Καθώς ξεκίνησαν πάλι οι διαπραγματεύσεις για την ολοκλήρωση της δεύτερης «αξιολόγησης», η Κομισιόν, διά του επικεφαλής εκπροσώπου της, Μ. Σχοινά, που παρενέβη χτες στο συνέδριο του ΣΕΤΕ, προσδιόρισε ως εξής τους άξονες πάνω στους οποίους πρέπει να κινηθεί η «μεταρρυθμιστική» προσπάθεια της κυβέρνησης το επόμενο διάστημα: «Από εδώ κι εμπρός προέχει η συνεπής ολοκλήρωση του προγράμματος το 2018, η δημιουργία κλίματος επενδυτικής ασφάλειας, η ειλικρινής πολιτική στήριξη του συνολικού εγχειρήματος, αλλά και η ιδιοκτησία της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας από την κοινωνία».

Ο ίδιος, αντανακλώντας τις απόψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενός εκ των μελών του κουαρτέτου, είπε ακόμα ότι «οι μεγάλες θυσίες των Ελλήνων τα τελευταία επτά χρόνια δεν πρέπει να πάνε χαμένες», και μεταξύ άλλων κατέληξε: «Βρισκόμαστε στο κατώφλι ελπιδοφόρων εξελίξεων, με την επιστροφή στην ανάπτυξη να έρχεται ίσως και νωρίτερα του αναμενόμενου και με τη γρήγορη - όπως όλοι ελπίζουμε - ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, που ξεκινάει αυτή την εβδομάδα, να συμπληρώνει τις σημαντικότερες μεταρρυθμιστικές εκκρεμότητες».

Αναλύοντας έναν προς έναν αυτούς τους άξονες, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι το επόμενο διάστημα η επιθετικότητα κυβέρνησης - κεφαλαίου θα δυναμώσει κι άλλο, όχι μόνο στο πεδίο των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων, αλλά και σ' αυτό της χειραγώγησης του λαού, με στόχο να τον κάνουν συμμέτοχο ή τουλάχιστον να τον καταστήσουν αδρανή απέναντι στα χειρότερα που του ετοιμάζουν.

Ο στόχος για έγκαιρη ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης συνδέεται άρρηκτα με τη συνολική επιτυχία του προγράμματος μέχρι το 2018, που σημαίνει εφαρμογή μέχρι κεραίας των αντιλαϊκών μέτρων που προβλέπονται στο τρίτο μνημόνιο, αλλά και όσων έχουν ψηφιστεί τα προηγούμενα χρόνια. Με δεδομένο ότι το πιο δύσκολο μέτωπο της δεύτερης «αξιολόγησης» είναι τα Εργασιακά, η Κομισιόν κλείνει το μάτι στην κυβέρνηση να προχωρήσει ακάθεκτη και χωρίς καθυστερήσεις στην υλοποίηση των συμφωνηθέντων.

Η «δημιουργία κλίματος επενδυτικής ασφάλειας» είναι στόχος άμεσα συνδεδεμένος με τον προηγούμενο και ιεραρχείται ψηλά για το κεφάλαιο. Από την επίτευξη αυτού του στόχου κρίνεται η ικανότητα μιας κυβέρνησης, ενός κράτους, να προχωράει σταθερά και με συνέπεια τις αναδιαρθρώσεις, που έχουν ανάγκη η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, να εξασφαλίζει κίνητρα για επενδύσεις και εργασιακή ειρήνη, προκειμένου να συνεχίζεται απρόσκοπτα η διευρυμένη αναπαραγωγή του κεφαλαίου.

Η Κομισιόν ζητάει ακόμα «ειλικρινή πολιτική στήριξη του συνολικού εγχειρήματος», απευθυνόμενη τόσο στο εσωτερικό του κυβερνητικού συνασπισμού, όσο και στα άλλα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης. Στην πραγματικότητα, «διευκρινίζει» ότι η κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική είναι μονόδρομος για την ανάκαμψη του κεφαλαίου και ότι δεν χωράει αμφισβητήσεις, ούτε βέβαια αναστολές από την κυβέρνηση και τα κόμματα που την ανταγωνίζονται στην κούρσα της κυβερνητικής εναλλαγής, όσο κι αν επιμέρους διαφοροποιήσεις είναι αναγκαίες, για να στηρίξουν τον «αντιπολιτευτικό» τους ρόλο.

Τέλος, η Κομισιόν απαιτεί όλα αυτά να γίνουν με την ενεργό συμμετοχή των εργαζομένων και του λαού, που καλούνται να αναλάβουν «την ιδιοκτησία των μεταρρυθμίσεων». Να συστρατευθούν, δηλαδή, μαζί με το κεφάλαιο, τα κόμματα και τους συμμάχους τους σε ΕΕ - ΔΝΤ στο στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης, να δεχτούν αδιαμαρτύρητα τα νέα μέτρα και την εφαρμογή των παλιών.

Να ξεγράψουν ακόμα και τη σκέψη για ανάκτηση απωλειών και να βάλουν το κεφάλι τους στο μεταρρυθμιστικό ντορβά της κυβέρνησης, περιμένοντας να δουν «φως στο τούνελ» και να μην πάνε χαμένες «οι μεγάλες θυσίες» τους, όπως προκλητικά λέει ο εκπρόσωπος της Κομισιόν. Αυτόν το δρόμο τον έχει δοκιμάσει ο λαός. Αυτό που δεν δοκίμασε ακόμα είναι η μεγάλη του δύναμη, που όταν γίνει οργανωμένος ταξικός αγώνας και κοινωνική συμμαχία, μπορεί να ανοίξει δρόμους για την πραγματική λαϊκή ευημερία.

Πηγή: Ριζοσπάστης

Με τον σαγηνευτικό τίτλο, «παμπάλαιοι ουρανοί, παμπάλαια δέντρα» συνοδεύει το άλμπουμ φωτογραφιών της η Beth Moon, κάνοντας τον νου να ταξιδεύει.

Από το 1999, η φωτογράφος διατρέχει μήκη και πλάτη της υφηλίου για να απαθανατίσει το παγκόσμιο άλσος των γέρικων δέντρων.

Στην τελευταία της δουλειά που βλέπει το φως της δημοσιότητας, αντιβάλλει τις ανεμοδαρμένες σιλουέτες τους με τον έναστρο ουρανό τη νύχτα, φωτογραφημένο με τεχνική της μεγάλης διάρκειας.

«Η τεχνική της μεγάλης διάρκειας που χρησιμοποιήθηκε για αυτές τις φωτογραφίες δίνει έμφαση στο πέρασμα του χρόνου και υπενθυμίζει την ηλικία των δέντρων, η οποία βεβαίως και είναι μεγάλη, αν και, σε σύγκριση με την ηλικία των άστρων στο στερέωμα, δεν είναι παρά το ανοιγοκλείσιμο του ματιού» σημειώνει η Moon, στο βιβλίο της.

Οι εξερευνήσεις της Beth Moon την έφεραν σε ορισμένα από τα πιο απομακρυσμένα σημεία του πλανήτη: φωτογράφισε quiver trees στις απομονωμένες ερήμους της Ναμίμπια, φωτογράφισε μπαομπάμπ στα ξερά τοπία της Μποτσουάνα. Και άλλα, και άλλα…

Σε κάθε δέντρο δίνει το όνομα ενός αστερισμού: Άτλας, Λύρα, Ωρίων. Τα συναισθήματα μοναξιάς αυτών των δέντρων υπερχειλίζουν από τις σελίδες αυτού του φωτογραφικού άλμπουμ. Μας οδηγούν σε μονοπάτια στοχασμού στην έννοια του χρόνου.

πηγη: newsbeast.gr

Ελλείψεις σε αλλαγές για το ασφαλιστικό και τις αποκρατικοποιήσεις, που έχουν ψηφιστεί τον περασμένο Μάιο και καθυστερήσεις στο σχεδιασμό για τα «κόκκινα» δάνεια και προβλήματα σε ότι αφορά το πρόγραμμα εξόφλησης ληξιπρόθεσμων οφειλών εντοπίζουν τα τεχνικά κλιμάκια λίγο πριν από την επίσημη έναρξη της δεύτερης αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος.

Θέλει η ηγεσία του ΚΚΕ μια αντιμνημονιακή ανατροπή στη χώρα;  

Θέλει ηγεσία του ΚΚΕ να ανακοπεί η μνημονιακή επίθεση, να στηριχτούν και να ενισχυθούν οι εργασιακές και κοινωνικές κατακτήσεις;  

Θέλει η ηγεσία του ΚΚΕ να δικαιωθούν οι συνταξιούχοι που δέχτηκαν τις προάλλες βροχή τα χημικά;  

Ή πιστεύει ότι μπορεί να ανακουφιστούν όσο κυβερνά ο Τσίπρας και τα μνημονιακά κόμματα;  

Έχει τέτοιες αυταπάτες;  

Θέλει η ηγεσία του ΚΚΕ να ακυρωθούν τα μνημόνια, να ανασάνει τώρα ο τόπος και ο λαός και να ανοίξει για τη χώρα ένας αξιόπιστος δρόμος κοινωνικών μετασχηματισμών με ορίζοντα το σοσιαλισμό;  

Θέλει και επιδιώκει η ηγεσία του ΚΚΕ μια άμεση ανατροπή με ένα μεταβατικό πρόγραμμα ή περιμένει να είναι εκείνη η ηγεσία που θα έχει την ευθύνη ότι επί των ημερών της γκρεμίστηκαν και διαλύθηκαν όσα οι εργαζόμενοι και ο λαός κατέκτησαν σταδιακά με θυσίες και αίμα εδώ και δύο αιώνες;  

Διότι ευθύνη δεν έχουν μόνο αυτοί που γκρεμίζουν αλλά μερίδιο ευθύνης έχουν και όσοι δεν θέλουν να κάνουν όσα πρέπει και μπορούν για να σταματήσουν την κατεδάφιση.  

Δυστυχώς, η ηγεσία του ΚΚΕ δεν θέλει καμιά αντιμνημονιακή ανατροπή στη χώρα!  

Την ακύρωση των μνημονίων την θεωρεί ανεπαρκή και αυταπάτη.

To KKE, επίσης, δεν θέλει την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη και το πέρασμα στο εθνικό νόμισμα στη βάση ενός ριζοσπαστικού αντινεοφιλελεύθερου προγράμματος σε σύγκρουση με την ΕΕ.  

Για την ηγεσία του ΚΚΕ το εθνικό νόμισμα συνιστά ''καταστροφή'' (φράση από τον Δημ. Κουτσούμπα) και το ριζοσπαστικό πρόγραμμα αποτελεί σκέτο ρεφορμισμό και αυταπάτη!  

Το ΚΚΕ ακόμα δεν θέλει ούτε και την έξοδο από την ΕΕ χωρίς αυτή να είναι άμεσα συνδεδεμένη με την εγκαθίδρυση του αναπαλαιωμένου ''υπαρκτού σοσιαλισμού'' και την ''κοινωνικοποίηση'', όπως λέει, όλων των ''μέσων παραγωγής''.  

Για το ΚΚΕ όσο αυτός ο στόχος του ''υπαρκτού σοσιαλισμού'' στη χώρα δεν μοιάζει δυνατός, τότε οποιαδήποτε άλλη ανατρεπτική διαδικασία, όσο ριζοσπαστική και αν είναι, συνιστά αποπροσανατολιστική μεθόδευση ''οπορτουνιστών'' και παγίδα.  

Αντί, λοιπόν, να καλλιεργούνται αυταπάτες και να συνεργασθεί το ΚΚΕ με όσους έχουν αντιμνημονιακές ''ψευδαισθήσεις'', τότε, για την ηγεσία του ΚΚΕ, ''καλύτερα'' το μνημονιακό σύστημα.  

Και αυτό δεν είναι καθόλου υπερβολή!

Αυτή είναι η ''ανομολόγητη'' στάση του ΚΚΕ, την οποία υπηρετεί με εκπληκτική, σχεδόν, κυνική, συνέπεια στην πράξη.  

Γι' αυτό, καθόλου δεν εξέπληξε η απάντηση του Δημ. Κουτσούμπα στο ερώτημα του Βασ. Σκουρή και της Κυριακάτικης Real, με την οποία έκλεισε για άλλη μια φορά την πόρτα της συνεργασίας με τη ΛΑ.Ε αλλά και κάθε άλλη αριστερή ή αντιμνημονιακή δύναμη. (Βλέπε ολόκληρη την ερώτηση και απάντηση του Δημ. Κουτσούμπα παρακάτω).  

Κλείνοντας, όμως, την πόρτα της συνεργασίας, ο Δημ. Κουτσούμπας ανοίγει ακόμα περισσότερο την πόρτα του κοινωνικού ''φρενοκομείου'', διότι από τα πράγματα, κάνει ένα θείο δώρο στην κυβέρνηση Τσίπρα και το μνημονιακό σύστημα.  

Διότι για τον Τσίπρα και το μνημονιακό μπλοκ, μια αριστερή αντιμνημονιακή συμπαράταξη και ένα αριστερό, προοδευτικό, πατριωτικό, δημοκρατικό αντιμνημονιακό μέτωπο αποτελούν φόβο και τρόμο και έναν αληθινό εφιάλτη.  

Διότι το μόνο που φοβάται πραγματικά το σημερινό σύστημα είναι ένα σύγχρονο ΕΑΜ, χωρίς, όμως, Λίβανους και Βάρκιζες.  

Μήπως, όμως, για να κλεισθεί ο δρόμος του μετώπου σήμερα, θα πρέπει να σκιασθεί και η μεγάλη ΕΑΜΙΚΗ κληρονομιά, ως παρέκκλιση από την κατά Κουτσούμπα κομμουνιστική ορθοδοξία;

Δυστυχώς και αυτό γίνεται εδώ και αρκετό καιρό από τους ''ιστοριογράφους'' του ΚΚΕ, υπό τις ευλογίες της ηγεσίας του.

Ν.Ζ

Στη συνέχεια, η Iskra παραθέτει την απάντηση του Δημ. Κουτσούμπα στην ερώτηση του Βασίλη Σκουρή για τη συνεργασία του ΚΚΕ με την Λαϊκή Ενότητα και την Πλεύση Ελευθερίας:

Στο Φεστιβάλ απευθύνατε πρόσκληση στους αριστερούς πολίτες για συστράτευση με το ΚΚΕ. Γιατί αποκλείετε τις ηγεσίες; Γιατί π.χ. δεν μπορεί να συνεργαστείτε με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ή τον Παναγιώτη Λαφαζάνη;

Να πάμε, δηλαδή, και να συμβάλλουμε στη δημιουργία νέων αυταπατών; Αφήστε που όλοι αυτοί έχουν μεγάλες ευθύνες για το αριστερό άλλοθι που έδωσαν στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Και διαφοροποιήθηκαν την τελευταία στιγμή για να διασωθούν πολιτικά. Από άποψη ουσίας αναμασούν τα ίδια ουτοπικά, για φιλολαϊκές λύσεις εντός του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, με αρκετές δόσεις προπαγανδιστικού λαϊκισμού. Πλέον υπάρχει αρκετή πείρα σε όλους.

πηγη: iskra.gr