τον προϋπολογισμό που διατίθεται στην άμυνα της χώρας. Στην ίδια την Ουκρανία, οι εξοπλιστικές δαπάνες αυξήθηκαν αλματωδώς κατά 21% μέσα σε έναν χρόνο, στα 4,8 δισεκ. δολάρια, πάντα κατά την έκθεση.

Η Τουρκία βρίσκεται στη 15η θέση του πίνακα έχοντας ξοδέψει πέρυσι 19 δισ. δολάρια για τις αμυντικές της δαπάνες, ποσό που αντιστοιχεί στο 2,5% του ΑΕΠ της και στο 1% του συνόλου των αμυντικών δαπανών παγκοσμίως.

πηγη: imerodromos.gr