Μπάμπης Μιχάλης

Ο καπιταλισμός είθισται να ορίζεται ως ένα σύστημα συνεχούς ανταγωνισμού στο οποίο οι τιμές καθορίζονται από την προσφορά και τη ζήτηση: οι παραγωγοί αγαθών και υπηρεσιών ανταγωνίζονται μεταξύ τους προκειμένου να βρουν αγοραστές, προσφέροντας έκαστος τις ελκυστικότερες τιμές.

Αυτά, ωστόσο, ισχύουν μόνο στη θεωρία.

Στην πράξη, ο ανταγωνισμός είναι συνήθως κενό γράμμα. Μεγάλες κυρίως επιχειρήσεις εταιρικής μορφής που δραστηριοποιούνται στον ίδιο κλάδο, εκμεταλλεύονται το υψηλό μερίδιο αγοράς που κατέχουν και συχνά-πυκνά έρχονται σε κρυφές συμφωνίες μοιράζοντας την αγορά και ορίζοντας οι ίδιες τις τιμές. Είναι ο κόσμος των καρτέλ, του παράνομου καθορισμού των τιμών και των άλλων αντιανταγωνιστικών πρακτικών που μαγειρεύονται κρυφά από εταιρικά στελέχη τα οποία υποτίθεται ότι είναι αντίπαλα.

 

Στις ΗΠΑ μόνο -όπου ο πρώτος αντιμονοπωλιακός νόμος θεσπίστηκε το 1890 για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης κυριαρχίας στην οικονομία κολοσσιαίων επιχειρηματικών τραστ όπως η πετρελαϊκή Standard Oil- ο αριθμός των περιπτώσεων σύστασης καρτέλ που έχουν ανιχνευτεί από την αρχή αυτού του αιώνα ξεπερνά τις 2.000 σε ένα ευρύ φάσμα αγαθών και υπηρεσιών - από απλά είδη όπως ο συσκευασμένος πάγος και τα παπούτσια έως τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα και τα φάρμακα.

Οι εταιρείες που πιάστηκαν να καθορίζουν παράνομα τις τιμές τους και να παραβιάζουν την αντιμονοπωλιακή νομοθεσία έχουν πληρώσει συνολικά από τον Ιανουάριο του 2000 πάνω από 96 δισ. δολάρια σε πρόστιμα και συμφωνίες διευθέτησης των εναντίον τους κατηγοριών.

Τα εκπληκτικά νούμερα -που καταρρίπτουν κάθε φιλολογία περί υγιούς ανταγωνισμού, αναδεικνύει πρόσφατη έκθεση (Conspiring Against Competition), η οποία πραγματοποιήθηκε από συνεργάτες του Good Jobs First, ενός μη κερδοσκοπικού κέντρου ερευνών το οποίο επικεντρώνεται στην εταιρική λογοδοσία.

 

Οι υποθέσεις που μελετήθηκαν προέρχονται από τρεις πηγές: α. τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες των ΗΠΑ, και ιδίως το Τμήμα Αντιμονοπωλιακής Νομοθεσίας του υπουργείου Δικαιοσύνης, β. τους γενικούς εισαγγελείς των Πολιτειών και γ. τις ομαδικές αγωγές ιδιωτών.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι από τα παραπάνω 96 δισ. δολάρια που καταβλήθηκαν για διευθέτηση κατηγοριών σύστασης καρτέλ και πρόστιμα, πάνω από το ένα τρίτο (33 δισ. δολάρια) πλήρωσαν οι τράπεζες και οι εταιρείες επενδύσεων, κυρίως για υποθέσεις παράνομου καθορισμού επιτοκίων αναφοράς όπως το LIBOR. Ο αμέσως επόμενος κλάδος με τις μεγαλύτερες ποινές ήταν οι φαρμακοβιομηχανίες με 11 δισ. δολάρια, κυρίως για υποθέσεις που αφορούσαν κρυφές συμφωνίες με στόχο τον αποκλεισμό ή την καθυστέρηση της κυκλοφορίας φθηνότερων γενόσημων φαρμάκων στην αγορά που απειλούσαν τα δικά τους επώνυμα πατενταρισμένα σκευάσματα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι υποθέσεις παραβίασης της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας σπάνια εκδικάζονται στις ΗΠΑ, ως επί το πλείστον διευθετούνται. Οι συμβιβασμοί που πέτυχαν οι εταιρείες των δύο παραπάνω κλάδων με τις ομοσπονδιακές, πολιτειακές αρχές και ιδιώτες ίσως να μην είναι άμοιροι και του γεγονότος ότι την τελευταία δεκαπενταετία αυτές βρίσκονται μονίμως στην πρώτη τριάδα με τους μεγαλύτερους χρηματοδότες των προεκλογικών εκστρατειών των Αμερικανών πολιτικών.

Εκτός αυτών, εταιρικοί κλάδοι που πιάστηκαν να διαμορφώνουν τιμές και βρίσκονται ψηλά στη λίστα των προστίμων και των συμβιβασμών περιλαμβάνουν: τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα (8,6 δισ. δολάρια), εξαρτήματα αυτοκινήτων (5,3 δισ. δολάρια), παραγωγή ενέργειας (5 δισ. δολάρια), χημικά (3,9 δισ. δολάρια), υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης (3,5 δισ. δολάρια) και υπηρεσίες μεταφοράς εμπορευμάτων (3,4 δισ. δολάρια).

Μεταξύ των εταιρειών, τα περισσότερα φέρεται να έχει πληρώσει ο κολοσσός πιστωτικών καρτών Visa (6,2 δισ. δολάρια) ενώ ακολούθησαν οι Deutsche Bank (3,8 δισ. δολάρια), η Barclays (3,2 δισ. δολάρια), η MasterCard (3,2 δισ. δολάρια) και η Citigroup (2,7 δισ. δολάρια). Εκτός χρηματοπιστωτικού τομέα, τα μεγαλύτερα ποσά κατέβαλε η φαρμακευτική Teva Pharmaceutical Industries, η οποία μαζί με τις θυγατρικές της έχει πληρώσει συνολικά για πολλαπλές περιπτώσεις συμφωνιών μπλόκου γενόσημων περί τα 2,6 δισ. δολάρια. Συνολικά 19 εταιρείες ή θυγατρικές τους που δραστηριοποιούνται στις ΗΠΑ πλήρωσαν από τουλάχιστον 1 δισ. δολάρια η καθεμιά τους σε συμβιβασμούς και πρόστιμα.

Εκτός των υποθέσεων παράνομου καθορισμού τιμών, η έρευνα διαπίστωσε όμως και 35 περιπτώσεις κρυφών εταιρικών συμφωνιών οι οποίες είχαν στόχο την προσυνεννοημένη συμπίεση των μισθών και των ημερομισθίων των εργαζομένων. Μεταξύ αυτών διαπιστώθηκαν περιπτώσεις στις οποίες εργοδότες, όπως π.χ. οι εταιρείες επεξεργασίας πουλερικών, είχαν συμφωνήσει ένα ενιαίο ύψος μισθών αλλά και περιπτώσεις συμφωνιών αποκλεισμού εργαζομένων που είχαν απολυθεί από άλλες επιχειρήσεις του ίδιου κλάδου.

Παρά τα τεράστια ποσά που έχουν καταβληθεί για πρόστιμα και συμφωνίες διευθέτησης, τα σκάνδαλα παράνομου καθορισμού τιμών συνεχίζουν πάντως να απασχολούν την επικαιρότητα σε τακτική βάση. Οι υψηλότερες ποινές, υπογραμμίζει η έκθεση, θα μπορούσαν να συμβάλουν στη μείωση σύστασης καρτέλ, όμως η ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος θα απαιτήσει πιθανώς πιο επιθετικά μέτρα που θα στοχεύουν στην αποφυγή του υπερβολικού ελέγχου της αγοράς από ολιγοπώλια.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Σαν σήμερα 2/5/1893 διοργανώνεται στο Παναθηναϊκό Στάδιο το πρώτο συλλαλητήριο στην Ελλάδα για την Εργατική Πρωτομαγιά με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη.

Η απόφαση για το γιορτασμό της Πρωτομαγιάς του 1893 πάρθηκε στη συνεδρίαση του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου στις 21 Φλεβάρη του ιδίου έτους. «Απεφασίσθη – αναφέρεται στο πρακτικό της συνεδρίασης – όπως εκλεγή επιτροπή και επιδοθή αποκλειστικώς διά της εορτής της 1ης Μαΐου, γενομένης δε μυστικής ψηφοφορίας εξελέγησαν ως εξής: Καλλέργης, Νάγος, Συνοδινός και Χριστόπουλος».

Ετσι, από τα μέσα Απρίλη ο «Σοσιαλιστής» ενημέρωσε για την εκδήλωση, δημοσιεύοντας ταυτόχρονα και το διεκδικητικό της πλαίσιο. Εγραφε, για παράδειγμα, στο φύλλο αρ. 23: «Δύο Μαΐου, ημέρα Κυριακή 5 μ.μ. εις το Αρχαίον Στάδιον όπισθεν του Ζαππείου, εις την γέφυραν όπου είνε απέναντι εις τα αγγλικά μνημεία με Κυπαρίσσια. Ολοι οι σοσιαλισταί και οι υπό μισθόν πάσχοντες θα συναθροισθώσι να υπογράψωσι ψήφισμα προς τη Βουλή, διά του οποίου θα ζητώσι πρώτον τας Κυριακάς όλα τα καταστήματα γενικώς να ήναι κλειστά προς ανάπαυσιν των πολιτών. β΄ τον περιορισμόν των εργάσιμων ωρών εις 8 καθ’ εκάστην κατ’ ανώτατον όριον και ολιγώτερον διά τας κοπιώδεις και ανθυγιεινάς εργασίας και διά τους παίδας και τας γυναίκας. γ΄ απονομήν συντάξεως εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των και εις τας οικογενείας των εν τη εργασία φονευομένων».

Οπως ακριβώς είχε καθοριστεί, στις 2 Μάη του 1893, ημέρα Κυριακή και ώρα 5μ.μ. οι Σοσιαλιστές της ομάδας Καλλέργη και εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν στο Στάδιο όπου και γιόρτασαν αγωνιστικά την παγκόσμια ημέρα της Εργατικής Τάξης.

Οι πληροφορίες στον Τύπο της εποχής παρουσιάζουν μεγάλη απόκλιση αναφορικά με τον αριθμό των συγκεντρωμένων, οπότε και δεν είναι εύκολο να αποφανθεί κάποιος σήμερα με ακρίβεια πάνω σ’ αυτό το ζήτημα.

Ο «Σοσιαλιστής» του δευτέρου 15ήμερου του Μάη 1893 κάνει λόγο για πάνω από 2 χιλιάδες συγκεντρωμένους.
Γράφει συγκεκριμένα: «Εις τας δύο Μαΐου ώρα 5 μ.μ. παρά το αρχαίον Στάδιον, τα μέλη του “Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου” και μέγα πλήθος εκ των πασχουσών εργατικών τάξεων των ευρισκομένων υπό τον ζυγόν του μισθού, ακολουθούντες τον διεθνή των πασχουσών τάξεων αγώνα, συνηθροίσθησαν προς διαμαρτύρησιν εναντίον του σημερινού αθλίου συστήματος, όπου δυστυχούν οι πολλοί κοπιωδώς εργαζόμενοι και ευτυχούν οι ολίγοι οκνηροί, πλούσιοι, μη εργαζόμενοι και απολαμβάνοντες τον ιδρώτα των πολλών εργαζομένων… συνήλθον πλέον των 2 χιλιάδων ατόμων…»

πηγη: vathikokkino.gr

Γιώργος Μιχαηλίδης

Επιστρέφει η παιδική εργασία στις ΗΠΑ; Το ερώτημα ακούγεται ίσως παρατραβηγμένο, όμως στις 18 Απριλίου η Γερουσία της πολιτείας της Αϊόβα πέρασε νόμο σύμφωνα με τον οποίο τα 14χρονα παιδιά επιτρέπεται να δουλεύουν σε 6ωρες νυχτερινές βάρδιες, τα 15χρονα σε εργοστασιακές γραμμές παραγωγής, ενώ τα 16χρονα και 17χρονα θα μπορούν να σερβίρουν αλκοόλ δουλεύοντας στον επισιτισμό. Όπως καταγγέλλουν τα συνδικάτα, ο νόμος γράφτηκε κυριολεκτικά από τα ίδια τα αφεντικά.

Η περίπτωση της Αϊόβα δεν είναι η μοναδική, καθώς ανάλογη νομοθεσία προωθήθηκε σε έντεκα αμερικανικές πολιτείες. Σε εκείνες του Μέιν και του Μίσιγκαν πρόσφατα μειώθηκε το ηλικιακό όριο των εργαζομένων που μπορούν να σερβίρουν αλκοόλ, στο Νιου Τζέρσι ψηφίστηκε η αύξηση των ωρών εργασίας για τους εφήβους κατά τη θερινή περίοδο, ενώ στη Μινεσότα οι άνω των 16 ετών θα επιτρέπεται πλέον να εργάζονται στον κατασκευαστικό τομέα. Οι αρμόδιοι οργανισμοί έχουν εντοπίσει τριπλασιασμό των παραβιάσεων της νομοθεσίας περί παιδικής εργασίας από το 2015 και μετά, ενώ πολύ χειρότερα είναι τα πράγματα για τους ανήλικους μετανάστες και μετανάστριες.

Τα παιδιά-μετανάστες στις ΗΠΑ εργάζονται σε σκληρές δουλειές, για παράδειγμα στα εργοστάσια που παράγουν προϊόντα για γνωστές μάρκες, όπως τα παιδικά σνακ Cheetos και τα ρούχα Fruit of the Loom. Ταυτόχρονα, ο αριθμός των καταγγελιών για κακοποιήσεις και παιδικό trafficking κυριολεκτικά εκτοξεύτηκε το 2022, με τα παιδιά-μετανάστες να αποτελούν την πιο ευάλωτη κατηγορία. Πρόσφατο ρεπορτάζ του Reuters παρουσιάζει τέτοιες περιπτώσεις — όπως εκείνη που αφορά 12χρονα που εργάζονται παράνομα σε πτηνοτροφεία στην Αλαμπάμα.

Η πραγματικότητα στις ΗΠΑ λέει ότι πάνω από το ένα τρίτο των εφήβων εργάζεται σε καλοκαιρινές δουλειές. Ωστόσο, σύμφωνα με τα συνδικάτα, είναι αρκετά διαφορετικό το να πουλάς παγωτά από το να εργάζεσαι στον κατασκευαστικό τομέα, σε κουζίνα αλυσίδας fast-food ή στη γραμμή παραγωγής της βιομηχανίας κρέατος έως τις 11 τη νύχτα. Μάλιστα, οι εταιρείες που κάνουν lobbying προωθώντας την επέκταση της εργασίας ανηλίκων, προνόησαν να ενσωματώσουν στη νέα νομοθεσία την ατιμωρησία μιας επιχείρησης, αν το παιδί-εργαζόμενος πάθει κάποιο ατύχημα γυρνώντας σπίτι του. Οι επιχειρηματίες και το πολιτικό προσωπικό που χρηματοδοτείται απ’ αυτούς αντιτείνουν πως πρόκειται για «εκπαιδευτικά προγράμματα» απόκτησης εργασιακής εμπειρίας, απάντηση στο πρόβλημα έλλειψης εργατικών χεριών. Πρόκειται για τον συνήθη μανδύα που επιχειρεί να σκεπάσει την επέκταση της εκμετάλλευσης από τον σύγχρονο καπιταλισμό.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (22.4.23)

πηγη: prin.gr

Το εφοπλιστικό κεφάλαιο, οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι και οι συνδικαλιστικοί τοποτηρητές πολλά χρόνια προσπαθούν με κάθε θεμιτό και (κυρίως) αθέμιτο τρόπο να χτυπήσουν ένα μαζικό και πανίσχυρο κάστρο που υπάρχει στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Ο λόγος για την ΠΕΝΕΝ η οποία έχοντας πλήρη ανεξαρτησία από την γραμμή τους μάχεται καθημερινά για τα Ναυτεργατικά προβλήματα και είναι με διαφορά στην πρώτη γραμμή των αγώνων ενάντια στην πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους.

Οι επιθέσεις που κατά καιρούς έχουν οργανωθεί εναντίον της είναι γνωστές στον κλάδο και στο μαχόμενο Ναυτεργατικό μας κόσμο.

Ενδεικτικό παράδειγμα η ενορχηστρωμένη επίθεση που είχε εξαπολυθεί από τον πρώην Πρόεδρο της ΕΕΕ αλλά και αντίστοιχα από εφοπλιστές στο επίπεδο της επιβατηγού Ναυτιλίας!

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι επί 20 χρόνια η ΕΕΕ είχε ένα συνδικαλιστικό παραμάγαζο με έμμισθους υπηρέτες με πολυτελή γραφεία, με παχυλούς μισθούς και αποδοχές προκειμένου να βάλουν χέρι και πόδι στο ιστορικό μας Σωματείο.

Αυτές και πολλές ακόμη οργανωμένες παρεμβάσεις τους απέτυχαν οικτρά και οι εμπνευστές εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα!

Στις νέες σημερινές συνθήκες αυτές οι απόπειρες με πιο εκσυγχρονισμένο τρόπο αλλά με τα ίδια παλαιά υλικά γίνεται προσπάθεια να χρησιμοποιηθούν με στόχο να υπονομευτεί, να χτυπηθεί ή και να ακυρωθεί η αγωνιστική δράση και παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ η οποία αποτελεί το αγκάθι στα βρώμικα σχέδια εφοπλιστών – κυβέρνησης και των συνδικαλιστικών κλακαδόρων τους!

Μια τέτοια αισχρή επιχείρηση είναι σε πλήρη εξέλιξη αυτό το διάστημα με αφορμή τις πρόσφατες εκλογές στην ΠΕΝΕΝ που είδαν για άλλη μια φορά τα άθλια σχέδιά τους να ναυαγούν!

Θα τους αφήσουμε για λίγο ακόμη να απολαύσουν την ικανοποίηση….. που νοιώθουν αυτά τα αντιδραστικά κέντρα και τα πρόσωπα που έχουν αναμειχθεί….

Τους προειδοποιούμε ότι η χαρά τους είναι προσωρινή…. και αλλοίμονό τους διότι η αλήθεια θα λάμψει και η λάσπη που επιχειρούν να πετάξουν στην ΠΕΝΕΝ θα γυρίσει σε όλους αυτούς που απεργάζονται και ονειρεύονται αλλαγή στην πλεύση και την γραμμή της ιστορικής μας Ένωσης!!

Στο τέλος θα γελάσει μαζί τους και το παρδαλό κατσίκι…

Υ.Γ.: Προς το παρόν τους καλούμε να ξαναδιαβάσουν το σχόλιο που είχαμε κάνει στις 20/2/2023 με τίτλο «Ο εργοδοτικός συνδικαλισμός και η παρέμβασή του στις εκλογές της ΠΕΝΕΝ. Συντρίμμια τα σχέδιά τους»  (δείτε εδώ)

Έπεται συνέχεια......