Μιχάλης Ρίζος

Ολα δείχνουν ότι ο πολιτικός χρόνος συμπυκνώνεται σε ένα κοινωνικό τοπίο που βράζει. Ο συνδυασμός της απότομης φτωχοποίησης (ισοδύναμης, αν όχι ακόμη χειρότερης από τα πρώιμα μνημονιακά χρόνια), της πολεμικής προετοιμασίας σε μια Ανατολική Μεσόγειο που ετοιμάζεται να εκραγεί, της καταπάτησης των λαϊκών ελευθεριών και της αστυνομικής τρομοκρατίας που θυμίζει όλο και περισσότερο κράτος «Μεγάλου Αδελφού», φέρνουν το εργατικό κίνημα και τις ταξικές δυνάμεις, μπροστά σε πρωτόγνωρες προκλήσεις. Από αυτή τη σκοπιά, οι λαϊκές κινητοποιήσεις στη φετινή ΔΕΘ χρειάζεται να σημάνουν όχι απλά την έναρξη μιας τυπικής «αγωνιστικής χρονιάς», αλλά –κυριολεκτικά– την άμεση ταξική αναβάθμιση και τη συγκρουσιακή ικανότητα του κινήματος απέναντι στους βασικούς άξονες της αστικής πολιτικής. Ταλαντεύσεις και νέες χρονοκαθυστερήσεις δεν πρέπει και δεν μπορεί να υπάρχουν.

Η κυβέρνηση της ΝΔ δεν κάνει, άλλωστε, καμιά ανακωχή στην υλοποίηση του συνολικού, αντιδραστικού της προγράμματος, ακόμα και εν μέσω των απανωτών κυμάτων του κορονοϊού. Με μπαράζ νομοσχεδίων που στοχεύουν στο σύνολό τους στη δημιουργία του αναγκαίου «ζωτικού χώρου», εντός και εκτός συνόρων, για το ελληνικό κεφάλαιο και τις ξένες πολυεθνικές (παρότι τμήματα της κομμουνιστικής αριστεράς δεν αναμετρώνται με αυτή τη στρατηγική, αναμασώντας τις θεωρίες «εθνικών και κυριαρχικών δικαιωμάτων»). Σε όλους τους τομείς, από την υγεία μέχρι το νερό και από την εκπαίδευση μέχρι τα λιμάνια, ο επενδυτικός πυρετός των ιδιωτών προϋποθέτει τη «σφαγή αγέλης» των εργατικών δικαιωμάτων και της περιβαλλοντικής ισορροπίας.

Από την κυβερνώσα αριστερά δεν μπορεί, την ίδια στιγμή, να περιμένει κανείς τίποτα. Η έλλειψη αντιπολίτευσης ακόμα και στα πλαίσια του ελεγχόμενου κοινοβουλευτικού δικομματισμού αποθρασύνει όχι μόνο την κυβέρνηση, αλλά συνολικά την αστική επίθεση (όλοι σχεδόν οι νόμοι και οι έκτακτες μνημονιακές διατάξεις της τελευταίας 10ετίας «έχουν συνέχεια», ισχύ και διαρκή επικαιροποίηση). Το «θα τα πούμε μετά» ή «θα τα πούμε στις εκλογές» που στην ουσία λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού θα περάσει και μονιμοποιηθεί όλες οι αντεργατικές αναδιαρθρώσεις της ΝΔ, όχι μόνο δεν αποτελούν διέξοδο για τις πληττόμενες εργατικές μάζες, αλλά συνιστούν μια δεύτερη προδοσία σε βάρος τους, αυτή τη φορά ως αξιωματική αντιπολίτευση.

Η δε ΕΕ, με τα νέα πακέτα χρεοληστείας –και όχι αλληλεγγύης– που αποφασίζει, παραμένει ένωση δημοσιονομικής δικτατορίας υπέρ των μεγαθήριων της αγοράς. Δεν μπορεί να γίνει Ευρώπη των λαών ούτε καν Ευρώπη της υγειονομικής αλληλεγγύης, παρά τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς από τον κορονοϊό (είναι τόσο αδίστακτοι οι προύχοντες των Βρυξελλών που θυσίασαν ακόμα και τους πόρους για τη δημόσια υγεία υπέρ της διάσωσης των επιχειρήσεων!). Όσο για τους πολεμοκάπηλους του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, τους οποίους Μητσοτάκης και Τσίπρας έχουν βαφτίσει «συμμάχους», προσφέροντας τον λαό ως αιμοδότη για «του αφέντη το πετρέλαιο», η βοήθειά τους μεταφράζεται σε επιπλέον αβάσταχτα δις εξοπλισμών και σε νέες στρατιωτικές βάσεις.
Το πολιτικό κενό μπορεί να καλυφτεί μόνο αν μιλήσουν οι εργαζόμενοι. Όχι, όμως, με τον συνήθη τρόπο. Όχι συμβολικά. Το εργατικό κίνημα έχει δείξει σημάδια μιας νέας μαχητικότητας και αυτοοργάνωσης, που προσπαθεί να σπάσει το ασφυκτικό πλαίσιο του υποταγμένου, κυβερνητικού συνδικαλισμού. Δεν διαθέτει, όμως, ακόμα επαρκή και προωθητικά πολιτικά καύσιμα. Οι πρωτοπόροι συνδικαλιστές, οι οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής, κομμουνιστικής αριστεράς χρειάζεται τώρα να συντονιστούν, όχι μόνο στην αναγκαία κοινή δράση, αλλά και στην πολιτική-προγραμματική υπέρβαση του πλαισίου συγκρότησης.

Η ευθεία αντιπαράθεση με την κυβέρνηση, τον αριστερό κυβερνητισμό (που πλέον ταυτίζεται με τη διαχείριση και αναπαραγωγή της αστικής πολιτικής), τις υπερεθνικές συμμαχίες και οργανώσεις της αστικής τάξης (ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΕΚΤ) είναι πρωταρχική ανάγκη για αναπνεύσουν και να γίνουν πιο συνεκτικά και ρεαλιστικά τα εργατικά αιτήματα. Πώς να συσπειρωθεί πιο πλατιά και πιο «απεργιακά» ο εργατόκοσμος για «μόνιμη και σταθερή δουλειά, αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, απαγόρευση απολύσεων και διαγραφή των χρεών των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, καθολική δημόσια υγεία, παιδεία, ασφάλιση, μείωση του εργάσιμου χρόνου, αν πολιτικά περιμένει μια κυβερνητική αλλαγή που δεν αλλάζει τίποτα; Αν οι ταξικές δυνάμεις και η αντικαπιταλιστική αριστερά τού μιλάνε μόνο για αγώνες και συνδικαλιστικές διεκδικήσεις και δεν συνδέονται τα αιτήματα με πολιτικούς στόχους, όπως «να χάσουν οι επιχειρήσεις σε κέρδη και ιδιοκτησία με εθνικοποιήσεις, να αυξηθεί η φορολογία τους, να διαγραφεί το χρέος, να ανατραπεί το δημοσιονομικό σύμφωνο και να αποδεσμευτούμε από την ΕΕ, να περιοριστούν δραστικά οι πολεμικές και αστυνομικές δαπάνες»; Αν δεν συντονίζονται σε ενιαίο σχέδιο διακλαδικών αγώνων και οργάνωσης με πολιτικά χαρακτηριστικά;

Ακόμη πιο επίκαιρο το σύνθημα «Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό»

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι φέτος, η συγκέντρωση στην ΔΕΘ θα είναι «απαγορευμένη». Όπως ήταν και η Πρωτομαγιά, όπως και οι συναθροίσεις με την καραντίνα. Η ψήφιση του χουντονόμου μέσα στο καλοκαίρι θέλει να βάλει στο γύψο κάθε λαϊκή διεκδίκηση και διαμαρτυρία. Εμείς, όμως, δεν πρέπει να σωπάσουμε, αλλά να φωνάξουμε πιο δυνατά και πιο στρατηγικά. Μέσα στην πανδημία αποδείχθηκε περίτρανα ότι «μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό». Μπροστά στην ακόμα μεγαλύτερη κοινωνική βαρβαρότητα που μας ετοιμάζουν είναι αναγκαίο να σχεδιάσουμε μια πολιτική απάντηση του εργατικού κινήματος σε συνδυασμό με την ανυπακοή και την ανάπτυξη μαχητικών αγώνων για την ανατροπή.
Απο εδώ και πέρα θα πάμε αλλιώς!

πηγη: prin.gr

Στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων της Λευκορωσίας

(Nikolai Petrov/BelTA Pool Photo via AP)

Σε 32 συλλήψεις προχώρησαν την Τετάρτη οι αρχές της Λευκορωσίας, κατηγορώντας τη Ρωσία ότι έστειλε μισθοφόρους στη χώρα για να πραγματοποιήσουν τρομοκρατικές ενέργειες.

Οι συλληφθέντες φέρονται να είναι μέλη της ιδιωτικής μισθοφορικής οργάνωσης Wagner, η οποία έχει δεσμούς με το Κρεμλίνο, με τον επικεφαλής του συμβουλίου ασφαλείας της Λευκορωσίας να δηλώνει ότι είναι ύποπτοι «για προετοιμασία τρομοκρατικών ενεργειών στο έδαφος της Λευκορωσίας» και να επισημαίνει ότι αναζητούνται 170 ακόμη εν δυνάμει ύποπτοι.

«Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, επρόκειτο για περίπου 200 άτομα. Αναζητούμε τους υπόλοιπους, είναι σαν βελόνα στα άχυρα», πρόσθεσε.

Όπως ήταν αναμενόμενο ο πρόεδρος της χώρας, Αλεξάντρ Λουκασένκο, ζήτησε εξηγήσεις από τη Μόσχα, ενώ ο Ρώσος πρέσβης στο Μινσκ έχει κληθεί για εξηγήσεις.

Οι δύο χώρες έχουν υπάρξει παραδοσιακοί σύμμαχοι, όμως οι σχέσεις τους είναι τεταμένες τον τελευταίο καιρό εξαιτίας της έντασης μεταξύ Λουκασένκο και Πούτιν. Ο αυταρχικός πρόεδρος της Λευκορωσίας κατηγορεί τη Μόσχα ότι επιδιώκει να μετατρέψει τη χώρα του σε «προτεκτοράρο» και να αναμειχθεί στις επικείμενες προεδρικές εκλογές.

Ο Λουκασένκο διεκδικεί την έκτη του θητεία, όμως βρίσκεται αντιμέτωπος με πρωτοφανή κινητοποίηση πολιτών υπέρ της αντιπολίτευσης, ενώ πληθαίνουν οι καταγγελίες για σκληρή καταστολή των διαδηλώσεων και σύλληψη πολλών πολιτικών αντιπάλων.

Η βασική αντίπαλος του Αλεξάντρ Λουκασένκο Σβετλάνα Τιχανόφσκαϊα, που αντικατέστησε τον σύζυγό της ο οποίος φυλακίσθηκε τον Μάιο, την στιγμή που η δημοφιλία του είχε αρχίσει να αυξάνεται, απέκλεισε το ενδεχόμενο ματαίωσης των προεκλογικών αυτών συγκεντρώσεων που προσελκύουν πρωτοφανή για την Λευκορωσία πλήθη. Μία από τις συγκεντρώσεις αυτές οργανώνεται απόψε στο Μινσκ.

Η νέα ένταση μεταξύ των δύο γειτόνων ενεργοποιεί και την Ουκρανία, η οποία ανακοίνωσε ότι εντείνει τους ελέγχους στα σύνορά της και επεκτείνει τη συνεργασία με τη Λευκορωσία.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Αρνητική έκπληξη αναμένεται στο ΑΕΠ της Ελλάδος το 2021.

Μάλιστα επενδυτικοί οίκοι που θα δημοσιεύσουν εκθέσεις το επόμενο διάστημα θα αναφέρουν ότι το ΑΕΠ της Ελλάδος το 2021 θα κινηθεί μεταξύ -1% δηλαδή εκ νέου ύφεση έως ανάκαμψη +2% ανάλογα με την πορεία και την έκβαση του κορονοιού.

Ενώ είχε καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι το 2021 θα είναι μια χρονιά αναπλήρωσης της μεγάλης ζημίας του 2020 και θα καταγραφεί ανάπτυξη +5% με +6%, φαίνεται ότι για 3 βασικούς λόγους υπάρχει μεγάλη ανησυχία για αρνητική αναθεώρηση των εκτιμήσεων.

Στο σενάριο αυτό έχουν ληφθεί υπόψη ως παραδοχές ότι η πανδημία του κορονοιού θα συνεχίσει έως το α΄ τρίμηνο του 2021 πλήττοντας τουρισμό και δημιουργώντας εκ νέου μεγάλη ανασφάλεια στους πολίτες με αρνητικές επιδράσεις σε τουρισμό και κατανάλωση.

Πάντως, αν συμπεριληφθεί στα αρνητικά σενάρια το γεγονός ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αρνητικής έκπληξης για το 2021 στο ελληνικό ΑΕΠ, καθίσταται κατανοητό ότι αυτό θα έχει πολύ δυσμενείς εξελίξεις στα δημόσια οικονομικά, στην κερδοφορία των επιχειρήσεων, στα φορολογικά έσοδα και βεβαίως στο ελληνικό χρηματιστήριο.

Εν τω μεταξύ φαίνεται ότι αναθεωρούνται επί τα χείρω οι εκτιμήσεις για το ελληνικό ΑΕΠ του 2020.

Οι αρχικές εκτιμήσεις για -7% με -8% θα αναθεωρηθούν στο -9%.

Επίσης θα καταγραφεί μεγάλη επιδείνωση στο β΄ τρίμηνο του 2020 όπου η συρρίκνωση του ελληνικού ΑΕΠ θα είναι -17%

-Θα ακολουθήσει νέα συρρίκνωση στο ελληνικό ΑΕΠ και στο γ΄ τρίμηνο του 2020 με -10% εξέλιξη άκρως αρνητική, προφανώς λόγω της κατάρρευσης του τουρισμού.

Η μείωση της έλευσης ξένων τουριστών στην Ελλάδα φθάνει το 80% σε ορισμένες περιοχές.

Το 2020 θα είναι ξεκάθαρα μια πολύ κακή χρονιά για την Ελλάδα και το ελληνικό ΑΕΠ που θα συρρικνωθεί στα 170 με 171 δισεκ. δηλαδή απώλεια εθνικού πλούτου 16 με 17 δισεκ. ευρώ.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Ιδιαίτερα ενδιαφέροντα είναι τα ευρήματα του πρόσφατου τριμηνιαίου έκθεση αναφορικά με την πορεία του δείκτη Seafarers Happiness Index, ο οποίος ουσιαστικά επιχειρεί να ποσοτικοποιήσει από τις εμπειρίες των ναυτικών το επίπεδο ικανοποίησης των πληρωμάτων σε όλο το φάσμα της ναυτιλιακής βιομηχανίας.

Να σημειωθεί ότι η παρούσα έρευνα εκπονείται από κοινού από τη ΜΚΟ «Mission to Seafarers» και τον αλληλασφαλιστικό οργανισμό Shipowners’ Club και το Wallem Group. O τριμηνιαίος δείκτης αυτή τη φορά έχει την ιδιαιτερότητα ότι συγκροτήθηκε σε ένα εξαιρετικά δυσμενές περιβάλλον για τους ναυτικούς, καθώς πολλοί εξ αυτών παραμένουν στα πλοία ή σε ξένες χώρες λόγω των περιορισμών στις μετακινήσεις.

Κατά το χρονικό διάστημα Απριλίου-Ιουνίου 2020, ο Seafarers Happiness Index υποχώρησε στο 6,18/10 από το 6,3/10 που κινούνταν το α΄ τρίμηνο του έτους. Όπως προαναφέρθηκε, η συγκεκριμένη έκθεση εκπονήθηκε σε περίοδο πανδημίας και εστιάζει σε θέματα όπως οι νέες υγειονομικές απαιτήσεις που καλούνται να τηρήσουν οι ναυτικοί εν μέσω πανδημίας.

Παράλληλα, ο φόρτος εργασίας των ναυτικών εν πλω έχει αυξηθεί σημαντικά, με αποτέλεσμα να αισθάνονται μεγάλη σωματική και πνευματική κόπωση. Όλα τα παραπάνω λαμβάνουν ανησυχητικές διαστάσεις και ενέχουν, συνεπώς, κινδύνους για την ασφάλεια της ψυχικής υγείας αλλά και του επιπέδου εργασίας των πληρωμάτων.

Αναφορικά με το επίπεδο ικανοποίησης των ναυτικών με τον φόρτο εργασίας τους, ο δείκτης το Q2 υποχώρησε στο 5,6 από το 5,69 του Q1 του 2020. «Εάν δεν διευκολυνθούν οι αλλαγές πληρωμάτων, δεν αναμένεται ο αριθμός να αυξηθεί και οι ναυτικοί να αισθάνονται ικανοποιημένοι», τονίζεται στην έκθεση.

Το μέσο επίπεδο ικανοποίησης των ναυτικών σε ό,τι αφορά την αλληλεπίδραση με τα άλλα μέλη του πληρώματος μειώθηκε στο 7,04 από το 7,13 του προηγούμενου τριμήνου. Όπως σημειώνεται στο report, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις αυξημένων εντάσεων μεταξύ των μελών του πληρώματος, απόρροια βεβαίως του άγχους και της πίεσης λόγω του παρατεταμένου χρόνου που βρίσκονται στα πλοία.

Ο Steven Jones, εμπνευστής του Seafarers Happiness Index, σχολίασε ότι «βρισκόμαστε εν μέσω μιας κρίσης ευημερίας. Ενώ το report του Q1 κατέδειξε τα ζητήματα από την αδυναμία επαναπατρισμού των ναυτικών και εστιάστηκε στην υποστήριξη που απαιτείται, το report του Q2 αντανακλά το “κόστος” της αδράνειας και την ανάγκη για άμεσες λύσεις. Είναι υψίστης σημασίας να υπάρξει πρόοδος στις αλλαγές πληρωμάτων και στη βελτίωση της επικοινωνίας με τη στεριά. Η προστασία των ναυτικών μας έρχεται πρώτη και η βιομηχανία πρέπει να δράσει από κοινού πριν να είναι αργά».

Ο Frank Coles, Chief Executive Officer του Wallem Group, τόνισε ότι ποτέ άλλοτε η φράση «τα χρήματα δεν αγοράζουν την ευτυχία» δεν είχε τόση σημασία όσο στην τωρινή κρίση των αλλαγών πληρωμάτων. «Κανένα bonus ή επιπλέον απολαβές δεν θα επιλύσουν τα ζητήματα ψυχικής υγείας των ναυτικών», ήταν χαρακτηριστικά τα λόγια του.

Η ΜΚΟ «Mission to Seafarers» καταλήγει ότι το μήνυμα πρέπει να είναι ξεκάθαρο: οι αλλαγές πληρωμάτων είναι αναγκαίες και όσοι φορείς μπορούν να τις διευκολύνουν πρέπει να το κάνουν άμεσα.

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr