Τον θάνατο ενός 52χρονου, μέλους του πληρώματος του επιβατηγού-οχηματαγωγού πλοίου «Πρέβελης», ανακοίνωσε το λιμενικό σώμα.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση ενημερώθηκε, πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ρόδου, από τον πλοίαρχο του «Πρέβελης», ότι ο 52χρονος, μέλος πληρώματος, χρήζει άμεσης νοσοκομειακής περίθαλψης.

Άμεσα από την οικεία Λιμενική Αρχή ενημερώθηκε το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας, προσωπικό του οποίου διαπίστωσε το θάνατό του 52χρονου, με τον κατάπλου του πλοίου στον λιμένα Ρόδου.

Η σορός μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου, ενώ από την οικεία Λιμενική Αρχή που διενεργεί την προανάκριση, παραγγέλθηκε διενέργεια νεκροψίας-νεκροτομής.

πηγη: tvxs.gr

Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (IMO) γιόρτασε φέτος και συγκεκριμένα στις 17 Μαρτίου τα 70 χρόνια από την ίδρυσή του, έχοντας ως θέμα το «Better Shipping for a Better Future». Μέσα από μία σειρά εκδηλώσεων και βίντεο ο IMO θέτει ως στόχο να ενισχύσει περαιτέρω τη συμβολή του προς την προώθηση μιας πιο ασφαλούς ναυσιπλοΐας σε παγκόσμιο επίπεδο, με γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος κατά την εκτέλεση των πλόων.

Μέσω του παρακάτω βίντεο παρουσιάζονται οι διεθνείς υποχρεωτικοί κανονισμοί που έχει αναπτύξει ο IMO κατά την 70ετή πορεία του, οι οποίοι καλύπτουν ένα μεγάλο εύρος τομέων της ναυτιλίας, όπως είναι μεταξύ άλλων το International Convention on Civil Liability for Oil Pollution Damage, η MARPOL, η Σύμβαση του Ballast Water Management κ.ά.

Οι συγκεκριμένοι διεθνείς κανονισμοί έχουν διασφαλίσει ότι η σύγχρονη ναυτιλία συμμορφώνεται με υψηλά πρότυπα πρακτικών, αποτελώντας τον πιο ασφαλή, περιβαλλοντικά βιώσιμο και αποδοτικό τρόπο μεταφοράς προϊόντων ανά τον κόσμο.

Βίντεο: IMO

πηγη: naftikachronika.gr

– του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Ναι!!! Υπάρχει ελπίδα. «Ζωντανή» πάνω στα αποκαΐδια. Αποπνέει υγεία! Συγκινεί, χειραφετεί, κινητοποιεί. Το συγκλονιστικό «κύμα» αλληλεγγύης, που εκδηλώθηκε μαζί με την φονική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική, προσπαθεί να «νικήσει» τη θλίψη. Έμπρακτα, γνήσια, ανθρώπινα ο λαός μας στέκεται …πάνω από τους νεκρούς του.

Μέσα στη οδύνη για τον άδικο χαμό δεκάδων ανθρώπων στην πυρκαγιά στο Μάτι και το Νέο Βουτζά – με ηθικό αυτουργό, μια διαχρονική πολιτική που αφήνει αθωράκιστη τη ζωή στις φυσικές καταστροφές – ήρθαν συγκλονιστικές εικόνες αλληλεγγύης.

Την πύρινη φονική λαίλαπα ακολούθησε ένα «τσουνάμι» ανθρωπιάς και προσφοράς που εκδηλώθηκε:

— Στις μάχες με τις φλόγες που έδωσαν εθελοντές και απλοί άνθρωποι με γυμνά χέρια, δίπλα σε ηρωικούς πυροσβέστες και διασώστες που με ελλιπή μέσα προσπάθησαν να «σώσουν ότι σώζεται»

— Στον αγώνα αυτοθυσίας, μέσα στα κύματα, Ελλήνων και μεταναστών ψαράδων, για να γλιτώσουν από βέβαιο πνιγμό μικρά παιδιά, άντρες και γυναίκες.

— Στα στενά σοκάκια στο Μάτι, όπου εθελοντές αναζητούν επιζώντες, μέσα στις στάχτες.

— Στις ουρές των νοσοκομείων όπου Έλληνες, μαζί με μετανάστες και πρόσφυγες, έσπευσαν να προσφέρουν το αίμα τους, για τους τραυματίες της φονικής πυρκαγιάς. «Το πιο ακριβό πράμα που μπορούμε να δώσουμε τώρα είναι το αίμα μας», έγραψε μια ομάδα Κούρδων προσφύγων από το κέντρο φιλοξενίας στο Κουτσόχερο Λάρισας, οι οποίοι είναι κομμάτι λαού που «χύνει» εδώ και δεκαετίας ποτάμια αίμα, αγωνιζόμενος για λευτεριά. 

— Στα συνεργεία καθαρισμού που δημιούργησαν άνθρωποι κάθε ηλικίας για να διώξουν το «μαύρο» από τα καμένα.

— Στην τεράστια ανιδιοτελή προσφορά τροφίμων, νερού, ρούχων, από ανθρώπους του μόχθου. Των ανέργων, των εργαζομένων, των συνταξιούχων που έστησαν μόνοι τους ακόμα και δίκτυα διανομής των αγαθών. «Δυστυχώς είμαι άνεργη, αλλά υπάρχουν και εργαζόμενοι που άφησαν τη δουλειά τους για να είναι εδώ σήμερα», είπε μια νεαρή κοπέλα, μιλώντας στην κρατική τηλεόραση, η οποία συμμετείχε εθελοντικά σε ομάδα που μοίραζε φαγητό στα σπίτια των πυρόπληκτων. 

— Με την απόφαση εκατοντάδων Ελλήνων επιστημόνων και εργατών να προσφέρουν δωρεάν υπηρεσίες στους πληγέντες. Δίπλα τους μέλη της Πακιστανικής και Αφγανικής Κοινότητας στην Ελλάδα που ανακοίνωσαν ότι εξασφάλισαν εργάτες για την άμεση αποκατάσταση ζημιών σε σπίτια, σε συνεργασία με τις Τεχνικές υπηρεσίες των Δήμων όπως είχαν κάνει και στη Μάνδρα μετά την καταστροφική πλημμύρα. 

Η ανιδιοτέλεια. Οι εικόνες που άνθρωπος, βοηθάει άνθρωπο. Η λογική ο «ένας για τον άλλον» – που έχει διαφορετικά ταξικά χαρακτηριστικά από τις οικονομικές ενισχύσεις που υποσχέθηκαν ότι θα προσφέρουν τραπεζίτες, εφοπλιστές, βιομήχανοι και τα ιδρύματα τους –  είναι γεγονότα που δίνουν αισιοδοξία αυτές τις δύσκολες ώρες, φέρνουν τμήματα του λαού στο προσκήνιο, ανοίγουν μια χαραμάδα ελπίδας.

Η λαϊκή οργή για την αδιαφορία ενός ταξικού κρατικού μηχανισμού στη διαχείριση της μεγάλης καταστροφής στην Ανατολική Αττική, ο οποίος ακόμα και μέσα στα αποκαΐδια λειτουργεί με ψηφοθηρικούς όρους πολιτικού κατσαπλιαδισμού, δεν πρέπει να ατονήσει από τις υποσχέσεις «αποκατάστασης» και τα επικοινωνιακά «τρικ» της ανάληψης «πολιτικών ευθυνών».

Η λαϊκή αγανάκτηση δεν πρέπει να «σβήσει» μαζί με τις φλόγες.  Οι νεκροί μας στην Ανατολική Αττική. Τα απανθρακωμένα αγκαλιασμένα παιδιά με τις μανάδες και τους παππούδες τους, δεν πρέπει να περάσουν στη «λήθη». 

Το συγκινητικό, κοινό «κύμα» αλληλεγγύης Ελλήνων, προσφύγων και μεταναστών κρατούν ζωντανή την ελπίδα. Πρέπει να συνεχίσουν να την κρατούν…

Με τέτοιο λαό υπάρχει ελπίδα! Αρκεί τα υπαρκτά ποιοτικά χαρακτηριστικά του, όπως αναδείχθηκαν και μέσα από αυτό το πρωτόγνωρο κύμα προσφοράς, να καθορίσουν και την πολιτική συμπεριφορά του, μετουσιώνοντας την, σε εκείνη την ικανή συνθήκη που θα ανατρέψει μια πολιτική εξουσία που ποικιλοτρόπως «κατακαίει» τη ζωή του…

πηγη: imerodromos.gr

Το κατάντημα του κομματικού συνδικαλισμού δεν έχει τέλος, ο μόνος δρόμος αντιπαράθεσης προς τη ΠΕΝΕΝ που τους έχει απομείνει είναι ως σύγχρονοι μαθητές της γκεμπελίστικης προπαγάνδας να επινοούν και να κατασκευάζουν ανύπαρκτα γεγονότα προκειμένου να συντηρούν τον μύθο περί συμβιβασμού της Ένωσής μας και του Προέδρου της.

Αυτοί που έχουν εδώ και χρόνια οδηγήσει ένα ιστορικό Σωματείο στην απαξίωση και τον κλάδο τους σε πλήρη αποξένωση, αυτοί οι οποίοι έχουν γίνει κλοτσοσκούφι στα πόδια των εφοπλιστών, αυτοί οι οποίοι επί σειρά ετών έχουν υπογράψει μια επαίσχυντη βρώμικη εργασιακή ειρήνη με το κομπραδόρικο εφοπλιστικό κεφάλαιο και έχουν αφήσει στο απυρόβλητο τα προνόμια και την ασυδοσία του, αυτοί που παρέλαβαν μια πλούσια αγωνιστική δράση ενός κλάδου και τον εξοστράκισαν από το Σωματείο τους, αυτοί που μετέτρεψαν την ΠΕΜΕΝ σε συνδικαλιστική καρικατούρα και σε ένα ακίνδυνο γραφειοκρατικό μηχανισμό, αυτοί που έχουν μετατρέψει την ιστορική ΠΕΜΕΝ σε μια συνδικαλιστική σφραγίδα, αυτοί εγκαλούν τη διοίκηση της ΠΕΝΕΝ για συμβιβασμό....

Πιστεύουν ότι με τα ψέματα, τις αθλιότητες τις χυδαιότητες που ξεστομίζουν και γράφουν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να έχουν απήχηση, ή πολύ περισσότερο εν όψει των εκλογών στην ιστορική ΠΕΝΕΝ, να ψαρέψουν σε θολά νερά για να υφαρπάξουν κάποια υποψηφιότητα; 

Ο αυτοεξευτελισμός τους είναι το μόνο που θα εισπράξουν και αυτή τη φορά, όποιος υποτιμά τη νοημοσύνη, την γνώση και την εμπειρία  των Ναυτεργατών είναι καταδικασμένος να υποστεί και την περιφρόνηση τους..

Ποιος βάζει πλάτη σε ATTICA-ΑΝΕΚ -ΜΙΝΩΙΚΗ; Η ΠΕΝΕΝ που ήταν το μόνο Σωματείο που αποκατέστησε τις περικοπές στις αποδοχές που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια (ATTICA), η ΠΕΝΕΝ που είχε προβεί σε επανειλημμένες επισχέσεις και σε κινητοποιήσεις σε πλοία της ΑΝΕΚ για τη καταβολή των καθυστερημένων μισθών επί τρία χρόνια, ή μήπως δεν ήταν η ΠΕΝΕΝ στη Μινωική που κατάφερε να μην θιγούν στο ελάχιστο οι αποδοχές  του κλάδου μας, μήπως δεν είναι η ΠΕΝΕΝ εκείνη η οποία ζητάει επίμονα όλα τα τελευταία χρόνια να οργανωθεί μια συντονισμένη πάλη για το απαράδεκτο καθεστώς που έχει επιβάλει η εταιρία Γκριμάλντι (Μινωική) κυρίως στη γραμμή της Αδριατικής; Δεν είναι μήπως η ΠΕΝΕΝ το μοναδικό Σωματείο που αντιμετωπίζει την άρνηση του εργοδοτικού κατεστημένου της ΠΝΟ αλλά και την ένοχη σιωπή των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού (ΠΕΜΕΝ – Στέφενσων – ΠΕΕΜΑΓΕΝ) προκειμένου να μπει τέλος στο καθεστώς της αυθαιρεσίας και ασυδοσίας στην εταιρεία αυτή;

Πού ήταν όλα αυτά τα χρόνια η ανύπαρκτη, ανίκανη και ανυπόληπτη Διοίκηση της ΠΕΜΕΝ; Ανέπτυξε τη παραμικρή δράση σε αυτές τις εταιρίες; Έκανε το παραμικρό για τους μηχανικούς οι οποίοι έχουν σε όλη τη ναυτιλία αντικαταστήσει τα επισκευαστικά συνεργεία δουλεύοντας πολλές φορές 24 ώρες το 24ωρο (και ας ισχυρίζονται αυτοί ότι οι μηχανικοί κάνουν βάρδιες και δεν δουλεύουν ποτέ παραπάνω); Έχει άραγε να επιδείξει τίποτα στα προβλήματα των μηχανικών; Όχι μόνο αυτό, κατάφεραν  το ακατόρθωτο σε συνθήκες συντριβής των ναυτεργατικών δικαιωμάτων, να απομακρύνουν  και τον τελευταίο μηχανικό από τις τάξεις της ΠΕΜΕΝ. 

Πράγματι ποτέ η Διοίκηση του Σωματείου αυτού  δεν ήταν τόσο αποξενωμένη από τον ιστορικό κλάδο των μηχανικών, και ποτέ στο παρελθόν δεν υπήρχε αυτό το τεράστιο χάσμα ανάμεσα στους διοικούντες την Ένωση και στον ίδιο το κλάδο!!

Εάν πιστεύουν ότι η γκεμπελίστικη γραμμή που με συνέπεια εφαρμόζουν θα τους ωφελήσει, σύντομα και για άλλη μια φορά θα διαπιστώσουν ότι αυτή η γραμμή θα τους γυρίσει μπούμερανγκ! 

Εάν πάλι πιστεύουν ότι με αυτές τις άθλιες, ανέντιμες, αυριανίστικου τύπου επιθέσεις θα καταφέρουν να μας κλείσουν το στόμα τότε ακόμη χειρότερα θα αποδειχθεί ότι είναι βαθιά νυχτωμένοι....

Στην επόμενη ανακοίνωσή μας θα πάρουν μια πρώτη γεύση των αποκαλύψεών μας για το βρώμικο ρόλο τους και τη συνδιαλλαγή με τους μεγαλόσχημους εφοπλιστές. 

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ