Η Cosco δίνει καθημερινά δείγματα της σκληρής αντεργατικής πολιτικής που από την αρχή έχει επιβάλει στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας μας.

Στα πλαίσια αυτά αρνείται τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων στις προβλήτες 2-3, προσφεύγει στη δικαιοσύνη για να κηρυχθεί η απεργία τους παράνομη, οργανώνει την υπονόμευση και το χτύπημα των αγώνων τους.

Αποδείχνεται για πολλοστή φορά ότι η "μεγαλύτερη εμβληματική" επένδυση είχε και έχει ως κεντρικό στόχο την ενίσχυση της κερδοφορίας και την πλήρη επιχειρηματική της ασυδοσία.

Επιβάλλει εργασιακά μοντέλα χωρίς δικαιώματα για τους εργαζόμενους!

Η πάλη των εργαζομένων για να σπάσουν το εργατικό γκέτο στις προβλήτες 2 και 3 απέναντι στον κινέζικο πολυεθνικό μονοπωλιακό κολοσσό είναι μεγάλης σημασίας για όλο το εργατικό κίνημα.

Στηρίζουμε την απεργία που κήρυξε η ΕΝΕΔΕΠ για τις 7/2.

Τα αιτήματά τους είναι δίκαια

Παλεύουν για:

-          Υπογραφή ΣΣΕ

-          Ένταξη όλων των εργαζομένων στα ΒΑΕ

-          Ανανέωση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου για δεκάδες εργαζόμενους.

Καταδικάζουμε την προσφυγή της Cosco στα δικαστήρια αλλά και την δικαστική απόφαση που λήφθηκε προχθές από το Πρωτοδικείο Πειραιά κηρύσσοντας την απεργία ως παράνομη.

Για πολλοστή φορά ή "ανεξάρτητη" δικαιοσύνη τάσσεται με τα συμφέροντα της Cosco.

Χαιρετίζουμε την απόφαση των εργαζομένων να τραβήξουν αποφασιστικά στον δρόμο του αγώνα κόντρα στην δικαστική απόφαση και να παλέψουν μέχρι τέλους για την υπεράσπιση και δικαίωση των εργατικών τους αιτημάτων.

Οι εκβιασμοί, οι απειλές και οι αντεργατικοί σχεδιασμοί της Cosco πρέπει να πέσουν στο κενό.

Στο αντεργατικό σκηνικό που στήνεται στο λιμάνι με αφορμή την απεργία αυτή, βγαίνει στην επιφάνεια ο αντιδραστικός χαρακτήρας του νόμου Χατζηδάκη, ο οποίος δεν είναι ακόμη ένας αντεργατικός νόμος, αλλά αποτελεί τομή και στρατηγικής σημασίας επίθεση για την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων και την συντριβή των εναπομεινάντων εργατικών και συνδικαλιστικών τους δικαιωμάτων.

Από αυτή την σκοπιά τίθεται στην ημερήσια διάταξη ο στόχος για την ντε φάκτο και ντε γιούρε κατάργηση αυτού του εκτρωματικού νόμου ώστε το συνδικαλιστικό κίνημα να κάνει ουσιαστικά βήματα για την υπεράσπιση και διεύρυνση των εργατικών δικαιωμάτων.

Ο αγώνας ενάντια στον νομό Χατζηδάκη όχι μόνο δεν τελείωσε αλλά επιβάλλεται να μπει στην πρώτη γραμμή της πάλης των εργαζομένων, να αμφισβητηθεί, να ακυρωθεί και στην πράξη με την μαζική απειθαρχία να τον καταργήσουν και να τον στείλουν στο καλάθι των σκουπιδιών!

Απευθύνουμε κάλεσμα στις 6 π.μ της Δευτέρας σωματεία – εργαζόμενοι – συλλογικότητες - αγωνιστικά εργατικά σχήματα και φορείς να έχουν μαζική παρουσία στο λιμάνι ώστε να ακυρώσουμε τις προσπάθειες Cosco - κυβέρνησης να υπονομεύσουν με οποιοδήποτε τρόπο τον αγώνα και την απεργία των εργαζομένων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Δύο ολόκληρα χρόνια οι εργαζόμενοι στην ΛΑΡΚΟ ζουν και βιώνουν την ανασφάλεια για την δουλειά, το μεροκάματο και συνολικά για τα δικαιώματά τους.

Η κυβερνητική πολιτική, όπως αυτή χαράκτηκε, ήταν να προπτωχεύσει την ΛΑΡΚΟ, να διορίσει ειδική διαχείριση και να την οδηγήσει σε εκκαθάριση εν λειτουργία και στην εκποίησή της.

Με αυτή την πολιτική υποτίθεται πως στόχευε «να διασφαλίσει την λειτουργία της επιχείρησης, να αναζητήσει επενδυτές, να την κάνει ελκυστική, να μειώσει το παραγωγικό κόστος, να διασφαλίσει τις θέσεις εργασίας και το δημόσιο συμφέρον».

Σε αυτό το χρονικό διάστημα κατασπαταλήθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, οι εργαζόμενοι έχουν υποστεί συντριβή με τις περικοπές σε μισθούς, δώρα, επιδόματα άδειας, μη καταβολή αποζημιώσεων ακόμη και διακοπή στα ασφαλιστήρια ζωής!

Αυτό που παρήγαγε η κυβέρνηση με την πολιτική της είναι το εργοστάσιο και τα μεταλλεία να έχουν εγκαταλειφθεί και απαξιωθεί.

Πρόκειται για μια εγκληματική πολιτική διαχείρισης που απαξιώνει καθημερινά την ΛΑΡΚΟ σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος και κινδυνεύει να οδηγηθεί σε πώληση έναντι πινακίου φακής!

Είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση στοχεύει στο ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ με εξευτελιστικό τίμημα!

Στόχος επίσης είναι η απόλυση όλων των εργαζομένων και το σταμάτημα της λειτουργίας της.

Κοινή απαίτηση των εργαζομένων, των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων και των πολιτών της ευρύτερης περιοχής είναι η κυβέρνηση:

• - Να διασφαλίσει την ενιαία και συνολική παραγωγική λειτουργία της ΛΑΡΚΟ. Να υπάρξει σχέδιο και χρονοδιάγραμμα επισκευής, εκσυγχρονισμού, αύξησης της παραγωγής σε συνθήκες ασφαλούς εργασίας. Είναι αδιανόητο με τόσο τρομερά υψηλές τιμές πώλησης του Νικελίου (Ni) να μην παράγει και η ΛΑΡΚΟ.
• - Να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας και να εξαλειφθούν φαινόμενα καθυστέρησης στη μισθοδοσία όλων των εργαζομένων.
• - Να διασφαλιστεί η καταβολή του μόχθου τους, που τους οφείλει η εργοδοσία, στο 100%.  

Εκφράζουμε για άλλη μια φορά την αλληλεγγύη μας στον δίκαιο αγώνα των εργαζομένων και απαιτούμε από την κυβέρνηση να κάνει σεβαστά τα αιτήματά τους.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Μαρία Ψαρά

Στο βαθύ κόκκινο βρίσκεται η συντριπτική πλειοψηφία της Ευρωπαϊκή Ένωση στους νέους χάρτες του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC). 

Συγκεκριμένα μόνο μία περιοχή «γλιτώνει», μια επαρχία της Ρουμανίας στα νοτιοδυτικά. Κατά τα άλλα, όλες οι χώρες «βυθίζονται» στην Όμικρον... Με βάση την προηγούμενη μεθοδολογία στην κόκκινη κατηγορία παρέμεναν ακόμα μερικές περιοχές της Ρουμανίας και ορισμένες περιοχές της Πολωνίας.

Ωστόσο, οι νέοι χάρτες για τον Covid-19 θα λαμβάνουν πλέον υπόψη και το ποσοστό εμβολιασμού σε κάθε χώρα και περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου μετά την υιοθέτηση των νέων κανονισμών και συστάσεων για τα ταξίδια εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως ανακοίνωσε και επίσημα ο οργανισμός. 

Με την ευκαιρία της εφαρμογής των νέων κανονισμών από την 1η Φεβρουαρίου, το ECDC έδωσε στη δημοσιότητα τον πρώτο τροποποιημένο χάρτη στον οποίο αποτυπώνεται η επιδημιολογική κατάσταση στην ΕΕ, με τη σοβαρότητα της κατάστασης να καταγράφεται με τα χρώματα «πράσινο» (ασφαλές, χαμηλά επίπεδα μετάδοσης του κορωνοϊού), «πορτοκαλί», «κόκκινο» και «βαθύ κόκκινο» (τα υψηλότερα επίπεδα μετάδοσης του κορωνοϊού).

Σύμφωνα με τους νέους κανονισμούς, τα δεδομένα που αφορούν το ποσοστό κοινοποίησης ανά 100 χιλιάδες άτομα τις τελευταίες 14 ημέρες σταθμίζονται στο εξής από το ποσοστό εμβολιασμών στην κάθε περιοχή. Οι χάρτες θα συνεχίσουν να δημοσιεύονται κάθε Πέμπτη στη βάση των δεδομένων που θα έχουν συγκεντρωθεί μέχρι τα μεσάνυχτα της Τρίτης.

Σημειώνεται πως ο συγκεκριμένος χάρτης δεν καταγράφει τους θανάτους ή τις σοβαρές νοσηλείες. Επίσης δεν καταγράφεται πόσα από το σύνολο των κρουσμάτων οφείλονται στην παραλλαγή Όμικρον.

Ως «πράσινη» κατηγορία θα ορίζονται στο εξής οι περιοχές όπου ο σταθμισμένος δείκτης κρουσμάτων βρίσκεται κάτω από το 40.

• Όταν ο σταθμισμένος δείκτης κρουσμάτων βρίσκεται κάτω από το 100 αλλά είναι ίσος ή μεγαλύτερος του 40, οι εν λόγω περιοχές θα εμπίπτουν στην «πορτοκαλί» κατηγορία.
• Όταν ο σταθμισμένος δείκτης κρουσμάτων βρίσκεται κάτω από το 300 αλλά είναι ίσος ή μεγαλύτερος του 100, οι εν λόγω περιοχές θα εμπίπτουν στην «κόκκινη» κατηγορία.
• Όταν ο σταθμισμένος δείκτης κρουσμάτων είναι ίσος ή μεγαλύτερος του 300, οι εν λόγω περιοχές θα εμπίπτουν στην «βαθύ κόκκινο» κατηγορία.

Ο χάρτης και τα σχετικά δεδομένα δημοσιοποιούνται από τον ECDC κάθε Πέμπτη, στηρίζοντας τις προσπάθειες που γίνονται στη βάση σχετικής εισήγησης του Συμβουλίου της ΕΕ για συντονισμό των περιορισμών στην ελεύθερη διακίνηση λόγω της πανδημίας, η οποία αναθεωρήθηκε στις 25 Ιανουαρίου και εφαρμόζεται από την 1η Φεβρουαρίου.

Οι χάρτες βασίζονται στα τελευταία στοιχεία που βρίσκονται στη βάση των δεδομένων που αποστέλλονται από τα κράτη μέλη στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Επιτήρησης (TESSy) μέχρι τα μεσάνυχτα της Τρίτης.

πηγη: efsyn.gr

Μια πολύ μικρή μερίδα των αμερικανών πολιτών αναμένεται ότι θα κληρονομήσει 72,6 τρισεκατομμύρια δολάρια τα επόμενα 25 χρόνια, υπερδιπλάσιο ποσό από ό,τι πριν από μια δεκαετία. Έτσι, γυρνάμε σε εποχές πρώιμου καπιταλισμού, τη λεγόμενη ‘Επίχρυση Εποχή’ στα τέλη του 19ου αιώνα όταν αναδύθηκαν τα πρώτα μεγάλα τραστ (Βάντερμπιλτ, Ρόκφελερ κπλ), κατά την οποία εποχή η κοινωνική κινητικότητα ήταν μηδαμινή και ο πλούτος προερχόταν κυρίως από κληρονομιές.

Σχεδόν το ήμισυ του συνόλου του πλούτου των ΗΠΑ που θα μεταφερθεί από το τέλος του 2020 έως το 2045 θα προέρχεται από το 1,5% των νοικοκυριών, σύμφωνα με εκτιμήσεις της ερευνητικής εταιρείας Cerulli. Χρησιμοποιώντας καταπιστεύματα και άλλες τεχνικές, οι πλουσιότεροι Αμερικανοί μπορούν να θωρακίσουν το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας τους από το φόρο 40% της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στα ακίνητα και τα δώρα. Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν και οι Δημοκρατικοί στο Κογκρέσο έχουν μέχρι στιγμής αποτύχει στις προσπάθειες να καλύψουν τα κενά στο νόμο για την απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων και να επιβάλλουν φόρους κληρονομιάς.

Σημείο τριβής

Η ανάπτυξη των δυναστικών περιουσιακών στοιχείων έχει γίνει σημείο ανάφλεξης στην Ουάσιγκτον, με την ομάδα υπεράσπισης Americans for Tax Fairness να προειδοποιεί σε μια έκθεση που κυκλοφόρησε την Τετάρτη σχετικά με την «επιστροφή στα επίπεδα συγκέντρωσης πλούτου σε επίπεδα ‘Επίχρυσης Εποχής’». Η φορολογική αναθεώρηση των Ρεπουμπλικανών του 2017, η οποία περιελάμβανε διπλασιασμό του ποσού που οι πλούσιοι μπορούν να μεταβιβάσουν στους κληρονόμους χωρίς να ενεργοποιήσουν τον φόρο περιουσίας, προκάλεσε πτώση των εσόδων που εισπράχθηκαν από την εισφορά κατά περισσότερο από το ήμισυ σε διάστημα δύο ετών, με μόλις 1.275 οικογένειες να πληρώνουν 9,3 δισεκατομμύρια δολάρια το 2020, σύμφωνα με τα στοιχεία της Υπηρεσίας Εσωτερικών Εσόδων (IRS).

«Είναι πιο εύκολο να μεταβιβάσεις πλούτο χωρίς να αντιμετωπίζεις φορολογία παρά πριν από μια δεκαετία», δήλωσε ένας από τους συντάκτες της έκθεσης Cerulli. Τα καταπιστεύματα «γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλή τα τελευταία πέντε με δέκα χρόνια καθώς ο πλούτος υψηλής καθαρής αξίας έχει εκτιναχθεί».
Η πιο συνήθης πρακτική για την μεταβίβαση πλούτου χωρίς φορολόγηση είναι μέσω καταπιστευμάτων, που εκμεταλλεύεται ένα κενό στη νομοθεσία. Οι Δημοκρατικοί θέλησαν να κλείσουν το κενό αυτό, όμως η πρόβλεψη διαγράφηκε στο τελικό κείμενο για το σχέδιο ανοικοδόμησης των υποδομών.

Χρήματα σε φιλανθρωπίες

Φιλανθρωπικές οργανώσεις θα λάβουν σημαντική εισροή χρημάτων μέχρι το 2045: 11,9 τρισεκατομμύρια δολάρια, ή το 14% των 84 τρισεκατομμυρίων δολαρίων που προβλέπεται να περάσουν σε κληρονόμους ή φιλανθρωπίες. Αυτό είναι μεγαλύτερο μερίδιο από ό,τι ήταν μόλις πριν από τρία χρόνια. Νοικοκυριά με περισσότερα από 5 εκατομμύρια δολάρια το καθένα δίνουν περίπου 120 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως και οι δωρεές τους θα μπορούσαν να ξεπεράσουν τα 200 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 2020.

Ακόμα, ακόμη και οι πιο φιλάνθρωποι οικογένειες επιδιώκουν να μειώσουν τους φορολογικούς τους λογαριασμούς. Οι πλούσιοι Αμερικανοί και οι σύμβουλοί τους πέρασαν μεγάλο μέρος του περασμένου έτους κάνοντας κινήσεις για να αποφύγουν ή να ελαχιστοποιήσουν το πλήγμα από πιθανές αυξήσεις φόρων. Πολλοί έσπευσαν να δημιουργήσουν καταπιστεύματα και να μεταφέρουν χρήματα σε αυτά μέχρι το τέλος του 2021, σε περίπτωση που οι κανόνες άλλαζαν το 2022.

πηγη: documentonews.gr