Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ Χ.Α. ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ – ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΚΟΡΥΦΩΝΕΤΑΙ: ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Η ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ ΞΑΝΑ;

Κώστας Παπαδάκης

Η δίκη της Χρυσής Αυγής επιτέλους τελειώνει.

Μετά από πεντέμισι σχεδόν χρόνια (έναρξη 20/4/2015 και 445 συνεδριάσεις) ένα ελάχιστο μέρος υπολείπεται για να ολοκληρωθεί η ακροαματική διαδικασία. Εάν στις προσεχείς δικασίμους 27/8, 28/8 και 31/8/2020 δεν ολοκληρώσουν τις αγορεύσεις τους οι τέσσερις τελευταίοι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων, ασφαλώς θα το πράξουν σε προσεχείς δικασίμους των αρχών Σεπτεμβρίου 2020 και στην συνέχεια η πρόεδρος θα αναγγείλει την ημερομηνία, κατά την οποία θα κληθούν οι παράγοντες της δίκης για να ακούσουν την απόφαση.

Τότε θα κριθεί εάν υφίσταται εγκληματική οργάνωση και αν τα συνεκδικαζόμενα αξιόποινα περιστατικά και δεκάδες άλλα αποτελούν τυχαία και ασύνδετα μεταξύ τους συμβάντα ή εκπορεύονται από τους σκοπούς της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, υλοποιούνται μέσα στο πλαίσιο των σκοπών της και από μέλη, τα οποία διαπαιδαγωγούνται για να διαπράττουν αξιόποινες πράξεις.

Τότε θα κριθεί εάν οι ποινικές ευθύνες για μία ακόμη φορά θα εξαντληθούν στα εκτελεστικά όργανα ή επιτέλους θα διαπεράσουν όλο το φάσμα της ιεραρχίας της εγκληματικής οργάνωσης και θα αποδοθούν ανάλογα με τη βαρύτητα της ενοχής.

Την ημέρα εκείνη η ιστορία θα γράψει, αν και αυτήν την φορά μία δίκη τελειώνει με ουσιαστική ατιμωρησία της φασιστικής βίας στην Ελλάδα ή αν η δικαστική εξουσία κάτω από την πίεση του συντριπτικού αποδεικτικού υλικού επιτέλους θα αποδώσει δικαιοσύνη και θα ανταποκριθεί στο κοινωνικό αίτημα για έννομη προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών, που έπληξε σκόπιμα, μεθοδευμένα και με την ανοχή των κρατικών μηχανισμών η τραμπούκικη και εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής.

Οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής έχουμε ολοκληρώσει το θεσμικό μας ρόλο στην δίκη.

Πήραμε την πρωτοβουλία να συμμετάσχουμε ως συνήγοροι πολιτικής αγωγής συγκρουόμενοι με ιδεοληψίες, προκαταλήψεις, υπαινιγμούς και ανησυχίες για στήριξη του κράτους καταστολής και των τρομονόμων και κηρύγματα για θεσμικές αυταπάτες. Στα πεντέμισι χρόνια της παρουσίας μας στην δίκη δεν μένει αμφιβολία, ότι η επιλογή αυτή ήταν η σωστή, αφού η συμμετοχή μας την ανέδειξε και δεν δικαίωσε τους παραπάνω κινδύνους.

Δώσαμε μάχες και πετύχαμε σοβαρές πολιτικές νίκες με κορωνίδα την κατάκτηση του δικαιώματος παράστασης πολιτικής αγωγής κατά των δραστών εναντίων των θυμάτων που εκπροσωπούν, όχι μόνο για τα επιμέρους αδικήματα, αλλά και για το αδίκημα της ένταξης των δραστών στην εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή, πράγμα το οποίο μας νομιμοποιούσε να έχουμε λόγο για το σύνολο του αντικειμένου της δίκης.

Προσπαθήσαμε και συμβάλαμε στην ανάδειξη του αποδεικτικού υλικού παρά τα εμπόδια των συνηγόρων υπεράσπισης και δυστυχώς συχνά την άρνηση του δικαστηρίου είτε να μας επιτρέψει την κατάθεση αποδεικτικών στοιχείων είτε την υποβολή ερωτήσεων και παρατηρήσεων σε μάρτυρες και έμμεσα σε κατηγορουμένους.

Διεξαγάγαμε την δίκη με αρχές, με απόλυτο σεβασμό στα δικαιώματα των κατηγορουμένων και στις αρχές της διεξαγωγής της δίκαιης δίκης με ενδεικτικό παράδειγμα την μη νομιμοποίηση των προστατευομένων μαρτύρων με την υποβολή ερωτήσεων, αφού προηγουμένως απορρίφθηκε το αίτημα μας να κληθούν οι μάρτυρες αυτοί να εμφανιστούν εκούσια και επώνυμα στο δικαστήριο για να μην υπάρχει ανωνυμία.

Λειτουργήσαμε με αυτοτέλεια απέναντι στο δικαστήριο χωρίς να επαφεθούμε ουδέτερα στην κρίση του και να αποφεύγουμε την κριτική ακόμα και την καταγγελία λαθεμένων επιλογών του.

Δώσαμε με συνέχεια και συνοχή την μακρόχρονη μάχη της δημοσιότητας της δίκης, της μεταφοράς της από την εξορία του Κορυδαλλού στο Εφετείο και φυσικά την μάχη της επιτάχυνσης, που αν δεν είχε στεφθεί με επιτυχία, τουλάχιστον τα δύο τελευταία χρόνια, η δίκη θα αργούσε πολύ ακόμα να τελειώσει.

Αντιμετωπίσαμε τις προκλήσεις από μέρους ορισμένων συνηγόρων υπεράσπισης, τις προσωπικές επιθέσεις και τους υπαινιγμούς που δυστυχώς πάντοτε διατυπώνονταν με την ανοχή της προέδρου, που αντίθετα με την κατασταλτικότητα που επεδείκνυε προς την πλευρά των συνηγόρων πολιτικής αγωγής, υπήρξε πάντοτε ανεκτική σε όλες τις εκφάνσεις του λόγου των συνηγόρων υπεράσπισης.

Αναπτύξαμε το υψηλότερο δυνατό επίπεδο ενότητας και συνεργασίας μεταξύ μας παρά τις πολιτικές διαφορές και δεν ενδώσαμε στην προσπάθεια υποδαύλισής τους από παράγοντες της υπεράσπισης.

Δεν περιορίσαμε τον ρόλο μας μέσα στο χώρο του δικαστηρίου, άλλα βγήκαμε και στην κοινωνία σε συνεντεύξεις τύπου, συναντήσεις, εκδηλώσεις ενημερωτικού χαρακτήρα, κινητοποιήσεις και άλλα, εκπληρώνοντας τον ρόλο της ως θεσμικού παράγοντα παρέμβασης του αντιφασιστικού κινήματος στην δίκη της Χ.Α. Αυτό το τελευταίο ενόχλησε περισσότερο από όλα. Γιατί ήταν το σημαντικότερο.

Ωστόσο, ο ρόλος της πολιτικής αγωγής, θεσμικά τουλάχιστον έχει εξαντληθεί. Από τις 12/2/2020, όταν παραδόθηκε το μικρόφωνο στους συνηγόρους υπεράσπισης που έχουν τον τελευταίο λόγο, η παρουσία της στο δικαστήριο περιορίζεται σε ρόλο παρατηρητή και καταγραφέα των αγορεύσεων των συνηγόρων υπεράσπισης, στις οποίες μάταια αναζητά μία πειστική και τεκμηριωμένη απάντηση στις δικές της αγορεύσεις. Δικαίωμα δευτερολογίας δεν προβλέπεται ότι θα προκύψει.

Ο ρόλος των συνηγόρων λοιπόν τελείωσε. Είναι η ώρα του ρόλου του λαού, του αντιφασιστικού κινήματος, των φορέων, των συνδικάτων, των εργαζομένων, της νεολαίας, των μεταναστών, των αντιφασιστών, των δημοκρατών.

Όλων εκείνων που υπήρξαν ή εν δυνάμει μπορεί να γίνουν θύματα της Χρυσής Αυγής και της φασιστικής εγκληματικής δράσης.

Όλων εκείνων των πολλών χιλιάδων που στήριξαν τα χρόνια αυτά με την παρουσία τους στην δίκη και σε αντιφασιστικές εκδηλώσεις τον αγώνα και την προσπάθεια μας. Το αναμφισβήτητο γεγονός, ότι ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται με δικαστικές αποφάσεις, αλλά με λαϊκούς αγώνες δεν πρέπει να οδηγήσει ξανά ένα μέρος του κινήματος σε υποβάθμιση της σημασίας του αποτελέσματος της δίκης.

Είναι νωρίς για να κάνουμε απολογισμό της ιστορίας της δίκης, γιατί η δίκη διαρκεί ακόμα και η ιστορία γράφεται. Στο χέρι μας είναι ως υποκείμενα της ιστορίας και εμείς να συμβάλουμε για να γραφτεί αυτήν την φορά σωστά

Ακόμα και αν η Χρυσή Αυγή δεν κατάφερε να αναδειχθεί ξανά ως κοινοβουλευτική δύναμη, ακόμα και αν τριχοτομήθηκε, ακόμα και αν στο τελευταίο χρονικό διάστημα οι προτεραιότητες άλλαξαν, ακόμα και αν η πολιτικής φαίνεται να βρίσκει φιλοξενία σε όμορα πολιτικά κόμματα, η λαϊκή απαίτηση για καταδίκη της ναζιστικής εγκληματικής βίας πρέπει να παραμείνει ανυποχώρητη και να εκφραστεί με κάθε δυνατό κινηματικό τρόπο τον Σεπτέμβριο 2020.

Ο Σεπτέμβριος 2020 έτσι και αλλιώς είναι ένας μήνας θερμός από άποψη κινηματικών εκδηλώσεων. Ξεκινάει με την ετήσια εργατική συγκέντρωση στην Δ.Ε.Θ., συνεχίζεται με τις κινητοποιήσεις τις επετείους του Ζακ Κωστόπουλου και του Παύλου Φύσσα, ενώ αναμένεται και η διοργάνωση του Pride Festival τον ίδιο μήνα.

Το ποτάμι της οργής του αντιρατσιστικού και αντιφασιστικού κινήματος, θα πρέπει να συναντηθεί με το εργατικό κίνημα στο πλαίσιο μίας μεγάλης κινητοποιήσεις που ετοιμάζεται για την ημέρα που θα εκδοθεί η απόφαση για να μην δοθεί σε κανέναν το δικαίωμα να θεωρήσει ότι η επιχείρηση υποβάθμισης της δίκης της Χρυσής Αυγής έχει περάσει και ότι ο κόσμος έχει πάψει πια να ενδιαφέρεται για το αποτέλεσμα της δίκης. Ενωτικά και αποφασιστικά, χωρίς χωριστές εκδηλώσεις. Όσοι προσπαθούν να εγκλωβίσουν το αντιφασιστικό κίνημα σε πλατφόρμες και να τα ταυτίσουν με τη γραμμή και τον εαυτό τους προσφέρουν κακές υπηρεσίες και στα δύο.

Ας αναλογιστούμε τι θα συμβεί αν τα Τάγματα Εφόδου αισθανθούν την ασυλία να ξαναβγαίνουν στους δρόμους και να τρομοκρατούν νομιμοποιημένα με τη βούλα του δικαστηρίου και την «Αντιτρομοκρατική» και τις λοιπές αστυνομικές δυνάμεις να τις κοιτούν αδιάφορα, όπως και το 2012-2013 και να ασχολούνται με την καταστολή και τις σκευωρίες ενάντια στο «άλλο άκρο».

Ας αναλογιστούμε ποιες θα είναι οι συνέπειες μίας πολιτικής, νομικής και ηθικής δικαίωσης της Χρυσής Αυγής στην περίπτωση που η δικαστική απόφαση κρίνει ότι δεν αποτελεί εγκληματική οργάνωση και αθωώσει όλους τους κατηγορουμένους για ένταξη και διεύθυνση σε αυτήν. Αν δηλαδή οι ευθύνες θα περιοριστούν όπως προανέφερα στα εκτελεστικά όργανα, και το υπερασπιστικό τους αφήγημα, ότι πρόκειται για μία πολιτική δίωξη ενορχηστρωμένη από όλο το πολιτικό φάσμα (Νέα Δημοκρατία μέχρι Κ.Κ.Ε., μέχρι ΑΝΤΑΡΣΥΑ) δικαιωθεί από την «ανεξάρτητη δικαιοσύνη». Έτσι αποκαλούν μέχρι σήμερα το δικαστήριο που θα εκδώσει την απόφαση οι συνήγοροι υπεράσπισης, ανταγωνιζόμενοι ο ένας τον άλλο σε φιλοφρονήσεις και καλά λόγια για την πρόεδρο και την εισαγγελέα, ενώ μερικοί δεν διστάζουν να χαρακτηρίζουν επίορκους τους εισαγγελείς και ανακριτές της προδικασίας και να συνδέουν τις δικαιοδοτικές τους κρίσεις με υποδείξεις της κυβέρνησης Σαμαρά και να υπαινίσσονται παρεμβάσεις Υπουργών για την προφυλάκιση των κατηγορουμένων.

Ωστόσο, ούτε η ιστορία γράφεται με θεωρίες συνωμοσίας, ούτε η άσκηση δικαστικής εξουσίας αποτελεί ζήτημα παραδικαστικών κυκλωμάτων. Είναι προφανές, ότι ένα μέρος εισαγγελέων και δικαστών και στην προδικασία και τώρα, επιχειρεί να παραδώσει στο απυρόβλητο τους κατηγορούμενους της Χρυσής Αυγής με διάφορα νομικά προσχήματα. Αυτό οφείλεται στην εγγενή φύση της δικαστικής εξουσίας και τους οργανικούς, ταξικούς και ιδεολογικούς της δεσμούς με το κράτος και τους λοιπούς κατασταλτικούς μηχανισμούς. Αυτά την προσανατολίζουν να αντιμετωπίζει την αριστερά ως εχθρό και τη φασιστική και παρακρατική βία με ανοχή. Το έχουμε καταγγείλει, το έχουμε αναδείξει και έχουμε αντιπαρατεθεί με αυτό, όχι με όρους κουτσομπολιού και προσωπικής μομφής, αλλά με όρους ουσιαστικής νομικής και πολιτικής αντιπαράθεσης. Και θα έχουμε να πούμε και πολλά περισσότερα, όταν εκδοθεί, ιδίως όταν συνταχθεί εγγράφως το σκεπτικό της απόφασης του δικαστηρίου, που θα θυμίσω για μία φορά ακόμα, ότι αν είναι αθωωτική δεν μπορεί να προσβληθεί από την πολιτική αγωγή, παρά μόνο από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας, μόνο εφόσον δεν είναι ομόφωνη. Ενώ μία ομόφωνη αθωωτική απόφαση είναι και τυπικά τελεσίδικη. Η αδιαπραγμάτευτη εκδήλωση της απαίτησης για καταδίκη των νεοναζί δολοφόνων αποτελεί απαραίτητο όρο για να βάλουν η δημοκρατική κοινωνία το αντιφασιστικό κίνημα την σφραγίδα τους στο τέλος αυτής της υπόθεσης.

Είναι νωρίς για να κάνουμε απολογισμό της ιστορίας της δίκης, γιατί η δίκη διαρκεί ακόμα και η ιστορία γράφεται. Ο μαραθώνιος τελειώνει και πρέπει να είμαστε δυνατοί μέχρι το τέλος για να κόψουμε το νήμα. Στο χέρι μας είναι ως υποκείμενα της ιστορίας και εμείς να συμβάλουμε για να γραφτεί αυτήν την φορά σωστά και στο δίλημμα δικαιοσύνη ή ατιμωρησία ξανά, η δικαστική απόφαση να μην επικυρώσει την δεύτερη απάντηση.

Αθήνα, 31/7/2020

Κώστας Παπαδάκης

πηγη: pandiera.gr

Άρθρο του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ στην εφημερίδα <ΠΡΙΝ>

Η σταδιακή ομαλοποίηση που σημειώνεται στο υγειονομικό πρόβλημα στην χώρα μας, το άνοιγμα των επιχειρήσεων και η επαναλειτουργία του τουρισμού οδηγεί με την σειρά της σε ανοδική τροχιά και την κίνηση των ακτοπλοϊκών πλοίων που οι πληρότητες πλέον αγγίζουν το 100% του πρωτόκολλου επιβατών που έχει ορισθεί από τον ΕΟΔΥ.

Όλο αυτό το διάστημα οι εφοπλιστές είχαν την γενναία στήριξη από την κυβέρνηση με δύο διαδοχικά πακέτα συνολικού ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ, η επιδότηση των άγονων φέτος θα ξεπεράσει τα 110 εκατομμύρια ευρώ ενώ η κυβέρνηση διαβεβαιώνει τους εφοπλιστές  ότι θα τους απαλλάξει την καλοκαιρινή περίοδο από τις εργοδοτικές εισφορές προς το ΝΑΤ. Επίσης έχει υποβληθεί αίτημα προς τις υπηρεσίες της Ε.Ε ώστε ο κλάδος της Ακτοπλοΐας να ενισχυθεί και με δικά της κονδύλια.

Οι εφοπλιστές κατά την διάρκεια της καραντίνας ακινητοποίησαν και αποδρομολόγησαν την μεγάλη πλειοψηφία των πλοίων του, απέλυσαν μαζικά χιλιάδες Ναυτεργάτες, το ΥΕΝ τους εξασφάλισε δίμηνη παράταση των χειμερινών συνθέσεων και την ίδια περίοδο εγκαινίασαν μια νέα επίθεση στα Ναυτεργατικά δικαιώματα, ΣΣΕ με μειώσεις – περικοπές, εντατικοποίηση της δουλειάς έχοντας και την ανοχή του ΥΕΝ και των υπηρεσιών του.

Η ένταση της εφοπλιστικής επίθεσης με την καταστρατήγηση των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων αξιοποιεί και την διαλυτική κατάσταση που επικρατεί στην ΠΝΟ η οποία εδώ και εννέα μήνες βρίσκεται σε βαθειά και παρατεταμένη κρίση. Ενδεικτικά σημειώνουμε  ότι το διάστημα αυτό δεν έχει συνεδριάσει κανένα όργανο της Ομοσπονδίας. Αιτία αυτής της κρίσης είναι η παρέμβαση του εφοπλιστικού κατεστημένου (οι εφοπλιστές της ποντοπόρου ναυτιλίας είχαν και έχουν καθοριστικό ρόλο στις δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού στην ΠΝΟ) που έκρινε ότι ήρθε η ώρα να αποσυρθεί ο εκλεκτός τους 87χρονος Γ. Χαλάς τον οποίο στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια και ο ίδιος ως ανταπόδοση τους εξασφάλισε απλόχερα την στήριξή του στην πολιτική της ανταγωνιστικότητας που είναι το δόγμα πάνω στο οποίο οικοδομείται η ασκούμενη ναυτιλιακή πολιτική.

Κύριο γνώρισμα της πολιτικής της ΠΝΟ ήταν και παραμένει ο κοινωνικός εταιρισμός, η εργασιακή ειρήνη, η τριμερής ταξική συνεργασία τα οποία έχουν ως κατάληξη την υποταγή των συμφερόντων των Ναυτεργατών στις στρατηγικές και οικονομικές επιδιώξεις του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Ταυτόχρονα ο . Γ. Χαλάς έχοντας ήδη διαμορφώσει σχέσεις ιδιοκτησίας στην ΠΝΟ – ΑΕ επιχείρησε να πάρει από την ITF και να οικειοποιηθεί ο ίδιος τις συμβάσεις που υπογράφει με εφοπλιστές ανασφάλιστων ελληνικών συμφερόντων πλοίων οι οποίες αποδίδουν πάνω από 4 εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία της ΠΝΟ ετησίως και τα οποία αποτελούν το 85% των εσόδων της.

Αυτό αποτέλεσε την αιτία να διασπαστεί το μπλοκ των δυνάμεων που συντάσσονταν όλα τα χρόνια με την γραμμή του Γ. Χαλά αφού οι υπόλοιποι διέκριναν στην κίνηση αυτή τον κίνδυνο να απολέσουν έσοδα από τις χρυσοφόρες αυτές συμβάσεις….

Κατά συνέπεια η πολύμηνη κρίση που ξέσπασε στην ΠΝΟ δεν συνδέεται κατ’ ελάχιστον με αλλαγή της τακτικής και στρατηγικής στα ναυτεργατικά προβλήματα στην θέση τους απέναντι στο εφοπλιστικό κεφάλαιο καθώς και στην ασκούμενη αστική κυβερνητική πολιτική στην ναυτιλία.

Από την άλλη το μπλοκ των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού (3 σωματεία του ΠΑΜΕ) επέλεξαν σε αυτή την κρίση να συμπορευτούν με τον Γ. Χαλά με τον οποίο επί σειρά ετών είχαν διαμορφώσει εξαιρετικές σχέσεις και παρά την αποσπασματική κατά διαστήματα κριτική τους ουδέποτε τον αμφισβήτησαν. Παράδειγμα που επιβεβαιώνει αυτή μας την θέση είναι ότι σε προγενέστερο συνέδριο της ΠΝΟ στην δημόσια πρόταση της ΠΕΝΕΝ να επιλέξουν οι ίδιοι όποιο πρόσωπο επιθυμούν από τον χώρο τους για να διεκδικήσει την θέση του Γ.Γ στην ΠΝΟ και η ΠΕΝΕΝ με την σειρά της θα τον στήριζε με μοναδικό όρο την αλλαγή πορείας στην ΠΝΟ, αυτοί επέλεξαν να πετάξουν την μπάλα στην εξέδρα δηλώνοντας ότι για αυτούς προηγείται η αλλαγή του καταστατικού…. Ή πιο πρόσφατα σε Γενικό Συμβούλιο στην ΠΝΟ όταν ο Γ. Χαλάς κινδύνεψε να καταψηφιστεί δήλωσαν αποχή τρεις αντιπρόσωποί τους (Ένωση Μαγείρων) με αποτέλεσμα να ισοψηφίσουν τα υπέρ με τα κατά. Τα γεγονότα βοούν αλλά η γραμμή παραμένει η ίδια. Η στόχευσή τους ήταν και παραμένει η «οπορτουνιστική» ΠΕΝΕΝ και με τον τρόπο αυτό το εφοπλιστικό κεφάλαιο και η κυβέρνηση τρίβουν τα χέρια τους και πανηγυρίζουν και τα ναυτεργατικά δικαιώματα χτυπιούνται και υπονομεύονται αλύπητα.

Μέσα σε αυτό το δύσκολο τοπίο με τον αναφερόμενο συσχετισμό στο ν.σ.κ οι δυνάμεις της ΠΕΝΕΝ προτάσσουν και παλεύουν για την συγκρότηση ενός αγωνιστικού μετώπου από τα κάτω μέσα και έξω από τα καράβια που θα παλέψει με συνέπεια για τα ναυτεργατικά προβλήματα και θα συγκρουστεί με την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική και με αυτή στην ναυτιλία.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

ΥΓ: Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο <ΠΡΙΝ>  την 1/8/2020, γράφτηκε και παραδόθηκε στη σύνταξη της εφημερίδας πριν τη κατάθεση και ψήφιση της τροπολογίας της κυβέρνησης στη Βουλή

Η κυβέρνηση και ο Υπουργός Ε.Ν πιστοί εντολοδόχοι του εφοπλιστικού κατεστημένου προχώρησαν με διαδικασίες εξπρές και ψήφισαν στην Βουλή τροπολογία – καρμανιόλα με την οποία μεθοδεύουν την επαγγελματική εξόντωση των εναπομείναντων στην ποντοπόρο ναυτιλία ελλήνων Ναυτεργατών, την κατάργηση της ΣΣΕ, τον εξοβελισμό και αυτού ακόμη του έλληνα Α΄ Πλοιάρχου και ταυτόχρονα με φασιστική μεθόδευση επιχειρούν να καθορίσουν τις εσωτερικές και εκλογικές διαδικασίες των Ναυτεργατικών οργανώσεων.

Η κυβέρνηση με τα μέτρα αυτά μετατρέπεται σε ορντινάντσα του εφοπλιστικού κεφαλαίου, υλοποιεί στο ακέραιο τις εξωφρενικές απαιτήσεις τους για την συντριβή και διάλυση του ελληνικού ναυτεργατικού δυναμικού, καταβαραθρώνει τα ναυτεργατικά δικαιώματα και το κορυφαίο σε αυτά την ΣΣΕ φτάνοντας στο επαίσχυντο σημείο να ορίζει στην ουσία ποιοι θα εκπροσωπούν τους Ναυτεργάτες!

Η κατάργηση της ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία ανοίγει τον δρόμο σε όλες τις άλλες εφοπλιστικές οργανώσεις να απαιτήσουν με την σειρά τους την κατάργησή της και σε όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες πλοίων στην ναυτιλία.

Το ενδιαφέρον κυβέρνησης – εφοπλιστών για τις εκλογικές διαδικασίες αρχίζει και τελειώνει μόνο στις ναυτεργατικές οργανώσεις, όχι στην Βουλή, όχι στα πολιτικά κόμματα, όχι στις εφοπλιστικές και επιχειρηματικές ενώσεις και φυσικά ούτε στο χερσαίο σ.κ…..

Την κυβέρνηση και τον Πλακιωτάκη ουδόλως όπως φαίνεται τους ενδιαφέρει ότι στην ΠΝΟ και στην πλειοψηφία των σωματείων τα καταστατικά τους διέπονται από ένα απαρχαιωμένο, αντιδραστικό – αντιδημοκρατικό νομοθετικό πλαίσιο με βάση τον αντεργατικό 330/76 από χουντικά και βασιλικά διατάγματα!!!!

Η πρόθεση και η στόχευσή τους βγάζει μάτι!!!! Μάλλον το εφοπλιστικό λόμπυ μετά από αυτά θα πρέπει και τυπικά να αναλάβει κυβερνητικά καθήκοντα και πάντως οπωσδήποτε το ΥΕΝ.

Μπροστά σε αυτή την ολομέτωπη επίθεση και στις συνθήκες που διαμορφώνονται σήμερα εκτάκτως συνεδρίασε το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ και αποφάσισε τα παρακάτω:

• Να ζητηθεί άμεσα η έκτακτη σύγκληση της εκτελεστικής της ΠΝΟ και εφόσον διαπιστωθεί άρνηση μέρους ναυτεργατικών σωματείων για την συμμετοχή σε αυτή του Χαλά, τότε να γίνει κοινή σύσκεψη των 13 Ναυτεργατικών σωματείων με μοναδικό θέμα στην ατζέντα την οργάνωση της πάλης των Ναυτεργατών ενάντια στην επαίσχυντη – αντιδραστική νομοθετική ρύθμιση της κυβέρνησης.
• Ταυτόχρονα στην ίδια κατεύθυνση να ζητηθεί έκτακτη συνεδρίαση του ΕΚΠ με σκοπό την λήψη απεργιακών – αγωνιστικών αποφάσεων για τον σκοπό αυτό.
• Να οργανωθεί πλατειά και καθημερινή εκστρατεία ενημέρωσης των Ναυτεργατών σε όλα τα λιμάνια της χώρας και σε όλες τις κατηγορίες πλοίων.
• Να σταλεί εξώδικο της ΠΕΝΕΝ προς όλες τις εφοπλιστικές οργανώσεις και τους αρμόδιους Υπουργούς της κυβέρνησης για την παραπάνω νομοθετική ρύθμιση.
• Να συγκληθεί έκτακτη Γενική Συνέλευση των μελών μας, να σχεδιαστεί, να οργανωθεί και να υλοποιηθεί πλατειά ενημερωτική καμπάνια για τους Ναυτεργάτες που ταξιδεύουν στην ποντοπόρο ναυτιλία.
• Οι απεργιακές κινητοποιήσεις στο προτεινόμενο σχέδιο δράσης της ΠΕΝΕΝ να αφορούν όλους τους Ναυτεργάτες και σε όλες τις κατηγορίες πλοίων.
• Σε συνδυασμό με όλα τα πιο πάνω να πραγματοποιηθούν πολύμορφες αγωνιστικές δράσεις το επόμενο χρονικό διάστημα στον Πειραιά, να γίνει ενημέρωση των εργαζομένων και των συνδικάτων στην κατεύθυνση στήριξης αλλά και συντονισμού με την πάλη των Ναυτεργατών.
• Να ληφθούν τα ενδεδειγμένα και αναγκαία οργανωτικά μέτρα για την απευθείας επαφή με φυσική παρουσία αντιπροσώπων μας στα ποντοπόρα πλοία (άμεσα για αυτά που προσεγγίζουν λιμάνια στην χώρα μας) αλλά και του εξωτερικού όταν το επιτρέψουν οι υγειονομικές συνθήκες και η χαλάρωση των μέτρων σε επίπεδο εθνικών κυβερνήσεων. Η επίσκεψη και η παρουσία σε ποντοπόρα πλοία του εξωτερικού θα αφορά στοχευμένα και κομβικά λιμάνια τα οποία προσεγγίζει μεγάλος αριθμός ελληνικών ποντοπόρων πλοίων.
• Μαζί με αυτά το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ αποφάσισε και εξουσιοδότησε το Προεδρείο για σειρά δράσεων και ενεργειών που θα υλοποιηθούν στα πλαίσια της Ένωσής μας.

Θεωρούμε ότι μπροστά στην εντεινόμενη επίθεση κυβέρνησης – εφοπλιστών και τις καταστροφικές συνέπειες που αυτή διαμορφώνει για τα ναυτεργατικά δικαιώματα δεν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός από αυτόν της οργάνωσης απεργιακών και αγωνιστικών κινητοποιήσεων.

Ο καθένας οφείλει και πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του, ουδείς δικαιούται να ισχυριστεί ότι δεν ήξερε, δεν κατάλαβε για το τι κρίνεται από τα κυβερνητικά μέτρα.

Η ΠΕΝΕΝ καλεί τον κλάδο και όλους τους Ναυτεργάτες μέσα και έξω από τα καράβια να οργανώσουν μαζί της την αντίσταση και την πάλη ενάντια στα σφαγιαστικά κυβερνητικά μέτρα, να είναι σε άμεση αγωνιστική ετοιμότητα, να σφυρηλατήσουν την ενότητά τους και να δώσουν μέχρι τέλους την μάχη για την ανατροπή τόσο των μέτρων όσο και αυτής της πολιτικής.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Προς: - Μέλη Διοίκησης ΠΝΟ

          - Μέλη Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Πειραιά

Θέμα: Κυβερνητική τροπολογία κατάργησης των ΣΣΕ των Ναυτεργατών

Αίτημα: Επείγουσα συνεδρίαση των Δ.Σ της ΠΝΟ και του Ε.Κ.Π

Όπως σας  είναι γνωστό με διαδοχικές ανακοινώσεις της ΠΕΝΕΝ αλλά και άλλων Ναυτεργατικών Σωματείων η κυβέρνηση της Ν.Δ και ο αρμόδιος Υπουργός Ε.Ν προχώρησαν εν κρυπτώ και υλοποίησαν την πάγια εφοπλιστική αξίωση για κατάργηση των ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία, τον εκδιωγμό των εναπομείναντων ελλήνων Ναυτεργατών σε αυτή και παράλληλα με τα παραπάνω ψήφισαν στην ίδια τροπολογία διάταξη με την οποία επεμβαίνουν ωμά στα εσωτερικά του ν.σ.κ καθορίζοντας θεσμικά – νομοθετικά ζητήματα λειτουργίας και εκλογής οργάνων και διαδικασιών.

Θεωρούμε την εξέλιξη αυτή εξαιρετικά σοβαρή για τα Ναυτεργατικά δικαιώματα και συμφέροντα και για τον σκοπό αυτό ζητούμε την επείγουσα σύγκληση των Δ.Σ της ΠΝΟ και του ΕΚΠ.

Ειδικότερα σε ότι αφορά την ΠΝΟ, επειδή αριθμός ναυτεργατικών σωματείων αρνούνται την συμμετοχή τους στις συνεδριάσεις της Διοίκησης με την παρουσία του σημερινού Γ.Γ, διευκρινίζουμε ότι η συνεδρίαση αποτελεί αναγκαία συνθήκη και μονόδρομο (είτε με αυτόν, είτε χωρίς αυτόν) μπροστά στην ανάγκη να υπάρχει άμεση οργανωμένη και αγωνιστική απάντηση στην μεθοδευμένη και κλιμακούμενη επίθεση εφοπλιστών – κυβέρνησης.

Η κατάσταση και η επίθεση εναντίον των Ναυτεργατών δεν αντιμετωπίζονται ούτε με κροκοδείλια δάκρυα ούτε με την παραπομπή στην λύση του εσωτερικού προβλήματος στην ΠΝΟ (εξάλλου για το πρόβλημα αυτό, με την συναίνεση και των δύο πλευρών, η αναζήτηση λύσης είναι δικαστική) ούτε βέβαια με τις ανέξοδες αγωνιστικές φανφάρες  με τις οποίες επιχειρείται η παράδοση – υποταγή του νσκ και μάλιστα χωρίς καμία αγωνιστική και οργανωμένη πάλη των Ναυτεργατών σε όλες τις κατηγορίες πλοίων.

Ο εκπρόσωπος της ΠΕΝΕΝ στην ΠΝΟ και τα αντίστοιχα μέλη της ΤΕΣ στο ΕΚΠ θα παρουσιάσουν αναλυτικά το πλαίσιο και το προτεινόμενο σχέδιο αγωνιστικής δράσης στα δευτεροβάθμια αυτά συνδικαλιστικά όργανα.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ