Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (eurostat), η χώρα μας βρίσκεται στην 7η χειρότερη θέση σε ότι αφορά την κάλυψη των ιατρικών αναγκών των παιδιών.

Καταγράφεται ένα ποσοστό 2,4% παιδιών κάτω από 16 ετών τα οποία δεν έχουν πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες για εξέταση και θεραπεία. Το ποσοστό μάλιστα αυξάνεται σε 6,3% στα μονογονεϊκά νοικοκυριά. Τα αντίστοιχα μέσα ποσοστά για την Ευρώπη των 28 είναι 1,8% και 2,2%.

Στη χειρότερη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται το Βέλγιο όπου σχεδόν 9% των παιδιών έχουν ακάλυπτες ιατρικές ανάγκες και ακολουθεί η Ρουμανία με 7,4%.

Την ίδια ώρα στην Αυστρία, ούτε ένα παιδί δεν μένει εκτός περίθαλψης!

Στην οδοντιατρική περίθαλψη η κατάσταση για την Ελλάδα εμφανίζεται ελαφρώς χειρότερη, με 4,4% των παιδιών να μην έχουν επαρκή πρόσβαση σε τέτοιες υπηρεσίες. Το ποσοστό, μάλιστα, είναι σχεδόν διπλάσιο από το μέσο όρο της Ευρώπης (2,3%).

Στις δε μονογονεϊκές οικογένειες της Ελλάδας, σχεδόν ένα στα δέκα παιδιά είναι αποκλεισμένο από την οδοντιατρική περίθαλψη.

Την καλύτερη οδοντιατρική περίθαλψη για τα παιδιά προσφέρει η Ουγγαρία, όπου μόλις 0,3% του παιδικού πληθυσμού εμφανίζει ακάλυπτες οδοντιατρικές ανάγκες.

Αντίθετα, στη Λετονία, το ποσοστό των παιδιών που δεν εξυπηρετούνται επαρκώς για την οδοντιατρική τους φροντίδα φτάνει το 7,3% και στην Πορτογαλία το 6%. 

πηγη: onmed.gr

Στην κλωστοϋφαντουργία, τον χώρο της εμπορίας – επισκευής μηχανημάτων, οχημάτων και μοτοσυκλετών, αλλά και στον κλάδο της κατασκευής μεταλλικών προϊόντων εντοπίστηκαν τα πιο υψηλά ποσοστά αδήλωτης εργασίας το 2018.

Αυτά αναφέρονται στην έκθεση του επιχειρησιακού σχεδίου «ΑΡΤΕΜΙΣ», η οποία καταγράφει τα αποτελέσματα της ελεγκτικής δράσης του ΣΕΠΕ και του ΕΦΚΑ, για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας σε όλη τη χώρα. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ίδια έκθεση οι κλάδοι με τα υψηλότερα ποσοστά εργαζομένων που δεν έχουν δηλωθεί στο σύστημα «Εργάνη» και στα ασφαλιστικά ταμεία είναι οι ακόλουθοι:

– Παραγωγή κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων: 20,45%.

– Χονδρικό και λιανικό εμπόριο, επισκευή μηχανημάτων, οχημάτων και μοτοσυκλετών: 16,44%.

– Κατασκευή μεταλλικών προϊόντων: 14,61%.

– Χονδρικό εμπόριο: 10,28%.

– Δραστηριότητες παροχής προσωπικών υπηρεσιών: 9,74%.

– Μεταποιητικές δραστηριότητες: 8,81%.

– Δραστηριότητες υπηρεσιών εστίασης: 7,24%.

– Βιομηχανία τροφίμων: 6,65%.

– Αθλητικές δραστηριότητες και δραστηριότητες διασκέδασης και ψυχαγωγίας: 5,20%.

Διαχρονικά, σύμφωνα με την ίδια έκθεση, σημειώνεται μείωση του ποσοστού της αδήλωτης εργασίας. Το 2018, συγκεκριμένα, έπεσε  στο 8,94%, από 12,4% το 2017, 13,58% το 2016, 16,48% το 2015 και 19,17% το 2014.

Συγκρίνοντας τα έτη 2018 και 2014 η μείωση είναι 10,23 ποσοστιαίες μονάδες, τονίζεται στην ίδια έκθεση.

Σε όλους τους κλάδους οικονομικής δραστηριότητας το 2018 ελέγχθηκαν 37.270 επιχειρήσεις, εκ των οποίων οι 3.869 (ποσοστό 10,38%) απασχολούσαν αδήλωτους εργαζόμενους.

Σε σύνολο 112.073 εργαζομένων στις επιχειρήσεις που ελέγχθηκαν, εντοπίστηκαν αδήλωτοι 5.689 (ποσοστό 5,08%) και επιβλήθηκαν πρόστιμα, αποκλειστικά για αδήλωτη εργασία, που ανέρχονται σε 58.857.687 ευρώ.

Όσον αφορά τη γεωγραφική κατανομή της αδήλωτης εργασίας, τα υψηλότερα ποσοστά εντοπίζονται στην Ήπειρο (7,90%), στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (7,41%) και στην Κρήτη (7,41%). Αντίθετα, τα πιο χαμηλά εντοπίζονται στη Δυτική Μακεδονία (1,42%), στο Νότιο Αιγαίο (2,96%) και τη Στερεά Ελλάδα (3,00%).

πηγη: iskra.gr

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, που υιοθέτησε πλήρως ο εισαγγελέας της έδρας, ο 75χρονος πρώην ισχυρός άνδρας του ιδρύματος προκάλεσε ζημία στα οικονομικά του «Ερρίκος Ντυνάν» καθώς, την περίοδο που βρισκόταν στο... τιμόνι του, πλήρωνε με κονδύλια που προορίζονταν για αναξιοπαθούντες ασθενείς, σχεδόν το σύνολο του κόστους δαπανηρών εξετάσεων και νοσηλίων «φίλων» του.

Ειδικότερα και σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. 499/2018 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών με το οποίο παραπέμφθηκε σε δίκη ο Ανδρέας Μαρτίνης το συνολικό ποσό των «κερασμένων» νοσηλίων σε πολιτικούς, καλλιτέχνες, δημοσιογράφους και συγγενείς αυτών, από 1/1/2007 ως 31/12/2010, έφτασε τα 2.650.662 ευρώ, εκ των οποίων το «Ερρίκος Ντυνάν» εισέπραξε μόλις 909.420 ευρώ.

Τρανταχτό παράδειγμα των έκνομων ενεργειών του Ανδρέα Μαρτίνη είναι -κατά το κατηγορητήριο- η περίπτωση ενός «φίλου» του κατηγορούμενου που ενώ για τρεις νοσηλείες, έπρεπε να πληρώσει 355.491 ευρώ δεν πλήρωσε… μία, καθώς τα 300.285 ευρώ του χαρίστηκαν, ενώ το υπόλοιπο ποσό, σχεδόν στο σύνολο του, καταβλήθηκε από τον ασφαλιστικό του φορέα του ασθενούς.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι μόλις 3 από τους 51 «επώνυμους» ασθενείς της λίστας με τα «κερασμένα» νοσήλια έβαλαν το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν στο νοσοκομείο το υπόλοιπο του κόστους των εξετάσεων ή της νοσηλείας του, μετά βεβαίως από… γενναία έκπτωση, ενώ για τους υπόλοιπους εξόφλησαν οι ασφαλιστικοί φορείς.

Σημειώνεται πως ο Ανδρέας Μαρτίνης δικάζεται παράλληλα και σε άλλο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων για ξέπλυμα μαύρου χρήματος που αφορά στην υπόθεση δωροδοκίας με 3,2 εκατομμύρια μάρκα από τη γερμανική εταιρία Hospitalia International για προμήθεια υπερκοστολογημένου εξοπλισμού του νοσοκομείου.

πηγη: newsbomb.gr

Πώς να ονομάσουμε ​την εποχή μας; Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, έχουμε γνωρίσει τον «Ψυχρό Πόλεμο», τη «μεταψυχροπολεμική εποχή» και στη συνέχεια τον «μονοπολικό κόσμο», την «αμερικανική υπερδύναμη». Και τώρα;

Οι αναλυτές διστάζουν ανάμεσα στο «τέλος του Ψυχρού Πολέμου» και την ανάδυση ενός «πολυπολικού κόσμου» που σύντομα θα είναι διπολικός (ΗΠΑ-Κίνα). Η πιο σωστή έκφραση όμως θα ήταν αναμφίβολα ο «μετα-δυτικός κόσμος». Γιατί αν υπάρχει ένα θεμελιώδες δεδομένο αυτής της ιστορικής περιόδου, είναι το τέλος του μονοπωλίου της δυτικής εξουσίας. Δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη και δεν το συνειδητοποιήσαμε παρά σταδιακά.

Η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 οδήγησε έτσι στην G20, καθώς από την αρχή αυτής της δεκαετίας δεν ήταν πια δυνατόν να αγνοηθούν οι «αναδυόμενες» χώρες, οι περίφημες Brics (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική), για τις οποίες η τράπεζα Goldman Sachs ανέφερε ότι είναι οι χώρες με την ισχυρότερη ανάπτυξη στον νέο αιώνα. Επρόκειτο όμως ακόμη για την οικονομία, όχι για την πολιτική διακυβέρνηση.

Το 1870, οι τρεις πρώτες οικονομικές δυνάμεις του πλανήτη ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και η Γαλλία. Έναν αιώνα αργότερα, το 1973, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν περάσει στην πρώτη θέση, ακολουθούμενες από την Ιαπωνία και τη Γερμανία. Το 2010 αποχώρησε από το βάθρο ο εκπρόσωπος της Ευρώπης: το σημερινό τρίο αποτελείται από τις ΗΠΑ, την Κίνα και την Ιαπωνία. Το 2030, αν πιστέψουμε τις προβλέψεις, πρώτη θα είναι η Κίνα και θα ακολουθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ινδία…

Τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά αν η Ευρώπη αποτελούσε ένα ομοσπονδιακό σύνολο, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.

Μέχρι πριν από μερικά χρόνια, ο λεγόμενος δυτικός κόσμος, μια γεωπολιτική έννοια αρκετά ελαστική για να περιλαμβάνει την Ιαπωνία και όλους τους συμμάχους των ΗΠΑ ανεξαρτήτως της ιστορίας και της γεωγραφίας τους, δεν αμφέβαλλε για την κυρίαρχη επιρροή του στην πορεία του πλανήτη. Αλλά τα δεδομένα σήμερα έχουν αλλάξει. Ο πόλεμος στη Συρία, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο γεγονός, αποκάλυψε τους νέους συσχετισμούς δυνάμεων: η απόφαση που έλαβε το 2013 ο Μπαράκ Ομπάμα να μην παρέμβει σε αυτό το μέτωπο άφησε για πρώτη φορά το πεδίο ελεύθερο σε μια αναδυόμενη Ρωσία, αλλά και στις περιφερειακές δυνάμεις που είχαν αποκτήσει μια σχετική αυτονομία. Η Συρία είναι η πρώτη «μετα-δυτική», ή απλώς «μετα-αμερικανική», σύγκρουση.

Χαρακτηριστική περίπτωση του νέου πολιτικού τοπίου είναι η Τουρκία: άλλοτε πυλώνας του ΝΑΤΟ στην ανατολική του πτέρυγα, ίσως να γίνει μια μέρα ο νεκροθάφτης του. Η Τουρκία του Ερντογάν εγκατέλειψε τη δυτική τροχιά και συμμετέχει στην αναδιαμόρφωση των παγκόσμιων ισορροπιών.

Η Ευρώπη, που για πολύ καιρό ήταν ικανοποιημένη με την αμερικανική ομπρέλα και δεν επιδίωκε να γίνει αυτόνομη δύναμη, είναι η λιγότερο προετοιμασμένη ήπειρος για αυτό το νέο δεδομένο. Διχασμένη ανάμεσα στον πειρασμό του αυταρχισμού και τη δυσκολία να ξεπεράσει έναν τρόπο σκέψης που έχει κληρονομήσει από μια παρελθούσα εποχή, δεν μπορεί να αφομοιώσει εύκολα αυτό το νέο περιβάλλον. Είναι ώρα λοιπόν να αφυπνιστεί, όχι για να αποκαταστήσει την παλιά τάξη, αλλά επειδή ο κόσμος έχει αλλάξει – χωρίς αυτήν.

(*) Ο Πιερ Ασκί είναι αρθρογράφος του γαλλικού περιοδικού L’Obs

Πηγή: L’Obs

πηγη: iskra.gr