Λίγα χρόνια πριν, τα ελληνικά ΜΜΕ ήταν τρομοκρατημένα με τη δράση των Ουκρανών νεοναζί, που μάλιστα συμμετείχαν στην κυβέρνηση

Λίγα χρόνια πριν, τα ελληνικά ΜΜΕ ήταν τρομοκρατημένα με τη δράση των Ουκρανών νεοναζί, που μάλιστα συμμετείχαν στην κυβέρνηση, ενώ σήμερα είναι επισήμως μέρος των Ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.

«Οι ακροδεξιοί νεοναζί Ουκρανοί τις τελευταίες εβδομάδες κατέχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στα αιματηρά επεισόδια και μάλιστα κατάφεραν να συμμετέχουν στη μεταβατική κυβέρνηση της χώρας. Οι νεοναζί της Ουκρανίας δεν παραλείπουν να δηλώσουν την αλληλεγγύη τους στους Έλληνες συναγωνιστές τους της χρυσής Αυγής», έλεγε το Μάρτιο του 2014, ρεπορτάζ του Δελτίου Ειδήσεων του Alpha.

Σε άλλο Δελτίο του Alpha, την ίδια περίοδο, ο Αντώνης Σρόιτερ τόνιζε πως οι νεοναζί «ουσιαστικά έχουν αναλάβει τα ηνία της χώρας», ενώ στο ρεπορτάζ αναφέρεται πως «έντονη ειναι η ανησυχία για την Ουκρανία όπου οι νεοναζί όχι μόνο συμμετέχουν στην κυβέρνηση αλλά εξακολουθούν να κυκλοφορούν βαριά οπλισμένοι και να τρομοκρατούν».

Ήταν η περίοδος μετά τα γεγονότα στην Πλατεία Μαϊντάν, μετά τα οποία οδηγήθηκε σε παραίτηση ο τότε πρόεδρος Γιανουκόβιτς και οι νεοναζί του “Δεξιού Τομέα” και του “Τάγματος Αζόφ” συμμετείχαν στην μεταβατική ακροδεξιά κυβέρνηση.

Η περίοδος που ακόμα και ο ΟΗΕ δημοσίευσε εκθέσεις για την τρομοκρατική δράση του “Τάγματος Αζόφ”.

Λίγο αργότερα, Αμερικανοί και Βρετανοί στρατιώτες αναλαμβάνουν να εκπαιδεύσουν τις στρατιωτικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις της Ουκρανίας, για τις μάχες εναντίον ρωσόφωνων αυτονομιστών στην Ανατολική Ουκρανία.

ΠΗΓΗ: 2020mag.gr - imerodromos.gr

του Θανάση Σκαμνάκη

Όταν στεκόμαστε και παρατηρούμε το τοπίο και τον κόσμο, βλέπουμε ό,τι τα μάτι και οι καιρικές συνθήκες μας επιτρέπουν. Αλήθεια είναι μόνο ό,τι βλέπεις. Οι άνθρωποι έκαναν πολλές παροιμίες γι’ αυτό. Κι ας έχει διαψευστεί πάλι και πάλι, η συνείδηση είναι τόσο βαθειά ώστε ακόμη κι εκείνοι που ξέρουν πως τίποτα δεν μένει ανάλλαχτο δεν μπορούν να ξεφύγουν από το άγχος του ασάλευτου, της μονιμότητας. Μερικές φορές και την επιθυμία, προκειμένου να μην αλλάξει τίποτα, να μην ταράξει τίποτα τη ζωή τους.

Μόνο στο βάθος του χρόνου αισθάνεσαι πως κάτι γίνεται, ας πούμε ο θάνατος, ανυποχώρητος και αναπότρεπτος. Ό,τι όμως συντελείται αδιόρατα, αλλαγές και εκπλήξεις, δεν τα υπολογίζουμε. Ο κόσμος είναι ίδιος, δεν αλλάζει ποτέ. 

Τώρα, πως μπορείς να πεις σε έναν άνθρωπο τόσο πεπεισμένο πως η πραγματικότητα είναι αυτό που βλέπει, ότι συντελούνται ανακατατάξεις, κυοφορούνται αλλαγές, ό,τι βλέπει σήμερα δεν είναι ίδιο με εκείνο που θα βλέπει αύριο, κι ας φαίνεται το ίδιο, και πως εκείνα τα αραιά σύννεφα στο βάθος δεν είναι περαστικές κυρίες με κρινολίνα αλλά καταιγίδες που ωριμάζουν – που μπορεί και να εκτονωθούν πριν μας αγγίξουν, αλλά μπορεί και όχι;  

Θέλω να πω, εν τέλει, πως εκείνο που θεωρείται αιώνιο σαρώνεται σε μια στιγμή, εκείνο που θεωρείται αμετακίνητο καταρρέει. Και στο ερώτημα, τι μπορούμε να κάνουμε, απάντηση δεν είναι το ανασήκωμα των ώμων, αλλά το σήκωμα των μανικιών. 

Έτσι λοιπόν εκείνο το ακίνητο τοπίο ξαφνικά καταρρέει. Μια κρίση, ένας πόλεμος, μια ταραχή, δείχνει πως ο βασιλιά δεν είναι μόνο γυμνός αλλά και ανασφαλής. Πολεμικές θωρακίσεις, πλήθος αυλικών, πιστοί υπήκοοι, μοσχαναθρεμένοι γόνοι, ηχηρές προπαγανδίσεις, δεν αρκούν.  

Ο κόσμος μας δεν είναι ακίνητος. Ό,τι τώρα φαίνεται αιώνιο και ακατάβλητο είναι μοιραίο να καταρρεύσει. Κάτι σαν γραφτό; Μπορεί όχι ακριβώς. Δεν είναι των θεών η βούληση και το σχέδιο. «Όσα η Μοίρα έκλωσε στη γέννα του, την ώρα που τον έφερε η μάνα του στον κόσμο» που λέει κι η Ήρα για τον Αχιλλέα, στο Υ της Ιλιάδας. 

Είναι η ίδια η φύση. Των πραγμάτων και των γεγονότων. Και του καπιταλισμού βεβαίως!..

Εκείνοι που προφητεύουν επερχόμενες ημέρες υποφέρουν από την περιφρόνηση των γύρω, εκείνων που κοιτάζουν και βλέπουν ασάλευτο τον ορίζοντα. Όσοι μιλούν για τις αναταράξεις που ακούγονται από το εξασκημένο αυτί, αποδοκιμάζονται γιατί δεν ακούνε φυσιολογικά. Εκείνοι που εξεγείρονται στην καθημερινή βία και αναισθησία, χλευάζονται γιατί είναι υπερβολικά ευαίσθητοι και, γι’ αυτό, απροσάρμοστοι. Κι όσοι επιμένουν να λένε πως οι αντιθέσεις δεν επιδέχονται τακτοποίησης, αλλά προετοιμάζουν ανατροπές, κερδίζουν μεν συμπάθειες, αλλά όχι υποστήριξη, γιατί «δεν γίνεται τίποτα».

Το ενδιαφέρον σε όλα αυτά δεν είναι μόνο πως μερικές φορές  έρχονται τα προφητευόμενα γεγονότα, αλλά και πως όταν έρχονται οι παρατηρητές και επαναπαυμένοι, ακόμη και τότε, δεν απευθύνουν το δίκιο σε εκείνους που το έχουν, αλλά εξακολουθούν να δικαιώνονται, πως κι αν αλλάζει εκείνοι δεν έχουν τίποτα να πουν και κυρίως να κάνουν.        

Που πάει να πει πως οι καιροί της αφασίας και της αποχής «γεννάνε δίκαιο» που λένε οι νομικοί, κάνουν τους ανθρώπους όχι απλώς μόνους, αλλά και άμαθους, άβουλους, μοιραίους. Κι όμως χωρίς αυτούς δεν έγινε τίποτα ποτέ στην ιστορία. Κι αυτή η ίδια ιστορία συνεχίζεται. Σαν φαύλος κύκλος που ψάχνει το σημείο της διάρρηξης του.

Το στέρεο οικοδόμημα είναι σαθρό, ό,τι φαντάζει αιώνιο είναι πρόσκαιρο, οι ισχυροί καταρρέουν.

Δείτε πως «ξαφνικά» ο κόσμος έγινε άνω κάτω. Τα σταθερά σημεία γίνονται ασταθή, οι μόνιμες αναφορές γίνονται προσωρινές, το τι θα ακολουθήσει άδηλο. Κι εκείνοι που τώρα ποζάρουν ως νικητές, της μιας ή της άλλης πλευράς, εκείνοι που κατακτούν δυο μέτρα έδαφος κι εκείνοι που κατακλύζουν τα μυαλά μας σε απευθείας μεταδόσεις, που μολύνουν τα νερά και τη ψυχή μας, δεν έχουν καμία βεβαιότητα για τη νίκη τους. Είναι τόσο εύθραυστοι. Αρκεί ένας επόμενος άνεμος.

Και κυρίως η πεποίθηση πως αυτά πρέπει και μπορούν ν’ αλλάξουν. Όχι μόνο γιατί το θέλουμε αλλά· και γι’ αυτό.  

Κι όμως, ο κόσμος αλλάζει,  Κεμάλ. 

πηγη: kommon.gr

Γιώργος Κρεασίδης

▸ «Θετική ατζέντα» βαπτίζουν το κυνήγι «τρομοκρατών» και μεταναστών

Αιφνιδίασε η συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη την προηγούμενη Κυριακή, η οποία χωρίς να έχει άμεσα και χειροπιαστά αποτελέσματα, ανέδειξε μερικές πλευρές της πραγματικότητας που υποτιμούνται συχνά. Η κίνηση αυτή εντάσσεται καταρχήν στη βούληση των ΗΠΑ να χαμηλώσει η ένταση στη Νοτιοανατολική Πτέρυγα του ΝΑΤΟ, αλλά και να μπουν επί τάπητος οι ενεργειακοί δρόμοι που θα βάλουν στη γωνία τη Ρωσία.

Σημαντικό ρόλο στις επιλογές του Ερντογάν έχει η προσπάθεια να κλείσει τα ανοιχτά μέτωπα με τις γειτονικές χώρες, εμφανίζοντας παράλληλα την Τουρκία σαν φορέα γεωπολιτικής ισορροπίας, παράλληλα με την εσωτερική σταθερότητα που επιχειρείται να επιβληθεί με το καθεστώς αυταρχισμού. Τη Δεύτερα συναντήθηκε με τον Γερμανό καγκελάριο Όλαφ Σολτς, ενώ είχε προηγηθεί στις 9 Μαρτίου η επίσκεψη του ισραηλινού προέδρου Ιτσχάγκη Χέρτσογκ. Είχαν προηγηθεί 12 χρόνια διακοπής των διπλωματικών σχέσεων, ύστερα από την αιματηρή επίθεση του Ισραήλ το 2010 σε διεθνή ύδατα στο τουρκικό πλοίο «Μαβί Μαρμαρά», που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στην αποκλεισμένη Γάζα. Την επομένη πραγματοποιήθηκε η συμβολική αν και άκαρπη συνάντηση των υπουργών εξωτερικών Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ και Ουκρανίας Ντιμίτρι Κουλέμπα στην Αττάλεια.
Η ελληνική κυβέρνηση εξασφαλίζει μια ύφεση στα ελληνοτουρκικά, σε μια περίοδο που η κοινωνική κρίση οξύνεται από το κύμα ακρίβειας, η διαχείριση της πανδημίας έχει αποτύχει και οι συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία δεν έχουν φανεί σε όλη τους τη διάσταση. Φυσικά το χαμήλωμα των τόνων δε σημαίνει κανενός είδους υποχώρηση ή αναπροσαρμογή στο κολοσσιαίο εξοπλιστικό πρόγραμμα, ούτε θα σταματήσει η αγορά των Ραφάλ. Εξάλλου όπως ακριβώς και στις φάσεις της έντασης του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού, έτσι και η λογική της συνεκμετάλλευσης από τις αστικές τάξεις ταυτίζεται με την αντιλαϊκή πολιτική, την καθοριστική παρουσία του ιμπεριαλισμού και τα υπερκέρδη για τις πολυεθνικές, ειδικά της ενέργειας.

Συνεργασία για τη ΝΑΤΟϊκή συνοχή, συνέχεια της πολεμικής προετοιμασίας με άλλα μέσα

Ασφαλώς στο τραπέζι μπαίνουν και οι βλέψεις της Τουρκίας να γίνει ακόμα μεγαλύτερο σταυροδρόμι των αγωγών φυσικού αερίου. Όμως στην ΕΕ, όσο και αν πονάει το θέμα της πρόσβασης σε φτηνή ενέργεια, η ιδέα του αποκλειστικού προμηθευτή δεν ακούγεται καθόλου ελκυστική, ειδικά με το κόστος της ρήξης με τη Ρωσία. Σε αυτό το κλίμα, αναβαθμίζεται η προοπτική ανάδειξης σε ρόλο εναλλακτικού ενεργειακού κόμβου της Αιγύπτου, με τις αναπτυγμένες υποδομές για την υγροποίηση του φυσικού αερίου που μπορεί να μεταφερθεί με πλοία, προοπτική που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τους Έλληνες εφοπλιστές. Δεν αποκλείεται και η λύση της μεταφοράς από την Αίγυπτο ηλεκτρικού ρεύματος από φυσικό αέριο ή φωτοβολταϊκά, αλλά παραμένει για τις κυβερνήσεις το αγκάθι χάραξης των ΑΟΖ. Στο πλαίσιο αυτό, ο αγωγός Eastmed, με το τεράστιο οικονομικό κόστος, έχει εγκαταλειφθεί σαν ιδέα.

Οι εξελίξεις δεν δείχνουν μόνο ότι η όξυνση του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού δεν είναι μονόδρομος για το κεφάλαιο στις δυο πλευρές του Αιγαίου αλλά, όταν τα ίδια συμφέροντα το κρίνουν σκόπιμο, μπορεί να εναλλάσσεται με τη ρητορική της συνεργασίας. Δείχνουν, επίσης, ότι η αδιέξοδη στρατηγική της απόλυτης πρόσδεσης στο άρμα του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ και των συμμάχων δεν θα κάνει την ελληνική άρχουσα τάξη πανίσχυρη με νατοϊκές πλάτες και θα απομονώσει την τουρκική. Για τις ΗΠΑ, παρά τις αντιπαραθέσεις, η Τουρκία παραμένει αναντικατάστατος νατοϊκός εταίρος, ενώ η ουκρανική κρίση επιτάχυνε την επαναπροσέγγιση.

πηγη: prin.gr

Με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ) καθορίστηκε η πραγματοποίηση της Α΄ Γενικής Συνέλευσης του Σωματείου μας να γίνει στις 24 Μαρτίου 2022 στις 09.30 το πρωί στην Αίθουσα Συνελεύσεων της ΠΝΟ (Κολοκοτρώνη 132-2ος όροφος) στον Πειραιά με τα εξής θέματα:

1. Απολογισμός και Προγραμματισμός δράσης.

2. Οικονομικός Ισολογισμός 2021 και Προϋπολογισμός 2022.

3. Έκθεση Εξελεγκτικής Επιτροπής χρήσης 2021.

4. Ψηφοφορία για τα θέματα 1,2,3

5. Διαγραφή μελών σύμφωνα με το Άρθρο 11 &3 του καταστατικού - ψηφοφορία

6. Ανάγνωση και έγκριση των πρακτικών της Β Γενικής Συνέλευσης 2021.

Εάν την παραπάνω ημερομηνία δεν υπάρχει η απαιτούμενη απαρτία η Α' Γενική Συνέλευση θα γίνει στις 31 Μαρτίου 2022 μέρα Πέμπτη την ίδια ώρα με τα ίδια θέματα και στον ίδιο χώρο.

Με εντολή του Δ.Σ

Ο Πρόεδρος                         Ο Γεν. Γραμματέας  

Νταλακογεώργος Αντ.                   Βιτουλαδίτης Χρήστος