ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Φέτος στην 90η τελετή των βραβείων Όσκαρ δεν τιμήθηκαν μόνο δημιουργοί του κινηματογράφου. 

Η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου έκανε μια επιλογή: Να καταθέσει τα διαπιστευτήρια της στον στρατό των ΗΠΑ και στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Οι ιθύνοντες της Ακαδημίας ανέθεσαν στον ηθοποιό Γουές Στάντι να βγει στη σκηνή και να δηλώσει με περηφάνια πως υπηρέτησε στο Βιετνάμ. Ως δευτεροκλασάτος ηθοποιός ο συγκεκριμένος η αλήθεια είναι ότι δεν επέδειξε οσκαρική ερμηνεία στο ρόλο του «απελευθερωτή» που του ανέθεσε η Αμερικανική Ακαδημία. 

Στη συνέχεια ακολούθησε ειδικό βίντεο – αφιέρωμα σε ταινίες του Χόλιγουντ που ενώ στην πλειοψηφία τους είναι αντιπολεμικές η Ακαδημία δια του κονφερασιέ της ισχυρίστηκε ότι είναι αφιερωμένες σε εκείνους που πολεμούν για την ελευθερία…

Το εν λόγω βίντεο τέλειωσε με το μήνυμα που βλέπετε στην κεντρική φωτογραφία του δημοσιεύματος μας: 

Τα Όσκαρ ευχαριστούν και τιμούν τους άνδρες και τις γυναίκες που υπηρετούν τον (αμερικανικό) στρατό σε ολόκληρο τον κόσμο. 

Με αυτόν τον τρόπο η κατά τα άλλα προοδευτική – και πραγματικά για τα αμερικανικά δεδομένα σε ορισμένα ζητήματα είναι – Ακαδημία Κινηματογράφου βάρεσε προσοχή στο στρατιωτικό και οικονομικό κατεστημένο. 

Προφανώς, δεν χρειάζεται να αναφέρουμε για ποια ελευθερία αγωνίζεται ο στρατός των ΗΠΑ, ούτε να υπενθυμίσουμε τον τεράστιο κατάλογο των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων των Αμερικανών και των συμμάχων τους, ούτε να μετρήσουμε τα θύματα και την καταστροφή που έφεραν και φέρνουν οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις στον κόσμο, από την εποχή της Χιροσίμα και του Βιετνάμ μέχρι την Γιουγκοσλαβία και το Αφγανιστάν. Τα γνωρίζουν καλύτερα από εμάς οι κύριοι της Ακαδημίας (κι αν υποθέσουμε ότι δεν τα γνωρίζουν ας δούνε μερικές ταινίες που έχουν βραβεύσει στο παρελθόν).

Το σίγουρο είναι πως καλές είναι οι ευαισθησίες του Χόλιγουντ και της αμερικανικής βιομηχανίας του θεάματος στα δικαιώματα των παρενοχλημένων γυναικών, καλά και τα αστειάκια για τον Τραμπ αλλά υπάρχουν και όρια.

Κι όταν πρόκειται για τον αμερικανικό στρατό και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, όταν πρόκειται για το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα τότε ο «θείος Όσκαρ» αποδεικνύεται ένα στρατιωτάκι που βαράει προσοχές.

 Δείτε το σχετικό βίντεο από την τελετή:

Πηγή: imerodromos.gr

Όπως είναι γνωστό, χθες, η κυβέρνηση ψήφισε στη Βουλή το νόμο του υπουργείου Παιδείας, «Κύρωση Σύμβασης για τη λειτουργία του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ», μέσα στον οποίο εισήχθη τροπολογία για τους συμβασιούχους του Δημοσίου, με την οποία καταργούνται οι δύο περιορισμοί του ΠΔ Παυλόπουλου: α) αυτός βάσει του οποίου για την ανανέωση μιας σύμβασης πρέπει να μεσολαβεί τρίμηνο διάστημα, και β) εκείνος με βάση τον οποίο προσμετρείται μέχρι σήμερα ο χρόνος συμβάσεων έργου στις συμβάσεις ΙΔΟΧ (που δεν μπορούν να ξεπερνούν τους 24 μήνες).

Πρόκειται για μονιμοποίηση των συμβασιούχων, ή για νέο και ξεκάθαρο εμπαιγμό με «κρυφούς» σκοπούς. Σαφώς και το δεύτερο. Και γιατί αυτό;

Αντιγράφουμε από το σχόλιο του ygeionomikoi.gr:

Είναι γνωστό ότι σε μια σειρά υπηρεσίες έχουν προκύψει προβλήματα (ανανέωσης συμβάσεων, πληρωμή εργαζομένων κ.λπ.) από τους περιορισμούς που τίθενται τόσο από διατάξεις του Συντάγματος όσο και από τις προβλέψεις του ΠΔ Παυλόπουλου.

Αντί λοιπόν η κυβέρνηση να αποδεχτεί την πρόταση του συνδικαλιστικού κινήματος για μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, αφού αυτοί καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, τη σύσταση οργανικών θέσεων και την κάλυψη των αναγκών με μόνιμο προσωπικό, επιχειρεί να «ξεφύγει» με νομοθετικά τεχνάσματα και να συντηρήσει την εργασιακή ομηρία των συμβασιούχων. Συγκεκριμένα, με την τροπολογία, η κυβέρνηση το μόνο που κάνει είναι να παρατείνει το χρονικό μέσα στο οποίο μπορεί να έχει υπό ομηρία εργαζόμενους με ελαστικές σχέσεις εργασίας στο Δημόσιο.

Πρέπει εδώ να επισημάνουμε ότι ακόμα και αυτή η τροπολογία είναι στον «αέρα», αφού είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα «σκοντάψει» για μια ακόμα φορά στις υπηρεσίες δημοσιονομικού ελέγχου ως προς τη νομιμότητά της.

Προφανώς η κυβέρνηση στο πίσω μέρος του μυαλού της έχει να διατηρήσει την εργασιακή ομηρία και την ανασφάλεια των χιλιάδων συμβασιούχων προκειμένου να τη χρησιμοποιήσει για τις μικροπολιτικές και προεκλογικές της επιδιώξεις.

ΕΔΩ το νομοσχέδιο, μετά την ψήφισή του – Στο άρθρο δεύτερο, η τροπολογία.

Πηγή: ergasianet.gr

Ματίνα Παπαχριστούδη

Δύο εβδομάδες τώρα βιώνουμε τον σφοδρό πόλεμο προπαγάνδας ανάμεσα σε κυβερνητικούς και αντιπολιτευτικούς μηχανισμούς με επίκεντρο τα σημαντικά θέματα της επικαιρότητας. Μακεδονικό και Νovartis, Ίμια και διαφθορά. Στον πόλεμο αυτό μετέχουν απολύτως συνειδητά Μέσα και δημοσιογράφοι που έχουν προ πολλού πετάξει τον μανδύα του όποιου άλλοθι «αντικειμενικότητας». Εμφανίζονται κανονικά ως υπάλληλοι και εντεταλμένοι κομμάτων, κυβέρνησης και θεσμικών ή εξωθεσμικών κέντρων.

Το φαινόμενοι ξενίζει πολλούς. Όμως, δεν είναι νέο. Η μετακίνηση των ΜΜΕ και του δημοσιογραφικού κλάδου από τη λειτουργία τους ως αυτόνομης εξουσίας στην ενσωμάτωση τους σε οικονομικά συμφέροντα έχει συντελεστεί εδώ και χρόνια. Και δεν εννοούμε μόνο τη διαφήμιση, η οποία πολύ πριν τα μνημόνια καθόριζε τι και πώς θα δημοσιευτεί-προβληθεί. Χωρίς πολλές αντιστάσεις ή μάλλον χωρίς σημαντικές αντιστάσεις από όσους όφειλαν, δηλαδή από τους ιδίους τους δημοσιογράφους που κατείχαν θέσεις ισχύος, είτε στα ίδια τα Μέσα είτε στους συνδικαλιστικούς φορείς. Το ότι σήμερα και αυτοί έχουν πεταχτεί στο καλάθι των αχρήστων δεν αναιρεί τις ευθύνες τους…

Η ενσωμάτωση ξεκίνησε το 2010, όταν σύσσωμο το τότε πανίσχυρο εκδοτικό μπλοκ εξουσίας, με τη βοήθεια των «λοχαγών» δημοσιογράφων, απαιτούσε και τελικά επέβαλε την εξαφάνιση των εργαζόμενων που υπερασπίζονταν το επάγγελμα και την ανεξάρτητη φωνή τους. Οι μαζικές απολύσεις και η επιβολή ατομικών συμβάσεων κυριάρχησαν, παράλληλα με την παράδοση των Μέσων και του περιεχομένου τους στα συμφέροντα της μνημονιακής πολιτικής, ενάντια στην κοινωνία. Η δημοσιογραφία εγκαταλείφθηκε και στη θέση της καθιερώθηκε η ανοιχτή, χωρίς φύλο συκής, προπαγάνδα υπέρ των μνημονίων, της ΕΕ, του ΔΝΤ, της ΕΚΤ.

Σταδιακά και ενώ τα Μέσα έφθιναν μαζί με την επιρροή τους στο κοινό, την ώρα που οι εναπομείναντες δημοσιογράφοι υπέκυπταν ολοκληρωτικά μπροστά στην ανεργία και αποδέχονταν την απλήρωτη ή έναντι μισθού εργασία, η πληροφόρηση και η ενημέρωση εντάχθηκε σε άλλα κέντρα. Φανερά και αθέατα «γραφεία Τύπου», «υπόγεια» σε Μαξίμου και θεσμικά κέντρα, επιδίδονται μανιωδώς στην «ενημέρωση» με καθημερινά και πολλαπλά non paper. Τα ΜΜΕ κάθε είδους την παραλαμβάνουν και την αναπαράγουν χωρίς αλλαγές ή φιλτράρισμα, αναμένοντας το «δώρο» της διαφήμισης για τα blog τους…

Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες

** Έχει ξεπεράσει κάθε όριο ανηθικότητας η ηγεσία των κομματικών Μέσων του ΣΥΡΙΖΑ. Αφενός, διέρρευσε ότι υπεγράφη συμφωνία με τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους «Στο Κόκκινο» με ανάκληση απολύσεων και μειώσεις αποδοχών και, αφετέρου, με δημόσια ανακοίνωσή της, τους κατηγορεί ότι την αθέτησαν! Το μυστικό της τακτικής κρύβεται στο γεγονός ότι στοχεύουν να εφαρμόσουν τα ίδια μέτρα και στην Αυγή, όπου εκδηλώθηκε σχεδόν ομόφωνα συμπαράσταση στους συναδέλφους. Και αυτό δεν βολεύει την κομματική ομάδα…

**Τσαλακώθηκε ολοκληρωτικά πλέον η εικόνα του ομίλου Βαρδινογιάννη, που θεωρούσε ότι πληρώνοντας τα ψίχουλα ενός μισθού στο Μέγκα θα απαλλασσόταν από τις ευθύνες για το λουκέτο. Εκτός από την παρέμβαση εισαγγελέα, οι εργαζόμενοι παραμένουν έξω από τα γραφεία της Motor Oil, απαιτώντας το αυτονόητο, να πληρωθούν για τους 16 μήνες που το κανάλι βρίσκεται σε λειτουργία από την οποία οι μέτοχοι μειώνουν τα χρέη τους στις τράπεζες.

** Αρχές Μαρτίου θα αποδειχθεί αν οι μέτοχοι του Μέγκα θα το κρατήσουν σε λειτουργία. Το ΕΣΡ έδωσε παράταση, στις 5 Μαρτίου έχει καλέσει τους  μετόχους να δηλώσουν οριστικά αν θα καταθέσουν αίτηση για θεματική τηλεοπτική άδεια. Σε αυτή την κατεύθυνση γίνονται κινήσεις και από παλιά στελέχη του καναλιού, σύμφωνα με πληροφορίες, όμως, ένα τέτοιο σενάριο δεν βολεύει το Σταρ, που προσδοκά κέρδη από την οριστική απόσυρση του Μέγκα.

Πηγή: prin.gr

Η Σελήνη όπως φαινόταν πριν από μία δεκαετία από το διαστημόπλοιο SMART-1, το οποίο καταστράφηκε στην επιφάνειά της.

Πηγή: kathimerini.gr