Σήμερα: 11/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

gluka.jpg

Λιγουρεύεστε διαρκώς γλυκά; Δεν μπορείτε να ζήσετε χωρίς αναψυκτικά;

 

Πολλές τροφές έχουν πολύ περισσότερη ζάχαρη από όση νομίζετε.

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ, οι θερμίδες που προέρχονται από πρόσθετα σάκχαρα δεν πρέπει να ξεπερνούν το 10% των συνολικών ημερήσιων θερμίδων.

Οι συστάσεις της Αμερικανικής Ένωσης Καρδιολογίας είναι ακόμη πιο αυστηρές: το πολύ 100 θερμίδες για τις γυναίκες και 150 για τους άνδρες καθημερινά.

Ο όρος πρόσθετα σάκχαρα αφορά τα σάκχαρα που περιέχουν επεξεργασμένες τροφές και έτοιμα γεύματα, καθώς και η ζάχαρη που προσθέτουμε την ώρα της κατανάλωσης της τροφής. Οι περισσότερες έρευνες εστιάζουν στις επιπτώσεις αυτών των πρόσθετων σακχάρων. Για παράδειγμα, μία μικρή σοκολάτα δίνει περίπου 30 γραμμάρια (124 θερμίδες) πρόσθετων σακχάρων, που πρακτικά σημαίνει ότι το άτομο έχει φτάσει το ημερήσιο όριο.

Είναι σημαντικό να ελέγχετε πάντα τις ετικέτες των τροφίμων προκειμένου να γνωρίζετε την ποσότητα των πρόσθετων σακχάρων.

Δείτε παρακάτω 11 σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία από την υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης.

Πηγή: Reader's digest - onmed.gr

baxti.jpg

Το σύνθημα των εκπαιδευτικών «τα βρίσκουν δεν τα βρίσκουν στο κτίριο της Βουλής, η μόνη αντιπολίτευση είμαστε εμείς» δείχνει πως ο μόνος αντίπαλος του πολιτικού κατεστημένου είναι το κίνημα. Η ρωγμή που άνοιξε αυτός ο αγώνας πρέπει να βαθύνει, λέει στο Πριν η Άννα Μπαχτή, συνδικαλίστρια εκπαιδευτικός και μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. «Γελοιογραφία το δίλημμα ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ», το ζητούμενο είναι η ανατροπή της μνημονιακής βαρβαρότητας, τονίζει.

Συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο και στο ΠΡΙΝ

Η κυβέρνηση πήρε ψήφο εμπιστοσύνης, αλλά την επόμενη μέρα χιλιάδες εκπαιδευτικοί και εργαζόμενοι περικύκλωσαν τη βουλή. Ποιο είναι το μήνυμα;

Οι απεργίες και οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των χιλιάδων εκπαιδευτικών στην Αθήνα και σε όλη τη χώρα, με τη μαχητικότητα την αποφασιστικότητά τους, έστειλαν ηχηρό μήνυμα πως οι εργαζόμενοι μπορούν να βγουν στο προσκήνιο. Απέναντι στα άθλια αλισβερίσια που παίχτηκαν στη Βουλή για την ψήφο εμπιστοσύνης βροντοφώναξαν πως δεν δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και την πολιτική λεηλασίας των εργασιακών τους δικαιωμάτων, καθώς και των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών τους.

Κυβέρνηση και αστική αντιπολίτευση θέλουν να επιβάλλουν μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Υπάρχει περιθώριο για αγώνες;

Η κυβέρνηση, παρά την προεκλογική παροχολογία, προωθεί με εντατικούς ρυθμούς τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που έχει συμφωνήσει με θεσμούς και κεφάλαιο. Αποτελεί στοίχημα συνεπώς για το εργατικό και λαϊκό κίνημα να δυναμώσει τους αγώνες του για να υπερασπιστεί τη ζωή και τα δικαιώματα του, να καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις κόντρα στο στημένο πολιτικό σκηνικό. Δεν είναι όμως μόνο η εκπαίδευση. Οι απεργίες πρωτοβάθμιων σωματείων με σταθμό την 1η Νοέμβρη, οι αγώνες ενάντια στην ελαστική εργασία, ο αγώνας των κατοίκων του Μαραθώνα ενάντια στη λειτουργία του ΧΥΤΑ Γραμματικού, οι πρωτοβουλίες υπεράσπισης της δημόσιας περιουσίας ενάντια στο ξεπούλημα του Υπερταμείου δείχνουν τις δυνατότητες να σπάσει το κλίμα της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου.

Πως απαντάτε στο δίλημμα ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ;

Πρόκειται για γελοιογραφία, αφού στην ουσία συναινούν στο βασικό πλαίσιο, στον πυρήνα της ασκούμενης πολιτικής. Θα διαλέξει ο κόσμος της δουλειάς ανάμεσα στη μνημονιακή κανονικότητα με «ευαισθησία», όπως διακηρύσσει η ο ΣΥΡΙΖΑ ή στον ακραίο νεοφιλελευθερισμό όπως υπόσχεται η ΝΔ; Εμείς θεωρούμε πως το πραγματικό δίλλημα είναι εάν θα συνεχίσουμε να ζούμε κάτω από τη μπότα της μνημονιακής βαρβαρότητας ή θα αγωνιστούμε για την ανατροπή της. Το σύνθημα των εκπαιδευτικών «τα βρίσκουν δεν τα βρίσκουν στο κτίριο της Βουλής, η μόνη αντιπολίτευση είμαστε εμείς» δείχνει πως ο μόνος αντίπαλος του πολιτικού κατεστημένου είναι το κίνημα. Η ρωγμή που άνοιξε αυτός ο αγώνας πρέπει να βαθύνει.

Οι αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι στην πρώτη γραμμή των αγώνων. Ποια προοπτική αναδεικνύετε;

Η παρέμβαση των αγωνιστών της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, της ταξικής πτέρυγας του εκπαιδευτικού κινήματος ήταν καταλυτική. Ανέδειξαν σχέδιο ανυποχώρητου αγώνα για να μην περάσει η αντιδραστική αναδιάρθρωση στην εκπαίδευση με κομβικής σημασίας αίτημα τους μόνιμους μαζικούς διορισμούς όλων των ελαστικά εργαζόμενων εκπαιδευτικών αποκλειστικά με την προϋπηρεσία και το πτυχίο κόντρα στη διάσπαση και τον κοινωνικό εμφύλιο μεταξύ των εργαζόμενων. Το αίτημα σταθερής και μόνιμης δουλειάς για όλους επιδιώξαμε να δεθεί με το μαθητικό και το φοιτητικό κίνημα στην πάλη για την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης και των μορφωτικών δικαιωμάτων. Πρόβαλαν την γραμμή του ανυποχώρητου αγώνα για κατακτήσεις κόντρα στη γραμμή της συνδιαλλαγής και της ήττας του εργοδοτικού, κυβερνητικού, αστικοποιημένου συνδικαλισμού των ΟΛΜΕ, ΔΟΕ που προετοίμαζαν ένα «μνημόσυνο» την μέρα ψήφισης. Έδωσαν μάχη για να περάσει η οργάνωση του αγώνα στη βάση μέσα στις γενικές συνελεύσεις, με επιτροπές αγώνα, με δημιουργία ανεξάρτητου κέντρου αγώνα όπως αναδείχθηκε η κατειλημμένη πρυτανεία, διαδηλώσεις, καταλήψεις. Επεδίωξαν να συνδέσουν τον αγώνα των εκπαιδευτικών με τους ευρύτερους αγώνες του εργατικού κινήματος ιδιαίτερα με τα κομμάτια της ελαστικής εργασίας με οριζόντιο συντονισμό σωματείων. Ανέδειξαν με κάθε τρόπο πως απέναντι στη βάρβαρη αντιδραστική πολιτική τους χρειάζεται να αντιτάξουμε τον συνολικό αγώνα για ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης, ΕΕ κεφαλαίου.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την αρχή της επίθεσης κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ μιλούσε για την ανάγκη αλλά και τη δυνατότητα ενός άλλου δρόμου. Σε τι συνίσταται;

Για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ο άλλος δρόμος της ρήξης και της ανατροπής της επίθεσης κεφαλαίου, ΕΕ και ΔΝΤ είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίος. Η μόνη επιλογή πραγματικής αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τη ΝΔ είναι η συγκρότηση ενός αριστερού αντικαπιταλιστικού μπλοκ δυνάμεων, στη βάση ενός αντικαπιταλιστικού προγράμματος πάλης με βασικούς άξονες: Ανατροπή του μνημονιακού καθεστώτος που έχει επιβληθεί τα προηγούμενα χρόνια. Επιστροφή των κλεμμένων εισοδημάτων και δικαιωμάτων. Μόνιμη, σταθερή, πλήρη, ασφαλισμένη εργασία. Παύση πληρωμών και διαγραφή του ληστρικού και χιλιοπληρωμένου χρέους. Ρήξη και έξοδο από ευρώ και ΕΕ. Υπεράσπιση της ειρήνης, ενάντια στην πολεμική εκστρατεία του κεφαλαίου σε διεθνή και εσωτερική κλίμακα. Έξοδο από το ΝΑΤΟ. Δημοκρατικές ελευθερίες και πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα της εποχής μας ενάντια στον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό και την επιτροπεία. Συντριβή των φασιστικών και ρατσιστικών συμμοριών.

Στην εκπαίδευση και όχι μόνο αναδεικνύετε τον αντιδραστικό ρόλο της ΕΕ. Υπάρχει δυνατότητα ενός λαϊκού αντιΕΕ ρεύματος; Θα μπορούσε αυτό να εκφραστεί και στις ευρωεκλογές και πως;

Η ΕΕ αναδεικνύεται ως ο ενορχηστρωτής της επίθεσης του κεφαλαίου στον κόσμο της εργασίας σε όλη την Ευρώπη .Ο ελληνικός λαός το έχει ζήσει στο πετσί του όλα αυτά τα χρόνια. Για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ η πάλη για την υπεράσπιση των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων, για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, για υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών και απελευθέρωση από το καθεστώς της διαρκούς επιτροπείας, ενάντια στον ρατσισμό και τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς συνδέεται άρρηκτα με τον αγώνα ενάντια στην ΕΕ, για ρήξη και αποδέσμευση από τον μηχανισμό αυτό, από θέσεις αντικαπιταλιστικές, ταξικές, διεθνιστικές. Ενάντια τόσο στον εθνικισμό και τον φασισμό, όσο και στον αστικό κοσμοπολιτισμό, που ταυτίζουν τον διεθνισμό των λαών με την ΕΕ, που αποτελεί διεθνή πολιτική ένωση του κεφαλαίου.

Με βάση αυτό το περιεχόμενο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα επιδιώξει τη συσπείρωση κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων για την παρέμβαση στις ευρωεκλογές και τη συγκρότηση ενός ισχυρού λαϊκού αντιΕΕ ρεύματος. Απευθυνόμαστε τόσο σε οργανωμένες δυνάμεις, όσο κυρίως σε συλλογικότητες και αγωνιστές του εργατικού, νεολαιίστικου, αντιρατσιστικού και οικολογικού κινήματος που έχουν δώσει αγώνες μέσα στα κινήματα που έχουν αναπτυχθεί όλο αυτό το διάστημα.

Σε ποιους απευθύνεστε και σε ποια βάση;

Απευθυνόμαστε στους αγωνιστές του κινήματος και τον κόσμο της μαχόμενης αριστεράς που δώσαμε τις μάχες του προηγούμενου διαστήματος, δεν βολεύονται με τη ζοφερή κοινωνική πραγματικότητα και αναζητούν διέξοδο αλλά και σε πολιτικές οργανώσεις – κινήσεις για τη συγκρότηση ενός ευρύτερου ανατρεπτικού αντικαπιταλιστικού ρεύματος, που θα παρέμβει στο μαζικό κίνημα, τα μεγάλα μέτωπα της περιόδου και στις επερχόμενες εκλογικές μάχες. Με αιχμηρό ανατρεπτικό πολιτικό περιεχόμενο που θα συγκρούεται σε όλη τη γραμμή του μετώπου με την πολιτική κυβέρνησης, ΕΕ, ΗΠΑ/ΝΑΤΟ και κεφαλαίου. Υπάρχει αυτό το δυναμικό, αλλά πρέπει να βοηθήσουμε όλοι να μπει πιο αποφασιστικά στον πολιτικό αγώνα.

ΠΗΓΗ:   pandiera.gr

ellinikos_plithismos_arthro.jpg

Τότα Καρλατήρα

Κατά 355.000 ανθρώπους - όσοι είχαν απογραφεί στην Ήπειρο το 2011- μειώθηκε ο ελληνικός πληθυσμός - Η προϋπάρχουσα τάση μείωσης των γεννήσεων επιδεινώθηκε λόγω της οικονομικής κρίσης

 
Κατά το διάστημα 2008-2017 η Ελλάδα "έχασε" την Ήπειρο από τον πληθυσμό της: κατά 355.000 κατοίκους μειώθηκε ο πληθυσμός της, όσοι δηλαδή είχαν απογραφεί το 2011 στην περιφέρεια της Ηπείρου. Το ίδιο χρονικό διάστημα καταγράφηκε επίσης και ανατροπή του μεταναστευτικού ισοζυγίου με τη διαρροή στο εξωτερικό εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων παραγωγικής ηλικίας και υψηλής εκπαίδευσης και ειδίκευσης.

Τις δραματικές αυτές επισημάνσεις έκανε, μεταξύ άλλων, ο επίκουρος Καθηγητής Επιδημιολογίας και Επαγγελματικής Υγιεινής του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κύριος Γιώργος Ραχιώτης στην πρόσφατη διάλεξη του με θέμα "Όψεις του Δημογραφικού Προβλήματος στην Ελλάδα. Παρελθόν, Παρόν & Στόχοι" στο Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος.
 
Όπως ανέφερε ο καθηγητής, η δημογραφική ανισορροπία προσλαμβάνει χαρακτήρα προβλήματος εθνικής ασφάλειας ιδιαίτερα σε εθνικά ευαίσθητες περιοχές. Στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης και ειδικότερα στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, οι θάνατοι (1.425) ήταν διπλάσιοι από τις γεννήσεις (791) το 2017.

Σημαντική είναι και η ανατροπή του ισοζυγίου στην Περιφερειακή Ενότητα Έβρου (2.031 θάνατοι, 1.203 γεννήσεις), αλλά και στα νησιά του Βορείου Αιγαίου.

Ευρωπαϊκό φαινόμενο η μείωση των γεννήσεων

 
Σύμφωνα με τον κ. Ραχιώτη,"το φαινόμενο της μείωσης των γεννήσεων δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό. Αντίθετα, είναι ενταγμένο σε ένα ευρύτερο Ευρωπαϊκό και «Δυτικό» πλαίσιο. Η μείωση των γεννήσεων έχει πολυπαραγοντική αιτιολογία (π.χ. αυξημένη συμμετοχή των γυναικών στο παραγωγικό δυναμικό, μεταβολές στο σύστημα προσωπικών αξιών,οικονομικοί παράμετροι, κρατική μέριμνα για την ενίσχυση της οικογένειας κλπ). Στο παραπάνω πλαίσιο παρατηρείται ήδη από τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 μια τάση μείωσης των γεννήσεων και στην Ελλάδα. Παρ’ όλα αυτά, ο πληθυσμός αυξανόταν λόγω του θετικού μεταναστευτικού ισοζυγίου (υπεροχή των εισερχόμενων μεταναστών έναντι των εξερχόμενων), αλλά και λόγω του ότι ο αριθμός των γεννήσεων υπερτερούσε του αριθμού των θανάτων".

Όμως, η οικονομική κρίση και η επακόλουθη υπαγωγή της χώρας στον μηχανισμό του μνημονίου, ανέτρεψε τις ισορροπίες.
"Η Ελλάδα υπέστη μια κολοσσιαία οκονομική και κοινωνική καταστροφή (πτώση του ΑΕΠ κατά 30%, έκρηξη της ανεργίας), πρωτοφανή για τα μεταπολεμικά δεδομένα. Οι ευαίσθητες δημογραφικές ισορροπίες ανατράπηκαν, οι γεννήσεις μειώθηκαν δραματικά . Ενδεικτικά κατά την περίοδο 2015-2017 οι θάνατοι ξεπέρασαν τις γεννήσεις κατά 91.207, ενώ το 2017 οι γεννήσεις έπεσαν κάτω από τις 90.000 ετησίως" ανέφερε ο ειδικός.

Ελληνικό έλλειμμα στην στήριξη της μητρότητας και των γεννήσεων

Η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ αναφορικά με την εφαρμογή πολιτικών για τη στήριξη της μητρότητας και των γεννήσεων (π.χ. επιδοματική πολιτική, φορολογικές ελαφρύνσεις κλπ), τόνισε ο καθηγητής, εξηγώντας τη συρρίκνωση του πληθυσμού.
 
Ανέφερε ως καλό πρότυπο πολιτικής εκείνη που ακολουθήθηκε την περίοδο 2004-2009 οποτε ελήφθησαν σημαντικά μέτρα με στόχο την ενίσχυση της γεννητικότητας, με έμφαση στις πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες. Τα μέτρα αυτά περιελάμβαναν οικονομικές ενισχύσεις, αλλά και μέτρα θεσμικού χαρακτήρα με ευεργετικό οικονομικό αντίκτυπο. Επίσης, αυξήθηκε το διάστημα της άδειας μητρότητας για τις μητέρες που εργάζονταν στον ιδιωτικό τομέα.

Δυστυχώς τα περισσότερα από τα μέτρα αυτά έτυχαν δραστικής περικοπής κατά την περίοδο που ακολούθησε την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο. Κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου καταργήθηκαν ευεργετικά μέτρα παλαιότερων κυβερνήσεων, με ενδεικτικά παραδείγματα την κατάργηση νόμου του 1994 για την αύξηση του αφορολόγητου για τις πολύτεκνες οικογένειες και νόμου του 1990 για την ισόβια σύνταξη πολύτεκνης μητέρας.

" Για την άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος πρέπει να δρομολογηθεί σχέδιο για την επάνοδο στη χώρα των νέων επιστημόνων παραγωγικής ηλικίας και υψηλής ειδίκευσης, ενώ απαιτείται και η επαναθέσπιση κινήτρων προστασίας της μητρότητας και των γεννήσεων, όχι μόνο για τους πολύτεκνους και τρίτεκνους, αλλά και για το πρώτο και δεύτερο παιδί. Τέλος, πρέπει να εκπονηθεί επειγόντως σχέδιο αποκατάστασης της δημογραφικής ισορροπίας σε ευαίσθητες περιοχές της χώρας με έμφαση στην Ελληνική Θράκη" κατέληξε στην ομιλία του ο κ. Ραχιώτης.
 
ΠΗΓΗ: protothema.gr

ftpl2.jpg

Όπως αναφέρει στην έκθεσή της για το 2018 η οργάνωση Oxfam, οι 26 πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο έχουν περιουσία που ισούται με αυτή των 3,8 δισεκατομμυρίων πιο φτωχών του πλανήτη, τονίζοντας ότι για μια ακόμη χρονιά οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
 Η περιουσία περισσότερων από 2.200 δισεκατομμυριούχων σε όλο τον κόσμο αυξήθηκε το 2018 σε ποσοστό 12% κατά 900 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια ημερησίως. Αντίθετα η περιουσία των πιο φτωχών μειώθηκε κατά 11%. Αυτό σημαίνει ότι ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων που έχουν στην κατοχή τους περιουσία που ισούται με αυτή του φτωχότερου  50% παγκοσμίως μειώθηκε από 43 που ήταν το 2017 σε 26 το 2018.

Στην έκθεση της Oxfam με τίτλο “Public Good or Private Wealth” επισημαίνεται ότι οι κυβερνήσεις παγκοσμίως ενισχύουν την ανισότητα αυτή υποχρηματοδοτώντας τις δημόσιες υπηρεσίες ενώ παράλληλα υποφορολογούν τις εταιρείες και τους πιο πλούσιους.

Αν και κάθε δύο ημέρες κάποιος άνθρωπος γίνεται δισεκατομμυριούχος, η οργάνωση καταγγέλλει ότι η φορολογία για τους πολύ πλούσιους έχει πέσει στο χαμηλότερο επίπεδό της εδώ και δεκαετίες. Ο φορολογικός συντελεστής για τις εταιρείες στις πλούσιες χώρες μειώθηκε από το 62% που ήταν το 1970 στο 38% το 2013, ενώ στις φτωχές είναι αυτή τη στιγμή κατά μέσο όρο στο 28%.

Η Oxfam φέρνει το παράδειγμα της Βραζιλίας, όπου το φτωχότερο 10% έχει μεγαλύτερο φορολογικό συντελεστή για τα εισοδήματά του από το πλουσιότερο 10%.
Εξάλλου ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο, ο Τζεφ Μπέζος της Amazon, αύξησε πέρυσι την περιουσία του στα 112 δισεκατομμύρια δολάρια. Μόλις το 1% της περιουσίας του ισούται με τον προϋπολογισμό της Αιθιοπίας, μιας χώρας 105 εκατομμυρίων κατοίκων, για την υγεία.

Η Oxfam τονίζει ότι με την αύξηση κατά 0,5% του φορολογικού συντελεστή του πλουσιότερου 1% παγκοσμίως θα καταφέρουν να συγκεντρωθούν 418 δισεκατομμύρια δολάρια, αρκετά χρήματα για να μορφωθεί κάθε παιδί που δεν πηγαίνει τώρα σχολείο και να παρασχεθεί ιατρική βοήθεια προκειμένου να αποφευχθούν 3 εκατομμύρια θάνατοι ετησίως.
 
 
(με πληροφορίες από: CNBC, Guardian, CNN, Deutsche Welle)

ΠΗΓΗ: thepressproject.gr  - imerodromos.gr

Σελίδα 3076 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή