Οι αντιπαραθέσεις στην Βουλή μεταξύ Νέας Δημοκρατίας, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ έδιναν κι έπαιρναν από τις απαρχές του μνημονίου έως και σήμερα. Όμως τα κρεβάτια εντατικής θεραπείας …παρέμεναν πάνω – κάτω τα ίδια

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Σήμερα το ξέρουμε καλά και το έχουμε εμπεδώσει, ακόμη και όσοι ουδέποτε είχαν ασχοληθεί με τα ζητήματα της δημόσιας υγείας: Ο καθοριστικός παράγοντας για την θνησιμότητα που θα επιφέρει ο Covid 19 είναι η διαθεσιμότητα κρεβατιών σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας.

Όμως μία ματιά στις πολιτικές αντιπαραθέσεις των τελευταίων ετών, ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα που κυβέρνησαν την χώρα τα τελευταία «μνημονιακά», δείχνει ξεκάθαρα ότι αυτό δεν ήταν ένα πρόβλημα άγνωστο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που μια επιδημία ιού στην Ελλάδα καταδεικνύει το πρόβλημα αν και ουδέποτε έφθασε στα σημερινά επίπεδα. Μια σύντομη ανασκόπηση της πολιτικής αντιπαράθεσης που καταγράφηκε στο κοινοβούλιο τα τελευταία χρόνια οδηγεί σε δύο συμπεράσματα:

• Ότι οι αρμόδιοι για τα ζητήματα της υγείας είχαν σαφή γνώση για τον καθοριστικό ρόλο των ΜΕΘ σε περιόδους διασποράς ιών, όπως επίσης ότι καμία πολιτική ηγεσία τα τελευταία 10 μνημονιακά χρόνια δεν θεώρησε αυτό το στοιχείο ως απαραίτητο για να «σπάσει» την πολιτική των προγραμμάτων σταθερότητας που ασκούνταν στην Ελλάδα, έστω απλά και μόνο για το ζήτημα των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας.

Ας δούμε ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα:

Τον Δεκέμβριο του 2018 ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός διαπληκτίζεται με τον αρμόδιο για ζητήματα υγείας της Νέας Δημοκρατίας Ιάσονα Φωτήλα με αντικείμενο την λειτουργία των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας.

Ο Ανδρέας Ξανθός σημειώνει πως «όσον αφορά στο θέμα των ΜΕΘ  επιτρέψτε μου να πω ότι το γεγονός πως στις ΜΕΘ έχουμε κλίνες οι οποίες έχουν αναπτυχθεί αλλά δεν λειτουργούν λόγω έλλειψης προσωπικού ήταν ένα διαχρονικό πρόβλημα του συστήματος υγείας τα τελευταία δεκαπέντε με είκοσι χρόνια. Υπήρξε πολύ μεγάλη επιδείνωση την περίοδο της κρίσης, αλλά αυτή την περίοδο, αγαπητέ συνάδελφε -και υπάρχουν διαθέσιμα τα στοιχεία του ΕΚΕΠΥ- έχουμε τον μικρότερο αριθμό κλειστών κλινών εντατικής της τελευταίας δεκαπενταετίας. Έχουμε, δηλαδή, σε σύνολο εξακοσίων δεκαπέντε αναπτυγμένων κλινών λειτουργούσες πεντακόσιες πενήντα δύο. Έχουμε μόνο εξήντα τρεις κλειστές κλίνες, που δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω έλλειψης προσωπικού και καταβάλλουμε μια προσπάθεια αυτή την περίοδο».

Παραθέτοντας τα στοιχεία του υπουργείου ο Ανδρέας Ξανθός αναφέρει πως «σήμερα, έχουμε εξήντα τρεις που δεν λειτουργούν λόγω προβλημάτων στελέχωσης. Το 2011 είχαμε εκατόν πενήντα τέσσερις και το 2014 είχαμε εκατόν τρεις. Το αφήγημα, λοιπόν, ότι τα πράγματα και στον τομέα της υγείας και στον ευαίσθητο χώρο των υπηρεσιών δημόσιας υγείας πάνε από το κακό στο χειρότερο, ότι η χώρα είναι ξέφραγο αμπέλι απέναντι στους ιούς και τα μικρόβια, ότι υπάρχουν υγειονομικές βόμβες ενεργοποιημένες και μικρόβια τα οποία θα θερίσουν τον πληθυσμό δεν ισχύει».

Νωρίτερα, ο αρμόδιος για θέματα υγείας της Νέας Δημοκρατίας, Ιάσων Φωτήλας υποστηρίζει πως «στην τραγική αδράνεια που επιδείξατε συνέβαλε συνδυαστικά και το πρόβλημα με τις ΜΕΘ, γιατί αφ’ ενός υπάρχει ανεπαρκής αριθμό σε διαθεσιμότητα κλινών σε ΜΕΘ, αλλά αφ’ ετέρου όταν οι κλίνες εντατικής θεραπείας καταλαμβάνονται από τα περιστατικά του ιού του Δυτικού Νείλου προκαλείται αδυναμία αντιμετώπισης των άλλων περιστατικών. Υπήρξε,λοιπόν, σαφές έλλειμμα και παράλειψη ενεργειών του κράτους και έκθεση του πληθυσμού σε κίνδυνο και απειλή της υγείας, αφού οι αρμόδιες αρχές άφησαν αθωράκιστους τους πολίτες. Προβήκατε σε κάποια πρόχειρα και αποσπασματικά μέτρα για να αντιμετωπίσετε τις συνέπειες, όπως για παράδειγμα το ότι συγκαλέσατε στα τέλη Αυγούστου όλως επικοινωνιακά -θα έλεγα-ευρείες συσκέψεις για τη λήψη μέτρων. Αυτό, όμως, δεν σώζει την κατάσταση».

Δυο χρόνια νωρίτερα το 2016, το πρόβλημα των ΜΕΘ ήταν εκεί. Στις 7 Δεκεμβρίου ο αναπληρωτής υφυπουργός Υγείας Παυλος Πολάκης και ο βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής Λεωνίδας Γρηγοράκος, εντατικολόγοι αμφότεροι κοντράρονται για το θέμα των ΜΕΘ.

Ο Παύλος Πολάκης δίνει συγκεκριμένα στοιχεία: «Πέρυσι τέτοιες μέρες τα λειτουργούντα κρεβάτια μονάδων εντατικής θεραπείας στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας ήταν τετρακόσια τριάντα οχτώ. Σήμερα που μιλάμε, ένα χρόνο και δύο μήνες μετά -τα στοιχεία από Σεπτέμβρη πέρυσι- είναι πεντακόσια πενήντα τέσσερα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτά τα κρεβάτια λειτουργούν». Παρόλα αυτά εμμέσως πλήν σαφώς παραδέχεται ότι τα ζητήματα των ΜΕΘ δεν αντιμετωπίστηκαν κυρίως με αύξηση δαπανών για την υγεία λόγω μνημονίου αλλά με τρόπους διαχείρισης της υποστελέχωσης, η οποία θεωρείται ως κάτι δεδομένο. Έτσι χαρακτηριστικά ανέφερε πως «στο Νοσοκομείο «Σωτηρία» δεκατρία κρεβάτια ήταν κλειστά επί δώδεκα χρόνια, εννιά ΜΕΘ και τέσσερα ΜΑΘ. Το ξέρετε υποθέτω. Άνοιξαν αυτά τα κρεβάτια, λειτουργούν, έχουν ασθενείς μέσα.Πώς, κύριε Γρηγοράκο; Μετακινώντας νοσηλευτικό προσωπικό, το οποίο ήταν σε αλλότρια καθήκοντα ή σε υπηρεσίες που δεν είχαν μεγάλη ανάγκη και άνοιξαν τα δεκατρία αυτά κρεβάτια. Με τον ίδιον τρόπο συν τρεις προσλήψεις από το ΚΕΕΛΠΝΟ άνοιξαν τα έτοιμα εδώ και χρόνια κρεβάτια της νευροχειρουργικής ΜΑΘ του «Γεννηματάς» -την ξέρετε κι αυτή υποθέτω- που ήδη λειτουργούν τώρα κι έχει ασθενείς μέσα με τρία κρεβάτια».

Την ουσία των λεγομένων αμφισβήτησε ο Λεωνίδας Γρηγοράκος σημειώνοντας ότι δεν ανοίγουν ΜΕΘ με 3 άτομα. Μάλιστα υποστήριξε συνολικά πως «ξέρουμε ότι έχουμε ανάγκες για επιδημίες γρίπης στα κρεβάτια των ΜΕΘ. Το ξέραμε πέρυσι. Είχαμε εκατόν ενενήντα επτά νεκρούς, πέρυσι. Δώστε χρήματα στην υγεία. Δεν πρέπει φέτος να αντιμετωπίσουμε το ίδιο πρόβλημα με πέρυσι. Διακόσιοι νεκροί στους τετρακόσιους;» Συμπλήρωσε μάλιστα ο βουλευτής του ΚΙΝ.ΑΛ: «Δεν καταφέρατε, δεν καταφέραμε να δώσουμε ούτε 1 ευρώ παραπάνω από τα προηγούμενα δύο χρόνια για το Εθνικό Σύστημα Υγείας και για την υγεία στην Ελλάδα». Βέβαια ο Λ.Γρηγοράκος εξέφρασε τις δικές του αντιλήψεις υποστηρίζοντας ότι οι ΜΕΘ πρέπει να προκύψουν από τον ιδιωτικό τομεά. Όπως σημείωσε «μειώσαμε κατά 200 εκατομμύρια τα χρήματα του ΕΟΠΥΥ. Ξέρετε, όμως, ότι το 28% των κλινών στην Ελλάδα είναι κλίνες του ιδιωτικού τομέα; Το 1/3, δηλαδή, των κρεβατιών στην Ελλάδα είναι του ιδιωτικού τομέα και ο ιδιωτικός τομέας, κύριε Υπουργέ, προσφέρει στην υγεία του λαού. Είναι 30%. Πρέπει κάποια στιγμή να δούμε τι θα κάνουμε. Δεν είναι απαραίτητο να έχουμε ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας το οποίο είναι ακριβό. Στις μονάδες εντατικής θεραπείας τα κρεβάτια έχουν κι άλλο ρόλο. Στο δημόσιο τομέα κάνουν περίπου 2.500 ευρώ την ημέρα. Η σύμβαση που έγινε τα προηγούμενα χρόνια επί Γιαννόπουλου, που ήταν μια μεταρρυθμιστική κίνηση, νοίκιασε κρεβάτια του ιδιωτικού τομέα, τα οποία πληρώνει 850 ευρώ την ημέρα».

Υπαρκτό το πρόβλημα το 2014 και επί κυβέρνηση Σαμαρά. Μάλιστα καταδεικνύεται περισσότερο από το επιδημικό κύμα γρίπης που πλήττει την χώρα.

Η υφυπουργός Υγείας, Κατερίνα Παπακώστα, μιλώντας στην Βουλή, αποτιμά τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν με την εποχική γρίπη. Σημειώνει πως  «με βάση τα επιδημιολογικά δεδομένα και των προηγουμένων περιόδων γρίπης  επιδημικό κύμα γρίπης κατά την περίοδο 2013-2014 ξεκίνησε, πρώτον, νωρίτερα και, δεύτερον, είχε μεγαλύτερη διάρκεια. Ο αριθμός των σοβαρών κρουσμάτων που νοσηλεύονταν σε ΜΕΘ, καθώς και των θανάτων από γρίπη, ήταν αυξημένα συγκριτικά με τις δύο προηγούμενες περιόδους γρίπης. Όμως, παρ’ ότι ήταν αυξημένος ο αριθμός των κρουσμάτων, ήταν παρόμοιος με αυτούς της πρώτης μεταπανδημικής περιόδου γρίπης, δηλαδή, της μεταπανδημικής περιόδου 2010-2011». Υποστήριξε τότε πως «η αυξημένη θνητότητα που καταγράφηκε από σοβαρά περιστατικά γρίπης είναι ένα φαινόμενο με πολυπαραγοντική αιτιολογία, καθώς οι ασθενείς στην πλειοψηφία τους είχαν ιστορικό σοβαρών υποκείμενων νοσημάτων, καταστάσεων και λόγω της πολυήμερης νοσηλείας τους εμφάνιζαν επιπλοκές από νοσοκομειακές λοιμώξεις με πολυανθεκτικά μικρόβια με αποτέλεσμα να καταλήξουν».

Η Μαρίνα Χρυσοβελώνη, βουλευτής τότε των ΑΝ.ΕΛ  την κατακεραυνώνει λέγοντας πως «αναλογικά με τον πληθυσμό της χώρας μας ο αριθμός των θανάτων, που προανέφερα, αποτελεί -θα έλεγα- ένα αρνητικό παγκόσμιο ρεκόρ, το οποίο δεν έχει παρατηρηθεί ούτε καν σε τριτοκοσμικές χώρες. Ούτε σε τριτοκοσμικές χώρες δεν είχαμε τέτοια εξέλιξη!  Θυμίζω ότι η εποχική γρίπη αποτελεί ένα κοινό, θα έλεγα επαναλαμβανόμενο, κυρία Υφυπουργέ, κάθε χρόνο και άρα απολύτως προβλέψιμο φαινόμενο σε πλήθος κρατών ανά την υφήλιο». (Παρεπιπτόντως οι δύο βουλευτίνες βρέθηκαν αργότερα, το 2019 στην ίδια κυβέρνηση αφού η Κ.Παπακώστα έγινε υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ όπως ακριβώς και η Μ.Χρυσοβελώνη).

Το 2013 έναν χρόνο νωρίτερα και συγκεκριμένα στις 22 Φεβρουαρίου ο υπουργός Υγείας της Νέας Δημοκρατίας, Ανδρέας Λυκουρέντζος απαντά σε ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Ζαχαριά κι εκφράζει την πρόθεση του να στελεχώσει τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, όμως παραδέχεται ότι υφίσταται πρόβλημα χρημάτων.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει «η στελέχωση των μονάδων εντατικής θεραπείας είναι θέμα προτεραιότητας για την Κυβέρνηση, για τον Πρωθυπουργό και για την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας. Ήδη εξασφαλίσαμε πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου για την άμεση προκήρυξη όλων των θέσεων, τις οποίες καλύπτουν ιατροί και νοσηλευτές, των οποίων λήγει η σύμβαση». Έτσι σημειώνει ο Ανδρέας Λυκουρέντζος «η απάντησή μου είναι συγκεκριμένη, λοιπόν. Υπάρχει πρωτοβουλία από το Υπουργείο και για να μη μείνουν κενές οι θέσεις των ήδη εργαζομένων, των οποίων οι συμβάσεις λήγουν και για την κάλυψη περισσότερων θέσεων, ούτως ώστε να ανοίξουμε κρεβάτια εντατικής. Η μάχη για την εξασφάλιση κλίνης σε μονάδα εντατικής θεραπείας είναι η πλέον σκληρή καθημερινά. Παράλληλα όμως παραδέχεται και το πρόβλημα λέγοντας πως «όταν μετράμε τις κλίνες της εντατικής θεραπείας σε σχέση με το σύνολο των κλινών που διαθέτουμε στο Εθνικό μας Σύστημα Υγείας, υπάρχει και αντίλογος σ’ αυτό, για το αν έχουμε αναπτύξει ορθολογικά το Εθνικό Σύστημα Υγείας και αν δηλαδή άλλες χώρες με ανάλογους πληθυσμούς έχουν περισσότερες ή λιγότερες δαπάνες για την υγεία». Ξεκαθαρίζει όμως πως «ο δανεισμός μάς έφερε στην σημερινή κατάσταση. Είτε θέλουμε να το αναγνωρίσουμε είτε όχι, αυτή είναι η πραγματικότητα! Η Ελλάδα έχει συγκεκριμένες δυνατότητες και με αυτές τις δυνατότητες πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματά μας. Αυτή είναι η αλήθεια. Υπό το βάρος, λοιπόν, αυτής της πραγματικότητας και της αλήθειας, κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν. Ζητήσαμε κατ’ εξαίρεση την πρόσληψη ως μονίμων, των ιατρών που ήδη έχουν επιλεγεί μέσα από τις διαδικασίες, να τοποθετηθούν κατά προτεραιότητα στις μονάδες εντατικής».

Ο Κώστας Ζαχαριάς από τον ΣΥΡΙΖΑ απαντά στον τότε υπουργό Υγείας λέγοντα ότι «στη χώρα μας μόλις το 2,2% είναι κρεβάτια εντατικής θεραπείας, όταν στην Ευρώπη ο μέσος όρος είναι υπερδιπλάσιος. Και, ενώ έχουμε 5,5 κλίνες στους εκατό χιλιάδες κατοίκους, στην Ευρώπη ο μέσος όρος είναι 12,2 κλίνες. Έτσι, λοιπόν, οδηγούμαστε σε απώλεια δύο χιλιάδων ανθρώπινων ζωών κάθε χρόνο. Είναι άνθρωποι που θα μπορούσαν να ζουν και να είναι σήμερα μεταξύ μας. Δεν βρήκαν κρεβάτι στη ΜΕΘ, δεν μπόρεσαν να νοσηλευθούν σε ιδιωτική ΜΕΘ διότι δεν είχαν τα χρήματα κι έτσι, οδηγήθηκαν στο θάνατο». Προσθέτει πως «οι γιατροί και οι νοσηλευτές στις ΜΕΘ πρέπει να είναι μόνιμοι και εξειδικευμένοι. Όχι νοσηλευτές με μπλοκάκι και συμβάσεις, γιατί χρειάζονται αρκετό χρόνο για να ενταχθούν σε μία μονάδα εντατικής θε ραπείας, για να αποδώσουν, να εξειδικευθούν».

Το 2014 η υφυπουργός Υγείας, Κατερίνα Παπακώστα, αποτιμά τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν με την εποχική γρίπη.

Σημειώνει πως  «με βάση τα επιδημιολογικά δεδομένα και των προηγουμένων περιόδων γρίπης  επιδημικό κύμα γρίπης κατά την περίοδο 2013-2014 ξεκίνησε, πρώτον, νωρίτερα και, δεύτερον, είχε μεγαλύτερη διάρκεια. Ο αριθμός των σοβαρών κρουσμάτων που νοσηλεύονταν σε ΜΕΘ, καθώς και των θανάτων από γρίπη, ήταν αυξημένα συγκριτικά με τις δύο προηγούμενες περιόδους γρίπης. Όμως, παρ’ ότι ήταν αυξημένος ο αριθμός των κρουσμάτων, ήταν παρόμοιος με αυτούς της πρώτης μεταπανδημικής περιόδου γρίπης, δηλαδή, της μεταπανδημικής περιόδου 2010-2011». Υποστήριξε τότε πως «η αυξημένη θνητότητα που καταγράφηκε από σοβαρά περιστατικά γρίπης είναι ένα φαινόμενο με πολυπαραγοντική αιτιολογία, καθώς οι ασθενείς στην πλειοψηφία τους είχαν ιστορικό σοβαρών υποκείμενων νοσημάτων, καταστάσεων και λόγω της πολυήμερης νοσηλείας τους εμφάνιζαν επιπλοκές από νοσοκομειακές λοιμώξεις με πολυανθεκτικά μικρόβια με αποτέλεσμα να καταλήξουν»

Η Μαρίνα Χρυσοβελώνη, βουλευτής τότε των ΑΝ.ΕΛ  την κατακεραυνώνει λέγοντας πως «αναλογικά με τον πληθυσμό της χώρας μας ο αριθμός των θανάτων, που προανέφερα, αποτελεί -θα έλεγα- ένα αρνητικό παγκόσμιο ρεκόρ, το οποίο δεν έχει παρατηρηθεί ούτε καν σε τριτοκοσμικές χώρες. Ούτε σε τριτοκοσμικές χώρες δεν είχαμε τέτοια εξέλιξη!  Θυμίζω ότι η εποχική γρίπη αποτελεί ένα κοινό, θα έλεγα επαναλαμβανόμενο, κυρία Υφυπουργέ, κάθε χρόνο και άρα απολύτως προβλέψιμο φαινόμενο σε πλήθος κρατών ανά την υφήλιο». (Παρεπιπτόντως οι δύο βουλευτίνες βρέθηκαν αργότερα, το 2019 στην ίδια κυβέρνηση αφού η Κ.Παπακώστα έγινε υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ όπως ακριβώς και η Μ.Χρυσοβελώνη).

Το 2011 η χώρα αποτιμά τις συνέπειες της επιδημίας του ιού της γρίπης Η1Ν1 και στις 3 Μαρτίου ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Κώστας Μαρκόπουλος απευθύνεται στον υπουργό Υγείας, Χρήστο Αϊδόνη υπουργό Υγείας στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας αναφέρει τα εξής: «Κύριε Υπουργέ, ξέρετε πόση είναι η θνησιμότητα σήμερα με βάση τα στατιστικά στοιχεία των μονάδων εντατικής θεραπείας; Αν δεν το ξέρετε –που θα έπρεπε να το ξέρετε- σας ενημερώνω ότι η θνησιμότητα των διασωληνωμένων ασθενών από Η1Ν1 είναι 42%. Ο μέσος ευρωπαϊκός όρος στις μονάδες εντατικής θεραπείας της Ευρώπης είναι 24%! Αυτό σημαίνει ότι από τους εκατόν τριάντα δύο θανάτους, η ευθύνη την οποία έχει το Σύστημα Υγείας της χώρας είναι περίπου πενήντα θάνατοι. Αυτή η πραγματικότητα είναι τραγική». Επίσης αναφέρεται στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας υποστηρίζοντας πως «σήμερα το πρωί σαράντα ασθενείς διασωληνωμένοι ψάχνουν μέσω ΕΚΑΒ για μονάδα εντατικής θεραπείας, εκ των οποίων οι είκοσι οκτώ είναι ασθενείς με Η1Ν1;  Γνωρίζετε ότι οι διασωληνωμένοι ασθενείς πριν μπουν σε μονάδα εντατικής θεραπείας από Η1Ν1 βρίσκονται στους διαδρόμους και σε δωμάτια που δεν είναι μονάδες εντατικής θεραπείας, γεγονός για το οποίο ευθύνεται κυρίως η εξαιρετικά αυξημένη θνησιμότητα την οποία έχουμε;  Γνωρίζετε, επίσης, κύριε Υπουργέ, ότι στη χώρα λείπει το υπ’ αριθμόν 1 στοιχείο που μπορεί να σώσει ασθενείς από Η1Ν1, δηλαδή η εξωσωματική οξυγόνωση στις μονάδες εντατικής θεραπείας; Αν δεν τα γνωρίζετε, σας ενημερώνω ότι η κατάσταση είναι τραγική και ότι πάμε να χάσουμε ένα χωριό». Πρόσθεσε μάλιστα πως «όταν αναλάβατε την Κυβέρνηση, βρήκατε πλήρη εξοπλισμό για εβδομήντα πέντε κρεβάτια ΜΕΘ, γεγονός που σημαίνει αύξηση των κρεβατιών κατά 28% στη χώρα. Αυτό που έλειπε ήταν το προσωπικό».

Επιστρέφουμε στο …2020.

 Σύμφωνα με τα όσα είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης την προηγούμενη Πέμπτη 2 Απριλίου οι υφιστάμενες ΜΕΘ του δημοσίου τομέα δεν αυξήθηκαν παραμένουν 565. Απλά υπάρχουν συμβάσεις με ορισμένα ιδιωτικά θεραπευτήρια αποκλειστικά και μόνον για τις ανάγκες της πανδημίας. Όπως χαρακτηριστικά είπε: «Ήδη αξιοποιήσαμε, όπως σας είπα, πολύ καλά αυτό τον χρόνο τον οποίο κερδίσαμε. Οι 565 ΜΕΘ που παραλάβαμε έγιναν 870. Έχουμε παραπάνω από 3.300 κενές κλίνες αυτή τη στιγμή αποκλειστικά για ασθενείς Covid. Δύο ιδιωτικά νοσοκομεία έχουν ενταχθεί, στο σύνολό τους, στη δύναμη του ΕΣΥ. Και τα νομοθετικά εργαλεία τα οποία καλούμαστε να επικυρώσουμε σήμερα μας δίνουν την δυνατότητα να αξιοποιήσουμε στο σύνολό τους τις δυνατότητες που έχει ο ιδιωτικός τομέας, μαζί με 237 κρεβάτια από άλλες κλινικές αποφορτίζουν την πίεση στα νοσοκομεία αναφοράς».

πηγη: imerodromos.gr

Εντυπωσιακή είναι η αύξηση που σημειώνεται στην αναγνωσιμότητα του ιστότοπου της ΠΕΝΕΝ όλο το τελευταίο διάστημα που είναι σε εξέλιξη η υγειονομική κρίση στη χώρα μας.

Στα θέματα που παίζουν στην κεντρική σελίδα του site σημειώνεται ιλιγγιώδης αύξηση στην αναγνωσιμότητα τους, η οποία στα περισσότερα από αυτά ξεπερνάει το 1000%!

Πρόκειται για τα θέματα που αφορούν και συνδέονται στενά με την ανάπτυξη πρωτοβουλιών και δράσεων της ΠΕΝΕΝ σε μία σειρά επίκαιρα ζητήματα που σχετίζονται με τα μέτρα προστασίας της υγείας των Ναυτεργατών στα πλοία αλλά και άλλα που αφορούν σοβαρά εργασιακά προβλήματα στο χώρο της Ναυτεργασίας.

Σε κάθε περίπτωση η αναγνωσιμότητα αυτή είναι απόλυτα συνυφασμένη με τον ρόλο, τη θέση και την παρέμβαση του ιστορικού μας σωματείου σε μία πολύ δύσκολη χρονική περίοδο που τα προβλήματα υγείας και τα εργασιακά αναδεικνύονται σε κορυφαία.

Ταυτόχρονα όμως είναι σαφές ότι η τεράστια αναγνωσιμότητα αντικατοπτρίζει την αγωνιστική συμβολή της ΠΕΝΕΝ στην υπεράσπιση των ναυτεργατικών δικαιωμάτων και στην κατεύθυνση αυτά να περιφρουρήσουν από την επίθεση Κυβέρνησης -εφοπλιστών.

Σημειώνουμε επίσης την σημαντική αύξηση που καταγράφεται και στις υπόλοιπες στήλες της ιστοσελίδας μας, ναυτιλία, εργαζόμενοι, κοινωνία, πολιτική, υγεία, ενδιαφέροντα, οικονομία, και διεθνή.

Καλούμε τα μέλη μας, τους φίλους και αναγνώστες της ιστοσελίδας μας να παραμείνουν συντονισμένοι και να παρακολουθούν στενά και καθημερινά την ενημέρωση που προσφέρει ο ιστότοπος της ΠΕΝΕΝ ο οποίος δεν είναι μόνο ενημερωτικός αλλά έχει και ως κατεύθυνση την οργάνωση, την συσπείρωση και την προβολή των αγώνων στα ναυτεργατικά προβλήματα, σύμφωνα πάντα με την τακτική της Ένωσής μας.

Υ.Γ.: Διευκρινίζουμε ότι τα αναγραφόμενα Like στο τέλος των κειμένων δεν αντιπροσωπεύουν την απευθείας αναγνωσιμότητα της ιστοσελίδας μας αλλά την προώθηση που γίνεται κυρίως μέσω του facebook που πραγματοποιείται από λογαριασμό στελέχους της ΠΕΝΕΝ αφού η Ένωσή μας δεν διαθέτει facebook.

Το ξέσπασμα της υγειονομικής κρίσης στην χώρα μας ανέδειξε τα σοβαρά προβλήματα που αφορούν το δημόσιο σύστημα υγείας και τις μεγάλες διαχρονικές ευθύνες των κομμάτων που άσκησαν ή συμμετείχαν στην διακυβέρνηση της χώρας όλα τα τελευταία χρόνια.

Παρέδωσαν εν μέσω υγειονομικής κρίσης ένα υπονομευμένο – υποβαθμισμένο και τραγικά ανεπαρκές δημόσιο σύστημα υγείας το οποίο ήταν αποτέλεσμα της αντιλαϊκής και μνημονιακής πολιτικής.

Η πολιτική που ασκήθηκε στη δημόσια υγεία αποτελεί κρίκο στην ίδια αλυσίδα της αντιλαϊκής πολιτικής που είχε στο προσκήνιο το χτύπημα στα εργατικά δικαιώματα, τις περικοπές στην δημόσια υγεία, στην παιδεία. στην κοινωνική πρόνοια, στις συντάξεις, στο εργατικό δίκαιο, στα δημοκρατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα.

Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής σήμερα αναδεικνύονται τα σοβαρά προβλήματα που βρίσκουν ανοχύρωτο το δημόσιο σύστημα υγείας, αφού η υποχρηματοδότηση, οι μεγάλες ελλείψεις σε ιατρικό και υγειονομικό προσωπικό, στον εξοπλισμό των νοσοκομείων, σε υποδομές και μέσα, διαμόρφωσαν μία εικόνα απαξίωσης με αποτέλεσμα η υγειονομική κρίση να βρει το δημόσιο σύστημα υγείας τραγικά αναντίστοιχο με τις ανάγκες που διαμορφώνει η υγειονομική κρίση.

Αυτή η πολιτική συνεχίζεται και σήμερα μέσα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, αφού η κυβέρνηση αρνείται να στηρίξει με ουσιαστική χρηματοδότηση τα δημόσια νοσοκομεία, με μαζικές προσλήψεις και την μονιμοποίηση των συμβασιούχων, δεν παρέχει τα αναγκαία μέσα στο προσωπικό να ανταπεξέλθει σε αυτή τη δύσκολη μάχη, στην οποία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή για την προστασία της υγείας και της ζωής του λαού μας.

Η υπόθεση της στήριξης του δημόσιου συστήματος υγείας πρέπει να γίνει κεντρική προτεραιότητα στην δράση και την παρέμβαση των συνδικάτων και του λαϊκού κινήματος.

Στην κατεύθυνση αυτή απαιτούμε:

• * Ουσιαστική ενίσχυση και χρηματοδότηση στα νοσοκομεία
• * Μαζικές προσλήψεις για την κάλυψη των πραγματικών αναγκών σε όλες τις δομές της Δημόσιας Υγείας
• * Εξασφάλιση όλων των μέτρων και μέσων για την προστασία του υγειονομικού δυναμικού της χώρας μας
• * Επίταξη και ένταξη κάτω από τον έλεγχο του δημοσίου των ιδιωτικών κλινικών, των εργαστηρίων, των ΜΕΘ για την αντιμετώπιση της        πανδημίας
• * Ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων των εργαζομένων στα νοσοκομεία

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ αποφάσισε τη συμμετοχή της στην πανελλαδική μέρα δράσης που κήρυξε η ΟΕΓΝΕ και σωματεία εργαζομένων στα νοσοκομεία. Στο πλαίσιο αυτό έπειτα από συνεννόηση με συνδικαλιστές του χώρου θα έχει την δική της δυναμική - αγωνιστική παρουσία στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας στις 7/4/2020 και ώρα 12.00.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Τα δικαιώματά μας δεν μπαίνουν στην καραντίνα - Δελτίο Τύπου των Σωματείων ΠΕΝΕΝ και Σωματείου Εργαζομένων Αττικού Νοσοκομείου

Σε σύσκεψη εκλεγμένων συνδικαλιστών από σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα,που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 2 Απριλίου, έπειτα από πρόσκληση της ΠΕΝΕΝ και του σωματείου εργαζομένων ΑΤΤΙΚΟΥ νοσοκομείου αποφασίστηκε:

Α) η ολόπλευρη στήριξη της Πανελλαδικής μέρας δράσης για τη Δημόσια Υγεία που καλεί η ΟΕΝΓΕ και πρωτοβάθμια σωματεία των δημοσίων νοσοκομείων στις 7/4 με αιτήματα:

-Μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών, νοσηλευτών και λοιπών υγειονομικών.

-Πλήρης επίταξη άνευ όρων κλινών, κλινικών, κρεβατιών ΜΕΘ, εξοπλισμού εργαστηρίων και του προσωπικού του ιδιωτικού τομέα περίθαλψης και ένταξή του στο κρατικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

-Μέσα Ατομικής Προστασίας για όλους τους υγειονομικούς.

Β) Κάλεσμα σε σωματεία ιδιωτικού και δημόσιου τομέα για συντονισμένη Πανελλαδική μέρα δράσης την Τρίτη 14 Απριλίου για την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων απέναντι στην κλιμάκωση της αντεργατικής επίθεσης από κυβέρνηση και εργοδοσία με αφορμή την επιδημία του κορονοϊού (απολύσεις, καταπάτηση ΣΣΕ, επέκταση ελαστικών εργασιακών σχέσεων, μειώσεις μισθών και ημερομισθίων, στέρηση συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών).

Πρέπει τώρα να δράσουμε και να διεκδικήσουμε:

-Πλήρη καταβολή των μισθών με ευθύνη εργοδοσίας και κράτους. Κατάργηση όλων των αντεργατικών διατάξεων των ΠΝΠ. Απαγόρευση των απολύσεων. Να κηρυχτούν παράνομες όλες οι απολύσεις που έγιναν από 1η Μάρτη και οι αρνητικές μεταβολές στις συμβάσεις, στα ωράρια, στους μισθούς, στις εργασιακές σχέσεις. Το Δώρο Πάσχα να δοθεί στο ακέραιο και στην ώρα του.

-Πρόσθετες Άδειες με πλήρεις αποδοχές στους εργαζόμενους με χρόνια νοσήματα, που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Κανένας στην δουλειά χωρίς τα απαραίτητα μέτρα προστασίας και πλήρη καταβολή του μισθού και του μεροκάματου με ευθύνη της εργοδοσίας.

-Καμία ανοχή στον περιορισμό των πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών.

-Για όσο διάστημα διαρκούν τα περιοριστικά μέτρα και η απαγόρευση κυκλοφορίας να υπάρχει απαλλαγή από τις χρεώσεις σε ρεύμα, επικοινωνία, νερό, φυσικό αέριο. Να μην γίνουν διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος, τηλεπικοινωνιών, νερού.

-Κατάργηση πλειστηριασμών κύριας κατοικίας και κατασχέσεων.

Τα δικαιώματα μας δεν μπαίνουν στην καραντίνα.

Το παραπάνω πλαίσιο, το κάλεσμα συμπόρευσης και τις προτάσεις δράσης, το καταθέτουμε στα σωματεία για συζήτηση και συνδιαμόρφωση.

Οι Διοικήσεις των Σωματείων

Για άλλη μία φορά η ΠΕΝΕΝ αναδεικνύεται σε πρωτοπόρα δύναμη του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος με την αγωνιστική δράση της. Αποτελεί την μοναδική δύναμη στο ναυτεργατικό κίνημα που αποδεικνύεται σε αυτήν την υγειονομική κρίση που μαστίζει την χώρα ότι είναι το μοναδικό αποκούμπι και μετερίζι για τους Ναυτεργάτες.

Είμαστε το μοναδικό σωματείο στο ναυτεργατικό χώρο και ένα από τα ελάχιστα στην χώρα μας που όχι μόνο δεν έχουμε αναστείλει στο ελάχιστο την δράση και την παρέμβασή μας αλλά εξακολουθούμε να έχουμε καθημερινή παρουσία στα καράβια, πραγματοποιούμε αδιάλειπτα όλες τις σωματειακές λειτουργίες, πρόσφατα πραγματοποιήσαμε την ετήσια συνέλευσή μας με αντιπροσωπευτική φυσική παρουσία δεκάδων μελών μας, βρισκόμαστε συνεχώς στην πρώτη γραμμή μιας μάχης που σηματοδοτεί σε ποιά θέση πρέπει να βρίσκεται κάθε πρωτοπόρος αγωνιστής εργαζόμενος που εκπροσωπεί τα συλλογικά εργατικά δικαιώματα.

Ο ρόλος και η θέση μας σε αυτές τις συνθήκες αποτελεί συνέχεια μιας σταθερής συνεπούς αγωνιστικής πορείας και συνεισφοράς που βάζει μπροστά τα συμφέροντα και τα δικαιώματα του κλάδου των ναυτεργατών και συνολικά της εργατικής τάξης.

Παίρνουμε όλα τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία της υγείας μας, όπως αυτά πρέπει να εφαρμόζονται και απαρέγκλιτα να τηρούνται στους χώρους δουλειάς. Παράλληλα με την φυσική μας παρουσία σε όλα τα μέτωπα έχουμε στόχο να καταδείξουμε την σημασία σε αυτές τις συνθήκες η ΠΕΝΕΝ να μείνει όρθια και να διαδραματίσει πρωτοπόρο ρόλο στην μάχη για τα ναυτεργατικά προβλήματα. Να αποκρούσουμε στα πλαίσια των δυνατοτήτων μας και με όρους ταξικού κινήματος την σκληρή αντιναυτεργατική ατζέντα κυβέρνησης – εφοπλιστών οι οποίοι αξιοποιούν την ευκαιρία της υγειονομικής κρίσης για να σαρώσουν ότι έχει απομείνει όρθιο στις ΣΣΕ, στην ναυτική εργατική νομοθεσία, στα ναυτεργατικά δικαιώματα.

Στον χώρο της Ναυτιλίας έχουμε εκτεταμένα κρούσματα απολύσεων, ακινησιών και αποδρομολογήσεων πλοίων, φαινόμενα περικοπών σε πάγιες αποδοχές και από την άλλη μια αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική που δίνει εκατομμύρια ευρώ δημόσιο χρήμα στους εφοπλιστές και ταυτόχρονα για τους ναυτεργάτες επιφυλάσσει επιδόματα πείνας!!!

Η δυναμική - αγωνιστική παρουσία της ΠΕΝΕΝ έχει στόχο από τη μία να διασφαλίσει όλους εκείνους τους όρους για την ασφάλεια και προστασία της υγείας των Ναυτεργατών, να οργανώσει την αντίσταση στην επιχείρηση καταπάτησης των ναυτεργατικών δικαιωμάτων, να απαντήσει συνολικά στην επίθεση κυβέρνησης - κεφαλαίου που με αφορμή την υγειονομική κρίση επιχειρούν να υπονομεύσουν και να τσακίσουν τα εργατικά δικαιώματα.

Σε αυτές τις συνθήκες παίρνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία της υγείας πρέπει οι Ναυτεργάτες και γενικότερα οι εργαζόμενοι να βρουν τους τρόπους, τις μορφές και να ξεδιπλώσουν δράσεις και αγώνες που θα βάλουν ισχυρά εμπόδια στην υλοποίηση της επίθεσης που εξελίσσεται σε βάρος των δικαιωμάτων τους.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κινείται η τακτική της ΠΕΝΕΝ στις σημερινές συνθήκες, ώστε να μην περάσει ο φόβος, να μην επικρατήσει η κυβερνητική και εργοδοτική τρομοκρατία, η αναστολή της δράσης και των αγώνων και τελικά επιβληθεί σιγή νεκροταφείου, όπως διακαώς επιθυμεί το αστικό σύστημα στη χώρα μας και σε όλο τον κόσμο.

Η θέση μας όπως και στο παρελθόν έτσι και σήμερα καθορίζεται από την ταξική μας συνείδηση και θέση με βάση τις αρχές και τις αξίες που «κουβαλάμε» για το εργατικό κίνημα και με την έννοια αυτή ούτε τους ήρωες παριστάνουμε ούτε φυσικά τους Ρομπέν των δασών.

Είναι φανερό ότι εκθέτουμε τον εαυτό μας στον ίδιο κίνδυνο όπως κάθε Ναυτεργάτης στο καράβι, κάθε εργαζόμενος στον χώρο δουλειάς του, είναι σαφές ότι δεν επιλέγουμε την «λύση» της καραντίνας στο σπίτι μας ή να κατεβάσουμε τα ρολά του σωματείου ή μόνο να σηκώνουμε τα τηλέφωνα στα κλειστά μας γραφεία.

Επιλέγουμε να είμαστε κοντά και δίπλα στους Ναυτεργάτες και γενικότερα στους εργαζόμενους, να πρωτοστατήσουμε βάζοντας πλάτη έτσι ώστε το αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα να μη μπει σε μια θανάσιμη μακροχρόνια καραντίνα.

Πράττουμε το αυτονόητο, μένουμε στην πρώτη γραμμή της μάχης, δεν υποστέλλουμε την σημαία του αγώνα, βάζουμε μπροστά και πάνω από όλα τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της εργατικής τάξης.