Την τελευταία εικοσαετία οι Γερμανοί συνταξιούχοι που εργάζονται και μετά τη σύνταξη έχουν σχεδόν τριπλασιαστεί: από 530.000 το 2000 σε 1,45 εκατ. το 2018. Σήμερα πάνω από το 8% των συνταξιούχων στη Γερμανία εργάζεται, είτε για να ενισχύσουν τη σύνταξή τους, είτε για να έχουν μια δημιουργική απασχόληση.

Από σφυγμομέτρηση του Ινστιτούτου Ερευνών για το Επάγγελμα προκύπτει ότι «το 90% των εργαζόμενων συνταξιούχων είναι ικανοποιημένο από την εργασία του, επιδιώκει τις επαφές με τους συνανθρώπους και θέλει να έχει μια απασχόληση». Σχεδόν οι μισοί από τους άνδρες συνταξιούχους και πάνω από το 65% των γυναικών δηλώνουν ότι εργάζονται γιατί χρειάζονται τα χρήματα.

Πηγή Πληροφοριών: Deutsche Welle

ΠΗΓΗ: enikonomia.gr

Ο κίνδυνος ενός πυρηνικού πολέμου είναι κάτι που δεν μπορεί να αποκλειστεί, σύμφωνα με τον υφυπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Ριαμπκόφ.

«Υπάρχει κίνδυνος να ξεκινήσει ένας πυρηνικός πόλεμος. Είναι ιδιαίτερα εμφανής η αρνητική δυναμική που εκδηλώνεται τον τελευταίο χρόνο», δήλωσε ο Ριαμπκόφ,κατά την παρουσίαση της έκθεσης του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών με θέμα τη «νέα αντίληψη και τους τρόπους ενίσχυσης της πολυμερούς στρατηγικής σταθερότητας».

Αναφερόμενος στους δυτικούς, ο Ριαμπκόφ τόνισε ότι «αποφεύγουν να συζητήσουν επί της ουσίας ζητήματα που έχουν ωριμάσει, μπλοκάρουν το έργο των διαύλων διαλόγου, συνεχίζουν να προκαλούν κλονισμούς στην αρχιτεκτονική ελέγχου των εξοπλισμών, σκόπιμα υιοθετούν μια απροκάλυπτη καταστροφική πολιτική, επιδιώκοντας να ακυρώσουν τους αποτελεσματικούς εκείνους μηχανισμούς που οικοδομήθηκαν από δεκαετίες και οδηγούσαν σε αποτελεσματικές συμφωνίες στον τομέα της ασφάλειας και σταθερότητας».

Σύμφωνα με τον Ρώσο υφυπουργό, «πρόκειται για μια άκρως επικίνδυνη και ανεύθυνη συμπεριφορά, που εγκυμονεί αρνητικές συνέπειες για τη στρατηγική σταθερότητα».

Ο ίδιος προσέθεσε ότι οι πυρηνικές δυνάμεις δεν πρέπει να επιτρέψουν έναν πυρηνικό πόλεμο.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Οι συνθήκες για την ανάπτυξη ζωής στον πλανήτη μας είναι ιδανικές. Ή μήπως όχι;

Η Γη έχει νερό στην επιφάνειά της, απέχει όσο πρέπει από τον Ήλιο, έχει το προστατευτικό στρώμα της ατμόσφαιρας και είναι εφοδιασμένη με ένα μαγνητικό πεδίο να μας προφυλάσσει από τους διαστημικούς και ηλιακούς κινδύνους.

Θα περίμενε λοιπόν κανείς να είναι εξαιρετικά σπάνια μια τέτοια σύμπτωση καταστάσεων και φαινομένων, μια ευτυχής και ιδεατή συγκυρία που δεν συναντάται πουθενά αλλού στο Σύμπαν.

Μόνο που πιθανότατα δεν είναι έτσι. Αυτό ισχυρίζεται τουλάχιστον μια νέα μελέτη που όχι μόνο βλέπει αντίστοιχες με τη Γη συνθήκες εκεί έξω, αλλά θεωρεί πως υπάρχουν ακόμα ευνοϊκότερες συνθήκες για την ανάπτυξη ζωής. Και κάτω από αυτές, η ζωή που θα έχει φτιαχτεί θα έχει και πολύ μεγαλύτερη ποικιλία από τη γήινη.

Αυτά είπε στην ανακοίνωσή της στο πρόσφατο συνέδριο Goldschmidt Geochemistry Congress που έγινε στη Βαρκελώνη η Dr Stephanie Olson του Πανεπιστημίου του Σικάγο. Η ομάδα της έφτιαξε πιθανές συνθήκες και συνδυασμούς στοιχείων για τους εξωπλανήτες στη βάση σχετικού λογισμικού της NASA, ώστε να προσομοιώσουν τα περιβάλλοντα που υπάρχουν θεωρητικά εκεί πάνω.

Δεν είναι δα η πρώτη φορά που οι επιστήμονες μιλούν για αντίστοιχες με τη Γη συνθήκες σε κάποιους εξωπλανήτες, βλέποντας στα μοντέλα τους ακόμα και τεράστιους ωκεανούς.

«Βρήκαμε πως υψηλότερες πυκνότητες στην ατμόσφαιρα, βραδύτεροι ρυθμοί περιστροφής και η παρουσία νερού, όλα αποδίδουν μεγαλύτερες πιθανότητες ζωής», δήλωσε η Olson, «η μεγαλύτερη εικόνα είναι ότι η Γη μπορεί να μην είναι το ιδανικό περιβάλλον και η ζωή μπορεί να απολαμβάνει σε κάποιον άλλο πλανήτη πιο φιλόξενες συνθήκες από τον δικό μας»…

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Η μεγαλύτερη ναυτική τραγωδία όλων των εποχών

Αν κάποιος σας ρωτούσε «Ποιο είναι το μεγαλύτερο ναυτικό δυστύχημα όλων των εποχών;», πιθανότατα θα απαντούσατε με τεράστια ευκολία «Ο Τιτανικός».

Στην πραγματικότητα, όμως, το ναυάγιο του RMS Titanic, του σκαριού που κατέληξε στα βάθη του Ατλαντικό στις 15 Απριλίου του 1912, διαδέχτηκε ένα άλλο, ακόμα πιο φρικτό που έλαβε χώρα αρκετές δεκαετίες αργότερα, στις 20 Δεκεμβρίου του 1987.

Ο λόγος για το MV Doña Paz, το οποίο πήρε μαζί του στον θάνατο 4.375 ψυχές, ύστερα από μια σειρά παραλείψεων και την εγκληματική αδιαφορία των υπευθύνων που μοιάζουν να υπέγραψαν την καταδίκη κάθε επιβάτη ξεχωριστά πριν καν αυτός μπει στο πλοίο…

Το 1975 αγοράζεται από την Sulpicio Lines των Φιλιππίνων, ανακατασκευάζεται μερικώς προκειμένου να αυξήσει τη χωρητικότητά του και μετονομάζεται σε Don Sulpicio, για να αλλάξει όνομα λίγο καιρό αργότερα, με το ευρύ κοινό να το γνωρίζει λόγω της τραγικής του μοίρας ως Doña Paz, την ονομασία που του δόθηκε το 1981.

Το όνομα, φυσικά, δεν άλλαξε τυχαία…

Η κακοτυχία είχε χτυπήσει την πόρτα του 93,1 μέτρα μήκους σκαριού ήδη από τον Ιούνιο του 1979, όταν κατά τη διάρκεια ενός εκ των δύο προγραμματισμένων εβδομαδιαίων ταξιδιών του από τη Μανίλα στην Κεμπού τυλίχτηκε στις φλόγες και καταστράφηκε ολοσχερώς στο εσωτερικό του.

Οι 1.164 άνθρωποι που βρίσκονταν εν πλω διασώθηκαν, με το γεγονός πως δεν υπήρξαν θύματα να καθιστά ευθύνες και συνέπειες «ψιλά γράμματα».

Έτσι, δύο χρόνια μετά, το ferry επέστρεψε στην ενεργό δράση έχοντας επιδιορθωθεί και αλλάξει όνομα μόνο και μόνο για να οδηγήσει  περισσότερους από 4.000 ανθρώπους στο πιο φρικτό τέλος. Η τύχη, βλέπετε, ποτέ δεν ήταν με το μέρος της συγκεκριμένης κατασκευής.

Περίοδος Χριστούγεννων 1987. 20 Δεκεμβρίου για την ακρίβεια. Το MV Doña  Paz ξεκινά το ταξίδι του στις 6:00 το πρωί από το Τακλομπάν της νήσου Λέιτε που ανήκει στο αρχιπέλαγος των Βισάγιας, με προορισμό τη Μανίλα.

Προορισμό στον οποίο ποτέ δεν κατάφερε να φτάσει. Το τέλος θα γραφόταν στο Tablas Strait, τον πορθμό που χωρίζει τη νήσο Μιντόρο από τα νησιά Panay και Romblon…

Ήταν περίπου 10:30 βράδυ όταν μία σφοδρή σύγκρουση έγινε αντιληπτή ακόμα και από τους επιβάτες οι οποίοι κοιμόντουσαν. Ακολούθησε μια τεράστια έκρηξη.

Το επιβατηγό είχε χτυπήσει με το διερχόμενο πετρελαιοφόρο MT Vector, το οποίο όπως έγινε αργότερα γνωστό, μετέφερε 1.050.000 λίτρα βενζίνης και άλλων πετρελαϊκών προϊόντων…

Η φωτιά που ξέσπασε ήταν τόσο μεγάλη που μετέτρεψε ακόμα και τα νερά σε πύρινη κόλαση.

Οι φλόγες γρήγορα εξαπλώθηκαν και στο Doña Paz, το οποίο μέσα σε ελάχιστα λεπτά ξεκίνησε να καίγεται από άκρη σ’ άκρη. Και στο σημείο εκείνο ήταν που όλα τα λάθη των ιθυνόντων ξεκίνησαν να γίνονται αντιληπτά με τον πιο απόκοσμο τρόπο.

Ο εξοπλισμός ήταν ανύπαρκτος. Τα σωσίβια ήταν κλειδωμένα στο ειδικό ντουλάπι και κανείς δεν γνώριζε πού βρίσκεται το κλειδί. Ο κόσμος προσπαθούσε να κινηθεί στο πλοίο χρησιμοποιώντας αποσκευές για ασπίδα από τις φλόγες. Η ταραχή ήταν τόσο μεγάλη που ούτε ένα μέλος του πληρώματος δεν μπήκε στη διαδικασία να καθησυχάσει –πόσω μάλλον να οργανώσει- τους επιβάτες. Μετά τη δεύτερη έκρηξη, αυτή τη φορά στο επιβατηγό, τα πάντα βυθίστηκαν στο σκοτάδι.

Μέσα σε δύο ώρες το Doña Paz βρισκόταν στα βάθη του Tablas Strait, 545 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Δύο ώρες αργότερα, βυθίστηκε και το Vector. Και τα δύο είχαν καταστραφεί ολοσχερώς. Πέρασαν περισσότερες από 8 ώρες για να αντιληφθούν οι Αρχές ότι κάτι δεν πήγαινε καλά –μιας και το επιβατηγό θα έπρεπε να έχει φτάσει στον προορισμό του στις 4:00 τα ξημερώματα της 21^ης Δεκεμβρίου- και άλλες 8 για να οργανωθεί η επιχείρηση διάσωσης.

Ο λόγος; Το Doña Paz δεν είχε ασύρματο. Ή αν είχε, δεν λειτουργούσε. Την ίδια ώρα, ο καπετάνιος βρισκόταν στην καμπίνα του και παρακολουθούσε ταινία, ενώ αρκετά μέλη του πληρώματος βρίσκονταν μαζί παρακολουθώντας τηλεόραση και πίνοντας μπύρες…

Επιβάτες και πλήρωμα κατέληξαν να παλεύουν με τις φλόγες, με τις επιλογές τους να είναι ελάχιστες. Είτε θα έμεναν στο πλοίο και θα καίγονταν ζωντανοί, ή θα έπεφταν στη θάλασσα και θα είχαν έστω την ελάχιστη ελπίδα πως θα επιβίωναν στα καυτά, ταραχώδη νερά. Οι περισσότεροι κάηκαν στο πλοίο.

Το χειρότερο όλων; Ακόμα και όσοι τόλμησαν να βουτήξουν στα φλεγόμενα νερά και να κολυμπήσουν μέχρι να βρουν πιο «ήπια» θερμοκρασία δεν είχαν καλύτερη μοίρα. Διότι αυτό δεν γνώριζαν ήταν πως η περιοχή ήταν γεμάτη καρχαρίες.

Αυτό που εξόργισε τους συγγενείς των θυμάτων ήταν το γεγονός πως ένα πλοίο χωρητικότητας κάτι περισσότερο από 1.400 επιβάτες βγήκε στα ανοιχτά με 4.500 περίπου χιλιάδες ψυχές στο εσωτερικό του. Σα να λέμε… βέβαιος θάνατος με την παραμικρή επιπλοκή.

Από το πλήθος των επιβατών σώθηκαν μόνο 24 άνθρωποι, από τους οποίους οι πέντε μόνο βρίσκονταν στη λίστα του πλοίου. Από τα μέλη του πληρώματος δεν επιβίωσε ούτε ένας.

Εκ των υπολοίπων, μόλις 21 σοροί κατάφεραν να ταυτοποιηθούν κι αυτές με δυσκολία αφού μόνο ένας από τους συγκεκριμένους επιβάτες ήταν γραμμένος ως ταξιδιώτης, πράγμα που σημαίνει ότι το μεγαλύτερο μέρος των επιβατών είχε επιβιβαστεί παράνομα στο πλοίο, είτε χωρίς εισιτήριο είτε με ένα εξ’ αυτών που λόγω Χριστουγέννων πωλούνταν στη μαύρη αγορά!

Συνολικά, ο αριθμός των «ανύπαρκτων» για την εταιρεία επιβατών ξεπερνά τους 2.000, με τα Μέσα να γεμίζουν φωτογραφίες και ονόματα αγνοουμένων οι οποίοι αναζητούνταν από τις οικογένειές τους. Ο αριθμός των 4.375 προκύπτει από τη λίστα των επιβατών, αλλά και εκείνων που σύμφωνα με μαρτυρίες επιβιβάστηκαν στο πλοίο χωρίς το όνομά τους να φαίνεται πουθενά.

Το ναυάγιο του Doña Paz έμεινε στην ιστορία ως «Ασιατικός Τιτανικός», ωστόσο το γεγονός πως τα θύματα που καταγράφηκαν δεν ήταν δηλωμένα εξηγεί γιατί οι λεπτομέρειες του μεγαλύτερου ναυτικού δυστυχήματος όλων των εποχών έπρεπε να μείνουν κρυφές για πάντα.

ΠΗΓΗ: menshouse.gr