Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 Στο μικρό βασίλειο της Ευρώπης επικρατούσε τους τελευταίους μήνες μεγάλη αναστάτωση…

Μιλάμε για ένα βασίλειο που μετά την απελευθέρωσή του από τη μεγάλη αυτοκρατορία πέρασε πολλές δύσκολες περιόδους. Οι κάτοικοί του, δηλαδή, γιατί οι βασιλιάδες του μια χαρά περνούσαν με τη μέθοδο «Διαίρει και βασίλευε» που είχαν ανακαλύψει και εφάρμοζαν.

Όταν, μια φορά, οι κάτοικοι αγρίεψαν από τις δυσβάσταχτες αδικίες και ταπεινώσεις και άρχισαν να γκρεμίζουν το κάστρο για να συλλάβουν το βασιλιά μέσα στα διαμερίσματά του, εκείνος υποχώρησε και τους έκαμε Δημοκρατία. Τους έδωσε και Βουλή για να μπορούν, τάχαμου, οι ίδιοι οι κάτοικοι να αποφασίζουν για τη ζωή τους.

Έβαλε όσους ντελάληδες είχε να προπαγανδίζουν υπέρ των ανθρώπων του θρόνου και να φοβίζουν τον κόσμο πως οποιαδήποτε άλλη επιλογή θα ήταν ολέθρια για τους ίδιους.

Ήταν βλέπετε και το γειτονικό κρατίδιο, απομεινάρη της μεγάλης αυτοκρατορίας, που το χρησιμοποιούσε ο κάθε βασιλιάς για να τρομάζει τους κατοίκους.

Έτσι, οι κάτοικοι ηρέμησαν, γύρισαν στα μαγαζιά και στα χωράφια του βασιλιά που καλλιεργούσαν κι ο βασιλιάς συνέχισε να γεμίζει το θησαυροφυλάκιό του με χρυσάφι και ασήμι από τα κέρδη που έβγαζε πουλώντας τα προϊόντα.

Άρχισε να φτιάχνει δρόμους, σχολεία και λιμάνια γιατί οι δουλειές μεγάλωναν και απαιτούσαν γραμματιζούμενους. Τους έχτισε και αρένες μεγάλες σε κάθε χωριό για να ξεχνάνε οι υπήκοοι τα βάσανά τους. Διοργάνωσε αγώνες φανταχτερούς για να τους διασκεδάζει.

Για να τα φτιάξει όλα αυτά, δεν ήθελε βλέπετε να αγγίξει ούτε μισή ουγγιά χρυσάφι από το θησαυροφυλάκιό του, δανείστηκε από άλλους βασιλιάδες.

Έπαιρνε εκατό, έδινε τα δέκα για τα έργα που έφτιαχνε και τα ενενήντα τα κλείδωνε σε ένα δεύτερο θησαυροφυλάκιο που είχε αγοράσει σε ένα γειτονικό βασίλειο.

Άρχισε να δανείζει και στους υπηκόους του χρήματα για να αγοράσουν κι εκείνοι από ένα άλογο και μία άμαξα. Τους τα έπαιρνε, βέβαια, πίσω διπλά αλλά οι περισσότεροι δεν νοιάζονταν. Πίστευαν ότι σιγά-σιγά θα γινόντουσαν κι εκείνοι βασιλιάδες.

Τα χρόνια περνούσαν, οι κάτοικοι ζούσαν εικονικά καλά, και ο βασιλιάς, ακόμα καλύτερα. Οι ντελάληδες του βασιλιά έκαναν πολύ καλά τη δουλειά τους όπως και οι άνθρωποί του που εναλλάσσονταν στην πρωθυπουργία.

Ο βασιλιάς εξακολουθούσε να δανείζεται και να χρησιμοποιεί τα δανεικά με τον ίδιο τρόπο, μέχρι που μια μέρα τα δανεικά έγιναν πολλά.

Οι δανειστές του άρχισαν να ανησυχούν μη χάσουν τα λεφτά τους. Όχι πως δεν τα πήραν πίσω διπλά και τρίδιπλα έτσι αρχιτοκογλύφοι καθώς ήταν, αλλά θεώρησαν πως ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να βάλουν χέρι στο ίδιο το βασίλειο και να εκδικηθούν και τους κατοίκους του που είχαν σηκώσει, στο παρελθόν, κεφάλι.

Ο βασιλιάς, που δεν ήθελε να βάλει χέρι στο θησαυροφυλάκιό του, έβγαλε διάγγελμα προς τους υπηκόους του. Τους είπε πως εκείνοι έπρεπε να πληρώσουν τα δανεικά αφού μαζί τα φάγανε, αλλιώς το βασίλειο θα πτώχευε.

Οι ντελάληδες γυρνούσαν από σπίτι σε σπίτι για να πείσουν τους κατοίκους, πότε με ψέματα και πότε εκφοβίζοντάς τους. Έλεγαν στους αγρότες πως φταίνε οι σιδεράδες που πληρώνονταν καλύτερα και οι ξένοι που πήραν τις δουλειές. Στους αγρότες έλεγαν πως φταίνε οι ραφτάδες και ξένοι.

Το ίδιο έλεγαν και κάποιοι υπήκοοι με ξυρισμένα κεφάλια. Έτσι, οι περισσότεροι δεν έμπαιναν στον κόπο να δουν ότι μοναδικός υπεύθυνος ήταν ο βασιλιάς.

Έπρεπε, λοιπόν, οι κάτοικοι στο διηνεκές να πληρώνονται με τα μισά λεφτά, να δίνουν περισσότερους φόρους και να δουλεύουν περισσότερες ώρες. Έδιωξε και πολλούς από τα κτήματα και τα μαγαζιά του, για να μπορέσει «να αποπληρώσει το χρέος του βασιλείου», όπως έλεγε.

Είχε φροντίσει ο βασιλιάς, εδώ και κάμποσα χρόνια, να φέρει από τα διπλανά αλλά και από μακρινά βασίλεια, ανθρώπους που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα και τους έβαλε να δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί, αφού στον τόπο τους δεν το είχαν ούτε κι αυτό.

Για κάμποσα χρόνια, οι κάτοικοι του βασιλείου, με σφιγμένα τα δόντια και την οργή να ξεχειλίζει υπέμεναν τα δυσβάσταχτα μέτρα. Όμως κάθε μέρα αυτά γινόταν όλο και πιο απάνθρωπα. Ο βασιλιάς εξακολουθούσε να γεμίζει το θησαυροφυλάκιό του με τον ίδιο ρυθμό και οι δανειστές, μη χάνοντας την ευκαιρία, ζητούσαν όλο και περισσότερα.

Βλέπετε, αν θελήσεις να ταΐσεις την ύαινα το μόνο που καταφέρνεις είναι να της ανοίξεις την όρεξη και να θελήσει να φάει κι εσένα.

Ο βασιλιάς, υπό την πίεση των αντιδράσεων που άρχισαν να ξεσπούν στο βασίλειό του άλλαζε και ματάλλαζε τους υπουργούς και τους πρωθυπουργούς του, οι ντελάληδες βοηθούσαν πάντα σ΄αυτό, με το αζημίωτο φυσικά και τους έστελνε να «διαπραγματευτούν», δήθεν, με τους δανειστές.

Οι κάτοικοι του βασιλείου έβλεπαν ότι δεν μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα.

Τα δάνεια που πήραν από το βασιλιά, αδυνατούσαν να τα πληρώσουν. Έχαναν, τις δουλειές τους, τις άμαξές τους τις καλύβες τους, δεν είχαν να ταΐσουν τα παιδιά τους και πολλοί από αυτούς αυτοκτονούσαν.

Άρχισαν να μαζεύονται ανήσυχοι και εξοργισμένοι στα ξέφωτα των χωριών και να καταριούνται το τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς. Ζητούσαν να αλλάξει ο πρωθυπουργός με τους υπουργούς.

«Αυτοί φταίνε», είπαν μερικοί. «Να φύγουν, δεν ξέρουν να διαπραγματεύονται. Είναι άνθρωποι του βασιλιά και των δανειστών».

«Να διώξουμε τους δανειστές», είπαν κάποιοι άλλοι.

«Όχι, όχι», είπαν οι ντελάληδες και συμφώνησαν οι υπόλοιποι. «Αν διώξουμε τους δανειστές θα μας ζητήσουν όλο το βασίλειο. Το λένε οι συμφωνίες που υπογράψαμε».

«Οι ξένοι φταίνε», είπε ένας με ξυρισμένο κεφάλι που κατοικούσε σε μία τρύπα. «Αυτοί οι μαύροι που μας πήραν τις δουλείες», συνέχισε και κινήθηκε απειλητικά προς τους ξένους που είχαν λουφάξει σε μία άκρη.

«Ναι, αυτοί φταίνε», είπαν και κάποιοι ακόμα.

«Μην τους πειράξει κανείς», ακούστηκαν με δύναμη κάποιοι άλλοι. «Ξυρισμένε, μείνε στην τρύπα σου. Νομίζεις δεν ξέρουμε ότι μπαίνεις κρυφά τα βράδια στο κάστρο για να βρεις τον μεγάλο αυλάρχη του βασιλιά και βγαίνεις με τρόφιμα και λεφτά»;

«Να ζητήσουμε εκλογές για να αλλάξει ο πρωθυπουργός», ακούστηκαν πολλές φωνές μαζί. «Να μπει ο άλλος που δεν τη θέλει την αδικία και στις διαπραγματεύσεις δεν θα κάνει πίσω».

«Να πάμε να γκρεμίσουμε το κάστρο, να φτάσουμε στα διαμερίσματα του βασιλιά και να τον συλλάβουμε».

«Πώς θα το γκρεμίσουμε;», ρώτησαν οι άλλοι.

«Με όποιον τρόπο μπορούμε».

«Πρέπει πρώτα να συλλάβουμε το βασιλιά», είπαν κάποιοι.

«Μα πως αν δεν γκρεμίσουμε πρώτα το κάστρο;»

«Και να γκρεμίσουμε το κάστρο, αν δε συλλάβουμε το βασιλιά, δεν αλλά ζει τίποτα».

«Ναι, αλλά πώς θα γίνει αυτό αν δεν γκρεμίσουμε το κάστρο, ξαναρωτάω;»

«Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι πως αν δεν συμφωνήσουμε όλοι ότι πρέπει να συλλάβουμε το βασιλιά, δεν ωφελεί να γκρεμίσουμε το κάστρο.

«Δεν χρειάζεται να γκρεμίσουμε τίποτα», ακούστηκε μία φωνή από αυτές που ζητούσαν εκλογές. «Αν γίνουν εκλογές και αλλάξει ο πρωθυπουργός, ο βασιλιάς και οι δανειστές θα αναγκαστούν να αλλάξουν στάση.

Τα έμαθε ο βασιλιάς και κήρυξε εκλογές. Μετά τις εκλογές άλλαξε ο πρωθυπουργός. Πήγε και ζήτησε από το βασιλιά και τους δανειστές να σταματήσουν να ζητάνε από τους υπηκόους να κάνουν κι άλλες θυσίες. Εκείνοι, όπως ήταν φυσικό, αρνήθηκαν και σταμάτησαν να δανείζουν το βασιλιά με αποτέλεσμα ο βασιλιάς να μην έχει να πληρώσει όσους δούλευαν αφού δεν ήθελε να βάλει χέρι στα θησαυροφυλάκιά του. Έδιωξαν τον πρωθυπουργό από τους δανειστές και του ζήτησαν κι άλλα δυσβάσταχτα μέτρα.

Ο πρωθυπουργός είπε πως θα κάνει δημοψήφισμα κι ας αποφασίσουν οι υπήκοοι.

Οι υπήκοοι αποφάσισαν πως δεν θέλουν άλλα μέτρα. Πήρε ο πρωθυπουργός το «ΟΧΙ σε άλλα μέτρα» των ανθρώπων και το πήγε στο βασιλιά και τους δανειστές. Εκείνοι του ζήτησαν ακόμα περισσότερα μέτρα. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να ζητάνε το μισό βασίλειο και τις γυναίκες με τα παιδιά σκλάβους, για να ισοφαρίσουν τα δανεικά.

Γύρισε πίσω ο πρωθυπουργός και πρότεινε στους υπηκόους να δεχτούν τα νέα μέτρα που προτείνουν οι δανειστές γιατί αλλιώς θα καταστρέφονταν όλοι.

«Να στείλουμε στα τσακίδια τους δανειστές. Να γκρεμίσουμε το κάστρο και να συλλάβουμε το βασιλιά. Να ανοίξουμε τα θησαυροφυλάκιά του και να πάρουμε πίσω τον ιδρώτα και τον κόπο μας. Δεν έχουμε ανάγκη ούτε το βασιλιά ούτε τους δανειστές», είπαν μερικοί που είχαν μαζευτεί ξανά στα ξέφωτα των χωριών του βασιλείου.

Η παραπάνω ιστορία είναι από αυτές των οποίων η συνέχεια γράφεται από τους ίδιους τους υπηκόους. Το ποια θα είναι η συνέχεια θα το μάθουμε, μάλλον, σύντομα.

Ας πιάσουμε λοιπόν τις «πένες» για να τη συνεχίσουμε γιατί πάνω από κάθε νόμο είναι το δίκιο των ανθρώπων. Το είπε και ο τελευταίος πρωθυπουργός της ιστορίας μας.

πηγη: pandiera.gr

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης από το βράδυ της περασμένης Κυριακής που ο ελληνικός λαός όρθωσε το ανάστημά του λέγοντας ένα περήφανο και συντριπτικό Όχι στους εκβιασμούς και στον οικονομικό στραγγαλισμό της χώρας, πασχίζει από την πρώτη στιγμή αυτού του ιστορικού και νικηφόρου λαϊκού αποτελέσματος να δικαιώσει τους ηττημένους της λαϊκής ετυμηγορίας, τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ της Ευρώπης, το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο και τις εξαρτημένες πολιτικές δυνάμεις στην χώρα μας που υπηρετούν τα συμφέροντά τους.

Στα πλαίσια αυτά κινήθηκαν έως τώρα οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης αρχής γενομένης από την δήλωση του Πρωθυπουργού το βράδυ της περασμένης Κυριακής όπου δήλωσε ότι «το Όχι δεν σημαίνει ρήξη με την Ε.Ε και την ζώνη του ευρώ». Στην συνέχεια στην σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών ανέτρεψε το γενναίο Όχι του ελληνικού λαού και συνομολόγησε το πλαίσιο μιας επαίσχυντης συμφωνίας με τους μεγάλους ηττημένους του πολιτικού κατεστημένου με επικεφαλής τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος και ο ίδιος είχε την δική του συμβολή υπέρ του Ναι.

Ακολούθως ο Πρωθυπουργός επισκέφθηκε τον «ναό της ευρωπαϊκής δημοκρατίας» όπως αποκάλεσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και αποσαφήνισε ότι «εάν είχα στόχο να βγάλω την Ελλάδα από το ευρώ δεν θα πήγαινα αμέσως μετά το κλείσιμο της κάλπης να κάνω τις δηλώσεις που έκανα και να ερμηνεύσω το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος όχι ως εντολή ρήξης με την Ευρώπη».

Το επόμενο βήμα για την κυβέρνηση ήταν να διαμορφώσει σε επίπεδο κυβερνητικού συμβουλίου θέσεις και προτάσεις για μια νέα συμφωνία υποκύπτοντας στα τελεσίγραφα των δανειστών (Ε.Ε – Ε.Κ.Τ – Δ.Ν.Τ) η οποία είναι χειρότερη από αυτήν που κατατέθηκε στις 26/6/2015 και η οποία είχε κοστολογηθεί από τους «δανειστές» στα 10,5 δις ευρώ ενώ το αντίστοιχο πακέτο της κυβέρνησης σε εκείνη την φάση ήταν 8.5 δις ευρώ.

Η νέα πρόταση μέτρων – 3^ο μνημόνιο – της κυβέρνησης υπολογίζεται ότι ξεπερνάει τα 12,5 δις ευρώ και θα υλοποιηθεί τα επόμενα 2,5 χρόνια (2015 – 2017).

Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτών των μέτρων η κυβέρνηση ερχόμενη σε πλήρη αντίθεση με το Όχι του λαού και των εργαζομένων και χωρίς να έχει την λαϊκή, πολιτική και κοινωνική νομιμοποίηση ανοίγει τον δρόμο για μια νέα συμφωνία με τους δανειστές η οποία ολοκληρώνει το καταστροφικό έργο σε βάρος του λαού, των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των άνεργων της μικρομεσαίας αγροτιάς, της νεολαίας και των μικρομεσαίων κοινωνικών στρωμάτων.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια νέα καταιγίδα αντιλαϊκών και αντεργατικών μέτρων και πολιτικών τα οποία θα μειώσουν το εισόδημα και το βιοτικό επίπεδο των λαϊκών στρωμάτων, θα παρατείνουν και θα μεγιστοποιούν τα υφεσιακά φαινόμενα και θα διευρύνουν την φτώχεια και την εξαθλίωση του ελληνικού λαού.

Η κατάργηση των πρόωρων συντάξεων, η επιβολή εισφοράς υγείας στις επικουρικές στο 6%, η κατάργηση του ΕΚΑΣ, η αύξηση των ορίων ηλικίας στα 67, η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ (2015 – 2016), το νέο μισθολόγιο για τους δημόσιους υπαλλήλους, οι αυξήσεις στο χαράτσι της αλληλεγγύης, η κατάργηση της ειδικής φορολογίας των αγροτών και μείωσης της επιδότησης του πετρελαίου, η αύξηση του ΦΠΑ σε βασικά λαϊκά καταναλωτικά αγαθά, η προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων αποτελούν ενδεικτικά ένα νέο δυσβάστακτο πακέτο μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση και οι συνέπειες αναμένεται να είναι ολέθριες από αυτά τα βάρβαρα και αντιλαϊκά μέτρα, σε μια κοινωνία η οποία για έκτο συνεχές χρόνο υφίσταται την ισοπέδωση των δικαιωμάτων της από τις ανάλγητες και αντικοινωνικές πολιτικές των τοκογλύφων δανειστών και του πολιτικού τους προσωπικού στην χώρα μας.

Η ΠΕΝΕΝ καλεί τον λαό, την εργατική τάξη, την νεολαία σε γενικό παλλαϊκό ξεσηκωμό με στόχο να μην υλοποιηθούν οι προτάσεις κυβέρνησης και θεσμών για να μην περάσουν από την ελληνική Βουλή.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τα Συνδικάτα σε αγώνα διαρκείας με αφετηρία το σημερινό συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος το οποίο πρέπει να πάρει χαρακτήρα αντίθεσης και σύγκρουσης με τις κυβερνητικές επιλογές που οδηγούν τον λαό στην μαζική φτωχοποίηση και εξαθλίωση.

Η αντίθεση στην κυβερνητική πολιτική έχει ως αναγκαία συνθήκη την χάραξη μιας εναλλακτικής στρατηγικής των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών οργανώσεων ρήξης με την Ε.Ε και την ζώνη του ευρώ και τις βάρβαρες νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επιβάλουν στην χώρα μας και στους λαούς της Ευρώπης.

Ήρθε η ώρα ο λαός και οι εργαζόμενοι να πάρουν οι ίδιοι τις τύχες τους στα χέρια τους.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΓΙΑ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ ΟΧΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                                Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                         Κροκίδης Νικόλαος

Παναγιώτης Μαυροειδής

Η κυβέρνηση με ένα πελώριο ΟΧΙ στο ΟΧΙ, λέει ΝΑΙ στους εκβιασμούς της ευρωζώνης και εισηγείται για συμφωνία, αυτούσιο σχεδόν το μαύρο κείμενο των μαύρων της ευρωζώνης και του ΔΝΤ, το οποίο καταψηφίστηκε ενάντια σε θεούς και δαίμονες με ποσοστό 62%,

Η κυβέρνηση προτείνει να ενσωματωθεί το πακέτο των άγριων αντεργατικών αντιλαϊκών μέτρων στο πλαίσιο ενός νέου τρίχρονου μνημονιακού προγράμματος με σκληρότατους όρους.

To προτεινόμενο ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ,  δεν έχει γίνει ακόμη αποδεκτό από τους «εταίρους», που σημαίνει ότι μπορεί να χειροτερέψει. Το συνολικό ύψος των μέτρων πρέπει να αγγίζει τα 12,5-13 δισ. Πέρα από τη διάλυση και των ποιο στοιχειωδών δικαιωμάτων του κόσμου το μνημόνιο «εξασφαλίζει» τη συνέχιση της ύφεσης για απροσδιόριστο διάστημα.

Παραθέτουμε συγκριτικά τις σχετικές προβλέψεις των δύο κειμένων σε καίρια σημεία.

1.Αιματηρά πλεονάσματα, δηλαδή ένταση λιτότητας

Κυβερνητική πρόταση

«Το νέο δημοσιονομικό μονοπάτι βασίζεται σε στόχους πρωτογενών πλεονασμάτων 1%, 2%, 3% και 3,5% του ΑΕΠ για 2015, 2016, 2017 και 2018».

Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Το νέο δημοσιονομικό «μονοπάτι» θα πρέπει να χαραχθεί για έναν στόχο δημοσιονομικού πλεονάσματος ύψους 1,2,3 και 3,5% του ΑΕΠ για το 2015, το 2016, το 2017 και το 2018».

2,Φοροληστεία μέσω αύξησης εσόδων από ΦΠΑ- ποιος είναι ο στόχος

Κυβερνητική πρόταση

«Η μεταρρύθμιση θα στοχεύσει σε αύξηση των εσόδων που αντιστοιχεί στο 1% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση από τις παραμετρικές μεταβολές».

Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Η μεταρρύθμιση θα έχει στόχο κέρδη ύψους 1% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση από τις παραμετρικές αλλαγές».

3.Από πού θα προέλθουν τα έσοδα του ΦΠΑ- συντελεστές

Κυβερνητική πρόταση

«Ενοποίηση των συντελεστών σε έναν βασικό συντελεστή 23%, στον οποίο θα περιλαμβάνονται εστιατόρια και catering και έναν μειωμένο συντελεστή στο 13% για βασικά τρόφιμα, ενέργεια, ξενοδοχεία και νερό (εξαιρείται η αποχέτευση) και έναν ιδιαίτερα μειωμένο συντελεστή 6% για φάρμακα, βιβλία και θέατρα, ii. Άρση των εξαιρέσεων και διεύρυνση της βάσης και αύξηση του συντελεστή για την ασφάλεια και iii. Κατάργηση του μειωμένου συντελεστή στα νησιά, ξεκινώντας από τα νησιά με υψηλό εισόδημα και αυτά που αποτελούν τους πιο δημοφιλής τουριστικούς προορισμούς, ενώ εξαιρούνται τα πλέον απομακρυσμένα. Θα ολοκληρωθεί στα τέλη του 2016 ως αρμόζει και θα έχει στόχο δημοσιονομικά ουδέτερα μέτρα προκειμένου να αποζημιωθούν οι κάτοικοι που αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες ανάγκες. Οι νέοι συντελεστές ΦΠΑ για ξενοδοχεία και νησιά θα εφαρμοστούν από τον Οκτώβριο του 2015».

Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Το νέο σύστημα ΦΠΑ θα: 1. ενοποιεί τους συντελεστές στο 23% και θα περιλαμβάνει ξενοδοχεία, εστιατόρια και catering, έναν μειωμένο στο 13% για τα βασικά τρόφιμα, την ενέργεια και το νερό (εξαιρουμένης της αποχέτευσης) και ένα υπερμειωμένο συντελεστή 6% για τα φάρμακα, τα βιβλία και τα θέατρα 2. θα εξορθολογίζει τις εξαιρέσεις για τη διεύρυνση της βάσης και την αύξηση του φόρου επί της ασφάλισης και 3. την εξάλειψη των εξαιρέσεων, συμπεριλαμβανομένων των νησιών».

4.Διατήρηση του ΕΝΦΙΑ

Κυβερνητική πρόταση

«θα υπάρξει προσαρμογή του φόρου ακινήτων εάν κριθεί απαραίτητο, ώστε να διασφαλιστούν τα έσοδα 2,65 δισ. ευρώ, από τη φορολόγηση ακινήτων για το 2015 και το 2016» 

Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«σε περίπτωση αναθεώρησης των αντικειμενικών αξιών, να υπάρξει προσαρμογή του φόρου ακινήτων προκειμένου να διασφαλισθεί ότι το 2015 και το 2016 θα εισπραχθούν 2,65 δισ. ευρώ από το φόρο ακινήτων και να προσαρμοστεί η εναλλακτική φορολογία για το ελάχιστο ατομικό εισόδημα»

5.Μείωση των μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, μέσω αύξησης «εισφοράς αλληλεγγύης»

 Κυβερνητική πρόταση

«επανασχεδίαση και ενσωμάτωση στο ITC της εισφοράς αλληλεγγύης για τα εισοδήματα του 2016, προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη χρονική εφαρμογή για το φορολογικό σύστημα» 

Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«να επανασχεδιασθεί και να ενσωματωθεί στο ITC η εισφορά αλληλεγγύης για τα εισοδήματα του 2016 προκειμένου να επιτευχθεί πιο αποτελεσματικά η προοδευτικότητα στο σύστημα φορολόγησης»

6.Μείωση ασφαλιστικής δαπάνης

Κυβερνητική πρόταση

«Με ισχύ από την 1 Ιουλίου 2015 οι αρχές θα εφαρμόσουν σταδιακά μεταρρυθμίσεις που θα επιφέρουν μόνιμη εξοικονόμηση του ¼-½ τοις εκατό του ΑΕΠ το 2015 και 1% του ΑΕΠ για όλο το 2016» 

Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Από την 1η Ιουλίου 2015 οι αρχές θα εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις που θα έχουν στόχο μόνιμη εξοικονόμηση ισάξια με το 0,25% – 0,5% του ΑΕΠ για το 2015 και το 1% του ΑΕΠ για το 2016 και από εκεί και πέρα με την εφαρμογή νομοθεσίας ώστε…»

7.Φορολογία επιχειρήσεων

Κυβερνητική πρόταση

«αύξηση του φορολογικού συντελεστή για τις επιχειρήσεις στο 28% από 26%»

Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Αύξηση του φορολογικού συντελεστή για τις επιχειρήσεις από το 26% στο 28%»

8.Διατήρηση μνημονιακών νόμων για ασφαλιστικό και συντάξεις

Κυβερνητική πρόταση

«Oι αρχές αναγνωρίζουν ότι ο συνταξιοδοτικό σύστημα είναι ασταθές και χρειάζεται θεμελιώδεις μεταρρυθμίσεις. Αυτό γιατί θα εφαρμοστεί πλήρως ο νόμος του 2010 για τις μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό σύστημα (3863/2010) και θα εφαρμοστούν στο σύνολό τους ή θα αντικατασταθούν/προσαρμοστούν οι παράγοντες βιωσιμότητας στις επικουρικές συντάξεις και τα εφάπαξ από τη μεταρρύθμιση του 2012, ως μέρος της νέας μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος, τον Οκτώβριο του 2015, για να επιταχυνθούν αντίστοιχες εξοικονομήσεις και να ληφθούν μέτρα για την περαιτέρω βελτίωση του συνταξιοδοτικού συστήματος».

Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Οι αρχές αναγνωρίζουν ότι το συνταξιοδοτικό σύστημα είναι ασταθές και χρειάζεται δομικές μεταρρυθμίσεις. Γι αυτό θα πρέπει να εφαρμοστεί πλήρως τον νόμο του 2010 που αφορά στη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος (Νόμος 3863/2010) και θα εφαρμοστούν ή θα προσαρμοστούν οι κανόνες που ισχύουν για τις επικουρικές συντάξεις αλλά και τις υψηλές συντάξεις όπως έχει συμφωνηθεί το 2012, ώστε να επιτύχουν ανάλογη εξοικονόμηση και να λάβουν επιπλέον μέτρα για βελτίωση του συνταξιοδοτικού συστήματος».

9.Αύξηση χρόνων εργασίας –σύνταξη στα 67

Κυβερνητική πρόταση

«Δημιουργία ισχυρών αντικινήτρων για την πρόωρη συνταξιοδότηση, συμπεριλαμβανομένης της προσαρμογής ή κυρώσεων για την πρόωρη συνταξιοδότηση και μέσω της σταδιακής κατάργησης των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων και υιοθετώντας σταδιακά τα όρια συνταξιοδότησης των 67 ετών, ή στα 62 με 40 χρόνια ασφάλισης, από το 2022, που ισχύει για όσους θα συνταξιοδοτηθούν (εκτός από ανθυγιεινά επαγγέλματα και οι μητέρες με παιδιά με αναπηρία), με άμεση εφαρμογή».

Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Να εφαρμοστούν ισχυρά αντικίνητρα για πρόωρη συνταξιοδότηση, στα οποία συμπεριλαμβάνονται ποινές για την πρόωρη συνταξιοδότηση και σταδιακή εξάλειψη των εξαιρέσεων εξαιτίας κεκτημένων δικαιωμάτων υιοθετώντας προσαρμόζοντας όλους στο όριο ηλικίας των 67 ετών ή των 62 ετών με 40 χρόνια εργασίας μέχρι το 2022, με τη ρύθμιση αυτή να αφορά όλους όσοι συνταξιοδοτούνται (με την εξαίρεση τα βαρέα και ανθυγιεινά και τις μητέρες παιδιών με ειδικές ανάγκες ΑΜΕΑ) μετά τις 30 Ιουνίου του 2015».

10.Προοδευτική κατάργηση και μείωση πρόωρων συντάξεων

Κυβερνητική πρόταση

Υιοθετείται νομοθεσία ώστε οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεων από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων να επιβαρύνονται με ετήσιο πρόστιμο, για όσους θίγονται από την επέκταση της ηλικίας συνταξιοδότησης, που ισοδυναμεί με το 10%, πάνω από την τρέχουσα ποινή του 6%.

 Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

Να υιοθετηθεί νομοθεσία που θα προβλέπει ετήσιο πέναλτι για όσους επηρεάζονται από την επέκταση των ορίων συνταξιοδότησης, και θέλουν να συνταξιοδοτηθούν πρόωρα ίση με 16%.

11.Διατήρηση ρήτρας μηδενικού ελλείματος

Κυβερνητική πρόταση

Ενσωμάτωση στο ΕΤΕΑ (Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης) για όλα τα επικουρικά συνταξιοδοτικά ταμεία ώστε να διασφαλιστεί ότι, αρχής γενομένης από 1ης Ιανουαρίου 2015 όλα τα επικουρικά συνταξιοδοτικά ταμεία θα χρηματοδοτούνται μόνον από τις δικές τους συνεισφορές.

 Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Να ενταχθούν όλα τα επικουρικά ταμεία στο ΕΤΕΑΑ και να διασφαλιστεί ότι από την 1η Ιανουαρίου 2015 όλα τα επικουρικά ταμεία μπορούν να χρηματοδοτηθούν ιδίοις πόροις (επαναφορά της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος)».

12.Κατάργηση ΕΚΑΣ

Κυβερνητική πρόταση

«Σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ για όλους τους συνταξιούχους από το τέλος Δεκεμβρίου του 2019. Αυτό πρέπει να νομοθετηθεί αμέσως και να αρχίζει (η κατάργηση) όσον αφορά το 20% των υψηλοσυνταξιούχων-δικαιούχων από το Μάρτιο του 2016, με τις λεπτομέρειες της σταδιακής κατάργησης να συμφωνούνται με τους θεσμούς».

 Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

 «Σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ για όλους τους συνταξιούχους μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου 2019. Η ρύθμιση θα αφορά άμεσα το 20% των «υψηλότερων» δικαιούχων με τις λεπτομέρειες της σταδιακής κατάργησης να πρέπει να συμφωνηθούν με τους θεσμούς».

13.Μείωση κύριων και επικουρικών συντάξεων, μέσω αύξησης εισφορών

Κυβερνητική πρόταση

«Αυξάνεται η εισφορά των συνταξιούχων υπέρ του κλάδου υγείας από το 4% στο 6% κατά μέσω όρο και επεκτείνεται και στις επικουρικές συντάξεις».

 Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

 «Αύξηση των εισφορών υγείας από 4% σε 6% τόσο για τις κύριες όσο και για τις επικουρικές συντάξεις».

14.Σύνδεση εισφορών και ασφάλισης

Κυβερνητική πρόταση

«Σχεδιασμός και παραμετρικές βελτιώσεις για την στενότερη σύνδεση μεταξύ εισφορών και παροχών»

 Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Βασικός σχεδιασμός και παραμετρικές βελτιώσεις για να εφαρμοστεί στενότερη σύνδεση μεταξύ εισφορών και παροχών»

15.Μείωση μισθών στο δημόσιο

Κυβερνητική πρόταση

«εφαρμογή των νέων μεσοπρόθεσμων ορίων για τον μισθολογικό προϋπολογισμό και του επιπέδου της δημόσιας διοίκησης με στόχο την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων και διασφάλιση της μείωσης του μισθολογικού προϋπολογισμού σε σχέση με το ΑΕΠ έως το 2019»

 Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«να καθορίστε μέσα στο ενιαίο μισθολόγιο όρια για την μισθολογική δαπάνη και τον αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων που θα είναι σύμφωνα με τον δημοσιονομικό στόχο και διασφαλίστε την μείωση του μισθολογικού κόστους σε σχέση με το ΑΕΠ μέχρι το 2019».

16.Εργασιακά

Κυβερνητική πρόταση

«Αρχή μιας συμβουλευτικής διαδικασίας για την αναθεώρηση όλου του φάσματος των υφιστάμενων θεμάτων στην αγορά εργασίας, με γνώμονα τις πρακτικές που ισχύουν αλλού στην Ευρώπη. Παρατηρήσεις σε αυτήν την διαδικασία θα δοθούν από διεθνείς οργανισμούς, όπως η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας. Η οργάνωση και τα χρονοδιαγράμματα θα καθοριστούν σε συνεργασία με τους Θεσμούς». 

 Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Έναρξη μίας διαδικασίας συμβουλευτικής παρόμοια με αυτή του παρελθόντος για τον καθορισμό του επιπέδου του κατώτατου μισθού (άρθρο 103 του νόμου 4172/2013), για την αναθεώρηση του υπάρχοντος πλαισίου των μαζικών απολύσεων, και των συλλογικών διαπραγματεύσεων, λαμβάνοντας υπόψη τις καλύτερες πρακτικές στην Ευρώπη. Διεθνείς Οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένου του ILO, θα συμβάλουν στην παραπάνω αναθεώρηση».

20.Ευκολότερες οι κατασχέσεις καταθέσεων

Κυβερνητική πρόταση

«νομοθεσία ώστε να εξαλείψει το 25% πλαφόν σε μισθούς και συντάξεις, και να μειώσει τα όρια των 1.500 ευρώ, διασφαλίζοντας σε κάθε περίπτωση λογικά επίπεδα διαβίωσης».

Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

 «Για τα ειδοποιητήρια κατάσχεσης, εγκρίνετε νομοθεσία για την εξάλειψη του ανωτάτου ορίου 25% για μισθούς και συντάξεις και να μειώσετε όλα τα κατώτατα όρια των € 1.500»

21.Ιδιωτικοποίηση ΑΔΜΗΕ/ΔΕΗ

Κυβερνητική πρόταση

«λήψη μη μετατρέψιμων μέτρων (συμπεριλαμβανομένης και της ανακοίνωσης της κατάθεσης των προσφορών) για την ιδιωτικοποίηση της εταιρείας διαχείρισης του ηλεκτρικού συστήματος, ΑΔΜΗΕ ή να εφαρμοστεί μέχρι τον Οκτώβριο του 2015 μία εναλλακτική δομή, με ισοδύναμα αποτελέσματα από άποψης ανταγωνισμού»

 Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«λήψη μη αναστρέψιμων μέτρων (μεταξύ των οποίων και η ανακοίνωση συγκεκριμένης ημερομηνίας) για την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ»

22.Ιδιωτικοποίηση όλης της περιουσίας του ΤΑΙΠΕΔ

Κυβερνητική πρόταση

«Το διοικητικό συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ θα βελτιώσει το Σχέδιο Ανάπτυξης Περιουσίας το οποίο θα περιλαμβάνει την ιδιωτικοποίηση όλων των περιουσιακών στοιχείων που βρίσκονταν στην «κατοχή» του έως την 31η Δεκεμβρίου 2014. Το υπουργικό συμβούλιο θα εφαρμόσει το πρόγραμμα».

 Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Το Δ.Σ του ΤΑΙΠΕΔ θα εγκρίνει το σχέδιο ανάπτυξης (Asset Development Plan) που θα περιλαμβάνει την ιδιωτικοποίηση όλων των περιουσιακών στοιχείων που βρίσκονταν στην κατοχή του Ταμείου στις 31/12/2014. Το υπουργικό συμβούλιο ομοίως θα πρέπει να εγκρίνει το σχέδιο».

23.Ιδιωτικοποίηση λιμανιών, τρένων

Κυβερνητική πρόταση

«Κυβέρνηση και ΤΑΙΠΕΔ θα ανακοινώσουν τις ημερομηνίες για την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών Πειραιά και Θεσσαλονίκης όχι αργότερα από τα τέλη Οκτωβρίου 2015 και για ΤΡΑΙΝΟΣΕ Rosco, χωρίς ουσιαστικές αλλαγές στους όρους που ισχύουν».

 Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Η κυβέρνηση και το ΤΑΙΠΕΔ θα ανακοινώσουν τις καταληκτικές ημερομηνίες για την υποβολή προσφορών για τα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης και πάντως αυτές οι ημερομηνίες δεν μπορεί να είναι πέραν του τέλους του Οκτωβρίου του 2015, όπως και για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, χωρίς μάλιστα να υπάρχουν σημαντικές αλλαγές στους όρους των προσφορών»

24.Εκχώρηση κρατικού μεριδίου στον ΟΤΕ

Κυβερνητική πρόταση

«Η κυβέρνηση θα μεταφέρει το ποσοστό που κατέχει στον ΟΤΕ στο ΤΑΙΠΕΔ».

 Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Η κυβέρνηση θα μεταφέρει στο ΤΑΙΠΕΔ τις μετοχές που κατέχει στον ΟΤΕ»

25.Ιδιωτικοποίηση περιφερειακών αεροδρομίων

Κυβερνητική πρόταση

«Θα λάβει ουσιαστικά και μη αναστρέψιμα βήματα για την ιδιωτικοποίηση των περιφερειακών αεροδρομίων βάσει των υπαρχουσών συνθηκών και με τους υπάρχοντες προωθούμενους αναδόχους».

 Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«Για να διευκολυνθεί η συμπλήρωση των προσφορών οι αρχές θα ολοκληρώσουν όλες τις ανειλημμένες δεσμεύσεις της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που απαιτούνται για τα περιφερειακά αεροδρόμια, την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, την Εγνατία, τα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης και το αεροδρόμιο του Ελληνικού (ακριβής λίστα στο Τεχνικό Μνημόνιο)»

26.Κατάργηση ρυθμίσεων για πετρέλαιο αγροτών

Κυβερνητική πρόταση

«κατάργηση επιχορηγήσεων του πετρελαίου για τους αγρότες και εφαρμογή καλύτερων προϋποθέσεων, προκειμένου να καταργηθούν οι δαπάνες των επιχορηγήσεων για το πετρέλαιο θέρμανσης στον προϋπολογισμό του 2016»

 Πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα

«να καταργηθεί η εξαίρεση για τη φορόληγηση του πετρελαίου θέρμανσης για τους αγρότες και να υπάρξει καλύτερος έλεγχος των δικαιούχων προκειμένου στον προϋπολογισμό του 2016 να μειωθούν στο μισό τα έξοδα για τους δικαιούχους»

Διαφορές βρήκαμε  στις αμυντικές δαπάνες, όπου η  κυβερνητική πρόταση κάνει λόγο για:

«μείωση των αμυντικών δαπανών κατά 100 εκατ. ευρώ το 2015 και 200 εκατ. το 2016, μέσω στοχευμένων κινήσεων, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης των προμηθειών αλλά και του προσωπικού»

ενώ η πρόταση κειμένου δανειστών που τέθηκε σε δημοψήφισμα, μιλάει για:

«Μείωση των αμυντικών δαπανών κατά 400 εκατ. ευρώ με μια στοχευμένη ομάδα ενεργειών όπως ο περιορισμός του προσωπικού όσο και των εξοπλιστικών προγραμμάτων».

Επίσης, στην κυβερνητική πρόταση περιλαμβάνεται «αύξηση του φορολογικού συντελεστή για το τονάζ και κατάργηση του ειδικού φορολογικού καθεστώτος για την ναυτική βιομηχανία«, χωρίς περαιτέρω επεξηγήσεις ή δεσμεύσεις.

Κατά τα άλλα η κυβερνητική πρόταση προβλέπει και μηχανισμό «Αυτόματης Μνημονιακής Προσαρμογής»

«Θα επεξεργαστούμε ορισμένα μέτρα επανόρθωσης σε περίπτωση δημοσιονομικού κενού και θα αφορούν: (I) αύξηση του φορολογικού συντελεστή για έσοδα από ενοίκια, για ετήσιο εισόδημα κάτω από 12.000 ευρώ στο 15% (από 11%), με επιπλέον έσοδα 160 εκατ. ευρώ και αύξηση στο 35% (από 33%) για ετήσια έσοδα άνω των 12.000 ευρώ, με στόχο επιπλέον έσοδα 40 εκατ. ευρώ, (ii) ο φορολογικός συντελεστής για επιχειρήσεις θα αυξηθεί κατά μία ποσοστιαία μονάδα (π.χ. στο 29% από 28%), κάτι το οποίο θα έχει ως αποτέλεσμα επιπλέον έσοδα 130 εκατ. Ευρώ».

Είναι η ώρα της ευθύνης και του αγώνα.

ΟΧΙ μέχρι τέλους, ενάντια σε νέα μνημόνια.

Ρήξη και αποδέσμευση από ευρωζώνη και ΕΕ με πρώτο βήμα την κρατικοποίηση των τραπεζών και τη διασφάλιση των λαϊκών καταθέσεων.

Άρνηση πληρωμών και διαγραφή του ληστρικού χρέους.

Να μην περάσει το πραξικόπημα ενάντια στο λαϊκό ΟΧΙ!

πηγη: pandiera.gr

Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

Η λέξη μπορεί να φαίνεται περίεργη ή βαριά. Πως αλλιώς όμως να χαρακτηρίσουμε την πλήρη αντιστροφή του νοήματος ενός συγκλονιστικού γεγονότος όπως το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, ώρες μόνο μετά το πέρας του και μάλιστα από τους ίδιους τους πρωτεργάτες του; Πως να εξηγήσουμε ότι οι κκ. Μεϊμαράκης και Θεοδωράκης, δηλαδή οι επικεφαλείς του στρατόπεδου των (κατά κράτος) ηττημένων, να έχουν γίνει οι εγκεκριμένοι εκφραστές της γραμμής που ακολουθεί η ελληνική πλευρά και να περιφέρονται δεξιά και αριστεράθέτοντας τους όρους τους; Πως είναι δυνατό ένα σαρωτικό «όχι» στη συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών λιτότητας να «ερμηνεύεται» ως πράσινο φως για ένα νέο μνημόνιο; Και για να το πούμε με όρους κοινής λογικής, αν ήταν να υπογραφεί κάτι ακόμη χειρότερο και δεσμευτικότερο από τις προτάσεις Γιουνκέρ προς τι το δημοψήφισμα ή μάλλον προς τι η μάχη του «όχι» και, φυσικά, προς τι η σαρωτική της επικράτηση;

Η αίσθηση του παράλογου δεν απορρέει όμως από αυτήν την ακαριαία αντιστροφή της δυναμικής της κατάστασης αλλά κυρίως από το γεγονός ότι όλα αυτά γίνονται «σαν να μην έχει συμβεί τίποτε», σαν να ήταν το δημοψήφισμα κάτι σανσυλλογική παραίσθηση, που διαλύεται απότομα και μας αφήνει απερίσπαστους να συνεχίσουμε μ’αυτό που κάναμε πριν. Επειδή δεν γίναμε όμως όλοι Λωτοφάγοι, ας μας επιτραπεί να αναφερθούμε εν συντομία σε όσα συνέβησαν στον απίστευτα πυκνό χρόνο των τελευταίων ημερών.

Την περασμένη Κυριακή λοιπόν, ο ελληνικός λαός συγκλονίζει την Ευρώπη και τον κόσμο.Ανταποκρίνεται μαζικά στο κάλεσμα της κυβέρνησης και, σε πρωτοφανείς συνθήκες για τα μεταπολεμικά δεδομένα οποιασδήποτε ευρωπαϊκής χώρας, ψηφίζει σαρωτικά "όχι"  στις εκβιαστικές και ταπεινωτικές προτάσεις των δανειστών. Τόσο η έκταση του «όχι» όσο και η ποιοτική του σύνθεση, με την συντριπτική του υπεροχή στα εργατικά-λαϊκά στρώματα και τη νεολαία, μαρτυρούν την βαθύτητα των διεργασιών που έγιναν, ή μάλλον που αποκρυσταλλώθηκαν σε ελάχιστο διάστημα στην ελληνική κοινωνία. Οι μαζικές κινητοποιήσεις της Παρασκευής, το κλίμα που επικρατούσε «από τα κάτω» τις τελευταίες μέρες, χωρίς να ξεχνάμε το ενθουσιώδες κύμα διεθνούς αλληλεγγύης, πιστοποιούν τις τεράστιες δυνατότητες που ανοίγει στην λαϊκή παρέμβαση μια συγκρουσιακή πολιτική επιλογή.

Από την επόμενη όμως αυτής της «μέρας που συγκλόνισε τον κόσμο», και ενώ δεν έχουν καλά-καλά καταλαγιάσει οι ιαχές των νικητών στις πλατείες της χώρας, αρχίζει το θέατρο του παραλόγου.Υπό την αιγίδα του ενεργότατα στρατευμένου στην υπόθεση του «ναι» ΠτΔ, η κυβέρνηση καλεί τους επικεφαλείς των ηττημένων και συνομολογεί ένα πλαίσιο που βάζει ως ανυπέρβλητο όριο της ελληνικής θέσης το ευρώ και δηλώνει ρητά ότι δεν έχει εντολή ρήξης. Στην παραζάλη ακόμη της κυριακάτικης χαράς, η κοινή γνώμη παρακολουθείτον εκπρόσωπο του 62% να υποτάσσεται στο σκεπτικό του 38% την επαύριο μιας εκκωφαντικής νίκης της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας,.

Την Τρίτη, η κυβέρνηση μεταβαίνει στις Βρυξέλλες για το έκτακτο Eurogroup χωρίς "πρόταση" και, όπως ήταν απόλυτα λογικό, βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο, ολιγοήμερο και ακόμη αυστηρότερο, τελεσίγραφο. Την επομένη, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος εγκανιάζει τη θητεία τους ως ΥΠΟΙΚ (για λόγους συντομίας παρακάμπτουμε το επεισόδιο "παραίτηση Βαρουφάκη", σημειώνοντας απλά ότι αποτελούσε απαίτηση των δανειστών) στέλνοντας επιστολή στον ESM – τον οργανισμό που διαχειρίζεται το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους – με την οποία ζητάει νέο δάνειο 50 δις, που θα συνοδεύεται φυσικά από τρίτο μνημόνιο . Προβλέπεται μάλιστα η Βουλή να αρχίσει να ψηφίζει τα σχετικά μέτρα, δηλαδή τους εφαρμοστικούς νόμους, από τη Δευτέρα.

Η επιστολή Τσακαλώτου συνεχίζει αναφέρονταςμεταξύ άλλων ότι "η Ελλάδα δεσμεύεται να τηρήσει τις χρηματοοικονομικές της υποχρεώσεις απέναντι σε όλους τους πιστωτές της πλήρως και εγκαίρως».Είναι προφανές ότι παρά τις διαβεβαιώσεις που ακούστηκαν μετά την προκήρυξη του δημοψηφίσματος για «επανέναρξη διαπραγματεύσεων από μηδενική βάση», οι (κατ’όνομα και μόνον) «διαπραγματεύσεις» συνεχίζονται ακριβώς εκεί όπου τις είχαμε αφήσει, με έναν πήχη να έχει ήδη κατέβει για τις ελληνικές θέσεις σε ένα πολιτικά μη-διαχειρίσιμο σημείο, όπως σωστά εκτιμήθηκε τότε.

Την ίδια μέρα, και εν αναμονή των νέων ελληνικών "προτάσεων", που οφείλουν να είναι "αξιόπιστες, λεπτομερείς" κλπ, δηλαδή μνημονιακής κοπής, ο πρωθυπουργός απευθύνεται στο Ευρωκοινοβούλιο και δηλώνει ότι «εάν είχα στόχο να βγάλω την Ελλάδα από τον ευρώ, δεν θα πήγαινα αμέσως μετά το κλείσιμο της κάλπης να κάνω τις δηλώσεις που έκανα και να ερμηνεύσω το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, όχι ως εντολή ρήξης με την Ευρώπη, αλλά ως εντολή ενίσχυσης της διαπραγματευτικής προσπάθειας για να φθάσουμε σε μια καλύτερη συμφωνία ». Πρόκειται για μια σχεδόν ανοιχτή παραδοχή ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος «ερμηνεύτηκε» με μια συγκεκριμένη σκοπιμότητα, αυτήν της πάση θυσία διαπραγμάτευσης και αποφυγής της ρήξης.

Στην ίδια ομιλία, ο πρωθυπουργός εκθέτει με αρκετά σαφή τρόπο την φιλοσοφία που εδώ και αρκετές εβδομάδες κινεί την όλη στάση της ελληνικής πλευράς και στην οποία η «παρένθεση» του δημοψηφίσματος δεν επέφερε την παραμικρή μεταβολή: «Σε αυτές τις προτάσεις, προφανώς και έχουμε αναλάβει την ισχυρή μας δέσμευση να πιάσουμε τους δημοσιονομικούς στόχους που απαιτούνται με βάση τους κανόνες, γιατί αναγνωρίζουμε και σεβόμαστε ότι η Ευρωζώνη έχει κανόνες. Όμως, διατηρούμε το δικαίωμα της επιλογής, να επιλέξουμε εμείς ως κυρίαρχη κυβέρνηση, πού θα εντοπίσουμε, πού θα προσθέσουμε τα φορολογικά βάρη, προκειμένου να πιάσουμε τους απαιτούμενους δημοσιονομικούς στόχους». Το πλαίσιο είναι λοιπόν δεδομένο, είναι τα περιοριστικά μέτρα που εξασφαλίζουν δημοσιονομικά πλεονάσματα και στοχεύουν στην αποπληρωμή του χρέους, και είναι ολοφάνερα μνημονιακό. Η «διαφωνία» εντοπίζεται στην «κατανομή των βαρών», δηλαδή σε μια (υποτίθεται) «κοινωνικά δικαιότερη» εκδοχή λιτότητας, που θα παρουσιαστεί ως «αναδιανομή» τη στιγμή που θα διαιωνίζει την ύφεση (κάθε αναφορά στη δέσμευση για μη-υφεσιακά μέτρα έχει απαλειφθεί) και την φτωχοποίηση των πολλών.

Εν τω μεταξύ, και ενώ λέγονται αυτές οι «κατευναστικές» κουβέντες που κατεδαφίζουν ότι έχει απομείνει από τις προγραμματικές δεσμεύσεις του Σύριζα, εντείνεται η «κατάσταση πολιτορκίας» που υφίσταται η χώρα, με την η ΕΚΤ να κρατάει κλειστή τη στρόφιγγα της ρευστότητας και να "κουρεύει" ακόμη περισσότερο την αξία των ομολόγων των τραπεζών, οδηγώντας τες με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση. Και όμως! Παρά την σοβαρότητα της κατάστασης, και παρ’όλο που με τον έλεγχο των κεφαλαίων ένα μέρος του δρόμου έχει ήδη διανυθεί, ουδείς, εκτός από τον Κώστα Λαπαβίτσα και κάποια στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας, δεν κάνει λόγο για τα αυτονόητα και στοιχειώδη μέτρα αυτοπροστασίας που επιβάλλουν παρόμοιες περιστάσεις, αρχίζοντας από τον δημόσιο έλεγχο και την εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Η εξήγηση είναι βέβαια πολύ απλή: κάτι τέτοιο θα έβαζε την Ελλάδα με το ενάμιση πόδι εκτός ευρώ, που είναι ακριβώς το απόλυτο φετίχ στο οποίο αγκιστρώνεται η κυβέρνηση, τη στιγμή ακριβώς που ένας διόλου ριζοσπάστης οικονομολόγος όπως ο Πολ Κρούγκμαν διαπιστώνει ότι «το μεγαλύτερο μέρος του κόστους του έχει ήδη πληρωθεί» και ότι είναι καιρός «να εισπράξει η Ελλάδα τα πλεονεκτήματα »

Το συμπέρασμα όλων αυτών είναι απλούστατο: με τις κινήσεις αυτής της εβδομάδας, η κυβέρνηση δεν πέτυχε παρά την "ολική επαναφορά" στον προηγούμενο εγλωβισμό, και τούτο από μια πολύ δυσχερέστερη θέση, υπό την πίεση ενός ακόμη οξύτερου οικονομικού στραγγαλισμού. Οσο για το πολιτικό πλεονέκτημα, δηλαδή για το τεράστιο κεφάλαιο που αποκόμισε με το δημοψήφισμα, έσπευσε να τοακυρώσει σε χρόνο ρεκόρ, ακολουθώνταςσε όλα τα σημεία τη γραμμή όσων αντιτάχθηκαν σ'αυτό, και που έχουν κάθε λόγνα αισθάνονται δικαιωμένοι ενώ έχουν καταποντισθεί στις κάλπες.

Και όμως δημοψήφισμα υπήρξε, δεν είναι ένα μεθύσι που πέρασε, ούτε παραίσθηση. Παραίσθηση είναι αντίθετα η προσπάθεια να υποβαθμιστεί σε μια εκτονωτική παρένθεση στον κατήφορο που οδηγεί σε ένα τρίτο Μνημόνιο.

Ας το πούμε με την δέουσα σαφήνεια: οποιαδήποτε απόπειρα ακύρωσης της λαϊκής θέλησης για ανατροπή της λιτότητας και των Μνημονίων αποτελεί Υβρι με την αρχαιοελληνική σημασία της λέξης. Οποιος την αποτολμήσει και οδηγήσει την χώρα και την Αριστερά στην παράδοση και την ατίμωση θα πρέπει να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει και την αντίστοιχη Νέμεσι. Αν τέτοια είναι η κατάληξη του παραλογισμού των ημερών που ζούμε, ας ξέρουμε τουλάχιστον πως αυτή η τραγωδία δεν θα έχει ούτε από μηχανής Θεό, ούτε Ευμενίδες για να κατευνάσουν τις Ερινύες.

Πηγή: thepressproject.gr

Πέμπτη 9 Ιουλίου 2015