Γράφει ο Γιάννης Φασουλάς.

Τα στοιχεία είναι πράγματι σοκαριστικά για την οικονομική κατάσταση της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων.

Με επίσημα νούμερα που δίνει η Eurostat, υπολογίζει το ποσοστό φτώχειας για το 2017 σε 46,3%.

Πάντα με τα δικά της στοιχεία για το 2017, αυτό το ποσοστό καλείται να ζήσει, με ένα ποσό που δεν ξεπερνά τα 382 ευρώ τον μήνα!

Και όλοι καταλαβαίνουμε ότι τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα στην πραγματική οικονομία, από αυτά που με διάφορες «παρεμβάσεις» ανακοινώνει η Eurostat.

***

Σε έναν στην κυριολεξία φτωχοποιημένο λαό, τα επιδόματα είναι μια μικρή και προσωρινή ανακούφιση. Υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες οικογένειες που είναι στα όρια της λιμοκτονίας, που δεν έχουν άλλους οικονομικούς πόρους.

Το ερώτημα είναι όμως, αν λύνεται ή βελτιώνεται η κατάσταση που περιγράφουμε παραπάνω μόνο με τα επιδόματα.

Η απάντηση είναι αναμφίβολα «όχι».

Είναι σωστό να παλεύει κανείς (συνδικάτα κλπ.) για μεγαλύτερη ενίσχυση του φτωχοποιημένου λαού απαιτώντας περισσότερα και καλύτερα επιδόματα, αλλά η λύση δεν είναι εκεί.

Γιατί;

1. Για τους εργαζόμενους: Τα επιδόματα ήταν πάντα ένας «καλός τρόπος» για την διάσπαση των εργαζομένων, με την δημιουργία πολλών και εν πολλοίς ακίνδυνων σωματείων σε ένα κοινό εργασιακό χώρο.

Συνήθως είναι έξω από τις μόνιμες, σταθερές, και με συλλογικές συμβάσεις αποδοχές.

2. Για τους συνταξιούχους και τους άνεργους: Για το ταξικό αστικό κράτος, τα επιδόματα ήταν και είναι πάντα η «σοφότερη λύση». Είναι πάντα προσωρινά και οι δικαιούχοι ( όσοι μένουν μετά τις διάφορες αλχημείες ) εξαρτώνται από τις διαθέσεις της εκάστοτε κυβέρνησης.

***

Οι αστικές κυβερνήσεις, μέσω της επιδοματικής πολιτικής, στόχο έχουν να αποτρέψουν από αγώνες, για ουσιαστικές, σταθερές μόνιμες και πάγια νομοθετημένες παροχές. Παράλληλα, οι δικαιούχοι αποτελούν και μία εν δυνάμει εκλογική πελατεία για την εκάστοτε κυβέρνηση.

Αυτό φαίνεται ανάγλυφα σήμερα. Η «αριστερή» κυβέρνηση αφού έχει λιώσει με άμεσους και έμμεσους φόρους τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, επαίρεται ότι τους …φροντίζει, επιστρέφοντας ένα πολύ μικρό μέρος όσων έχει αρπάξει, με την μορφή επιδομάτων.

Όχι ότι οι προηγούμενοι έκαναν κάτι διαφορετικό. Τα ίδια έκαναν. Όμως σήμερα η παγίωση αυτής της πολιτικής γίνεται πιο «επιθετικά» και άρα είναι ακόμη πιο επικίνδυνη.

Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι πρέπει να παλέψουν για σταθερές και ουσιαστικές αποδοχές και δουλειά για όλους.

Και αυτό περνάει μέσα από την προσπάθεια για την κατάργηση των μνημονικών νόμων και την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Οι τράπεζες μεθοδεύουν την μεγάλη ληστεία για δάνεια επί των οποίων έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί, έχουν ως επί το πλείστον κάνει προβλέψεις και θα έπρεπε να έχουν διαγραφεί!!!

Ενώ το πλαίσιο για την προστασία της πρώτης κατοικίας που θα αντικαταστήσει τον νόμο Κατσέλη από 1/1/2019 τίθεται επί τάπητος στη σημερινή συνεδρίαση του Eurogroup, οι τράπεζες προχωρούν ήδη στο επόμενο βήμα τους αναφορικά με τους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας.

Το πλάνο των τραπεζών, που είναι ανεξάρτητο από τις αποφάσεις που θα ληφθούν για την διάδοχη κατάσταση του νόμου Κατσέλη, προβλέπει μείωση του ορίου για το “άσυλο” της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς, στις 80.000 ευρώ. Έχοντας αποφασίσει να μειώσουν το όριο των πλειστηριασμών κάτω από τις 100.000 ευρώ, τις προηγούμενες ημέρες οι τράπεζες κατέληξαν στην απόφαση να διαμορφώσουν από κοινού το νέο όριο διενέργειας πλειστηριασμών, στις 80.000 ευρώ.

Όπως είχε αποκαλύψει το Capital.gr, στις συζητήσεις που είχαν οι τράπεζες με τον SSM στα μέσα Νοεμβρίου τούς είχε προταθεί ως νέος πήχης για την προστασία της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμό οι 75.000 ευρώ. Το επίπεδο αυτό είχε αναφερθεί από τον SSM διότι θεωρείται πως διασφαλίζει τον αποκλεισμό της προστασίας στρατηγικών κακοπληρωτών, αλλά και όσων αποφεύγουν να ρυθμίσουν τα δάνειά τους με τις τράπεζες. Μάλιστα, στον αντίλογο των τραπεζών ότι με το όριο τόσο χαμηλά, θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα απότομα σκληρό καθεστώς συλλήβδην για τους οφειλέτες δανειολήπτες, ο SSM είχε τονίσει ότι οι τελευταίοι έχουν πάντα τη δυνατότητα ρύθμισης των οφειλών τους με τις τράπεζες και οι τελευταίες, με τη σειρά τους, οφείλουν να προσφέρουν ρυθμίσεις που να οδηγούν στην ίαση των “κόκκινων” δανείων. Σε διαφορετική περίπτωση, οι πλειστηριασμοί είναι μονόδρομος.

Σημειώνεται ότι ο μεγάλος όγκος των ακινήτων αφορά δανειακά υπόλοιπα από 70.000 έως 150.000 ευρώ. Πιο συγκεκριμένα, η μεγάλη μάζα για τα στεγαστικά δάνεια που δόθηκαν την εποχή από το 2005 έως και το 2009 κινείται στα 100.000 ευρώ. Σήμερα, το ποσό για το μέσο στεγαστικό δάνειο έχει πέσει στα 70.000 – 75.000 ευρώ.

Καθώς πλέον οι τράπεζες οφείλουν να κινηθούν με εντεινόμενες ίδιες πρωτοβουλίες για τη μείωση των NPLs (σημειωτέον ότι πλέον η ΤτΕ δεν θα εκδίδει αναφορά για την πορεία των επιχειρησιακών στόχων των τραπεζών, όπως το έπραττε μέχρι και το τέλος του α΄ εξαμήνου 2018), το εργαλείο των πλειστηριασμών θα αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα στην ατζέντα τους για την επιτάχυνση της μείωσης των NPLs.

Πρόκειται για δεδομένο που τονίστηκε από όλες τις τράπεζες στους αναλυτές κατά τις παρουσιάσεις των αποτελεσμάτων εννεαμήνου, με παράλληλη αναφορά στο πώς οι τράπεζες θα αντιμετωπίσουν τον όγκο των ακινήτων που θα σωρεύσουν. Ενδεικτικά την Παρασκευή, η Τράπεζα Πειραιώς ανέφερε ότι αναμένει εισροές νέων ακινήτων από πλειστηριασμούς, αξίας 700 εκατ. ευρώ, την επόμενη τριετία. Όπως εκτίμησε, θα μεταπωλήσει ακίνητα 500 εκατ. ευρώ, καθώς δεν επιδιώκει να διαμορφώσει ένα μεγάλο χαρτοφυλάκιο real estate. Σημειώνεται ότι τα τελευταία χρόνια, η Τράπεζα έχει σωρεύσει 5.600 ακίνητα από ανακτήσεις, εκ των οποίων 2.200 οικιστικά, 1.600 εμπορικά, 400 βιομηχανικά και 1.400 οικόπεδα. Η τρέχουσα αξία των ακινήτων αυτών ανέρχεται σε 1 δις. ευρώ.

Σημειώνεται ότι το ποσοστό επιτυχούς υλοποίησης των πλειστηριασμών, από 7% πέρυσι, κινείται τώρα στο 45% – 50%.(!) Στις τράπεζες καταλήγει το 80% – 85% των ακινήτων που εκπλειστηριάζονται, ενώ το υπόλοιπο 15% – 20% αγοράζονται από ιδιώτες και θεσμικούς επενδυτές. Το κριτήριο από τις τράπεζες για το ποια από τα ακίνητα που βγαίνουν σε πλειστηριασμό θα αγοράζουν, διαμορφώνεται βάσει του τύπου, της χρήσης, της γεωγραφικής θέσης και της ποιότητας του ακινήτου.

Με βάση τα στοιχεία αυτά, οι τράπεζες θα αξιολογούν τη δυνατότητα επαναρευστοποίησης του ακινήτου, έχοντας προσμετρήσει και το κόστος για το διάστημα που υπολογίζουν ότι θα διακρατήσουν το ακίνητο.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Η δολοφονία του 63χρονου Αλβανού εργάτη στη Λευκίμμη της Κέρκυρας διαπράχτηκε από χρυσαυγίτη, σύμφωνα με τις μαρτυρίες που μετέφερε στην εκπομπή του Νίκου Μπογιόπουλου (Real fm 3/12/2018) ο Κερκυραίος δημοσιογράφος, Σπύρος Ζηνιάτης. 

Ο Σπύρος Ζηνιάτης ανέφερε πως, σύμφωνα με τα στοιχεία του ρεπορτάζ, επρόκειτο για μια δολοφονία με «πολιτικό περιεχόμενο» που ο δράστης την διέπραξε μετά από διαφωνία του με το θύμα στο καφενείο του χωριού με αφορμή τον θάνατο του Κατσίφα.

Ο 63χρονος Αλβανός εργαζόταν πολλά χρόνια στην Κέρκυρα και δεν είχε προκαλέσει ποτέ με τη συμπεριφορά του, σε αντίθεση με τον 44χρονο Κερκυραίο δράστη, ο οποίος «δήλωνε χρυσαυγίτης» και  σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων φέρει τατουάζ με τη σβάστικα. 

Ο δημοσιογράφος Σπύρος Ζηνιάτης, τόνισε, επίσης, ότι ««μαρτυρίες των κατοίκων της Κέρκυρας τον φέρουν να ήταν εκλογικός αντιπρόσωπος της Χρυσής Αυγής στις προηγούμενες εθνικές εκλογές». Ωστόσο η ίδια η Χρυσή Αυγή στο νησί δηλώνει πως αγνοεί το συγκεκριμένο άτομο, τακτική, όμως, που όπως σημείωσε ο Κερκυραίος δημοσιογράφος, η Χρυσή Αυγή ακολούθησε και στην περίπτωση Ρουπακιά, δηλαδή του δολοφόνου του Παύλου Φύσσα, όταν αρχικά η ναζιστική συμμορία δήλωνε πως δεν τον γνώριζε… 

Ακούστε το απόσπασμα της συνέντευξης εδώ:  

Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Ήχου

*Η εικόνα από το «Ημερολόγιο» του Γιώργος Μικάλεφ στο thepressproject.gr

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr