Η Ελλάδα εμφανίζεται στην πρώτη θέση της ανέχειας, με τεράστια διαφορά από την δεύτερη.

Το ποσοστό των ανθρώπων στην Ελλάδα με δυσκολία πληρωμών των λογαριασμών τους στο τέλος του μήνα αγγίζει το 86%. Ακολουθεί η Πορτογαλία με 64% και η Κύπρος με 63%.

Στις χαμηλότερες θέσεις η Φινλανδία με 20%, η Δανία με 8% και η Σουηδία με 7%.

Σε ερώτηση σχετικά με το προσωπικό βιοτικό επίπεδο και την οικονομική δυνατότητα των Ελλήνων, το 87% πιστεύει ότι το βιοτικό επίπεδο θα υποβαθμιστεί τον επόμενο χρόνο, το 12% δεν αναμένει κάποια αλλαγή ή επίπτωση στο βιοτικό επίπεδο, ενώ το 1% θεωρεί ότι το βιοτικό επίπεδο έχει βελτιωθεί.

Ακολούθως, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το 73% πιστεύει πως το βιοτικό επίπεδο θα υποβαθμιστεί του χρόνου, το 24% πιστεύει πως δεν αναμένεται να υπάρξει ούτε αλλαγή, ούτε επίπτωση στο βιοτικό του επίπεδο, το 2% θεωρεί ότι το βιοτικό του επίπεδο έχει βελτιωθεί και το 1% δεν έδωσε καμία απάντηση.

Σε ερώτηση σχετικά με το αν οι Έλληνες αντιμετωπίζουν, το τελευταίο έτος, δυσκολίες στην πληρωμή των λογαριασμών, το 50% απαντά ότι κατά καιρούς δεν μπορεί να πληρώσει τους λογαριασμούς, το 36% λέει τις περισσότερες φορές, το 14% απαντά ότι δεν συναντά δυσκολίες στην εξόφληση των λογαριασμών.

Στην ίδια ερώτηση, το 62% των πολιτών άλλων κρατών μελών απαντούν πως δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα στην πληρωμή των λογαριασμών, το 28% λέει ότι αντιμετωπίζει κατά καιρούς, το 9% αναφέρει πως τις περισσότερες φορές έχει ζητήματα στην διαχείριση των οικονομικών του και το 1% δεν απάντησε στην ερώτηση.

Η ίδια ερώτηση έγινε στους πολίτες των 27 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με βάση τις απαντήσεις τους, οι χώρες με την μικρότερη αδυναμία πληρωμής είναι η Σουηδία με 6%, η Δανία με 7% και η Φινλανδία με 20%.

Από την άλλη πλευρά, οι πρώτες δέκα χώρες με την μεγαλύτερη αδυναμία πληρωμής είναι:

• 86% Ελλάδα
• 64% Πορτογαλία
• 63% Κύπρος
• 59% Βουλγαρία
• 57% Ιταλία
• 57% Ρουμανία
• 55% Ιρλανδία
• 53% Κροατία
• 37%  Λετονία
• 36% Γαλλία

Σε ερώτηση του Ευρωβαρόμετρου σχετικά με το αν σε ένα χρόνο από τώρα θα έχει βελτιωθεί το βιοτικό επίπεδο τους, το 58% των Ελληνών πιστεύουν πως θα βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση, το 33% θεωρούν πως θα είναι ίδια η κατάσταση, το 7% θεωρεί ότι θα βελτιωθεί το επίπεδο και το 2% δεν απάντησε στην ερώτηση.

Στην αντίστοιχη ερώτηση, το 46% των Ευρωπαίων πιστεύουν πως θα είναι ίδια η κατάσταση, το 38% θεωρούν ότι θα είναι χειρότερη η κατάσταση, το 13% θεωρεί ότι θα βελτιωθούν τα πράγματα και το 3% δεν απάντησε στην ερώτηση.

Σε ερώτηση του Ευρωβαρόμετρου σχετικά με το αν σε ένα χρόνο από τώρα θα έχει βελτιωθεί η εθνική οικονομία, το 66% των Ελληνών πιστεύουν πως θα βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση, το 24% θεωρεί πως θα είναι ίδια η κατάσταση, το 9% θεωρεί ότι θα βελτιωθεί η κατάσταση και το 1% δεν απάντησε στην ερώτηση.

Στην αντίστοιχη ερώτηση, το 52% των Ευρωπαίων πιστεύουν πως θα είναι χειρότερη η κατάσταση, το 31% θεωρούν ότι θα είναι ίδια η κατάσταση, το 13% θεωρεί ότι θα είναι καλύτερη η κατάσταση και το 4% δεν απάντησε στην ερώτηση.

H αντίληψη Ελλήνων και Ευρωπαίων πολιτών για την εθνική οικονομία σε ένα χρόνο από τώρα

Πηγή: thepressproject.gr

Γερμανικά στρατεύματα θα αναπτυχθούν μόνιμα στη Λιθουανία

Γνωρίζει από τα μέσα και γι’ αυτό προβλέπει στα όρια της βεβαιότητας. Σε δηλώσεις του ο Γερμανός υπουργός άμυνας Μπ. Πιστόριους τη Δευτέρα 18.12.2023 τόνισε πως «Η Ευρώπη πρέπει να εξοπλιστεί άμεσα για να εξασφαλίσει ότι μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της καθώς νέες στρατιωτικές απειλές θα μπορούσαν να εμφανιστούν ως το τέλος της δεκαετίας».

Το «Να υπερασπιστεί τον εαυτό της» χρήζει υπογράμμισης. Η Γερμανική κυβέρνηση υπογράφει «ιστορική» συμφωνία με τον Λιθουανό ομόλογό του, για μόνιμη παρουσία γερμανικών στρατευμάτων στη Λιθουανία, την πρώτη παρουσία, από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, μόνιμων στρατευμάτων εκτός των συνόρων της και εντός του ευρωπαϊκού εδάφους.

Η συμφωνία προβλέπει να τοποθετηθούν 4.800 στρατιώτες και περίπου 200 άτομα πολιτικό προσωπικό σε συντονισμό με το ΝΑΤΟ.

Να σημειωθεί πως η Γερμανία ηγείται ήδη της πολυεθνικής ομάδας μάχης του ΝΑΤΟ στη Λιθουανία αποτελούμενη περίπου από 1.000 στρατιώτες, οι οποίοι θα ενσωματωθούν στη νέα γερμανική ταξιαρχία.

Η εικόνα συμπληρώνεται με τη δήλωση του Λιθουανού υπουργού Άμυνας, Αρβ. Ανουσάουσκας ότι «η Λιθουανία θα δαπανήσει περίπου το 0,3% του ΑΕΠ της τα επόμενα χρόνια για να χτίσει κατοικίες, χώρους εκπαίδευσης και άλλες υποδομές για τα γερμανικά στρατεύματα».

Ο Γερμανός υπουργός του πολέμου γνωρίζει πως στη Βαλτική, τη «Μεσόγειο της Βόρειας Ευρώπης», τη Θάλασσα των πέντε μεγάλων παράλιων πρωτευουσών κρατών, ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός οξύνεται συνολικότερα. Γι’ αυτό και η Γερμανία επιδιώκει σταθερά να αυξήσει την επιρροή της, αναλαμβάνοντας μεγαλύτερη ευθύνη μέσα στο ΝΑΤΟ, σε ανταγωνισμό - μεταξύ άλλων - με την Πολωνία και τις ΗΠΑ.

Οι ανακατατάξεις πλέον εντός του ιμπεριαλιστικού κόσμου ομολογούνται από τους ίδιους τους ηγέτες του.

«Οι ΗΠΑ είναι πιθανόν να μειώσουν τη στρατιωτική τους δέσμευση στην Ευρώπη, καθώς στρέφονται περισσότερο προς την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού και εμείς οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να δεσμευτούμε περισσότερο για να εγγυηθούμε την ασφάλεια στην ήπειρό μας» δήλωσε στην Κυριακάτικη Welt ο Πιστόριους. «Η Ευρώπη μπορεί επίσης να χρειαστεί να αντισταθμίσει τη βοήθεια των ΗΠΑ για την Ουκρανία, αν η Ουάσιγκτον δεν συμφωνήσει για νέα χρηματοδότηση», υπογράμμισε.

Οι ΗΠΑ υποχωρούν και αλλάζουν πρωτεύοντες στόχους, και αυτά δεν κρύβονται.

Υπό αυτή την προοπτική η Γερμανική κυβέρνηση συνασπισμού βλέπει στην εκλογή της πιο «φιλοευρωπαϊκής» κυβέρνησης στην Πολωνία, υπό τον Ντ. Τουσκ, μια ευκαιρία συγκρότησης της διακριτής συμμαχίας εντός του ΝΑΤΟ μεταξύ Γερμανίας - Γαλλίας – Πολωνίας.

Αν κάποιος κάνει μια προβολή στο μέλλον, αυτή η συμμαχία – το λεγόμενο Τρίγωνο της Βαϊμάρης – προβάλλει ως ανατριχιαστική εξέλιξη στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο.

Καθώς μάλιστα η Ρωσία παράγει εφτά φορές φτηνότερα όπλα και πιο σύγχρονα από τη «Δύση» και καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν φαίνεται να σταματά, προετοιμάζονται ανάλογα. Και μέσω αυτής της προετοιμασίας αποκαλύπτονται και τα σχέδια τους: «Έχουμε να καλύψουμε περίπου 5 - 8 χρόνια, όσον αφορά τις Ένοπλες Δυνάμεις, τη βιομηχανία και την κοινωνία» σημειώνει ακάθεκτος ο γερμανός υπουργός..

Σε ένα τέτοιο φόντο χρόνου υπογράφηκε στο Βίλνιους η «ιστορική» συμφωνία με τη Λιθουανία, με τις κύριες στρατιωτικές μονάδες να αρχίζουν να φτάνουν το 2025 και να είναι σε πλήρη πολεμική ετοιμότητα το 2027.

Η περικύκλωση της Ρωσίας βρίσκεται σε αδιάκοπη εξέλιξη.

Για το σκοπό αυτό εργαλειοποιούν ολοένα και πιο απροκάλυπτα και τον πόλεμο στην Ουκρανία.

«Η Ρωσία θα επιτεθεί σε χώρα του NATO αν κερδίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία» ισχυρίζεται ο Τζο Μπάιντεν.

«Απόλυτες ανοησίες» χαρακτήρισε τις δηλώσεις αυτές του αμερικανού προέδρου ο Πούτιν. «Η Ρωσία δεν έχει κανέναν λόγο, κανένα συμφέρον - ούτε γεωπολιτικό συμφέρον, ούτε οικονομικό, πολιτικό ούτε στρατιωτικό - να πολεμήσει με χώρες του NATO», υπογράμμισε.

Ωστόσο, ο Ρώσος Πρόεδρος προειδοποίησε ότι ενώ με τη Φινλανδία «δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα», «θα υπάρξει τώρα» λόγω της ένταξής της στο ΝΑΤΟ, που θα «αναγκάσει» τη Ρωσία να «συγκεντρώσει ορισμένες στρατιωτικές μονάδες» κοντά στα σύνορα των δύο κρατών.

Η κατάσταση στη Βαλτική οξύνεται

«Θα συστήσουμε τον στρατιωτικό τομέα του Λένινγκραντ και θα συγκεντρώσουμε εκεί ορισμένες στρατιωτικές μονάδες», υπογράμμισε ο Πούτιν.

Αλλά το Λένινγκραντ, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ρωσίας και η πολιτιστική της πρωτεύουσα, βρίσκεται στη Βαλτική, μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα από τη λιθουανική Βίλνους, την έδρα της γερμανικής ταξιαρχίας.

Η κατάσταση στη Βαλτική οξύνεται με απρόβλεπτες συνέπειες.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, εκτός των άλλων, έχει αναζωπυρώσει και τη διαμάχη αναφορικά με την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας της ΕΕ για τις αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής. Η ενδεχόμενη αντικατάσταση της ομοφωνίας από την ειδική πλειοψηφία αποτελεί πηγή έντονων συζητήσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σε αυτό το πλαίσιο η Γερμανία παίζει ηγεμονικά και συμβαδίζει με εννέα κράτη μέλη της ΕΕ (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Βέλγιο, Φινλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία και Σλοβενία) ιδρύοντας τη λεγόμενη ομάδα «φίλων της ειδικής πλειοψηφίας» για την προώθηση του θέματος.

Η Γερμανία τα προηγούμενα χρόνια στοιχημάτισε πάνω σε τρία ζητήματα: Το πρώτο αφορούσε την παροχή φυσικού αερίου από τη Ρωσία ως φθηνή ενέργεια για τη βιομηχανία. Το δεύτερο στοίχημα ήταν η εκτόξευση των γερμανικών εξαγωγών ως αποτέλεσμα των ειδικών σχέσεων με το οικονομικό θαύμα της Κίνας. Το τρίτο στοίχημα βασίζεται στην Pax Americana ως ένα είδος εξωτερικής ανάθεσης της εθνικής της ασφάλειας σε αμερικανικά χέρια.

Τώρα πλέον και στα τρία φαίνεται να χάνει.

Και όχι μόνο αυτό.

Οι οικονομικές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κάνουν λόγο για στασιμότητα βάθους της γερμανικής οικονομίας; Προβλέπουν αύξηση μόνο κατά 0,8% το 2024, το χαμηλότερο ποσοστό μεταξύ των κρατών-μελών της ευρωζώνης!

Αυτή η σύγχρονη, οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα συνιστά νέο πεδίο ανατροφοδότησης των ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών.

Εξ ου και οι κινήσεις της Γερμανίας η οποία θέλει να έχει τα χέρια της λυτά.

Καθώς μάλιστα η τάση είναι να ενισχύονται περαιτέρω τα πολυεθνικά πολυκλαδικά μονοπώλια «καταπίνοντας» ό,τι «μικρό βρίσκουν μπροστά τους, και να «απαιτούν», ως εσωτερική τους ανάγκη, αγορές διαπλανητικών διαστάσεων, τόσο σκληραίνει και μετασχηματίζεται όχι μόνο το αστικό κράτος αλλά και το υπό τη γερμανική κυριαρχία ευρωπαϊκό οικοδόμημα της ΕΕ οδεύοντας προς ένα ιστορικά ανέκδοτο συγκεντρωτισμό – ολοκληρωτισμό.

Η γερμανική κοινωνία, όπως εξάλλου οι νεοφιλελεύθερες κοινωνίες, γενικά, βρίσκεται σε κατάσταση παρατεταμένης κοινωνικής αβεβαιότητας και κατά κύματα αναταραχής.

Στην ουσία διεξάγεται ένας πόλεμος από την οικονομική και πολιτική ελίτ εναντίον της νεολαίας, των ομάδων χαμηλού εισοδήματος, των ηλικιωμένων, των φτωχών έγχρωμων μειονοτήτων, των ανέργων, των μεταναστών και άλλων που σήμερα θεωρούνται αναλώσιμοι. Η ελευθερία και τα πολιτικά δικαιώματα είναι υπό συνεχή επίθεση και ο ρατσισμός εξαπλώνεται παίρνοντας και πολιτική υπόσταση μέσω του A.f.D.

Αυτή η εσωτερική «εμπόλεμη κοινωνική κατάσταση» αναζητά και την «με άλλα μέσα» στρατιωτικοπολιτική της προέκταση.

Εξ ου και η εμφάνιση της, για δεύτερη φορά σε ένα αιώνα, ως αναθεωρητική δύναμη των συμφωνιών λήξης του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου (Πότσδαμ, Τεχεράνης Γιάλτας), ο σημερινός επανεξοπλισμός της καταμεσής μιας καταιγίδας στρατιωτικών δαπανών και οι συμμαχίες με τις ΗΠΑ.

Αυτή ακριβώς η κατάσταση προσδίδει στο κίνημα αποτροπής του πολέμου αλλά και στο δημοκρατικό ζήτημα ιδιαίτερο κοινωνικό και εξαιρετικά άμεσο χαρακτήρα.

Πηγή: kommon.gr

Ανακοίνωση ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

▸Η κυβέρνηση τις επόμενες μέρες καταθέτει νομοσχέδιο με τίτλο «Ελεύθερο Πανεπιστήμιο», που θα αποτελέσει τομή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση στη χώρα μας. Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Παιδείας, χρησιμοποιώντας λέξεις όπως «ελεύθερο», «μη κρατικό», «μη κερδοσκοπικό» δηλώνουν αυτό που είναι ο διακαής πόθος του συστήματος εδώ και χρόνια: την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστήμιων στη χώρα μας και την πλήρη λειτουργία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με ιδιωτικά και επιχειρηματικά κριτήρια. Για ακόμα μια φορά, το σύστημα και το αστικό πολιτικό προσωπικό δηλώνει αυτό που στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό είναι πραγματικά ελεύθερο: η πλήρης υπαγωγή όλων των δημόσιων αγαθών στην αγορά και στη λογική του κέρδους.

Το άρθρο 16 του Συντάγματος προβλέπει τον αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα μας. Ο υπουργός Παιδείας Πιερρακάκης δηλώνει ότι «το Σύνταγμα δεν μπορεί να είναι ένα απολιθωμένο σύνολο διατάξεων που ερμηνεύονται στατικά μέσα στο χρόνο». Η δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπως και όλα τα δημόσια αγαθά, που επέβαλλαν οι αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας, θεωρούνται από την κυβέρνηση και το σύστημα «απολιθώματα» μιας άλλης εποχής. Χρόνια τώρα, ξεδοντιάζουν κομμάτι-κομμάτι από τη δημόσια πανεπιστημιακή εκπαίδευση πλευρές της λειτουργίας της. Μεταπτυχιακά επί πληρωμή, επαγγελματική εξίσωση των πτυχίων των κολλεγίων με εκείνα των δημόσιων ΑΕΙ, έρευνα αποκλειστικά για τις επιχειρήσεις και τον πόλεμο. Αυτό που χρόνια τώρα είναι η απαίτηση του ΣΕΒ και του κεφαλαίου στη χώρα μας, προσπαθούν να το λύσουν οριστικά.

Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί το άρθρο 28 του Συντάγματος για να «ξεπεράσει τον σκόπελο» του άρθρου 16. Επικαλείται τους «κανόνες του διεθνούς δικαίου» ως «αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου» και μιλά για την ανάγκη να συμβαδίσουμε με τις «θεμελιώδεις ελευθερίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Ξέρουμε όμως πολύ καλά τι σημαίνουν αυτές οι «ελευθερίες». Στην εργασία πλήρη ασυδοσία των εργοδοτών και εργασιακή ανασφάλεια. Στην οικονομία την ελευθερία της αγοράς, που οδηγεί στην αποχαλινωμένη ακρίβεια. Στην εκπαίδευση το όλο και μεγαλύτερο βάθεμα των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων. Αυτή είναι η ΕΕ και ο ρόλος της!

Έτσι λοιπόν, σύμφωνα με τον υπουργό Παιδείας, με ένα χρηματικό ποσό, ένα κτίριο που θα πληροί τις κατάλληλες προδιαγραφές και μερικούς κατόχους διδακτορικών, ένα ξένο Πανεπιστήμιο θα μπορεί να ιδρύσει παράρτημα στην Ελλάδα. Όμορφα, απλά και νοικοκυρεμένα. Παραμάγαζα που θα πουλάνε «φίρμα», εμπόριο γνώσης, και πτυχία που θα έχουν τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα με εκείνα των δημόσιων ΑΕΙ.

Το νέο νομοσχέδιο αποτελεί τομή γιατί:

– Πλήττει καίρια το δικαίωμα στη μόρφωση, στρέφοντας ακόμα περισσότερο στην επιχειρηματική λογική τα δημόσια πανεπιστήμια. Ήδη φαίνεται από τις δηλώσεις του υπουργού Παιδείας ο τρόπος που θα επηρεαστούν και τα δημόσια πανεπιστήμια από τη λογική της ιδιωτικοποίησης: μιλά για εκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης που θα δοθούν σχεδόν αποκλειστικά σε εκείνες τις λειτουργίες των ΑΕΙ που ενισχύουν την επιχειρηματικότητα και ωφελούν την αγορά. Δημιουργία μηχανισμού χρηματοδότησης νεοφυών επιχειρήσεων στα ΑΕΙ, «Πανεπιστήμια Αριστείας», βιομηχανικά διδακτορικά, Κέντρα Ικανοτήτων, ΣΔΙΤ για φοιτητικές εστίες. Οι πραγματικές ανάγκες των δημόσιων ΑΕΙ, των φοιτητών/τριών και των εργαζομένων σε αυτά δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που εξαγγέλλει η κυβέρνηση. Η «αναβάθμιση» των δημόσιων πανεπιστημίων εξαιτίας του ανταγωνισμού με τα ιδιωτικά είναι το γνωστό αφήγημα που υπάρχει χρόνια τώρα, όταν ιδιωτικοποιούνται δημόσια αγαθά και το έχουν μάθει με σκληρό τρόπο οι εργαζόμενοι και η νεολαία: στα δημόσια νοσοκομεία που καταρρέουν, στα δημόσια σχολεία της υποχρηματοδότησης, της αξιολόγησης και της εντατικοποίησης, στους λογαριασμούς του ρεύματος και της ενέργειας που αδυνατούν να πληρώσουν, στα μέσα μεταφοράς που το έγκλημα στα Τέμπη έδειξε με τραγικό τρόπο τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση.

– Αποτελεί επιπλέον χτύπημα στην εργασιακή προοπτική των αποφοίτων. Φθηνό, ευέλικτο επιστημονικό και εργατικό δυναμικό, που θα κυνηγά δια βίου πιστοποιήσεις και καταρτίσεις μιας χρήσης, σε έναν κατακερματισμένο χάρτη εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων, ατομικής διαδρομής και «ευθύνης» και όχι συλλογικού δικαιώματος που απορρέει από το πτυχίο.

– Αυξάνει τους ταξικούς φραγμούς σε αυτούς/ές που θέλουν να σπουδάσουν. Ο Κ. Μητσοτάκης δηλώνει ότι «παραμένουμε μία από τις ελάχιστες χώρες του πλανήτη που συνεχίζουμε να υψώνουμε τέτοια τείχη στην εκπαίδευση». Μόνο που τα τείχη που εννοεί ότι πρέπει να πέσουν είναι εκείνα που θα επιτρέψουν την πλήρη επιχειρηματική και εμπορευματοποιημένη ασυδοσία, υψώνοντας ταυτόχρονα ακόμα ψηλότερα τείχη στους νέους και στις νέες που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να χρυσοπληρώσουν τις σπουδές τους στα ιδιωτικά πανεπιστημιακά παραμάγαζα. « Όραμά» τους η πανεπιστημιακή εκπαίδευση τύπου ΗΠΑ και Βρετανίας, με φοιτητικά δάνεια που χρειάζονται δεκαετίες για να αποπληρωθούν.

– Είναι χτύπημα στην όποια ακαδημαϊκή ελευθερία έχει απομείνει στα πανεπιστήμια. Η ελεύθερη επιστημονική έρευνα, η ελεύθερη δημιουργία και διακίνηση ιδεών και θεωριών προς όφελος των εργαζομένων θα στραγγαλίζεται ακόμα περισσότερο. Η καταστολή, η επιτήρηση, η απαγόρευση θα είναι δομικό στοιχείο ενός πανεπιστημίου που λειτουργεί ως επιχείρηση. Σε ΗΠΑ και Ευρώπη, στα «ελεύθερα» ιδιωτικά τους Πανεπιστήμια, στιγματίζεται ή και διώκεται όποιος/α τολμήσει να μιλήσει υπέρ των Παλαιστινίων, των καταπιεσμένων ή υψώνει ανάστημα απέναντι στον τρόπο που λειτουργεί η «επιχείρηση».

Δεν υπερασπιζόμαστε το πανεπιστήμιο όπως είναι σήμερα. Υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα και τις ανάγκες της νεολαίας και του λαού για μόρφωση, δουλειά, ελευθερία.

Σε μία περίοδο που κεφάλαιο, κυβέρνηση και όλο το αστικό πολιτικό σύστημα επιθετικά επιδιώκουν να επιβάλλουν την εκπαίδευση και την εργασία που έχουν ανάγκη για την αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, που επιβάλλουν στον λαό την λιτότητα, την ακρίβεια, την φτώχια, είναι μονόδρομος για το φοιτητικό, νεολαιίστικο και το εργατικό κίνημα να αντεπιτεθεί θέτοντας επί τάπητος τη συνολική ανατροπή αυτής της βάρβαρης πολιτικής, φέρνοντας στο προσκήνιο μια πολιτική και οραματική ατζέντα έξω από τα όρια αυτού του συστήματος.

Γιατί για εμάς, «απολίθωμα» είναι η λογική που θέλει μια πανεπιστημιακή εκπαίδευση για τους λίγους, υπηρέτη των αφεντάδων, που αντί να θεραπεύει την ολόπλευρη γνώση αποθεώνει την κατάρτιση, τη δεξιότητα, τον κατακερματισμό, την επιχειρηματικότητα και το κέρδος.

Γιατί πραγματικά ελεύθερο είναι εκείνο το πανεπιστήμιο στο οποίο θα μπορούν όλοι και όλες να έχουν πρόσβαση, χωρίς κανένα φραγμό. Που ο πλούτος της γνώσης που παράγεται, τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα της εποχής μας θα μπορούν να γίνουν κτήμα του καθενός και της καθεμιάς, χωρίς περιορισμούς. Ένα πανεπιστήμιο που το κριτήριο της ύπαρξης και της δραστηριότητάς του θα είναι η δημιουργία γνώσης και ιδεών που θα απελευθερώνουν τον άνθρωπο από τα δεσμά του ανορθολογισμού, του σκοταδισμού και της εκμετάλλευσης, που θα τον οδηγούν στη χειραφέτηση από κάθε τι που τον κρατά δέσμιο ενός συστήματος που επιδιώκει να βγάζει κέρδος από κάθε δραστηριότητά του.

Για όλους αυτούς τους λόγους είναι ανάγκη το επόμενο διάστημα να σημάνει συναγερμός στο φοιτητικό, εκπαιδευτικό κι εργατικό-λαϊκό κίνημα για να αποτραπεί το αντιδραστικό σχέδιο της κυβέρνησης για τα ιδιωτικά ΑΕΙ, για την εκπαίδευση που έχουν ανάγκη οι νέες και οι νέοι.

Πηγή: prin.gr